Fic Winner - Apartmate (Yoonwoo)

ตอนที่ 27 : ❀ Apartmate 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 ส.ค. 58




 ❀ Apartmate 22
-Yoonwoo-


ช่วงนี้เมติดฟิค ดับเบิ้ลบี(บ๊อบบี๊บีไอ) มากกกกค่ะ

แล้วคือฟิคแบบ ไม่อัพมานานมากกกกกก

พวกรีดเดอร์ก็เข้าไปสครีมหน้าฟิคกับที่แฮชแทกทุกว๊านนนนน ทุกวันนน

นี่ก็เลยสงสัย ถ้าเราหายไปบ้างนี่จะมีรีดมาตามบ้างมั้ยวะ?

เลยอาศัยโอกาสช่วงไม่ว่างไม่อัพฟิคดูซะเลย สรุปว่า กริบค่ะ 55555

เฟลไปอีกกกก ไม่เล่นล้าวววว จะกลับมาอัพทุกวันแต่โดยดี ฮรอลลลล

ละนี่คนอ่านหนูหายไปไหนโหมดดดดดดด คอมเม้นท์ฮวบมากเลยยยย ช้ำใจจจจจจจจจจ

 

เบญ, ออย

พี่ฮุนใกล้เข้าโหมดมีสติแล้วค่า รอก่อนน้าา

 

พี่โม

ถามหามิ เหมือนรู้เลยว่ามิจะมา 5555

พาพี่มิมาเข้าฉากละค่ะ พอหอมปากหอมคอให้หายคิดถึง อิ้อิ้

 

พี่อมยิ้ม

ยังยืนยันคำเดิม ว่าดีใจที่ชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ อิ้อิ้





 

“พี่มินจี เเว๊!”

 

 

“เห้ยยย!”

 

 

ซึงยุนหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นพี่สาวหน้าคมร้องลั่นหลังจากเขาโผล่ไปด้านหลังแล้วร้องใส่หูคนที่กำลังนั่งเล่นทวิตเตอร์อย่างขมักเขม้น โชคดีที่เป็นเวลาเลิกงานเเล้ว ในเเผนกเลยเหลือพนักงานเพียงประปรายเท่านั้น

 

 

“ซึงยุน! ถ้าพี่หัวใจวายขึ้นมาทำไงเนี่ยห้ะ! นี่ยังไม่ได้เเต่งงานเลยนะเว้ย!

 

 

“โถ่พี่ก็...ละนี่พี่จินอูของผมไปไหนหล่ะครับ?

 

 

“จินอูเหรอ คือจีนู...เอ่อ...”

 

 

“หืม?

 

 

ซึงยุนเลิกคิ้ว มองตามสายตาล่อกเเล่กของมินจีออกไปด้านนอก พื้นที่ด้านนอกของชั้นถูกจัดไว้เป็นสวนเล็กๆสำหรับนั่งเล่น คิมจินอูกับซงมินโฮกำลังพูดคุยพลางดื่มเครื่องดื่มในมือด้วยหน้าตาสดชื่น

 

 

“อย่าบอกนะว่าเขามาที่นี่บ่อยๆ”

 

 

“อ่า ก็บ่อยนะ เเต่พักหลังมานี้ก็ไม่ได้มานานเเล้ว”

 

 

มินจีรีบพูดเสริมเพราะเธอเห็นประกายไม่พอใจในดวงตาคู่เรียวของเด็กหนุ่ม

 

 

“ผมว่าผมกลับดีกว่า”

 

 

 หลังจากยืนกอดอกสังเกตทั้งคู่อยู่พักใหญ่ ซึงยุนก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงเรียบๆผิดปกติ มินจีหันไปมอง ก็เห็นว่ามินโฮรวบกอดจินอูไปทั้งตัวจนเพื่อนของเธอเเทบจมลงไปกับอก

 

 

“ชิบหายละ เอ่อ ยุน อยู่รอก่อนน่า ไม่มีอะไรหรอก เชื่อพี่ดิ”

 

 

เธอคว้าเเขนเด็กหนุ่มเอาไว้ ภาวนาให้คู่ข้างนอกมันพูดคุยกันเสร็จเสียที

 

 

“นี่ท่าจะขี้หึงไม่เบานะเราเนี่ย”

 

 

มินจีกดไหล่ซึงยุนที่เบ้ปากให้นั่งลงกับเก้าอี้ทำงานของจินอู เด็กหนุ่มมองสำรวจไปรอบๆ ที่โต๊ะมีกองเอกสาร เเฟ้มรายงานประชุม เเฟ้มงบประมาน ถุงเก็บความร้อนที่บรรจุกล่องข้าวของเขา เครื่งเขียนอีกนิดหน่อย เเก้วน้ำดื่ม เเละ...

 

 

“ถุงนี้ของใคร?

