the brother next door (seungwoo x you feat. x1 , victon)

ตอนที่ 1 : ข้างบ้านวันที่หนึ่ง ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    16 เม.ย. 63

ข้างบ้านวันที่หนึ่ง


-

 

ตามปกติแล้ว เวลาหกโมงสี่สิบห้าฉันจะต้องยืนสวยๆ อยู่หน้าปากซอยบ้านเตรียมโบกพี่วินมอเตอร์ไซต์รับจ้างให้ไปส่งที่โรงเรียนแล้ว

 

แต่วันนี้กลับไม่เป็นแบบนั้น เมื่อตอนนี้เวลาหกโมงห้าสิบสองแล้วฉันยังเดินวนอยู่ในบ้าน – แม้ว่าความจริงแล้วตอนนี้ฉันเตรียมพร้อมที่จะออกจากบ้าน ทั้งการมัดผมหางม้า ผูกโบว์สีดำของชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก สวมถุงเท้า กระโปรงพร้อมเข็มขัดเรียบร้อย แต่ก็เหลืออีกสิ่งหนึ่งที่เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ฉันออกจากบ้านไม่ได้

 

เสื้อนักเรียนยังไงล่ะ !

 

ฉันจำได้ว่าเมื่อวันก่อนฉันซักเสื้อนักเรียนและตากเอาไว้หลังบ้าน หลังจากนั้นก็ไม่ได้แตะหรือสนใจมันอีก แต่พอวันนี้วันที่ฉันจะต้องใส่ชุดนักเรียน กลับเหลือแต่กระโปรง ไม่มีเสื้อให้ฉัน!

 

“แม่ เห็นเสื้อนักเรียนหนูมั้ย?”

 

“ก็ตากไว้ไม่ใช่เหรอ?”

 

“ก็ใช่ แต่มันไม่มีอ่ะ เมื่อเช้าหนูไปดูก็ไม่มี”

 

แม่ยักไหล่ บอกไม่รู้ แต่ก็ให้เดินไปดูอีกที – ฉันขมวดคิ้วด้วยความสงสัย มันจะหายไปไหนได้ในเมื่อก็ตากเอาไว้อยู่แบบนั้น แม่ก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง ป๊าฉันก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง แล้วใครจะเอาไป หรือคงจะไม่ใช่ว่าเป็นไอ้เจ้าเมี้ยวบ้านใกล้ๆ กันนี่ที่ชอบมาเดินเล่นฉกเอาไปข่วนเล่นขาดหมดแล้วหรอกนะ

 

แต่พอฉันเปิดประตูบ้านออกไปดูอีกครั้งหนึ่ง ก็มองเห็นเสื้อนักเรียนสีขาวแขนยาวที่คุ้นตาของตัวเองทันที – แต่มันไม่ได้แขวนอยู่ที่บริเวณในบ้านของฉัน แต่มันอยู่ที่บ้านข้างๆ กันต่างหาก!

 

“อ้าวน้อง ทำไมวันนี้ไปโรงเรียนสายจังเลยครับ”

 

ฉันหันไปตามต้นเสียง – ผู้ชายตัวสูงผมสีน้ำตาลเข้มยกรอยยิ้มส่งมาให้ฉันอย่างจริงใจพลางรีดเสื้อนักศึกษาของตัวเองไปด้วย

 

“พี่ฮั่น!”

 

“จ๋าจ้ะ เรียกพี่ฮั่นทำไมจ๊ะน้องฟาวดอง”

 

“ชื่อฟองดาว!”

 

พี่ฮั่นยักไหล่พร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาทแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อจากหันไปตั้งใจรีดเสื้อนักศึกษาของตัวเอง

 

พี่ฮั่น เป็นพี่ชายข้างบ้านที่รู้จักกันเมื่อสามปีที่แล้วที่ฉันย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ – เขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้บ้าน หน้าตาดี ตัวสูง หุ่นก็ดี แต่ที่ไม่ดีคือนิสัยและปากของเขา

 

ขี้แกล้ง กวนประสาท ปากหมา น่ากระทืบ!

 

“พี่ฮั่นเอาเสื้อหนูคืนมา”

 

“ก็เดินมาเอาสิ”

 

“แล้วทำไมหนูต้องไปบ้านพี่ ในเมื่อพี่ขโมยเสื้อหนูไปพี่ก็ต้องเอามาคืน!”

