[yaoi]ปะป๊าของผมเป็นมาเฟียครับ!!!

ตอนที่ 60 : คบกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    17 ต.ค. 63

มู่พาร์ท

หลังจากที่พยายามหลบหน้าพี่คริสมาตลอดทั้งวันสุดท้ายก็หลบไม่พ้นทั้งยังตอนนี้ยังโดนพาออกมาข้างนอกอีก จะว่าไงดีล่ะ มันเป็นที่ที่สวยมากทั้งบรรยากาศบ้านพักมันดีสุดๆ 

“ที่นี้ที่ไหนหรอพี่คริส”ผมหันไปถามเจ้าตัวที่ตั้งแต่ลงรถมาก็ไม่ยอมพูดอะไรทั้งยังเอาแต่กอดผมไว้แน่น

”เรือนหอ”เพียงได้ยินผมก็รับรู้ได้ว่าอุณหภูมิในร่างกายมันสูงขึ้น

”เรือนหอ..ของใครหรอ”

”ของมึงกับกูไงอ้วน”

”บ้าเถอะ พี่พูดบ้าไรเนี้ย”

”กูพูดจริง..กูไม่อยากรอแล้ว หลายปีมานี้กูต้องรอต้องทนมานานมาก ตั้งแต่ที่มึงอยู่ในร่างมู่จนตอนนี้กูก็ยังรอคอยที่สักวันกูจะเรียกมึงได้เต็มปากว่าเป็นเมีย”

”พี่คริส..”ผมเองตอนนี้ก็ไม่รู้จะตอบยังไง ผมรู้ว่าเขารอผมมานานมาก รอแต่สุดท้ายคนแรกที่ได้ครอบครองผมกลับไม่ใช่เขา ความเจ็บ ความทรมานแบบนั้นผมเข้าใจมันดี 

“กูขอปิดมึงนะ กูมีอะไรจะให้ดู”

”ครับ”หลังจากจบคำผมก็โดนพี่คริสใช้ผ้าสีน้ำเงินมัดไว้ที่ตาทันที ตอนนี้รับรู้แค่ว่ามีลมเย็นๆบวกไปกับกลิ่นของน้ำทะเลเท่านั้น

”ระวัง เดินลงช้าๆ”

“ก็ระวังอยู่นี้ไง..”ผมพูดก่อนที่เท้าจะก้าวลงบันไดราว3-4ขั้น หลังจากนั้นก็เดินต่อไปตามทางตรงซึ่งความรู้สึกคงพูดได้ว่าตอนนี้เดินอยู่บนหาดทรายเป็นแน่


“ถึงยัง..”ผมถามไปอีกครั้งนั้นทำให้การเคลื่อนไหวทุกอย่างหยุดลงพี่คริสที่จับมือผมไว้ในตอนแรกก็ปล่อยมือออกทุกอย่างกลับเข้าสู่ความเงียบ และนั้นเป็นเป็นเวลากว่า5นาทีแล้วที่ผมยืนอยู่อย่างนั้นจนความอดทนที่มีเริ่มหายไป


“พี่คริส จะให้ผมยืนอีกนานมั้ย!”ผมพูดก่อนจะดึงผ้าปิดตาออกเผยให้เห็นทะเลสีครามกับหาดทรายสีขาวที่ตอนนี้บนพื้นหาดมีรอยขีดเขียนไว้ว่า


//หากูให้เจอสิคนเก่ง//


และนั้นก็ทำให้ผมถึงกับถอนหายใจทันทีในความคิดเด็กของพี่คริสที่ให้ผมต้องมาเล่นซ้อนหาในเวลาแบบนี้ แต่ไหนผมจะไม่เอาด้วย ผมมองไปรอบๆก่อนจะสังเกตตามพื้นชายหาดที่มีรอยเท้ารอยนึงที่คาดว่าน่าจะเป็นของพี่คริสเดินเลียบไปทางชายหาด


ผมที่เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้ารีบเดินไปตามรอยเท้านั้นทันที จนสุดสายตามองเห็นเขาสุดขอบชายฝั่งและดูเหมือนว่ารอยเท้าเองก็ไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขาพอดี


“หยุดแค่นี้?”ผมมองรอยเท้าที่หันเข้าชนเขา นั้นทำให้ผมต้องหันมองหาตามแนวไปทั้วจนเจอเข้ากับคำที่ถูกเขียนไว้ที่หิน
หาทางขึ้นมาด้านบน


“ด้านบน?บนเขาเนี้ยนะ”ผมพูดบ่นออกมาทันทีเพราะด้านหน้าคือเขาที่สูงพอสมควรทั้งยังมีกิ่งไม้และลมทะเลพัดใส่อยู่ตลอด


