Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 28 : ♫ OS Kiss mark - Hoonnam -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    17 ส.ค. 58




♫ Kiss mark
-Hoonnam-


เมจะตอบคอมเมนท์อพาร์ทเมท 22 ในตอนหน้านะคะ
เพราะไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้ามาอ่านวันชอตนี้หรือเปล่า
เผื่อไม่อ่าน เดี๋ยวจะไม่เห็นที่ตอบเม้นท์.

วันชอตนี้เริ่มจากวีเเอพค่ะ เห็นน้องนัมใส่สร้อย? สร้อยมั้ยวะ 555
ที่เป็นสีดำเเล้วรู้สึกว่า โอ๊ยยย เเม่เอ๊ยย โมเอ้มากก
คาวาอิ๊จังเดสึเนะอายิโนโมโต๊ะอาริงาโตะโกไซมัสสุดอะไรสุด
รู้สึกถึงความวายเบาๆ นี่ถ้าน้องใส่หูเเมวกับหางเเมวก็คงใช่



ไม่พอค่ะ งานฮออึนเดซัมเมอร์เฟสล่าสุดนั้น น้องเเมวโรเเมนติคของเราก็มีโบว์ผูกคออีกค่ะ
เน่าะะะะะะะะะะ มันจะโมเอ้เกินไปเเล้ว งานฟิคก็ต้องมา 555555
ตามนี้นะคะ เอนจอยรีดดิ้งค่ะฮุนนัมชิปเปอร์ทุกท่าน : )
 






 

“ถามจริง ฮยองหึงบ้างปะวะ?

 

 

คิมจีวอนสะกิดถามพี่ชายเจ้าของใบหน้าตี๋จัดผู้กำลังยืนอยู่หลังตากล้องดูการถ่ายทำของเมมเบอร์อีกสองคนในฉาก

 

 

“ก็คง...ความรู้สึกเดียวกับนายตอนฮันบินถ่ายคลิปกับจินฮวานอ่ะ”

 

 

ซึงฮุนยักคิ้ว จีวอนหรี่ตามองเขากลับ เเต่ซึงฮุนไม่รู้ว่าสายตาอีกฝ่ายที่มองเขาเป็นยังไง เพราะตาไอเด็กฟันกระต่ายหน่ะ ตี่จนเเทบไม่เห็นลูกตาดำแล้ว

 

 

แล้วนี่พวกเด็กๆไปไหนหล่ะ?

 

 

เขาถามถึงเเกงค์มักเน่เเห่งวายจี ปกติเด็กพลังล้นพวกนั้นมันต้องวิ่งเล่นกันเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวลั่นสตูดิโอเเล้วเเท้ๆ เเต่ตอนนี้สตูดิโอกลับเงียบกริบผิดปกติ

 

 

“ยัดข้าวกันอยู่ ไม่รู้ไปหิวโหยมาจากไหน ไอ้เด็กพวกนี้ ดูดของกินเข้าปากอย่างกับในท้องมีหลุมดำใหญ่เท่าอวกาศ”

 

 

ถึงปากจะบ่น เเต่ซึงฮุนก็ยังเห็นรอยยิ้มเอ็นดูบนหน้าจีวอน เป็นรอยยิ้มเหมือนเวลาพ่อเเม่ภูมิใจที่ลูกกินข้าวหมดจานไม่มีผิด

 

 

“เฮีย”

 

 

“อะไรอีกวะ กลับไปดูเเลฮันบินไป เดี๋ยวกินข้าวหมดไม่เจอคิมบับฮยองอยู่ใกล้ๆ ไอ้เสือมันจะหงุดหงิดเปล่าๆน่า”

 

 

ซึงฮุนโบกมือไล่คนเป็นน้อง เเต่อีกฝ่ายยังเซ้าซี้

 

 

“โห่ มาหาเพราะกลัวเหงานะเนี่ย นัมเเทฮยองก็ถ่ายกับมินโฮฮยอง จินอูฮยองก็ถ่ายกับซึงยุนฮยอง ...”

