คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Short Fiction ] Black Clover - Our Promise

โดย JessicaBelle

ในโลกของพวกเรา เวทมนต์นั้นคือทุกสิ่ง ฉันและพวกเขาได้สัญญาให้กันและกัน

ยอดวิวรวม

807

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


807

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


28
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ส.ค. 62 / 21:05 น.
นิยาย [ Short Fiction ] Black Clover - Our Promise [ Short Fiction ] Black Clover - Our Promise | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ในโลกของพวกเรา เวทมนต์นั้นคือทุกสิ่ง

ฉันและพวกเขาได้สัญญาให้กันและกัน




สวัสดีค่าาาา ไรท์ชื่อเจสนะคะ

เรื่องสั้นตอนเดียวจบ ที่จู่ๆก็อยากแต่งขึ้นมา
Black Clover นี้เป็นเรื่องที่ไรท์ได้มองข้ามไปตอนที่มันมาตอนแรก พอลองไปดูอีกที(เพราะไม่มีอะไรจะดู) กลับติดอย่างเอาเป็นเอาการเลยค่ะ555555 มันก็เลยเกิดเรืองสั้นนี้ขึ้นนั่นเอง เอง เอง

ปล.พลังเวทย์ไปซ้ำใครที่แต่งเรื่องนี้ ก็ขออภัยด้วยนะคะ พอดีไรท์ค่อนข้างชอบเวทย์อักขระ(เพราะมันดูเท่และแปลกดี) แถมได้แรงบันดาลใจเพราะเวทย์ของฟรีดจากแฟรี่เทล เลยเอามาใช้ในเรื่องนี้ซะเลย

ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ >^<

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ส.ค. 62 / 21:05




          ณ โบสถ์ของหมู่บ้านฮาจ


          เขตหมู่บ้านฮาจของพวกเราที่อาศัยอยู่นี้ เป็นเขตถูกทิ้งจากเมืองหลวง ของอาณาจักรโคลฟเวอร์ ทุกคนในหมู่บ้านต่างทำงานตากเหงื่อตากน้ำกันไม่หยุดพัก แต่มันก็ไม่ยากอะไรนัก เพราะทุกคนมีพลังที่แสนวิเศษ


          เวทมนต์ยังไงล่ะ


          ในโลกใบนี้เวทมนต์คือทุกสิ่ง ทุกคนต่างมีพลังเวทย์กันอยู่ในตัว ไม่สิ.. มีอยู่หนึ่งคนที่ฉันรู้จักมานานตั้งแต่ยังทารก เขาเป็นคนที่ไม่มีเวทมนต์ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ฝึกฝนร่างกายให้แข็งแรงเป็นการทดแทน ซึ่งเขามีชื่อว่า...


          แอสต้า


          ฉันใช้สายตาแสนเบื่อหน่ายของตัวเองในตอนนี้ มองแอสต้าที่ตามตื้อขอแต่งงานกับซิสเตอร์ลิลี่สุดสวยประจำโบสถ์อย่างไม่ละทิ้งความพยายาม ต้องขอชมที่พยายามมาได้ขนาดนี้เลยนะ ถึงจะไม่มีวันสมหวังก็ตาม เพราะซิสเตอร์เป็นผู้หญิงในศีล ตัดใจซะเถอะ ถึงฉันจะบอกไปก็ไม่ฟังอยู่ดีนั่นแหละ


          "ซิสเตอร์ลิลี่!!! กรุณาช่วยแต่งงานกับผมด้วย—"


          "ขอโทษด้วยนะจ๊ะ! เวทย์สร้างน้ำ : หมัดศักดิ์สิทธิ์แห่งรัก!"


          ตู้มมม!!


