Yaoi : กั้นรัก

ตอนที่ 2 : >> 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    19 พ.ค. 56


 

หลังจากคาบเช้าได้ผ่านพ้นไปอย่างน่าง่วงนอน แต่พอหมดคาบปุ๊บ เหล่าซอมบี้ในคราบชุดนิสิตก็ตาสว่างใสปิ๊งราวกับฟื้นขึ้นมามีชีวิตอีกครั้งในยามพักเที่ยง เพื่อรับการเติมเต็มกระเพาะอันว่างเปล่า ยิ่งบางคนตื่นสายไม่ได้กินข้าวเช้ามา พยาธิในท้องก็ยิ่งร้องระงมเรียกหาสารอาหารกันใหญ่

โรงอาหารของมหาวิทยาลัยนี้เรียกกันว่าแคนทีน แต่ด้วยความที่ตึกแคนทีนมันอยู่ไกล นิสิตคณะมนุษย์ฯบางส่วนจึงเลือกจะรับประทานอาหารที่ซุ้มหลังคณะแทน แม้จะมีที่นั่งแค่ม้านั่งหินอ่อนไม่กี่โต๊ะ แต่ด้วยความรวดเร็วและระยะทาง มันจึงเป็นสถานที่ที่คนมีเรียนบ่ายมักจะมาฝากท้องกัน

แต่ไม่ใช่กับเหนกและผองเพื่อนในกลุ่มเอกที่วันนี้มีเรียนแค่ช่วงเช้าเท่านั้น ทั้งกลุ่มจึงตัดสินใจไปนั่งชิล ๆ ที่ตึกแคนทีนเป็นการฆ่าเวลารอทำคัทเอาท์รับน้องปีหนึ่งตอนบ่าย เพราะที่นั่นนอกจากสามารถนั่งแช่ได้ทั้งวันแล้ว ยังมีห้องคอมพิวเตอร์ติดแอร์ที่เล่นอินเตอร์เน็ตได้อีกด้วย

                ขณะที่กำลังจะเดินจากตึกมนุษย์ฯไปตึกแคนทีน เหนกก็ชะงักเท้าแล้วกล่าวกับเพื่อน 5-6 คนในกลุ่มว่า
 

“กูอยากแดกน้ำปั่นที่ซุ้มหลังคณะว่ะ” เหนกเกาๆคิ้วตัวเองไปพูดไป “จะเดินไปหน่อย ใครเอาไรมั่ง?”
 

                                “ดีเลยกูฝากซื้อเกี๊ยวไข่สองไม้”
 

                                “ข้าวปั้นแซลมอนสองลูก”


                                “ขาไก่ห่อนึงเลย์เหลืองถุงนึงโออิชิสีส้มขวดนึง”


                “ฝากซื้อวุ้นมะพร้าวของยายแกด้วยสองถุง”
 

                                “งั้นกูเอา...”
 

                                “พอๆๆๆๆ หยุด! ถ้าพวกมึงจะพร้อมใจกันสั่งขนาดนี้เดินไปกับกูเลยดีกว่าเหอะ”
 

                                “ไม่เอา ขี้เกียจ”
 

                                “กูก็ขี้เกียจ”
 

                                “กูไม่ขยัน”
 

                                “ส่วนกูอยากแกล้งมึง”
 

                                “กูเอาโกโก้ปั่น” ไอ้คนสุดท้ายยังจะสั่งพลางหัวเราะ

 

                เหนกเริ่มหมั่นไส้ไอ้พวกเพื่อนเวรพวกนี้ซะแล้ว

 

“นี่กูเป็นเบ๊ให้คณะให้สโมแล้วยังต้องมาเบ๊ให้พวกมึงอีกเหรอ สัสเอ๊ย!

 

แต่คนบ่นกลับเดินไปซื้ออย่างว่าง่าย ท่ามกลางเสียงฮาครืนไล่หลังมา เหนกสบถด่าบรรดาเพื่อนน่าถีบในใจ

 

...คอยดูถ้ากูซื้อมาแล้วไม่จ่ายกูจะแดกเองให้หมด..