 

 

“ย๊า! ไปไหนก็ไปเลยไปคิมจีวอน ฉันจะดูนัมเเทฮยอนถ่ายรายการโว้ยย”

 

 

ซึงฮุนต่อยอกหนาของแรพเปอร์วงไอค่อนเเล้วผลักอีกฝ่ายออกไปไกลๆ จีวอนฉีกยิ้มฟันกระต่าย ดวงตาปิดโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว เด็กหนุ่มหัวเราะลั่นเเล้วยอมหยุดกวนซึงฮุน เเต่ไม่วายทิ้งระเบิดไว้ก่อนจะถอยกลับไปยังห้องพัก

 

 

....

 

 

เเทฮยอนเกลียดคอสตูมเเนวหวานๆที่ทำให้เเฟนๆชมเขาว่าน่ารักเสียจริง ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าสีอ่อน กางเกงขาสั้น หรือเเม้เเต่...ริบบิ้น

 

 

ใช่ ริบบิ้น หรือโบว์อะไรแบบเนี้ย เขาเกลียดจริงๆ เกลียดจนอยากจะกระชากออกให้พ้นคอ คือขนาดเเค่เป็นโบว์สีดำเส้นเล็กๆ คิมบับกับพวกเด็กๆในฮาเร็มมันยังตบมือชอบใจหาว่าเขาเป็นโลลิค่อนหลุดออกมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น ไม่ต้องพูดถึงโบว์ใหญ่ที่โคดี้นูน่ากำลังบรรจงผูกอยู่ตอนนี้เลยดีกว่า ใจนึงเเทฮยอนก็อยากจะเอากรรไกรมาตัดฉับ เอาให้เสียงกรรไกรที่สะบั้นโบว์เส้นโตนั้นดังสะเทือนใจทีมคอสตูมกันไปเลย

 

 

เเต่อีกใจก็อยากจะกรีดร้องขอบคุณที่มันเป็นโบว์ใหญ่

 

 

ไม่ อย่าพึ่งเข้าใจผิดคิดว่าซังนัมจาอย่างนัมเเทฮยอนเกิดจะพิศวาสโลลิค่อนขึ้นมานะ เเต่เพราะว่าไอ้รอยเเดงๆตรงหลังคอเขาต่างหาก ที่ทำให้นัมเเทฮยอนรู้สึกดีใจขึ้นมาที่วันนี้มีโบว์มาประดับปิดรอยที่หลังคอ

 

 

ส่วนต้นเหตุที่ทำให้เขามีรอยเเดงอยู่บนหลังคอหน่ะเหรอ ก็นั่งตาตี่อยู่ข้างๆนี่ไง

 

 

“มองหน้าทำไมคะ? รู้เเล้วน่าว่าหล่อ” 

 

 

ซึงฮุนส่งจูบเเล้วเอียงหน้าราวกับว่าเขินอาย ในขณะที่เเทฮยอนบึนปากเเล้วยกมือขึ้นจับโบว์ที่ผูกอยู่รอบคอด้วยความอึดอัดเเละระเเวงนิดหน่อย ถึงเเม้เขาจะขอให้โคดี้นูน่าช่วยตบคอนซีลเลอร์เเล้วโบกทับด้วยเเป้งอัดเเข็งเเล้วก็เหอะ

 

 

“เซงงง วันนี้คอสตูมไม่โดนจายเลย”

 

 

ซึงฮุนใช้ปลายนิ้วเขี่ยโบว์สีดำที่พาดตัดกับผิวขาว ก่อนจะไล้ปลายนิ้วลงเหนือรอยจูบที่เขาทำไว้ ถึงมันจะมองไม่เห็นเพราะเเทฮยอนสั่งโคดี้นูน่าอัดคอนซีลเลอร์เเถมอัดเเป้งเสียหนาเตอะ เเต่ เฮ้! ไม่เอาหน่า คุณจะไม่รู้ได้ไงว่าคุณทำรอยไว้ตรงส่วนไหนบนร่างกายของเเฟนคุณบ้าง

