(Kimetsu no Yaiba) รักนะนายนักล่าหน้านิ่ง

โดย JiNgjInG04

เรื่องราวของแวมไพร์สายเลือดพิเศษที่เข้าไปแฝงตัวเป็นนักล่าแวมไพร์จนตัวเธอนั้นตกหลุมรักนักล่าคนหนึ่งที่ทำหน้านิ่งอยู่ตลอดเวลา

ยอดวิวรวม

2,046

ยอดวิวเดือนนี้

17

ยอดวิวรวม


2,046

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


35
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  16 มี.ค. 63 / 18:39 น.
นิยาย (Kimetsu no Yaiba) ѡй¹ѡ˹ҹ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ตึก…

ตึก…

ตึก…


เสียงฝีเท้าของชายคนที่กำลังเดินอยู่ในคฤหาสน์หรูหลังหนึ่ง


"จะพาผมไปไหนเหรอครับ" หนุ่มสีผมดำสนิทที่แต่งตัวด้วยชุดพนักงานร้านอาหารยามวิกาลได้เอ่ยถามชายแกผมสีขาวที่ดูแล้วน่าจะเป็นพ่อบ้าน


"..." 


ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมาพ่อบ้านได้แต่เดินนำหน้าตัวพนักงานหนุ่มไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องหนึ่งก่อนที่พ่อบ้านจะหันหน้ามายังพนักงานหนุ่มและทำท่าเหมือนท่องมนต์อะไรบางอย่างจนพนักงานหนุ่มนั้นหยุดนิ่งอย่ากลับตุ๊กตาที่มีแค่ลมหายใจ


"ขออนุญาตินะครับ" พ่อบ้านว่าก่อนจะนำเชือกผมหมัดมือพนักงานหนุ่มใว้ซึ่งเขาก็ยอมแต่โดยดี


"ขอให้สนุกนะครับ" ผมบ้านกระชิบข้างหูพนักงานหนุ่มก่อนจะเปิดยื่นมือไปเปิดประตูและผลักพนักงานหนุ่มเข้าไปในห้องเบาๆ


แปะ! แปะ! 


เสียงปรบมือดังขึ้นทำให้พนักงานหนุ่มได้สติจากมนต์เมื่อกี้ของพ่อบ้านและเมื่อได้สติพนักงานหนุ่มก็กาดสายตาไปทั่วห้องจนเจอกับผู้หญิงสองคน…


ใบหน้าสวยแววตาที่ยั่วยวนกับหุ่นที่เฟอเฟคมันแทบจะให้พนักงานหนุ่มละสายจะพวกเธอทั้งสองไม่ได้พวกเธอทั้งสองนั่งอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยชุดราตรีสีขาวก่อนหนึ่งในสองจะชี้นิ้วมาที่มือเขาและหมุ่นนิ้วหนึ่งรอบ


"...?" พนักงานหนุ่มตกใจอยู่ไม่น้อยที่อยู่ๆเชือกที่หมัดมือเขาอย่างแน่นหนาก็หลุดออกโดยที่มิได้มีใครแก้มันแต่เรื่องนั้นมันก็แค่เรื่องเล็กเมื่อเทียบกับสองสาวที่รอเข้าอยู่บนเตียง


"มานี้สิพ่อหนุ่มน้อย" หนึ่งในสองสาวกัดปากเรียกพนักงานหนุ่มด้วยท่าทางที่ยั่วยวนเต็มที่


"หาเจอสักทีนะ...ผีเสื้อราตรี" พนักงานหนุ่มพูดออกมาเบาๆก่อนตัวเขาจะยืนขึ้นและใช้มือหยิบมีดเงินที่ช่อนใว้ออกมา


ฉึก!!!


มีดเงินเงาถูกปาใส่ไหล่หนึ่งในสองสาวด้วยความเร็วและแรงจนสองสาวไม่ทันรู้ตัว


"!?" สองสาวหันมามองยังพนักงานหนุ่มที่ตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างกับคนละคนจิตสังหารที่น่ากลัวห้อมร้อมตัวเขาก่อนที่เธอหนึ่งในสองสาวจะเผยร่างที่แท้จริงออกมา


(ภาพประกอบจากGoogle)


วืด!!!


ปีกรูปร่างเหมือนของค้างคาวฟาดมายังพนักงานหนุ่มแต่เขาก็หลบได้ก่อนจะหันไปมองและก็พบว่าตอนนี้ทั้งสองสาวนั้นเผยออกแล้วว่าเป็นแวมไพร์


คนที่โดนมีดปักกุมไหล่ใว้เพื่อฉะลอการไหลของเลือดและรอให้ร่างกายที่เป็นอมตะฟื้นฟูส่วนอีกคนก็กลางปีกออกมาหนึ่งข้างเพื่อโจมตีเขา


'ว่าแล้ว พวกแวมไพร์ชั้นสูงสินะ' พนักงานหนุ่มคิดในใจก่อนที่เขาจะหยิบหูฟังไร้สายข้างช้ายขึ้นมาใส่หูใว้หูใว้และเปิดการทำงานของมัน


"ท่านโทมิโอกะครับ พวกเราจัดการพวกพ่อบ้านกับแม่ที่อยู่ข้างล่างหมดแล้วครับ ท่านต้องการกำลังเสริมหรือเปล่า" ทันทีที่เปิดการทำงานเสียงรายงานของลูกน้องในหน่วยที่เขาทำงานก็ดังขึ้นเพื่อรายงานสถานะการณ์ทันที