 

พี่ฮั่นเงยหน้ามายิ้มให้ฉันก่อนจะวางเตารีดในมือลงพร้อมกับสวมเสื้อนักศึกษาของตัวเองที่เพิ่งรีดเสร็จเมื่อกี๊ – ฉันเพิ่งเห็นว่าอีตาพี่ชายข้างบ้านไม่ได้ใส่เสื้อตั้งแต่ทีแรก แล้วทำไมต้องมาแก้ผ้าโชว์ซิกแพ็กโชว์รอยสักของตัวเองยืนรีดผ้านอกบ้านด้วย แถวนี้มันมีใครให้พี่มันอ่อยเนี้ย!

 

ฉันยืนเท้าเอวมองเขาติดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองก่อนที่พี่ฮันจะเดินมาหยิบเสื้อนักเรียนที่เขาขโมยฉันไปยื่นมาให้ผ่านกำแพงรั้วเตี้ยๆ ที่กั้นระหว่างบ้านไว้ให้ฉัน – แต่ยังไม่ทันที่จะรับเสื้อของตัวเองคืน พี่ฮั่นก็ชักมือกลับไปซะก่อน

 

“ขอบคุณกันก่อนดิ”

 

ฉันจิ๊ปากเท้าเอว

 

“ทำไมต้องขอบคุณ ในเมื่อพี่ขโมยเสื้อหนูไป”

 

“แต่หนูตากเสื้อไว้ตั้งแต่เมื่อวันจันทร์ไม่ได้รีด พี่ก็มาเอารีดให้นี่ไงคะ ขอบคุณกันก่อนค่ะ”

 

แล้วใครขอให้มารีดเสื้อนักเรียนให้อีกอ่ะ

 

ฉันอยากจะเถียงพี่ฮั่นออกไปสุดใจ แต่เพราะเห็นแก่การที่เขารีดเสื้อนักเรียนให้ฉันหรอกนะเลยจะยอมเงียบปากไม่เถียงก็ได้

 

“ขอบคุณค่ะ”

 

“ไม่เอา ขอบคุณเหมือนโดนบังคับแบบนี้พี่ฮั่นไม่ชอบครับ”

 

ก็โดนบังคับจริงๆ อ่ะ!

 

พี่ฮั่นยิ้มกวนประสาท ถือเสื้อนักเรียนที่เรียบร้อยของฉันค้างไว้อยู่แบบนั้น ฉันกรอกตามองบนก่อนจะปรับสีหน้าเป็นการยิ้มแย้มอ่อนหวาน ประนมมือนิ้วชี้จรดหว่างคิ้ว วาดขาย่อตัวลงค้างไว้สามวินาทีก่อนจะลุกขึ้นมาเต็มความสูงพร้อมกับรอยยิ้มหวานดั่งนาวสาวไทย

 

“ขอบพระคุณค่ะ คุณพี่ฮั่น”

 

พี่ฮั่นหัวเราะออกมานิดหน่อย ก่อนจะยื่นเสื้อนักเรียนมาให้ ฉันรีบคว้าเสื้อมาอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าอีตาพี่ข้างบ้านนี่จะแกล้งกันอีก

 

“รีบๆ ใส่เสื้อใส่เนกไทด์นะครับ เดี๋ยวพี่สาย”

 

“พี่จะสายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับหนู”

 

“พี่จะไปส่งไง”

 

ฉันขมวดคิ้ว เช้านี้ไอ้พี่ข้างบ้านคนนี้มันเป็นอะไรเนี้ย

 

“เจ็ดโมงแล้ววินมอ’ไซด์ไม่ค่อยมีแล้วมั้ง”

 

แหม ก็แล้วใครมันทำให้ฉันออกจากบ้านเลทกว่าปกติล่ะ!

