[ Mamamoo ] Caress you ( Wheein x Solar )

ตอนที่ 3 : Caress you 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

       วันนี้อากาศค่อนข้างร้อนกันเลยทีเดียว จองฮวีอินจึงทำได้เพียงกดรีโมทปิดม่านกันแสงอัตโนมัติภายในห้อง ไม่นานสายตาของเธอก็ต้องไปสะดุดกับเลขาสาวคนสวยที่กำลังขมวดคิ้วจนเป็นปม สายตาเพ่งเล็งที่เอกสารตรงหน้ามือข้างหนึ่งควงปากกาไปมา ส่วนอีกข้างกำลังเท้าคางอยู่ 



' น่ารักจัง ' ฮวีอินคิดในใจ ยงซอนตรงหน้ากำลังเท้าคางทำให้แก้มกลมๆนั้นเห็นชัดขึ้นมามากกว่าปกติ 



     ฮวีอินค่อยๆสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วควักโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมา ก่อนจะกดเข้าไปในสัญลักษณ์กล้องถ่ายรูป เธอค่อยๆตั้งโทรศัพท์ขึ้นแล้วหันไปทางยงซอน..



"แชะ" เสียงชัตเตอร์จากกล้องดังขึ้นทำให้คนที่กำลังโดนถ่ายรูปหลุดจากภวังค์มามองหน้าคนที่เป็นเจ้านายแทน 



"ขอโทษค่ะ พอดีเซลฟี่จะส่งให้เพื่อนดูน่ะค่ะ" ฮวีอินแสร้งทำเป็นจัดเผ้าผมของตัวเอง แล้วยิ้มให้กล้องอีกครั้งเพื่อทำให้อีกคนเชื่อมาเธอกำลังเซลฟี่จริงๆทั้งๆที่กล้องนั้นยังไม่ได้ปรับเป็นกล้องหลังด้วยซ้ำ



     จองฮวีอินอาจจะคิดว่าที่ตัวเองทำมันแนบเนียนแต่สำหรับคิมยงซอนแล้วมันช่างโป๊ะแตกซะมากกว่า แต่จองฮวีอินจะถ่ายรูปเธอไปทำไมกันนะ...คิมยงซอนคิดในใจ 



" คุณยงซอนคะ.. เย็นวันนี้ไปหาอะไรกินไหมคะ " อยู่ๆฮวีอินด็เดินมาหยุดที่โต๊ะของยงซอนแล้วเอ่ยปากจะชวนไปดินเนอร์ตอนเย็นซะงั้น 


     

" อืมม..ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ ฉันเกรงใจ " ยงซอนตอบไปตามมารยาท 



"งั้นเดี๋ยววันนี้ฉันไปส่งคุณเหมือนเดิมนะคะ.." เมื่อพูดจบจองฮวีอินก็เดินหันหลังกลับไปที่โต๊ะทันทีระหว่างทางเดินกลับนั้น ..



' ยัยจองฮวีอิน ยัยโง่



' ทำไมไม่ตื๊อเค้า.. เค้าไม่ไปด้วยก็ยอมง่ายๆงี้หรอ



' บ้าเอ๊ยย...เกิดมาไม่เคยโดนผู้หญิงปฏิเสธเลย



     จองฮวีอินได้แต่ด่าความไม่กล้าของตัวเองเพียงในใจเท่านั้น เพราะยังไงก็คงไม่กล้ากลับไปชวนยงซอนอีกรอบแล้วแหละ 



     เย็นนี้ก็เหมือนทุกวันฮวีอินขับรถมาจอดเทียบกะลานจอดรถหน้าคอนโดของยงซอน

 


" แก๊กกก " ทันทีที่เสียงปลดเข็มขัดดังขึ้น คนที่ขับรถมาก็เลิ่กลั่กอย่างออกอาการ 



"คุณฮวีอินเป็นอะไรนึป่าวคะ " ยงซอนถามขึ้นอย่างสงสัย 



" อ๋อออ.. คืออ



"คือออ...." 



