นับ เก้า รัก [YAOI] ภาค 3

ตอนที่ 4 : อ้อยคว่ำครั้งที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 152,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11,888 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

บทที่ 3



 

                หึ... คุณคิดว่าหลังอ่านประโยคนั่นผมยังจะนอนได้อีกมั้ย

                นอนสิ

                นอนตาค้างยันตีห้า

               ไอ้พี่เก้า ไอ้ชาติชั่ว ไอ้คนนิสัยไม่ดี ฮือออ มารับผิดชอบตาผมเลยนะ ไม่สิ มารับผิดชอบตัวผมทั้งตัวเลย เกิดนอนไม่พอเป็นลมเป็นเเล้งขึ้นมาจะทำยังไง! ไม่มีไอ้นับเเล้วจะเสียใจ ฮึ่ย!

                ผมไปเรียนด้วยสภาพเบ้าตาดำคล้ำปื้นประหนึ่งเอาถ่านมาวาดๆ เดินเข้ามหาลัยด้วยร่างกายไม่สดชื่น หมายถึงว่าอารมณ์และสภาพร่างกายไม่สดใส ไม่ใช่ว่าไม่ได้อาบน้ำ ใจเย็นดิ คนหล่อไม่ซกมกหรอก

                ถามว่าทำไมถึงเดินมาเรียนก็คนมันไม่มีรถ ด้วยความที่สมัยเป็นเด็กหัวโปกหัวเกรียนกางเกงน้ำเงินสั้นผิดระเบียบแว้นบอยแต่ไม่มีสก๊อยเกิร์ลนะ ไม่ใช่หญิงไม่แลแต่รำคาญเวลาเอานมมาถูหลังมากกว่าแล้ววันนั้นเป็นวันเกิดไอ้เต้เพื่อนในห้องระหว่างทางกลับเมาครับรถล้มแขนหักไป โชคดีหน้าหล่อๆไม่แหก

                นับแต่นั้นเป็นต้นมาหญิงแม่เลยไม่ให้เขาใช้รถอีกจนกว่าพฤติกรรมจะดีขึ้น

                แล้วจากหอไปคณะมันใช้ระยะทางน้อยซะทีไหน โทรหาไอ้มาร์คให้มารับแม่งก็ขี้เกียจยังนอนอืดปวดขาอยู่ห้องคงมาเรียนตอนห้านาทีก่อนอาจารย์เข้าแน่ๆ

                “ กินอะไรดี ” หันมองซ้ายขวาเยหน้าอ่านป้ายรายการอาหารของคณะรัฐศาสตร์ดูแล้วก็เหมือนๆกับคณะผมไม่แตกต่างเท่าไหร่คงต้องวัดกันที่รสชาติอาหารแล้ว

                ถามว่าทำไมถึงได้ถ่อสังขารมาแดกข้าวเช้าไกลขนาดนี้

                นี่มันคณะพี่เก้านะครับก็ต้องลงทุนลงแรงตามมาส่องสวัสดียามเช้าวันอังคารพี่เก้าสิ ผมตามพี่เก้าจนรู้ตารางชีวิตพี่แกมาไม่มากก็น้อยแต่รับประกันว่าหน่วยข่าวกรองของผมไม่ทำงานผิดพลาดหรอก

รู้จากไหนก็จากกลุ่มไลน์ เจ้าของไร่อ้อยรัฐเก้า แฟนคลับตัวน้อยตัวนิดและยังมีเพื่อนคณะพี่เก้าคอยเข้ามาส่งรูปเม้าท์มอยหอยสังข์อีกเลยรู้ว่าพี่เก้าชอบมากินข้าวเช้าที่คณะร้านป้าใหม่เกาเหลาหม้อดินสมุนไพรจีน และวันนี้ผมตั้งใจมากินเต็มที่เลย นั่น นั่น! โอ้เย้ยังไม่มีคนด้วย

สาวเท้าก้าวไวไปยังร้านแล้วต้องผงะกับเกาเหลาสารพัดเมนูใส่นั่นใส่นี่เพิ่มพิเศษจนลายตา ยืนเป็นหุ่นขี้ผึ้งนิ่งเพราะไม่รู้จะสั่งยังไง