          โดนไปอีกหนึ่งหมัดของวันนี้ เมื่อซิสเตอร์ลิลี่รู้สึกว่าทำอะไรลงไป จึงได้ขอโทษทันที ฉันเห็นเหตุการณ์แบบนี้จนชินไปซะแล้วล่ะ ชักเริ่มง่วงแล้วแหะ รีบตากผ้าจากนั้นก็ไปนอนกลางวันบนหัวกระโหลกจอมมารดีกว่า ฉันคิดแบบนั้นระหว่างที่กำลังตากผ้า จู่ๆก็มีลมดึงผ้าออกจากมือของฉันไป ฉันรู้ทันทีว่าเป็นเวทย์ของใคร เลยเบนสายตามองคนที่เพิ่งกลับมา และเขาก็เป็นเพื่อนตั้งแต่ยังแบเบาะเหมือนกับแอสต้า


          ยูโน่


          "เดี๋ยวจัดการเอง เธอง่วงก็ไปนอนเถอะ"


          "อ่า ขอบคุณนะ"


          เอาเถอะ มีคนมาช่วยแบบนี้ก็ดีแล้ว ฉันเดินไปบอกกับซิสเตอร์ลิลี่ว่าจะขอไปนอนกลางวันและจะกลับมาช่วงเย็นๆเหมือนทุกครั้ง ก่อนจะไปฉันได้เหลือบมองยูโน่ที่จัดการตากพวกเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วด้วยเวทย์ลมของเขา แล้วฉันก็เดินออกจากบริเวณโบสถ์เพื่อจะใช้เวทมนต์ของฉัน


          "เวทย์สร้างอักขระ : ปีก"


          ตัวอักษรสีม่วงที่ปรากฏตรงหน้าแปรเปลี่ยนเป็นปีกติดกับกลางหลัง จากนั้นฉันจึงส่งมานาไปที่ปีก อ่ะ.. มานาคือแหล่งพลังเวทย์ที่หมุนเวียนไปทั่วโลกน่ะ แล้วร่างของฉันลอยขึ้นจากพื้นและบินไปยังหัวกระโหลกจอมมารที่ไม่ไกลจากโบสถ์มากนัก


          .  .  .  .  .


          .  .  .


          .


          วันนี้ทั้งฉัน ยูโน่ กับแอสต้า ต้องไปรับกริมมัวร์ เพราะงั้นพวกเราเลยออกจากโบสถ์กันตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อจะได้ไปทันเวลา ถ้าให้พูดกันตามตรงบินไปยังเร็วกว่าอีก แต่จะให้แอสต้าเดินคนเดียวมันก็ไม่ดีเท่าไร แถมคาดว่ายูโน่คงต้องใช้ลมเหาะตามมาแน่ๆ ฉันเลยตัดสินใจเดินเท้าแทน


          ซ่อกแซ่กๆๆๆ


          ให้ตายเถอะ.. ต้องมายืนรอผู้ดูแลอีกนานแค่ไหนเนี่ย ถึงในหอคอยกริมมัวร์จะกว้างแต่อยู่กันหลายคนแบบนี้มันร้อนนะ โอ๊ะ? พอบ่นถึงก็ก่อนมาเลย ผู้ดูแลหอคอยกริมมัวร์เริ่มเกริ่นเกี่ยวกับกริมมัวร์เล็กน้อยก่อนจะมอบให้ทุกคน


          กริมมัวร์หรือหนังสือเวทมนต์ รูปเล่ม ขนาด  สีสัน จะแตกต่างกันออกไปแต่มีสัญลักษณ์หนึ่งที่เหมือนกันทุกคน นั่นก็คือใบโคลฟเวอร์สามแฉก ใบของมันจะมีความหมายอยู่ 'ความซื่อสัตย์' 'ความหวัง' และ 'ความรัก'


          "เอ่อ.. กริมมัวร์ไม่มาเลยอ่ะ"


          'แอสต้า...'


