[AU] Produce101 - Your Canine :: เขี้ยว #nielong

ตอนที่ 2 : Chapter 1 :: ใบสมัคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

            ‘เวทมนต์ไม่ใช่พลังงานที่ใช้ได้อย่างฟุ่มเฟือยอีกต่อไป มันเชื่อมต่อกับชีวิต ทุกครั้งที่ใช้ร่างกายจะรับภาระให้รู้สึกปวดร้าวไปทั่วสารพางค์กาย หากใช้มากไป อายุขัยก็จะสั้นลง เพื่อบรรเทาผลกระทบเหล่านั้น ผู้ใช้เวทมนต์จักต้องใช้มันผ่านตัวนำ ซึ่งคือโลหะพิเศษที่หาได้ยากยิ่ง

 

          คำอธิบายเกี่ยวกับการใช้เวทมนต์ที่ระบุไว้ในหนังสือทุกเล่มเกี่ยวกับเวทมนต์นั้นบอกอย่างชัดเจนว่าการใช้เวทมนต์ไม่ใช่เรื่องง่าย

 

            และเพราะมันยาก จึงต้องมีการฝึกฝน

 

            เมื่อต้องฝึกฝน จึงต้องมีการสอน ทั้งการใช้เวทย์ การหาโลหะตัวนำ การสร้างอุปกรณ์จากโลหะตัวนำ และบลาบลาบลา

 

            มากมายเหลือเกิน

 

            ทั้งหมดทั้งมวลนั่นทำให้ก่อเกิดแนวคิดขึ้นว่า ควรจะมีสถาบันสอนเวทมนต์

 

          ว้าว ช่างเป็นความคิดที่ชาญฉลาดเสียจริง

 

            ยุคนี้กลายเป็นยุคทองของการแข่งขันทางด้านการศึกษา สถาบันครบวงจรที่สอนทั้งความรู้ในตำราและทักษะปฏิบัติ ไม่ใช่แค่เรื่องเวทมนต์ แต่เหมารวมทุกเรื่องที่จำเป็นในการใช้ชีวิต ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด

 

            หนึ่งในร้อย เหนือล้ำกว่าสถาบันใด การันตีด้วยศิษย์เก่ามากฝีมือมากมาย เป็นที่หนึ่งในการจัดอันดับทุกปีติดต่อกันตั้งแต่เปิดสถาบัน

 

            เชนโต เอ อูโน



………………………………………………………………………………………………………

ใบสมัครเข้ารับการทดสอบ

สถาบัน dCento e unoc

ชื่อ : ………………………………………………………

รูปแบบการทดสอบ :        5แบบที่1                    5แบบที่2

ขอให้โชคดีในการทดสอบ

ลงนามผู้อำนวยการ

Divinita Chong Unodizus

……………………………………………………………………………………………………

            สถาบันสอนการใช้เวทย์งั้นหรอ

            แหล่งรวมนักล่าและเหยื่อมากกว่ากระมัง

           

ทั้งเพียว ไฮบริด และทรานส์ ต่างถูกกำหนดให้เข้าเรียนก่อนอายุ20

           

ราวกับเชื้อเชิญว่า มาสิ มาไล่ล่ากันที่นี่จนกว่าจะตายไปข้าง เราเตรียมสถานที่ไว้ให้แล้ว

           

บอกไปแล้ว ว่าสถาบันเหล่านี้สอนเราทุกอย่างที่จำเป็นในการใช้ชีวิต

           

รวมถึงสอนการล่า และการหลบหนี

 

            ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งกับใบหน้างดงามราวรูปแกะสลัก เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทดุจท้องฟ้ายามรัตติกาลที่บัดนี้ยุ่งเหยิงกว่าปกติเล็กน้อยด้วยฝ่ามือหนาสมชายกับเรียวนิ้วที่สางขยี้ระบายความกังวล หากเส้นผมของเขาเป็นท้องฟ้ายามราตรี จุดเล็กๆบนแก้มทั้งสามจุดก็คงเป็นดวงดาวที่ส่องสกาวในทุกค่ำคืน บัดนี้มันไหวน้อยๆเพราะเจ้าของใบหน้าคมกำลังขบริมฝีปากอย่างคิดหนัก

