คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF Identity V: How to make Greentea trust me? [JackNaib]

โดย N'SleepZZZ

"ต้องทำยังไง น้องชาเขียวถึงจะไว้ใจฉัน"

ยอดวิวรวม

1,862

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,862

ความคิดเห็น


15

คนติดตาม


112
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 ก.ย. 61 / 02:13 น.
นิยาย SF Identity V: How to make Greentea trust me? [JackNaib] SF Identity V: How to make Greentea trust me? [JackNaib] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 สวัสดีค่ะ ถึงผู้อ่านทุกท่าน 
เราไม่ได้แต่งฟิคมานานมาแล้ว พยายามกลับมารื้อฟื้นใหม่
เพราะทนความชิพของคู่นี้ไม่ไหวจริงๆ ต้องช่วยกันพายค่ะ 555 

t
b

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 ก.ย. 61 / 02:13


SF Identity V: How to make Greentea trust me? [JackNaib]

               “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
     

               เสียงกรีดร้องของคุณหมอดังก้องไปทั่ว ก่อนที่ร่างของเธอที่ผูกตัดกับเก้าอี้จรวดพุ่งขึ้นไปฟ้า

               “ทีนี้ก็เหลือแค่คนสวมฮู้ดเขียวสินะ อยู่ที่ไหนน้า” แจ็ค เดอะริปเปอร์พูด ก่อนฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ผู้รอดชีวิตสามคนถูกส่งกลับคฤหาสน์เท่ากับว่าเกมนี้ชัยชนะตกเป็นของฝั่งฮันเตอร์แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้ใจดีมากพอที่จะปล่อยเหยื่อคนสุดท้ายไป ต้องรีบหาตัวให้เจอก่อนที่อีกฝ่ายจะหนีรอดไปได้ ว่าแล้วร่างสูงก็หายตัวกลืนไปกับหมอกโดยรอบ 

               “ก กลัว..ไม่เอาแล้ว”

               เสียงที่สั่นเครือเป็นตัวบอกตำแหน่งของเหยื่อให้ผู้ล่าได้เป็นอย่างดี แจ็คเดินไปในทิศทางนั้นก็พบร่างของคนใส่ฮู้ดสีเขียวนั่งขดตัวอยู่มุมกำแพงกำลังสั่นอย่างน่าสงสาร ร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย ผิดคาดที่อีกฝ่ายไม่ได้กำลังหาหลุมอยู่ แม้เขาแทบไม่ได้เจออีกฝ่ายในเกม แต่ฮันเตอร์ทุกคนจะรู้ข้อมูลคร่าวๆเหล่าเซอไวเวอร์เพื่อความสะดวกในการล่า ถ้าจำไม่ผิด นี่คงจะเป็นผลของบาดแผลทางจิตใจจากการที่คนตรงหน้าเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อน 

               “นี่” แจ็คพูด เขานั่งย่อตัวลงในระดับเดียวกัน มือข้างที่ไม่ได้สวมอาวุธจับไปที่บ่า ร่างบางสะดุ้งโหยงและเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ออกวิ่งทันที

               “เดี๋ยวสิ” แจ็คตะโกน เขาไล่ตามคนใส่ฮู้ด พยายามก้าวไปใกล้อีกฝ่าย กรงเล็บคมฟาดไปที่กลางหลังของเซอไวเวอร์

               “อะ...อ๊า”

               เสียงเพราะจัง ถ้าตีให้ล้ม จะร้องแบบไหนกันนะ


               แจ็คไล่ตามอดีตทหารรับจ้างมาระยะหนึ่ง จังหวะที่จะถึงตัวอีกฝ่ายก็ใช้ปลอกแขนถีบตัวเองออกไป แต่เมื่อปลอกแขนถูกใช้จนครบแล้ว ก็ยากที่จะพ้นเงื้อมือฆาตกรไปได้

               “อื้อ!!”