 

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูหาทางไปเองได้”

 

ฉันสะบัดหน้าหนีแล้วรีบเดินเข้าบ้านไปเสื้อนักเรียนแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายขึ้นบ่าเดินไปหาแม่ที่นั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องครัว

 

“อ้าวฟอง เจอเสื้อแล้วเหรอ ไปเจอที่ไหนล่ะ”

 

“อยู่ที่พี่ข้างบ้านนั่นน่ะสิ พี่มันเอาไปรีดให้หนู แต่ก็ไม่บอกกันซักคำ พูดมากอยู่นั่นแหละ”

 

แม่หัวเราะ – ต่อให้พี่ฮั่นจะแกล้งฉันสารพัดขนาดไหน แม่ก็ไม่เคยโกรธอะไรพี่ฮั่นเลย เพราะนั่นน่ะลูกรักคุณนายเขา ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนให้แม่ฉันรักนักรักหนา หมั่นไส้ชะมัด

 

“เอาเถอะน่า แต่อย่างน้อยพี่ฮั่นก็หวังดีรีดเสื้อให้หนูไง”

 

เห็นมั้ยล่ะ ทำอะไรไม่เคยผิดหรอก

 

“รีบไปโรงเรียนเร็วไป พี่ฮั่นเขามารอแล้วนั่น”

 

แม่พยักเพยิดหน้าไปทางหน้าบ้าน พี่ฮั่นพร้อมกับมอเตอร์ไซด์คันสีดำคู่ใจของเขา – เขายักคิ้วให้ฉันทีหนึ่งก่อนจะหันไปสวัสดีแม่ของฉันด้วยท่าทางสุภาพจนอดหมั่นไส้ไม่ได้

 

“สวัสดีจ๊ะพี่ฮั่น วันนี้มีเรียนเช้าเหรอลูกถึงจะไปส่งน้องได้”

 

“ครับแม่ วันนี้ผมมีเรียนแปดโมง”

 

จ้า เรียกแม่เต็มปากเต็มคำ สุภาพเรียบร้อยไม่เหมือนตอนอยู่กับฉันเลยเนอะ

 

“งั้นรีบไปกันเถอะเนอะ เดี๋ยวพี่ฮั่นสาย”

 

พี่ฮั่นเรียนแปดโมง ฟองดาวลูกสาวแม่เข้าแถวเจ็ดโมงครึ่ง ทำไมแม่ไม่ห่วงว่าลูกสาวคนนี้จะไปสายบ้างนะ

 

โลกนี้ไม่ยุติธรรมจริงๆ

 

ฉันหันไปสวัสดีแม่แล้วแลบลิ้นให้พี่ฮั่นก่อนจะเดินออกไปรอนอกบ้านโดยให้แม่ของฉันกับพี่ฮั่นกอดลากันประหนึ่งจะไปรบ ซักพักนายลูกรักนัมเบอร์วันถึงจะค่อยเดินตามออกมา

 

“ไม่ต้องไปส่งหนูหรอก เดี๋ยวหนูไปเองได้ เดี๋ยวพี่ฮั่นสาย”

 

“ไม่เป็นไร พี่ไปส่งได้”

 

“ไปเองได้”

 

“ไปส่งได้”

 

พี่ฮันสวมหมวกกันน็อคของตัวเองพลางขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์แล้วสตาร์ทรถ พี่ฮั่นหันมามองแล้วกวักมือเรียกให้ฉันขึ้นรถ แต่ฉันส่ายหน้า เขาเปิดกระจกหมวกกันน็อคของตัวเองออกก่อนจะคว้าแขนของฉันให้เข้าไปใกล้ๆ แล้วเอาหมวกกันน็อคอีกใบของเขามาสวมลงบนหัวฉันให้เองเสร็จสรรพ

 

“อย่าดื้อกับพี่นะไอ้น้อง”

 

เขาว่าพลางตบหมวกกันน็อคที่อยู่บนหัวฉันสองที – ฉันขมวดคิ้วแยกเขี้ยวใส่ แต่เหมือนจะไม่ได้ทำให้พี่ฮั่นรู้สึกอะไรเลยนอกจากชี้มือไปที่เบาะข้างหลัง บังคับให้ฉันขึ้นไปนั่ง

 

“ไอ้พี่ขี้บังคับ เผด็จการ”

 

“พี่ไม่ใช่ลุงคนนั้นนะ ไม่ได้เผด็จการซะหน่อย”

 

สุดท้ายฉันก็ต้องจำยอมรวมกระโปรงขึ้นไปนั่งซ้อนมอเตอร์ไซด์พี่ฮั่นเป็นสก๊อยไปโรงเรียนในวันนี้อย่างทำอะไรไม่ได้

 

“หนูโคตรเบื่อพี่ฮั่นเลย”

 

ฉันกอดอกพูดเบาๆ แต่เจ้าของชื่อก็ยังจะหูดีได้ยินแม้จะมีหมวกกันน็อคกั้นอยู่ เขาหันมองฉันด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะพูดตอบ

 

“พี่รักหนูตายเลยค่ะน้องฟาวดอง”

 

เนี่ย กวนประสาท น่ากระทืบทิ้งจริงๆ เลย!

