คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Still... [ Hyunbin x Donghan ] Still... [ Hyunbin x Donghan ] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละคร / ทักทายผู้อ่าน / เขียนตามใจชอบ พิมพ์ตรงนี้ได้เลย...
b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 ต.ค. 61 / 09:41






ไม่รู้เพราะความบังเอิญหรืออะไรที่จู่ ๆ ผมที่อยากลองเดินเส้นทางใหม่ ๆ ในมอของตัวเอง แล้วดันเดินเลี้ยวไปเจอกับคนสองคนที่ดูเหมือนว่าเค้ากำลังทะเลาะกันอยู่น่ะสิ ผมที่กำลังจะเดินต่อไป ก็หยุดชะงักซะงั้น ก็แค่คนเค้าทะเลาะกัน จะต้องสนใจอะไรล่ะ เดินผ่านไปเหมือนไม่เห็นได้มั้ย


หลังจากที่ชั่งใจอยู่สักพัก ผมก็ตัดสินใจที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเล่น จะได้มีอะไรสนใจแทนคนคู่นั้น แต่เมื่อตัดสินใจที่จะเดินผ่านไป จู่ ๆ ฝ่ายหญิงก็ปัดมือของฝ่ายชายออก แล้วผลักเค้าจนล้มไป ก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ว่า ขอโทษ ก็บอกแล้วว่าอย่ามายุ่งจากนั้นก็เดินออกไป ผมที่เห็นดังนั้นก็ตกใจเข้าไปอีก นี่มันบ้าอะไรเนี่ย ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ผมลังเลว่าจะเข้าไปช่วยเขาคนนั้นดีมั้ย เพราะมันไม่ใช่เรื่องของผมนี่ อีกอย่างผมกับเขาก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยตั้งแต่วันนั้น


แต่เหมือนอะไรซักอย่างสั่งผมให้เดินผ่านเขาไป แทนที่จะเดินย้อนกลับไปหาทางอื่น แทนที่ผมจะเดินก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ผ่านไปเหมือนไม่เห็นเขาหรือเหตุการณ์เมื่อกี้นั้น ผมกลับหยุดอยู่ตรงหน้าเขาที่ยังคงนั่งไม่ลุกไปไหน ก่อนจะเป็นคนเอ่ยปากถามเขาเอง


จะนั่งบนพื้นเป็นหมาหน้าเซเว่นอีกนานมั้ยน่ะเหอะ ช่างเป็นคำทักทายแรกที่ดีจนซึ้งน้ำตาจะไหล

“…” เขาไม่พูดอะไร แค่เงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะในลำคอกลับมา

ไม่ลุกรึไงเป็นผมก่อนที่ยื่นมือไปให้เขาจับ เพื่อที่จะลุกขึ้นมา

ไม่หลบหน้ากันแล้วหรอ ยอมคุยด้วยแล้วหรอ

งั้นก็นั่งต่อไปแล้วกันนะพูดจบผมก็เตรียมที่จะหันไปเพื่อเดินต่อ แต่เขาก็เอื้อมมือมาคว้ามือผมเอาไว้

“…” เขาเพียงแค่จับมือผมไว้ โดยไม่พูดอะไรซักคำ

“…เจ็บมั้ยผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะลงไปนั่งยอง ๆ ข้างเขา

“…”


ไม่มีคำตอบจากอีกฝ่าย ผมจึงจับมือเขาให้มานั่งตรงม้าหินใกล้ ๆ กัน ก่อนจะขอดูตรงแขน และข้อศอกของเขา ที่เมื่อกี้เห็นเต็ม ๆ เลยว่ามันครูดไปกับพื้น


ขอดูหน่อย

...