               อดีตทหารรับจ้างล้มไปกองกับพื้นหญ้า แจ็คอุ้มอีกฝ่ายขึ้นมาแนบอก เขาเพิ่งได้มีโอกาสสังเกตหน้าตาของอีกฝ่ายใกล้ๆ แล้วก็พบว่า นอกจากเสียงเวลาบาดเจ็บแล้ว ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้ฮู้ดอยู่ก็ถูกใจเขาอยู่ไม่น้อย 

               “เป็นเด็กดีนะ น้องฮู้ดชาเขียว เดี๋ยวพี่จะปล่อยลงหลุม” แม้จะว่าแบบนั้น แต่เล่นมาทั้งเกม เขายังไม่เจอหลุมในตานี้เลย แถมร่างในอ้อมแขนเขาดิ้นตลอด ทำให้เดินหาลำบากมากขึ้นอีก

               “อ..อ่ะ” 

               ครางแบบนี้ ไม่ดีต่อใจเลย

               “ไม่ครา... เอ้ย! ไม่ดิ้นสิ” 

               “อื้อ!” อดีตทหารรับจ้างร่วงลงมาและเริ่มวิ่ง

               “หลุดจนได้..” แจ็คมึนเล็กน้อยและเริ่มตามต่อ ภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบวิ ร่างนั้นลงไปนอน แจ็คอุ้มร่างนั้นขึ้นมาอีกครั้ง

               “ป..ปล่อยนะ”

               “อย่าดิ้นดีกว่า มันจะ...”

               หลุดรอบสองและแจ็คก็ตีอีกฝ่ายล้มเป็นรอบที่สาม

               “อึก ฮือ” 

               ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นมาอีกรอบ รอบนี้ไม่ได้ขัดขืน ใบหน้าก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม ราวกับซ่อนอะไรบางอย่าง ซึ่งนั่นไม่พ้นสายตาของนักล่า เขาแอบเห็นว่าอีกฝ่ายมีน้ำตารื้นขอบตา ริมฝีปากบางเม้มแน่นกลั้นเสียงร้องตัวเองไว้ นี่เขารุนแรงไปรึเปล่านะ

               “โอ๋ๆ ไม่เจ็บนะครับ” แจ็คพยายามปลอบประโลมอีกฝ่าย โดยจุมพิตลงบนหน้าผากของคนในอ้อมกอดอย่างแผ่วเบา

               ร่างนั้นสะดุ้งเฮือก ก่อนขืนตัวสุดแรง เมื่อหลุดจากฮันเตอร์เป็นรอบที่สาม อดีตทหารรับรีบวิ่งไปทางหลังโรงงาน ร่างสูงรีบตาม 

               ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำแจ็คหยุดหายใจ อดีตทหารรับจ้างยืนบนปากหลุมที่เขาหามาทั้งเกม ร่างเล็กไม่พูดอะไร เพียงแค่หันมาชูนิ้วกลางให้ ก่อนกระโดดลงหลุม 

               ถูกเกลียดซะแล้ว
.
.
.

               “ก็สมควรอยู่ ตีเขาล้มสามรอบ” เบนว่า หลังจากฟังแจ็คเล่าเรื่องราวทั้งหมด 

               “ต้องทำยังไง น้องชาเขียวถึงจะไว้ใจฉัน” แจ็คถาม พลางมองฮันเตอร์คนอื่นที่ตั้งอกตั้งใจเสือกเต็มที่ 

               “ตีล้ม แล้วจับนั่งเก้าอี้คนแรก” ลีโอเสนอความเห็น

               “อย่าไปแนะนำอย่างนั้น เดี๋ยวแจ็คจะโดนด่าเช้า กลางวัน เย็น เหมือนกับที่นายโดน” ไวโอแลตตารีบขัด แจ็คเห็นด้วยกับเธอ น้องฮู้ดชาเขียวของเขาออกจะน่ารัก ถ้ากลายเป็นแบบทนาย เขารับไม่ได้แน่ๆ