 

#พี่ฮั่นที่อยู่ข้างบ้าน

 

การที่ไอ้ฟองดาวคนนี้มาถึงโรงเรียนช้ากว่าปกติ และมีผู้ชายที่ไม่ได้ใส่เสื้อพี่วินสีส้มมาส่งถือว่าเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับใครหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่ว่าพอพี่ฮั่นมันจอดมอเตอร์ไซต์ลงที่ริมฟุตบาธติดกับถังขยะเหมือนจงใจแกล้งกันแล้วนั้น ทั้งนักเรียนที่ยืนต่อแถวซื้อหมูปิ้งอยู่ หรือคุณป้าที่ขายไข่ปิ้งอยู่ หรือคุณครูที่ยืนรอรับเด็กๆ หน้ารั้วโรงเรียนอยู่ก็หันมามองกันเป็นตาเดียวทันที

 

มองอะไรกันนัก ปกติฉันก็ให้ผู้ชายไม่ซ้ำหน้ามาส่งที่โรงเรียนอยู่แล้ว แค่วันนี้ไม่ได้ใส่เสื้อส้มเท่านั้นเองป่ะ

 

ฉันกระโดดลงจากมอเตอร์ไซด์อย่างรวดเร็ว และชิงแกะหมวกกันน็อคออกจากหัวก่อนที่พี่ฮั่นจะเป็นคนแกะท่ามกลางสายตาของคนที่มองมา ฉันยกมือขึ้นจัดทรงผมตัวเองให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะบอกลาพี่ฮั่น

 

“ไปนะ”

 

“ขอบคุณกับสวัสดีซักคำยัง”

 

ยังไม่ทันจะหมุนตัวเข้าโรงเรียน น้ำเสียงยียวนกวนประสาทก็ดังขึ้นมาก่อน ถึงแม้ประโยคคำพูดของพี่ฮั่นจะดูดุๆ แต่ใบหน้ากลับยิ้มแป้นแล้นกวนอยู่นั่น – ฉันยกมือไหว้พร้อมย่อขาลงแทบจะติดพื้นไหว้เป็นการขอบคุณและสวัสดีเขาในรอบเดียวก่อนจะเงยหน้ามามอบรอยยิ้มแบบนางสาวไทยให้

 

“ขอบคุณ และสวัสดีค่ะ”

 

“ประชดประชันเก่ง”

 

พี่ฮั่นหัวเราะ ฉันแลบลิ้นใส่ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าโรงเรียน แต่ว่าเสียงตะโกนเรียกจากพี่ชายข้างบ้านก็ดังขึ้นมาจนฉันต้องหมุนตัวกลับไปหาพี่ฮั่นอีกครั้งพร้อมกับกลอกตามองบนไปหนึ่งที

 

“เลิกเรียนกี่โมง”

 

“กี่โมงก็ได้ โตแล้ว”

 

แล้วฉันก็โดนพี่ฮั่นเคาะหัวไปหนึ่งที – อะไรของพี่มันวะเนี่ย!

 

“ถามดีๆ”

 

“สี่โมงครึ่งค่ะ – ถามทำไม”

 

“เดี๋ยวมารับ”

 

ฉันขมวดคิ้วเป็นรอบที่ล้านแปดของวันพลางส่งเสียงหื้อในลำคอจนพี่ฮั่นแอบหัวเราะ เช้านี้พี่ชายข้างบ้านคนนี้มันเป็นบ้าอะไรเนี่ย มาส่งแล้วยังจะมารับอีก – ผีเข้าเหรอ ร้อยวันพันปีอยู่ข้างบ้านกันมาตั้งนานไม่เคยจะเป็นแบบนี้

 

“กลับเองได้น่า”

 

“โอเค สี่โมงครึ่งเจอกันหน้าโรงเรียนค่ะ – บ๊ายบาย ตั้งใจเรียนนะไอ้หนู”

 