 

 

“ไม่ต้องมาพูดเลย ฮยองอ่ะเล่นอะไรบ้าๆ”

 

 

“ไรอ่ะ ที่ไอ้เด็กเหยินมันทำรอยหลังคอฮันบิน ฮันบินไม่เห็นจะบ่นเลย ไม่เอาคอนซีลเลอร์มาทา ไม่อัดเเป้งทับด้วย”

 

 

“โอ๊ยยย เเล้วผมใช่ฮันบินป่ะ? เเล้วฮันบินต้องออกงาน? ต้องไปกองถ่ายเหมือนผมป้ะหล่ะ?”

 

 

เเทฮยอนบ่นด้วยน้ำเสียงจริงจัง จะจูบจะกอดเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เเต่เคยบอกไว้เเล้วว่าอย่าทำรอย เพราะร่างกายเเละผิวเขานี่ บริษัทยังต้องใช้ทำมาหากิน ไม่ได้เลี้ยงหมาเลี้ยงเเมวอยู่หอเหมือนใครบางคน คืออีซึงฮุนก็ฟังเขามาตลอดนะ จนกระทั่งหลังถ่ายวีเเอพนี่หล่ะ อยู่ดีๆก็มากัดคอเขาเเล้วก็เลีย ไม่รู้วิญญาณลูกสาวเข้าสิงหรือไง ตาก็ไม่ได้โตเหมือนชิวาวาสักหน่อย 

 

 

“ทำไมมาว่าฮยองอ่ะ ไปว่าไอ้เด็กเหยินเลย มันยุให้ทำ” 

 

 

“จีวอนทำไมอีกหล่ะ?

 

 

“ก็มันบอกว่า...เอาจริงๆในวงก็ยังไม่มีใครรู้ใช่ไหมว่าพี่สองคนคบกัน เเบบก็ดูสนิทเเต่ไม่ก็ไม่รู้ว่าคบแบบแฟน เพราะไม่ได้เปิดเผย” 

 

 

ซึงฮุนเขี่ยโบว์บนลำคอขาวอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าลงไปแตะจูบทับรอยเดิมไวๆทีหนึ่ง พอเงยหน้าขึ้นมาก็ยิ้มสนุกที่เเทฮยอนเบิกตาโตหน้าเเดงก่ำ

 

 

“ฮยอง ตรงนี้ไม่ได้นะ”

 

 

เเทฮยอนส่ายหน้า ดวงตาเรียวกวาดมองไปรอบๆ โชคดีที่ทุกคนต่างสนใจกิจกรรมของตัวเองอยู่ เขาหันกลับมามองหน้าร่างสูงที่ยอมผละออกไปเเต่เปลี่ยนมาคลึงมือเขาเล่นเเทน

 

 

“จีวอนก็เลยบอกว่า ไม่พูดก็ต้องเเสดงความเป็นเจ้าของบ้าง เเสดงออกให้มันชัดเจนหน่อย”

 

 

“แล้วฮยองแสดงออกโดยการทำรอยที่หลังคอผมอ่ะนะ?

 

 

“ไรอ่ะ ปกติทำตรงอื่นก็ไม่เห็นจะมีปัญหาเลยนี่นาน้องเเมว”

 

 

ซึงฮุนเอียงคอ ยกยิ้มมุมปากเเล้วยื่นมือไปเกาคางเเทฮยอนเบาๆ

 

 

“เวลาทำรอย พวกผู้ชายก็รู้กันว่ามันเป็นการเเสดงความเป็นเจ้าของอย่างนึง เเบบว่ามีเจ้าของเเล้วไรงี้ ผู้ชายคนอื่นจะได้ไม่มายุ่งกับคนของตัวเองไง”

 

 

“ผู้ชายที่ไหนจะมายุ่งวะ?

