คัดลอกลิงก์เเล้ว

Nightmare Sans X Reader The nightmare never ends.

โดย Jamjam-

ฝันร้ายที่ไม่มีวันสิ้นสุด ฝันเรื่องนี้นั้นคือฝันที่ใครๆต่างอยากจะตื่นขึ้นมา.....

ยอดวิวรวม

190

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


190

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 มี.ค. 63 / 14:34 น.
นิยาย Nightmare Sans X Reader The nightmare never ends. Nightmare Sans X Reader The nightmare never ends. | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
  

   

The broken glass cannot be recovered.

Love cannot be found where it doesn’t exist, nor can it be hidden where it truly does.

the past can hurt. But you can either run from it, or learn from it.

You can’t live your life for other people. You’ve got to do what’s right for you, even if it hurts some people you love.


Ready to get hurt?

………

Ready to repair a broken heart?

I will not ask you again…

Remember....

Remember that you will decide everything.

Do not walk in the wrong direction… :)






Talk
     ฮะแฮ่ม! กลับมากับการเปิดนิยายใหม่ค่ะ จริงๆไรท์ไม่ได้ว่างหรอกค่ะ 555 ในเรื่องนี้พระเอกของเราก็คือไนท์แมร์นั้นเองค่ะ ส่วนนางเอกนี่รู้ๆกันดีค่ะ ชื่อเรื่องก็บอกแล้วเนาะ ไรท์แต่งเพื่อสนองนีดตัวเองค่ะเพราะแอบติ่งไนท์แมร์มานานพอตัวเลยค่ะ 

     ในส่วนของนิยายนะคะ ถ้าหากใครเห็นเครื่องหมายดอกจันทร์ (*) อยู่ท้ายข้อความ อันนั้นคือสิ่งที่ไรท์จะเอาไปอธิบายเพิ่มในส่วนท้ายค่ะ เพราะบางมุขที่ไรท์เขียนไปบางคนอาจไม่เก็ท เลยจะเขียนอธิบายเพิ่มไว้ให้จะได้เก็ทมุขนะคะ ในเรื่องนี้ไรท์ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง I Am Legand ค่ะ ภาพยนตร์เรื่องนี้นานพอตัวค่ะ (สนุกมากค่ะ แนะนำให้ดู ปล.วิล สมิธ หล่อมาก) 

     สุดท้ายนี้ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่านนะคะ และก็ช่วงนี้ไวรัสระบาด รักษาตัวกันดีๆนะคะทุกคน




 Cr.(ธีม)
?
?theora

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 มี.ค. 63 / 14:34


ที่นี่ที่ไหน?....

คือสิ่งแรกที่คุณคิดได้เมื่อนัยน์ตาสีน้ำตาลกวาดมองไปทั่วบริเวณ เมืองที่ยังพอจะมีเค้าโครงความเจริญอยู่บ้างนั้นกลับเต็มไปด้วยการละเลงเลือด คราบเลือดยังคงเด่นหราอยู่ตามบางบริเวณอีกทั้งกลิ่นคาวนั้นโชยลมมา พระอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้าไปทุกทีและเมื่อมืดลง...

เสียงฝีเท้าจำนวนมากมาย เสียงกรีดร้องครวญครางประสานกัน กว่าจะรู้ตัวนั้นคุณก็อยู่กลางวงล้อมของพวกมันเสียแล้ว มนุษย์ที่ร่างกายเน่าเฟะเต็มไปด้วยบาดแผล ทว่ากลับเคลื่อนที่ได้รวกเร็วและยังมีมันสมองดังคนทั่วไป "อะไรกัน..." คุณพึมพัมออกมาก่อนที่จะรู้ตัวพวกมันนั้นกรูเข้ามาแระชากคุณราวต้องการแยกร่างกายคุณให้เป็นชิ้นๆ

ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้ามา คุณไม่รอดเสียแน่ๆ ก่อนที่จะตายลง คุณเห็นบางอย่างในมุมมืด ร่างของใครคนหนึ่งที่มีหนวดปลาหมึกก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับไป....