พี่ฮั่นพูดเองเออเองสรุปเองจบ เขาส่งรอยยิ้มกวนประสาทพลางยักคิ้วข้างเดียวมาให้ฉันและขยี้หัวฉันแรงๆ ตบท้ายด้วยการดึงผมหางม้าฉันก่อนที่จะขี่มอเตอร์ไซด์คู่ใจของตัวเองออกไปทันที

 

ฉันมองตามไอ้พี่ชายข้างบ้านตัวดีด้วยสายตางงๆ ปนความอาฆาตแค้น ก่อนจะดึงยางมัดผมตัวเองออกแล้วรวบผมมัดใหม่ให้เรียบร้อยใหม่ – ถึงจะข้องใจว่าพี่มันจะมารับทำไมแต่ก็ถามอะไรไม่ได้แล้วเพราะคนต้นเรื่องแว๊นมอเตอร์ไซด์ออกไปนู้น ไกลลับสายตาอย่างรวดเร็ว

 

ฉันเลิกสนใจความบ้าบอของพี่ข้างบ้าน แล้วหมุนตัวเตรียมเข้าไปในโรงเรียนให้ทันก่อนเพลงมาร์ชประจำโรงเรียนจะขึ้น แต่พอหันมาก็เจอกับใบหน้าหล่อๆ แบบหนุ่มเกาหลีสเปคของสาวหลายๆ คนในโรงเรียนยืนกอดอกขมวดคิ้วจ้องหน้าฉันในระยะโคลสอัพจนเผลอตกใจร้องอุทานออกมาอย่างลืมตัว

 

“พ่อแม่พี่ป้าน้าอาปู่ย่าตายายกะละมังถังแตก!

 

“โห ถ้าคำอุทานมึงจะยกมาทั้งชาติตระกูลขนาดนี้ กูยกมือไหว้ไม่ทันแล้วเพื่อน”

 

รีบยกมือขึ้นตะครุบปากตัวเองหลังจากที่เผลออุทานดังเกินเรื่องราวไปนิดหน่อยตามประสาคนชอบเล่นใหญ่ ก่อนจะยกมือขึ้นโบกหัวไอ้เพื่อนกวนตีนที่ยืนยิ้มยิงฟันอยู่ตรงหน้านี้ไปซักที

 

ไอ้โยโย่ หรือชื่อที่แท้จริงของมันคือ โย, เพื่อนสนิทคนหนึ่งของฉัน ด้วยความที่มีใบหน้าหล่อเหลาดุจคิมโยฮันวง X1 บวกกับความเป็นนักเทควันโดทีมชาติทำให้มีสาวกรี๊ดมันกันตรึม รวมถึงตอนนี้ก็เช่นกัน ที่แม้ว่าแค่มันจะมายืนจ้องฉัน แต่ก็มีสาวๆ หลายคนยืนซุบซิบนินทากรี๊ดกร๊าดกันอยู่ในระยะเผาขน ไม่รู้ว่ากรี๊ดไอ้โยหรือกรี๊ดเพราะคำอุทานของฉันกันแน่

 

“ใคร”

 

“อะไร”

 

“ฮอนด้าเวฟเสื้อนักศึกษาคนนั้น”

 

ฉันร้องอ๋อในลำคอ แต่ยักไหล่ ขี้เกียจจะเสียเวลาตอบแล้วเดินนำมันเข้าโรงเรียนไป แต่ไอ้โย่ก็ยังไม่วายมาวอแว ดึงกระเป๋าฉันเอาไว้ไม่ให้เดินไป

 

“ตอบกูก่อน”

 

“ก็แค่พี่ข้างบ้าน”

 

ไอ้โยโย่ทำหน้าตาไม่เชื่ออย่างสุดชีวิต ขมวดคิ้วเบ่งเหนียงใส่แถมเอียงคอ ท่าทางเหมือนอูฐพิการแบบนั้นสาวๆ ข้างหลังยังกรี๊ดกร๊าดไม่หยุดแถมบอกว่าหล่อยิ่งกว่าโยฮันอีก – ฮอตจริงๆ เพื่อนกู

 

“พี่ข้างบ้านมึงหน้าตาดีขนาดนี้เชียว ถามจริง? แค่พี่จริงอ่ะ?”

 

“ก็พี่สิวะ จะให้เป็นอะไรล่ะ พ่อหรือไง”

 

“พ่อทูนหัวของมึงเหรอ! นี่มึงมีตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!