"..." โทมิโอกะ นั้นไม่ได้ตอบอะไรเขาหยิบมีดที่ช่อนใว้ออกมาถือใว้ในมือทั้งสองข้างตาก็มองที่สองแวมไพร์สาวอย่างไม่ลดละ


"แกเป็นใคร!?" แวมไพร์สาวที่กลางปีกร้องถามโทมิโอกะด้วยความโกรธก่อนที่เธอจะกลางปีกออกมาอีกข้าง


"ทำไมต้องบอกด้วย" โทมิโอกะตอบคำถามแวมไพร์สาวแต่ไม่ได้ตอบคำถามลูกน้อง


"ทำไมร่างกายถึงขยับไม่ได้...แล้วทำไมแผลฉันถึงไม่หาย ถ้าเป็นมีดเงินธรรมดายังไงมันก็หาย" แวมไพร์สาวที่โดนมีดปักพูดออกด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนักจนแวมไพร์อีกตัวต้องเดินไปดูอาการ


"ยาชา และ ยาทำลดการฟื้นฟู หมอนี้นักล่าแวมไพร์ระดับสูงงั้นเหรอ" แวมไพร์สาวที่พูดด้วยท่าทางที่หวั่นๆก่อนจะหันมามองกิยูที่ยืนนิ่งอยู่


"ยอมให้จั-"


"กรุณาตอบด้วยค่ะ คุณโทมิโอกะ เพราะมัวแต่ทำตัวแบบนี้ไงค่ะ คนในหน่วยถึงเกลียดคุณ" ไม่ทันที่กิยูจะเจราจากับพวกแวมไพร์สาวจู่ๆเสียงของใครบางคนก็ดังในหูผ่านหูฟังไร้สาย


"ไม่ต้อง" กิยูละสายตาจากแวมไพร์สาวทั้งสองมาตอบเจ้าของเสียงเมื่อครู่


"แก!" แวมไพร์สาวตะโกนอัดหน้าโทมิโอกะด้วยความแค้นก่อนจะขยายปีกให้ใหญ่และยาวขึ้นและใช้มันแทงมาทางกิยู


ตูม!


ปีกแขงแวมไพร์สาวนั้นเจาะผนังห้องจนทะลุไม่อยากคิดเลยว่าถ้าโดนเข้าไปจะเป็นยังไงแต่เรื่องนั่นช่างมันตอนนี้โทมิโอกะส่วนกลับแล้ว


"ฮึบ!" โทมิโอกะปามีดไปที่แวมไพร์สาวก่อนตัวเข้าจะล่วงมือเข้าไปในหยิบบางอย่างในเสื้อออกมามันมีรูปรางเหมือนด้ามดาบสีดำ


"หนีไป" แวมไพร์สาวที่ขยับไม่ได้เพราะฤิทธิ์ของยาชาที่ที่ปลายมีดร้องบอกเพื่อนที่กำลังสู้เพื่อปกป้องตน


"วิชาดาบสายวารี…

กระบวนท่าที่ 4 คลื่นน้ำ" โทมิโอกะกดปลายสิ่งของที่หยิบออกมาจนมันเปลี่ยนรูปร่างเป็นดาบก่อนที่ตัวเขาจะกระโดดเข้าไปตัดคอแวมไพร์สาวทั้งสองพร้อมกันอย่างเลือดเย็น



(ภาพประกอบจากGoogle)


ฉึบ!!!


คอของแวมไพร์ทั้งสองถูกตัดขาดอย่างงายดายในห้องตอนนี้มันมีแต่กลิ่นคาวเลือดของแวมไพร์ที่กระเด็นไปทั่วห้องโทมิโอกะยืนมองผลงานด้วยท่าทางที่เย็นชาก่อนจะเดินจากออกมา


"ไม่บาดเจ็บตรงไหนนะคะ" โคโจ ชิโนบุ เจ้าของเสียงเมื่อ 5 นาทีที่แล้วเอ่ยถามโทมิโอกะตามมารยาท


"..." โทมิโอกะส่ายหน้าตอบแทนคำพูดและทั้งสองก็เดินออกมาจากคฤหาสน์มายังรถองค์กรที่จอดรอพวกเขาอยู่………..








…………."สักวันหนึ่งฉันจะฟันคอแก...อย่างที่แกทำกับพวกฉัน"








(ภาพประจาก Twitter จากคุณ @Uiri_r)









เป็นยังไงบางครับสำหรับการเปิดเรื่องนี้ยังไม่ใช่ตอนแรกแค่เกริ่นเฉยๆเราจะค่อยๆเปิดเผยข้อมูลของตัวละครไปเรื่อยๆในตอนต่อๆไป








นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. 13 ม.ค. 64 / 23:25 น.

    อยากอ่านต่อเเย้ววว

    #4
    0
  2. #3 Immgg
    22 มี.ค. 63 / 02:28 น.

    ผมว่าคุณดูvampire twilightมากไปแล้ว

    #3
    0
  3. 16 มี.ค. 63 / 19:38 น.
    เเป้นรัน ไ เอง-

    -
    #2
    0
  4. 16 มี.ค. 63 / 19:37 น.
    น่าสนใจๆๆรอตอนต่อไปายย
    #1
    1
    • #1-1 JiNgjInG04
      16 มี.ค. 63 / 19:54 น.
      ครับผม
      #1-1