คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Civil War :: Steve x Tony] Unworthy

โดย Alpha Leonis

‘Cause you only need the light when it’s burning low Only miss the sun when it starts to snow Only know you love [him] when you let [him] go #Let Her Go [ https://youtu.be/RBumgq5yVrA ]

ยอดวิวรวม

3,684

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


3,684

ความคิดเห็น


23

คนติดตาม


105
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ค. 59 / 01:45 น.
นิยาย [Fic Civil War :: Steve x Tony] Unworthy [Fic Civil War :: Steve x Tony] Unworthy | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
   ____________________________________________________________________________________________________________

ก๊อกๆ

ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับ Yaoi หรือ ชายรักชาย นะคะ

รับไม่ได้ ไม่ชอบ ขยะแขยง รังเกียจ จะอ้วก ขนลุก(ปวดขี้)

ใครมีอาการที่ว่ารีบกด x ด่วนนะคะทางเรายังไม่อยากหามท่านส่งรพ. หรือห้องน้ำ

ขอบคุณค่ะ <3

_____________________________________________________________________________________________________________

ฟิคเรื่องนี้มีตอนต่อแล้วนะคะ

It's mean you

จิ้มไปที่ชื่อเรื่องด้านบนได้เลยค่ะ!

_____________________________________________________________________________________________________________

สครีมเรื่อง Civil War ค่ะ ปลดปล่อยความบ้า ข้ามไปเถอะค่ะถถถถถถถถถ

   ความติ่งนี้คืออะไรคะ! วันก่อนเพิ่งดู Civil War จบไป ตอนแรกว่าจะไม่แต่งละ แต่พอเข้าทวิตเท่านั้นล่ะ โอเคค่ะ ยอม ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เจ๊ดาวน่ารักมากค่ะแงงง แกะจะไม่ทนต่อความน่ารักของคู่นี้ รู้สึกเรือไททานิคของเรากลับมาผงาดอีกครั้ง! เอ้า แจวค่ะ!!

   ตอนดูแกะรู้สึกว่ามาเวลต่อเรือให้หลายลำมากค่ะ แกะนี่ลงทุกลำ แค่ก ส่วนตัวภาคนี้รู้สึกชอบคู่แมลงสัตว์กัดต่อยค่ะ แซมบัค (ความแป้ก) แต่เราจะชอบมากขึ้นถ้าสลับเป็น บักแซม เอ๊ย บัคแซม ค่ะ ชอบฉากกระโดดขึ้นมอไซด์มากค่ะ กี๊ซซซซ เสียดายนิดๆที่ภาคนี้ไม่เห็นพี่เขียว คู่ Science Bros แกะก็ชอบค่ะ! คู่เรือข้ามฟากเขาน่ารักมากค่ะแงงง///-\\\ วิชั่นก็น่ารัก ให้ความรู้สึกใสซื่อแปลกๆยังไงไม่รู้ค่ะ ฮร่อยยยยย พอๆ ยกไปคุยใน Talk ดีกว่าค่ะ ชักเยอะแงงง

#ไหนสาระถถถถถถถถถถ็ต

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 พ.ค. 59 / 01:45


Title ; Unworthy

Pairing ; Steve x Tony

Rate ; PG – 13

Fandom ; Captain America 3 : Civil War

Warning : Spoil

________________________________________________________________________________________________

   ดวงตาสีฟ้ามองออกไปท่ามกลางความมืดที่มีหิมะโปรยปราย ตอนนี้ สตีฟ โรเจอร์ส หรือ กัปตันอเมริกา อยู่ในเซฟเฮ้าส์หลังหนึ่งซึ่งเป็นสถานที่ที่คลินท์แอบซุกไว้ยามฉุกเฉินสำหรับครอบครัว เจ้าตัวบอกว่าตอนนี้ทั้งภรรยาและลูกของตนยังปลอดภัยดี ทำให้พวกสตีฟพอจะเบาใจได้ว่าครอบครัวบาร์ตันไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายเพราะพวกเขา

   หลังจากที่สตีฟส่งจดหมายไปให้คน ๆ หนึ่ง เขาก็ไปช่วยเพื่อนทุกคนออกจากคุกกลางทะเลนั่นแล้วมาอยู่กันที่เซฟเฮ้าส์ของคลินท์ บาร์ตัน ส่วนบัคกี้ ตอนนี้ถูกแช่แข็งและอยู่ในความดูแลของทะ ชาล่า หรือ แบล็คแพนเธอร์ ในประเทศวาคานด้า ด้วยความสมัครใจของบัคกี้เอง และเหตุการณ์นั้นก็ผ่านมาได้ครึ่งเดือนแล้ว

