พิรุณราตรี

ตอนที่ 12 : บทที่5 : นางผู้ฆ่างูด้วยมือเปล่า [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1064 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

บทที่ 5

นางผู้ฆ่างูด้วยมือเปล่า



สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยกระเจิงหลบฝีเท้าอันหนักแน่นของม้าเหงื่อโลหิต ส่งเสียงเซ็งแซ่ราวกับกำลังก่นด่าผู้บุกรุก เสิ่นหยางหลงขยันเดินป่ามาตั้งแต่เล็กจึงไม่รู้สึกรำคาญหรือแตกตื่น กลับกัน เขาอยากทิ้งม้าแล้วลงเดินด้วยสองเท้า เดินไปเรื่อยๆ ตามประสา พอเบื่อแล้วค่อยกลับ



รู้ทั้งรู้ว่าเป็นไปไม่ได้



กระหม่อมเพิ่งกลับจากซีกตะวันตก พวกมันทิ้งเบาะแสไว้แค่รอยเท้า เจียนพ้นยามเซินแล้วแต่ยังไม่พบทหารหานสักรายเลยพ่ะย่ะค่ะ



จินหมิงออกลานตระเวนทั่วฝั่งทิศตะวันตกก็ยังไม่อาจตามทหารกลุ่มนั้นทัน เพราะเขาไม่ชำนาญพื้นที่ หลงเหนือหลงใต้ ลองผิดลองถูก สุ่มทางเดินโดยอาศัยดวงอาทิตย์ กว่าจะดั้นด้นพาทหารกลับมาถวายรายงานองค์ชายใหญ่ได้สำเร็จ จินหมิงก็แทบกระอักเลือด



รอยเท้าของพวกมันย่ำอยู่แถวนี้ มีไม่ต่ำกว่าสิบรวมคนรวมม้า



รอยเท้าคนและสัตว์ยังคงรูป ที่จินหมิงไม่พบข้าศึกทางซีกตะวันตก อาจเป็นเพราะพวกมันผ่านเส้นทางนี้ และอยู่ไม่ไกลจากตัวเขามากนัก



ตะวันตกดินเมื่อไรให้ถอนกำลังกลับค่าย สัตว์ชอบออกหากินตอนกลางคืน หากเราไม่ทึ้งมัน มันก็จะทึ้งเรา



เขาไม่ผิดหวังที่ชวดการพบปะกับทหารของเหลียงเฟิงหู่บนเขาไท่ ไม่เจอก็ไม่เป็นไร หาใช่มิมีโอกาสอีก ไม่นานเกินคอยพวกมันจะกลับขึ้นมาบนขุนเขาแห่งนี้อีกครั้ง



พระองค์ไม่ทรงสนพระทัยล่าสัตว์หรือพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะดูลาดเลาพื้นที่สำหรับล่าสัตว์ ทำเลแถบนี้เหมาะสมมากพ่ะย่ะค่ะ



เสิ่นหยางหลงได้ยินเสียงใบไม้บิ่นเป็นทอดๆ โสตประสาทตื่นตัวเฉียบพลัน ชายหนุ่มลงแส้ใส่ม้าขององครักษ์คนสนิท สั่งให้มันทะยานไปเบื้องหน้าเพื่อหลบอาวุธที่พุ่งมาจากมุมอับ หากช้าเพียงแค่กะพริบตาเดียว องครักษ์จินหมิงจะพรุนไปทั้งตัว



ลูกเกาทัณฑ์โปรยปรายราวห่าฝน ทหารบางส่วนที่ไม่ทันระแวดระวังภัยสิ้นชีพบนหลังม้า ร่วงตกลงนอนแน่นิ่งเหมือนใบไม้ปลิดปลิว



ข้าศึกบุก! คุ้มกันท่านแม่ทัพ!!”