" ถ้าไม่มีอะไรฉันไปแล้วนะคะ " เมื่อเท้ายงซอนแตะถึงพื้นก็มีเสียงหวานก็คนข้างๆดังขึ้น 



"เอ่อ..คือฉันขอไลน์คุณได้ไหมคะ



"คือว่า..เวลาติดต่อสอบถามอะไรฉันจะได้ถามคุณทางนั้นได้เลยไงคะ" ความจริงยงซอนก็ไม่ได้สงสัยอะไรเพียงแค่ตกใจที่ดีๆก็โพล่งขึ้นมา แต่เจ้าตัวกลับอธิบายให้เสร็จศัพท์



" ค่ะได้ค่ะ...เอาโทรศัพท์คุณมาสิคะ



' yongsun.kim_ ' ยงซอนส่งโทรศัพท์คืนให้เจ้าของก่อนจะเดินออกจากรถลงไป ไม่นานคนในรถก็ลดกระจกลงอีกครั้ง 



" บ้ายบายค่ะ..." ฮวีอินตะโกนออกมาจากในรถ ทำให้คนที่อยู่ด้านนอกต้องหันไปยิ้มหวานและโบกมือให้ 



     เมื่อยงซอนเดินมาถึงหน้าห้องตัวเองเสียงแอปพลิเคชั่นสีเขียวก็ดังขึ้น.. 



' jung wheein~ ได้เพิ่มคุณเป็นเพื่อนแล้ว ' ยงซอนกดปิดหน้าจอไปแบบไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเล็กๆ หนึ่งอาจจะเพราะว่ามันทำให้เราสนิทกันมากขึ้น สองเพราะคุณจองฮวีอินน่ะน่ารัก 



     ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปปิดไฟเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ก็ดึงความสนใจเธอไว้ได้ก่อน หืม..เป็นข้อความจากจองฮวีอินแฮะ บ้าจริงทำไมฮวีอินต้องมาอยากให้ฉันเห็นดาวด้วยเนี่ย... แล้วทำไมต้องอยากให้เห็นด้วยกัน ใจยงซอนเต้นตุบๆๆเป็ยจังหวะ จริงๆมันก็เป็นข้อความธรรมดาแต่ในตัวหนังสือพวกนั้นยงซอนคิดว่ามันดูอ่อนโยนอย่างบอกไม่ถูก จะมีเจ้านายกี่คนที่ใส่ใจเธอขนาด

นี้ 







     ยงซอนเดินเข้ามาภายในห้องก่อนจะกระโดดลงเตียงแล้วเอาผ้าห่มคลุมโปง เธอฟุ้งซ่านกะแค่ประโยคที่ฮวีอินพิมพ์มาว่า ' เลขาของคุณฮวีน ' ฮือ.. คิมยงซอนใจบางไปหมดแล้วทำไมจองฮวีอินถึงดูน่ารักจังเวลาแทนตัวเองว่าฮวีน เธอรู้สึกเขินและไม่เสียใจทีหลังเลยสักนิดที่ให้ไลน์ส่วนตัวกับฮวีอินไป



" เห้ยคิมยงซอนแกเขินบ้าไรเนี่ย " ยงซอนดึงผ้าห่มออกแล้วตบหน้าตัวเองเบาๆหนึ่งทีเป็นการเรียกสติ 



" หรือว่า...แกชอบคุณฮวีอิน " ยงซอนเอามือทั้งสองมากุมหน้าไว้เพื่อปกปิดรอยยิ้มที่กว้างจนจะถึงหูของตัวเองก่อนจะผลอยหลับไปในที่สุด...



     เช้าวันนี้คิมยงซอนสดใสมากกว่าปกติ คงเป็นเพราะคนที่บอกให้เธอดูดาวตอนเมื่อคืนนั่นแหละมั้ง..ยงซอนใช้เวลาที่หน้ากระจกนานกว่าทุกวัน เธอเอาชุดสวยมาทาบกับตัวเองหลายครั้งหลายหนจนสุดท้ายมาจบที่เสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนกับกระโปรงสีขาวตัวสวยใส่กับเบลเซอร์สีเดียวกับกระโปรง 