   สตีฟอยู่ในห้องนั่งเล่นที่มีหน้าต่าง สามารถมองออกไปเห็นบรรยากาศภายนอกได้ ตอนนี้พายุหิมะกำลังโหมกระหน่ำอย่างหนาวเหน็บและมืดมิด ไร้ซึ่งแสงสว่างอันอบอุ่นของดวงอาทิตย์เช่นฤดูใบไม้ผลิ ในเซฟเฮ้าส์มีเพียงความเงียบงันน่าอึดอัดของสตีฟ โรเจอร์ส แต่ทุกคนรู้ว่าสตีฟเพียงแค่กำลังคิดเรื่องต่างๆเท่านั้น แม้จะรู้สึกเป็นห่วงแต่พวกเขาก็รู้ว่ากัปตันต้องการอยู่คนเดียว

 

   กลับไปไม่ได้แล้วสินะ...

   สตีฟแค่นยิ้มสมเพชตัวเองขณะคิดถึงใบหน้าที่ของชายหนุ่มหนวดเฟิ้มอายุคราวลูกคนนั้น ดวงตาสีน้ำตาลหวานที่เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตาขณะถามเขาว่าเขารู้เรื่องที่บัคกี้ฆ่าพ่อกับแม่ของตนรึเปล่า ตอนนั้นสตีฟพูดไม่ออก ไม่ใช่เพราะบัคกี้เป็นเพื่อน แต่เพราะใบหน้าของคนตรงหน้าที่เต็มไปด้วยอารมณ์หลากหลาย สับสน เจ็บปวด เสียใจ และเกลียดชัง

   ทั้งๆที่ไม่ต้องสนใจก็ได้ ทุกคนก็รู้ว่ากัปตันเมริกากับไอออนแมนไม่ถูกกัน พวกเขาก็มักทะเลาะกันอยู่แล้วนี่ แต่ถ้าเกิดเขาไม่ได้เป็นกัปตันอเมริกา ไม่ได้เป็นเพื่อนเก่าโฮเวิร์ด เป็นเพียงชายหนุ่มตัวเล็กขี้โรคต่อสู้ห่วยเหมือนเมื่อก่อน สตีฟจะได้มาต่อปากต่อคำกับชายหนุ่มคราวลูกแบบนี่หรือ

   ทุกย่างก้าวที่เขาเดินทางไปช่วยพวกแซมจากคุกกลางทะเล เขาไม่รู้สึกลังเลหรือเสียใจแม้แต่น้อย แต่พอเขามาอยู่ในเซฟเฮ้าส์หลังนี้ ห่างไกลจากนิวยอร์กซิตี้ ห่างไกลจากสตาร์คทาวเวอร์ ห่างไกลจาก โทนี่ สตาร์ค เขากลับนึกถึงวันเวลาเก่าๆ สถานที่แสนคุ้นเคย ผู้คนมากมายที่เดินผ่านกันไปมา

   แต่ทุกฉากความทรงจำจะมีโทนี่อยู่เสมอ ทั้งๆที่เขาและโทนี่มักจะต้องมีเรื่องให้กัดกันตลอด ทั้งๆที่แทบไม่เคยได้พูดคุยกันดีๆ เพราะแบบนั้น มันเป็นไปไม่ได้ที่ความรู้สึกพิเศษบางอย่างจะเริ่มก่อตัวขึ้นมาในใจของกัปตันคนเก่ง ที่น่าขันคือเขาเพิ่งจะแน่ใจในความรู้สึกของตัวเองคือตอนที่เขาทิ้งโล่ที่โฮเวิร์ดทำให้เขาเมื่อนานมาแล้ว

   เขารู้ตัวช้าไป เขาทำร้ายโทนี่ เขารู้ชัดถึงความรู้สึกตัวเองตอนที่กำลังเสียโทนี่ไป... เขาทำผิดไว้มากมายเหลือเกิน เขาดึงเพื่อนพ้องทุกคนมาเสี่ยงตายเพื่อช่วยบัคกี้ เขาใช้โล่ที่โฮเวิร์ดทำให้เขาซัดใส่ลูกชายของเพื่อนเก่า เขาทำร้ายโทนี่ทั้งกายและใจ... โทนี่พูดถูก เขาไม่คู่ควรกับโล่นั่น โล่ที่เขาใช้มันทำร้ายเลือดเนื้อเชื้อไขของคนที่สร้างมันขึ้นมา