ทหารองครักษ์ตอบสนองคำสั่งโดยพร้อมเพรียง กระจายกำลังพรักพร้อมประจัญบาน ทั้งสองฝ่ายโห่ตะโกนกึกก้อง ดังสะท้านฟ้าสะเทือนดิน สีหน้าของเสิ่นหยางหลงแปรเปลี่ยนทว่าไร้ร่องรอยหวั่นวิตกในดวงตาคมกล้า เขาผ่านสมรภูมินองเลือดมาทุกรูปแบบ ได้ชื่อว่าฆ่าไม่ได้ ตายไม่เป็น ไฉนเลยจะครั่นคร้ามมือสังหารจำนวนแค่หยิบมือเดียว



เหล่าองครักษ์ทะยานเข้าตีโต้ ระดมยิงพายุธนูและพายุเกาทัณฑ์โต้ตอบ ฝ่ายข้าศึกก็ด่าวดิ้น



ฝีมือการรบของเสิ่นหยางหลงเป็นหนึ่งในแผ่นดินเสิ่น ข้าศึกย่อมรู้จักเขาดี และตระเตรียมการสังหารมาอย่างรัดกุม



ฝ่ายตรงข้ามหนุนเนื่องเข้ามาไม่ขาดสาย ผลักดันเขาออกห่างจากกลุ่มทหารองครักษ์ ไปสู่จุดที่ถูกกำหนดเป็นวงมรณะ



ขุนพลหนุ่มกระชับง้าวคมวาว ควบม้าบุกทะลวงเหล่ามือสังหารลึกลับจนล้มตายเกลื่อนกลาด กระบวนท่าพลิกแพลงฉับไว วาดง้าวเฉือนอากาศแต่ละครา บังเกิดกระแสลมหมุนหนักหน่วง โลหิตกระเซ็นซ่าน ดับดิ้นลมหายใจปรปักษ์สู่ขุมอเวจี



มันผู้ใดคิดขวาง มันผู้นั้นล้วนตกตายใต้คมง้าว



ม้าสายพันธุ์เหงื่อโลหิตวิ่งห้อรวดเร็วดุจสายฟ้า มันไม่เกรงกลัวมนุษย์จึงดาหน้าเข้าชนสนั่น ผู้ล่ากลับกลายเป็นผู้ถูกล่า สับเปลี่ยนตำแหน่งตอนใดก็มิอาจย้อนกลับมาพิจารณา เขาสามารถมองเห็นทุกการเคลื่อนไหวด้วยสองตา จับกระแสเสียงแม่นยำ ฟาดง้าวชำแรกเนื้อระลอกแล้วระลอกเล่าราวทะเลคลั่ง



กลิ่นเลือดคาวคละคลุ้ง วูบหนึ่งของพื้นอารมณ์ กลิ่นเลือดกลายเป็นสิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบที่หลับใหลอยู่ใต้จิตสำนึก ดวงเนตรเปี่ยมอำนาจทวีความดุดัน ของเหลวขุ่นข้นกระเด็นเปื้อนริมฝีปากและแนวกรามคมสัน เขาไม่มีเวลาจะปาดทิ้ง ได้แต่ปล่อยมันไว้เสมือนเป็นเครื่องย้ำเตือนความโหดร้ายของตัวเอง



เสิ่นหยางหลงอ่านจังหวะการโจมตี ทันใดนั้นก็มีตัวอะไรสักอย่างวิ่งลิงโลดลอดใต้ท้องม้า ทำให้การทรงตัวของเขาเสียหลัก จำเป็นต้องเหวี่ยงกายลงเหยียบพื้นดินชื้นแฉะ สถานการณ์ปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด เขาก็ยังมีแก่ใจไล่คว้าหางฟูฟ่องของเจ้าตัวประหลาดแล้วบีบคอมันแน่น



เจ้าตัวประหลาดร้องอี๊ด แยกเขี้ยวแฮ่



แมว?



แมวกลายพันธุ์รึ อ้วนอย่างกับหมู



มอบหัวของเจ้าให้ข้าซะเถอะท่านอ๋อง!”