ยงซอนเดินเข้ามาในห้องทำงานก็พบว่ามีคนอยู่ก่อนแล้ว 



     วันนี้จองฮวีอินใส่เสื้อสีน้ำเงินเข้มคลุมด้วยเบลเซอร์สีดำกับกางเกงยีนส์ทรงบอยตัวโปรดดูรวมๆแล้วช่างเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์เหลือเกินยงซอนคิดในใจ 



 " วันนี้คุณสวยจังเลยค่ะ.." ฮวีอินมองยงซอนตาค้างไม่ยอมละสายตาไปไหนเลย จนเจ้าตัวต้องออกปากเตือน



"คุณมองขนาดนี้ฉันเขินหมดแล้วค่ะ " ยงซอนพูดขึ้นแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะของตัวเอง ก่อนจะแอบยิ้มกับตัวเองนิดหน่อยที่เธอเสียเวลาแต่งตัวไปนานก็เพื่อคำชมสั้นๆของฮวีอินนี่แหละ 



     วันนี้บอกตรงๆเลยว่าทั้งจองฮวีอินและคิมยงซอนทำงานอย่างไม่มีสมาธิมากนัก คนที่เป็นเจ้านายก็เอาแต่ลอบแอบมองเลขา ส่วนยงซอนเองก็ต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเก็บอาการเขินของตัวเอง 



ถ้ารู้ว่าแต่งตัวสวยแล้วจะโดนมองแบบนี้ วันพรุ่งนี้ไม่แต่งสวยๆแล้วก็ได้คิมยงซอนคิดในใจ 



เมื่อกลับมาถึงคอนโดวันนี้ยงซอนตั้งใจเคีลยร์ทุกอย่างให้เสร็จเร็วที่สุดแล้วมานั่งที่โซฟากลางห้องพร้อมกับโทรศัพท์ในมือ 

‘ 20 : 35 ‘ เธอพลิกโทรศัพท์มาดูเวลาในตอนนี้ 



จะถึงคอนโดรึยังนะ.. ‘ 



สุดท้ายยงซอนตัดสินใจกดเข้าไปที่แอปพลิเคชั่นสีเขียวที่คุ้นเคย ก่อนจะเลื่อนหาชื่อคนที่ในใจนึกหา 



คุณฮวีอินถึงคอนโดรึยังคะยงซอนกดส่งข้อความออกไปโดยไม่ต้องคิดอะไรมากมาย 



‘ 21 : 50 ‘ เธอพลิกมือถือขึ้นมาดูเวลาอีกครั้ง หนึ่งชั่วโมงผ่านไปไร้ซึ่งการตอบกลับและยังไม่มีใครอ่านข้อความเธอดวยซ้ำ 



เห้อแกจะมารอทำไมฮะยงซอน... ทำไมเค้าต้องคอยตอบข้อความแกด้วยยงซอนสะบัดหัวตัวเองไปมาเพื่อไล่ความฟุ้งซ่านในหัวออกไป



ไม่นานนักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเรียกความสนใจของคิมยงซอนอีกครั้ง เธอรีบจับมันขึ้นมาดูมาใครเป็นต้นสายที่โทรหาเธอกัน 



พัค โชรงยงซอนถอนหายใจอย่างหัวเสียก่อนจะกดปุ่มรับโทรศัพท์เพื่อนร่วมงานของเธอ 



ว่าไงโชรงอ่า... “ 



หืมยงซอนหรอ ขอโทษโทรผิดน่ะฉันจะกดโทรหาโบมียงซอนกรอกตาขึ้นมองบน นี่ชื่อคิมยงซอนกับยุนโบมีมันไม่ได้มีความคล้ายคลึงกันเลยนะ 



อื้อไม่เป็นไร งั้นแค่นี้นะยงซอนกดปุ่มวางสายและมองไปที่หน้าต่างอย่างเหม่อลอย ใครกันนะที่บอกให้เธอไปดูดาวทำไมวันนี้ถึงได้หายไปเลย ถามว่ากำลังตกหลุมรักจองฮวีอินหรอ ก็คงไม่เชิงแต่ในใจมันก็รอคอยอย่างบอกไม่ถูก 