   แต่สตีฟหันหลังกลับไม่ได้แล้ว มันสายเกินไป เขาทิ้งโล่คู่กายไว้ที่นั่นพร้อมกับหัวใจของเขาเอง สตีฟไม่ได้หันกลับไปมองใบหน้าเหนื่อยอ่อนของคนรุ่นลูก เขาขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับได้ว่าคนที่ทำให้โทนี่ต้องเจ็บปวดคือเขาเอง และทั้งๆที่รู้ว่าอเวนเจอร์เป็นครอบครัว เป็นสิ่งที่โทนี่อยากปกป้องไว้มากที่สุด แต่สตีฟก็เป็นคนพรากมันมาเอง เขาพรากสิ่งล้ำค่าที่สุดของคนที่เขารักเพื่อช่วยบัคกี้โดยไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของโทนี่เลย เขาเคยบอกโทนี่ว่าโทนี่ทำไปก็เพื่อตัวเอง แต่เขาก็เช่นกัน เขาก็ทำไปเพื่อตัวเอง เพื่อให้ตัวเองช่วยบัคกี้ได้สำเร็จ เพื่อให้สิ่งที่ตัวเองต้องการเป็นจริง

   ถ้าอยากเจอก็ไปหาเขาหน่อยไหมล่ะ

   เสียงหวานนุ่มของวันด้าที่ดังขึ้นด้านหลัง ทำให้กัปตันอเมริกาหลุดจากภวังค์พลางปรายตามองไปทางหญิงสาวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม

   คุณไม่ต้องฝืนขนาดนั้นก็ได้ แค่ไปหาเขาครู่เดียว อย่างน้อยคุณจะได้เลิกซึมกระทือแบบนี้สักทีวันด้ากล่าวยิ้ม ๆโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายกล่าวถามอะไรพลางเรียกให้คนที่แอบฟังออกมาให้หมด พวกนายก็ออกมาได้แล้วน่า

   ทุกคนออกมาจากหลังประตูแล้วกรูกันเข้ามายืนเรียงหน้ากระดานด้านหน้าหญิงสาวเหมือนเด็กทำความผิด แต่ทุกคนก็มองไปทางกัปตันอเมริกาด้วยสายตาเป็นห่วงเหมือนกัน

   เห็นไหม ไม่เป็นไรหรอก คุณไปกับฉันก็ได้วันด้าจ้องตากับสตีฟด้วยสายตาที่สื่อว่าไม่เป็นไร

   ชายหนุ่มผมบลอนด์ยิ้มอย่างอบอุ่นแล้วตอบรับหญิงสาวตรงหน้า แล้วเราจะเริ่มเดินทางกันเมื่อไหร่ล่ะ

   ก็แค่อยากเห็นหน้า...

   คืนนี้เลย

 

   นี่เราไม่ได้รีบร้อนเกินไปหน่อยเหรอสตีฟที่ตอนนี้อยู่ในเสื้อฮู้ดสีเทากับกางเกงยีนส์สีดำกระซิบถามหญิงสาวข้างตัวที่ตอนนี้อยู่ในสภาพคล้ายตนเนื่องด้วยทั้งคู่ต้องปลอมตัว

   ตอนนี้ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าตึกสตาร์คทาวเวอร์ ตึกที่สตีฟคิดว่ามันอัปลักษณ์แต่เขากลับรู้สึกผูกพันกับมันมากเหลือเกิน...

   รีบร้อนอะไรกัน เราออกเดินทางตั้งแต่คืนก่อน กว่าจะถึงที่นี่ก็เลยมาถึงคืนนี้พอดีนั่นแหละ แล้วถ้าเราไม่รีบเข้าไปในตึก อีกครึ่งชั่วโมงพระอาทิตย์ก็จะขึ้นแล้วนะ ทำเวลาหน่อยคุณกัปตัน วันด้าตอบพลางเดินนำเข้าไปในสตาร์คทาวเวอร์อย่างไม่กลัวเกรง

   นั่นทำให้สตีฟต้องรีบไปคว้าตัวเธอไว้แล้วตักเตือนอีกฝ่ายเรื่องไม่ระวังตัว แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับมองข้ามไหล่เขาไปแล้วยิ้มบางให้กับใครบางคนแทน ชายหนุ่มหันขวับไปมองด้านหลังจึงเห็นว่าคนที่วันด้าส่งยิ้มให้คือวิชั่น

 

   ตอนนี้สตีฟกำลังขึ้นลิฟท์ของสตาร์คทาวเวอร์แล้ว เขาขึ้นมาได้โดยที่ยังครบสามสิบสอง ไม่มีกับดัก ไม่มีสัญญาณเตือนภัย วิชั่นบอกว่าโทนี่กำลังยกเครื่องฟรายเดย์ใหม่หมดเพราะเหมือนว่าเจ้าAIของโทนี่เกิดทำงานผิดปกติขึ้นมา แม้จะอดคิดไม่ได้ว่าโทนี่อาจจะให้เขาขึ้นมาด้านบนแล้วดักรออยู่หน้าประตูลิฟท์แล้วก็ได้ แต่เขาก็ยังเสี่ยงตายขึ้นมาจนได้