“ เอาอะไรดีพ่อหนุ่ม ” ป้าเจ้าของร้านระบายยิ้มเอ็นดูให้ท่าทางเด๋อๆของเขา

เกาแก้มนิดๆ “ มีอะไรแนะนำมั้ยครับ ”

“ กินสมุนไพรได้มั้ย ” ใจดีแฮะนึกว่าจะเหวี่ยงเขากระเด็นออกนอกร้านซะอีก

“ พอได้ แต่ก็ไม่ค่อยชอบอ่า ” พึมพำบ่นเบาๆ “ ขอแบบธรรมดาพิเศษเนื้อได้มั้ยครับ ”

“ ได้สิ ”

ตอบรับด้วยรอยยิ้มแล้วขยับตัวไปยังหม้อต้มเพื่อทำเกาเหลาของผม ระหว่างดูป้าแกหยิบเนื้อหยิบเครื่องในใส่เพลินๆ ไหล่ของผมถูกกระทบเบาๆให้ได้สติว่ายืนประหนึ่งเจ้าของร้านขวางทางเดินลูกค้านิสิตนักศึกษาอยู่จึงรีบหลบ

 

“ ป้าครับ ผมขอเหมือนเดิมนะ ”

“ รอหน่อยนะพ่อเก้า ”

 

หือ... อย่าบอกนะ คอยๆหันคอแบบสโลว์โมชั่นคล้ายหุ่นยนต์ลืมหยอดน้ำมันหล่อลื่นไปมองคนมาใหม่กดความรู้สึกเนื้อเต้นระริกให้นิ่งพยายามไม่ให้ปากคลี่ยิ้มออกไปให้มีพิรุธแล้วก็เป็นดังอย่างใจคิดมโนฝัน คนที่ผมอยากเจอที่สุดอยู่ยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว เหมือนเขาจะสัมผัสได้ถึงสายตาห้วงคำนึงหาของผมจึงหันมามองน้อยนิดพบความแปลกใจเล็กๆในดวงตา

ผมมองสำรวจตั้งแต่รองเท้าขัดเงาสุดๆกางเกงเนี้ยบเสื้อกริบและหัวเซตมาอย่างดี ช่างเป็นเช้าแสนสดใสกระแทกใจมีกำลังใจไปเรียนจริงๆ

นี่แม่ส่งผมมาเรียน หรือส่งผมมาแรดว่ะ

                จ้องนานจนอีกฝ่ายอึดอัดเลยออกปาก

                “ หน้าพี่มีอะไรติดเหรอครับ? ”

                น้ำเสียงทุ้มกล่าวขึ้นท่ามกลางความเงียบ ผมกำลังตั้งใจสำรวจเก็บรายละเอียดอยู่เลยต้องเลิกคิ้วสนใจแต่บางทีพี่เก้าอาจจะเห็นว่าผมกำลังกวนตีนอยู่ก็เป็นได้

                “ คุยกับผมเหรอ ” ชี้เข้าหาตัวเองขณะถามออกไปเพื่อให้อีกฝ่ายย้ำชัดว่าคุยกับผม

                “ ตรงนี้มีแค่เรานะครับ แล้วพี่จะไปถามใคร ” อย่ายิ้ม อย่ายิ้มมมม กูยังไม่ได้ทำใจเว้ยยยยยย!!

พี่เก้ายกยิ้มละมุนเตานี่อย่างเป็นประกายขบขัน โอ๊ย สงสารคนมองด้วย หายใจไม่ทั่วท้องแบบนี้รึเปล่าเขาเรียกว่าคนอ่อยโดนกำเนิดไม่ต้องทำอะไรก็อ่อยแล้ว

วันนี้ประวัติศาสตร์โลกต้องจดจำ

จดบันทึกเดี๋ยวนี้เลยนะว่าพี่เก้าเป็นคนทักเขาก่อน

เขาไม่ได้ทักก่อน!!