ตื้อดื่อดึ่งตือดึ้ง .... ‘ เสียงสายโทรเข้าดังเป็นรอบที่สองของคืนนี้ เธอรีบหยิบมันมารับอย่างหัวเสียอีกครั้ง 



โทรผิดอีกแล้วหรอโชรงอ่า...นี่แกมองดีๆก่อนโทรได้มั้ยฮะ!!!! “ ยงซอนปรี้ดแตกใส่เพื่อนรักอยย่างหงุดหงิด 



“ 55555555 “ แต่ปลายสายนั้นเสียงหวานเหมือนน้ำผึ้งที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี



เอ่อ.. คุณฮวีอินหรอคะ !! “ ยงซอนยกมือสวยขึ้นมาปิดปากตัวเองอย่างตกใจ นี่เธอตะโกนโวยวายไปเพราะคิดว่าโชรงโทรมา คุณฮวีอินจะคิดว่าเธอเป็นคนขี้เหวี่ยงขี้วีนมั้ยเนี่ย.. 



ฉันขอโทษค่ะ พอดีเมื่อกี้โชรงโทรหาแต่ว่าโทรผิดเลยคิดว่าเป็นโชรงโทรมาอีก.. เอ่อขอโทษจริงๆนะคะ " ยงซอนอธิบายกลับไปกลับมาจนคนฟังต้องยิ้มออกมาเบาๆ 



ฉันเข้าใจค่ะ.. “ ฮวีอินตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น 



คุณฮวีอินโทรมามีอะไรรึเปล่าคะ “ 



ไม่มีหรอกค่ะ ก็เห็นคุณส่งข้อความมาฉันยังไม่ได้ตอบเลยโทรมาดีกว่าเผื่อคุณมีอะไรเร่งด่วนเอ่อจริงด้วยสิยังมีหน้าไปถามเขาว่าโทรมามีอะไรในเมื่อเป็นคนส่งข้อความหาเขาก่อนแท้ๆ 



     “
อ๋อจริงด้วย... “ ยงซอนตอบกลับสั้นๆแล้วเงียบไปคงเพราะไม่มีอะไรจะคุย ลับหลังเธอเองก็มีเรื่องมากมายที่อยากจะถามไถ่ปลายสายแต่เมื่ออีกคนโทรมาแบบนี้เรื่องที่คิดไว้ก็หายไปจากความคิดหมดเลยแฮะ.. 



คือวันนี้ฉันแวะไปดื่มบ้านเพื่อนมา... พึ่งถึงคอนโดค่ะฮวีอินพูดแทรกขึ้นท่ามกลางความเงียบ



 “ แล้วตอนนี้ก็เมานิดๆด้วยค่ะ.. “ ฮวีอินเอ่ยปากสารภาพกับยงซอนเมื่อเธอรู้สึกมึนๆเพราะรสไวน์ที่ดื่มเข้าไป 



หืม.. เมาแล้วขับรถได้ยังไงคะยงซอนพูดอย่างเสียงแข็งแบบที่ไม่รู้ตัว ทำเอาคนปลายสายแอบยิ้มเบาๆ 



เป็นห่วงหรอ.. “ เสียงเคลิ้มๆยานๆเพราะอาหารมึนเมาของฮวีอินทำเอาคนฟังอย่างยงซอนใจบางไปหมด ทำไมเสียงถึงได้ดูเหมือนกำลังออดอ้อนเธอซะอย่างนั้นนะ 



ค่ะ...เป็นห่วงยงซอนพูดจบก็ยิ้มจนแก้มปริแต่ต้องเก็บอาการเขินอายเอาไว้ไม่ให้อีกคนรู้ 



เหมือนแม่ฉันเลย แม่ฉันก็ชอบบ่นแบบนี้แหละ “ 



วันหลังอย่าดื่มแล้วขับนะคะ ถ้าเมาโทรเรียกฉันนะเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาพ่อแม่คุณเสียใจแย่เลยยงซอนพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงจากใจ 



อื้อรู้แล้วหน่า..​“ น่ารัก ในหัวยงซอนมีแต่คำว่าน่ารัก ไม่คิดว่าตอนเมาจองฮวีอินจะน่ารักขนาดนี้ ถ้าเป็นแบบนี้อยากจะทำให้เมาบ่อยๆเลย.. 