   วันด้าบอกว่าเธอจะรับมือทางนี้เอง เธอสู้กับวิชั่นเพียงครู่เดียวก็เข้าประชิดตัวได้ ก่อนที่วิชั่นจะบอกว่าเขาไม่คิดจะทำร้ายพวกเธอ แล้วจึงบอกว่าผู้พันโรดส์ถูกโทนี่บังคับให้ไปพักผ่อนอยู่ที่บ้านพักส่วนตัวที่ตนจัดไว้ให้ แถมยังบอกตำแหน่งของโทนี่ด้วยว่าเขาอยู่ที่ไหนในตึก แม้สตีฟจะยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมวิชั่นถึงบอกง่าย ๆ แต่วันด้าก็บอกให้เขาไปตามที่วิชั่นบอก เธอจะคุมเชิงทางนี้เอง

   เมื่อประตูลิฟท์เปิด สตีฟก็พบว่าไม่มีคนมาดักรอฆ่าอย่างที่คิดไว้ มีเพียงความมืดและความเงียบงันที่ยึดครองที่นี่เอาไว้เท่านั้น แต่ชายหนุ่มอายุคราวปู่ก็ยังเดินไปทั่วท่ามกลางความมืดเพื่อหาคนที่เก็บหัวใจของเขาเอาไว้

   แสงสีฟ้าสว่างที่คุ้นเคยสาดแสงบางเบาท่ามกลางความมืด สตีฟเดินตามแสงของเตาปฏิกรณ์อาร์คนั้นไปจนพบร่างของคนที่เขาตามหากำลังฟุบอยู่บนโต๊ะที่ในวันนั้นทุกคนต้องตัดสินใจเรื่องสัญญาข้อตกลงนั่น...

   สตีฟ โรเจอร์สเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะเริ่มสำรวจคนตรงหน้าอย่างละเอียด ใบหน้าซูบซีดเหมือนคนอดนอนมานานแต่ยังมีรอยช้ำเลือนราง ร่างกายที่ผ่ายผอมลงไปเล็กน้อยอย่างที่คาดว่าเจ้าตัวคงไม่ค่อยกินอาหารเป็นแน่แท้ ขอบตาแดงบวมเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง... และสิ่งที่ทำให้กัปตันคนเก่งนิ่งไปคือสิ่งที่คนที่กำลังหลับกอดเอาไว้แนบกาย... โล่ไวเบรเนียมของกัปตันอเมริกา

   สตีฟรู้สึกได้ว่าตอนนี้ขอบตาของตัวเองกำลังร้อนผ่าว จึงเบนสายตาไปทางสิ่งที่อยู่บนโต๊ะแทน ภาพโฮโลแกรมขนาดเล็กที่ปรากฏร่างของเหล่าอเวนเจอร์ทุกคน เมื่อเพ่งมองตรงส่วนฐานของเจ้าเครื่องมือฉายภาพโฮโลแกรมดูดีๆก็พบว่ามีตัวอักษรสั้นๆสลักไว้… ‘family’

   กัปตันอเมริกาเบนสายตากลับมามองลูกชายเพื่อนสนิทที่มีใบหน้าอ่อนล้าอย่างเห็นชัดแทน ดวงตาสีฟ้าไหวระริกเมื่อมองคนตรงหน้า แล้วประโยคแสนโหดร้ายที่ไอออนแมนพูดกับเขาก็ดังก้องขึ้นมาในหูอีกครั้ง

   ...นายมันไม่คู่ควร...

   สตีฟช้อนร่างปวกเปียกขึ้นมาแนบอกแต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบเจ้าอุปกรณ์ฉายภาพโฮโลแกรมบนโต๊ะขึ้นมาด้วย แล้วพาร่างนั้นขึ้นลิฟท์ไปชั้นบนสุดของสตาร์คทาวเวอร์ ระหว่างอยู่ในลิฟท์ สตีฟคิดอะไรหลายๆอย่าง ซึ่งไม่พ้นเรื่องของคนที่อยู่ในอ้อมแขนนี้ โทนี่ที่กำลังหลับกอดโล่ไวเบรเนียมแน่น แม้จะทุลักทุเลตอนอุ้มเจ้าเด็กนี่บ้าง แต่เขาก็จะขอรับเอาไว้ทั้งหมด ทั้งร่างกายและหัวใจที่แม้คนตรงหน้าจะไม่มีวันมอบให้เขา แต่เขาขอแค่ช่วงเวลานี้ก็พอ ช่วงเวลาที่เขาสามารถเข้าข้างตัวเองได้ว่าโทนี่กำลังกอดเขาเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยนเหมือนโล่ไวเบรเนียม

