หนทางสู่การเป็นท่านจอมมาร [สนพ.NanaNaRis YBooks]

ตอนที่ 44 : บทที่.37 บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    12 ม.ค. 63

บทที่.37

บทส่งท้าย

หนึ่งเดือนต่อมา...

"เริ่มพิธีมอบตราประทับแห่งเผ่าพันธุ์ได้"

เฟยเมี่ยวก้าวเดินไปข้างหน้า วันนี้เขาอยู่ในอาภรณ์ม่วงอ่อน ลวดลายผีเสื้อเรียบง่ายไม่หวือหวา มองดูแล้วสบายตา และงดงามอย่างยิ่ง จุดมุ่งหมายของเขาก็คือบัลลังก์แห่งอำนาจ ฉู่ชิงซายิ้มรับ เหนือมือของเขามีหยกแกะสลักรูปกิเลนชิ้นหนึ่งลอยอยู่ ฉู่ชิงซากล่าวว่า "ยื่นมือออกมา"

เฟยเมี่ยวแบมือออกทั้งสองข้าง แล้วยื่นให้เขา จากนั้นฉู่ชิงซาก็วาดมือออกเบาๆ ส่งหยกแกะสลักชิ้นนั้นให้ลอยมาอยู่ในมือของเฟยเมี่ยว เขากล่าวกับศิษย์ที่เขารักด้วยรอยยิ้มว่า "ทุกชีวิตของเผ่ามาร อาจารย์มอบไว้ให้อยู่ในมือเจ้าแล้ว จะรุ่งโรจน์หรือล่มสลาย ก็สุดแล้วแต่ใจเจ้าจะปรารถนาเถอะ"

กล่าวจบฉู่ชิงซาก็สะบัดข้อมือครั้งหนึ่ง ผลักหยกแกะสลักชิ้นนั้นเข้าไปในตัวของเฟยเมี่ยว 

เมื่อหยกชิ้นนั้นเข้าไปอยู่ภายในกายแล้ว เขาเพียงรู้สึกว่าทั่วทั้งร่างเบาหวิว พลังมากมายไหลเวียนอยู่ภายในตัว เฟยเมี่ยวถอยหลังออกมาสามก้าว เขาประสานมือโค้งคำนับฉู่ชิงซาในฐานะท่านจอมมารเป็นครั้งสุดท้าย "ขอบคุณท่านจอมมาร"

ฉู่ชิงซากล่าวติดตลกว่า "ยามนี้เป็นเพียงอาจารย์เจ้าแล้ว ไม่เป็นจอมมารแล้ว"

เฟยเมี่ยวมีรอยยิ้มแต่งแต้มใบหน้า เขาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ไม่รู้ว่าความรู้สึกยามนี้นั้นเป็นเช่นไร เขาเกลียดเรื่องยุ่งยาก แต่การยืนอยู่ตรงนี้ จะทำให้เขาได้วิญญาณของหลิ่งเฟยอวี่คืนมา นั่นย่อมทำให้มารดาทั้งสองดีใจเป็นแน่ เพื่อตอบแทนพวกนางในความรักและความห่วงใยตลอดมา เฟยเมี่ยวถือว่าที่ทำอยู่นั้นคุ้มค่าแล้ว

เสียดายก็แต่เมื่อวันนั้นมาถึง ท่านแม่หลิ่งฮวากลับไม่มีโอกาสได้พบเจ้าเด็กนุ่มนิ่มนั่นแล้ว...

แต่หากถามว่าเขาดีใจที่ได้เป็นราชาเผ่ามารมากกว่า หรือดีใจที่ได้คนรักกลับคืนมามากกว่า เขาย่อมตอบได้อย่างไม่ลังเลว่า เขาดีใจที่ได้อาเฉิงกลับมาอยู่เคียงข้าง เพราะอาเฉิงคือครอบครัวที่แท้จริงของเขา จะกี่ชาติภพอีกฝ่ายก็ยังคงเป็นเช่นนั้น

ชายเสื้อสีม่วงอ่อนโบกสะบัดด้วยแรงจากฝ่ามือ เฟยเมี่ยวนั่งลงบนบัลลังก์ พร้อมกับเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญอย่างยิ่งใหญ่ 

"คำนับท่านจอมมาร!"