 

            อาซาเอลถอนใจเป็นครั้งที่เท่าไรเขาก็ไม่ได้นับ เพราะความสนใจทั้งหมดทุ่มให้กับใบสมัครในมือ ร่างสูงแต่ผอมบางทอดตัวนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ในห้องนอนตัวเอง กระดาษแผ่นบางสีน้ำตาลอ่อนถูกเจ้าของห้องยกไว้ในระดับสายตา เป็นเช่นนี้มาเกินยี่สิบนาที

 

            ทั้งๆที่เป็นกระดาษแผ่นกระจ้อย แต่ทำไมถึงได้รู้สึกหนักขนาดนี้

 

          บ่นกับตัวเองในใจแม้รู้ว่าความหนักที่สัมผัสได้ไม่ใช่เพราะตัวกระดาษ แต่เพราะสิ่งที่จะตามมาหากเขาลงนามในกระดาษแผ่นนี้ต่างหาก

 

            แค่คิดว่าหมึกปากกาจะต้องแต้มลงในช่องว่างหน้ารูปแบบการทดสอบ รูปแบบที่2 ในท้องเขาก็บิดมวนด้วยก้อนมรสุมชีวิต

 

            ก๊อกๆ


            “ยังตัดสินใจไม่ได้อีกหรอ ถ้าปีนี้ลูกไม่สมัคร คุณพ่อคงโกรธจริงๆแล้วนะ”

 

            เจ้าของห้องปล่อยกระดาษที่จ้องมาเกือบครึ่งชั่วโมงให้ปลิวลงบนพื้นเตียงตามแรงโน้มถ่วงโลก ตาคมที่ไม่โตแต่ก็ไม่ได้เล็กจนยิบหยีเหม่อมองเพดานห้องไม่ได้มองตามเสียงผู้เข้ามาใหม่ที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ เพราะรู้ดีว่าแขกคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน

 

แม่เขาเอง

 

อีกครั้งที่อาซาเอลถอนหายใจ

 

หนีมาตั้งหลายปี ปีนี้สงสัยจะไม่รอด

 

“กังวลอะไร หืม ลูกเองก็ทำได้ดีอยู่แล้ว”

แม้จะให้กำเนิดลูกสาวและลูกชายแล้วถึงสองคน แต่อิซาเบลก็ยังมีรูปร่างเพรียวบางเหมือนสาวแรกรุ่น เป็นพันธุกรรมที่ส่งต่อให้ลูกชายเต็มๆจนคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นออกจะผอมบางกว่าเด็กหนุ่มรุ่นเดียวกันไปเสียหน่อย ยามที่คุณแม่ยังสวยทิ้งตัวลงนั่งข้างลูกชาย พื้นเตียงจึงไม่ยุบลงเท่าที่ควรแม้จะรับน้ำหนักคนถึงสองคน

 

“ถึงต้องกลายเป็นเขี้ย

“ผมไม่ยอมเป็นขี้ข้าของใครหรอกครับ”

เสียงโทนสูงแต่นุ่มขัดขึ้นก่อนที่ผู้เป็นแม่จะเอื้อนเอ่ยจนจบประโยค ปลายเสียงสะบัดห้วนเรียกรอยยิ้มมุมปากจากผู้ให้กำเนิดได้เป็นอย่างดี แถมเจ้าลูกชายตัวดีก็ไม่ทันสังเกตเห็นแววพราวระยับในตาของเธอเสียด้วย

 

อิซาเบลรู้ดีว่าลูกชายของเธอเกลียดความพ่ายแพ้ เป็นทรานส์ที่แสนจะหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีเกินกว่าจะยอมมอบวิญญาณให้ใครหน้าไหน