 

บ่นงึมงำพลางเดินไปตามทาง ก็ต้องสะดุ้งกับเสียงกรี๊ดวี้ดว้ายจากสาวรุ่นน้องปีหนึ่งกลุ่มนึงที่ชี้ ๆ มาที่ตนเอง ตอนกำลังจะเดินลงบันได เหนกยิ้มเก้อแหะ ๆ ให้พลางยกมือปรามให้เสียงกรี๊ดเบาลงหน่อย เขาไม่ใช่ไอดอลเกาหลี ไม่ใช่โอปป้าหรือมักเน่ในวงบอยแบนด์จะได้มีคนกรี๊ดใส่ และเหนกก็ไม่ชินสักทีแม้จะโดนแบบนี้ประจำ จริงอยู่เขาเป็นพีอาร์ แต่พีอาร์มันไม่ใช่ดารานักร้องสักหน่อย อย่างมากก็เป็นแค่พิธีกร และเขาก็ไม่เคยเช็คเรตติ้งตัวเองแบบที่พวกดาราชอบทำกัน
 

เขามองไปยังซุ้มขายอาหารอันเป็นเป้าหมาย ตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงคนเลยเยอะเป็นปกติ มองไปก็มีเด็กมนุษย์ฯเต็มไปหมดจนไม่มีที่นั่ง ดีแล้วที่พวกกลุ่มเขาไม่ได้มาด้วยไม่อย่างนั้นคงได้นั่งพื้นกันบ้าง
 

กำลังจะเดินเข้าไปซื้อของที่ถูกสั่งมา สายตาเหนกก็เหลือบไปเห็นใครบางคนเข้า หัวใจไม่รักดีมันก็เต้นตึกตักขึ้นมาเบา ๆ และใบหน้าก็มีสีเลือดฝาดอุ่น ๆ ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
 

กำปั่นนั่นเอง
 

อีกฝ่ายกำลังนั่งกินข้าวอยู่ แต่หน้าหันมาทางเขา เรแบนสีเข้มบนใบหน้านั่นบังสายตากำปั่นไว้มิดจนเหนกไม่แน่ใจว่าแววตาใต้แว่นมองมาทางเขาหรือเปล่า แต่ทิศทางของหน้าน่ะใช่แน่
 

คิดเอาเองได้ไหมนะว่ากำลังสบตากัน

 

จักจี้หัวใจพิลึกแฮะ....

 

เป็นเวลาแค่ราวสองหรือสามวินาทีเท่านั้นเองที่สายตาทั้งสองสบกัน แต่สำหรับเหนกมันเหมือนผ่านไปนับชั่วโมงจนลืมหายใจ แล้วชายหนุ่มก็ต้องชะงักเพราะได้ยินเสียงรุ่นน้องปีสองคนนึงเรียกทักทาย เหนกเลยละความสนใจจากปั่นไปอึกใจหนึ่ง พอหันกลับมาอีกฝ่ายก็ไม่ได้มองเขาแล้ว ก้มหน้าก้มตาพุ้ยข้าวกินไปตามเรื่อง แล้วมองดี ๆ กำปั่นก็ไม่ได้นั่งคนเดียว แต่อยู่กับเพื่อนสาวนามว่า เพย ที่เหนกมักเห็นสองคนนี้เป็นดูโอกันประจำ

 

เขาเป็นแฟนกันรึเปล่า?

 

คิดแบบนี้มาตั้งปีแล้ว แต่ก็ดูไม่เหมือนเลย เพยที่เป็นเชียร์ลีดเดอร์ต่างหากที่มีข่าวคบกับคนโน้นคนนี้ไปทั่วจนเหนกหวั่นใจว่าสักวันจะคบกันเอง แล้วเขาจะรอให้กำปั่นโดนคาบไปทั้ง ๆ ที่เขายังไม่ได้บอกไปน่ะเหรอ ..ไม่เอาด้วยหรอก...
 

เหนกลืมรายการสั่งซื้อจากเพื่อนหมดสิ้น กลั้นหายใจหนักเดินเข้าไปหากำปั่น ผู้กำลังกินข้าวอย่างไม่รู้ตัวเลยว่าระเบิดเวลากำลังเดินไปหา
 

แล้วเหนกก็ชะงักเท้าก่อนถึงโต๊ะที่เป้าหมายนั่งอยู่ราวสองเมตรด้วยเกิดอาการปอดแหกกะทันหัน แต่กำปั่นเห็นว่าเขาหยุดยืน ก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี
 