   ไม่นาน ประตูลิฟท์ก็เปิดออก สตีฟวางร่างของคนในอ้อมแขนลงบนโซฟาอย่างเบามือ แล้วเอาอุปกรณ์ฉายภาพโฮโลแกรมวางไว้ที่โต๊ะตัวเตี้ยใกล้ๆ เพราะไม่รู้ว่าห้องนอนของอีกฝ่ายอยู่ไหน แต่ก็ไม่อยากให้อีกฝ่ายนอนบนโต๊ะแข็งๆ สุดท้ายก็อุ้มเจ้าเด็กนี่มานอนบนโซฟาที่สามารถมองเห็นมหานครนิวยอร์กได้เพียงแค่ลืมตา

   วิชั่นบอกว่าโทนี่ตั้งเวลาไว้ว่า เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อไหร่ ฟรายเดย์จะกลับมาทำงานอีกครั้ง และตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่มากก่อนที่ดวงอาทิตย์อันอบอุ่นจะเริ่มทอแสงแห่งรุ่งอรุณ สตีฟหลับตาขณะเงยหน้าขึ้นไปบนเพดานเพื่อให้หยาดน้ำใสไหลกลับเข้าไปในดวงตาไม่ให้มันไหลออกมา เมื่อลืมตามองไปทางคนที่กำลังหลับ ก็ต้องเผชิญกับความรู้สึกว่างเปล่าที่เกาะกุมหัวใจ

   แม้จะรักมากเท่าไรแต่ก็ไม่อาจได้รับความรู้สึกนั้นตอบกลับมา... ตลอดกาล

   นั่นเพราะเขาทำตัวเองนี่นะ...

   มือกร้านลูบไล้ไปตามกรอบหน้าของคนที่กำลังหลับใหลแผ่วเบา ไล้ลงมาจนถึงมือที่กำลังกอดโล่กัปตันอเมริกาที่ไม่ใช่เล็กๆ ทำให้สตีฟเหยียดยิ้มเศร้าขณะค่อยๆดันให้โล่ขยับลงไป จนเผยให้เห็นแสงสีฟ้าของเตาปฏิกรณ์อาร์คผ่านเสื้อกล้ามตัวบาง สตีฟมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายออกมา ทำได้เพียงแสดงมันออกมาทางความรู้สึกเท่านั้นท่วมท้นในใจ ก่อนจะโน้มหน้าลงไปหาริมฝีปากบางตรงหน้าอย่างเชื่องช้า ก่อนจะชะงักแล้วเลื่อนตัวลงไปจูบเตาปฏิกรณ์อาร์คผ่านเสื้อกล้ามเนื้อบางแทน

   เพราะฉันรู้ตัวดี... ว่าจะไม่มีวันได้หัวใจของนาย...

   ร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับตัวออกมาจากคนที่กำลังนิทรา ปางหยักได้รูปขยับเหมือนจะพูดบางอย่าง แต่ก็เม้มริมฝีปากแน่นไม่ได้พูดมันออกมา

   เพราะไม่คู่ควร...

   ...ไม่คู่ควรพอที่จะเอ่ยคำว่า รักคนตรงหน้า

   แสงแห่งรุ่งอรุณเริ่มสาดส่องผืนนภาบางเบาเป็นสัญญาณว่าเขาต้องไปแล้ว เขาต้องใช้ช่วงเวลาตอนที่ฟรายเดย์กำลังโหลดข้อมูลต่างๆออกจากสตาร์คทาวเวอร์ก่อนคนตรงหน้าจะตื่น

   เพราะเราจะไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

   สตีฟเหลือบมองโล่คู่ใจที่อยู่ในอ้อมอกอีกฝ่าย เพียงแค่เขาดึงโล่นั้นออกมา มันก็จะกลับมาเป็นของเขาอีกครั้ง หากแต่ชายหนุ่มผมบลอนด์กลับหันหลังกลับแล้วเอ่ยประโยคสั้นๆที่คนที่กำลังหลับสนิทคงไม่ได้ยิน

   ฉันจะมารับมันไปเมื่อนายพร้อม... ทั้งโล่และหัวใจของนาย

   สตีฟรีบเร่งลงจากลิฟท์ไปยังชั้นหนึ่ง เมื่อประตูลิฟท์เปิดออก ภาพที่เห็นทำให้กัปตันอเมริกาต้องชะงัก... วิชั่นที่หลังติดผนังกำลังจูบกับวันด้าที่ยันผนังอยู่... เมื่อหญิงสาวสังเกตเห็นคนที่เพิ่งอยู่ในลิฟท์จึงถอนริมฝีปากออก นั่นทำให้วิชั่นถึงกับทรุดลงไปกองกับพื้นพลางหอบหายใจ

   ร... รีบไปเถอะครับ... ป... ป่านนี้ฟรายเดย์คงกำลังแสกนความร้อนทั่วตึกแล้ว... วิชั่นพูดทั้งๆที่กำลังก้มหน้าหอบจนตัวโยน

