คัดลอกลิงก์เเล้ว

นักรบยอดคุณหมอตอนพิเศษ

โดย GWIN

เมื่อได้ยินคำร่ำลือ พระพุทธรปมีลมหายใจ หลวงปู่และศิษย์จึงเดินทางมากราบไหว้ แต่ต้องเจอกับสงครามและเสียงจากพระพุทธรูป ให้ช่วยราชาด้วย

ยอดวิวรวม

690

ยอดวิวเดือนนี้

143

ยอดวิวรวม


690

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 ธ.ค. 62 / 16:13 น.
นิยาย ѡúʹس͵͹ นักรบยอดคุณหมอตอนพิเศษ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เมื่อได้ยินคำเล่าขานว่าที่เมืองยะไข่ มีพระพุทธรูปที่มีลมหายใจของพระพุทธเจ้า  หลวงปู่ และ ศิษย์
ได้เดินทางรอนแรม นานนับเดือน เพื่อทีจะมาสักการะบูชา แต่ต้องมาเจอ กับ กองทัพตองอู อันยิ่งใหย่
กำลังบดขยี้เมืองยะไข่  และแล้วก็มีเสียงแผ่วเบา ออกจากพระพุทธรูป  ช่วยราชาของเมืองนี้ด้วย
หลวงปู่กับศิษย์ จะทำอย่างไร โปรดติดตามอ่านได้เลย

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ธ.ค. 62 / 16:13


     “ หลวงปู่คราวนี้เราจะเดินทางไปไกลไหม” เด็กหนุ่มวัย 19 ปี แบกกลด สะพายย่าม อุ้มบาตรพระ เดินตามพระธุดงค์รูปหนึ่ง อายุ ราว 60 ปี แต่ดูท่านเดินช้าช้า  แต่เด็กหนุ่ม เดินตามแทบไม่ทัน  

“ คราวนี้ก็คงจะเป็นเดือน กว่าจะถึง  คืนนี้เราจะพักกันที่ ด่านเจดีย์ 3 องค์ก็แล้วกัน”  หลวงปู่ กล่าวโดยไม่มีความรู้สึกว่าเหนื่อยล้าเลย

         ทั้งสองเดินทางมาถึงด่านเจดีย์ 3 องค์  มองเห็น กองดิน อยู่ 3 กองใหญ่ เหมือนมีคนมาก่อเอาไว้รูปทรงเจดีย์ นานแล้ว ไม่รู้ว่าก่อ ไปเพื่ออะไร  

ขณะนั้น ได้มีชาวบ้านเห็นพระธุดงค์  มาคิดว่าคงจะมาพักที่นี่ เลยเข้าไปหาพระธุดงค์ รูปนี้..  “ หลวงพ่อ จะปักกรดตรงนี้เลยหรือขอรับ “  ชาวบ้านถามหลวงปู่

“ ตรงนี้ มีอะไรหรือ “ หลวงปู่สงสัย

“ ที่นี่กลางคืนมีพวกภูติ ผี มันเยอะ ส่งเสียงไปทั่ว หลวงพ่อจะ อยู่กันได้หรือขอรับมิสู้เดินไปอีกหน่อย ก็ใกล้หมู่บ้านพวกเราแล้ว”

ชาวบ้านอีกคนบอก

“ ไม่มีปัญหาหรอก อาตมากับศิษย์อยู่ได้  ขอบใจมากนะที่เป็นห่วง” หลวงพ่อพูด

“ ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจหลวงพ่อก็แล้วกัน พวกเราต้องกราบลาแล้ว  “  แล้วชาวบ้านก็ยกมือไหว้พระแล้วจากไป