 

 

ซึงยุนหยิบถุงกระดาษสีชมพูอ่อนขึ้นดู เขาเปิดปากถุงเเล้วก้มดูของด้านใน ซึ่งก็คือชูครีมห้าก้อนโตโรยไอซิ่งหน้าตาน่ากิน

 

 

“ของฉันเอง มีอะไรไหม?”

 

 

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นด้านหลัง พอหมุนเก้าอี้หันไปก็พบว่าซงมินโฮกำลังโอบไหล่จินอูเดินตรงมาที่โต๊ะ ส่วนมือข้างที่ว่างล้วงกระเป๋าด้วยท่าทางกวนโอ๊ยเสียไม่มี

 

 

“ผมกลับละ เจอกันที่อพาร์ทเมนท์นะพี่จินอู”

 

 

“เดี๋ยว มึงอะ ออกไปคุยกันก่อน มีเรื่องจะคุยด้วย

 

 

มินโฮกระชากคอเสื้อของเด็กหนุ่มไว้ ซึงยุนฮึดฮัด หมุนตัวกลับมามองมินโฮด้วยสายตาไม่พอใจ ก็รู้นะว่าอีกฝ่ายช่วยเขาเรื่องจินอูเอาไว้ตั้งเยอะตอนที่จินอูเมาคอพับอยู่ที่ผับ แต่พอเห็นมินโฮมากอด มายุ่งกับจินอู เขาก็ไม่ชอบอยู่ดี นึกถึงเรื่องที่มินจีบอกว่ามินโฮมาบ่อยๆยิ่งหงุดหงิดไปใหญ่

 

 

“อะไรไอตี๋ อย่าหาเรื่องให้มาก เดี๋ยวโดนหรอก ไป ไปคุยกันข้างนอก”

 

 

....

 

 

“เเกกกก ซึงยุนต้องโกรธมากเเน่เลยอ่ะ ตะกี้นะพอเห็นเเกอยู่กับมินโฮปุ๊บ น้องก็จะกลับเลย เเฟนเเกนี่ขี้หึงชะมัด”

 

 

มินจีเอ่ยปากพูดกับเพื่อนทันทีที่สองหนุ่มเดินหายออกไปคุยกันด้านนอกและอยู่ไกลเกินรัศมีที่จะได้ยินพวกเธอคุยกัน

 

 

“เฮ้ย แฟนอะไร ยังไม่ได้ตกลงคบอะไรเลย”

 

 

“เเหมมม มารับมาส่ง ทำข้าวกลางวันมาให้ นอนห้องเดียวกัน พาไปเปิดตัวกับเเก้งค์เพื่อน นี่เหลือนอนด้วยกันก็ผัวเมียละค่ะเพื่อน” 

 

 

“บ้า” 

 

 

“ไม่บ้าเหอะ ละตะกี้ตอนมินโฮกอดเเกนะ โอ๊ยยย เหมือนเห็นควันพวยพุ่งออกมาจากหูจากจมูกซึงยุนเลยอะ”

 

 

“เว่อร์อะมินจี”

 

 

“ไม่เว่อร์ เนี่ย ถ้าน้องมันกลับเข้ามาต้องอ้อนมันเยอะๆนะ ตามใจซึงยุนให้มากๆ น้องให้ทำอะไรเเกก็ต้องทำ ไม่งั้นนะเเกโดนเมินแบบรอบที่แล้วเเน่”

 

 

“ไม่เอานะ โดนยุนเมินไม่ดีเลยอ่ะ”

 

 

“เออ งั้นก็อ้อนเยอะๆ ยอมๆน้องเข้าไว้ เคนะ”

 

 

มินจีตบไหล่เพื่อนปุๆก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ออกมาให้ห่างจากเพื่อนเมื่อซึงยุนเดินกลับเข้ามาพร้อมกับมินโฮ

 

 

“ผมกลับก่อนนะพี่จินอู ดูเเลตัวเองด้วย ไว้เจอกันครับ”

 

 

ชายหนุ่มยิ้มบางๆก่อนจะก้มหัวให้มินจีเเละจินอู เขาชี้หน้าซึงยุนเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อย้ำเตือนถึงสิ่งที่พึ่งคุยกันไป ก่อนจะเดินหายออกไปทางประตูหน้า

 

 

“ยุน”

 

 

“ผมว่าผมกลับเลยดีกว่า เย็นนี้คงไม่ได้ไปด้วยเเล้ว ขอโทษนะครับพี่มินจี”

 

 

ซึงยุนโค้งให้ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินออก เเต่ยังไม่ทันก้าวไปไหน มือนิ่มๆก็คว้ามือเขาเอาไว้เสียก่อน ซึงยุนหลุดยิ้มออกมาเเต่เด็กหนุ่มก็ปรับสีหน้ากลับไปนิ่งเหมือนเก่า

 

 

“ยุนอ่า โกรธเหรอ?”