ผมยืนคิดอยู่สักพักก่อนตัดสินใจเลือกหาทางที่ดีที่สุดก่อนจะพยายามปืนขึ้นไป และนั้นก็ไม่ง่ายเลยจริงอาจเป็นเพราะความคุ้นชินกับร่างกายนี้ยังไม่มากพอบวกกับความชันของเขาและลมทะเล
ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะสามารถขึ้นมาด้านบนได้ตอนนี้ร่างกายรับรู้ได้ถึงความเจ็บแซบเบาๆเนื่องด้วยโดนทั้งโคดหินกิ่งไม้และหนามตามเขาทิ่มแทงหว่าจะขึ้นมายังด้านบนได้


“เจ็บจัง..”ผมพูดบนออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันดูรอบๆและตามพื้น 


“คำใบ้ต่อไป..นั้นไง”ผมวิ่งไปยังต้นไม้ต้นนึงที่มีรอบขีดบอกเส้นทางไว้ ผมเดินตามรอยขีดนั้นมาจนสุดทางที่ด้านหน้ามีบ้านพักหลังเล็กอยู่ แต่ไม่ทันที่ผมจะได้เดินต่อเมื่อมีมือหนามาปิดบังตาผมไว้ หากเป็นคนทั่วไปคงจะต้องร้องกลัวไปแล้วไม่ก็สวนกลับตามแบบฉบับหนังทั่วไป แต่มันใช่กับผมไม่ได้ เพราะประสาทรับกลิ่นและการจดจำท่าทางของผมมันได้รับการฝึกมาอย่างดี


“พี่คริส..ปล่อยเลยนะเล่นอะไรของพี่เนี่ย”


“แย่จังรู้ด้วยหรอ”


“รู้สิ น้ำหอมกลิ่นนี้มีพี่คนเดียวที่ใช้”


“หึ”


“ไม่ต้องมาหึเลยนะ ปล่อยผมได้แล้ว”


“ยัง ยังปล่อยไม่ได้”


จบคำพี่คริสก็พาผมเดินไปด้านหน้าโดนที่มือจะคงปิดตาผมไว้แน่น และเพียงไม่นานการเดินนั้นก็หยุดลงลมเย็นจากทะเลพัดเข้ามาอย่างจัง พร้อมกับมือหนาที่ค่อยๆเปิดออกด้านหน้าคือทะเลสีครามกับเรือนับ100ลำที่ตอนนี้ใบเรือของแต่ละลำกลายเป็นตัวอักษร


“จากซ้ายไปขวา”พี่คริสพูดก่อนจะชี้ไปยังเรือที่อยู่แถวหน้าสุด


//อ้วนกูมีอะไรจะบอก ตลอดเวลาที่ผ่านมากูเจออะไรมาเยอะทุกครั้งมันมีแต่ความเจ็บปวด แต่ตอนนี้ชีวิตกูแม้จะมีเรื่องร้ายๆเข้ามาสักเท่าไร กูกลับไม่รู้สึกเลยว่ามันเจ็บปวด เพราะตอนนี้กูมีมึงไงอ้วนตั้งแต่วันแรกที่มึงเดินเข้ามาในชีวิตกูก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว//


นั้นก็คือที่ปรากฎคือที่เรือ72ลำที่สลับเคลื่อนที่ออกไปตามแนวและตอนนี้ยังมีเรืออยู่ในทะเลที่ยังไม่มีคำใดๆปรากฎขึ้น


“ดูดีๆนะ”พี่คริสพูดขึ้นก่อนจะนั่งลงในท่าขอแต่งงานนั้นทำให้ผมตกใจแต่ต้องเปลี่ยนความสนใจเมื่อมีเสียงพรุที่ดังมาจากเรือที่จอดอยู่ และพรุที่แตกออกก็กลายเป็นคำที่ผมต้องอึ้ง


//กู รัก มึง นะ คบ กับ กู นะ//


คำเพียงไม่กี่คำมันกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกมากมายที่อธิบายออกมาไม่ได้ของคนๆนึง และตอนนี้ผมพูดอะไรไม่ออกมีเพียงน้ำตาที่ไม่ได้เกิดจากความเศร้าแต่มันเกิดจากความสุข ความสุขที่หาใดเปรียบไม่ได้


“อ้วนคบกับพี่นะ”พี่คริสพูดขึ้นทันทีก่อนจะจับมือขวาผมไว้แน่น


“ครับ”ผมยิ้มและตอบรับไม่ทันทีเพราะผมเองตอนนี้ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธพี่คริส ถึงแม้ร่างกายนี้จะไม่บริสุทธิ์อีกแล้วแต่ยังไงมันก็เป็นเพียงเรื่องที่เคยเกิดขึ้น


“งั้นตอนนี้มึงคือว่าที่นายหญิงของกูเต็มตัวแล้วนะ”


“ครับพี่คริส”พูดจบพี่คริสก็ล้อวงกล่องบางอย่างออกจากกระเป๋าแล้วเปิดมันออก ด้านในคือแหวนขนาดใหญ่สีดำสนิททั้งยังมีตราประทับบางอย่างอยู่


“พี่คริสนี้คือ...”