“ หลวงปู่  ท่าทางพวกเขาจะบอกว่าที่นี่มี ผีดุนะ  ”  ลูกศิษย์พูด

“ เอ็งกลัวรึ เจ้าเทพ”  หลวงปู่ ถาม

“ อยู่กับหลวงปู่ ข้าไม่กลัวใครอยู่แล้ว”  บุรุษหนุ่มชื่อเทพกล่าว

หลวงปู่แหงนมองไปบนท้องฟ้า เห็นอะไรบางอย่างเลยกล่าวกับเทพว่า

 

“ คืนนี้เราจะทำพิธีปลดปล่อยวิญญาน นับหมื่นดวงที่ล่องลอย เต็มท้องฟ้าไปหมดจะได้ไปผุดไปเกิดเสียทีแล้วเอ็งก็มานั่งใกล้ข้าด้วยช่วยกันสวด”  หลวงปู่กล่าวรวบรัด

“ อะ ไร นะ  มีวิญญานนับหมื่น เลยเหรอ”   เทพถามกลับทันที

“ ข้าเพิ่งรู้หลังจากที่ติดต่อ เจ้าที่แถวนี้ ท่านบอกว่า คนที่ตายไปจากสงคราม

วิญญานมันก็ตามมาที่แห่งนี้หมด จนจิตวิญญานสลายไปแล้ว เหลือเพียงแต่เงาวิญญานเท่านั้น   ผู้ที่ทำศึกชนะ  ครั้งหนึ่ง  ก็เลือกที่ ปั้นเป็นรูปเจดีย์ 1 กอง

ชนะอีกครั้งก็ ปั้นเจดีย์ อีก 1 กอง  ชนะอีกครั้ง ก็อีก 1 กอง มันเป็นอนุสรณ์แห่งชัยชนะ  นี่แหละเหตุผลทำไมเรียกเจดีย์ 3 องค์ ”  หลวงปู่อธิบาย

“ หลวงปู่ ทำยังไงถึงติดต่อ วิญญานได้ “ เทพถาม

“ เจ้าหมั่นนั่งสมาธิ และทำจิตให้แข้มแข็ง อีกไม่นานเจ้าก็สัมผัสได้เอง”หลวงปู่บอก  

หลังจากนั้น ไม่นานก็เริ่มมีเสียงลม แรงขึ้น โดยไม่มีสาเหตุ  ด้านบนเริ่ม

มีวิญญาน ลอยไปลอยมา   หลวงปู่เห็น ก็เรียกให้เทพรีบมานั่งใกล้ๆ  แล้วเริ่มสวดมนต์  แผ่เมตตา

“  สัพเพ สัตตา สุขิตา โหนตุ นิททุกขา อะเวรา อัพยาปัชฌา อะนีฆา สุขี อัตตานัง ปะริหะรันตุ  “

ทั้งสองคนช่วยกันท่องบทสวดมนต์ แผ่เมตตา   ราว1ชั่วยาม  หลวงปู่ก็หยุด

“ พอแล้วเทพ  เองไปนอนเถอะ พวกเขาไปหมดแล้ว”  หลวงปู่พูด

“ ไปเกิดใหม่ หมดแล้วหรื”  เทพถาม

“ ไม่รู้หรอก นั่นเป็นบุญเป็นกรรมของแต่ละคน ไปพักเถอะ พรุ่งเดินทางแต่เช้า” หลวงปู่บอก

รุ่งเช้าทั้งสองกำลังเตรียมตัวจากไป  ชาวบ้านบริเวณใกล้เคียง ก็รีบนำอาหารทำใส่บาตรกันแต่เช้า หลายคน  และบางคนก็บอกเมื่อคืน เงียบสงบมาก เลย