เจ้าแมวน่าตายดึงดูดความสนใจไปจนหมดสิ้น เหตุนี้เขาถึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ร่างกำยำสลับง้าวจากมือข้างขวาไปมือข้างซ้าย ปล่อยแมวอ้วนหล่นดังตุบ ด้วยความฉุกละหุกเขาจึงพลิกข้อมือรองรับคมหอกของคู่ต่อสู้แบบผิดธรรมชาติ ปรับเปลี่ยนชั้นเชิงช้าไปก้าวเดียว พลาดพลั้งอย่างไม่น่าให้อภัย



แรงโถมทับทำให้ไหล่ซ้ายของเขาหลุดทันที



หากแต่ชัยชนะอันหอมหวานแลกมาด้วยหยาดเหงื่อเจือเนื้อหนัง เขาก็ไม่แยแสความเจ็บปวด



เสิ่นหยางหลงคาดคะเนระดับความเสียหายของกล้ามเนื้อจากตาเปล่า แขนซ้ายห้อยต่องแต่ง หมดประโยชน์จะต่อกรด้วยแขนข้างนั้น



เขาเคยเจ็บ เคยบอบช้ำ ก้าวข้ามความทรมานแสนสาหัสโดยอดทนต่อความยากลำบากกลางสนามรบ สงครามเดิมพันด้วยชีวิต หวิดตายได้ทุกเมื่อ ประสาไหล่หลุดข้างเดียวยังนับเป็นเรื่องปกติธรรมดา



เพื่อรักษาสมาธิ เขาจัดการหนีบแมวกลายพันธุ์ติดกาย ไม่ปล่อยมันวิ่งรอกก่อกวนอีกเป็นครั้งที่สอง



ชายหนุ่มใช้ความโดดเด่นด้านพละกำลังอันมหาศาลและไหวพริบเข้าหักหาญ ท่วงทำนองการตวัดง้าวทวีความรุนแรง ฟันร่างชายชุดดำขาดสะพายแล่ง ชิงร่างไร้วิญญาณมาเป็นเกราะกำบังห่าเกาทัณฑ์ มือสังหารที่ตายดับก็ล้มลง ที่ยังหายใจก็โรมรัน



ม้าเหงื่อโลหิตคู่ใจย้อนกลับมาถวายการรับใช้ แม่ทัพเสิ่นกระโดดขึ้นหลังม้าพร้อมฟาดง้าวหนักร่วมแปดสิบชั่งสับกะโหลกแยกไม่เว้นหน้าสักราย



ความกระหายทะยานสูง ไม่อาจหยุดยั้งอีกต่อไป สนามประลองความอยู่รอดเดือดระอุ เสียงโครมครามดังสนั่นหวั่นไหว ต่างฝ่ายต่างมีบาดแผล ยินยอมสละเลือดเนื้อทุกหยาดหยดเพื่อจุดมุ่งหมายเดียว คือชัยชนะ และประหัตประหารผู้ปราชัย



ใต้หล้าไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา เสิ่นหยางหลงละเลงความบ้าบิ่น ประหนึ่งกินดีหมีหัวใจเสือเป็นยาชูกำลังชั้นเลิศ สภาพตอนนี้ก็เหมือนคนแขนด้วน มือขวาคงประสิทธิภาพซึ่งทำหน้าที่แทนมือข้างซ้าย เขาบุกตะลุยไม่ว่างเว้น กวาดชีวิตของศัตรูลงหุบเหวแห่งความตาย ที่ซึ่งมีเพียงอสูรคลั่งเช่นเขาเป็นผู้ตัดสิน



บุรุษหนุ่มสะบัดปลายง้าว หยดเลือดกระเด็นหาย เดิมทีเขามีอุปนิสัยรักสะอาด สะอิดสะเอียนไขกระดูกกับเศษเนื้อมนุษย์ แต่ทว่าสงครามและประสบการณ์ในสนามรบหล่อหลอมให้เขาชาชินกับของพรรค์นี้ บางครั้งยังเผลอคิดว่ามันแสนสวยงาม สะกดเขาให้นิ่งงันยามเห็นเลือดศัตรูหลั่งริน



ดุรงค์ศึกคู่พระทัยหลงอ๋องยืนตระหง่าน ท่ามกลางซากศพและกลิ่นอายของการเข่นฆ่า



หนึ่งในนั้นรอดชีวิต กระเสือกกระสนอย่างน่าสมเพช เสียงรบราฆ่าฟันทางฝั่งของจินหมิงเงียบหายไปตามลำดับ เขามั่นใจในฝีไม้ลายมือของลูกน้องจึงไม่วิตกใดๆ หน่วยองครักษ์แห่งแผ่นดินเสิ่นระบือนาม เก่งกาจหาตัวจับยาก แม้นตัวตายก็ภักดีกับนายจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต ซึ่งก่อนจะยอมตาย พวกเขาต้องมั่นใจเสียก่อนว่าเจ้านายปลอดภัย