คุณไปอาบน้ำนอนเถอะค่ะพรุ่งนี้ทำงานเช้านะคะ “ 



ได้ค่ะ.. ฉันไม่กวนคุณแล้วนะยงซอนกำลังจะวางสายลงแต่มีเสียงของอีกฝ่ายแทรกขึ้นมาก่อน



ฝันดีนะยงซอนของคุณฮวีน...” ไม่ทันจะได้ตอบกลับเสียงปลายสายก็ดับไปเสียดื้อๆเหลือทิ้งไว้แต่คิมยงซอนที่เขินอายจนทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไรที่ดนใจให้อีกฝ่ายพูดแบบนั้นออกมา.. 



ยงซอนของคุณฮวีนงั้นหรอ.. “ ยงซอนหน้าแดงไปถึงหูแทบจะอยากโยนมือถือทิ้งแต่ติดที่ไม่มีเงินซื้อใหม่เธอเลยได้แต่เพียงยิ้มแก้มปริไปแบบนั้น 



          วันนี้เป็นวันทำงานแรกของเดือนนี้ฮวีอินที่อยากจะเริ่มทำอะไรใหม่ๆต้อนรับเดือนใหม่เลยออกปากขอแวะที่สวนสาธารณะก่อนจะไปส่งยงซอนที่คอนโด ทั้งสอนเดินไปเรื่อยๆโดยไม่มีใครเริ่มพูดอะไรก่อน ถึงแม้จะไม่มีบทสนทนาแต่ทั้งสองก็เดินไปยิ้มไปอย่างเพลินใจก่อนจะมาหยุดอยู่ที่เก้าอี้นั่งตัวหนึ่ง



เรานั่งพักตรงนี้กันก่อนไหมคะฮวีอินที่ไปที่เก้าอี้และเอ่ยปากชวนอีกคน 



ได้ค่ะทั้งสองนั่งลงตำแหน่งข้างๆกัน ก่อนที่ฮวีอินจะยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมานั่งไขว่ห้าง ทำให้ขากางเกงตัวสวยนั้นมันเลิกขึ้นนิดๆโชว์รอยสักตรงข้อเท้าที่เขียนไว้ว่า ‘ Resonance ‘ ยงซอนจ้องมองมันอยู่นานจนฮวีอินรู้ตัวเลยอดที่จะเล่าไม่ได้



ฉันสักนี่ไว้คู่กับเพื่อนรักน่ะค่ะ.. “ ฮวีอินพูดถึงเพื่อนรักขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มแต่น้ำเสียงกลับกลายเป็นเศร้าจนยงซอนอดที่จะสงสัยไม่ได้ 



ทำไมพูดถึงเพื่อนรักแล้วเสียงเศร้าจังเลยคะ “ 



เป็นเพื่อนกันจริง..แต่ว่านานๆไปก็เป็นแฟนกัน สุดท้ายพอเลิกก็เสียทั้งเพื่อนเสียงทั้งแฟนแม้จะไม่มีน้ำตาไหลออกมาให้เห็นแต่น้ำเสียงของจองฮวีอินก็สั่นต่างจากตอนแรก 



รักกันขนาดไหน.. รักกันจนต้องสักเลยหรอ เพื่อนคนนี้คงสำคัญมากๆ คุณฮวีอินคงยังรักอยู่สินะถึงได้เศร้าขนาดนั้นได้ ‘  ยงซอนได้แต่คิดเองในใจ 



หลังจากที่ฮวีอินเล่าเรื่องราวคร่าวๆให้ยงซอนฟังอีกฝ่ายก็ดูเงียบอย่างเห็นได้ชัด เอาแต่นั่งก้มหน้ามองเท้าตัวเองไม่แม้แต่จะมองขึ้นไปดูดาวที่สวยงามบนฟ้า 



จองฮวีอินไม่ใช่เด็กน้อยหรือคนไม่มีประสบการณ์ด้านความรัก อาการของคนที่นั่งข้างๆมันออกชัดว่าอีกฝ่ายคงจะไม่ค่อยชอบใจนักที่เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง อาจจะน้อยใจ ? หรือว่าหึงกันนะ ?