ทะเลาะกันหรอ

อืม

เออเนอะ โดนผลักขนาดนี้ ไม่น่าถามผมพูดพลางยิ้มแห้งๆให้เขาไป

“…”

ถลอกนี่ ไปทำแผลมั้ย

ไม่เป็นไรหรอก

เอาน้ำเราไปล้างแผลก่อนดิพูดจบผมก็หันไปหยิบขวดน้ำในกระเป๋าขึ้นมา

ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปล้างในห้องน้ำเอาก็ได้ เนี่ย ตรงนี้ก็มีก๊อกน้ำ เห็นป่ะ

ก็แล้วแต่ อะ นี่ผมหยิบพลาสเตอร์ขึ้นมาจากกระเป๋าสตางค์ก่อนจะยื่นให้เขาไป

พกด้วยหรอ

อื้อ บังเอิญหยิบติดมาอ่ะ

“…”

“…”


แล้วก็เดดแอร์ขึ้นมาพักใหญ่ ทั้งผมและเขาไม่รู้จะพูดอะไรกัน ก่อนจะเป็นเขาที่เอ่ยขึ้นมาก่อน


แล้วมาทำอะไรที่นี่อ่ะ มาหาใครหรอ แฟนหรอ

เหอะ เราไม่ใช่พี่นะแน่ล่ะ ใครจะมีคนใหม่ได้เร็วขนาดเขากันล่ะ เหมือนคบกันมาก่อนที่จะเลิกกับผมอีกมั้ง

“…” เขาเงียบไป เหมือนรู้ตัวว่าพูดอะไรที่ไม่สมควรพูดออกมา เหอะ ก็จริงมั้ยล่ะ

งั้นเราไปแล้วนะผมลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังไป

ขอโทษ

“...” ผมเงียบไปเพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา


ขอโทษที่ตอนนั้น…”


เลิกพูดถึงมันเถอะผมพูดโดยไม่หันกลับมามองเขาเลย ใช่ ใครมันจะทนไหวล่ะ แค่มานั่งพูดด้วยขนาดนี้ก็เกินกำลังผมแล้ว ตลอดเวลาเกือบ6 เดือนที่เลิกกันมา ไม่เคยเลิกคิดถึงเขาได้เลย ไม่เคยเลย


“…”

เฮ้อผมถอนหายใจก่อนจะหันกลับมาหาเขา

“…” เขาเงยหน้ามองโดยไม่พูดอะไร

เอาแขนมา เดี๋ยวล้างน้ำให้และก็เป็นผมที่แพ้เขาทุกที

ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยไปล้างก็ได้

งั้นก็ไปล้างเลย แล้วจะทำแผลเองหรือว่ายังไง

ไม่ต้องหรอก แค่ล้างน้ำก็ได้แล้ว

ไปซื้อชุดทำแผลเล็กๆในเซเว่นไป เดี๋ยวเราทำให้

ไม่เป็นไรจริงๆ


อย่าดื้อได้มั้ยพี่ภู งั้นเดี๋ยวเราไปซื้อให้ นั่งอยู่ตรงนี้ก่อนนะพูดจบผมก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังเซเว่นที่อยู่ใกล้ๆ


เดี๋ยวดล ไม่ต้องห้ามได้ที่ไหนล่ะ กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปนู่นแล้ว


ระหว่างที่เขานั่งรออีกคนอยู่นั้น ตัวเขาเองก็ได้คิดไปต่างๆนานา ถึงเรื่องที่ผ่านมาของเราสองคน จริงๆตอนเลิกกันจะว่าจากกันด้วยดีก็ไม่เชิง แต่จะให้บอกว่าจากกันแบบร้ายๆก็ไม่ใช่ เพราะดลดูเหมือนจะเข้าใจและไม่เสียใจ หรืออ้อนวอนขอร้องให้เขาอยู่ต่อมากนัก


เค้าคนที่ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่คบกันมาไม่เคยขอเช็คโทรศัพท์ผมเลย ซักครั้งก็ไม่มี ผมเคยถามนะว่าทำไม เค้าก็บอกว่าไว้ใจดลเชื่อใจผม ดลไม่เคยแม้แต่จะห้ามเวลาที่ผมบอกว่าไปข้างนอกกับเพื่อนนะ ไปกินเหล้ากับเพื่อนนะ ไปเที่ยวกับเพื่อนนะ ถ้าจำไม่ผิดคือดลไม่เคยห้ามผมเลย ดลคงเป็นแฟนในแบบที่ใครหลายคนคงชอบ ไม่โทรจิก ไม่ระราน ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวต่างๆเลย มีพื้นที่ส่วนตัวให้ผมตลอด