“ พวกเขาไปสู่ภพภูมิ ของพวกเขาแล้ว แต่ก็ยังมีที่เหลือ อีกนะ  ถ้าโยมทั้งหลาย

จะมีเมตตา ก็ควรจะหมั่นทำบุญ แผ่ส่วนกุศลไปให้พวกเขาบ้างนะ”  หลวงปู่บอก

ทั้งหมดรับคำเสร็จ  หลวงปู่กับเทพก็จากไป

“ หลวงปู่ ครับนี่เราจะไปไหนกันแน่ขอรับ” เทพถาม

“ เราจะไปเมืองยะไข่  ไปไหว้ พระมหามัยมุณี “ หลวงปู่บอก

“ แล้ว พระมหามัยมุณี คือพระอะไรหรือขอรับ “  เทพถาม

“ ตำนานกล่าวไว้ว่า เมื่อง 2 พันปีก่อน พระพุทธเจ้าเสด็จมาโปรดสัตว์ ที่ อาณาจักรธัญญวดี  พร้อมกับ ศิษย์ที่เป็นอรหันต์จำนวน 500 รูป  

พระเจ้าจันทะ เป็นกษัตริย์สมัยนั้น ได้ขออนุญาติพระพุทธเจ้าสร้าง พระพุทธรูปจำลองไว้ในขณะที่พระพุทธเจ้ายังมีชีวิตอยู่เพื่อให้ ประชาชนทั่วไปได้บูชากราบไหว้   ซึ่งพระพุทธเจ้าได้มอบลมหายใจของพระองค์ให้กับการสร้างพระ พุทธรูปในครั้งนี้ด้วย  และพระองค์นั้น ก็คือ  พระมหามัยมุณี  เป็นเหมือนพระพทธรูปที่มีชีวิต!!  “  หลวงปู่เล่าตำนานให้ฟัง

“ ปัจจุบัน อาณาจักธัญญวดี  เป็นส่วนหนึ่ง ของเมืองยะไข่  ที่พวกเรากำลังจะไปกัน”  หลวงปู่บอกอีกครั้ง

ณ เมืองยะไข่  

“ เมืองนี้กำแพงเมือง ดูแข็งแรงนะ  คงไม่เสียท่าศัตรูได้ง่าย” เทพมองแล้วทึ่ง

“ ก็ไม่แน่เสมอไปหรอก  เมืองนี้เพิ่งจะมีอิสระ มาได้ไม่กี่สิบปีมานี่เอง”หลวงปู่บอก    

“ ทำไมสู้ไม่ได้ก็เข้าเมือง รอโจมตีบนกำแพงก็น่าจะได้” เทพแย้ง

“ ถ้าคนในไม่สามัคคีกัน ต่อให้กำแพงแข็งแกร่งแค่ไหน ก็สู้ใครเขาก็ไม่ได้หรอก”

หลวงปู่กล่าว

แล้วทั้งคู่ก็เข้าไปไหว้สักการะ พระมหามัยมุณี ที่เล่าขานกันว่าเป็นพระพุทธรูปมีชีวิตมีลมหายใจของพระพุทธเจ้า  เทพก็ไหว้ตามปกติ  แต่ก็ไม่ได้รู้เข้าถึงเท่าไร  แต่หลวงปู่ ได้เข้านั่งสมาธิ

ต่อหน้า องค์พระมหามัยมุณี  ขณะที่เทพ นั่งรอหลวงปู่นั่งสมาธิ  ก็มีเสียงชาวบ้านแตกตื่น ต่างกันขนข้าวขนของเข้ามาในบริเวณวัด เป็นจำนวนมาก ถามชาวบ้าน  บอกว่า  ตองอู บุกแล้ว  ตองอู บุกแล้ว  เทพได้ยินแล้วถอนหายใจ

  “ เฮ้อ หลวงปู่นะหลวงปู่ ไปไปมามา เราอยู่ในสงครามซะแล้ว “ เทพคิดในใจ  แล้วรีบขึ้นไปหาหลวงปู่ เพื่อบอกเรื่องสงคราม

แต่หลวงปู่ ยังไม่ลืมตาเลย เทพก็เลยไม่บอก  รอให้ท่านออกจากสมาธิก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เสียงดังเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก  เทพออกไปรีบออกไปดู เห็นคนอยู่ 2 กลุ่มกำลังผลักดัน กันไป มาอยู่ ก็เลยถาม ชาวบ้านข้างๆ ว่า เกิดอะไรขึ้น