“แหวนประจำตัวของนายหญิง พี่ขอมือหน่อย”ผมยืนมือออกไปก่อนที่พี่คริสจะสวมแหวนให้ผมทันทีจากน้ำหนักและขนาดพูดได้เลยว่านี้ยังใช่แหวนที่คนใส่อยู่รึเปล่า


“พี่คริสมันหนักจัง”ผมพูดออกไปทันที แต่นั้นทำให้พี่คริสยกยิ้มขึ้นมาอย่างประหลาด และในเวลานั้นเองที่คริสก็หยับแหวนที่เหมือนกันอีกวงออกมาแล้วสวมไปที่นิ้วของตัวเอง 
เพียงช่วงเวลานั้นเองแฟวนทั้งสองวงก็เริ่มขยับและเปลี่ยนรูปร่างเป็นแหวนสีขาวที่มีลายมังกรและพลอยขนาดเล็กติดอยู่


“นี้คือ...”


“ลองดึงแหวนออกดูสิ”หลังพี่คริสพูดจบผมก็ใช้แรงพยายามดึงแหวนออกจากนิ้ว แต่นั้นก็ไม่เป็นผลผมไม่สามารถแม้แต่ขยับแหวนได้แม้แต่น้อย ครั้งยิ่งดึงแหวนออกก็ยิ่งรัดกลับเข้าไปอีก


“ดึงไม่ออกใช่มั้ย”ผมไม่พูดอะไรเพียงพยักหน้าตอบ


“นี้คือแหวนที่สั่งทำขึ้นเป็นพิเศษ มันมีเพียงสองวงในโลกเป็นแหวนที่คนในตระกูลกูสืบทอดต่อกันมา เพียงเหตุผลอย่างเดียวนั้นคือหารคัดเลือกนายหญิง”


“คัดเลือกนายหญิง?”ผมถามออกไปทันที


“ใช่ แหวนวงที่อ้วนใส่อยู่จะไม่สามารถถอดออกได้จนกว่าอ้วนจะตายหรือไม่ก็เสียนิ้วไปพร้อมกับแหวน”


“งั้นแบบนี้ก็เท่ากับว่า...”


“แหวนวงนี้สำคัญมากไม่ใช่แค่แสดงตัวนายหญิง แต่ยังเป็นตัวบงชี้ความรัก ทั้งยังเป็นแหวนที่นำพาซึ่งความตายกับผู้ใส่”


“ความตาย...”


“หลายครั้งที่นายหญิงต้องถูกเปลี่ยนตัว บางคนอาจะเพียงแค่เสียนิ้วแต่กับบางคนนั้นไม่ได้โชคดีแบบนั้น อีกอย่างคนที่ต้องการเป็นนายหญิงมีมากพอที่จะเกิดการแย่งชิง”พี่คริสพูดพร้อมกับแววตาที่เศร้าหมองลง


“ผมเข้าใจแล้ว พี่คริสไม่ต้องพูดแล้วครับ”ผมเข้าไม่พยุงตัวพี่คริสขึ้นมาก่อนจะส่งยิ้มให้


“อย่ายิ้มแบบนั้นได้มั้ยกูจะอดใจไม่ไหว”


“ยิ้มแบบไหน แบบนี้หรอๆ”


“อ้วน...”


“ครับ”ผมพูดก่อนที่จะเข้าไปกอดพี่คริสไว้แน่น


“พี่คริสตอนนี้เราคบกันแล้วนะ พี่ไม่เห็นจะต้องอดทนเลยแค่จูบแค่หอมทำได้อยู่แล้ว แต่เรื่องอย่างว่ามู่คงต้องขอเรียนจบก่อนนะ”


“เรียบจบ?!”


“ใช่ รอจนกว่ามู่จะเรียนจบได้มั้ยครับ”ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆก่อนจะใส่หัวถูไถไปตามแนวอกแกร่งของพี่คริส


“นานไป”พี่คริสผลักผมออกเล็กน้อยก่อนจะเดินหนีเข้าไปในบ้านพัก ผมเห็นเช่นนั้นก็รีบวิ่งตามเข้าไป


“พี่คริสส ไม่เห็นนานเลยอีกแค่ไม่กี่ปีเอง”


“นาน กูรอแค่ถึงมึงอายุ20เท่านั้น เรียนจบบ้าอะไรกูไม่รอ”


“พี่คริสส มู่ขอเรียนจบก่อนไม่ได้หรอนะๆๆๆ”


“ไม่ กูไม่รอ”


“แต่มู่อยากแต่งงานก่อนจะมีอะไรกันนิ...”ผมพูดก่อนจะทำเสียงให้เศร้าลง


“ว่าไงนะ”


“มู่อยากแต่งงานก่อน มันอาจจะฟังดูแปลกๆที่ผู้ชายสองคนจะแต่งงานกัน แต่มันไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับพวกเราตระกูลมาเฟียอยู่แล้ว...”