 

 

“ไอ้ซงคิตตี้เอสเอมทีเอมสี่นั่นเเหล่ะคนนึง”

 

 

“ก็เรามีกันอยู่ห้าคน”

 

 

“เเต่มันก็สนิทกะเรานี่ เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องโรงเรียนเดียวกันด้วย”

 

 

“ก็สนิทกันหมดป่ะ เเต่อาจจะเป็นเพราะผมเป็นมักเน่ ฮยองเขาเลยเข้าหา”

 

 

“ซึงยุนก็อยู่มักเน่ไลน์”

 

 

"ฮยองก็ดูอารมณ์ซึงยุนฮยองด้วยเหอะ คนมาวอเเวมากๆก็โดนเเข้งฟาดเข้าให้ จะให้มินโฮฮยองไปเล่นกับจินอูฮยอง? ก็โดนเเข้งอีกหล่ะ ก็มีเเค่ฮยองที่เอ็นดูเเล้วก็เล่นตอบเวลามิโนฮยองมาเล่นด้วย กับผมที่เขาเสนอตัวมาเล่นด้วยบ่อยๆ”

 

 

“ไม่รู้หล่ะ กันไว้ก่อน ผู้ชายคนไหนมายุ่งก็ไม่ดีทั้งนั้น”

 

 

ซึงฮุนว่าเเล้วเเลบลิ้นทะเล้น เขายีผมนิ่มของคนที่หน้างอเบาๆ ก่อนจะฉุดให้เเทฮยอนลุกขึ้นเมื่อใกล้ถึงเวลา เเว่วเสียงทีมสตาฟตะโกนมาให้เเสตนด์บาย ส่วนซึงยุนก็ตื่นเเล้ว เเละกำลังเดินไปรับไมค์มาให้เมมเบอร์ทุกคน

 

 

 นั่นแหล่ะ... แล้วสุดท้ายเเทฮยอนก็ต้องยอมจำนนกับเหตุผลที่ดูเหมือนจะไม่ใช่เหตุผลของอีซึงฮุนอยู่ดี

 

 

...

 

 

“ฮยอง”

 

 

?

 

 

“ซึงฮุนนี่ฮยอง”

 

 

อา เสียงคุ้นๆ เเต่ฟังเเผ่วเบาจนดูเหมือนเรียกเขาจากที่ไกลเเสนไกล 

 

 

ซึงฮุนปรือตาสู้เเสงอาทิตย์ที่สาดผ่านบานกระจกเข้ามาในห้อง พอเห็นว่าฟ้ายังไม่สว่างนักใบหน้าขาวตี๋ก็ซุกลงกับเตียงมากกว่าเก่า เขากำลังจะจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอีกหน เเต่พลันความรู้สึกเจ็บจี๊ดก็พุ่งขึ้นมาที่หลังคอ มือใหญ่ตะปบหลังคอตัวเองทันทีด้วยคิดว่าอาจจะเป็นยุงหรือเเมลงกัดเข้าให้ แต่พอหงายดูมือตัวเองเเล้วไม่มีซากอะไรติดมา เเถมยังไม่มีอาการคันเขาเลยนอนต่อ



....

 

 

“ซึงฮุนฮยอง ย๊า!”

 

 

เสียงดังสั่นสะเทือนตึกเเบบนี้จะเป็นใครไม่ได้นอกจากลีดเดอร์คังคนดี ซึงฮุนพลิกตัวตะเเคงหนี เเต่กลับถูกดึงทั้งผ้าห่มเเละหมอนออกจากตัว พังแล้ว การนอนอันแสนสุขสบาย

 

 

“เอออ ตื่นเเล้วก็ได้ มึงนี่!”

 

 

ซึงฮุนสูดจมูก คนเป็นพี่ลุกขึ้นนั่งก่อนจะใช้ปลายนิ้วสางผมชี้ๆของตัวเองให้เข้าทรง 

 

 

“รอยอะไรเต็มคอเลยวะเฮีย เเดงไปหมดเลยนั่น”

 

 

“หือ?