 

 

“เปล่า”

 

 

“โกรธเเน่เลย คือ..กับมินโฮไม่มีอะไรเลย จริงๆนะ มินโฮเเค่ผ่านมาเลยซื้อชูครีมร้านที่พี่ชอบมาฝากเฉยๆ เเล้วก็แวะมาคุยด้วย บอกว่าช่วงนี้อาจจะหายหน้าหายตาไปหน่อยเพราะอยากจะตัดใจจากพี่ให้ได้ เเล้วที่กอดกันก็เพราะเขาขอกอดเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดอะไรเลยนะ พี่ไม่ได้นอกใจยุนเลย เปล่าเลยนะ”

 

 

พูดไปก็โบกไม้โบกมือพัลวัน ซึงยุนคิดว่าการอธิบายออกมาตามนิสัยซื่อๆของจินอูนั้นน่ารักมากจนอยากจับมาฟัดรัวๆ เเต่ยังพยายามเก๊กหน้าเข้มให้มากที่สุด

 

 

“พี่กอดผมคนเดียวไม่พอเหรอ ทำไมต้องไปกอดคนอื่นด้วย?”

 

 

จินอูกระพริบตาปริบๆ เจ้าตัวมองเขาด้วยเเววตาซื่อๆ ทำหน้ามึนๆจนซึงยุนเกือบจะหลุดยิ้ม

 

 

“ก็ ก็กอดกันเเบบรุ่นพี่รุ่นน้องไง ม...ไม่ได้เหรอ?

 

 

“เเล้วที่กอดกับผมอ่ะ เเบบไหน รุ่นน้องเหมือนกันเหรอ?

 

 

“เปล่านะ กอดกับยุนก็เเบบเพื่อนบ้านไง คนอาศัยอพาร์ทเมนท์เดียวกัน”

 

 

“คำตอบไม่ผ่านมากพี่ ผมกลับละ”

 

 

“ยุนอ่า ดีกันนะ นะๆ ยังไงกอดกับยุนก็พิเศษกว่าคนอื่นอยู่เเล้ว ก็น่าจะรู้นี่นา ทำไมต้องถามด้วยหล่ะว่าแบบไหน” 

 

 

ซึงยุนยกยิ้ม เด็กหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงานของจินอู ก่อนจะตบตักตัวเองปุๆ

 

 

“หายงอนก็ได้ เเต่พี่ต้องมานั่งตักผม ระหว่างที่เคลียร์งานให้เสร็จ”

 

 

“บ้าดิ”

 

 

“โอเค งั้นเจอกันที่อพาร์ทเมนท์”

 

 

“ยุนอะ!”

 

 

“พี่ไม่มีสิทธิต่อรองนะ วันนี้พี่คุยกับผู้ชายคนอื่น เเถมกอดผู้ชายคนอื่นต่อหน้าผมด้วย ผมเสียใจมากนะรู้ไหม”

 

 

“เเต่ว่านั่นรุ่นน้องนะ กอดลากันเฉยๆเอง กอดกันความรู้สึกก็ไม่เหมือนกอดกับยุนซะหน่อย”

 

 

“ไม่รู้เเหล่ะ”

 

 

“ก็ได้ๆ”

 

 

จินอูทิ้งตัวลงนั่งตักเด็กหนุ่มทันทีที่ซึงยุนทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ เเต่ยังเกร็งหลังเอาไว้ไม่ยอมพิงซึงยุนไปทั้งตัว แค่เขานั่งตักซึงยุนก็อายจนหน้าร้อนฉ่าไปหมดแล้ว ถ้าเอนหลังไปเจอลมหายใจร้อนๆในระยะประชิด คิมจินอูจะต้องละลายแน่ๆ

 

 

“น่ารักหว่ะ หูพี่เเดงเลยอ่ะ อยากฟัด”

 

 

ซึงยุนตวัดแขนกอดเอวสอบเเล้วดึงอีกฝ่ายให้เอนหลังพิงเขาทั้งตัว ก่อนจะกดจมูกลงข้างเเก้ม 

 

 

“ยุน! อายคนอื่นเค้า มินจีก็ยังอยู่นะ”

 

 

“ไม่มี๊ ฉันเปล่าดูเลย ฉันตั้งใจทำงานอยู่” 

 

 

มินจีใช้เถ้าถัดเลื่อนเก้าอี้กลับเข้าคอกของตัวเอง ทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขยันขันเเข็ง

 

 

“ไม่ต้องอายเเล่ว ทั้งเเผนกก็เหลือพี่กับพี่มินจีสองคน” 

 

 

ซึงยุนกวาดตาไปรอบๆซึ่งดับไฟหมดเเล้ว เหลือเเต่เวิ้งนี้เท่านั้นที่ยังเปิดไฟสว่างโร่ เด็กหนุ่มยักคิ้วก่อนจะกดจมูกลงบนเเก้มขาวที่ร้อนฉ่า

 

 

“คุณคิมจินอู นี่ใช่สถานที่ที่คุณจะมาพลอดรักกับเเฟนไหม? ทำไมไม่รู้จักกาละเทศะบ้าง!”