               “ฉันชินแล้ว ไม่งั้นจะได้อยู่ด้วยกันเรอะ” ลีโอยักไหล่

               “หลงเมียชะมัด” 

               “หุบปากไปโจ๊กเกอร์ อย่าให้รู้นะเว้ย ว่าไปสั่งตัดชุดเมดให้คนของตัวเองใส่เล่นเกมน่ะ”

               “แหม เขินจัง”

               “ไอ้โจ๊ก”

               “อย่าทะเลาะกัน” เบนรีบห้ามทัพ ก่อนจะมีการตีกันในห้องรอของฮันเตอร์

               แทนที่จะได้ขอสรุป กลับต้องมานั่งฟังโจ๊กเกอร์ทะเลาะกับลีโออีก คำแนะนำของลีโอก็ไม่ได้เรื่อง แจ็คถอนหายใจ ก่อนที่ร่างของหญิงสาวสวมกิโมโนแดงมานั่งข้างๆ

               “ลองฟังคำแนะนำของฉันมั้ยคะ” เกอิชาว่า เธอส่งให้รอยยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มที่ต้องการคำปรึกษา
               “ว่ามาครับ” แจ็ครับฟัง แม้จะรู้สึกว่ารอยยิ้มนั้นไม่น่าไว้ใจก็ตาม 
               “ถ้าเกิดไล่ฆ่าคนอื่นหมด จนเขากลัว คุณก็ทำวิธีตรงข้ามสิ” 

               “ยังไง” 

               “คุณต้องอ่อนโยนกว่านี้ค่ะ”
               .
               .
               .     

               จากวันที่เขาได้รับคำแนะนำจากเกอิชา ผ่านมาสองอาทิตย์ เขาก็ได้เจอคนที่เขาตามหาซักที 

               แจ็คลอบมองเหล่าผู้เล่นที่กำลังคุยกันบนโต๊ะอาหารระหว่างรอเกมเริ่ม น้องฮู้ดชาเขียวของเขากำลังคุยกับโจรที่นั่งติดกัน ถัดมาเป็นทหารสาวที่กำลังนั่งสัปหงก ส่วนคนที่นั่งแยกมาคือนักบวชผู้ไม่สนใจอะไร

               สัญญาณดังขึ้น พร้อมกับโบสถ์สีขาวที่อยู่ด้านหน้าแจ็ค เขาเดินหาน้องชาเขียวคนแรก โดยเริ่มบริเวณที่หมอกปกคลุม เขาเดินไปที่เครื่องปั่นไฟ ก่อนจะพบกับ...

               นักบวชสาว

               แจ็คเดินผ่านไป ทำเป็นมองไม่เห็นเธอ เกมนี้เหยื่อเขามีแค่คนเดียวเท่านั้น แต่จนเหล่าเซอไวเวอร์ถอดรหัสเสร็จไปหนึ่งเครื่อง เขาก็หาอดีตทหารรับจ้างไม่เจอซักที จนกระทั่งเจอกับโจรกำลังเปิดกล่องด้านหน้า
               “ได้เหยื่อล่อล่ะ”