จินหมิงกับพวกนั้นไม่มั่นใจว่าเขาปลอดภัย หรือไม่ปลอดภัย ดังนั้นเขาจึงหมดกังวล หายห่วงว่าลูกน้องจะกล้าทิ้งชีวิตกลางป่า และในไม่ช้าหน่วยองครักษ์ย่อมออกตามหาองค์ชายใหญ่แทบพลิกแผ่นดิน



ใครส่งเจ้ามา



ส้นเท้าบดขยี้บาดแผลฉกรรจ์อย่างไม่ปรานี เขาได้ยินแค่เสียงคร่ำครวญดังลั่นไร้ซึ่งคำตอบ การขยี้จึงแปรเปลี่ยนเป็นการกระทืบหนักๆ ทันที



พวกแคว้นหานรึ



เขาหมดโอกาสซักไซ้คำตอบ คู่สนทนาน้ำลายฟูมปาก ดวงตาเหลือกลาน กล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายกระตุกเกร็ง ดีดดิ้นทุรนทุรายอย่างทุกข์ทรมาน แสดงออกชัดเจนว่าต่อให้ต้องตายก็จะไม่ยอมขายนายกิน เขายินดีส่งมันไปเข้าเฝ้าจ้าวแห่งยมโลกเพื่อเป็นการสงเคราะห์ ดับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของมันด้วยคมง้าวที่ผ่าจากไหล่ขวาจนสุดกลางท้อง



กลิ่นคาวคละคลุ้งเจือด้วยกลิ่นดินแสบจมูก สันกรามแกร่งบดกรอด เพลิงโทสะลุกโชนในนัยน์ตาคู่นั้น เย็นเยียบและอำมหิต



แขนซ้ายชาหนึบ ทดลองขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อย ความเจ็บร้าวก็แผ่ซ่าน แสบร้อนราวเปลวเพลิงแผดเผา



ร่างสูงใหญ่ผ่อนลมหายใจเชื่องช้า เอนกายแข็งเครียดพิงโคนต้นไม้ ปิดเปลือกตาลงชั่วครู่เดียวเพื่อรวบรวมสติกับพละกำลัง



เขาควักแมวตัวอ้วนท้วนออกมากองไว้บนตัก มันนอนขดเป็นก้อนแป้งพองฟู่ ดูๆ แล้วน่าขยำขยี้ให้เละตุ้มเป๊ะคามือ



แมวประหลาด เจ้าพลัดหลงกับเจ้านายหรือ



อันที่จริงนี่ไม่ใช่เวลามานั่งแลกเปลี่ยนสารทุกข์สุขดิบกับแมวจรจัด แต่เขาก็ยังดึงดันจะคุยกับมัน คลับคล้ายคนถูกชะตากับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนยากจะถอนตัว



ไยบังอาจโผล่หน้ามาขวางทางข้า



มือหนาขยุ้มหนังย้วยๆ บริเวณลำคอ หิ้วแมวขึ้นพิจารณาในระดับเสมอสายตา น้ำหนักที่เกินคาดของแมวตุ้ยนุ้ยตัวนี้ทำให้เขาขมวดคิ้ว เส้นเลือดตามท่อนแขนล่ำสันปูดนูนอย่างเห็นได้ชัด ไม่ธรรมดา...หนักน้อยกว่าง้าวของเขานิดหน่อยกระมัง



อาหารการกินของเจ้าสมบูรณ์ใช่ย่อย พุงกลม อุ้งเท้าบึก กระดูกใหญ่ ว่าแต่ตรงนี้ใช่เหนียงแมวหรือไม่หน้าบานเชียว



เสิ่นหยางหลงดึงเหนียงแมว บังเกิดอาการอยากกลั่นแกล้งอย่างไรชอบกล หนานไหแผดเสียงประท้วง ดิ้นพรวดพราดเพราะไม่ชอบให้ใครแตะต้องเหนียง กางกรงเล็บตบตีจนมือหยาบกร้านถลอกปอกเปิก เลือดตกยางออกเลยทีเดียว



พูดแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ ตัวกลมอย่างกับลูกแตงโม เจ้าควรกลิ้งมากกว่าวิ่งเสียอีก



ว่าแล้วก็เขย่าแมวสั่งสอน หนานไหหัวสั่นหัวคลอน หูอื้อตาลายแทบขย้อนของเก่าราดองค์ชายผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นเสิ่น เขาอยากบีบคอแมว อยากหยิกหูแมว อยากใช้กำลังกับมันและอยากเห็นมันวิ่งเตลิดเปิดเปิงเพราะเขา ฟังดูจิตวิปลาส แต่เขากล้าพูดได้เต็มปากว่าแมวตัวนี้ทำให้เขารู้จักความรู้สึกมันเขี้ยวเป็นครั้งแรก



ใบหูเล็กๆ ทั้งสองข้างพลันตั้งตรง หางเรียวยาวเหยียดจนสุด แนวสันหลังโก่งโค้ง ตื่นตัวและรับฟังสิ่งรอบข้าง เตรียมพร้อมที่จะเจอกับบางสิ่งบางอย่าง เขาสังเกตแค่เดี๋ยวเดียวก็รีบยัดแมวอ้วนกลับเข้าที่ซ่อน กระชับง้าวคู่กายมั่นมือ



เจ้าเห็นอะไร



เขาถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าจะไม่มีวันได้รับคำตอบจากปากแมว สายลมพัดหวีดหวิว แสงสว่างยามเย็นย่ำลอดผ่านยอดไม้ ย้อมสรรพสิ่งรอบกายเป็นสีจัดจ้าน แม่ทัพเสิ่นถึงกับนิ่งงันเมื่อพงหญ้าที่ห่างจากปลายเท้าประมาณสองจั้งเกิดสั่นไหว หากไม่เพ่งสมาธิจับตามองจะไม่เห็นเลยว่ามันขยับ



มัจจุราชทมิฬเลื้อยออกจากโพรงดินซึ่งถูกอำพรางด้วยสุมทุมพุ่มไม้ ซากเขียดจิกเน่าเฟะนอนตายคาขากรรไกร ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง งูเห่าตัวเบ้อเริ่มเทิ่มไม่สนใจจะกินเหยื่อ มันแลบลิ้นสองแฉกแสวงหาทิศทาง ครั้นประสบจุดหมายแน่แล้วจึงชูคอแผ่แม่เบี้ย อวดลวดลายเป็นดอกดวงสีเหลืองนวล



จุดหมายดังกล่าวคือเขา มันได้กลิ่นมนุษย์



แดนมฤตยูแห่งชางเป่า สาบานว่าเขาจะไม่ลืมชื่อเสียงเรียงนามและความน่าเกรงขามที่ธรรมชาติเป็นผู้ปั้นแต่งของมัน



เสิ่นหยางหลงนั่งเงียบๆ ไม่ไหวติงเพื่อสร้างความเสี่ยง พยายามสื่อสารด้วยภาษากายว่าไม่ต้องการทำร้ายมัน แต่ปฏิกิริยาตอบกลับนั้นผิดคาดไปหลายส่วน อสรพิษร้ายรุกล้ำช้าๆ ลำตัวยาวเฟื้อยเสียดสีใบไม้ พ่นลมออกทางรูจมูกเป็นเสียงขู่ฟ่อ



เขาเคยมีประสบการณ์รับมือกับงูเห่าชนิดนี้มาก่อนจึงจำต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ทหารของเขาตาบอดเพราะโดนงูเห่าพ่นพิษใส่โดยมิได้ฉกกัด มันมีอุปนิสัยดุร้าย หวงที่ ต่อให้ไม่แผ่พังพานขู่ขวัญศัตรูก็สามารถฉกได้



หลังถูกกัด รักษาไม่ทันการ คนคนนั้นจะไม่มีโอกาสลุกขึ้นมาบอกเล่าความร้ายกาจของงูสายพันธุ์นี้



ง้าวหนักกว่าแปดสิบชั่งเงื้อสูง ฟาดลงมาในจังหวะที่มันดีดตัวพุ่งเข้าหาพร้อมเขี้ยวอาบพิษ แต่แล้วเจ้างูยักษ์กลับถูกบุคคลปริศนากระชากหางหลบคมง้าว เสิ่นหยางหลงกะพริบตาปริบ รากไม้ใกล้ๆ สะบั้นเป็นสองซีกเพราะรับแรงปะทะแทน เขารีบมองหาร่องรอยหรือชิ้นส่วน แต่ก็ไม่พบอะไร นอกจากเสียงกระแทกดังอื้ออึงเหนือศีรษะตัวเอง



งู



เหวี่ยงงูอัดต้นไม้เหนือพระเศียรองค์ชายใหญ่แห่งแผ่นดินเสิ่น ใครช่างกล้า!