แต่นั่นแหละ อย่างที่ดลเคยพูดกับผมตอนก่อนที่เราจะเลิกกัน ผมให้เหตุผลไปว่าเบื่อ เค้าก็พูดกับผมว่า ที่บอกว่าเบื่อคือเบื่อจริงๆ หรือเพราะเจออะไรที่มันน่าสนใจกว่ากันแน่ ตอนนั้นผมรู้สึกหน้าชาอยู่เหมือนกันนะ เพราะตอนนั้นผมก็รู้สึกสนใจคนๆนึง ซึ่งก็คือคนที่ผมเพิ่งทะเลาะด้วยนั่นแหละ


ตอนนั้นผมรู้สึกว่าเขาน่ารัก น่าสนใจกว่าคนของผม แต่ผมก็ไม่ได้คบซ้อนนะ เพราะตอนนั้นเราเริ่มจากการคุยกันเล่นๆแบบเพื่อน จนเมื่อผมรู้สึกว่า คนๆนี้น่าสนใจกว่า จึงตัดสินใจที่จะจบความสัมพันธ์หนึ่งลง เพื่อเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่ขึ้นมา เธอก็รู้นะว่าก่อนที่ผมจะคบกับเธอผมเป็นแฟนกับดลมาก่อน เธอยังถามผมเลยว่า ตกลงผมชอบผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่ ผมก็ให้คำตอบกับเธอไปว่า ชอบคนที่ทำให้เรารู้สึกสบายใจ มีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน ซึ่งคนนั้นก็คือเธอ


และหลังจากที่เลิกกับดลไป ผมแทบไม่เคยเจอดลเลย มีบางครั้งที่เกือบจะได้เจอกันแล้ว แต่เค้าก็หลีกเลี่ยงการเจอกันโดยตรง ทำให้ผมรู้ว่า เค้าหลบหน้าผม จนวันนี้ที่อยู่ๆดลก็มายืนอยู่ตรงหน้า หลังจากที่ผมเพิ่งทะเลาะกับแฟนไป เหอะ เหมือนกรรมจะตามสนองยังไงก็ไม่รู้นะ เพราะแฟนผมเหมือนจะเปลี่ยนไป


มาแล้ววผมมองตามเสียงที่ลอยมา เค้ายังดีกับผมตลอด จนรู้สึกผิดเลย ผมไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่ระบายยิ้มน้อยๆเป็นคำตอบกลับไป

เอาแขนมาหน่อย เมื่อกี้ล้างน้ำละยัง

ยังเลยอ่ะ

เอ้า นั่งทำไรอยู่เนี่ย งั้นมานี่ เดี๋ยวทำให้


...ผมไม่พูดอะไร เพียงแค่ยื่นแขนที่เป็นแผลถลอกให้คนตรงหน้าช่วยทำแผลให้ แล้วนั่งมองเค้าที่ดูจะตั้งใจกับการทำแผลที่แขนของผมมาก


ถามได้มั้ย ว่าทะเลาะอะไรกัน ถ้าไม่ได้ก็ไม่--”

โอ้ยผมร้องออกมาเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่มาโดนแผล

เฮ้ย ขอโทษ เจ็บมั้ย

แสบ

สมน้ำหน้า

เอ้า

ก็ต้องไปทำอะไรกับเค้าไว้อ่ะดิ เค้าถึงได้ผลักแรงขนาดนั้น

ไม่เป็นห่วงกันเลยไง้

ไม่!”

ใจร้ายจังนะ

ฮึ ถ้าใจร้ายจริงๆไม่มานั่งล้างแผล ทำแผลให้แบบนี้หรอกนะ

...เห็นมาตั้งแต่แรกเลยหรอ

หือ?