อาคันตุกะที่มายืนจังก้ากลืนน้ำลายอึก เพื่อนสาวของปั่นก็หันมามองด้วยว่ามีอะไรเหรอ เอาล่ะสิ อเนกภพคนนี้ถอยไม่ได้แล้ว มือกว้างกำแน่นเหมือนตอนเรียกความมั่นใจก่อนขึ้นเวที ยืดตัวหลังตรงอย่างผ่าเผยเหมือนที่เคยได้อบรมมาจนจำขึ้นใจไปถึงกระดูกสันหลัง เดินเข้าไปหาในระยะสองเมตรที่เหลือ

 

“สวัสดีครับ” ยิ้มพิมพ์ใจทั้ง ๆ ที่หัวใจมันจะเต้นออกมานอกปากแล้ว “น้องกำปั่นใช่ป้ะ”

 

กำปั่นที่เคี้ยวข้าวแก้มตุ่ยอยู่ทำหน้างง ๆ ใส่เขา ก็สมควรล่ะนะ เป็นใครก็ควรจะงงทั้งนั้น เขาเห็นอีกฝ่ายเคี้ยวข้าวเร็ว ๆ แล้วรีบกลืนแบบฝืดคอ เหนกยังคงยิ้มพิมพ์ใจค้างให้แต่ในใจเริ่มขอโทษขอโพยรุ่นน้อง

 

                “อ่ะ ครับ ใช่ครับ มีอะไรรึเปล่าครับพี่?” กำปั่นเลิกคิ้วสูงถามไปด้วย

 

เหนกอยากขอพอสเหตุการณ์ตรงหน้าทั้งหมดแล้วเดินไปซื้อยาดมโป๊ยเซียนมายัดจมูกสองรูจริง ๆ นี่มันสั่นยิ่งกว่าขึ้นเวทีของมหาวิทยาลัยอีกนะเนี่ย แล้วหัวใจมันจะเต้นรัวไปไหน!

               

“คือ..พี่มีอะไรจะคุยกับเรานิดนึงน่ะ เลิกเรียนว่างมั้ย” เขาโค้งตัวลงมายิ้ม ๆ ให้กำปั่นในระยะพอประมาณ จนมองเห็นสายตากังวลใต้เรแบนสีเข้มได้ลางๆ ขอบคุณนะปั่นที่ใส่แว่นดำ พี่จะหัวใจวายแล้วน้อง

 

คนถูกถามหันมามองเพื่อนสาวข้างตัวเล็กน้อยอย่างกังวลเหมือนขอความเห็น แล้วหันกลับมามองรุ่นพี่ตรงหน้าพลางยิ้มแห้งนิดหน่อยให้

 

                “ก็ว่างครับ.. ธุระแบบไหนอ่ะพี่...?”

 

                “เอ่อ ก็ไม่ได้สำคัญอะไรหรอก ไม่ต้องซีเรียส ๆ แค่...คุยเฉย ๆ แต่ตอนนี้มันไม่สะดวกเท่าไหร่” เหนกเหลือบตามองเพยเล็กน้อย เด็กคนนี้น่ะก้างขวางคอชั้นดีเลย “ได้มั้ยล่ะ แป๊บเดียวไม่นานหรอก”

 

เพยยิ้มตาหยีรับสดใส เป็นยิ้มของเชียร์ลีดเดอร์ฟ้าประทานจริง ๆ ในสายตาเหนก แต่เพยไม่ใช่สเปคเขาอย่างรุนแรงเพราะความที่เป็นสาวมั่น ซึ่งเป็นสาวประเภทที่ทำให้เขาเข็ดหลาบหลังจากถูกทิ้งตอนปีหนึ่ง

 

                “เอาสิปั่น คงไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรหรอกน่า ไม่มีอะไรแย่กว่า วิชาอิ๊งของนายแล้วล่ะ!

 

สาบานว่านี่เจ้าหล่อนกำลังให้กำลังใจเพื่อนอยู่ แต่เพื่อนชายทำท่าหดหู่กว่าเดิมจนคอตกเลย เหนกเหลือบคิ้วนิดหน่อยกับคำว่า F  พอดีกับที่กำปั่นหันมายิ้มแหยให้

 

                “ครับ งั้นเจอกันตรงไหนล่ะครับพี่?”