คำว่า เขี้ยว เป็นคำต้องห้ามสำหรับอาซาเอล

 

“งั้นก็ไม่มีอะไรต้องกลัวนี่จ้ะ”เธอวางมือลงบนกลุ่มผมสีดำขลับที่เหมือนกับเส้นผมของคนรักของเธอแล้วใช้นิ้วเรียวยาวช่วยสางแต่งทรงที่เคยยุ่งเหยิงให้เข้าที่เข้าทาง

ทั้งรูปร่างและใบหน้าคล้ายเธอแท้ๆ แต่สีผมกับนิสัยนี่เหมือนสามีเธอไปเสียหมด ดื้อดึงเหลือเกิน

 

ก็สืบเชื้อสายจากสัตว์ที่แสนดื้อดึงและหยิ่งทะนงนี่นะ

 

“อาซาเอล คนเก่งของแม่ ไม่มีใครปราบเด็กดื้อของแม่ได้หรอก”ว่าพรางก้มลงกดจมูกลงบนกระหม่อมลูกชายไปเสียฟอดใหญ่ เด็กโตแต่ตัวพลิกนอนเกยตักแม่ส่งเสียงงึมงำในลำคอคล้ายจะบ่น

เอากับเขาสิ ทำไมถึงได้แสดงตัวตนออกมาขนาดนี้นะว่าเป็นแมว เมื่อครู่ยังดื้อดึงถือดี ชั่วพริบตาก็ออดอ้อนกระเง้ากระงอดเสียแล้ว

 

ตอนแรกก็ไม่ห่วงหรอกนะ ด้วยทักษะความสามารถของลูกชายที่อิซาเบลแสนจะภาคภูมิใจนั้น คงไม่มีใครสงสัยหรอกว่าจะเป็นทรานส์ อาซาเอลทำตามคำสัญญาที่ให้กับผู้เป็นพ่อแม่ได้ดีเสมอมา เจ้าตัวน้อยเก็บความลับไว้ยิ่งชีพ ปลีกตัวจากสังคมเพื่อซ่อนตัวตนเอาไว้เพราะนิสัยของเจ้าตัวชัดเจนเสียขนาดนี้ ถ้าใครได้สนิทสนมจนเห็นนิสัยจริงๆแล้วล่ะก็ คงได้ไล่ล่าเด็กคนนี้ไปเป็นเขี้ยวกันยกใหญ่ การปราบพยศแมวดื้อนั้นหอมหวานเพียงใดเธอรู้ดี เพราะตอนนี้เธอก็มีแมวตัวโตเป็นของตัวเองแล้วหนึ่ง ก่อนจะให้กำเนิดอีกหนึ่งมานอนซุกตักเธออยู่ตรงนี้

 

แม้ไม่ได้ผูกสัญญาเป็นเขี้ยวเพราะเจอกันตอนอายุเกิน25 แต่การได้เห็นมุมพิเศษของคนหยิ่งยโส ที่มีไว้ให้แค่คนพิเศษ และเป็นสิทธิขาดของเธอเพียงผู้เดียวนั้นน่าพึงพอใจจริงๆ ถ้าเพียวอย่างเธอ ได้เจอกับเขาสมัยเรียน บอกได้เลยว่าเธอยอมเสี่ยงตายเพื่อลากเขามาเป็นเขี้ยว การได้ออกคำสั่งโดยเขาไม่อาจขัดขืนนั่นก็น่าสนุกเหมือนกัน

 

ตายจริง หวังว่าลูกๆคงไม่มีใครได้นิสัยชอบเล่นสนุกจนยอมเสี่ยงอันตรายของเธอไปหรอกนะ

 

“เลิกงอแงแล้วเขียนใบสมัครซะสิลูกรัก”เธอเอ่ยพร้อมบุ้ยใบ้ไปทางใบสมัครที่ปลิวตกอยู่บนเตียง

 