มีพวกโรฮิงจา จะเข้าหลบสงครามในวัดนี้  แต่ ทางคนของวัดไม่ยอมให้เข้ามาเทพถามไปเพราะอะไรไม่ให้เข้ามา  ชาวบ้านบอกว่า พวกโรฮิงจา นับถือศาสนาอิสลาม มีปัญหากับชาวไทยพุทธ มาเนิ่นนาน แล้ว ด้วยความเชื่อที่แตกต่าง

สุดท้ายก็เกิดการกระทบกระทั่งกัน มาตลอด แล้วจะเข้าหลบสงครามในเขตวัดคณะกรรมการวัดเลยไม่ให้เข้ามา  แต่ไม่ทันไร ก็มีทหารเข้ามาประกาศว่า

พวกโฮริงจา ที่ย้ายมาจากนอกเมืองหนีภัยสงครามให้ขึ้นไปทางเหนือที่นั้นยังมีสถานที่ทีปลอดภัยอยู่ ไม่ต้องมาแออัดอยู่ในวัดแห่งนี้  ดังนั้นพวกโฮริงจา เลยต้องต้องอพยพไปทางด้านเหนือของเมือง  ตามที่ทหารสั่ง

ขณะนั้นเทพ ได้ยิน หลวงปู่เรียกเข้ามาในหัว  จึงรีบขึ้นไปหาทันที

“ เจ้าเทพ   หลวงปู่มีบางสิ่งให้เจ้าไปทำ”  หลวงปู่บอก

“ ทำอะไรขอรับหลวงปู่” เทียนเข้าไปใกล้

“ ทางทิศประจิมจากที่นี เจ้าเดินทางไปไม่ถึง ครึ่งชัวยาม เจ้าจะเห็นผู้ชายคนหนึ่งแต่งกายคล้ายชุดนักรบ กำลังถูกตามล่าเอาชีวิตอยู่ ข้าอยากให้เอ็งไปช่วยให้เขากลับเข้าเมืองโดยปลอดภัย แต่มีข้อแม้ว่า เจ้าต้องห้ามเข่นฆ่าใครเป็นอันขาด จำไว้”   หลวงปู่สั่งเสร็จ แล้ว เตือนไปในตัว

“ แล้วเขาชื่ออะไร หรือว่าเขาเป็นใคร  หลวงปู่บอกได้ไหม” เทพถาม

“ ข้าไม่รู้หรอก เพียงแต่ท่านบอกมาแค่นี้ แล้วหันไปมองที่ พระมหามัยมุณี “ หลวงปู่พูดเสร็จก็หันไปยกมือไหว้

พระพทธรูป องค์ข้างหน้าทันที

“ ท่านติดต่อกับพระพุทธรูปได้ด้วยหรือนี่ หลวงปู่” เทพถามด้วยความตกใจ

“ เจ้ารีบไป เดี๋ยวจะไม่ทันการ”  หลวงปู่รีบไล่เทพไป  เทพเก็บความสงสัยแล้วรีบเดินทางไปทิศตะวันตกทันที

เทพรีบเดินทางไปทางประตูเมืองทางทิศตะวันตก  มองเห็นชาวบ้านทยอยกันเข้ามาจากด้านนอกกำแพง เป็นจำนวนมาก แต่ไม่มีใครออกไปจากประตูเมือง

ซักคน เทพรีบฝ่าผู้คนออกจากเมืองไปทันที   แล้วเห็นม้าอยู่ ข้างประตูเมืองด้านนอกหลายตัวไม่รู้ของใคร จึงรีบขึ้นม้า แล้วขี่ไปทิศตะวันตกทันที