ถ้าชอบใครก็ไปจ้องหน้าคนนั้นซะ จ้องไปจ้องจนเขาเปิดปากคุยแต่วิธีนี้ก็เสี่ยงตีนนะ แนะนำอย่าไปใช้เลยดีกว่า ผมเองก็ไม่ใช่คนขี้เขินขี้อายม้วนหน้าตลบกลิ้งหลังเลยทำตัวหยิ่งเชิดหน้าพูดเท็จไป

“ เปล่า พี่คิดไปเองครับ ” ไหวไหล่เชิงเรียกตีนแล้วหันไปมองหม้อดินควันลอยฟุ้งตรงหน้าแทนจะมองหน้าหล่อๆนั่น

“ แล้วเมื่อวานใครจ้องหน้าพี่เขม็งเลยน้า ”

สัด!

สะดุ้งเลยมึง เรื่องเมื่อวานอันนั้นชัดเจนจริงๆ แต่ไม่นึก “ จำได้? ” เชี่ยยยย กูจะตายแล้วไอ้มาร์คไอ้ไวท์ไอ้จิน ฮือ


“ อื้อ ” เจ้าตัวพยักหน้าก่อนจะหันมาสบตาผม

“ .... ”

“ น่ารักขนาดนี้ใครจะลืมได้ล่ะครับ ”







...สตั๊น


น็อค


ช็อก


ขอเป็นลมสามวิ


ผมนิ่งงันไปกับคำพูดนั้นบางทีมันอาจจะเป็นแค่การอ่อยเรี่ยราดเป็นประจำมากกว่าที่จะพูดออกมาจากใจพอคิดแบบนั้นแล้วใจที่มันกำลังจะระเบิดห่อเหี่ยวแห้งแล้งทันที ขยับยิ้มตอบพลางเอื้อมมือไปแตะแก้มนุ่มของพี่เก้าอย่างคนไร้มารยาท

“ ผมว่าพี่มากกว่านะครับ... ”

ส่งยิ้มที่คิดว่าเย้ายวนและหล่อที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ น่ารักน่า...ครับ ” ตบท้ายด้วยการลากปลายนิ้วไปแตะริมฝีปากพี่เก้า

จากนั่นถึงดึงกลับมาแตะริมฝีปากตัวเอง...ขอร้องซี๊ดดังๆในใจ


...!!


แววตาคมเต็มไปด้วยความอ่อยของพี่เก้าดูตะลึงงันไปกับการกระทำอุกอาจของผม

“ อา... หิวข้าวชะมัด ”

แล้วผมก็ยักไหล่ทำเป็นเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นหันไปยกชามข้าวและหม้อดินเกาเหลาจ่ายเงินเรียบร้อยก็พามื้อเช้าร้อนๆไปหาที่นั่งไม่สนใจหันกลับไปมองพี่เก้าอีกเพราะ...

กูฟินมากกกกกกกกกกก

เขินไปอีกสิบชาติ

แต่ๆ โอ๊ยยย กูช่างกล้าอะไรขนาดนี้

อ่อยแรงกว่านี้มีมั้ย

ไอ้มาร์คมึงมาห่ามศพเพื่อนมึงที!

โอ๊ย ไอ้นับเอ๊ย มึงทำอะไรลงไปนั่น นั่น! มันจูบทางอ้อมชัดๆ แต่ เหี้ย แปบนะครับ ใจมันเต้นแรงมากจนหายใจไม่ทันเรียบเรียงคำพูดไม่ถูกแล้ว จะว่ายังไงดีคือเพาะอีกฝ่ายเป็นพี่เก้าผู้ขึ้นชื่อเลื่องลือความอ่อยและแจกอ้อยทุกเพศทุกวัยไม่เว้นแม้แต่คนท้องแล้วจะให้ผมทำเหมือนคนอื่นที่แดกอ้อยที่พี่เก้าแจกงั้นเหรอ แบบนั่นเขาจะจดจำผมได้ไง!