 

                “ก็...” ชายหนุ่มยืดตัวมองซ้ายขวาหาชัยภูมิอันเหมาะสม “ที่นั่งแถวหน้าโรงแรมของม.ได้มั้ย? เจอกันซัก..ห้าโมงห้าโมงครึ่งก็ได้"

 

เหนกกลั้นหายใจรอกำปั่นคิดใคร่ครวญอยู่อึดใจหนึ่ง แล้วก็ถอนหายใจโล่งเบา ๆ ที่อีกฝ่ายพยักหน้าตกลง ถือว่าความหน้าด้านของเขาประสบผลสำเร็จไปครึ่งนึงแล้ว ถ้าสาวเพยไม่พูดอะไรบางอย่างออกมา

 

                "พี่เหนกจะชวนเพื่อนหนูเข้าโรงแรมเหรอคะ?" เพยพูดไปหัวเราะร่าไปเชิงแซว

 

                "เฮ้ย..เปล่า!"

 

ได้ยินก็สะดุ้งแทบพ่นพรืดใส่หน้ากำปั่นมือเท้าเหนกเย็นเฉียบไปหมดด้วยความร้อนตัว ช๊อกจนปฏิเสธได้แค่นี้

 

                "พูดอะไรวะเพย พี่เหนกเขาเสียหายนะเว้ย”

 

กำปั่นเอ็ดเพื่อนที่ยังคงนั่งหัวเราะอยู่กับอาการชวนจี้ของรุ่นพี่ ส่วนเหนกก็กำลังเครียดอยู่ในใจกับอาการร้อนตัว มือเท้ามันเหมือนจะตะคริวกิน หัวใจหล่นวูบเลยเมื่อหนุ่มกำปั่นพูดออกมาแบบนั้น เพราะคนที่กำลังจะเสียหายน่ะ มันทางกำปั่นต่างหาก... แล้วก็ทำเบลอหันไปยืนยันการนัดกับหนุ่มกำปั่นอีกครั้ง

 

"สรุปตกลงนะ?"

 

                "ครับพี่ เดี๋ยวผมไปหานะ"

 

เหนกยิ้ม ๆ ให้ปั่นพลางพูดลาแล้วก้าวขายาว ๆ ถอยออกไปจากทั้งสองคน ไปซื้อของที่ตัวเองลืมไปเกือบหมดแล้วว่าเพื่อนมันสั่งอะไรไว้บ้าง แค่หายใจลึก ๆ ให้เลิกตื่นเต้นเกินความจำเป็นก็แทบหมดแรงแล้ว สาบานว่าขึ้นเวทีไปร้องเพลงครั้งแรกยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้ แล้วยังก้างชิ้นใหญ่จอมแซวไม่เกรงใจอย่างสาวเพยอีก ชักเป็นห่วงแล้วสิว่าเพยจะพูดอะไรให้กำปั่นระแวงเขาหรือเปล่า ได้ยินมาว่าเซ้นส์ผู้หญิงยิ่งแรงนักไอ้เรื่องรัก ๆ ใคร ๆ เนี่ย คิดได้แค่นั้นก็ต้องหยุดความคิดไว้ชั่วคราวเมื่อกระเพาะร้องประท้วง

ก็ได้แต่ภาวนาว่ากำปั่นจะไม่ระแวงจนหนีไปเสียก่อนนะ

 


-------------------------------------------------

 

 

                    ไปไหนมาวะไอ้เหนก ช้าชิบหายเลย

 

                เสียงเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มบ่นอุบเมื่อคนที่ถูกใช้ให้ไปซื้อของกลับมาช้าเสียเหลือเกิน จนทุกคนในกลุ่มกินข้าวกันเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่เหนกที่วางข้าวของที่ซื้อมาลงกับโต๊ะอาหารด้วยสีหน้าห่อเหี่ยว

 

                                ของใครมั่งมาเอาไปสิวะ ..จ่ายเงินมาด้วย ไม่จ่าย ไม่ได้แดก!

 

                ขู่เพื่อนแบบนั้นแล้วทำท่าจะยึดของจริง ๆ บวกกับท่าทางไม่เอ็นจอยแบบนั้น เพื่อน ๆ ก็ไม่อยากขัดใจเหนกเท่าไหร่ ต่างมารุม ๆ หยิบของตัวเองไปแล้วเริ่มคิดเงินกันเป็นกิจจะลักษณะ

 

“แล้วสรุปมึงไปไหนมาเนี่ย?”