          ในใจฉันก็หวังอยู่เล็กน้อยว่าแอสต้าได้รับกริมมัวร์ แม้เขาจะไม่มีพลังเวทย์เลยก็ตาม สิ้นสุดเสียงของผู้ดูแลที่บอกให้มาปีหน้า เสียงหัวเราะของทุกคนก็เริ่มดังขึ้นอย่างไม่เกรงใจ แต่เสียงหัวเราะได้เงียบหลังจากที่เกิดแสงสว่างขึ้นจากกริมมัวร์ของฉันกับยูโน่


          "ใบโคลฟเวอร์สี่แฉกงั้นรึ.."


          "เอ๋?!"


          "สี่แฉก? ที่เล่ากันในตำนานนั่นน่ะหรอ!"


          "ที่ว่ากันว่าจักรพรรดิเวทมนต์รุ่นแรกเคยได้รับ"


          "ส..สุดยอด! ได้กันตั้ง 2 คนเลย"


          ใบโคลฟเวอร์แฉกที่สี่คือ 'ความโชคดี' และมีพลังเวทมนต์มหาศาล ซึ่งเป็นสิ่งที่น้อยคนนักที่จะได้มันมา แต่ฉันแทบไม่ได้สนใจกับการที่ได้กริมมัวร์แสนวิเศษนี้มาเลยแม้แต่น้อย สี่แฉกที่จักรพรรดิเวทมนต์เคยได้รับ...


          แล้วยังไง? จะเอาแฉกที่สี่นี้มาให้ฉันทำไม? เอาไปให้แอสต้าซะสิ! เขาใฝ่ฝันอยากเป็นเหมือนท่านนะ! ทำไมต้องเอามาให้กับคนที่ไม่มีเป้าหมายกับความพยายามอะไรเลยแบบฉันด้วย.. เวทย์ของฉันมันก็แค่อักขระเองนะ ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรเลยสักนิด


          กลับดีกว่า—


          "ฉันจะเป็นจักรพรรดิเวทมนต์"


          ยูโน่ได้ประกาศเป้าหมายของตัวเอง ทุกคนต่างส่งเสียงยินดีให้แก่เขา แอสต้าตะโกนบอกยูโน่ว่าเขาคือคู่แข่งของตน แล้วฉันก็เดินออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยใส่แอสต้าจากคนในหอคอยกริมมัวร์


          .  .  .  .  .


          .  .  .


          .


          ณ บนหัวกระโหลกจอมมาร


          เป้าหมายของฉัน.. ใช่ว่ามันจะไม่มีหรอกนะ แต่ก็แค่เป็นเป้าหมายเล็กๆ ที่อยากจะอยู่กับทุกคนในโบสถ์อย่างสงบสุข อัศวินเวทมนต์หรือจักรพรรดิเวทมนต์อะไรนั่นน่ะ ไม่เคยอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมถึงได้กริมมัวร์สี่แฉกนี่ด้วย


          "ไม่ยอมแพ้หรอก!!!!!"


          ฉันสะดุ้งทันทีที่ได้ยินตะโกนอันคุ้นเคยอย่างกระทันหัน แอสต้าตะโกนลั่นป่าที่อยู่ข้างในหัวกระโหลกจอมมาร เหมือนกับระบายความในใจออกมา ฉันยกยิ้มเล็กน้อยที่เขายังไม่ละทิ้งความพยายาม ส่วนนั้นของเขามันทำให้ฉันคิดว่าสิ่งที่ตัวเองได้ฟุ้งซ่านไปเมื่อครู่นี้มันไร้สาระขนาดไหน


          "อ้ากกกก!!!"


          "อะไรน่ะ? ไปดูหน่อยดีกว่า.. เวทย์สร้างอักขระ : ปีก"


          ฉันรีบบินไปทางต้นเสียงทันที พลางเหลือบเห็นแอสต้าที่กำลังวิ่งไปทางเดียวกัน ฉันเร่งสปีดความเร็วและไปถึงก่อน แต่ฉันก็พบกับคนที่ใช้เวทย์โซ่มัดตัวยูโน่ไว้และชิงกริมมัวร์ของเขามา


          "เฮ้! คิดจะทำอะไรกับกริมมัวร์ของยูโน่น่ะ!"


          จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย ฉันไม่มีเวทย์อักขระที่ใช้โจมตีซะด้วยสิ ยูโน่ก็โดนมัดอยู่ แถมดูท่าว่าโซ่นั่นจะทำให้ใช้เวทย์ไม่ได้ด้วย.. ฉันคิดจนรู้สึกเหมือนเหงื่อมันตกเป็นสายน้ำ แต่ยังไม่ทันไรเวทย์โซ่ก็พุ่งมาทางฉัน แต่โชคดีที่หลบทัน


          "โอ๊ะโอ จะว่าไปแม่หนูก็ได้กริมมัวร์สี่แฉกด้วยนี่น่า"


          "หนีไปซะ! เจ้าหมอนั่นจะขโมยกริมมัวร์ของเธอไปขายนะ!!"


          "ไม่ให้หนีหรอก!!"


          โซ่จำนวนหลายเส้นพุ่งมาทางฉันอีกรอบ ฉันได้แต่กึ่งวิ่งกึ่งบินหนีโซ่พวกนั้น เพราะตั้งใจจะช่วยยูโน่ จนไม่สังเกตเห็นโซ่ใต้พื้นที่เหยียบอยู่ เลยทำให้โซ่นั่นได้แทงทะลุขาอ่อนขวาและไหล่ซ้ายฉันไปจนเลือดอาบเต็มขากับแขนเลย


          "อั่กกก!!"


          "(ชื่อของคุณ)!!!"


          "ฮ่ะฮ่าๆๆๆ ขอกริมมัวร์ไปล่ะนะ"


          แล้วเจ้าคนใช้โซ่นั่นก็เอากรอมมัวร์ของฉันไป อ่าาาา.. ให้ตายเถอะ เจ็บขากับแขนชะมัดเลยแหะ ยังจะมามัดอีกนะเจ้าโซ่บ้านี่ โดนไปดอกแรกก็ขยับตัวไม่ได้แล้วเฟ้ย! เมื่อไรจะมาถึงเนี่ยแอสต้า!


          "หยุดนะ!!!!!!!"


          "นี่แก เจ้าเด็กที่ไม่ได้กริมมัวร์นี่น่า"


          "แกเป็นใคร! แล้วคิดจะทำอะไรกับกริมมัวร์ของยูโน่กับ(ชื่อของคุณ)น่ะห๊าาาาา?!!!"


          .  .  .


          .


          นั่น..กริมมัวร์อะไรน่ะ.. ห้าแฉก? มีด้วยหรอ? ฉันมองตาไม่กระพริบกับกริมมัวร์ที่ดูสกปรกๆของแอสต้า ฉันรู้สึกขนลุกซู่กับกริมมัวร์เล่มนั้นโดยไม่รู้ตัว แอสต้าที่โดนไล่ต้อนจนมุมก็ได้พลิกสถานการณ์ เขาหยิบดาบเล่มใหญ่ออกมาจากกริมมัวร์แล้วฟันใส่คนใช้โซ่อย่างรวดเร็ว


          "ก..เกิดอะไรขึ้น?! ทำไมถึงใช้โซ่ไม่ได้แล้วล่ะ!"


          คนใช้โซ่ตื่นตระหนกตกใจต่างจากตอนแรกที่ว่างฟอร์มเป็นคนเก่ง ยูโน่ยกยิ้มขึ้นพร้อมกับพูดเสียงเบา แต่เพราะฉันอยู่ห่างจากเขาเลยไม่ค่อยได้ยิน ฉันเห็นไปคนเดียวรึป่าวนะ เห็นเงาของปีศาจจากตัวของแอสต้า จนนึกขึ้นมาได้ว่ากริมมัวร์ห้าแฉกนั้น.. 'จะมีปีศาจสถิตอยู่'


          "ย้ากกกก!!!"


