คัดลอกลิงก์เเล้ว

fanficnaruto obitorin

โดย ivyIrich_

"ฉันแค่คิดว่าโง่ๆ ว่าถ้าไม่ได้เธอไม่ชอบฉันและฉันก็คงบีบบังคับเอาเธอมาครอบครองไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆ ก็อยากอยู่ใกล้ๆเพื่อปกป้องเธอ แต่สุดท้ายแล้วก็ทำไม่ได้ซักอย่าง" "งั้นต่อไปนี่มาปกป้องฉันตลอดไปด้วยนะ"

ยอดวิวรวม

159

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


159

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 ม.ค. 63 / 17:21 น.
นิยาย fanficnaruto obitorin

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้









"ฉันแค่คิดว่าโง่ๆ ว่าถ้าไม่ได้เธอไม่ชอบฉันและฉันก็คงบีบบังคับเอาเธอมาครอบครองไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆ ก็อยากอยู่ใกล้ๆเพื่อปกป้องเธอ แต่สุดท้ายแล้วก็ทำไม่ได้ซักอย่าง"






"งั้นต่อไปนี่มาปกป้องฉันตลอดไปด้วยนะ"








"พวกเรามาก้าวเดินไปด้วยกันนะโอบิโตะ ฉันจะไม่ให้นายหลงทางอีกแล้ว"







tb

เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ม.ค. 63 / 17:21


 

 

 

 

 

 

"นายตัดสินใจที่จะลงมือทำลายหมู่บ้านตัวเองก็เพราะผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่หรือไง"


"มันไม่ใช่เรื่องของนาย"


 

"นายจะลังเลอะไรกับแค่เพื่อนวัยเด็ก หมอนั่นเป็นคู่แข่งที่นายต้องการเอาชนะไม่ใช่หรือไง"


"หุบปากไปซะ"


 

"หมอนั่นฆ่าผู้หญิงที่นายรักกับมือลงไปนะ ทำไมไม่คิดจะจัดการมันซะก่อนล่ะ"


"ฉันบอกให้หุบปากไป!!"


 

"เพราะนายยังอ่อนแอแบบนี้แหละนายถึงปกป้องใครไว้ไม่ได้"


 

"อยากจะเป็นไอ้ขี้แพ้ไปทั้งชาติ... ก็ตามใจนะ"
โอบิโตะตื่นขึ้นจากความฝัน ฝันที่เขาฝันเห็นมันครั้งแล้วครั้งเล่า

สิ่งที่เห็นคือตัวเองในวัยเด็กพูดเขา


คำพูดที่ทำให้เขาตัดสินใจเริ่มสงครามแม้ว่าอันที่จริงเขาจะเริ่มมันขึ้นมานานแล้วก็ตาม

สมาชิกคนหนึ่งในแสงอุษาเคยพูดว่า

คนที่ทุ่มเททุกอย่างให้คนที่รักอย่างบ้าคลั่งก็เป็นแค่คนโง่

แม้ว่าสุดท้ายแล้วคนที่เขารักจะเข้าใจเจตนารมณ์ว่าดีหรือร้ายยังไง

คนที่ทุ่มเทก็เป็นแค่คนโง่คนนึง

โอบิโตะคือคนโง่คนนั้น


 

อันที่จริงแล้วคนของตระกูลอิจิฮะเกือบทั้งหมดก็เป็นคนแบบนั้น

ยิ่งรักมากก็ยิ่งเกลียดมาก

แต่เขากลับไม่เคยเกลียดรินเลย สิ่งที่เขาเกลียดคือหมู่บ้านวพกนั้นที่พรากเธอไปจากเขามากกว่า


 

โอบิโตะนอนหลับตาคิดถึงเรื่องเก่าๆ ของตัวเขาในตอนนั้นช่างโง่เง่าดั่งบัวใต้น้ำ


 

เขาไม่เคยคิดว่าแฟนที่เขาวางมาตลอดกับมาดาระจะพ่ายแพ้ แต่ตอนนี้เขาก็แพ้


 

แพ้ทั้งสงครามแพ้ทั้งความเป็นนินจาที่เคยยึดถือมา
เขาแพ้ให้ทุกๆอย่าง

แพ้ในพลังการฮึดสู้ของนารูโตะ
นารูโตะที่เป็นเหมือนไฟแห่งความหวังของหมู่บ้าน


 

แพ้ให้กับความเป็นเพื่อนของคาคาชิ
หมอนั่นไม่เคยเกลียดเขาเลย แม้จะรู้ความจริงทั้งหมด


 