 

                เพื่อนคนหนึ่งที่สูงกว่าเหนก ตัดผมสั้นเกรียนชี้กัดสีอ่อนเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบ พลางแกะห่อเลย์ออกวางกลางวงโต๊ะ

 

                                "ช่างกู.. เออ วันนี้ตอนเย็นกูไม่ว่างนะ"

 

                คำพูดของเหนกทำให้ในโต๊ะเลิกคิ้ว

 

                                "อ้าว เมิงจะไปไหน ไหนว่าจะไปเดินแหลมทองกับพวกกูไง" เพื่อนผู้ฝากซื้อเกี๊ยวไข่สองไม้เอ่ยถามขึ้น

 

                                "ช่างกู กูจะไปไหนก็เรื่องของกู พวกมึงไม่เกี่ยว..แต่กูไม่ไปกับพวกมึงแล้ว แค่นั้น"

 

                                "แน่ะๆๆ เดี๋ยวนี้มันมีความลับเว้ยเฮ้ย.. จะไปเดทกับน้องปั่น~~~ของมึงเหรอ"

 

                สิ้นคำแสลงหูสะดุ้งใจสะเทือนไปถึงไส้ติ่งแบบนั้น เหนกก็ยันหัวเพื่อนแทบจะโขกกับโต๊ะด้วยความหมั่นไส้

 

                                มึงหัดหุบปากเป็นมั้ยไอ้เชี่ยเต้ พูดแต่ละทีนี่...เดี๊ยะ!

 

                เพื่อนที่ชื่อ เต้ หัวเราะพลางลูบหลังหัวที่โดนเหนกยันป้อย ๆ แล้วทำท่าจะยันหัวเหนกกลับ แต่ถูกแขนของอีกคนปัดป้องได้เสียก่อน แต่ก็ยังไม่หยุดแหย่ทั้งๆที่เกี๊ยวไข่เต็มปาก

 

                                "แล้วสรุปไปไหน ไม่ตอบดีๆกูล้อมึงยันลูกบวชเลยนะ"

 

                เหนกพ่นลมหนักๆ เขาพลาดเองที่ดันเผลอไปพูดว่าชอบกำปั่นตอนเล่นทรูออแดร์ในผับกับเจ้าพวกนี้ แล้วตอนนั้นกำลังกรึ่มๆมึนๆผสมทำไปตามเพื่อนคนอื่น จนป่านนี้ไอ้พวกบ้านี่ก็ยังล้อเขาไม่เลิก ยังโชคดีที่ไม่รู้ไปถึงหูกำปั่นเสียก่อน

 

                                "เออน่ะ พวกมึงไปกันเองแล้วกัน กู..นัดเพื่อนนอกเอกไว้" โกหกไปจนได้พลางทำทีเป็นดูดน้ำผลไม้ปั่นของตัวเอง "กูหิวตายห่าแล้ว ไปซื้อข้าวล่ะ" พูดแล้วก็ลุกพรวดไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเนื้อมากิน

 

                พ้นสายตาเหนกไปแล้ว ทั้งโต๊ะก็นินทาเพื่อนอย่างรวดเร็ว

 

                                "พนันสิบเอาร้อยเลยว่าแม่มต้องไปหาน้องกำปั่นชัวร์" เต้เป็นคนโพล่งขึ้นมา

 

                                "กูรอง กูว่ามันมีสาวมาขอบอกรัก" เพื่อนอีกคนที่ชื่อ อิฐ ซึ่งดูดโกโก้ปั่นกล่าวอย่างมั่นใจ

 

                                "พวกมึงจะพนันไปเพื่อ..ตามแม่มไปดูดิ เดี๋ยวก็รู้" เพื่อนตัวสูงที่สุดในกลุ่มนามว่า แมน กล่าวขึ้นอย่างฉลาด

 

                                "อ้าว แล้วไม่ไปแหลมทองกันแล้วเหรอวะ?" หนุ่มหัวเกรียนผู้เคี้ยวเลย์หงับๆถามขึ้น

 

                                "ตามไปแป๊บเดียวเองน่ะไอ้หม่อน มึงไม่อยากไปเมิงล่วงหน้าไปก่อนเลย กูลงข้างไอ้เต้" เพื่อนคนใส่แว่นตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม นามว่า ต๋ง พูดขึ้นเป็นคนสุดท้ายด้วยความรู้สึกน่าสนุก

 

                แล้วทั้งหมดก็ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อเหนกเดินถือชามเส้นเล็กเนื้อน้ำตกชามใหญ่กลับมา และพอเหนกหันหลังไปซื้อน้ำอัดลม พวกเพื่อนในกลุ่มก็ยักคิ้วมองกันลับหลัง โดยที่เหนกไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นตอนเย็น

 

 

 -------------------------------------------------

 

 

ตอนนี้เป็นเวลา 16.53 น.

