นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[WannaOne] Teacher (ฝันกลางวันฮุนอูฉบับแก้ตัว)

โดย DuBuxpn

สำหรับคนอื่น พัคอูจินคือที่ระบาย สำหรับผม พัคอูจินคือ... ฝันกลางวัน ปล. อย่าแบนเรา

ยอดวิวรวม

543

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


543

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ส.ค. 61 / 15:20 น.
นิยาย [WannaOne] Teacher (ѹҧѹع٩Ѻ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อย่า
แบน
เรา
เป็น
พอ
รักส์

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ส.ค. 61 / 15:20


          สำหรับคนอื่น พัคอูจินคือของเล่น

สำหรับผม พัคอูจินคือครูผู้ให้ประสบการณ์

          สำหรับคนอื่น พัคอูจินคือที่ระบาย

สำหรับผม พัคอูจินคือ... ฝันกลางวัน

.............

     เสียงครางผะแผ่วดังสลับกับเสียงดูดปากของร่างสองร่างในห้องนอนขนาดใหญ่ ม่านผ้าซาตินสีแดงสดขึงเสาเตียงบดบังกิจกรรมอันเร่าร้อนของผู้ใช้ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานทำให้อากาศภายในห้องหนาวจนรู้สึกเหมือนว่ายืนอยู่กลางขั้วโลก แต่ในความหนาวเหน็บนั้นยังมีไฟลุกโชน ที่แห่งนี้คือที่ใด สำหรับคนอื่น อาจะเป็นแค่ห้องนอนที่ดูโรแมนติก แต่สำหรับพัคจีฮุนแล้ว ที่นี่คือห้องเรียน เขาจะตั้งชื่อมันว่า "ห้องเรียนสอนรัก" ก็แล้วกัน โดยที่เขา และครูผู้สอนทำการเรียนการสอนกันแบบ "ตัวต่อตัว" แน่นอนว่าเสื้อผ้าก็ไม่เกี่ยว ในเวลาปกติแล้ว พัคอูจินจะไม่ค่อยว่างสักเท่าไหร่ เนื่องด้วยตารางงานที่แน่นขนัด ถึงจะไม่ใช่งานที่ดีนัก แต่เงินก็ดีพอสมควร

          แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าการที่พัคอูจินมาอยู่กับเขาในเวลานี้จะเป็นเวลางาน

     "อื้อ! อย่างนั้น...แหละ อ๊ะ" พัคจีฮุนมองคนใต้ร่างอย่างหลงใหล พัคอูจินไม่ธรรมดาเลย ไม่ว่าจะเป็นตอนที่อยู่เฉยๆ หรือตอนที่อยู่บนเตียงด้วยกัน

     "คุณสวยมาก" พัคจีฮุนชมเสียงแหบต่ำ พลางไล่มองไปยังรอยแดงก่ำบนตัวของพัคอูจิน ทั้งรอยที่เขาเป็นคนทำเอง และรอยที่ถูก"คนอื่น"ทำ

     "ขอ.. อ๊ะ อยู่ข้างบนหน่อย" พัคอูจินพลิกตัวขึ้นมาแล้วจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง นั่นทำให้พัคจีฮุนออกจะแปลกใจอยู่นิดหน่อย ไม่บ่อยนักหรอกที่พัคอูจินจะออนท็อป แต่นั่นหมายความว่าเขาคงทำอะไรให้ไม่พอใจ

     "เป็นอะ..ไรรึเปล่าครับ"

     "ไม่ อา.. ไม่เป็นไร" จนเมื่อทั้งคู่ถึงฝั่ง เรี่ยวแรงทั้งหมดของพัคอูจินก็เหมือนจะหายวับไป ร่างบางที่เต็มไปด้วยรอยโน้มทับตัวพัคจีฮุน ก่อนจะหลับทั้งๆที่อะไรต่อมิอะไรยังเชื่อมติดกัน ให้ตายเถอะ! พัคอูจินกำลังทรมานเขาเล่นรึยังไง

     "อย่าขยับนะ" พัคจีฮุนสะดุ้ง เมื่อคนที่เขาคิดว่าหลับสนิทไปแล้วพูดขึ้นในขณะที่เขากำลังจะจัดท่าทางการนอนทั้งของตัวเองและคนที่กำลังนอนทับเขาอยู่ด้วย