               เป็นไปตามที่คาด หลังจากจับโจรผูกติดกับเก้าอี้จรวดได้ไม่ถึงนาที คนสวมฮู้ดสีชาเขียววิ่งมา เขาปล่อยให้อีกฝ่ายช่วยเพื่อนได้โดยไม่ได้ตี โดยตัวเองเลือกตามอดีตทหารรับจ้าง 
               “น้องฮู้ดชาเขียวอย่าเพิ่งไปสิ” เมื่อเห็นว่าฆาตกรตามมา ร่างบางจึงปลอกแขนเร่งความเร็วขึ้น
               “น้องชาเขียว” แจ็คเดินไปดักอีกทาง อีกฝ่ายชะงัก ก่อนวิ่งกลับมาทางเดิม
               “ชาเขียวๆๆ” ร่างบางวิ่งผ่านแผ่นไม้ ก่อนผลักขวางระหว่างตัวเองและฮันเตอร์
               “ไม่ได้ชื่อชาเขียว” น้ำเสียงบ่งบอกว่าเจ้าตัวไม่พอใจที่ถูกเรียกแบบนั้น 
               “งั้นชื่ออะไรล่ะ”
               “...”
               “ถ้าไม่บอก จะให้เรียกว่า น้องชาเขียวของพี่แจ็คดีมั้ย?”
               “ไนบ์ ชูบีดาร์” อีกฝ่ายรีบตอบ “คิดจะทำอะไร”
               “หืม?”
               “มีโอกาสตั้งหลายครั้ง ทำไมไม่ตี”
               แจ็คลอบยิ้มใต้หน้ากาก เขาแปะ Gaffiti: The Ripper Exclusive ลงไปตรงแผ่นไม้ให้คนตรงหน้าเห็น มือข้างที่ไม่ได้สวมอาวุธ วาดต่อให้เป็นรูปหัวใจ แอบเห็นไนบ์ชะงักไปเล็กน้อย และซ่อนหน้าแดงๆนั่น ด้วยการดึงฮู้ดมาปิดมากขึ้น 
               “อย่ามาล้อเล่นนะ!” ไนบ์ตะโกน วิ่งหนีไปอีกทาง
               “ไม่ได้ล้อเล่นครับน้องไนบ์ พี่เอาจริง และอยากเอาจริงๆ” ฝ่ายแจ็คตามไม่เลิก
               “อย่าตามมานะ ไอ้โรคจิต!” ไนบ์เบี่ยงตัวหลบ แต่คนตัวสูงกว่าไม่มีท่าทีจะทำร้าย 

               “จะตามครับ นอกจากน้องพี่ไม่สนใครทั้งนั้น มาให้พี่อุ้มหน่อยนะครับ”

               “ใครมันจะยอมวะ!”

               เสียงสัญญาณถอดรหัสครบห้าเครื่องดังขึ้นทั่วบริเวณ พร้อมกับที่ดวงตาของฮันเตอร์เปลี่ยนเป็นสีแดง ร่างเล็กพยายามวิ่งให้ไกลจากฮันเตอร์มาที่สุด แต่ก็ช้าไป ร่างของเซอไวเวอร์ถูกตีครั้งเดียวล้ม

               “อ..อึก อย่า..ไม่นะ”

               แจ็คอุ้มคนตัวเล็กกว่าขึ้นมา รู้สึกได้ถึงแรงขัดขืนตลอดทางเดินไปที่ประตูทางออก

               “ถึงประตูละ ดิ้นให้พอใจเลยครับ” แจ็คยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เพราะมีแค่เซอไวเวอร์ที่สามารถเปิดประตูได้ คงต้องให้ไนบ์ลงตรงนี้ แล้วเปิดประตูออกไปเอง ร่างบางร่วงลงมา แต่แทนที่จะใส่รหัสเพื่อเปิดประตู กลับวิ่งหนีฆาตกรแทน 

               “จะไปไหนล่ะ”

               “อยู่ให้โง่สิ คำพูดฆาตกรที่พูดกับเหยื่อน่ะ ยังไงก็เชื่อไม่ได้”

               ยังไงก็เชื่อไม่ได้

               ยังไงก็เชื่อไม่ได้

               ยังไงก็เชื่อไม่ได้

               คำพูดของอดีตทหารรับจ้างนั้นสะท้อนในหัวฆาตกรไม่หยุด ร่างสูงนิ่งไปอยู่พักใหญ่ กว่าจะรู้สึกตัวอีกที ร่างบางก็หายไปจากตรงนั้นแล้ว แจ็คพยายามเดินหา แต่ก็ไร้ทั้งรอยเท้าและรอยเลือด จนเขาได้เสียงคนข้ามแผ่นไม้ใกล้กับประตูทางออกเดิม

               รึน้องชาเขียวจะกลับมาทางเดิม แจ็ครีบกลับมาทางเดิม

               ก่อนพบกับ..
               โจรที่กำลังข้ามแผ่นไม้เล่น!?

               พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนในเกม ว่าน้องชาเขียวของเขาหนีออกจากประตูไปแล้ว

               งั้นไอ้เวรนี่! ตายยยยยยยยยยย
               .

               .

               .

               “ใจร้ายชะมัด”

               “...”

               “ทั้งที่ปล่อยให้ชนะแท้ๆ”

               “...”

               “วิ่งตาม แต่ไม่ตี”

               “...”

               “ตามแปะ Gaffiti ”

               “...”

               “ไม่พังไม้ ให้ตกใจ”
               “...”

               “อุ้มไปส่งหน้าประตู” 

               “...”

               “ทำไมน้องชาเขียว ถึงทิ้งพี่ไป! อือออออออ”

               “มันแดกไปกี่ขวด” ลีโอถามหลังจากที่เขากลับมาจากเกมไล่ล่าพร้อมเกอิชา แล้วพบสถาพของแจ็ค ทั้งเพ้อ พูดอยู่คนเดียว บางทีก็เอาหัวตัวเองเคาะไปกับโต๊ะ ส่วนคนอื่นนั้นนั่งเงียบพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิด ยกเว้นไวโอแลตตาที่มีใยแมงมุมอุดหูอยู่

               “แก้วเดียว” เบนตอบ “คิดว่าที่คร่ำครวญขนาดนี้ไม่ใช่เพราะเหล้าหรอก”

               “บอกให้ทุบๆๆ แล้วจับนั่งเก้าอี้คนแรกก็ไม่เชื่ออีก” ลีโอถอนหายใจ

               “สภาพนี้ คุณแจ็คจะไปล่าเซอไวเวอร์ไหวหรอคะ” เกอิชากระซิบถามเบน

               “อย่าดูถูกมัน เก็บสี่มาสามเกมล่ะ แถมปล่อยแห้งตายอีก” 

               “งั้นก็ไม่น่ามีปัญหา” เกอิชากล่าว เธอมองไปแจ็คที่ฟุบลงไปกับโต๊ะอย่างระแวง “หวังว่านะ”

               “รอดูเอาเอง”

               “ชาเขียวของพี่!!!!!!” จู่ๆ แจ็คก็จะโกนเสียงดังออกมา

               “โว้ยยยย รำคาญ” 

               “ไวโอเลตตาใจเย็น” เบนรีบห้าม

               “พี่ต้องทำยังไงน้องถึงจะไว้ใจพี่”

               “อยากโดนใยแมงมุมรัดปากใช่มั้ย ได้!”

               “เฮ้ย จับไวโอเลตตาไว้” ลีโอร้อง พร้อมกับเบนที่หยิบโซ่ขึ้นมารัดไวโอแลตตาไว้

               “ค่อยพูด ค่อยจากันนะคะ”

               “ปล่อย ฉันจะพันมันเป็นดักแด้”

               “ตีกันๆ” โจ๊กเกอร์ยุ พลางเอาจรวดเคาะโต๊ะเป็นจังหวะกลอง

               “โจ๊กเกอร์ อย่าปั่นดิ มาช่วยกันจับไวโอแลตตาหน่อย” เบนรีบขอกำลังเสริม เพราะดูท่าโซ่ของเขาจะจับแมงมุมที่กำลังเกรี้ยวกราดไม่อยู่แล้ว

               “ชาเขียวววววววววว” รายนี้ก็ยังเพ้อไม่เลิก

               “แจ็ค หุบปากที!!!!”
               .
               
               .
               