 

“โอ๊ย ไอ้โย่! กูบอกว่าพี่ข้างบ้านก็พี่ข้างบ้าน พ่อทูนหัวแป๊ะมึงสิ!

 

ฉันง้างมือทำท่าจะตบมัน จนไอ้โย่ต้องปล่อยมือออกจากกระเป๋าสะพายของฉันแล้วยกมือขึ้นเหนือหัวเป็นการยอมแพ้ก่อนจะหัวเราะแหะๆ

 

“เชื่อจ้า เชื่อแล้วจ้า – แล้วทำไมวันนี้มาสายวะ ปกติเห็นมาก่อนกูเป็นชั่วโมง”

 

คำถามของมันทำให้ฉันนึกหงุดหงิดไปถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าที่ไอ้พี่ฮั่นคนที่อยู่ข้างบ้านอุตส่าห์ลงทุนเอาเสื้อนักเรียนฉันไปรีดให้แบบข้ามรั้วบ้าน จะว่าดีมันก็ดีอยู่หรอก ถ้าฉันลืมรีดจริงๆ มันก็เสียเวลา ซึ่งฉันอมเสียเวลาดีกว่าการที่พี่ฮั่นรีดให้แล้วมากวนประสาทกันแต่เช้าแบบนี้ – คือฉันก็ไม่ได้ขอให้รีดให้มั้ยอ่ะ

 

“เรื่องมันยาว”

 

“ถ้าไม่ได้ยาวเท่าขากูก็เล่ามาเถอะ”

 

เออ ก็มั่นใจดีว่าตัวเองขายาว แต่มันก็ขายาวจริงๆ นั่นแหละ เถียงไม่ออก

 

“ลืมรีดเสื้อนักเรียน”

 

ไอ้โยพยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่ออีก มันเงียบแล้วเดินตามหลังฉันเข้ามาในรั้วโรงเรียน เพราะกฎของโรงเรียนเวลาเดินเข้ามาในโรงเรียนคือต้องเข้าแถวเรียงหนึ่งเข้ามาตั้งแต่หน้าประตูเท่านั้น ระเบียบวินัยแน่นปั้กจนฉันก็ไม่กล้าที่จะขัดใจครูฝ่ายปกครองที่ยืนทำหน้านิ่งคุมนักเรียนซักเท่าไหร่นัก

 

แต่จู่ๆ โยก็ลากฉันออกจากแถวระหว่างที่เดินเรียงเข้ามาอยู่ ก่อนที่มันจะจับไหล่ฉันให้อยู่นิ่งๆ แล้วจิ้มลงตรงช่วงไหล่ซ้ายของฉัน

 

“อะไรของมึงวะโย”

 

“ไอ้ฟอง เสื้อมึงมันเป็นรอยว่ะ”

 

ฉันพยายามจะเอี้ยวคอไปดูรอยตรงจุดที่ไอ้โยจิ้มแต่ก็ไม่เห็นและพบว่ามันปวดคอแทนเลยเลิกหันไป นิ้วมันจิ้มๆ ถูๆ อยู่ตรงนั้นซักพักนึงก่อนจะพูดต่อ

 

“เช็ดไม่ออกด้วยว่ะ เหมือนเป็นรอยไหม้เลย มึงรีดยังไงของมึงเนี่ย”

 

“...”

 

“รอยใหญ่เท่านิ้วโป้งกูเลยมึง”

 

รอยไหม้ยังงั้นเหรอ? รีดเสื้อยังไงน่ะเหรอ?

 

ก็คงต้องไปถามอิพี่ข้างบ้านดูแล้วแหละว่ามันรีดยังไงของมันให้เสื้อนักเรียนของฉันมันมีรอยไหม้ติดมาด้วยเนี่ย!