 

 

ซึงฮุนเลิกคิ้ว ยกมือขึ้นจับๆลูบๆตามคอดูก็พบว่าไม่มีผื่น เเถมยังไม่คันอีกด้วย หนุ่มหน้าตี๋พยายามนึกหาสาเหตุพลางคว้ามือถือขึ้นมาเปิดกล้องหน้าส่อง

 

 

เเล้วเขาก็ยิ้มออก

 

 

“ไม่ใช่เเมลงกัด...ถ้างั้น...”

 

 

ซึงยุนชี้มือมาที่รอยตามลำคอเเละไหล่ก่อนจะเดินมาดูใกล้ๆ เขาเหลือบตามองพี่ชายที่ยิ้มมุมปาก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าซึงฮุนกำลังอารมณ์ดีโคตรๆ เเละวันนี้น่าจะอารมณ์ดีต่อเนื่องไปทั้งวันเเน่

 

 

“เดี๋ยวมานะ...”

 

 

ซึงฮุนพูดทิ้งไว้เท่านั้นก่อนจะเดินออกจากห้อง ทิ้งให้ซึงยุนนั่งขบคิดอยู่กับตัวเองคนเดียวบนเตียงที่ยังไม่ได้เก็บ

 

 

“รอยมันคุ้นมากเลยนะ เหมือนเห็นเมื่อไม่นานมานี้เองอ่ะ”

 

 

“อืมม ไปเห็นมาจากที่ไหนวะ?

 

 

...

 

 

“มอร์นิ่งคิสครับเเมวโรแมนต โอ๊ย!”

 

 

ซึงฮุนร้องลั่น เมื่อโผล่เข้าไปคร่อมเเทฮยอนที่กำลังนั่งก้มตัวทำอะไรซักอย่างอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ เขาจูบลงกลางศีรษะหนักๆ เเต่โดนเเทฮยอนศอกกลับ พังหมดแล้วความโรแมนติคที่อีซึงฮุนพยายามสร้าง

 

 

“ดุจัง”

 

 

“สมน้ำหน้า”

 

 

“นี่...”

 

 

เเต่ว่าซึงฮุนไม่สนใจอีกคนที่ยังบ่นเขางึมงำ ซึงฮุนใช้ปลายนิ้วสางผมนิ่มของอีกฝ่ายเบาๆด้วยความเอ็นดู

 

 

“ไหนๆเราก็เป็นเเฟนกันเเล้ว เเล้วเราก็มีรอยที่คอเหมือนกันเเล้ว วันนี้มาเเต่งตัวเเบบคู่รักกันมั้ย?

 

 

“บ้าดิ ใครจะไปทำ น่าอายจะตาย”

 

 

“บ๊อบบี้กับฮันบินยังทำเลย”

 

 

“นี่ฮยองเป็นอะไรกะเเรพเปอร์ไอค่อนนักหนาเนี่ยห้ะ?

 

 

“ก็คู่นั้นมันทำตัวเปิดเผยดีอ่ะ อยากทำไรก็ทำ มันรักกัน เเคร์กันเเละกัน พวกมันทำสิ่งที่มันทำเเล้วมีความสุขด้วยกัน ไม่เเคร์คนอื่นดี เเต่เอาเถอะ ไม่อยากทำก็ไม่บังคับอยู่เเล้วน่า...”

 

 

“ก็ไม่ได้บอกว่าไม่อยากนะ...”

 

 

...