               .

               “รู้มั้ยว่าของที่นายให้ไปเอามา ทำให้ฉันเดือดร้อน”

               “ขอโทษ”

               “ยังไงก็จ่ายให้สมราคาที่ฉันต้องนั่งเก้าอี้จรวดกลับมาด้วยล่ะ”

               “อือ  ไม่มีปัญหาหรอก ยังไงตาเมื่อกี้ก็น่าจะได้คะแนนเยอะอยู่ ไหนล่ะของ”

               “เอานี่... นายจะเอาของพรรค์นี้ไปทำไม”

               “อย่าถามมากน่า”

               “ก็ไม่ได้อยากถามหรอก ถ้าของไม่ใช่ Gaffiti ของแจ็คน่ะ”

               “...”

               “...”

               “แค่...”

               “...”

               “...อยากได้น่ะ” 



...............................................................................................................................
จบแล้วนะคะ หากมีข้อผิดพลาดตรงไหนเม้นด้านล่างได้
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณโมเม้นดีจากน้องไนบ์หลายๆคนที่พี่แจ็คคนนี้สุ่มเจอ
จนเกิดเป็นฟิคนี้ขึ้นมา ช้ำใจกับน้องชาเขียวหลายทีมาก แต่เป็นเมนพี่แจ็คต้องสู้ต่อไปค่ะ 555




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ N'SleepZZZ จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

15 ความคิดเห็น

  1. #15 copp2547 (@copp2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 01:51

    กลาบงามๆ
    #15
    0
  2. #14 copp2547 (@copp2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 01:51
    รอคะรอจนจะแห้งตายแล้วคะ
    #14
    0
  3. วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 08:56
    ไรต์คือนิยายเรื่องนี้กวนหน่อยๆนะรู้ป่าว
    คือตอนเช้าอ่านได้ พอค่ำมาพระอาทิตตกดินอ่านไม่ได้อ่ะ55
    แต่พอเรื่องสั้นต่อจากเรื่องนี้ตอนเช้าอ่านไม่ได้พอมืดดันอ่านได้...กวนมาก....
    #13
    0
  4. วันที่ 30 กันยายน 2561 / 12:35
    โถแจ็ค5555+สงสารชะมัด555+
    #12
    0
  5. วันที่ 21 กันยายน 2561 / 21:33

    รองนึกว่าตัวเองเข้าไปเป็นฮันเตอร์ในนั้นแล้วฟังแจ็คบ่น แล้วมันเริ่มหงุดหงิดเหมือนที่ไวโอเล็ตต้าเป็นจริงๆด้วย 55555 โถถังกระมังแหก

    #11
    0
  6. #10 ไข่ไก่ไข่เป็ดข่ายมุก
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 10:52

    น้องงงงงง กลับม๊าาาาาา ????

    #10
    0
  7. วันที่ 17 กันยายน 2561 / 01:17

    น้องคนซึนนนน สงสารฮันที่ต้องฟังแจ๊คบ่น 55555

    #9
    0
  8. #8 ดาวสีเหลือง (@elleeru) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 19:53

    ตายอย่างสงบ
    #8
    1
    • #8-1 N'SleepZZZ (@Ice2) (จากตอนที่ 1)
      16 กันยายน 2561 / 23:44
      ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งตายค่าาา //จิ้มเข็มฮีล
      #8-1
  9. วันที่ 9 กันยายน 2561 / 20:32

    เกรียวกราดดดดดดดด อ๊ากกกกกก ฟินนนนนนนน!!!