ชายหนุ่มอ้าปากค้าง สัญชาตญาณร้องบอกให้เขาไถลกายลงต่ำเพื่อหลบลูกหลง เสิ่นหยางหลงจ้องเขม็งก็ทันเห็นสตรีสวมชุดเกราะท่าทางองอาจผู้หนึ่ง การเคลื่อนไหวรวดเร็วราวลมกรด กำลังฟาดงูโครมๆ ต่อหน้าต่อตาเขา นางไม่สนใจ ไม่ไยดีแม้เขาจะทอดมองนางด้วยความตะลึงพรึงเพริดสุดขีด



เดี๋ยวแม่นาง! หยุดก่อน!”



เจตนาหักห้ามมีค่าเพียงผ่านหูซ้ายทะลุขวา นางหวดงูเห่าลงดินซ้ำหลายครั้งจนมันตายอนาถ โลหิตแดงฉานทะลักออกจากบาดแผลฉกรรจ์ ไหลย้อยตามเกล็ดเลื่อมของสัตว์เลือดเย็น เปรอะเปื้อนมือเรียวบางเป็นหย่อมๆ สตรีนางใดพบเห็นภาพโหดระห่ำนี้ต้องเข่าอ่อนล้มพับแน่นอน



แต่ไม่ใช่กับนาง



นางฆ่างูเห่าตัวเท่าลำแขนด้วยมือเปล่า ในขณะที่เขาเลือกจะใช้ง้าว อย่าว่าแต่เขาเลย เป็นใครหน้าไหนก็ต้องหยิบอาวุธไว้ก่อน มั่นใจกว่าสองมือเปลือยเปล่าเสียอีก



ร่างบอบบางหยุดยืนนิ่ง มือกำหางงู ส่วนเท้าข้างขวาเหยียบส่วนหัวเอาไว้ ป้องกันเผื่อว่ามันยังตายไม่สนิทแล้วแว้งกัดนางเข้าตอนใดตอนหนึ่ง



เสี้ยวลมหายใจที่นางเผลอสบตาเขา บทกวีคร่ำครึที่ว่างดงามดุจเทพธิดา ก็ยังมิอาจพรรณนาความสมบูรณ์แบบไร้ที่ติของนางได้ทั้งหมด



แสงตะวันยามดวงอาทิตย์จวนอัสดงลามเลียวงหน้าหวานละมุน เปลวแดดไหลเวียนในดวงตากว้างเฉียง นัยน์เนตรสีเทาอ่อนสะท้อนประกายแวววาว เรือนผมยุ่งเหยิงทอแสงจางๆ คางมนกลมกลึง จมูกรั้นน่ารัก ดูรับกันไปหมดทุกสัดส่วน เพ่งพิศแล้วให้ความรู้สึกนุ่มนวลระคนอ่อนโยน



ทุกองค์ประกอบบนเรือนร่างแสนเปราะบาง กระดูกคงหักกลางหากเขาพลั้งลงแรงหนักมือ



จู่ๆ นางก็ผวาโยนงูทิ้ง หันรีหันขวางราวกวางสาวตื่นนายพราน ยกมือเลอะคราบเลือดกุมขมับพลางเดินย่ำไปมาอลหม่าน พึมพำว่าแย่แล้วๆ พี่ใหญ่ต้องเฉาะกะโหลกแน่ๆ เสิ่นหยางหลงมัวแต่เหม่อมองสตรีแปลกประหลาดด้วยความพิศวง ยากที่จะถอนสายตาไปจากนาง