"จอมมารปกครองใต้หล้า ผู้คนเป็นสุข นำพาเผ่ามารสู่ความยิ่งใหญ่ เกรียงไกรชั่วนิรันดร์!"

"จอมมารปกครองใต้หล้า ผู้คนเป็นสุข นำพาเผ่ามารสู่ความยิ่งใหญ่ เกรียงไกรชั่วนิรันดร์!"

"จอมมารปกครองใต้หล้า ผู้คนเป็นสุข นำพาเผ่ามารสู่ความยิ่งใหญ่ เกรียงไกรชั่วนิรันดร์!"

ดวงตาหงส์ทอดสายตามองผู้คน ที่ยังคงคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ที่แท้ผู้ที่นั่งอยู่บนจุดสูงสุดของแดนมาร ก็มองเห็นสิ่งนี้ ชีวิตของผู้คนที่ถูกวางเอาไว้บนมือของเขา ภาระหน้าที่อันหนักอึ่ง ทุกอย่างล้วนเป็นของเขาแล้ว

เวลาเดียวกันนั้นเอง ระบบก็ได้แจ้งเตือน พร้อมทั้งปรับเปลี่ยนทัศนียภาพในการมองเห็นของเขาใหม่

ระบบ : [ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น คุณได้ทำเควสสร้างจอมมารผู้ยิ่งใหญ่สำเร็จแล้ว!]

[พลังชีวิตสูงสุด 1000%!]

[ร่างกายและดวงวิญญาณของผู้เล่น ได้รับการปรับแต่งให้เข้ากันได้100%เรียบร้อย!]

[รับพรจากมาสเตอร์อีกหนึ่งข้อ]

[หมายเหตุ กรุณากรอกคำขอในแบบฟอร์มภายใน30วัน มิฉะนั้นจะถือว่าผู้เล่นสละสิทธิ์]

มุมปากของเฟยเมี่ยวกระตุกเบาๆ มารดามันสิ! ไม่ได้ยินเสียงมาสามปีเต็ม กลับมาครั้งเดียว ก็ยังจะมาสาดเกลือใส่หน้าเขาอีก เจอเฉินเยว่ครั้งหน้า คงต้องบอกอีกฝ่ายอย่างจริงจังว่าระบบเฮงซวยแบบนี้ ควรปล่อยให้ไวรัสแดกไปให้หมด 

งานเฉลิมฉลองจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในค่ำคืนนั้น เฟยเมี่ยวอยู่ร่วมงานฉลองพอหอมปากหอมคอ จากนั้นเขาก็ใช้เวลาที่เหลือ หมดไปกับการเดินตามหาเหวินฮุ่ยเฉิง สุดท้ายพบว่า เขามานอนมองจันทร์อยู่ในทุ่งดอกสือซว่าน

เฟยเมี่ยวนั่งลงที่ข้างกายคนรัก ยกศีรษะของเขาขึ้นจากพื้น วางแผ่วเบาที่ตักของตนเอง "ผู้คนสนุกสนานกันอยู่ด้านใน เจ้ามานอนทำอะไรตรงนี้"

"วันนี้ฮูหยินเจิดจ้าเกินไปหน่อย" เหวินฮุ่ยเฉิงดึงมือเรียวของคนรักขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบา กล่าวทีเล่นทีจริงว่า "สามีเช่นข้า เห็นเจ้างดงามก็เกินหึงหวงขึ้นมา ไม่อยากให้ผู้ใดมองเห็น"

เฟยเมี่ยวยิ้มขำ เขาส่ายหน้าอย่างเอือมระอา "แต่งงานกันมา เข้าปีที่สามแล้ว มีอะไรให้เจ้าหึงกัน"