ไม่นานก็ถึงทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง เห็นชายคนหนึ่ง  ชุดนักรบ  กำลังถูกไล่ล่าโดยกองทหารของตองอู  โดยที่ฝ่ายตองอูมี นับพัน  ในขณะที่  ชายชุดนักรบเหลือเพียง 3 คน  

ในขณะที่ทั้งสามคน กำลังจะแย่ เทียนก็คว้าก้อนหินออกมา สี่ห้า ก้อนขว้างเข้าไปในกลุ่มทหารที่กำลังเงื้อดาบ จะฟัน ทั้งสามคน ถูกก้อนหิน กระเด็นลอยไป

แล้วเทพก็ค่อยเดินมาขวางหน้า แล้วหยิบ ทวนที่ตกของทหารขึ้นมาควงเล่นไปมา

“ ใช้คนมากรุมคนน้อย นี่หรือวิสัยของนักรบแห่งตองอู”  เทพใช้ภาษามอญพูดออกไป    

“ เจ้าหนู  เจ้าอยากตายใช่ไหม  ทหารฆ่ามัน “  ขุนพลด้านหน้าสั่งการ

ทหารนับ 30 คนพุ่งเข้ามาหาเทพ  ล้วนถูกฟาดด้วยทวนกระเด็นไปคนละทิศละทาง ไม่ทันได้เหงื่อ 30 คนก็ล้มลุกคลุกคลาน  กองอยู่ตรงนั้น  

แต่เทพไม่หยุดพุ่งเข้าไปฟาดที่ก้านคอขุนพลด้านหน้าอีก 1 ที สลบกลางอากาศ

ไม่มีเสียงซัก เอะเลย!!

คราวนี้มีมีแม่ทัพนายกองมากันเต็ม พรึบไปหมด ข้างหลังมีกองทัพช้างม้า ล้วนแต่จ้องมาที่เทพเพียงคนเดียว  

“ เจ้ามอญตัวน้อย  เจ้านี่ช่างกล้าบังอาจนัก  หาญกล้าสู้กับกองทัพตองอูของข้าเชียวเหรอ”  เสียงออกมาจากกองทัพ  ทุกคนเงียบสนิท

“ ข้าเคยได้ยิน ว่า จอมทัพของพวกท่าน พาคนเพียง 500 คน บุกเข้าเมืองมอญที่มีกองกำลังนับหมื่น เพียงเพื่อไปเจาะหู  ข้าเพียงแต่คิดว่า เรื่องที่ หาญกล้าแบบนี้ เป็นเพียงแค่ข่าวลวงหลอกให้ผู้คนหลงเชื่อหรือไม่   ถ้าแม้นเป็นเรื่องจริง ตัวข้ามาท้าท้ายพวกท่านเพียงผู้เดียวเช่นนี้ จะมีผู้ใดกล้าหาญ มาสู้กับข้า    ข้า ขอ ท้า สู้  กับ พวกท่าน ทั้งหมด “ เทพพูดท้าทาย

 

“เจ้าเด็กน้อย เจ้าช่างหาญกล้านัก ดี   ทหาร  ผู้ใดเอาชนะ  เด็กน้อยนี้ได้ ข้าเป็นรองแม่ทัพ ทันที “  ชายหนุ่มหน้าขาวที่ดูมีอำนาจสั่งการ  

มีขุนศึก ก้าวออกมานับร้อยคน   คนแรก พุ่งไปหาเทพ ด้วยความเร็วสูง คงกลัวถูกแย่งผลงาน เทพ ยืนนิ่ง  พอ ทหารคนนี้เข้ามาใกล้ระยะ  เทพ  พุ่งด้ามทวนเข้าใส่

ปึก  โดนเข้าลิ้นปี่ กระเด็น สลบไปคนแรก  ทวนย้อนกลับมาในมือของเทพเหมือนเดิม เทพ หักปลายทวนทิ้ง เพราะไม่อยากฆ่าใครเตรียมตัวสู้ต่อ