"เฮือก!" คุณร้องออกมาอย่างสะดุ้งสุดตัวก่อนที่เปลือกตาบางจะเปิดออก เหงื่อไหลลงมาชุ่มกาย "ฝันบ้าอะไรกัน..." คุณหอบหายใจออกมาก่อนถอนหายใจเมื่อกวาดมองรอบๆพบว่านี้เป็นห้องของคุณเอง "แล้วปลาหมึกที่เห็นคืออะไรหน่ะ....คอสเพลย์เดวี่ โจนส์* รึไง?" คุณบ่นพึมพัมออกมาก่อนจะลุกออกมาจากเตียงของตนไปอาบน้ำและแต่งตัว

คุณเป็นเพียงพนักงานกินเงินเดือนธรรมดาๆตนหนึ่ง หน้าตาก็ไม่ได้จัดว่าโดดเด่นอะไรนัก ในเช้าวันนี้เป็นเช้าที่ผ่านไปอย่างเรียบง่าย คุณทำงานแล้วกลับไปที่ห้องเช่าหลังทำงานเสร็จ มันผ่านไปอย่างเรียบง่ายในทุกๆวันไม่ได้มีอะไรที่หวือหวาหรือตื่นเต้นใดๆและคุณก็พอใจให้มันผ่านไปอย่างเรียบง่ายแบบนั้น

"กลับมาแล้วค่ะ"

เสียงหวานเอ่ยเมื่อเปิดประตูเข้ามายังในห้องของตนก่อนจะปิดประตูกลับคืน มือเรียวนำของไปเก็บให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะอาบน้ำและใช้เวลาในตอนกลางคืนไปกับการทำงานหรือดูซีรีย์ที่ค้างเอาไว้ เมื่อถึงเวลานอนก็เพียงปิดไฟแล้วเข้านอนเหมือนปรกติทั่วๆไป....

ที่นี่อีกแล้ว...

คุณคิดเมื่อลืมตาอีกครั้งแล้วมาโผล่ในที่เดิม เวลาเดิมที่พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าไป คราวนี้คุณไม่ยอมให้ถูกพวกมันมารุมทึงเสียแน่ๆ ขาทั้งสองรีบพาร่างของคุณออกวิ่งไปยังบ้านหลังหนึ่งเพื่อหลบพวกมัน

ไม่ยอมตายง่ายๆหรอก....

คุณคิดพลางหาทางเข้าบ้านซึ่งก็เป็นวิธีที่ดูดีที่สุดคือการเข้าทางหน้าต่าง คุณหอบออกมาเนื่องด้วยวิ่งมานานพอตัว ร่างของคุณนั้นรีบหาที่หลบภายในบ้านหลังเล็กนี้

ดูเหมือนว่าโชคไม่ได้เข้าข้างคุณเท่าไหรเมื่อขณะที่คุณกำลังเดินไปนั้นดันไปเจอกับมันที่กำลังมองคุณอยู่ ใบหน้าของคุณซีดเผือดก่อนที่จะออกวิ่งออกไปจากบ้านหลังนี้อีกครั้งโดยคราวนี้มีมันตัวหนึ่งตามมาอย่างเร็วเร็วเกินคน เมื่อออกมาจากบ้านได้คุณก็เห็นว่าพระอาทิตย์นั้นได้หายไปแล้วและแทนที่ด้วยพระจันทร์แทน

คราวนี้เสียงพวกมันแห่ออกมาราวป่าช้าแตกนั้นดังรอบด้าน นัยน์ตาของคุณนั้นมองหาทางที่จะรอดออกไป ไม่มีทางที่จะไปแต่สุดท้ายคุณก็ตัดสินใจวิ่งไปตามที่ตนคิด วิ่งไปเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมายเท่าใดนัก แต่ทว่าก็ต้องพบกับทางที่ตันอยู่

เมื่อหันหลังกลับไปคือพวกมันที่แห่กันมาและมันราวกับภาพซ้ำที่ฉายวนเข้ามา คุณถูกดึงกระชากออกเป็นชิ้นๆ...ความเจ็บปวด....แต่สิ่งหนึ่งที่คุณเห็นชัดกว่าวันก่อนคือหนวดปลาหมึก...ที่อยู่บนร่างของใครสักคนหนึ่ง ใครสักคนหนึ่งที่อยู่ในมุมมืด

"กรี๊ด!" เสียงกรีดร้องของคุณดังขึ้นมาก่อยที่นัยน์ตาจะเบิกออกกว้าง "ฝันเรื่องนี้อีกแล้ว!" คุณพึมพัมออกมา "ฝันอะไรกันแน่?" คุณนั่งขบคิดอยู่นานก่อนที่จะตัดสินใจอาบน้ำและออกไปทำงานโดยคิดเสียเพียงว่า...

มันก็แค่ฝัน...