"อีกสิบปีก็ยังจะเป็นเช่นนี้ ร้อยปีก็ยังจะเป็นเช่นนี้ ชั่วชีวิตของข้าก็ยังจะเป็นเช่นนี้"

ดวงจันทร์วันนี้กลมโตและสุขสกาวยิ่ง เฟยเมี่ยวลูบศีรษะของเหวินฮุ่ยเฉิงอย่างเบามือ ทอดสายตาชมดวงจันทร์เป็นเพื่อนเขา อยู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ "มีคนกล่าวว่า บรรพบุรุษของเจ้าเคยทำนายไว้ ว่าข้าจะเป็นตัวหายนะ เป็นปีศาจที่เกิดมาเพื่อทำลายโลกใบนี้หรือ"

คนที่นอนอยู่ชะงักไปครู่หนึ่ง จะถามว่า "ใครบอกเจ้า"

"สำคัญหรือ"

เหวินฮุ่ยเฉิงส่ายหน้า "คำทำนายนั้นมีอยู่จริงๆ"

"แล้วเจ้าเชื่อหรือไม่

"เชื่อ" เห็นภรรยาของตนหรี่ตาลง เหวินฮุ่ยเฉิงก็รีบกล่าวต่อว่า "ก่อนจะพบเจ้า ข้าเองก็เชื่อเช่นนั้นมาตลอด เจ้าจำวันแรกที่เราพบกันได้หรือไม่"

"ย่อมได้" จำได้ดีทีเดียว บุรุษสวมหน้ากากผู้หนึ่ง ที่เห็นแมวดีกว่าคนงามอย่างเขา จะอย่างไรก็ย่อมมิกล้าลืมอีกฝ่ายแน่

เหวินฮุ่ยเฉิงเล่าต่อ "ยามนั้นที่ข้าออกตามหาก็คือเจ้า"

"ข้า?"

"เจ้าที่เป็นใครอีกคน จิ้งจอกผู้นำภัยพิบัติ" ริมฝีปากยังคงวนเวียน จูบแผ่วเบาที่หลังมือของคนรัก "จนกระทั่งรู้ว่าเป็นเจ้า ข้าจึงเลิกคิดเรื่องคำทำนายนั้นไป"

คิ้วเรียวขมวดมุ่น "เหตุใดจึงมั่นใจว่ามิใช่ข้าเล่า"

"เฟยเอ๋อร์ ไม่มีบุรุษคนใดหรอก ที่จะสามารถทำใจเชื่อได้หรอก ว่าคนรักของตนนั้นเป็นตัวนำหายนะ"

"อือ" เฟยเมี่ยวยิ้ม ไม่รู้จริงๆ ว่าวันนี้เขายิ้มไปกี่ครั้งแล้ว "แล้วจากนั้นเล่า เจ้าทำเช่นไรต่อ"

"ก็พาเจ้ากลับแดนเหมันต์ ใช้วิชาบังตาให้ผู้อื่นมองเห็นเจ้าเป็นเพียงจิ้งจอกขาว"

เฟยเมี่ยวพยักหน้ารับ "เจ้าจำได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเป็นข้า นอกจากเรื่องของข้า ยังจำอะไรได้อีกบ้าง"

ครุ่นคิดสักพัก เหวินฮุ่ยเฉิงจึงกล่าวว่า "ไม่แน่ใจนัก ข้าจำเรื่องราวของเราได้ เหตุการณ์สำคัญหลายอย่างก็จำได้ แต่นอกจากเรื่องของเจ้าแล้ว ข้าล้วนจำผู้ใดในชาติภพก่อนไม่ได้เลย"

"เช่นนัันหรือ" ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของเฉินเยว่หรือไม่ แต่หากว่าใช่ เขาก็คงต้องขอบคุณอีกฝ่ายให้มากหน่อย แม้ว่าจะดูเป็นคนชั่วช้าไปบ้าง แต่หักกลบกับที่อีกฝ่ายพาอาเฉิงมาให้เขา ความเลวร้ายที่ผ่านมา ก็ถือเสียว่าแลกเปลี่ยนกันไปก็แล้วกัน 