คราวนี้มาอีก พุ่งทวนเข้าใส่เทพ เลียนแบบเทพ เมื่อกี้  เทพใช้ทวน สะบัดนิดเดียว

ทวนก็เฉไปอีกทาง  เทียนกระโดดเข้าไปใก้ลขุนพล แล้วก็ฟาดไปที่ หัวตรงสลบไปอีกราย  ไม่นานก็มีคนชักดาบ วิ่งเข้ามา ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็เจอปลายทวนฟาดไปที่หน้า สลบไปอีก  แล้วแต่ละคนก็เข้ามา ต่อเรื่อยๆ  สุดท้ายก็ลงเอย  สลบ

ไปทุกคนอย่างทั่วถึง  

ขุนศึกทหารนับร้อยต่างร้องโอดโอย นอนกลิ้งอยู่ข้างหน้ากองทัพอันยิ่งใหญ่ของตองอู  โดยมีผู้ยิ่งใหญ่ตอนนี้โกรธจน หน้าที่พอกแป้งจนขาวเว่อร์  เริ่มแดงเป็นลูกตำลึงสุก

 “ ไม่มีใครแล้วหรือ  กองทัพของข้า ที่แม้แต่เด็กคนเดียวก็สู้ไม่ได้  ออกไปสู้ให้หมด ไม่ต้องมาอยู่ใกล้ข้า “ ชายหน้าขาว โกรธจนตัวสั่น

เหล่าแม่ทัพนับ10คนทั้งหลายล้วนมายืนข้างหน้าเทพกันทั้งหมด   รู้สึกหวั่นใจทุกคน

“ พวกท่านแม่ทัพทั้งหลายจะ เข้ามาทีละคน หรือ มากันหมดเลยก็ได้ข้าพร้อม”เทพพูดเสียงเย็น

ด้วยศักดิ์ศรีแม่ทัพเจนศึกทั้งหลาย ไม่มีใครรุมเทพ ก้าวออกมาสู้ทีละคน

“ เจ้าและข้า ก็เป็นชาวมอญเหมือนกัน ข้าว่า เจ้ายอมเถอะ ข้าสมิงสอตุต จะไม่ทำอะไรเจ้า “  ผู้มีนามว่าสมิงสอตุต เอ่ย

“ ถ้าท่านแน่จริงก็เข้ามาเลย อย่าเสียเวลาเลย”  เทพเร่ง

สมิงสอตุต หนี่งในคนสนิทของคนหน้าขาว ใช้ดาบสองมือควงดาบไปมาเข้าหาเทพอย่างช่ำชอง   เทพมองเห็นจุดอ่อนเพียงครั้งเดียวก็ฟาดไปที่ขาของสมิงสอตุต เซไปด้านข้าง  แล้วฟาดต่อไปอีกด้าน โดนที่ก้านคอ  สลบไปคนแรก

หลังจากนั้นก็มีอีกเกือบ 10 คน เข้าต่อสู้ กับเทพ ล้วนโดนฟาดสลบไปหมดเสียทุกคน  จนกระทั่งคนสุดท้าย    

“ นี่สหาย  ข้านับถือในวิชาการต่อสู้ของเจ้ายิ่งนัก  ข้าอยากคบเจ้าเป็นสหายจริงจริง  แต่เมื่อเป็นคำสั่งให้สู้กับเจ้า ข้าก็ต้องสู้  ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการที่เอาชีวิต ใคร ข้าก็จะไม่เอาชีวิตเจ้าเช่นกัน “ ชายหนุ่มรูปหล่อ ดูน่าเกรงขาม อายุ น่าจะพอกับเจ้าหน้าขาวนั่น  พูดจามีหลักการเข้าท่าเข้าทางดี ไม่ลุกลี้ลุกลน ไม่เกรงกลัว พูดจบก็หักปลายทวนทิ้ง พร้อมสู้กับเทพด้วยอาวุธเหมือนกัน