"เฮ้! (y/n)"

เสียงเพื่อร่วมงานคนหนึ่งดังขึ้นมาขณะที่คุณกำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ มือเรียวหยุดกดแป้นพิมพ์ก่อนที่ใบหน้าจะหันไปทางเพื่อร่วมงานคนนั้นที่ยืนอยู่  "มีอะไรรึปล่าวแซนส์?"  หญิงสาวถามออกไปก่อนที่ชายหนุ่มจะฉีกยิ้มออกมา  "ถ้าจะมาแค่เล่นมุขโง่ๆนั้นก็อย่ามาเลยจะดีกว่า"

"อู้ว! เจ็บจี๊ด"  อีกฝ่ายตอบกลับมาพลาทำท่าทางสะดีดสะดิ้งเสียจนคุณอดไม่ได้นักที่จะยกมือขึ้นตีไปที่ไหล่อีกฝ่ายด้วยความหมั่นไส้

เพื่อนร่วมงานของคุณดูจะมีเพียงแค่แซนส์คนเดียวที่สนิทกับคุณพอที่จะด่ากันได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร แซนส์เป็นชายหนุ่มร่างไม่สูงนักแต่ถึงแบบนั้นเขาก็สูงกว่าคุณอยู่ดี เขามีใบหน้าที่จัดได้ว่าดูดีเลยทีเดียวรวมถึงมีผมสีขาวและผิวที่ขาวซีดจนคุณก็อดคิดไม่ได้ว่าหมอนี่ไม่เคยรู้จักคำว่าแดดเลยหรือ?

"แซนส์ ช่วงนี่ฝันแปลกๆอะ"  คุณว่าก่อนที่ฝ่ายที่ตอนแรกนั้นยิ้มร่ากลับเป็นสีหน้าที่ดูจริงจังจนคุณเองก็แปลกใจไม่ได้ เพราะตั้งแต่ทำงานด้วยกันมาอีกฝ่ายไม่เคยมีสีหน้าแบบนั้นมาก่อน  "เล่ามาสิ"  เขาว่า น้ำเสียงที่ไม่ได้ติดเล่นเช่นเคยนั้นทำเอาคุณยิ่งแปลกใจเสียกว่าเดิม  "นี่ตั้งจะฟังเรื่องแบบนี้กว่าไงรึไง?"  คุณพูดเพื่อไม่ให้บรรยากาศนั้นตึงเครียด

แต่มันก็ไม่ได้ผลนักหรอก....

เพราะเขาดูจะไม่ตลกด้วยเท่าไหร...

"โอเค..."  คุณพูดเบาๆก่อนเริ่มเล่าถึงความฝันของคุณที่มักจะมีพวกซอมบี้มาไล่จับหลังตะวันตกดินทุกที รวมถึงคนปริศนาที่มีหนวดเหมือนกับจะคอสเพลย์เป็นเดวี่ โจนส์ ในเรื่องไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน  "คิดว่าช่วงนี้ฉันคงดูหนังซอมบี้เยอะไปหน่อย"  คุณตบท้ายพลางเองก็หัวเราะเบาๆ  "เอ่อ...แซนส์ นายโอเคนะ?"  คุณถามออกไปเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นไม่หัวเราะเสียสักนิด กลับกันสีหน้าดูจะเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

"โอเคๆ ฉันไปละ"  เขาว่าก่อนจะยิ้มออกมาพลางเองก็โบกมือแล้วเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานของตนเอง

 

15%

*เดวี่ โจนส์ :: ตัวนี้เป็นตัวละครในเรื่อง Pirates of the Caribbean ค่ะ เป็นตัวละครที่มีรูปร่างเป็นปลาหมึกค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ Jamjam-

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 noi12570 (@noi12570) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 00:46
    อ่านแล้วเพลินดี
    #3
    1
    • #3-1 Jamjam- (@Jamjam-) (จากตอนที่ 1)
      30 เมษายน 2563 / 09:32
      ขอบคุณค่าา
      #3-1
  2. วันที่ 6 เมษายน 2563 / 00:56

    ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ คือดีมากกก (/ω\)

    ทางนี่เม้นอิไนท์ด้วยเป็นกำลังใจให้นะคะ💕

    #2
    1
  3. วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 21:53

    แงง น่าสนใจมากๆๆๆเลยค่ะ (ด้วยความปลื้มนม.อยู่ด้วย=-=#) มาต่อนะคะ

    #1
    1
    • 28 มีนาคม 2563 / 22:25
      ขอบคุณที่ให้ความสนใจนะคะ! ตอนแรกที่แต่งยังแอบลังเลเลยค่ะว่าจะลงดีไหม แต่ก็ขอบคุณนะคะที่ติดตาม
      #1-1