แพ้ให้กับความอกตัญญูของตัวเองที่มีต่ออาจารย์มินาโตะ
เขาเป็นแค่ลูกศิษย์สารเลวที่ฆ่าอาจารย์และคนรักอาจารย์ทางอ้อม


 

แพ้ให้กับรินที่กำลังยืนมองเขาอยู่ตลอดในฝันตั้งแต่เธอตายไปไม่ว่าเขาจะฝันอะไรก็ตาม
เขาฝันเห็นเธอทุกครั้งที่นอนหลับ เธอร้องไห้เสมอในฝัน
แต่ครั้งล่าสุดที่ได้เจอกันเธอพูดประโยคเดิมๆว่าคอยมองเขาอยู่ตลอด
แม้เธอที่ร้องไห้กับการกระทำของเขาอยู่เสมอเมื่อเจอกันในฝัน
แต่เธอก็ยังเฝ้ามองเขาเสมอ


 

 

หูของโอบิโตะเริ่มได้ยินเสียงเรียกของคาคาชิและนารูโตะเบาลงเรื่อยๆ
ดวงตาของปิดลงไปซักพักนึงแล้วมันมีแต่ความมืดมิด

 

ไฟแห่งความหวังของเขาดับลงนานแล้ว ดับลงตั้งแต่หลายปีก่อน
เขาอยากจบทุกอย่างที่เขาทำไว้ลงตรงนี้ อยากรับผิดชอบสิ่งที่ทำให้ได้มากที่สุด


เขาถึงใช้พลังเฮือกสุดท้ายในการต่อสู้ไป
จะให้เขามีชีวิตอยู่น่ะไม่เอาหรอกเขาทำผิดไว้มากเกินไป
ความรู้สึกที่ใกล้กับความตายมันทรมาณจนเขาส่งเสียงร้องไม่ออก
ไม่มีแม้แต่แรงจะขยับนิ้วด้วยซ้ำ


 

แต่ท่ามกลางความมืดมิดนั้นเขาเห็นบางสิ่ง

รินยังคงรอเขาอยู่ที่เดิมอย่างที่เธอว่าไว้

สัญญาของเธอที่เคยให้เขาไว้ไม่เคยหายไปเลย

 

 

 

 

"ไปหาคาคาชิกลับมาแล้วเหรอ"
รินยื่นมือของเธอมาตรงหน้าโอบิโตะ แต่โอบิโตะไม่กล้าเอื้อมมือไปจับมือของเธอ
ทำผิดไว้มากขนาดนี้... เขาจะกล้าจับมือเธอได้ยังไง

 

"อื้อ.... หมอนั่นสบายดีเธอไม่ต้องเป็นห่วง แล้วที่นี่โลกหลังความตายเหรอ"
โอบิโตะถามและยื่นขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆ

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"
รินตอบเขาพร้อมกับเก็บมือของตัวเองที่ยื่นออก

"ฉันรู้แต่ว่าฉันรอมาเจอนายที่นี่ รอมาตั้งนานแล้ว"
เธอตอบเข้ากลับและเดินเข้าไปหา รินกำหมัดแน่นและชกเขาที่อกของโอบิโตะอย่างจัง
โอบิโตะไม่ได้ตอบโต้อะไรเขาแค่ยืนนิ่งเฉยอยู่อย่างนั้น

"นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอโอบิโตะ"

"นายไม่เคยฟังที่ฉันพูดเลยใช่ไหม"
รินพูดออกมาทั้งน้ำตาและชกอกของโอบิโตะต่อ

 

"ฉัน..."
โอบิโตะพูดไม่ออก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอคอยห้ามเขา
แม้เธอจะตายไปนานแล้วแต่จักระของเธอยังคงอยู่
เธอเคยเป็นร่างสถิตของสามหาง ตั้งแต่ตอนที่เขาจับสามหางมาเขาก็ฝันเห็นเธอมาตลอด
ยิ่งเขาเข้าใกล้สามหางจักระของเธอก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

 

"ฉันน่ะเกลียดโอบิโตะที่เป็นแบบนั้นที่สุด นายทำร้ายอาจารย์คาคาชิกับคุณคุชินะได้ยังไง"
รินปาดน้ำตาทิ้งและตบหน้าเขา มันใช่แรงตบที่ไม่ได้รุนแรงเลยซักนิด
แต่เขาเจ็บปวดยิ่งกว่าถูกคุไนแทงซะอีก


"ฉันขอโทษ"
โอบิโตะพูดออกมาแค่นั้น
 

"ฉันโกรธนายมากเลยนะ"
รินพูดพร้อมกับสูดน้ำมูกและก้มหน้านั่งลง
"ฉันไม่เคยคิดจะไปไหนเลย เพราะฉันอยากอยู่รอฟังว่านายทำไปเพื่ออะไร"
 