“ ตั้งแต่สู้มา มีเพียงท่านคนเดียวดูไม่กลัวข้าแม้สักนิด  แถมยังกล้าหักปลายทวนอีก  เอาล่ะ ข้าจะสู้กับท่าน  มาดูซิว่าใครจะล้มใครได้ “  เทพกล่าวอย่างชื่นชม

ทันทีที่พูดจบ  ชายรูปงาม พุ่งทวนเข้าใส่เทพอย่างเร็ว  เทพ ก็ไม่ยอมถอยเหมือนกันกลับยกทวนขึ้นแทงไปที่ ปลายทวนที่แทงมาเช่นกัน เปรี้ยง  ทั้งสองต่างก็ถอยออกมา

  และฝ่ายหนุ่มรูปงามก็กระโดนกลับเข้าฟาดตรงตรง ที่หัวของเทพ เทพใช้สองมือ ต้านรับแล้วใช้เท้ายันไปที่ท้อง ของหนุ่มรูปงาน โครม

ถอยหลังออกไป แต่ไม่ยอมล้ม  เทพ ก็รีบกระโดดเข้าฟาดไปที่ก้านคอหวังว่าคงไม่ทันตั้งตัว แต่หนุ่มรูปงานคนนี้กลับใช้ทวนตั้งรับไว้ได้ แต่ก็ถอยหลังไป 2-3 ก้าว

เทพไม่ปล่อยโอกาสนี้  กระโดดเข้าไปฟาดไปที่ตรงกลางหน้าผาก หนุ่มรูปงานตั้งรับมือสั่น  เปรี้ยง เปรี้ยง เทียนควงทวนสะบัดขึ้นทวนฝ่ายตรงข้าม กระเด็นออกจากมือ  “ ข้าแพ้แล้ว”  บุรุษรูปงามเดินกลับไปที่บริเวณใกล้กับ ชายหน้าขาวแล้วกระซิบ  

“ เจ้ามอญน้อย  ข้าชอบ ใน ฝีมือ ของ เจ้านัก  เจ้าอยากได้อะไรบอกข้ามา ถ้าเจ้าร่วมกับข้า ข้าจะยกเมืองมอญให้เจ้าครองเลย เจ้าว่าดีไหม “ ชายหน้าขาวพอหนุ่มรูปงามกระซิบอะไรบางอย่างเสียงเปลี่ยนทันที

“ ข้าบอกพวกท่านตามตรงข้าได้รับคำสั่งจากหลวงปู่ ว่าให้พาชายผู้นั้นเข้าเมืองเพียงอย่างเดียว ส่วนเรื่องอื่นข้าไม่ได้คิด” เทพกล่าวตามตรง

“ เจ้ารู้ไหมว่าคนนั้นเป็นใคร และถ้าข้าไม่ยอมให้เขากลับไป เจ้าจะทำอย่างไรได้”

ชายหน้าขาวพูดแบบวางอำนาจ

“ ข้าคงจะต้องจับท่านเป็นตัวประกันแล้วค่อยพาเขาคนนั้นเข้าไปในเมือง”  เทพพูดตรงตรง  

“ เจ้ามีปัญญาหรือ” คนหน้าขาวพูดไม่ทันขาดคำ  ร่างของเทียนเคลื่อนย้ายเข้ามาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ แล้ว เข้าจับที่ไหล่ คนหน้าขาวทันที  ฟึบ

โดยที่ทหารองค์รักษ์ยังไม่ทันขยับตัวซักนิดเลย   พอเห็น ชายหน้าขาวถูกเทียนจับที่ไหล่ ทหารทั้งหมดต่างชักอาวุธทันที   แต่ว่าชายรูปงาม  ยกมือห้ามเอาไว้

แล้วก็พูดขึ้น

“ เอาล่ะ พ่อหนุ่ม พวกเราเชื่อในความสามารถของเจ้าแล้วเจ้าปล่อยมือออกจากพระองค์ท่านเถอะ”  เทพเลยปล่อยมือ