   สตีฟที่กำลังตกใจเป็นอย่างยิ่งก็ถึงกับนิ่งค้างอยู่ตรงหน้าวิชั่น เดือดร้อนให้หญิงสาวพลังจิตต้องลากชายหนุ่มตัวใหญ่ออกจากสตาร์คทาวเวอร์โดยเร็ว

   วันด้า เมื่อกี้เธอ... แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ ไปรุกผู้ชายแบบนั้นได้ไง แล้ววิชั่นเพิ่งจะอายุหนึ่งปีเองนะ! แบบนี้ไม่เท่ากับพรากผู้เยาว์เหรอ!” สตีฟถามหญิงสาวข้างตัวขณะรีบวิ่งเพื่อให้ออกห่างสตาร์คทาวเวอร์ให้มากที่สุด

   เขาว่ากินเด็กทำให้เป็นอมตะนะ แล้วทีคุณเล่า ไปหลงรักเด็กคราวลูกไม่พอ เด็กคนนั้นยังเป็นลูกชายของเพื่อนเก่าอีก อย่าคิดว่าฉันดูไม่ออกนะ เซ้นส์ของผู้หญิงแม่นมากขอบอก นี่ถ้าพ่อของคุณสตาร์ครู้เข้าคงขึ้นมาจากหลุมแล้วลากคุณลงไปด้วยแน่

   หลังจากนั้น สตีฟ โรเจอร์ส ก็ไม่ได้พูอะไรกับหญิงสาวข้างตัวอีกเลยตลอดทาง

 

   ไปแล้ว...

   โทนี่ สตาร์ค จ้องมองคนสองคนวิ่งออกจากสตาร์คทาวเวอร์ท่ามกลางแสงแห่งรุ่งอรุณยามเช้าที่ทอประกายอบอุ่น เขารู้สึกตัวว่ากัปตันอเมริกาบุกมาถึงสตาร์คทาวเวอร์ก็ตอนที่โดนอีกฝ่ายอุ้ม ทั้งๆที่เขาควรจะขัดขืน แต่เขากลับนอนนิ่งๆแกล้งทำเป็นหลับ แถมโทนี่ยังภาวนาให้อีกฝ่ายรีบออกจากที่นี่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นอีกต่างหาก

   เพราะเมื่อถึงตอนนั้น เขาจะต้องกลับไปเป็นไอออนแมนที่ต้องตามจับกัปตันอเมริกา...

   ดวงตาสีน้ำตาลเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำสีใสเมื่อนึกถึงความอบอุ่นของใครบางคนที่เหลือทิ้งไว้ ทั้งๆที่แค่คุณปู่หวานเย็นดึงเอาโล่ไปเขาก็พร้อมที่จะไม่ขัดขืนแท้ๆ แต่ดันพูดอะไรให้ความหวังคนอื่นแบบนั้นแทน

   มือที่มักจะจับอุปกรณ์กลไกอย่างชำนาญยกขึ้นกุมเตาปฏิกรณ์อาร์คอย่างลืมตัวด้วยน้ำตาที่ไหลจากดวงตาคู่งาม เขารู้... สตีฟเลือกแล้ว เขาเลือก เจมส์ บาร์น และอเวนเจอร์เกือบทุกคนก็เลือกเขา... แล้วทิ้งไอออนแมนไว้ด้านหลัง...

   และที่น่าเจ็บใจคือเขาไม่สามารถเกลียดทุกคนได้จริงๆ ยกเว้น สตีฟ โรเจอร์ส เขาเคยรักคนๆนี้ แม้ว่าจะทะเลาะกันรุนแรงแค่ไหนเขาก็ยังรัก... รักมากจริงๆ แต่พอรู้ว่าคนที่ตนเองรักปกปิดเรื่องการตายของพ่อและแม่เขา ความรักทั้งหมดกลายเป็นความเกลียดชัง โทนี่คิดว่าตนสามารถเชื่อใจคน ๆ นี้ได้แม้อีกฝ่ายจะเกลียดตนขนาดไหนแต่เขาต้องไม่โกหก แต่เปล่าเลย...

   โทนี่สะอื้นจนตัวโยน เขาเป็นแบบนี้บ่อยขึ้นเรื่อย ๆ เขามักฝันถึงทุกคน พอตื่นมาเขาก็มักจะคิดถึงสตีฟสุดท้ายก็ร้องไห้ จบด้วยไปทำงานต่อจนดึกดื่น ก่อนนอนก็มักจะคิดถึงวันเวลาเก่า ๆ ร้องไห้ แล้วผล็อยหลับไป จนตอนนี้ที่ทำให้โทนี่ได้รู้ว่าเขายังเข้มแข็งไม่มากพอ ยังเข้มแข็งไม่พอที่จะได้อยู่ข้าง ๆคนที่แสนเข้มแข็งอย่างสตีฟ โรเจอร์ส เพราะแบบนี้เขาถึงได้ไม่เลือกเรารึเปล่านะ... โทนี่เกลียดตัวเองจริง ๆ...

   ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นในมหานครนิวยอร์ก หิมะที่เกาะกุมหลังคาบ้านต่าง ๆ ค่อย ๆ ละลายอย่างช้า ๆ เงียบเชียบ ไม่มีใครรู้ตัว ไม่เห็นคุณค่า เพราะหิมะแสนอ่อนแอนั้นละลายเพียงต้องแสงอาทิตย์เท่านั้นเอง

   ไม่คู่ควรจริง ๆ

________________________________________________________________________________________________

Talk ; สวัสดีค่ะ แกะทองคำเองค่ะ วันนี้มาเป็น One Shot ล่ะ! สารภาพค่ะว่าไม่ถนัดแต่ง One Shot แบบนี้เลย เพราะเราอยากให้ค่อยๆใช้เวลาซึมซับแต่ละตัวละครมากกว่า แต่ตอนนี้คิดอะไรยาวๆไม่ออกเลยค่ะ เลยตัดสินใจ แต่ง One Shot ไปเลยก็ได้! (แต่งฟิคสั้นเนื้อเรื่องก็ดันสั้นตามเนอะ ฮา...)

           อ่าใช่ ตอนแกะแต่งฟิคนี้แกะฟังเพลง Let Her Go ของ Passenger ไปด้วยค่ะ ลองเอาไปฟังกันเนอะ [ https://youtu.be/RBumgq5yVrA ]

           วันก่อนเพิ่งดู Civil War ไปค่ะ แล้วรู้สึกกรี๊ดกร๊าดมาก (ขอสครีมอีกรอบ ชอบตอนบัคกี้กระโดดขี่มอไซด์มากค่ะ ปิดปากกรี๊ดแทบไม่ทัน///////) ฝ่าบาทก็ดีมากค่ะ ท่านทรงพระน่ารักมากกกก แล้วตอนจบคืออยากเอาโล่ไวเบรเนียมตบหัวกัปตันสักรอบสองรอบมากค่ะ!(ฮา) หลังดูจบความรู้สึกคืออยากเห็นแฟนอาร์ต Civil War แบบเป็นสัตว์แล้วสู้กันมากค่ะ มีทั้งมด แมงมุม นก แมว(เสือดำสิ!) คงครื้นเครงน่าดูเลยค่ะ!

           สุดท้ายนี้ก็ HBD วิชั่นค่ะ (5/5) วิชั่นอายุหนึ่งขวบแล้วนะ สารภาพว่าแกะแอบติ่งวิชั่นนิดๆค่ะ(เขิน) อยากจะแต่งฟิควันเกิดให้นางนะคะ แต่เพิ่งนึกได้ อืม คงไม่ทันแล้ว งั้นรวบๆในฟิคนี้ไปด้วยเลยแล้วกันเนอะ(...)

Golden KaaK

ผลงานทั้งหมด ของ Alpha Leonis

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

23 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 18:34
    ฟิคยาวเถอะค่ะ ขอร้อง
    #23
    0
  2. วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:26
    ฮรือ อ่านแล้วน้ำตาไหล สงสารโทนี่จริงๆ โทนี่ไม่เหลือใครแล้ว จมอยู่แต่กับความเศร้าอยู่คนเดียว T^T

    จริงๆสตีฟก็น่าสงสารเบาๆ แต่ช่วยไม่ได้ ทำตัวเองทั้งนั้น ซ้ำยังทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของโทนี่อีก #งอน -3-