 

แต่ตอนนี้ฉันลืมไปหมดแล้วค่ะ.. รอยสักนี่ก็แค่อยากเก็บไว้เพราะครั้งนึงมันก็เคยทำให้ฉันยิ้ม

ฮวีอินพูดพร้อมกับชี้ไปที่รอยสักตรงข้อเท้าของตัวเอง 



ตอนนี้หัวใจฉันยังว่างสนิทค่ะ ... “ ฮวีอินพูดย้ำขึ้นอีกรอบเมื่อเห็นว่ายงซอนยังเงียบ



ไม่นานฮวีอินก็มาจอดรถเทียบกับลานจอดหน้าคอนโดยงซอนเหมือนทุกวัน 



เอ่ออย่าพึ่งค่ะฮวีอินท้วงขึ้นเห็นยงซอนกำลังจะก้าวขาลงจากรถ 



คะ ? " 



วันนี้ให้ฉันเดินไปส่งที่ห้องได้ไหมคะ นี่มันสี่ทุ่มกว่าแล้วฉันเป็นห่วงฮวีอินพูดตามที่ใจคิดไปแบบตรงๆ 



เอ่อคือ... “ ในใจยงซอนคิดว่าฮวีอินจะทำอะไรไม่ดีกับเธอรึเปล่า คนที่ท่าทางดูอ่อนโยนในใจอาจจะเป็นเสือร้ายก็ได้ใครจะไปรู้ 



คอนโดคุณมันมีทั้งหญิงและชายนะ. “ ฮวีอินพูดย้ำถึงเหตุผลที่เธออยากจะไปส่งอีกคนอีกครั้ง 



ฉันว่า.... ฉันเดินไปเองก็ได้ค่ะเกรงใจคุณยงซอนตอบออกไปอย่างเรียบๆ แต่ใยหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและอึดอัดใจไม่น้อยจนฮวีอินดูออก 



ฉันแค่เป็นห่วงคุณ แต่ถ้ามันทำให้คุณกังวลใจขนาดนั้นก็... “ 



โอเคค่ะ แค่เดินไปส่งที่หน้าห้องนะคะไม่ทันที่ฮวีอินจะได้พูดจบประโยคเสียงเจ้าของห้องก็ดังขึ้นมาซะก่อน ยงซอนแพ้แล้ว..แพ้ให้กับใบหน้าหงอยๆของฮวีอิน แพ้ให้น้ำเสียงงอนปนอ้อนแบบนั้น ได้ยินทีไรใจเธออ่อนระทวยทุกทีเลย 



เมื่อเดินมาหยุดที่หน้าห้องของยงซอนเจ้าของห้องไม่ทันได้เปิดประตูเข้าไปก็หันหน้ามาโบกมือลาคนที่เดินมาส่งเสียก่อน 



ขอบคุณนะคะคุณฮวีอินยงซอนไม่เดินเข้าไปในห้องแต่กลับรอในฮวีอินเดินไปก่อน เธอกลัวจังหวะที่เธอกำลังจะเข้าไปอีกคนฉวยโอกาสเดินเข้ามาด้วย ( ดูละครเยอะ



เข้าไปสิคะฮวีอินยืนรอหน้าประตูเอามือไขว้หลังกดดันอีกคนเป็นเชิงว่าถ้าเธอไม่เข้าไปฮวีอินก็จะไม่ไปไหน 



คุณก็ไปได้แล้วค่ะยงซอนพูดแล้วปรายตาไปยังทางเดิน 



คุณเข้าไปก่อนสิคะ ฉันจะได้มั่นใจมาคุณจะปลอดภัยดียงซอนถอนหายใจออกมาเบาๆ อยากจะหลบหลีกอะไรก็ไม่เคยทำได้ เธอต้องแพ้ให้กับจองฮวีอินทุกเรื่องเลยใช่ไหม.. 