ระดับผมคือต้องทำทุกอย่างให้พี่เก้าคิดว่าผมน่าสนใจดูไม่หลงกลเข้าแต่ทั้งที่จึงคือหลงหัวปักหัวปำจนไม่รู้จะขึ้นมาจากหลุมยังไงแล้ว

นั่งทำใจอยู่หน้าเกาเหลาห้านาทีเต็มๆถึงจะลงมือกินได้ แถมมุมที่นั่งดันเห็นผู้คนเดินให้รอบเป็นการบอกอ้อมๆว่าจะส่องพี่เก้าต่อก็ไม่ยากเกินความสามารถ ลงมือตักข้าวเข้าปากเป็นวินาทีเดียวกับที่พี่เก้าหันมามองผมพอดี...แถมยังยิ้มให้อีกสายตาดูสนุกแปลกๆยังไงไม่รู้แต่รู้มัยว่าการจ้องคนเวลากินข้าวมันเสียมารยาท

กูไม่กล้าแดกเลยครับ...   

ปกติโซยข้าวเหมือนกลัวหมาจะมาแย่งข้าววันนี้เช้านี้และมื้อนี้ต้องมานั่งเป็นผู้ดีกินข้าวคำเล็กช้าๆห้ามกินเลอะห้ามหกอย่าอ้าปากกว้าง... เวร แล้วเมื่อไหร่จะกินเสร็จวะ แอบส่งสายตาทอดสะพานไปสิบยี่สิบสะพานแล้วไอ้พี่เก้าก็ดูเหมือนจะรู้นะ รู้นั่นแหละ ถึงได้ยิ้มกวนโมโหไม่เลิก

แอบหวังตามนิยายหวานแหววว่าพี่เก้าต้องเดินมาขอนั่งกินข้าวกับผมแล้วเราก็ทำความรู้จักกันแต่เปล่า เปล่าเลย! เขาเดินถือเกาเหลาไปนั่งกับกลุ่มผู้หญิงท่าทางน่าจะเป็นรุ่นน้อง

“ หมั่นไส้!

ขบเขี้ยวบ่นกับเนื้อหมูในเกาเหลา ช่างเป็นมื้อเช้าไม่น่าพิศมัยเท่าไหร่แต่แอบปลื้มกับรสชาติเกาเหลาทั้งนุ่มลิ้นกลิ่นสมุนไพรฟุ้งพอขับกล่อมให้จิตใจร้ายกลายเป็นดีได้ ...พี่เก้ามันคนของสาธารณะ มึงเย็นไว้ไอ้เก้า เดี่ยวรอได้เป็นแฟนก่อน พ่อจะขังลืมไม่เห็นเดือนเห็นตะวันไม่ต้องไปอ่อยหมาแมวที่ไหนเลย!

เพื่อไม่ให้ภาพบาดตาบาดใจมากไปเลยเลือกจะกดโทรศัพท์ไปกินข้าวไปแทน... แน่นอนว่าคราวนี้ต้องอัพสเตตัสตัวเองระบายความเซ็งสักหน่อย

 

นับสองคนเดิมเพิ่มเติมคือความหล่อ

หมั่นไส้คนหล่อ #อุ๊ย #คนอะไรหมั่นไส้ตัวเอง

 

คาดการณ์ได้ว่าอีกสักพักเพื่อนจะมาถล่มด้วยความหมั่นไส้ผม เลื่อนดูเรื่องราวของเพื่อนบ้างเพราะตรงนี้แถวนี้ใกล้ๆนี้มีพี่เก้าไม่ควรจะทำอะไรโจ่งแจ้งเดี๋ยวคนอื่นเห็น

ผมนั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยจนข้าวหมดแล้วพอดีกับแจ้งเตือนในไลน์กลุ่มภาคของผมที่เขาเรียกประชุมด่วนจากรุ่นพี่ไปไม่ครบไม่ต้องเอารุ่น อีกแล้วววว เหี้ยอะไรก็ขู่จะเทจะไม่เอา แล้วผมทำอะไรได้ ในเมื่อว่างก็ต้องไปสิ

เก็บโทรศัพท์แล้วเอาชามไปเก็บแยกเศษอาหารเพื่อให้แม่บ้านเขาเก็บได้ง่ายๆ วางจานลงในกะละมังใหญ่เป็นจังหวะเดียวกับอีกคนที่วางจานลงพร้อมกับผม...