    #7
    1
    • 11 กันยายน 2561 / 00:30
      ดีใจที่ชอบค่า ^^
      #7-1
  10. #6 Blue​ Queen​ (@12554652) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 09:43
    แจ็คของหนูทำไมถึงรั่วได้ขนาดเน้~

    ปล.สนุกมากค่ะ​ ฮาอีแจ็คปิ้งไก่​ 555
    #6
    1
    • #6-1 N'SleepZZZ (@Ice2) (จากตอนที่ 1)
      9 กันยายน 2561 / 18:22
      พี่ไม่ได้รั่ว พี่แค่นกจนทำอะไรไม่ถูก ถถถ
      #6-1
  11. #5 84riho (@626nam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 07:05
    สนุกรอจ้าา
    #5
    2
    • 6 กันยายน 2561 / 07:06

      เอ้ยนี่มันเรื่องสั้น
      #5-1
    • #5-2 N'SleepZZZ (@Ice2) (จากตอนที่ 1)
      9 กันยายน 2561 / 18:24
      ขอบคุณน้า คนอ่านบอกสนุกเราก็ดีใจ นึกว่าจะแป๊ก ^^

      #5-2
  12. #4 lol
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 19:17

    สงสารอ่ะ

    #4
    1
    • 2 กันยายน 2561 / 14:36
      จีบน้องต้องอดทนค่ะ ^^;
      #4-1
  13. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:39

    น้องงงงงงงงง

    ซึนนนนนนนนนนน

    #3
    1
    • 1 กันยายน 2561 / 16:16
      แต่น่ารักน้าาาาาาา XD //หลบปลอกแขนที่เขวี้ยงมา
      #3-1
  14. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 12:12

    โอ้ยยยยยย น่ารักมากค่ะ น้องมีความซึนกร้าวร้าวแบบน่ารัก ตอนบอกว่ายังไงก็เชื่อไม่ได้ เรานี่อินหงอยตามพี่แจ็คเลย อยากให้ไรท์แต่งคู่นี้เป็นตอนยาวๆอะ

    #2
    2
    • 1 กันยายน 2561 / 15:53
      ซึนกร้าวร้าวแบบน่ารัก<<เราชอบคำนิยามน้องอันนี้จัง
      ส่วนที่เลือกแต่งเรื่องสั้นเพราะเราเอาพล็อตมาจากตอนที่เราเล่นเป็นพี่แจ็คแล้วสุ่มเจอคนเล่นน้องชาเขียวในเกมค่ะ น้องเอาใจยากจริง จะพาลงหลุมก็ดิ้นหลุด พาไปส่งหน้าประตูก็หนีไปอีก พาไปวางบนปากหลุม(รอเพื่อนอีกคนแห้งตาย) น้องก็กดยอมแพ้ น้องไม่เห็นความจริงใจที่พี่ให้เลย T_T ฮือออออออ
      #2-1
    • 1 กันยายน 2561 / 15:56
      เราก็เหมือนกันน แต่ตอนนั้นเล่นเป็นแมงมุม สงสัยน้องกลัวดิ้นไม่หยุดเลย พอเอาไปส่งทางลับก็ไม่ยอมลงพอเราเดินไปไกลๆน้องดันกดยอมสะงั้น เรานี่งงเลย คนเล่นเขาคิดอะไรอยู่(;w; ) อุส่าปล่อย...
      #2-2
  15. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 06:57

    โอ๊ย น่ารักง่ะ พี่แจ๊คใจเย็นๆนะคะ เด็กมันขี้ตกใจ ค่อยๆเต๊อะไปเดี๋ยวก็ได้เอง //อั่ก!! โดนน้องเอามีดปักหลัง

    #1
    3
    • #1-2 lol
      1 กันยายน 2561 / 19:21
      ทำใจเถอะแจ็คสิ่งที่นายควรทำคือให้เขาใว้ใจนายโดยการเล่นบท ดราม่าเลย!! อั๊ก---!!!//โดนน้องปามีดปักหัว
      #1-2
    • 2 กันยายน 2561 / 14:39
      พี่่ต้องลองทุกบทบาทแล้วค่ะ น้องเอาใจยากเกิ็นนนน แถมซึนอีกตังหาก //วิ่งหลบมีด
      #1-3