"เธอไม่รู้หรอกว่าแค่เห็นเธอตาด้วยน้ำมือคาคาชิ ฉันไม่ต่างอะไรกับตกนรกเลย"
โอบิโตะนั่งลงตรงข้ามกับเธอ เขาพูดเสียงเบาๆไม่ต่างอะไรกับการกระซิบ

"ฉันจงใจที่จะให้คาคาชิฆ่าต่างหาก ถ้าชั้นกลับไปหมู่บ้านต้องพังพินาศแน่ๆ"
 

"เรื่องนั้นฉันรู้ดีและเพราะว่ารู้แบบนั้นก็ยิ่งโมโหเขาไปอีก มันเหมือนกับว่าเธอต้องตายเพราะเรื่องงี่เง่าของหมู่บ้าน"

"แต่ฉันรู้สึกผิดแล้วนะ แล้วก็สำนึกในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปแล้วด้วย"

"ฉันรู้ว่าเธอน่ะชอบคาคาชิมัน ฉันคิดโง่ๆว่าว่าถ้าไม่ได้เธอไม่ชอบฉันและฉันก็คงบีบบังคับเอาเธอมาครอบครองไม่ได้
แต่อย่างน้อยๆ ก็อยากอยู่ใกล้ๆ เพื่อปกป้องเธอ แต่สุดท้ายแล้วก็ทำไม่ได้ซักอย่าง"
เขาพูดพร้อมกับเขี่ยพื้นไปๆมาๆ
 

"นายยังอยากปกป้องฉันอยู่หรือเปล่า"
รินพูดขึ้นและลุกขึ้นยืนเพื่อบิดขี้เกียจ

"เธอเกลียดฉันไปแล้ว..."
แม้แต่หน้าของรินเขายังไม่กล้ามองเลย ความรู้สึกผิดมันเต็มอกจนเขาไม่กล้าจะสบตาเธอเลย

"ฉันไม่ได้บอกว่าเกลียดซักหน่อย"

"แต่เมื่อกี้เธอพูดวะ----"

"ฉันบอกว่าเกลียดโอบิโตะที่เป็นแบบนั้น แต่ตอนนี้นายไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วหนิ"

"งั้นต่อไปนี่มาปกป้องฉันตลอดไปด้วยนะ"
รินนั่งลงและยื่นมือมาให้เขา

"พวกเรามาก้าวเดินไปด้วยกันนะโอบิโตะ ฉันจะไม่ให้นายหลงทางอีกแล้ว"

โอบิโตะร้องไห้ไปพร้อมๆกับยิ้มด้วยเขาจับมือรินและลุกขึ้น
พวกเขาลุกขึ้นยืนและก้าวเดินพร้อมๆกัน
ความตายพรากให้พวกเค้าจากกัน แต่ก็นำพาให้เขาทั้งสองคนมาพบเจอกัน

 

 

sds


_____________________END___________________________________________________

 

​writer: ไรท์ชอบคุ่นี้มากค่ะ ไรท์ประทับใจความใจเด็ดของรินมาที่ยอมโดนฆ่าตายเพื่อปกป้องหมู่บ้าน

ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ใช่คนกล้าแกร่งอะไรขนาดนั้น ส่วนโอบิโตะนี่คือคนปากดีที่บอกว่าไม่ทำเพื่อริน

แต่พอเจอรินก็อ่อนระทวยค่ะ55555555555555555555555

ขอบคุณผู้อ่านที่ชอบคู่นี้และเรื่องนารูโตะทุกคนนะคะมีอะไรผิดพลาดช่วยแจ้งด้วยค่ะ มาร่วมเรือไม่แมสด้วยกัน

ไรท์ไม่มีทางเป็นไรท์เตอร์เขียนฟิคได้ดังแน่นอนค่ะ นอกจากจะไม่ขยันแล้วยังชอบแต่งฟิคแต่คู่ที่ไม่แมสด้วย

ผลงานอื่นๆ ของ ivyIrich_

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 กันยายน 2563 / 00:12

    ชอบคู่นี้มากเหมือนกันค่ะ โอบิโตะรักรินมากๆเลยทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด เศร้า เห้ออ อย่างน้อยตอนจบทั้งสองก็มีความสุข แงงง อยากให้คู่นี้แต่งงานกันไปเลย
    #3
    0
  2. วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 11:46
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-10.png ซึ้งมากเลย
    #2
    0
  3. #1 Dgjj (@Dgjj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 09:30

    สนุกมากๆเลยค่ะ
    #1
    0