อาซาเอลถอนหายใจพรืด ก่อนจะยันตัวขึ้นนั่งหน้ามุ่ย ถึงไม่ได้ลอส แต่ก็เหมือนมีหูแมวหางแมวโผล่ออกมาด้วยสีหน้างอง้ำเสียจนคนเป็นแม่ลอบขำ

 

ชายหนุ่มวัย 20 ปี ช่วงปีสุดท้ายตามกำหนดการเข้าเรียนในสถาบันเวทมนต์เอื้อมมือหยิบใบสมัคร ก่อนจะบรรจงแต้มหมึกปากกาสีเดียวกับเส้นผมตนลงบนกระดาษ วาดเป็นชื่อ และเลือกรูปแบบการทดสอบ

 

อาซาเอล รูปแบบที่2

 

ทันทีที่ยกปากกาขึ้น กระดาษสีนวลก็จุดเปลวไฟเผาตัวเองกลายเป็นเถ้าถ่านที่ค่อยๆจางไปในอากาศ แม้สะเก็ดไฟจะไล้ปลายนิ้วแต่ไม่มีความร้อนใดๆ นี่เป็นเพียงสัญญาณบ่งบอกว่าใบสมัครของเขาส่งถึงกองธุรการของสถาบันแล้ว

 

การเขียนชื่อในใบสมัคร ไม่จำเป็นต้องมีนามสกุล เพราะการใช้ชีวิตห้าปีในโรงเรียนหลังจากนี้ การปิดบังตัวตนเป็นสิ่งที่ต้องทำ หลายตระกูลที่เพียงเอ่ยนามสกุลก็บอกได้ทันทีว่าคนๆนั้นเป็นเพียว ไฮบริด หรือทรานส์ และแน่นอนว่าตระกูลทรานส์ชื่อดังของเขาจะทำให้ใครต่อใครแห่กันมากรีดเลือดอาซาเอลแน่นอน

 

ให้ตายสิ

 

แค่คิดขนก็ลุกไปหมดแล้ว

 

ไม่ได้กลัวหรอกนะ

 

คนอย่างเขาน่ะ

 

ไม่เคยกลัว


ชิ...

 

บ้าจริง หยุดสั่นสักทีสิไอ้บ้าเอ้ย!













อยากเห็นฟีดแบคค่ะ อิอิ


ว่าแต่นึกภาพกันออกใช่มั้ยคะ ทรานส์คนแรกที่เผยตัวออกมา คือคุณอง ><


เกร็ดท้ายเรื่อง :: เชนโตเออูโนเป็นการอ่านตามตัวอักษรของภาษาอิตาลี แปลว่า ร้อยเอ็ด ค่ะ


Tip

อาซาเอล


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,402 ความคิดเห็น

  1. #2385 misshuamun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 22:44
    แมวววววว
    #2,385
    0
  2. #2033 Echxx. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 08:42
    ตะน้องงงงง น่าร้ากกก
    #2,033
    0
  3. #2028 kopai0901 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 16:44

    แมววววของดะเน่วววว

    #2,028
    0
  4. #1988 ★ดวงดาว★ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 01:18