เจ้าเป็นใคร



น้ำเสียงแหบพร่าที่เปล่งออกมานั้นเก้อเขินเพียงใด เขาก็จนปัญญาจะหยั่งทราบ ก้อนเนื้อเยื้องอกซ้ายเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ใบหูแดงก่ำเหมือนถูกไฟลน แวบหนึ่งเขาตระหนักว่าตนทำหัวใจหล่นหาย และค้นพบว่ามันลอยไปตกอยู่ในอุ้งมือของโฉมงามเบื้องหน้า




ชอบโหดแบบนี้ ชอบโหดแบบนี้ ฟาดงูดับ = สเปคพี่55555555


แปะหนานไหไว้ แมวคูลๆ

ฝากเพจค่าา♥ เพชรพันปี / I am Bean

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.064K ครั้ง

748 ความคิดเห็น

  1. #632 TyPPKfk (@TyPPKfk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 21:19
    ผัวมากคร่าาาาาาา
    #632
    0
  2. #247 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:57

    เกือบตายไปแล้วไหมละ

    และชอบความเป็นสุภาพบุรุษของหนุ่ม ๆ จริง ๆ

    ... ยกเว้นบางคนที่แอบกินเต้าหู้คนป่วยนะะะ

    #247
    1
    • #247-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      28 มีนาคม 2562 / 12:13
      บางคนนี่ใจร้ายมากกก แอบกินเต้าหู้น้องแต่ไม่ปลอบน้องเวลาร้องไห้5555
      #247-1
  3. #228 แกกกก (@123456784) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 10:58
    แง๊ๆขออีป
    #228
    1
  4. #227 intira0625058322 (@intira0625058322) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 09:09
    รอแทบไม่ไหว อยากอ่านต่อมากกๆๆๆๆๆ
    #227
    1
  5. #226 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 08:44

    รอนะคะ
    #226
    1
  6. #223 ll-Preiw (@ll-preiw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:56

    อื้อหือออ หมั่นไส้ความหน้ามืดตามัวของพี่เค้าจริงๆ จะบอกว่าตกหลุมรักก็ไม่กล้า ทำไมมาเป็นโหดร้าย หมั่นไส้ค่ะไรเตอร์ ขอให้น้องเอาคืนหนังๆ หลงรักทีหลัง อย่าหลงกล้าม (แม้เราจะอยากสัมผัสกันทุกคนก็ตาม) ให้พี่แกกระอักไปก่อนเลยยยย โอ๊ยยย แอบมองหน่มน้มของน้อง กรี๊ดๆ ฟ้องท่านพี่ หนานไห่เป็นเอ็กตร้าที่ดี ซีนมันได้ทุกตอนเลยค่ะ /มอบอาหารแมวให้ มาเม้นในเว็ปก็คือไม่มีการเว้นบรรทัด แม้เราจะกดเว้นแล้ว งงๆหน่อยนะคะ เราอ่ะตั้งหน้าตั้งตารอเรื่องนี้ทุกวันเลย พอเห็นมีตัวไอค่อนขึ้น รีบเข้ามาดูก่อน ถ้าเป็นเรื่องนี้คืออ่านเลย แหมะ เป็นไง รักปะล๊าาา อิอิ เหรียญในกระเป๋านี่สั่นพร้อมเปย์เสมอเลยค่ะ สู้ๆนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ

    #223
    1
    • #223-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2562 / 13:59
      รักเลยยย//ปาใจ จะเร่งปั่นต้นฉบับด่วนๆ ขอบคุณมากน้าค้า เห็นแรกๆ ทำเป็นโหดใส่น้อง อีกไม่นานก็จะโอ๋ตามระเบียบ พี่หลงสไตล์เดียวกันกับพี่เฟิงหู่ค่ะ ปากร้ายแต่ใจดีมากกกกกๆ สักวันพี่หลงก็ทนไม่ไหว จากแค่อยากบีบแก้มคงเลยเถิด5555555555
      #223-1
  7. #222 tongta251919 (@tongta251919) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 21:16

    ฮู้ยยยยยอยากหยิกแก้มน้องอะจิ เขิ้ลแทน น่ารักอะ
    #222
    3
    • #222-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2562 / 13:55
      สักวันพี่หลงก็ทนไม่ไหวค่ะ จากแค่อยากบีบแก้มคงเลยเถิด5555555555
      #222-1
    • #222-3 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2562 / 14:03
      ได้ค่าาาา หนานไหแย่งซีนได้ทุกคน นางคือ the best ของเรื่อง แมวปีศาจที่มาแบบวร้ายๆ55555555
      #222-3
  8. #221 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:00