“ได้ เอาแบบนั้นก็ได้แต่สัญญากับกูอย่างนึงได้มั้ย”


“ได้ครับ”


“ตั้งแต่วันนี้ไปอ้วนไม่ใช่แค่หัวหน้าตระกูลมู่อย่างเดียวแล้วนะแต่ยังเป็นถึงว่าที่นายหญิงแล้วด้วย อันตรายรอบด้านจะยิ่งมากขึ้นเป็นเท่าตัวเพราะงั้นต้องระวังและต้องดูแลตัวเองให้ดี ถ้ามีอะไรให้รีบบอกกูทันทีเข้าใจมั้ย”


“เข้าใจครับ”


“งั้นกูขอคิดค่ามัดจำก่อนแล้วกัน”พูดจบพี่คริสก็ดึงผมเข้าไปจูบทันที ปากหนาสัมผัสเข้ากับปากของผมทั้งยังมีลิ้นร้อนที่พยายามจะเข้ามาหาความหวานในปาก


“อื้ม..พี่คริสพอแล้ว”


“เปิดปาก”


“พี่บอกให้เปิดปาก”เพียงคำสั่งครั้งที่สองผมก็ยอมเปิดปากให้เจ้าลิ้นร้อน เข้ามาตวัดหาความหวานเสียงร้องอื้ออึงบวกกับเสียงจาบจ้วง นั้นทำให้อุณหภูมิรอบด้านเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว มือหนาเริ่มซุกซนไปตามแผ่นหลังของผมรวมขึ้นขาที่ตอนนี้กลายเป็นที่นั่งของผมไปแล้ว


“อื้อ..พี่คริสพอก่อน”ผมพูดห้ามแล้วดันพี่คริสออกทันที


“ทำไม”พี่คริสถามด้วยท่าทีไม่พอใจเล็กน้อย


“ของพี่มันแข็งชนขาผมแล้วนะ”ผมพูดก่อนจะหันไปทางอื่น


“....”พี่คริสที่ได้ยินแบบนั้นก็หันมองไปยังช่วงล่างของตัวที่ตอนนี้มันกำลังขยายใหญ่อยู่ภายในกางเกงสีดำนั้น


“กูขอไปห้องน้ำสักพัก อย่าเดินไปไหนคนเดียว”พูดจบพี่คริสก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำทันที เนื่องด้วยห้องน้ำที่บ้านพักไม่ได้เก็บเสียงนั้นทำให้ผมได้ยินเสียงลามกบวกกับชื่อผมเป็นระยะ


“พี่คริส!คนบ้าลามก”ผมพูดตะโกนก่อนจะรีบวิ่งออกจากบ้านพักไปทันที ถึงปากจะพูดว่าไปแต่ใจกลับมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก แถมตอนนี้ช่วงล่างของผมก็เริ่มอยู่ไม่สุขแล้วเช่นกัน


“ลูกพ่อ อย่าพึ่งมาทำร้ายพ่อตอนนี้เลยนะ”


“ยุบหนอ พองหนอ ยุบหนอ พองหนอ”
————————
ตอนนี้ได้มา7000คำเพราะไรท์เผลอลบตอนที่เขียนรอบแรกไว้ 
ที่สำคัญตอนแรกที่บอกว่ามีncต้องขออภัยด้วยตอนนี้ยังหาที่ลงncไม่ได้เลย เลยอยากสอบถามว่าจะให้ไรท์ลงคลังncไว้ที่ไหนดี

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,639 ความคิดเห็น

  1. #1608 wawa24 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2563 / 17:35
    ร๊ออออออ เมื่อไรยัยหนูจะ20น้าา
    #1,608
    0
  2. #1588 Jan•R_I3 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 00:56

    เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกมาก รอติดตามนะ
    #1,588
    0
  3. #1579 Kanokvarakit (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 15:54

    หาในแอปธัญวลัยไม่เจอ
    #1,579
    0
  4. #1577 ขุนพลอมนุษย์ (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 11:11

    เฮาตัวบ่มี
    #1,577
    1
  5. #1574 UomG (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 07:54
    หนูมายมีตัง
    #1,574
    0