หมายถึง เห็นพี่ทะเลาะกับเค้าตั้งแต่แรกเลยหรอ

อ่า...เห็นตอนก่อนหน้าที่เค้าจะผลักพี่อ่ะ

อืม...

จะเสร็จล--”

พี่ว่าเค้าเปลี่ยนไป

“…” ผมไม่ได้ตอบอะไรไป เพียงแค่เงยหน้ามองเขา


ทำไงดี เหมือนเค้าจะมีคนอื่นเลยดล เขาเช็คมือถือพี่ได้ แต่เวลาพี่ขอเล่นบ้าง กลับไม่ให้ นี่พี่แค่บอกว่าขอยืมเล่นเกมหน่อย เค้าก็ไม่ให้ แล้วก็โกรธพี่อ่ะ พอพี่บอกว่าแค่ขอเล่นเอง เราก็เริ่มทะเลาะกันเลย เค้าเดินหนีพี่ พี่เลยบอกว่ามาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน ก็เลยมาจบตรงนี้ ที่พี่โดนผลักนี่แหละ ตลกดีเนอะพูดจบเขาก็หัวเราะแห้งๆให้กับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น


“…” เพราะไม่รู้จะตอบอะไร ผมเลยเลือกที่จะเงียบเพื่อเป็นผู้ฟังแทน

เฮ้อ

อ่ะ เสร็จละ


พูดจบ คนตรงหน้าก็ระบายยิ้มน้อยๆส่งมาให้ผม รอยยิ้มของเค้ายังคงสดใสเหมือนที่ผ่านมา คงจะมีแค่ตอนนั้น  ตอนที่ผมทำให้รอยยิ้มสดใสนี้หายไป


ขอบคุณนะ

อื้อ


พี่น่ะ...หลังจากที่เงียบกันไปแป๊บนึง ก็เป็นผมที่พูดขึ้นมาก่อน

?


อย่าเพิ่งใจร้อนนะ ตอนคุยกับเค้าให้ใจเย็นๆ ถ้าเค้าร้อน พี่ต้องเย็น ถ้าต่างคนต่างร้อนมันจะยิ่งทำให้สถานการณ์มันแย่ลงนะ เข้าใจมั้ย คุยกับเค้าด้วยความเข้าใจ อย่าพยายามเอาความคาดเดาโดยไม่มีหลักฐานไปคาดคั้นความจริงจากเค้า ให้ถามดีๆ พูดดีๆ ถ้าพูดดีแล้วยังไม่ดี ก็เอาเท้าจุ่มน้ำ


เดี๋ยวๆ พี่ว่าไม่ใช่ละ ฮ่ะๆๆๆ


เฮ้อ อยู่ด้วยกันแท้ๆ แถมเพิ่งเจอกัน ได้คุยกันหลังจากที่ผมหายไปเลยเกือบ 6 เดือนเต็ม กลับมาพูดถึงคนอื่นให้ฟังอีกนะ


พี่ภู

หื้ม?

ถามจริงๆเลยนะ เลิกกับเรา เพราะเค้าใช่มั้ย


“…” เป็นคำถามที่เล่นเอาผมหน้าแห้งไปเลย จะบอกว่าไม่ใช่ ก็คงผิดศีลข้อ 4 แน่นอนแล้วล่ะ


แค่อยากรู้น่ะ

ขอโทษนะ

พี่พูดเป็นอยู่คำเดียวรึไงพูดแบบนี้ก็พอจะเข้าใจอะไรได้บ้างแล้วล่ะ

“…”

ช่างมันเถอะ แล้ว...ที่ผ่านมาเป็นไงบ้าง สบายดีเนอะ

อืม สบายดี เราอ่ะเป็นไงบ้าง

จะให้ตอบแบบพระรอง หรือตัวร้ายอ่ะ

“…”