 

อเนกภพกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้แบบโต๊ะยาว หน้าโรงแรมของมหาวิทยาลัยอย่างกระวนกระวายใจ หลังจากรีบให้อาจารย์อ้อย สาวใหญ่ร่างบางที่เพิ่งรีบร้อนกลับไปเมื่อครู่เซ็นต์เอกสารและเอาไปส่งที่ห้องกิจการนิสิตเรียบร้อยแล้ว เหนกก็มานั่งรอก่อนเวลาที่ไปนัดหนุ่มกำปั่นถึงครึ่งชั่วโมง พลางมองนาฬิกาในโทรศัพท์มือถืออย่างงุ่นง่าน นิ้วยาวมีกระดูกข้อนิ้วโปนออกมานิดเคาะโต๊ะกึก ๆ เป็นจังหวะมั่วซั่ว คล้ายจะทำเพื่อสงบใจตนเองมากกว่าเคาะเป็นจังหวะเพลง และในหัวเขาตอนนี้ก็กำลังกังวลอย่างมากทีเดียว

 

..ปั่นจะมามั้ยนะ..

 

ชายหนุ่มตื่นเต้นสลับกับปลงตกไปมา บางทีก็นึกจินตนาการว่าถ้าเขาพูดความในใจออกไปอีกฝ่ายจะตอบรับอย่างไร บางทีก็นึกว่าเจอหน้าแล้วจะยังกล้าพูดอีกไหม นึกเลยไปทั้งด้านดีและด้านร้ายเพื่อเตรียมใจรับคำตอบที่ดูจะไปด้านร้ายเสียมากกว่า

 

                ยังไม่ทันจะเพ้อเจ้อไปมากกว่านี้ ตาสีน้ำตาลไหม้ก็มองเห็นอะไรบางอย่างคุ้นหน้าคุ้นตา..ทั้งแก๊ง

 

                                ไอ้เหี้ย!!! พวกมึงจะมาทำหอกหักอะไร!!!

 

                ที่เหนกเห็นคือ เจ้าเพื่อนรักบรรลัยทั้งกลุ่มของตัวเองนั่งอยู่ ห่างจากที่เขานั่งรอปั่นอยู่พอสมควร แถมมีโบกไม้โบกมือหัวเราะกันอีก ไอ้พวกนั้นมันต้องแอบตามเขามาแน่ ๆ

               

                                ไหนว่าจะไปแหลมทองกันไงวะ..ชิบหายแล้ว..

 

เหนกกำลังจะลุกไปไล่พวกเพื่อนตัวแสบของตัวเองไปให้พ้น ๆ คนในความคิดก็แว๊นซ์ฟีโน่สีเดียวกับทรงผมเจ้าของมาจอดในที่จอดมอเตอร์ไซค์หน้าโรงแรมไม่ไกลจากที่เหนกนั่งอยู่เท่าไหร่ หัวใจรุ่นพี่มันก็รัวแรงอีก สูบฉีดโลหิตไปยังใบหน้าให้เกิดอาการหอบเล่น ๆ แต่ด้วยความไม่อยากพลาดอากัปกิริยาของคนที่ชอบแม้สักเสี้ยววินาที เหนกจึงไม่ละสายตาไปจากกำปั่น ที่กำลังล๊อกฟีโน่แล้วเดินมาทางเขาที่ส่งรอยยิ้มไปหา แต่มือเหนกกำลังกดไลน์ไปหาเพื่อนในแก๊ง

 

[ อย่ามายุ่งกับกูนะเว้ย! จะไปไหนก็ไปไป!!!]

 

                หนุ่มปั่นพอเห็นรุ่นพี่ที่รออยู่ก็มือแตะหัวผงกให้ ยิ้มแหะ ๆ แล้ววิ่งเหยาะ ๆ มาหา เหนกก็ต้องหยุดมือจากมือถือตัวเองก่อนจะวางไว้บนโต๊ะ

 

                                น่ารักเป็นบ้า....