“ ชายหน้าขาว ฮึ่ม!  เจ้าแน่มาก  ครั้งนี้ข้าจะปล่อยเจ้าและพวกมันไป  ถอยกลับที่พัก”  ชายหน้าขาวสั่งการด้วยความโมโห

เทพ หันไปพยักหน้ากับหนุ่มรูปงาม  เหมือนจะบอกว่าซักวันเราคงจะได้เจอกันอีก

เสร็จแล้วเทียนก็พาชายคนที่แต่งชุดนักรบเข้าเมืองไป

“ เราขอบใจเจ้ามากนัก  เจ้าอยากได้อะไร  ก็บอกเรามา  “  ชายชุดนักรบกล่าว

“ ไม่เป็นไร ข้าเพียงทำตามคำสั่งหลวงปู่  ตอนนี้ท่านนังสมาธิอยู่ที่หน้า พระมหามัยมุณีอยู่  ป่านนี้คงนั่งเสร็จ แล้ว ข้าคงต้องไปพบท่านแล้ว”  เทพบอก

“ ถ้าอย่างนั้นเราคงต้องไปหาหลวงปู่ของเจ้าด้วยกันแล้ว”  ชายชุดนักรบกล่าว

 

พอไปถึง ข้างในวิหาร หลวงปู่ก็ลืมตาขึ้นพอดี  ชายชุดนักรบเข้าไปกราบพระพทธรูป พระมหามัยมุณี  เสร็จแล้วก็เข้ามากราบหลวงปู่  ทั้งสองก็พูดคุยกันซักพัก   เสร็จแล้ว ชายชุดนักรบก็จากไป พร้อมทหารองครักษ์  

เทพเข้าไปถาม  หลวงปู่พูดอะไรกัน  หลวงปู่บอกว่า”  ก็ไม่มีอะไรหรอก พระองค์

เป็นราชาของที่นี่  ก็แค่อยากรู้ว่าหลวงปู่รู้ได้อย่างไร ว่าเขาตกอยู่ในอันตราย “

เทพก็สงสัยเหมือนกัน

“ ตอนที่ข้านั่งสมาธิต่อหน้าพระมหามัยมุณี  มีเสียงหนึ่งบอกข้าว่า  ราชาต้องการความช่วยเหลืออยู่ด้านทิศตะวันตก ให้ข้าส่งเจ้าไปช่วย “  หลวงปู่พูดปกติ

เทพนังอึ้งพูดไม่ออกไปพักใหญ่

“ ตกลงพระมหามัยมุณี เป็นพระที่มีลมหายใจของพระพทุธเจ้าจริงหรือ”เทพสงสัย

“ เจ้าเข้าใจคำว่า กุศโลบาย ไหม “ หลวงปู่ถาม

“ อุบายที่ให้ทำความดี” เทพบอก

“ นั่นซิ  แล้วอุบายอะไร ที่ทำให้ เราเดินทางแรมไกล มาเป็นเดือนเพื่อมาที่นี่”หลวงปู่บอกแล้วเดินออกไป

“ นั่นก็คือ ลมหายใจของ........โอ้..จริงซิ มียังงี้ด้วยเหรอ” เทพตะโกนถามหลวงปู่ขณะที่หลวงปู่เดินออกไปไกลแล้ว

“ หลวงปู่รอด้วย  แล้วเราจะไปไหนต่อขอรับ” เทพถาม

“ ดินแดน 11 ชนเผ่า.... “ หลวงปู่พูดเสียงแผ่วเบา...

 

ผลงานทั้งหมด ของ GWIN

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:30

    อ่านแล้วสับสน เดี๋ยวเทพ เดี๋ยวเทียน ตอนนี้เป็นเทพยังไม่ใช่เทียนไม่ใช่หรอ

    #1
    0