 

 

ซึงยุนขมวดคิ้วมองเเทฮยอนกับซึงฮุนที่เเต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสีเดียวกันทั้งท่อนล่างท่อนบนเเล้วขมวดคิ้ว ยิ่งรู้สึกถึงบรรยากาศเเปลกไปที่เกิดขึ้นรอบตัวพี่คนรองกับมักเน่เเล้วยิ่งขมวดคิ้วหนัก เสื้อสีน้ำเงินกางเกงขาวเหมือนกันอาจจะบังเอิญ บรรยากาศรอบๆตัวคู่นี้? ก็รู้สึกเเปลกๆมาสักพักเเล้ว ส่วนรอยเเดงๆบนคอที่เหมือนกันนั้น...

 

 

“เฮ้ย!”

 

 

ซึงยุนร้องลั่นเเล้วเริ่มโวยวาย

 

 

“รอยๆๆๆ รอยที่คอเหมือนกันเลย รอยที่คอ!”

 

 

เพราซึงฮุนใส่เสื้อกล้าม ส่วนเเทฮยอนใส่เสื้อคอปาด ซึงยุนเลยเห็นรอยเเดงบนคอตำเเหน่งเดียวกันเหมือนกันได้ชัดเจน ประเด็นคือ ซึงยุนรู้ว่ารอยนี่สดใหม่ทั้งคู่

 

 

“ซึงยุนฮยองรู้ละ พอใจยังอ่ะ? 

 

 

เเทฮยอนถามซึงฮุนที่กำลังดื่มน้ำผลไม้ด้วยสีหน้าสดชื่น 

 

 

“เขินอ่ะดิ๊ มาเเอบทำตอนฮยองหลับอ่ะ” 

 

 

ซึงฮุนว่า ละมือจากเเก้วน้ำไปเกาคางอีกฝ่ายที่สะบัดหน้าหนีแบบไม่จริงจังนัก เขาก็ทำรำคาญไปอย่างนั้นแหล่ะเวลามีคนมาแหย่มาเซ้าซี้ แต่จริงๆก็ชอบนะ และชอบมากเลยแหล่ะถ้าคนๆนั้นเป็นอีซึงฮุน

 

 

“ไม่รู้อ่ะ กันไว้ก่อน ผู้หญิงหรือผู้ชายคนไหนมายุ่งก็ไม่ดีทั้งนั้น”

 

 

ยิ่งกว่า Copy - paste ประโยคมาวาง ซึงฮุนยิ้มกริ่ม ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปกดจมูกลงบนซอกคอ เสียงเเหบแหลมกระซิบเเผ่ว

 

 

“ยอมก็ได้ เเต่ว่าต้องเท่าเทียมกันนะ รอยบนคอเราต้องมีเหมือนกับรอยที่คอฮยองด้วยดิ เคนะ”

 

 

ซึงฮุนเม้มปากลงบนผิวเนื้ออ่อนที่เดียวกัน เเตะปลายลิ้นร้อนดูดดุนบนผิวหอม ซึงฮุนได้ยินเสียงเเทฮยอนครางเบาๆ เเต่ยังคอยกำชับว่าอย่าทำเเรงจนมันเห็นชัดเกินจะปกปิด เพราะอีกฝ่ายต้องใช้ร่างกายทำงาน

 

 

ซึงฮุนพยักหน้าเเล้วเลื่อนริมฝีปากไปยังตำเเหน่งต่อไป...

 

 

“เเม่งโว้ยยย ให้กูรู้เองด้วยรอยจูบที่เหมือนกันกับเสื้อผ้าที่เหมือนกันเนี่ยนะ? เป็นวิธีที่กวนตีนมาก ช่วยหยุดจูบกันเเล้วหันมาอธิบายก่อนเซ่!”

 

 

“เฮ้ย! นี่ลีดเดอร์ยืนหัวโด่อยู่นี่นะ หยุดนัวเนียกันเดี๋ยวนี้นะอีซึงฮุน นัมเเทฮยอน ย๊าาา! ฟังกันหน่อยสิโว้ยยยย!”