ถ้าพระรองอ่ะนะ ก็สบายดี ไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะพูดจบผมก็ส่งยิ้มฝืนๆไปให้เค้า เหอะ สบายดีกับผีอะไรล่ะ สบายดีคงไม่หลบหน้าพี่หรอก


แล้ว...ถ้าตัวร้ายอ่ะ


ตัวร้ายหรอ ยังคิดถึงพี่อยู่ไง เวลาแต่ละวันที่ล่วงไปผมคิดถึงพี่ใจจะขาด อยากเห็นหน้า อยากพูดคุย อยากเจอกันเหมือนเดิม อยากแย่งพี่มาจากเค้า ยิ่งเห็นเค้าทำแบบนี้กับพี่ ผมก็ยิ่งเจ็บ ถึงแม้พี่จะทิ้งผมไปหาเค้า แต่ผมก็ไม่อยากให้พี่ต้องเจ็บปวดเหมือนผม เค้าคนนั้นไม่สมควรที่จะได้ยืนอยู่เคียงข้างพี่ด้วยซ้ำ


ตัวร้ายหรอ...อย่าดีกว่า ฮ่ะๆหัวเราะแห้งๆกลับไปคงเป็นคำตอบที่ดีคำตอบนึงสำหรับผมในตอนนี้เลยมั้ง จะให้ผมตอบแบบที่คิดในใจน่ะหรอ เหอะ คงไม่ดีเท่าไหร่หรอก


พี่ขอโทษ

ไม่คิดจะพูดคำอื่นเลยรึไง

“…เราน่ะ เป็นน้องที่ดีมาตลอดเลยนะ พี่อยากให้เราได้เจอคนที่ดี คนที่เค้ารักเรายิ่งกว่าพี่ คนที่เค้าจะไม่ทำร้ายจิตใจเราเหมือนพี่”


แต่ผมยังรักพี่ไง ผมยังคิดถึงพี่อยู่ ไม่เข้าใจกันบ้างเลยหรอ 


งั้นผมไปก่อนนะพูดจบดลก็ยืนขึ้น ก่อนจะยกมือมาโบกอย่างลวกๆ แล้วหันหลังไป

เราจะคุยกับพี่ได้แล้วใช่มั้ย เราจะไม่หลบหน้าพี่แล้วใช่มั้ยดล


ผมใช้เวลาชั่งใจอยู่ครู่นึง ก่อนจะหันหน้าปั้นยิ้มไปให้พี่เค้า


ขอโทษนะพี่ภู แต่ผมยังลดความรู้สึกที่มีต่อพี่ไม่ได้จริงๆ ถ้าถึงวันนั้น วันที่ผมคุยกับพี่ เจอหน้าพี่ได้อย่างได้สนิทใจ ผมจะบอกพี่นะ” 


ปล่อยให้ความคิดถึงของผม มันอบอวลอยู่แค่ในใจของผมก็พอแล้ว เพราะถึงยังไงตอนนี้ ความคิดถึงนั้นมันคงส่งไปไม่ถึงพี่แล้วล่ะ พี่ภู



ซ่อนเก็บไว้ข้างใน ตรงสุดลึกดวงใจ ถนอมเธออยู่ในนั้น





--------------------------------------------------------------------------------------

ตอนนั้นพี่เปิดเพลงซ่อนกลิ่น แล้วก็นั่งอยู่พอดี โห แบบเพราะอ่ะ จับใจ

แล้วมันก็อินแบบ ทำไมเหมือนคู่ชิปชั้นเลย555555

ยิ่งฟังวนไปเรื่อยๆ มันเศร้าจนแบบ บางครั้งคนๆนึง ก็อยู่ในใจเรานานกว่าเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน

ก็คือจำเค้ามา 5555 จริงๆคือเพิ่งเคยแต่งแล้วลงอะไรแบบนี้ อาจจะแปลกๆ ห้วนๆหน่อย ยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ แหะ

อ่านไปด้วยฟังเพลงไปด้วยน่าจะอิน(มั้ง)






B
E
R
L
I
N
 

ผลงานอื่นๆ ของ Its_mine

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น