 

“ กินข้าวคนเดียวเหงามั้ยครับ ”

 

ผมเอียงคอไปมองเจ้าของมือขาวที่วางจานพร้อมกับผม

“ ก็นิดนึงนะ ” ผมว่าไปไม่ได้ปิดบังเพราะอีกฝ่ายเป็นพี่เก้า

ใจจริงคืออยากจะบอกว่า เหงามากกกก

ได้โปรดมากินข้าวกับกูเถิด!

แต่ถ้าพูดไปมันจะดูแรดมาก

เดี๋ยวถึงหูคุณแม่แล้วผมจะไม่ตายดี เพราะงั้นเก๊กต่อไป

“ ทำไมครับ? ” พี่เก้าเงียบไปจนผมรู้สึกใจแป่ว “ จะมากินด้วยกันเหรอครับ ”

“ ครับ ” พยักหน้าลงทื่อ “ อยากกินกับน้องพอดี ”

กูว่าความหมายประโยคมันฟังดูแปลกๆ หรือคนใจบาปเช่นผมมันคิดดีไม่ได้ว่ะ

“ ฮึ แต่ดูคิวยาวนะครับ ” เหลือบมองสาวๆรุ่นราวคราวเดียวหน้าและป้ายชื่อบอกว่าเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งพี่เก้าจึงหันไปมองตาม

“ พอดีวันนี้เขาจองผมก่อน ”

แล้วมึงก็ตกลงเนี่ยนะ ไอ้ขี้อ่อย!

“ แต่คุณไม่ต้องน้อยใจไปนะ ”

ถึงกับเอ๋อสิ แย้งสิเดี๋ยวดูเป็นสาวน้อย “ ใครน้อยใจ ”

“ อ้าว ไม่ใช่คุณเหรอครับ ” พี่เก้าทำเสียงตกใจแบบ ฮะ จริงเหรอ โอ้ ว้าว

ผมถอนหายใจทิ้งแล้วส่ายหน้าพลางเดินออกจากโรงอาหารเนียนทำเป็นออกทางซีกซ้ายเพราะมันผ่านหน้าคณะรัฐศาสตร์ใจความของการเดินนี้คือไปส่งพี่เก้าทั้งที่คณะตัวเองอยู่ทางขวา ลำบากไปอีก เหมือนเจ้าถิ่นจะไม่รู้ตัวเพราะยังไงก็ต้องเดินไปคณะตึกเรียนแถมยังไม่รู้ว่าผมเรียนคณะอะไรป้ายชื่อก็ไม่มีเสื้อช้อปเหรอไม่มี สรุปคือไม่มีสิ่งยืนยันตัวเลยสักอย่าง

แต่ที่ยืนยันได้คือ...รักพี่เก้านะครับ อร๊ายยยยย

“ คิดไปเองทั้งนั้น ” เบะปากแถมไปให้

“ ท่าทางคุณมันฟ้องนี่ ” ยังจะมาเถียงอีก “ แต่ไม่เป็นไร ไว้เจอกันอีกรับปากว่าจะลัดคิวนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนแล้วกัน ”

โอเคเลย! ห้ามผิดสัญญานะมึง!

เก็บอาการ! อย่ายิ้มนะไอ้นับ มึงอย่านะเว้ยยย!!

“ ไม่อยากรบกวนครับ ” คนดีไปอีกกู

“ คุณไม่อยากกินข้าวกับผมเหรอ ”

น้ำเสียงดูสลดลงเล็กน้อยถึงปานกลางมันเป็นน้ำเสียงที่พี่เก้ามักใช้อ้อนแฟนคลับเวลาอยากได้นั่นนี่

 

“ มีแค่ผมฝ่ายเดียวที่อยากกินข้าวกับคุณเหรอ ”

 

แอคแทคใจคนไปอีก

อยากถามแม่พี่เหลือเกินว่าเอาอะไรให้ลูกกินถึงได้แจกอ้อยขนาดนี้

“ ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ ” ให้กูดูมีค่าขอเล่นตัวสองนาทีได้เปล่า

“ เป็นอันตกลง ”

“ ... ” ไม่รู้ไม่ชี้มองนกกำลังทำรังบนต้นไม้

“ เจอกันอีกจะกินข้าวเป็นเพื่อนนะครับ พี่สัญญา ”

...อึก!