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 กรกฎาคม 2559 / 19:27
    #22
    0
  3. วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 20:32
    น้ำตาจิไหล
    #21
    0
  4. #20 danger^_^ (@mypiyawan-_-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 00:32
    ชอบมากๆเลยค่าา อยากให้ทำเปนฟิคยาวเลยยย ฮืออออ
    #20
    0
  5. #19 แม็กนัส
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 02:42
    ชอบมากเลยค่ะ ทุกอย่างดูลงตัวดี สู้ๆนะคะไรท์
    #19
    0
  6. วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 00:43
    โอ้ยยย ร้องไห้เลย(ร่วงเผาะลงบนผ้าห่มจนตอนนี้ชุ่มมาก) ยังไงดี คือตอนดูในโรงว่าปวดใจแล้ว มาอ่านฟิคเรื่องนี้ โอยยย ปวดใจ ไรต์เขียนแสดงอารมณ์ได้สุดจริงๆ เขียนแบบ แสดงอารมณ์จริงๆอะ เป็นเรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วร้องไห้ขนาดนี้ ฮืออออ // เอาโล่ฟาดกัปตัน โทษฐานแกเอาโล่มาฟาดเจ๊ดาวของชุ้นนน
    #18
    0
  7. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 18:41
    หน่วงไปอีกกกก เป็นอะไรที่สนองนี้ดเรามากเลยค่ะฮือ อย่างน้อยเราก็ดีใจที่แคปกลับมาหาโทนี่ในฟิคเรื่องนี้
    ปล. ขำวันด้ามาก 55555
    #17
    0
  8. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:34
    ฮืออออ เป็นฟิคที่ดีงามมากเลยค่ะ บรรยายความรู้สึกได้ดีมาก
    ตอนอ่านนี่โห น้ำตาไหลเลย ไปดู civil war นี่ก็เสียใจแล้ว
    พอได้มาอ่านเรื่องนี้มันแบบ หน่วง...... สงสารทั้งสองคนเลยอะ ฮือออ ; ^ ;
    อยากให้คืนดีกันเร็วๆ 
    #16
    0
  9. วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 02:58
    รู้ปะเราโกรธแคปจนไม่คิดว่านางจะรู้สึกผิดอะ แต่ฟิคเรื่องนี้มันเกิดขึ้นแล้ว อย่างน้อยในความหน่วงนี้ก็มีสิ่งที่เยียวยาความเชื่อแบบนั้นของเรา555
    #15
    0
  10. วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 20:02
    เอาโล่ที่พ่อสร้างมาตบลูกเขาเนี่ยนะอิแคปปปป//ตบลูกกูทำไม! ฮาเวิดไม่ได้กล่าวเอาไว้
    #14
    0
  11. วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 01:15
    ชอบมาก ขยายความหน่วงฉากนั้นได้ดีมาก โมโหกัปตันมาก เอาโล่ที่พ่อเค้าสร้างมาอัดลูกเค้า แล้วยังทิ้งไปอีก โทนี่เจ็บไปอี๊กกกกกกก
    #13
    0
  12. #12 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 00:55
    ตบค่ะ ! ตบกับตัน อยากตบมาตั้งแต่นั่งดูหนังอยู่ในโรงแล้ว มาอ่านฟิคนี้แล้วอยากจะถีบซ้ำ T^T ทำร้ายโทนี่ --- โฮฮฮ
    #12
    0
  13. #11 Tune re (@demono) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 14:33
    ขอเอาโล่ฟาดหัวกัปตันสักทีได้มั้ย ฮึ่ยๆ
    #11
    0
  14. #10 Silver_Wolf (@beamy2919) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 11:09
    ชอบมากค่ะ เศร้ามากเลยอยากกระทืบกัปตันมากเลยค่ะ
    #10
    0
  15. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 03:12
    น่ารักก เศร้าแบบฟีลกู๊ดยังไงบอกไม่ถูก แต่ชอบค่ะ อิอิ
    #9
    0
  16. วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 01:39
    อือหือ...เศร้า ;-;//ซับน้ำตา
    ปู่น่าจะอุ้มโทนี่ไปด้วย แงงง ~
    #8
    0
  17. วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 17:30
    โอ้ยยย รีบมารับโล่กับหัวใจของหลานไปเร็วๆนะคะ นี่จะตายแล้ว เศร้า T_T

    ไรท์ชอบฉากควบมอเตอร์ไซค์เหมือนเราเลย ตอนดูนี่จิกเบาะขั้นสุดเกือบหลุดปากกรี๊ดไปแล้วด้วย 5555555555
    #7
    0
  18. #6 Momo
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 17:02
    หูยยยยย ชอบมาก บรรยายดีมาก รู้สึกหน่วงแบบไม่มีที่สิ้นสุด รักกันแต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ สงสารทั้งคู่ //มีต่ออีกมั้ยคะ ชอบมาก ฮรืออออออ
    #6
    0
  19. #5 cool_muW (@853412) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 14:57
    หน่วงงงงงใจจริงๆ สงสารโทนี่ก็สงสาร แต่สตีฟก็น่าสงสาร แอบขำวันด้าวิชั่น55
    #5
    0
  20. #4 Stony ships
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:44
    ฮืออออ ร้องไห้หนักมาก ความจริงอยากให้แต่งฟิคยาวนะคะ อยากอ่านเรื่องต่อจากนี้ T T
    #4
    0
  21. #3 Mr. happy :D (@hollydayeveryoop) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:43
    สนุกมากเลยค่ะ สงสารโทนี่
    #3
    0
  22. #2 1234
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:27
    โอยยย เจ็บบบ เอาอีกๆๆ ชอบบบๆๆ
    #2
    0
  23. #1 คนหลงทาง
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 11:07
    ชอบมากก. ซึ้งทะลุจอจริงๆ อยากให้มีต่อจังเลย
    #1
    0