          "ด..เดี๋ย—อ้ากกก!!!"


          คนใช้โซ่ล้มหมดสติจากการโดนแอสต้าฟันไปกลางอก เวทย์โซ่ที่พันธนาการอยู่ก็หายไป ฉันล้มลงพื้นทันทีเพราะเสียเลือดไปมาก หนังตาเริ่มหนักขึ้นจนจะปิด แถมได้เสียงของแอสต้ากับยูโน่ไม่ค่อยชัดด้วย แต่ดูท่าทางแล้วคงจะกังวลน่าดูเลยแหะ


          "(ชื่อของคุณ)!!!"


          "แข็งใจไว้ก่อนนะ!"


          ทำให้...เป็นห่วงอีกแล้ว..


          ไม่เอานะ..ไม่อยากให้ใครมาเป็นห่วงแบบนี้...


          "ฮ่ะๆ ข..ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ..ทั้งที่..ตอนนั้นก็สัญญาไปแล้วแท้ๆว่าจะไม่ทำตัว...ให้น่าเป็นห่วงน่ะ"


          ใช่.. ในวันที่หิมะตก คำสัญญาตอนเด็กเมื่อ 6 ปีก่อน แอสต้ากับยูโน่ได้ให้สัญญากันว่าจะเป็นคู่แข่งกัน ส่วนฉันจะไม่ทำตัวให้น่าเป็นห่วงและจะคอยสนับสนุนทั้ง 2 คน


          เอ๊ะ..? สนับสนุนหรอ? จริงด้วยสิ.. ลืมไปได้ไงเนี่ย เป้าหมายของฉันไม่ใช่แค่อยากจะอยู่กับทุกคนอย่างสงบสุขสักหน่อย เป้าหมายอีกอย่างของฉันน่ะ..อยากจะ...


          "อยากจะ..คอยสนับสนุนพวกนาย"


          วิ้งงงง...


          "อะไรน่ะ?!"


          "กริมมัวร์ของ(ชื่อของคุณ)?"


          อุ่นจังเลย.. ทำไมล่ะ? ฉันลืมตาขึ้นได้อย่างเต็มที่ ค่อยๆลุกขึ้นช้าๆโดยมีทั้ง 2 คนคอยพยุงไว้ ฉันตกใจกับตัวอักขระที่ได้ล้อมรอบตัวของฉัน แล้วแผลมันก็เริ่มสมานเข้าด้วยกัน


          "แผล..หายแล้ว?" ฉันสำรวจจุดที่โดนที่แทงอย่างถี่ถ้วน ซึ่งแผลมันก็หายไปจริงๆ


          "ส..สุดยอดไปเลย! (ชื่อของคุณ)!" แอสต้าทำตาเป็นประกายกับเวทย์ของฉัน 


          "เวทย์บทใหม่ของเธอช่วยไว้ทันเวลาพอดี" ยูโน่ยิ้มอย่างโล่งอก ก่อนจะยื่นกริมมัวร์ให้ฉัน


          แล้วสักพักตัวอักขระก็หายไป ฉันลุกขึ้นเต็มความสูงและหันมามองแอสต้ากับยูโน่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ฉันสูดอากาศเข้าปอดก่อนจะพูดในสิ่งที่ทำให้ทั้งคู่ตะลึงเล็กน้อย


           "ฉันจะเข้าสมัครอัศวินเวทมนต์!! แล้วก็จะคอยสนับสนุนว่าที่จักรพรรดิเวทมนต์อย่างพวกนายเต็มที่! เพราะงั้นพวกนายที่เป็นคู่แข่งกันก็แข่งกันให้เต็มที่ล่ะ!"


          "....."


          "....."