ผมสะดุ้งเมื่อมือนุ่มหนาแตะลงที่แก้มผมคล้ายมีไฟฟ้าสถิตเลยแถมพี่เก้ายังลูบแก้มผมราวกับกำลังเอาคืนเรื่องหน้าร้านอยู่ คิ้วปากผมกระตุกยิกเลย

“ ข้าวติดแก้มนะ ”

“ ... ” เชี่ย ร้อนวาบอายสุด

“ กินระวังหน่อยสิ เด็กน้อย ”

 

ตู้ม!!

 

เม็ดข้าวมันติดอยู่มุมปากผมแล้วนิ้วโป้งนั่นก็เขี่ยออก...ออกไปใส่ปากพี่เก้าอีกทีลิ้นแดงตวัดรับข้าวเข้าไปนั่นเป็นอะไรที่นับสองจะไม่ทน!

แล้วดูอิพี่มันพูดดิ!

 

“ ข้าวอร่อยกว่าปกติเยอะเลยแฮะ ”

 

อยากตะโกนใส่หน้าว่า...

 

นับสองอร่อยกว่าข้าวอีกเว้ยยยยยยย!!

 

แต่ประโยคนั่นก็ได้แค่ตะโกนในใจแล้วมองพี่เก้าเดินหายเข้าตึกไประหว่างทางเขาเหมือนปกติคือทักคนนั่นคนนี้อ่อยไปหมดจนน่าหงุดหงิด

ส่วนผมเองหมดหน้าที่แล้วจึงเดินกลับคณะถือว่าย่อยอาหารไปยังไงความอิ่มอกอิ่มใจมันมีพลังงานเยอะจนเหลือเก็บอยู่ต่อได้อีกสิบวันเลย อย่างน้อยพี่เก้ามันก็เห็นผมในสายตาบ้างแล้วเว้ย ถึงพี่มันจะยังไม่รู้จักมักจี่ถามชื่อแซ่ผมก็เถอะ แต่นี่มันก็ดีแล้วสำหรับผม

วันนี้ยังดีขนาดนี้แล้วพรุ่งนี้จะขนาดไหน

อร๊ายยยยย!!

โคตรคม จดไว้ใส่แคปชั่นไอจีก่อน เดี๋ยวลืม!

เดินจิ้มโทรศัพท์ไปจนถึงคณะพี่ปีสามพูดคุยแนะเตือนเรื่องกีฬากว่าสิบหรือสิบประเภทหลายร้อยรายการ(เว่อร์ๆให้ดูยิ่งใหญ่) แล้วอะไรคือลงชื่อผมทุกกีฬา ถึงจะเป็นนักกีฬาเก่าแต่ผมถนัดจริงๆแค่แบด บาส บอล ว่ายน้ำ แต่ที่พี่ๆมันจับลงบวกเพิ่มวอลเล่ย์ ปิงปอง แชร์บอล ฟุตซอล กรีฑาและอีกหลายอย่างแต่ก็เผื่อให้เป็นตัวสำรองกันชนกับรายการใหญ่ๆ

“ นับสอง สู้ๆนะ ”

“ ครับ ” ผมยิ้มให้กับผู้หญิงสามคน เขาเข้ามาคุยด้วยหลังจากจบการประชุม พอผมยิ้มให้ก็หน้าแดงใหญ่ ทำไงได้หล่อจนฉุดไม่อยู่จากนั้นขอถ่ายรูป ด้วยความเป็นไม่หยิ่งติดดินเหลือคณาเลยถ่ายไปกว่าสิบ

กว่าจะหลุดวงมาได้เกือบเข้าเรียนไม่ทันแต่ถึงเข้าทันไอ้เพื่อนรักสองตัวแม่งโดด... ไลน์มาเงียบๆว่าจะมาอีกทีตอนรับน้อง นี่มันกลัวรุ่นพี่มากกว่าอาจารย์อีกเหรอวะ แต่ผมเพิ่งมารู้ทีหลังว่าอาจารย์คนนี้ไม่เช็กชื่อ