 

ฉันล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากระโปรงแล้วส่งให้ไอ้โย่ถ่ายรูปรอยไหม้ตรงนั้นมาให้ดู และพบว่ามันก็เป็นรอยกว้างตามที่มันบอกจริงๆ ฉันกลอกตาขึ้นมองบน อยากจะม้วนเป็นเลขแปดไทยเหลือเกินถ้าทำได้

 

เอาล่ะ ฉันควรจะใจเย็นหรือควรจะด่าพี่ฮั่นมันไปเลยดีวะเนี่ย


100%

#พี่ฮั่นที่อยู่ข้างบ้านอ่ะ


talk :

รีไรท์ใหม่นะคะ สำหรับคนที่เคยอ่านแล้วจะรู้สึกว่ามันสั้นลงเนอะ เพราะว่าเราหั่นมันไปเป็นแชปเตอร์ที่สองดีกว่า + เปลี่ยนแท็กฟิคด้วยค่ะ

ไม่สัญญาว่าจะมาต่อเร็วนะคะ แต่ก็จะพยายามมาต่อให้จนจบให้ได้นะคะ

( 18/10/2019 ; 22:44 / edited 19/10/2019 ; 14:33 / re-write 15/4/2020 ; 21:21 )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #35 Stiles Styles (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 00:12
    น่ารักมากค่ะไรท์ นี่นั่งขำทุกประโยค 55555555555555555
    #35
    0
  2. #28 พี่ลักยิ้ม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 02:46
    ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาอะเนาะ ลูกแท้ๆ หรอ อ่อเปล่า ลูกชายทิพย์ค่า จะจองตัวเป็นลูกเขยค่า//แม่กล่าว
    #28
    0
  3. #19 kwang1811mutita (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 00:05
    หื้มมมม

    พี่ฮั่นนนนนทำไมทำกับเสื้อน้องฟองแบบเน้5555 //สู้ๆนะคะคุณไรท์คนเก่งงง แต่งสนุกมากๆเลยค่ะ

    กดเฟบให้แล้วด้วย ฮิฮิ
    #19
    0
  4. #16 pkoil2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 10:33
    กี๊ดดดด อยากเปงแฟนพี่ฮั่นเลยค่ะ
    #16
    0
  5. #15 namwan1992 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 11:03
    โอ๊ยยยยค้างงงง​ ไรท์รีบมาต่อเลยยยยย
    #15
    0
  6. #14 Yaminda Mint (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 01:44
    หยอดเก่งจริ๊งงง
    #14
    0
  7. #12 MYJACKSON. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 15:34
    อยากมีพี่ฮั่นเป็นของตัวเองเลยค่ะ5555
    #12
    0
  8. #11 colorfull_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 00:16
    ไม่รู้เลยใครกวนกว่ากัน ฟองดางหรือพี่ฮั่น555
    #11
    0
  9. #10 XXIPkn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:37

    พี่ฮั่นอะไรมันทำให้พี่ไปสุดขนาดนี้55555 หล่อ กวนตีน อบอุ่น
    #10
    0
  10. #9 Mybabyhope94 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 23:28
    พี่ฮั่นคนดี;-; ฮืออออเพลงนี้เราก็ชอบมากๆเลยค่ะ สุดแสนจะน่ารัก
    #9
    0
  11. #8 OTTERHWI (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:49
    พี่ฮั่นโว่ย เราเป็นฟองดาวก็อยากตีแรงๆ เหมือนกัน คนเราอะ5555555555555555555555
    #8
    0
  12. #7 colorfull_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 12:28
    พี่ฮั่นเรียนจบมัธยมโดยไม่รอดบาทาได้ไง สุดจีงชอบมากค่ะแงง5555
    #7
    0
  13. #6 MYJACKSON. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 17:56
    งู้ยยย พี่ฮั่นนี่กวนจริงๆ555
    #6
    0
  14. #5 bts_thai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 22:51
    ต่อน้าาา ชอบมากกก
    #5
    0
  15. #4 Mybabyhope94 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 14:39
    โอ้ยยยยยยยยพี่ น่ารัก;;_;;
    #4
    0
  16. #3 Nutcha_Milk2548 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 10:23

    กวนเบื้องล่างมากกก แต่น่ารักให้อภัย~
    #3
    0
  17. #2 XXIPkn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 09:59
    เป็นคนอบอุ่นที่กงนตันเเน่นวนนน555555
    #2
    1
    • #2-1 XXIPkn(จากตอนที่ 1)
      1 ตุลาคม 2562 / 10:00
      กวนตีนค่าาพิมผิดไรเบอนั้นอ่ะเรา55555
      #2-1
  18. #1 mbae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 03:49
    โอ้ยยย กวนตีนจังเลยนะคะพี่ฮั่น แต่ปากแบบคะขาแล้วมันก็น้วยๆนะคะแง
    #1
    0