ยงซอนค้นกระเป๋าเพื่อหาคีย์การ์ดก่อนจะแตะมันไปที่หน้าประตู ไม่นานนักประตูบานใหญ่ของห้องหรูก็เปิดออก ยงซอนก้าวเข้าไปในห้องของตัวเองและเตรียมจะปิดประตู 



หมั่บมือเรียวจากด้านนอกจับประตูไว้และดึงมันออกมา ยงซอนตกใจในหัวคิดว่าเรื่องที่คิดมาทั้งหมดจะต้องเป็นจริงแน่ๆ นางเอกเจอพระเอกฉวยโอกาสเข้ามาในห้อง !! 



คุณฮวีอินทำอะไรคะ !! “ ยงซอนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีมากนัก 



เอ่อคือ..​“ ฮวีอินหยุดชะงักระหว่างจะพูดบางสิ่ง 



ถ้าถึงแล้วจะไลน์มาบอกนะคะพูดจบฮวีอินก็ปล่อยมือเรียวจากประตูบานใหญ่แล้วหันหลังเดินไปยังทางเดินทันที ยงซอนค่อยสงบสติอารมณ์แล้วปิดประตูอย่างเบามือ 



กรี๊ดดดดยงซอนยืนพิงประตูแล้วเอามืออุดเสียงกรี๊ดตัวเองไม่ให้มันหลุดรอดออกมา ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างห้ามไม่ได้ 



ได้เลย..ฉันจะอาบน้ำรอข้อความคุณนะคะ..​“ ยงซอนพูดกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับเก็บของเตรียมอาบน้ำเพื่อที่จะได้มานั่งรอข้อความจากอีกคน 




_________________________________


มาแล้วค่ะตอนที่ 3 รู้สึกจะแต่งได้ไม่ดีเท่าที่ควรเลยงือ ยังไงช่วยติชมหน่อยได้มั้ยคะจะได้นำไปปรับปรุง ❤️❤️สปอย !! ตอนหน้าคุณฮวีนจะขอจีบคุณยงแล้วนะทุกคนรอกันด้วยน้า อิอิ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #14 Benda_Ja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48

    เอาอีกๆๆๆๆๆๆ55555ชอบมากๆๆๆๆ????????????????????

    #14
    0
  2. #11 Yongsunwhee21 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:54
    อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลย เขินนจัง / เป็นกำลังใจให้นะคะ ♡
    #11
    0
  3. #10 nanthipaks (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:21
    เราชอบมากมันแบบเขินกรุบกริบดีค่ะไรท์ ชีวิตมันมีฟามสุขข สู้ๆนะคะ ขอบคุณที่แต่งแองเจิ้ลให้อ่านของหายากมว้ากก5555 เป็นกลจให้น้าา
    #10
    0
  4. #9 bemycandyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
    ชอบมากๆเลยค่ะทั้งสองคนน่ารักเอามากๆ ชอบเวลาคุณเค้าเขินกัน แล้วก็ตอนที่ยงซอนคิดไปเองเรื่องไปส่งที่ห้องคือฮามาก5555 อยากอ่านตอนหน้าจังว่าคุณฮวีนจะจีบพี่ยงยังไง
    เราชอบคู่นี้+โพนี้มากๆเลยยย แล้วก็ดีใจมากๆที่คุณไรท์ก็ชอบคู่นี้เหมือนกัน :)

    แต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่าา
    #9
    1
    • #9-1 Iamstressbabe(จากตอนที่ 3)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:18
      เราขอบคุณมากเลยน้าที่เม้นให้ยาวมากๆเราชอบงืออ่านแล้วดีใจ จะพยายามแต่งให้ดีกว่าเดิมนะคะ
      #9-1
  5. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:36
    หวานมากเลยค่า เท่าที่อ่านก็ไม่มีอะไรติดขัดนะคะ เอาเป็นว่าสู้ๆค่ะ จะคอยติดตามไปเรื่อยๆนะคะ
    #8
    1
    • #8-1 Iamstressbabe(จากตอนที่ 3)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:18
      เค้าจะแต่งให้ดีกว่าเดิมนะครับ
      #8-1