นั่งโดดเดี่ยวอยู่หลังห้องหนาวเหน็บกับแอร์อีกจะทำร้ายกันไปถึงไหนเนี่ย ตั้งใจเรียนจดสไลด์ไม่มีความง่วงเทท่าไหร่คงเพราะอิ่มใจแน่ๆเลย จนพักเบรกยี่สิบนาทีให้ได้พักสายตาแวบไปเล่นโซเซี่ยล

“ นี่ๆ รู้รหัสไวไฟตึกนี้เปล่า ”

ผมสะกิดถามคนข้างหน้าเพื่อขอรหัสไวไฟเพราะโปรเน็ตเกลี้ยงแถมยังไม่ได้เติมเงินด้วย อนาถใจจริงๆ

ผู้หญิงถูกเรียกเขาหันกลับไปจดรหัสใส่โพสอิทน่ารักให้แล้วค่อยส่งมาให้ผมอย่างเอียงอาย งงในตอนแรกแล้วร้องอ้อเมื่อเห็นไอดีไลน์พ่วงติดมาด้วย เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจจริงยกยิ้มขอบคุณไม่ได้พูดหรือรับปากว่าจะแอดไปคุย

เข้าไวไฟได้เรียบร้อยแจ้งเตือนก็มาเลยครับ... วันนี้พี่เก้ามีเรียนไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมยังรัวไม่หยุดมาเกือบห้านาทีแล้ว แปลว่าพี่เก้ากำลังเล่นอยู่สินะ

เป็นแจ้งเตือนในทวิตเตอร์... ในทวิตเตอร์จะเคลื่อนไหวเยอะมากในแต่ละวันเพราะนอกจากพี่เขาจะทวิตทุกห้านาทีแล้วก็ยังเชื่อมอาร์คเข้ากับทวิตเตอร์ด้วย

 

                เมื่อเช้าพี่เก้านอกใจ! นั่งกับหญิงอื่น ฮืออออ –

                โอ๋ๆ แค่เพื่อนๆน้องๆ ไม่ได้นอกใจครับ

 

                พี่น้องทั่วมหาลัยสิ

 

เมื่อเช้าพี่เก้ากินอะไรรรรร –

                เกาเหลาครับ อร่อยนะ

 

                เย็นนี้เดทกันค่ะเพื่อนขา –

                ใครจะไปเดทกับฮิปโป ไม่เอา

 

                วันนี้พี่เก้าทวิตแปลกๆ คืออะไร –

                คือความลับ : )

 

                ไม่สิ แปลกตั้งแต่เมื่อวานแล้ว อะไรคือทวิตตี้คะ แล้ววันนี้ยังมานุ่มปากอะไรอีก คิดดีไม่ได้เลยค่า!! –

                ก็ทวิตตี้น่ารักจนต้องประกาศให้โลกรู้

 

                ...ทำไมใจเต้นอีกแล้ว วันนี้ใจทำงานหนักสงสัยโรคหัวใจถามหา

 

                นุ่มปากนี่มึงไปแลกลิ้นกับใครมาวะ – เขาเรียกผมว่านิก

                แล้วทำไมกูต้องบอก

 

                ทวิตสิบแปดบวกมากกกก –

                จะเอายี่สิบห้าบวกมั้ยล่ะ

 

                “ อะไรวะ ”

                อ่านๆไปมีแต่คนพูดถึงทวิตของพี่เก้า มันทวิตอะไรไปทำไมคนถึงพูดกันทั่วไปหมดสุดท้ายทนความอยากรู้ไม่ไหวเลยเลื่อนหาทวิตโพสนั้นแต่ต้องส่องไกลมากพยายามเลื่อนทางซ้ายหากเลื่อนขวาเดี๋ยวโดนหัวใจเขาจะรู้ว่าส่อง

                แล้วก็เจอ

 

                นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                โดนลูบคม #ยอมไม่ได้

 

นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                แสบจนน่าปราบพยศ แต่ถ้าพยศมากจะปราบบนเตียง

 

นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                แก้มนุ่มๆ ปากแดงๆ เจ่อๆ มองดูแล้วแม่ง...

