คุณชายสาม??(รีไรท์)

ตอนที่ 2 : บทที่หนึ่ง:เป็นบุรุษต้องถนอมสตรี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    19 ก.ค. 62

แคว้นซางหลงเป็นแคว้นที่ค่อนข้างใหญ่และเจริญรุ่งเรืองมากพอสมควรจึงไม่ผิดที่จะมีแคว้นอื่นมาคอยรุกราน แต่ก็ไม่สำเร็จด้วยแคว้นซางหลงมีทัพใหญ่อยู่สองทัพคือ ทัพพิทักษ์แดนเหนือ และ ทัพพิทักษ์แดนใต้

แม่ทัพใหญ่พิทักษ์แดนใต้เป็นคนของตระกลูจงมานับร้อยๆปีแล้ว ส่วนแม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ ณ ตอนนี้เป็นของคนตระกลูหยวนรับตำแหน่งอยู่ ทัพใหญ่ทั้งสองอยู่เฝ้าระวังประจำทิศเหนือและใต้ของแคว้น ทิศเหนือมีคนจากเผ่าทุ่งหญ้าและคนจากเผ่าทะเลทรายมาคอยรุกรานอยู่ตลอด ส่วนทางทิศใต้เองก็มีโจรสลัดและอุทกภัยมาเป็นบางครั้งทำให้ขุนนางบางคนเกิดกลัวขึ้นมาจึงส่งลูกสาวตนมาคอยแต่งงานเข้าจวนท่านแม่ทัพอยู่เรื่อยๆ

ตอนนี้ท่านแม่ทัพใหญ่พิทักษ์แดนใต้ มีฮูหยินสามคนและอนุภรรยาอีกสี่คนแล้วล้วนเป็นบุตรีของขุนนางที่เอื่อประโยชน์ต่อตระกลู จง ทั้งสิ้นพวกนางทุกคนแม้ไม่ได้รักแต่ก็รับเอาไว้เพื่อประโยชน์ในวันข้างหน้าทำให้จนถึงดี๋ยวนี้ท่านแม่ทัพมีบุตรชายเพียงสองคนที่เกิดจากฮูหยินเอกกับบุตรีหนึ่งคนที่เกิดจากฮูหยินรองเท่านั้นยังไม่มีภรรยาคนไหนให้บุตรอีกเลย

ในจวนแม่ทัพใหญ่พิทักษ์แดนใต้มีฮูหยินเอกคอยดูแลเรื่องภายในจวนต่างๆ ฮูหยินเอกมีความยุติธรรมและให้เกียรติภรรยาน้อยคนอื่นๆ ส่วนฮูหยินรองนั้นค่อนข้างถือตัวและยกตนข่มท่านไปบ้างแต่ก็ไม่เคยลงมือทำร้ายใคร ฮูหยินสามและอนุทั้งสี่ก็เป็นกุลสตรีที่ดีไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันภายในจวน

ตอนนี้ข้าก็อายุได้เจ็ดขวบแล้วและท่านแม่ข้าก็ส่งเสริมให้ข้าแต่งกายด้วยชุดบุรุษ ท่านพ่อก็ไม่ได้ว่าอะไร พี่ชายใหญ่ก็เช่นกันจะเว้นก็แต่พี่ชายรองที่ทำหน้ามุ้ยทุกครั้งที่เห็นข้าแต่งกายแบบนี้ พี่รองไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไรหรอกก็แค่เป็นคนที่ค่อนข้างจะอยู่ในกรอบ อย่างวันนี้พี่รองก็ยังพาข้าออกมาเดินเที่ยวที่ตลาดด้วยเลย

"พี่รอง ข้าอยากได้พัดอันนั้น"ข้าชี้มือไปที่พัดจีนแบบคลี่สี่เหลืองอ่อนที่วางอยู่บนโต๊ะในร้านที่ขายอยู่ตามข้างทาง

"ข้าว่าร้านนั้นดูดีกว่านะ"พี่รองมองไปที่ร้านขายพัดร้านใหญ่เมินร้านเล็กๆข้างทางที่ข้าชี้ให้ไปดูเฉยเลย

"ไม่! หากข้าจะต้องเสียเงิน ข้ายอมเสียให้กับสตรีเท่านั้น"ข้าเดินเข้าไปเลือกซื้อพัดที่ร้านข้างทาง โดยมีพี่รองเดินตามมาก่อนหันไปมองเจ้าของร้านข้างทางที่เป็นสตรีสูงวัยคาดว่านางคงแก่กว่าท่านพ่อเป็นแน่แล้วหันกลับไปมองร้านพัดร้านใหญ่ที่มีคนขายเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีดูมีฐานะอย่างไม่เข้าใจในรสนิยมการเลือกของน้องสาวต่างมารดาผู้นี้

"ท่านป้า พัดอันนี้ราคาเท่าไหร่ขอรับ"

"หนึ่งเหรียญเงินเจ้าค่ะ คุณชายน้อย"ท่านป้ายิ้มต้อนรับเด็กน้อยหน้าตาน่ารักในชุดเด็กผู้ชาย

"ข้าซื้อ"ข้าหยิบพัดขึ้นมาควงเล่นปล่อยให้พี่รองเป็นคนจ่ายค่าพัดแทน

พี่รองข้าอายุสิบสองหน้าตาน่ารักไม่แพ้ข้าแต่ค่อนข้างมีความหล่อฉายให้เห็น พี่รองคอยตามใจข้าอยู่ตลอด อาจจะเพราะพี่ใหญ่ต้องติดตามท่านพ่อไปทำงานก็เลยไม่ค่อยสนิทกับข้าสักเท่าไหร่ รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เล็กน้อย ทั้งๆที่มีโอกาสมีพี่ชายแล้วแท้ๆแต่กลับเจอหน้ากันได้แป๊ปๆแล้วก็ไป