    ทำเป็นไม่ปลอบน้องนะ
    ถ้าพี่ชายมาลักตัวน้องคืน จะสมน้ำหน้าแก
    #221
    1
    • #221-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2562 / 13:52
      ถ้าน้องหายคนก้าวร้าวกระอักเลือดเลยนะ เอางูมาล่อก็ไม่ได้ผล555555555
      #221-1
  9. #220 Kadkhong23 (@Kadkhong23) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 19:10
    พี่เฟิงหู่รู้ยัง???น้องโดนลักพาตัวไปแล้วนะ!!!พี่จะสติแตกขนาดไหนกัน ขออย่างเดียวไปตามน้องไม่ต้องเอาไม้เรียวไปนะน้องกลัวมากกกกก.
    #220
    1
  10. #219 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:26

    พี่หลงใจร้าย....หึ...ขอบคุณมากๆคะ รอต่อนะคะ
    #219
    1
  11. #218 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:55

    รอต่อนะคะ
    #218
    1
  12. #217 เร้นกาย (@rettiyakorn2537) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:37
    ต่อจ้าาาา...
    #217
    1
  13. #216 mamibam (@catbamza00-9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:35
    อิพี่ไม่โอ๋น้องงงง
    #216
    1
  14. #215 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:27

    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #215
    1
  15. #214 llnaphatll (@ploylylovely55) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:21
    พิไม่อ่อนโยนนน พิคอยจะแกล้งน้องงงระวังน้องแกล้งคืนบ้างเถอะ หึ! สักหน่อยคงจะได้เห็นพ่อบ้านใจกล้า55555
    #214
    1
  16. #213 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:17
    ฮือ......-พระเอกบื้อ
    #213
    1
  17. #212 ploy_pns2 (@Ploy_PNS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 13:40

    คือดีย์~ รอตอนต่อไปนะคะ
    #212
    1
  18. #211 ggaskreal (@ggaskreal) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 13:38

    งู้ยยย อยากได้อีบุ้คแล้วค่า อยากอ่านรวดเดียวเลย ใจจะขาดแล้ววว555555 ชอบบบ

    #211
    1
    • #211-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      27 มีนาคม 2562 / 13:44
      กำลังปั่นๆๆๆ ต้นฉบับอยู่นะคะ ไว้ใกล้แล้วจะมาแจ้งเน้ออ ดีใจที่ชอบน้าา
      #211-1
  19. #210 llnaphatll (@ploylylovely55) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:28
    หั่นแน่มีแซวน้องงงง นอกจากหางูให้น้อง แถมหน้าท้องกับกล้ามงามๆให้น้องซบไปด้วยเลยสิ!

    =..=เลาจะไม่คิดลึกไม่เลยไม่นะ....
    #210
    1
  20. #209 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:20

    เผาค่ายชิงนางท่านพี่ก็ทำมาล่ะ
    งานนี้จะมีกักขัง หน่วงเหนี่ยวและ ตบจูบใช่ไหม ถึงจะสาสมใจท่านพี่
    #209
    1
    • #209-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 12)
      26 มีนาคม 2562 / 12:58
      ท่านพี่ดูเหมือนจะชอบอะไรที่มันรุนแรงงงง เอาใจช่วยน้องเฟยด้วยครับบ5555555
      #209-1
  21. #208 Poisonkeys (@poison01) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:56
    อิพี่ก็ต้องไปหางูมารอให้น้องฟาดได้แล้ว55555
    #208
    1
  22. #207 RrieSaelim (@RrieSaelim) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:20
    ไปหางูมารอ
    #207
    1
  23. #206 'INGLADA' (@lalida18) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:12
    เชลยรักหรือป่าว 5555
    #206
    1
  24. #205 mamibam (@catbamza00-9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 15:50

    รออ่านต่อไปจ้าาา ชอบๆๆ
    #205
    1
  25. #204 Twinkyblue (@krkr778) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 15:39

    เกรี้ยวกราดปานจำเลยรัก 5555555
    #204
    1