นิ้วเรียวลากผ่านสันจมูกโด่งของคนรัก คนทั้งคู่สบตากัน ในดวงตามีความรักอยู่เต็มเปี่ยม เฟยเมี่ยวเคาะจมูกของเหวินฮุ่ยเฉิงเบาๆ "หากเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ข้าไม่หยุดตามที่รับปากไว้ กลายเป็นมารร้ายคิดทำลายโลกขึ้นมาจริงๆ จะทำเช่นไร"

คิ้วหนาขมวดมุ่นครุ่นคิดตามคำพูดเขา จากนั้นเขาก็เห็นคนรักหัวเราะออกมา แล้วกล่าวด้วยท่าทีสบายๆ ว่า "ก็ทำไปสิ"

"เจ้าไม่ขัดขวาง"

"ข้าอยู่ข้างเจ้า" เหวินฮุ่ยเฉิงกล่าว "จะดีจะร้ายก็จะอยู่เคียงข้างเจ้า หากวันนั้นเจ้าเลือกที่จะเป็นศัตรูกับโลกใบนี้ ข้าก็จะปกป้องเจ้าด้วยทุกอย่างที่ข้ามี"

หัวใจของเฟยเมี่ยวเต้นแรงอย่างมิอาจควบคุม เขาเอ่ยถามว่า "เจ้ามิกลัวหรือ"

"ต้องหวาดกลัวสิ่งใดเล่า"

"ก็...เช่นว่าอาจจะไม่เหลือสิ่งใดเลย เร่ร่อนไปกับข้า ไม่เหลือแม้แต่สถานที่ให้กลับไป"

ร่างสูงของเหวินฮุ่ยเฉิงลุกขึ้นนั่ง เขาดึงคนรักให้ขึ้นไปนั่งบนตักของตน กอดเฟยเมี่ยวเอาไว้แนบอก คำพูดต่อมาของเขา ทำให้เฟยเมี่ยวเกือบจะร้องไห้ออกมา "ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ไม่มีบ้านให้กลับ ข้าก็ยังมีภรรยา"

"..."

"มีเจ้าอยู่ ที่ไหนก็คือบ้านทั้งนั้น"

"อาเฉิง…" เฟยเมี่ยวใช้วงแขนกอดรอบลำคอแกร่ง ใบหน้าของคนทั้งคู่ใกล้ชิด ปลายจมูกคลอเคลียกัน "ข้ารักเจ้า"

"สามีก็รักเจ้าเช่นกัน"

"ชั่วชีวิตไม่แยกจาก"

"ชั่วนิรันดร์ไม่แยกจาก"

จุมพิตของคนทั้งคู่ในทุกค่ำคืนหลังจากนี้ ล้วนมีดวงจันทร์เป็นพยาน ความรักสำหรับเฟยเมี่ยวก็เป็นเช่นนี้ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขา แม้ต้องแลกด้วยทุกสิ่ง ก็จะยังขอมีคนรักอยู่เคียงข้าง หนทางทอดยาวที่ก้าวผ่านมา สามารถได้พบอาเฉิงของเขาอีกครั้ง ที่รอคอยมาจึงไม่เสียเปล่า มีเขาอยู่เคียงข้าง ทุกอย่างจึงจะสามารถปล่อยวางลงได้

 

Talk

 