โครม!เสียงของล้มระเนระนาดจนพวกข้าต้องหันไปมอง

"ขอเถิดเจ้าค่ะ อย่าพังร้านข้าเลย"หญิงสาวเกาะแขนร่างชายกำยำไว้แน่นไม่ให้เข้าไปทำลายร้านขายดอกไม้ของนางพร้อมกับร้องขออย่างเวทนา

"หากเจ้ายอมตกลงเป็นเมียข้า ข้าก็จะรับเจ้าไปเลี้ยงดูอย่างดี"ชายนิสัยเสียเชยคางหญิงสาวขึ้น หญิงสาวพยายามขัดขืนด้วยน้ำตานองหน้า คนผ่านไปมาก็ไม่กล้ายุ่งเพราะฝ่ายชายเป็นถึงลูกชายของขุนนางในพื้นที่

"หยุดนะ"ไม่ได้อยากจะทำเป็นเท่แต่มันทนไม่ไหวแล้วข้าเดินเข้าไปยืนประจันหน้ากับชายร่างยักษ์ที่ทำตัวหยาบช้าไม่น่าคบหาท่ามกลางสายตาคนทั้งหลา

"กล้ามากนะเจ้าหนู"ชายร่างกำยำเงื้องมือจะตบเด็กจอมแส่ด้วยรอยยิ้มดูถูกดูแคลน

ข้าถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายก่อนที่จะเอียงตัวหลบ คว้าพัดในมือคว้างใส่หน้ามัน แล้วกระโดดถีบยอดอกจนมันเสียหลักล้มหงายท้องลงไป ข้าตั้งหลังได้แล้วจึงใช้เท้าเหยียบลงบนหน้ามัน

"เจ้า! มีความผิดอยู่สามอย่าง"ข้าเว้นวรรคแล้วสูดลมหายใจก่อนตะโกนลั่นใช้นิ้วชี้ ชี้หน้ามัน"อย่างแรก เจ้าใช้อำนาจของเจ้าในทางที่มิชอบ ข้อสอง เจ้าใช้กำลังกับผู้ที่อ่อนแอกว่า และข้อสุดท้าย เจ้ากล้าทำสตรีงามต้องหลั่งน้ำตา ในฐานะ คุณชายสามแห่งจวนแม่ทัพ ข้ายอมไม่ได้"ว่าเสร็จข้าก็กระทืบเท้าใส่หน้ามัน กระทืบๆๆๆ จนมันเลือดกลบปากสลบคาเท้าข้า ข้าหอบเล็กน้อยแล้วส่งตัวมันให้กับทหารที่มาตามเจ้านายของตน

"พี่สาวท่านไม่เป็นไรนะ"ข้าไม่สนใจที่จะฟังทหารเหล่านั้นอวดอำนาจของเจ้านายเดินตรงมาทางหญิงสาวที่ถูกทำร้าย หญิงสาวมองข้าอย่างทราบซึ้ง แหม...ข้าใช่ว่าจะไม่อยากเท่ต่อหน้าสาวแต่ว่า..."ข้าขอซื้อดอกไม้ของท่านหน่อยจะได้หรือไม่"ข้าแบบมือไปตรงหน้าพี่รองที่รีบวิ่งตามข้ามาอย่างเหนื่อยหอบ พี่รองมองหน้าข้าพักหนึ่งก่อนที่จะยอมยกถุงเงินของตนเองให้ข้า หญิงสาวหันไปมองร้านที่พังไปกว่าครึ่งของตนเองแล้วหันกลับมามองข้า

"แต่..."ก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยอะไรออกมาข้าก็นั่งลงข้างๆนางก่อนที่จะหยิบดอกไม้ที่ยังบานสวยอยู่มาดม แล้วบรรจงประดับไว้บนเส้นผมของนาง

"พี่สาว...แค่ท่านยิ้มอย่างงดงามแทนน้ำตาข้าก็พอใจแล้ว"ข้าค่อยๆเช็ดน้ำตาให้กับหญิงสาว หญิงสาวละบายยิ้มงามแล้วหลบหน้าข้าด้วยความเขินอาย ข้ามอบถุงเงินให้กับหญิงสาวตรงหน้าให้นางใช้เงินก้อนนี้ไปซ่อมร้าน นางขอบคุณข้าเป็นการใหญ่

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาข้าก็เป็นที่รู้จักกันในนาม คุณชายสามแห่งจวนแม่ทัพ พวงคำว่าเจ้าสำราญมาด้วย

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

50 ความคิดเห็น

  1. #50 bphanphe (@bphanphe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 16:45
    555 ชอบ มุกเยอะดี
    #50
    0
  2. #21 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:50
    หึหึหึๆๆๆ
    #21
    0
  3. #11 Boomsakalaka999 (@Boomsakalaka999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 13:16

    ชอบพระเอก??? เรื่องนี้มากกก ถึงอยู่ร่างใหม่ก็ไม่ทิ้งนิสัยเดิม... เป็นกำลังใจให้ไรท์ แต่งเรื่องนี้ยาวๆๆๆๆ กว่าเดิมนน้าาาาาาาาา

    #11
    0
  4. #1 Highbuff (@pimnaje-77) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:51
    ก็ว่าอยู่ทำไหมเหมือนเคยอ่านเมื่อนานมาแล้วT^T
    #1
    0