 


          ทวิตสุดท้าย...อย่างเด็ด


         

                 นี่เก้าไง @Kaokao_Rat

                อยากจูบว่ะ

 





----------------------


หมัดต่อหมัด อ่อยเเหลกมาก

ใครเคะใครเมะก็...ไม่รู้สิ ใช้ใจคิดค่ะ อิอิ

ร่วมติด #นับเก้ารัก 

ไปกับเรื่องราวอ่อยๆ รถอ้อยคว่ำ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11.888K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

69,363 ความคิดเห็น

  1. #68573 roooose (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 17:29
    กรีดร้องงงงงงงงง
    #68,573
    0
  2. #68549 puthy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 11:42
    หวีดมากแม่
    #68,549
    0
  3. #68531 B3erry (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 16:29
    อยากจะกรี๊ดดดดด พี่เก้าเบาพี่เบา
    #68,531
    0
  4. #68346 Pamgun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 14:20

    แรงมากนะ! แรงมากกก


    #68,346
    0
  5. #68289 tadah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 12:44
    อิพี่เก้าโว้ยยยยยย
    #68,289
    0
  6. #68100 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 20:34
    ตู้มมมมมมมมมมมมมมมม
    ตายปายยยย
    #68,100
    0
  7. #67336 pummayy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 09:30
    หึหึหึหึ..นวยไปหมดดดด
    #67,336
    0
  8. #66948 Londar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    เขินมาก กรีดร้องอ้อยคว่ำไม่ไหวแล้วใจชั้น 55555
    #66,948
    0
  9. #66840 이브KazYuto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:16
    อ่านกี่รอบก็เขินนนนน
    #66,840
    0
  10. #66398 meily0909 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 16:24
    เขินแรก พี่เก้าไม่อ่อนโยน
    #66,398
    0
  11. #66176 nooya-mb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:45

    โอ้ยยยยยยย เขินนนนนนน

    #66,176
    0
  12. #65700 Junim ;) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 12:12
    โอ้มายยย อ้อยคว่ำเยอะมากกก
    #65,700
    0
  13. #65650 NACHI1743 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:31
    กว่าจะอ่านจบคือเส้นเสียงขาดแน่กู55555
    #65,650
    0
  14. #65380 kullaya2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 11:20
    นับสองนายกล้ามากกก
    #65,380
    0
  15. #65175 Nutanichar10 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 22:07

    นับสองลูกกกก!!!! ยังมีตัวตนอยู่มั้ย🤭

    #65,175
    0
  16. #65146 Xinshen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:03

    โอ้ยยย นี่กูกรี๊ดไปกี่รอบละวะ
    #65,146
    0
  17. #65125 orawansafern (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:47

    โว้ยยยยยกูเขินไม่ไหวเเล้วนับสองสลับตัวกับฉานนนนน!!!!!
    #65,125
    0
  18. #65091 pearrysis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 15:00
    ขนาดเรายังเขินขนาดนี้นับสองยังมีชีวิตอยู่ไหมคะลู้กกกกกกก
    #65,091
    0
  19. #65067 ddmm417 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 12:22
    เขินจนบิด
    #65,067
    0
  20. #64964 shinno_sukeii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 01:10
    เอาแล่วๆ
    #64,964
    0
  21. #64959 SakanaTai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 00:56
    เขินมากๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เคยเขินเรื่องไหนเท่านี้มากก่อนๆๆๆๆ กรี๊ด ฮื้อ ผสืกาหืไสหืหาห่หา!!!!! ใจนุๆๆๆ อ่านกี่รอบก็ตายทุกรอบ ช่วยด้วยๆๆๆๆๆ อาการหนักจริงคนนี้ แงงง
    #64,959
    0
  22. #64897 toppingthippp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 22:54
    เขินมากให้ตายเถอะ หยุดอ่านไม่ได้เลย ฮือ
    #64,897
    0
  23. #64873 Tery2006 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:20
    โอ๊ยยยยแม่! หนูเขินได้ไงว่ะะะะ งื้อออออ
    #64,873
    0
  24. #64872 RETHAN_05 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 23:19
    มาอ่านอีกรอบเขียนผิดน้าา "-เย็นไว้-เก้า!" ฮามาก 555
    #64,872
    0
  25. #64860 Lookmoo_00 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 19:18
    ฮื่อออออออ เขินนนนนนนน
    #64,860
    0