ณ ปลายทางแห่งการเดินทาง มักมีเส้นทางใหม่รอคอยเราเสมอ สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักของเถียนซิน ในที่สุดวันนี้พวกเราก็เดินทางมาจนถึงบทสุดท้ายแล้วนะคะ นิยายเรื่องนี้เถียนซินเปิดเรื่องครั้งแรก วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 เราเดินทางด้วยกันมาถึง 431 วันแล้วน้าา หนทางสู่การเป็นท่านจอมมารเป็นนิยายเรื่องแรกที่เถียนซินเขียนขึ้นมา และรักน้องมาก เราผ่านทั้งช่วงเวลาที่มีความสุข เศร้า ร้องไห้ เสียใจและดีใจมาด้วยกัน และเรื่องราวของเฟยเมี่ยวกับอาเฉิงของเขา ก็ทำให้เถียนซินได้รู้จักกับนักอ่านทุกคน ได้มิตรภาพที่แสนพิเศษ ได้กำลังใจ ได้ข้อคิด ได้คำแนะนำในหลายๆ อย่าง เถียนซินรักนิยายเรื่องนี้ และมีความสุขมาก ที่ได้ส่งน้องจนถึงฝั่งฝัน

หากก่อนหน้านี้ มีตรงไหนที่เถียนซินผิดพลาด เถียนซินต้องขอโทษด้วยนะคะ และขอบคุณทุกคนมากๆ ที่เข้ามาอ่านและติชมนิยายเรื่องนี้ค่ะ หลังจากนี้ เถียนซินยังหวังว่า ทุกคนจะยังอ่านนิยายของเถียนซินต่อไปนะคะ อย่าลืมติดตามคู่อื่นในซีรี่ย์ชุดนี้ด้วยน้าาาาา

แล้วพบกันใหม่ในนิยายเรื่อง หนทางสู่ชีวิตอันสงบสุข ของโจรวิ่งราวอันดับหนึ่ง ที่กำลังอัพอยู่ และภาคต่อของคู่อื่น อย่างเช่นเฉินเยว่ และหยางจินเหลียง ที่จะมาในช่วงต้นปีนี้แน่นอนค่ะ ด้วยรัก เถียนซิน

ปล. นิยายเรื่อง หนทางสู่การเป็นท่านจอมมาร จะปิดตอนในวันที่.1 ก.พ 2563 เวลา.12:00 น. ค่ะ เถียนซินขออนุญาตไม่ลงรีไรท์ เพราะเนื้อหาจะไม่ต่างจากในเว็บ ที่เพิ่มเติมจะมีเพียงตอนพิเศษค่ะ

พูดคุยกับเถียนซินได้ที่

เพจ เถียนซิน

ทวิตเตอร์ @Hanfeng62416408

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,131 ความคิดเห็น

  1. #1074 K.white wine (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    จบแล่วววววววว
    คำผิดเยอะนะตัวเธอ จากคลุมเธอเขียนเป็นคุมอะ
    แล้วก็มี ผลิแต่เขียนพลิ มันขัดๆนะ เขียนผิดคำซ้ำๆเยอะเลย แต่เนื้อเรื่องถือว่าดี ใช้ได้ พยายามต่อไปนะค้าบ
    #1,074
    2
    • #1074-1 K.white wine(จากตอนที่ 44)
      2 พฤษภาคม 2563 / 00:07
      แล้วก็ขอบคุณที่เขียนนิยายสนุกๆให้อ่านนะค้าบบบ
      เลิฟๆ
      #1074-1
    • #1074-2 Hanfeng(จากตอนที่ 44)
      2 พฤษภาคม 2563 / 00:14
      งืออออ ขอบคุณที่ชอบน้องนะ คะ เถียนซินจะนำไปปรับปรุงในเรื่องต่อไป ขอบคุณค่ะ
      #1074-2
  2. #1013 Pimmiga (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 16:46
    สนุกดีนะคะ แต่เนื้อเรื่องบางตอนไม่ค่อยสมเหตุสมผล บางตอนห้วนไป ไม่ได้อารมณ์ บางครั้งอารมณ์นายเอกก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จนเรางง แต่รวมๆก็โอเคอยู่ค่ะ อยากจะให้พัฒนาต่อไปนะคะ เป็นกลจ.ให้น้าาา
    #1,013
    0
  3. #1012 SanjiMakiko (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:46
    แล้ววิญญาณเฟยอวี้กลับมาจะไปอยู่ร่างใครหรือมีเรื่องแยกคะ
    #1,012
    1
    • #1012-1 Hanfeng(จากตอนที่ 44)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:12
      เฟยอวี่จะมีเรื่องแยกค่ะ จะมีเล่มพิเศษรอบพรีที่พูดถึงตอนที่เฉินเยว่คืนวิญญาณเฟยอวี่ให้เมี่ยว ส่วนเรื่องแยกมาต้นปีหน้าค่ะ ปีนี้เซตนี้มีแค่ เรื่องของท่านเฉินกับจิวน้อย
      #1012-1
  4. #1002 foolloly (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:03
    จะปิดตอนมั้ยอ่าคะ
    #1,002
    0
  5. #992 chalillxx_ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:46
    ในที่สุดก็ได้อยู่ด้วยกันนะ ฮือออ ;_;
    #992
    0
  6. #967 DBJJKM97 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:42
    เย้ๆๆๆๆจบแล้ววววว ดีใจกับเฟ่ยเมี่ยวด้วยที่ในที่สุดก็มีความสุขกับอาเฉิง
    #967
    0
  7. #954 ยัยบ๊องตื้น (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 09:07