          ย..อย่าเงียบกันได้มั้ยเนี่ย! ฉันอายนะเฟ้ย! ให้ตายเถอะ พูดอะไรเกินตัวชะมัดเลยเรา ฉันรู้สึกถึงใบหน้าของตัวเองที่มันเริ่มร้อนขึ้นมาและสายตาก็เบนไปทางอื่นอย่างช่วยไม่ได้


          พรึ่บ..


         "เอ๊ะ?" ฉันหันมาหน้ามองทั้ง 2 คนที่ยื่นกำปั้นมาให้ รอยยิ้มในตอนนี้เหมือนกับตอนนั้น วันที่พวกเราทั้งสามคนได้ให้สัญญากัน


         "ฝากด้วยนะ!! แล้วก็อย่าทำให้ห่วงด้วยล่ะ!"


         "พวกเราจะแข่งกันเต็มที่แน่นอน!"


         หัวใจของฉันมันเต้นโครมครามจนแทบจะระเบิดออกมา เหมือนกับว่ามันอัดอั้นมาตลอด ฉันรู้ตัวว่าตัวเองเก็บยิ้มไม่อยู่แล้วแน่ๆ จึงได้รีบแท็คมือกับพวกเขา


          "อื้อ!! (^^)"


          สัญญาครั้งนี้ฉันจะไม่ลืมอีกเด็ดขาด!


          ขอสาบานเลย!!



THE END






T
B

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ JessicaBelle จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 14:58

    คือการสนับสนุนคือความหมายที่จะทำให้ถึงความฝันเป็นจริงแต่เราอ่ะไปคิดว่าจะทำให้ยูโน่และแอสต้าสมหวังเรื่องรักโวะะะะ5555รู้สึกบ้า

    #6
    1
  2. วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:57
    อยากอ่านต่ออ่าาาาา
    #5
    3
    • 25 เมษายน 2562 / 21:12
      สู้น้าาา เค้าจะรอเตงเสมออออ
      #5-2
    • 25 เมษายน 2562 / 22:05
      ขอบคุณมากค่าาาาา ></
      #5-3
  3. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:10
    รอค่ะอยากอ่านต่อ///
    #4
    1
  4. วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 21:16

    ไงงง กลับมาอ่านอีกรอบเเล้วค่าาาา สนุกค่ะ ฮือๆๆๆ เเงงงง อยากให้มาเขียนต่ออีกค่ะ ค้างมาก(ก.กกกกกล้านตัว)
    #3
    4
    • 26 มีนาคม 2562 / 22:00
      งุ้ยยยย ขอบคุณมากนะคะ ></
      #3-3
    • 26 มีนาคม 2562 / 22:03

      ค่าาาาาา
      #3-4
  5. #2 L A - R I S (@Alisa_RedRis) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 09:42
    เพิ่งได้อ่าน แงง น่ารักมากเลย
    #2
    1
    • #2-1 JessicaBelle (@JessicaBelle) (จากตอนที่ 1)
      19 มกราคม 2562 / 18:11
      ขอบคุณมากนะคะ >^<
      #2-1
  6. #1 ก.ล.ม. (@nulookplalovely) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:11
    อยากให้เขียนต่อจัง ค้างมากๆๆๆๆ
    #1
    1
    • #1-1 JessicaBelle (@JessicaBelle) (จากตอนที่ 1)
      22 ธันวาคม 2561 / 22:44
      อืออออ ไรท์ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้เขียนต่ออ่ะป่าว เพราะถ้าให้พูดกันตามตรงไรท์แต่งฟิคแนวต่อสู้ไม่ค่อยได้เลยอ่ะค่ะ แต่ถ้าอยากอ่านไรท์จะแต่งให้แต่ต้องขอดูการตอบรับก่อนนะ >/\<
      เพราะมีคนค่อนข้างน้อย(มั้ง)ที่จะรู้จักเรื่องนี้ //ทำไมอนิเมะไม่ดังเลยทั้งที่สนุกแท้ๆ (บ่นเฉยขอโทษเด้อ)
      #1-1