     "คุณพัค คุณนอนแบบนี้ไม่ได้นะครับ" จีฮุนพยายามขยับตัว วันนี้พัคอูจินแปลกไปจริงๆด้วย ปกติแล้วพัคอูจินจะจูบเขา ก่อนจะลุกออกไปอาบน้ำหลังจากเสร็จกิจกรรม แต่มาวันนี้ติวเตอร์ผู้ร้อนแรงของเขากลับทำแค่นอนเฉยๆ แถมยังไม่ให้เอา"ไอ้นั่น"ของเขาออกจากร่างกายของตัวเองอีก

     "วันนี้นายทำได้ดีมาก.. อื้อ"

     "ข..ขอโทษครับ" พัคจีฮุนสะดุ้งอีกรอบ เมื่อเผลอขยับตัว ทำให้ส่วนนั้นเกิดการเสียดสีขึ้นมาอีก

     "วันนี้คุณเป็นอะไรรึเปล่า" จีฮุนถามอย่างประหม่า เมื่อพัคอูจินเป็นฝ่ายขยับตัวเอง เจ้าของดวงตาใสแป๋วกำลังเท้าคางมองหน้าเขา ก่อนจะยิ้มออกมา

     "เห.. ตื่นอีกแล้วเหรอ" พัคอูจินยืดตัวตรง ก่อนจะแกล้งขยับให้ผนังภายในเสียดสีกับสิ่งแปลกปลอมมากขึ้น จีฮุนลุกพรวด มือคว้าหมับเข้าเอวของคนที่กำลังซน

     "อ่ะ.. คุณ!"

     "ไม่ชอบรึไง"

     "..."

     และแล้ว บทเพลงรักก็เริ่มบรรเลงขึ้นอีกรอบ เสียงแลกน้ำลายเฉอะแฉะผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ประสานเข้ากับเสียงครางแห่งความสุขสม แน่นอนว่าเซ็กส์ครั้งนี้ก็เหมือนทุกๆครั้ง ไม่ได้อ่อนหวาน อ่อนโยน หรืออบอุ่นเหมือนที่คนรักกันเขาทำ มีแต่ความเร่าร้อน รุนแรง ตามแรงกระทำของผู้สอน แล้วก็บังเอิญว่านักเรียนที่สอนนั้นทำได้ดี

     "อ๊ะ อ๊ะ.. อ๊าา"

     "อืมมม"

     พัคอูจินเชิดหน้าคราง เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงมาตามร่องอกสีน้ำผึ้งเนียน สะโพกสอบเด้งสวนเหมือนเป็นการถามไถ่ พัคอูจินฟาดป้าบเข้ากลางอกแกร่งที่เจ้าของมันกำลังทำให้เขาจุก

     "เบาหน่อย!! อื..อ เบา!" พลันต้องหุบปากฉับ เมื่อเห็นแววตาของคนใต้ร่าง เป็นแววตาที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต มันทั้งเป็นแววตาที่เทิดทูน หลงใหล และรักใคร่ในคราวเดียวกัน นั่นทำให้พัคอูจินหน้าร้อนผ่าว

     "เป็น..อ่า สายตาที่ดีนะ"

     พัคจีฮุนไม่ตอบ เพียงแต่เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ทำเอาคนที่เพิ่งชมหัวสั่นหัวคลอน ไม่ทันเปลวเทียนกระพริบ พัคอูจินถูกพลิกให้ลงมาอยู่ด้านล่าง ก่อนที่คนพลิกจะยิ้มเผล่อย่างน่ารัก ตรงข้ามกับแรงกระแทกที่ช่วงล่างทำให้อูจินรู้สึกหมั่นไส้นักเรียนในสังกัดจนเผลองับเข้าที่ใบหูได้รูปของพัคจีฮุน ทำให้คนถูกงับครางเสียงต่ำ

     จวบจนเสียงครางสุดท้ายที่แสดงถึงความสุขสมเมื่อไปถึงฝั่งของทั้งสองคนเงียบลง เมื่อพัคอูจินมองไปที่นาฬิกาที่ติดผนังห้อง ก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว

     "เข้าวันใหม่เลยแฮะ..." นี่เขาทำกันนานขนาดนั้นเลยเหรอ พัคจีฮุนมอง"อาจารย์สอนรัก"ของเขาที่กำลังยีหัวตัวเอง เขามองตั้งแต่ศีรษะที่มีผมยุ่งไม่เป็นทรง ไล่ไปตามแผ่นหลังเนียนที่มีร่องรอยนับไม่ถ้วน เขาทำบ้าง คนอื่นทำบ้าง เห็นทีไรก็ชวนหงุดหงิดได้ตลอด อยากจะลบรอยพวกนั้นไปให้หมด แต่ก็รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นได้ใหม่ในที่สุด พัคจีฮุนอยากตะโกนให้ลั่นโลกว่าพัคอูจินเป็นของเขา แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะตอนนี้เขากับพัคอูจินอยู่ในฐานะศิษย์-อาจารย์

     และพัคจีฮุนรู้ดี มันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป แม้ว่าตนอยากจะเปลี่ยนสถานะของตัวเองอย่างมากก็ตาม

     พัคจีฮุนมองประตูห้องน้ำที่เพิ่งปิดลงโดยฝีมือของพัคอูจิน พลางถอนหายใจ พัคอูจินไม่เคยรักใคร เขาเองก็ไม่คิดว่าตนคือคนที่จะถูกรักได้ เพียงแค่เขาได้อยู่ใกล้ๆแบบนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

     คราวนี้ก็ได้เวลาที่พัคจีฮุนจะต้องอาบน้ำต่อ พัคอูจินไม่ชอบเวลาที่มีคนตัวเหนียวมาอยู่ใกล้หลังจากอาบน้ำเสร็จเขารู้ดี อันที่จริง เขาก็รู้เกือบทุกอย่างของพัคอูจินนั่นแหละ

     "ทีนี้คุณบอกผมได้มั้ยว่าคุณกำลังอารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไร" พัคจีฮุนเอ่ยถามเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ

     "เรื่องเดิมๆ! งานน่าเบื่อ เซ็กส์น่าเบื่อ ไม่ได้พูดถึงนายนะ เซ็กส์นายไม่น่าเบื่อ" พัคจีฮุนได้ยินก็ลอบยิ้มให้กับความตรงไปตรงมาของพัคอูจิน

     "ถ้าอย่างนั้นเลิกไม่ได้เหรอครับ" พัคอูจินตวัดสายตามองทันทีที่สิ้นเสียง

     "เราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว"

     "ผมไม่ได้..//ฉันมันสกปรกแล้ว"

     "...." พัคจีฮุนเงียบไป พัคอูจินเห็นดังนั้นก็ถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเนิบๆเหมือนประโยคเมื่อครู่ไม่เคยออกมาจากปาก

     "ช่างเถอะ! ฉันง่วงแล้ว นายไม่ง่วงรึไง"

     "อ่า..."

     "นอนล่ะ ปิดไฟด้วย" พูดจบก็ล้มตัวลงนอนทันที

     "ถึงคุณจะบอกว่าตัวเองสกปรก ผมคนนึงล่ะที่เห็นว่ามันไม่เป็นไร" พัคจีฮุนพูดก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆพัคอูจินแล้วหลับลงไปด้วยความเหนื่อยอ่อน


     แต่ถ้าพัคจีฮุนหันไปมองอาจารย์ของเขาอีกรอบ ก็จะเห็นว่าคนที่ตนพูดถึงเมื่อครู่กำลังยิ้มเห็นเขี้ยวเล็กๆนั่นอยู่

     "ขอบใจนะ"

FIN

อย่า  แบน  เรา  เป็น  พอ

DuBu

ผลงานอื่นๆ ของ DuBuxpn

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 กันยายน 2561 / 03:46

    น่ารักขนาดนี้แบนไม่ลง

    ㅋㅋㅋㅋคุมครูตะไมน่ารัก♡

    #2
    0
  2. #1 เราเองงงง
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 17:18

    บรรยายได้ดีมากๆๆค่ะะ เป็นลูกศิษย์ที้ตั้งใจเรียนมากๆเลยนะ อรุ่มมม

    #1
    0