    จะมีเรื่องของเฟยอวี่ตัวจริงด้วยใช่ไหมคะ

    #954
    1
    • #954-1 Hanfeng(จากตอนที่ 44)
      21 มกราคม 2563 / 14:16
      ใช่ค่ะเรื่องของเฟยอวี่ตัวจริง กับเรื่องของท่านจอมมารฉู่เป็นปีหน้า ปีนี้มีเรื่องของเฉินเยว่ กับ เรื่องของลู่จิวภาคลูก
      #954-1
  8. #950 pattiyazee (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 23:08
    แงงงงง ในที่สุดก็เดินทางมาจนถึงตอนจบแล้ว ขอบคุณไรท์ที่แต่งนิยายดีดีแบบนี้ออกมานะคะ จะติดตามต่อไปค่ะ 💓💓
    #950
    0
  9. #926 KanoKanup (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 08:58
    ฮื่ออ พวกเราก็ดีใจที่ได้รู้จักไรท์นะคะ น้อนถึงฝั่งฝันเเล้วโฮ มีความสุข ถึงตอนท้ายจะไม่ค่อยสะใจฉากบู๊ล้างแค้นท่านแม่นิดหน่อยก็เถอะ แต่ถ้านิยายออกเป็นเล่มจะตาทไปอุดหนุนนะคะ ขอบคุณ​ที่เขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ รักนะคะ
    #926
    0
  10. #916 มิ้น (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 15:50
    ขอบคุณค่า
    #916
    0
  11. #909 M110844 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 17:34

    สนุกมากๆเลยค่ะจะรอติดตามไปเรื่อยๆเลยนะ แต่งนิยายต่อไปนะคะ สู้ๆ!
    #909
    0
  12. #907 Sea45678 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 12:34
    ;-%+#9ดีใจที่เขามีความสุข
    แฮปปี้แอนดิ้ง สนุกมากๆรักไรท์ขอบคุณมากค่าาาาา
    #907
    0
  13. #898 มากิริจัง (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 05:10
    ขอบคุณมากๆกับนิยายดีดีแบบนี้
    จะรอติดตามเรื่องต่อไปนะคะ
    #898
    0
  14. #895 Notty Kero (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 00:09
    งื่อเขารักกันเราแฮปปี้ขอบคุนสำหรับนิยายสนุกๆนะคะ
    #895
    0
  15. #893 N\'noey Butter (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:20
    ฮื้อ ดีจังเลยที่ยังเปิดให้อ่านอีกยาว ขอบคุณไรท์ที่สร้างสรรค์ผลงานขึ้นมาให้เราอ่านนะคะ จะติดตามต่อไปค่ะ
    #893
    0
  16. #891 พี่แว่น;เจวายพี (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:07
    ติดตามมานาน วันนี้ก็ถึงจุดหมายซะแล้ว จบได้อย่างงดงามมากค่ะ ขอให้แต่งนิยายดีๆแบบนี้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่า
    #891
    0