 

                                “มาเร็วจัง กินไรรึยัง?”

 

หนุ่มรุ่นพี่พยายามกลั้นความตื่นเต้นไว้โดยเอารอยยิ้มปิดบัง ตื่นเต้นทั้งได้คุยกับกำปั่นสองต่อสอง(?)เป็นครั้งแรก และตื่นเต้นที่โกหกเพื่อนตัวเองไม่สำเร็จ แล้วยังได้ยินเสียงหัวเราะมาจากทางกลุ่มมันจนอยากจะเอาหน้าแทรกไปกับโต๊ะเสียจริง ๆ

 

            คุยกับน้องปั่นเสร็จเมื่อไหร่ พวกมึงตาย....

 

                                "กะว่าเดี๋ยวธุระเสร็จจะไปกินครับพี่" กำปั่นยิ้มกว้างขึ้น "แล้วสรุปพี่เหนกมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?" เขาเข้าเรื่องอย่างรวดเร็วในการมาที่นี่ตอนนี้

 

                                ชิบหาย พี่ยังไม่ได้ตั้งตัวเลยน้อง....

 

                เห็นปั่นท่าทางรีบเหนกก็ต้องกลืนน้ำลายอึก ทำใจให้ลากเข้าเรื่องโดยที่ยังไม่ได้บิวต์บรรยากาศให้รุ่นน้อง อยากจะพาอีกฝ่ายไปให้พ้น ๆ สายตาเพื่อนตัวเอง แต่ก็ขอถามหยั่งเชิงไว้ก่อน

 

                                “เรารีบเหรอ”

 

                กำปั่นส่ายหน้ายิ้มแหะกลับมา

 

                                "เปล่าหรอกครับ ผมแค่คาใจเลยรีบถามน่ะ"

 

                                "โอเค...”

               

                พอกำปั่นเร่งเร้ามาแบบนั้น เหนกก็จนปัญญาจะจัดการอะไรกับบรรยากาศที่ยังไม่เป็นใจ เขาพยักหน้าหนักๆ หายใจลึก ๆ  หลับตา กลืนน้ำลายเหนียวลงคอไป ท่ามกลางสายตาแป๋ว ๆ ผ่านเรแบนของคนที่เขากำลังจะทิ้งระเบิดใส่

 

                พอหนุ่มรุ่นพี่ลืมตาโพลง ระเบิดนิวเคลียร์ขนาดถล่มฮิโรชิม่าราบก็ทิ้งตู้ม

 

 

 

 

 

 

                                "มาเป็นแฟนพี่เหอะปั่น..!"

 

 

 

 

 

 

                ได้ยินแบบนั้นกำปั่นก็นิ่งไปอยู่พักนึงเลยทีเดียวเหมือนสมองไม่ประมวลผล

 

                                "หา....?!"

 

To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

732 ความคิดเห็น

  1. #697 หมูจีน้อย (@sopinpilast) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 00:59
    โอออออ ใจเย็นนนนนน
    พี่จะไม่จีบก่อนหรออ มาถึงตู๊มเดียวเลยย
    #697
    0
  2. #686 Sirpark` (@lovek-otic1913) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 14:18
    มอบูรใช่ม่ะพี่ 55555 โอ้ยย พึ่งตามมาจากเพจพี่ศอว์ ปั่นเวอร์การ์ตูนนี่น่ารักมากกก ????????????
    #686
    0
  3. #629 ♦{หลาม}♦ (@te-yo-02) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 23:53
    อาเฮียแกฮาและน่ารัก 
    จะรอชมปฏิกิริยาปั่น
    #629
    0
  4. #604 Ling (@gunling) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:11
    ม.บูรพาใช่มั้ยคะะะะะ55555น่ารักอ้ะะะ
    #604
    0
  5. #585 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 18:48
    เฮ้ย!! ตรงไปแล้วววว
    #585
    0
  6. #558 TaNgWa ^^ (@hongfa99) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2558 / 07:24
    โอ้ยย เหนกรุกเร็วมากกก น่ารักกก
    #558
    0
  7. #536 zizifangs (@5-5taozi5-5) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2558 / 09:49
    หาด้วยคน555555 รุกเร๊วเร็วอ่ะพี่เหนก55555555
    #536
    0
  8. #532 JKN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 15:33
    แอร๊กกก น่าร๊ากกกเชียวเหนก ฮ่าๆๆๆ