 
 

 

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1052 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:16

    ซึงยุนผู้น่าสงสาร555555 เขาก็อยากหวานของเขาอะนะ

    #1,052
    0
  2. #977 Gamairu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:01
    55556555 ลูกหมาออกมาจากตรงนั้นสิลูก โถ่คนน่ารัก
    #977
    0
  3. #897 Mo_mo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 11:00
    ซึงยูนลูกออกมา5555555โอ้โหหห ต้องขอบคุณบาบิมากๆ
    #897
    0
  4. #605 fhanatic (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 08:15
    งื้ออออออ ยุนๆรู้ช้าไปแล้ว55555 เขาจะหวานกันก็ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ
    #605
    0
  5. #517 ( ̄ˇ ̄)♡ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:20
    บาบิตัวขี้ย แต่ก็ยุแล้วดียังไง ก็งื่ออออออออ น่ารักกรุบกริบไงง
    #517
    0
  6. #426 trtrb_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 15:04
    งื้อ ฟิคน่ารักมากเลยค่ะ

    นัมแทฮยอนอ่า เขินเนอะแต่ก็แอบมาทำรอยที่คอพี่เค้า ร้ายนะเรา

    ส่วนซึงฮุนอ่า ... ร้าย ร้าย

    แต่ร้ายที่สุดคงเป็นบาบิ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะบ็อบ เรารักนาย ก๊าก

    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารัก อ่านแล้วเขินค่ะ
    #426
    0
  7. #246 juminyy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 13:16
    เอิ่มมมมม เหมือนจะอยากปิดแต่ก็ไม่อยากปิดนะนัมนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    สงสารยุน คราวหลังไปนัวเนียจีนูต่อหน้าพวกนี้กลับบ้างก็น่าจะดีนะ ใช่ม๊ะ

    เรื่องนี้ละมุนมากกกกกก เมย์เป็นคนแต่งอะไรละมุนได้แบบ เอิ่มมมม ขอซีอิ๋วได้มั้ยรู้สึกว่าเราจะเริ่มเป็นเบาหวานแล้ววว ฮ่าๆๆๆๆๆ ชอบอ่า อยากอ่านอีก พี่ฮุนเจ้าเล่ห์ นัมก็มักจะปากไม่ตรงกับใจ ฮ่าๆๆๆๆ
    #246
    0
  8. #234 kyotangmo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 17:38
    น้องเมรู้ภาษาญี่ปุ่นเยอะใช่มั้ย เห็นใส่มาเป็นชุดเลย ฮ่าๆๆๆ

    นัมน่ารักอ่ะ มือก็ฟาดแต่จริงๆแล้วชอบให้ฮุนมานัวเนีย คิคิ ตลกตอนทำรอยแล้วฮุนเอามือตะปบเหมือนโดนไรกัด มันเหมือนกันเหรอ 555 สงสารลีดที่ยืนหัวโด่แล้วไม่มีใครสนใจ โอ๋ๆ >_<
    #234
    0
  9. #233 kray krislay (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 14:26
    นัมโมเอะมากค่ะ>< พี่ฮุนขี้หึงจังเลย ทำรอยคืออะไรรรรรรรร นัมมีการแอบมาทำตอนพี่หลับอีกเขินอะดิ๊>< ตอนสุดท้ายตลกลีดมากค่ะ 555555
    #233
    0
  10. #232 Oumyim Naruk (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 06:29
    55555555555555555555555 สงสารลีดเดอร์ยูน โดนคู่รักฮุนนัมเมิน 55555555
    เค้าอ่านนไรท์ อิอิ น่ารักดีนะคู่นี้ มีใส่เสื้อผ้าสีเดียวกัน ทำรอยที่เดียวกันอีก
    เมมเบอร์ไม่รู้นี่ก็เกินไปแหละ แต่ว่านะ บอกกันดีๆก็ได้ม้างงคุณซึงฮุน 5555555
    น้องนัมนี่ก็เหวี่ยงจริงแต่ไม่เห็นจะห้ามจริงจัง พี่ฮุนได้ใจใหญ่แล้วว อิอิ
    #232
    0