    แมววว แมวมากกๆเลยอาซาเอลล แงงงง้ งุ้ยๆกับคุณแม่มาก5555555555

    #1,988
    0
  5. #1947 mheeknut (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:15
    อาซาเอลลูกแม่ สู้ๆนะคะ
    #1,947
    0
  6. #1919 moonyp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:27
    เพิ่งได้มาเจอเรื่องนี้ ชอบมากกกกกก❤️
    #1,919
    0
  7. #1918 Aommma16 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:37
    ไม่เคยอ่านพล็อตแนวนี้เลย ชอบๆๆๆๆ
    #1,918
    0
  8. #1822 เฌอแตมเป็นแมว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 08:36
    งุ้ยยยย เจ้าแมวดื้ออออ ตลกคุณแม่อะ 55555555555
    #1,822
    0
  9. #1808 kaowwwww (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:25
    พล็อตน่าติดตามมากค่ะแงง๊ ชอบมากจริงๆ ;-;
    #1,808
    0
  10. #1716 CHOCOBAO16 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 18:41
    ชอบชื่อโรงเรียน ชอบการบรรยาย ช๊อบบบบ
    #1,716
    0
  11. #1710 beautifulmoless (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:55
    เป็นงานที่ละเมียดละไมจังค่ะ
    #1,710
    0
  12. #1679 Kiimiie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:10
    หึมม คุณองเป็นทรานนี่เอง
    #1,679
    0
  13. #1654 crazy_girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 21:30
    ชอบอ่ะ ใส่ใจกระทั่งชื่อโรงเรียน
    #1,654
    0
  14. #1635 Yiping98 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 01:57
    แงงงงงงงคุณอาซาเอลลลลลลลล
    #1,635
    0
  15. #1623 khimmee56 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 22:53
    สู้ลูกกกกกกก ชอบคุณแม่มาก ได้แมวตัวโตมาครอบครองไว้หนึ่ง ถ้าเจอกันสมัยเรียนก็คือจะล่าคุณพ่อมาเป็น้ขี้ยวของตัวเองให้ได้แน่นอน 555 ชอบบบ ซองอูต้องแอบได้นิสัยนี้ทาแน่ๆ สู้ๆนะลูกกก
    #1,623
    0
  16. #1567 RealThxnB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 11:16
    เมี้ยวเอ้ยยย55555555
    #1,567
    0
  17. #1558 lettuce.platalayleuk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 22:42
    ฮือออเจ้าเหมียวววว
    #1,558
    0
  18. #1556 new_yultida (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:02
    ทำไมนะทำไมๆๆๆ ทำไมชั้นเพิ่งมาเจอเรื่องเน้!! คือดี!!!!!
    #1,556
    0
  19. #1546 unitboyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 20:25
    โอ๊ยยพล็อตน่าสนใจมากก ไม่ชอบอ่านฟิคที่ยังไม่จบแต่แบบว่าอ่านรีวิวแล้วมันอดไม่ได้
    อ่านเขี้ยวที่แรกนี้หน้าน้องอูจินลอยมาเลย 55555 ลืมไปฟิคเนียลอง
    #1,546
    0
  20. #1535 มนอจ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 00:59

    น้องแมวของแม่ สู้ๆนะลูก

    #1,535
    0
  21. #1522 Slateman_sw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 16:45
    ได้นิสัยคุณแม่มาเยอะนะเนี่ยๆ แม่ก็รู้ขักกำหราบอาซาเอลเนอะ 55555 แค่คิดว่ามีคนมารุมแย่งอาซาเอลก็สนุกแล้ว แมวน้อยของเราจะเอาชีวิตรอดยังไงนะ
    #1,522
    0
  22. #1510 Yesmyboy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 23:31
    อาซาเอลเป็นน้องแมว น่ากลัวทุกคนจะต้องแย่งมาเป็นเขี้ยวแน่ๆเลย
    #1,510
    0
  23. #1487 1012x2508 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:21
    อ๊อยยยยยยยย คุณองเป็นแมว รอคนมาปราบพยศเลยค่ะ เห็นแววคสามดื้อความซนตั้งแต่ปรากฏ​ตัวครั้งแรกเลย!!

    ชอบแนวคิดนี้จัง ตอนที่เขียนใบสมัครเสร็จกระดาษก็เผาไหม้ตัวเอง เหมือนได้กลับไปอ่านแฮร์รี่พอตเตอร์ ฮื่อชอบค่ะ
    #1,487
    0
  24. #1445 เด็กติดนม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:30

    ต้องมีคนเป็นอย่างคุณแม่แน่ ๆ เลยค่ะ ที่อยากจะปราบแมวดื้อคนนี้

    #1,445
    0
  25. #1421 หลิง. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:12
    กิ้ดด อิมเมจถูกใจมากค่ะ
    #1,421
    0