    มันฟินก็ตรงที่ มหาลัย ตัวเองนี่ละ ฮ่าๆๆๆ

    กำลังคิดถึง บางแสนพอดี มาเจองี้ อ่านซิจร้าาา

    ชอบปั่นอะ นางน่ารักอะ >
    #532
    0
  9. #455 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:21
    กรี๊ซซซซ อิจฉาตาร้อน ><
    #455
    0
  10. #438 ChinJuu (@pearza006) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 14:05
    น่ารัีกจังนะพี่เหนก อ่านแล้วเขินแทนจริงๆ ฮาา
    #438
    0
  11. #412 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 21:51
    อ๊าสสสสสสสสสส อ่านกี่ทีก็ขอกรี๊ดเถอะประโยคนี้ -/////-
    #412
    0
  12. #400 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 23:26
    แม่ม พี่เหนกแบบ ฮาไปนะ(?) อ่านแล้วหัวเราะ สองคนนี้ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก (〃′д‵)
    #400
    0
  13. #392 Mint-noi (@penlovehibari) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 20:54
    ดีดดิ้น// อ่านไปดูรูปในเพจไป
    ฟินนนนนนนนน ลอยได้//เราเห็นสวรรค์ล่ะ 55 พี่เหนกฮาอ่า
    #392
    0
  14. #346 Graziar_M. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 01:39
    การี๊สสสสสส!!!พี่เหนกสุดยอดดดดดด อ่านแล้วก๊าวใจ(??)ฝุดๆ//กลิ้งไปมา

    #346
    0
  15. #340 เพ้นท์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 22:52
    เขินพี่เหนกอร๊ายยยยยย
    #340
    0
  16. #333 for U (@fannyking) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 21:59
    ตรงไปไหมค่ะ พี่เหนก
    #333
    0
  17. #308 +R.a.i.n+ (@faonzaza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2556 / 21:26
    พี่เหนกแม่มตรงเฟ่ออออออออออออออออออออ
    #308
    0
  18. #283 ~.oOBaM...bAmOo.~ (@mybleach) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 22:32
    พี่เหนก โคตรนับถือพี่โคตรๆๆอะ
    #283
    0
  19. #235 แกงส้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 08:43
    ตรงๆ จะๆๆ 555
    #235
    0
  20. #202 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 22:32
    โอ้วววว กรี๊ดดดดด เอางี้เลยอ่อพี่ ว๊ากกก //แอบกรีดร้องในใจ >_____< ให้มันได้งี้สิ!!!!
    #202
    0
  21. #186 YAMSANG!! (@yamsang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 09:04
    รวดเร็วมากพี่เหนก มาเป็นแฟนกัน อรั๊ยยย~`
    #186
    0
  22. #155 THE[K]]¥☂★ (@80181880) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 17:45
    ว่าแล้วววววว ว่าแล้ววววววววว
    ว่าแล้วว่าเริ่มอ่านตอนแรกแล้วแม่งจะติดอะะะะะะะะะะะ พี่แม่มมมมมมมมมมม ๕๕๕๕๕๕ฮืออออออออออตายยยยยยยยยย
    #155
    0
  23. #148 Romeo sane ★ . (@sanyorizta) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2556 / 22:45
    รุกเร็วนะค่ะพี่เหนก กิ้วๆๆๆๆ น้องปั่นจะทำไงล่ะนี่!?

    #148
    0
  24. #120 a l e y m* (@aleymeny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 01:06
    พี่เหนกกกกกกกก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    บอกไปแบบตู้ม ตู้ม ตู้มๆๆ เลยทีเดียว
    ฮาเพื่อนพี่เหนก 55555555555555555
    เข้าใจฟีลเวลาสารภาพรักแล้วมีเพื่อนมาคอยจ้อง
    คอยแซวเลยค่ะ *เดี๊ยนผ่านมาเยอะ เจ็บมาเยอะ*
    #120
    0
  25. #115 RUDY (@rudywildarms) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2556 / 23:49
    โอ้ยยยยยยย

    เข้าใจค่ะ เข้าใจความรู้สึกเหนกม้ากมาก

    คนไม่เคยผ่านการสารภาพรักไม่เข้าใจโมเม้นท์แบบนี้

    อ้ากกกกกกกกกกก ฟินนนนนนนนนนนนนนน
    #115
    0