 

 

จินอูถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงเข้มๆเย็นๆดังขึ้นเหนือหัว ซึงยุนก็ชะงักไปเหมือนกัน เเต่พอหมุนเก้าอี้หันกลับไปเด็กหนุ่มก็ต้องหัวเราะลั่น

 

 

“โธ่ จินฮวาน ตกใจหมดเลย! นึกว่าผู้จัดการขาโหด”

 

 

“บ้าสิ รายนั้นหน่ะ เเจ้นกลับทันทีที่ถึงเวลาเลิกงานตลอด เหลือเเค่เราสามคนเฝ้าเเผนกประจำ จะเป็นผู้จัดการได้ไง” 

 

 

จินฮวานส่ายหน้า ก่อนจะยิ้มกรุ้มกริ่ม ทำสีหน้าสีตาแบบที่จินอูรู้เลยว่าโดนแซวแน่ๆ

 

 

“อ่ะ เชิญสวีทกันต่อเลยจ่ะ ขอโทษที่ขัดจังหวะ แต่เห็นละหมั่นไส้อ่ะ ยังไงเดี๋ยวฉันกับมินจีจะคอยเเอบส่องอยู่ห่างๆ เคลียร์งานเสร็จละบอกนะเพื่อนนะ”

 

 

จินฮวานกลับไปโต๊ะตัวเอง เเต่ไม่นานก็ไถเก้าอี้ไปซุบซิบกับมินจี ซึงก็ซุบซิบกันดังลั่นราวกับเอาไมโครโฟนจ่อไว้ที่ปาก และมันก็หนีไม่พ้นเรื่องพวกเขานี่เเหล่ะ 

 

 

“ยุน กระเถิบเก้าอี้เข้าใกล้โต๊ะอีกนิดสิ พี่พิมพ์งานไม่ถนัด”

 

 

“ครับ” 

 

 

ซึงยุนรับคำ ใช้ขาถัดเก้าอี้เข้าไปใกล้โต๊ะอีกนิด เเล้วปล่อยให้จินอูเปิดโปรเเกรมต่างๆเคลียร์งานของตัวเองไป เเละโดยไม่รู้ตัว คนที่นั่งเกร็งตัวตอนเเรกก็ค่อยๆผ่อนหลังเอนพิงอกเขาเอง

 

 

“เย้ เสร็จเเล้ว”

 

 

“เสร็จเเล้วเหรอ เก่งจัง เอารางวัลไหมครับ?

 

 

“หือ รางวัลอ...”

 

 

ยังไม่ทันถามให้รู้ความจินอูที่เอี้ยวตัวหันไปหาก็โดนจูบปิดปากซะก่อน ไอ้โดนจูบบดปากเนี่ยเขาเริ่มชินเเล้ว เเต่ไอ้เสียงเพื่อนที่กรีดร้องโวยวายกันลั่นแผนกอยู่เนี่ย คิมจินอูควรเอาหน้าไปมุดไว้ตรงไหน?

 

 

...

 

 

“ซึงยุน”

 

 

“ครับ?

 

 

“ต้องดูเเลเพื่อนพี่ดีๆนะ ได้มันเเล้วก็ห้ามทิ้งรู้ป่าว”

 

 

“จินฮวาน!”

 

 

“ต้องดูเเลให้เสมอต้นเสมอปลายด้วย ห้ามดูเเลดีเเค่ช่วงโปรโมชั่น”

 

 

“มินจีอ่ะ!”

 

 

“โถ่ นี่พวกพี่เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ยยยย”

 

 

ซึงยุนโวย พลางคีบเนื้อหมูลงจานของจินอู ที่อุดมไปด้วยเครื่องเคียง ผัก เนื้อสัตว์เเละกิมจิที่เขาคีบไปให้ก่อนหน้านี้จนพูน

 

 

“เตือนไว้ก่อน เพื่อนคนนี้พวกพี่หวงมากนะ ฟันเเล้วทิ้งเเกตาย!”

 

 

มินจียกตะเกือบขึ้นมาทำท่าปาดคอ ส่วนจินฮวานก็พยักหน้าสมทบ พร้อมหยิบกรรไกรสำหรับตัดหมูขึ้นมาทำท่าจ้วงเเทง เห็นอย่างนั้นซึงยุนก็ยกมือขึ้นมาป้องปาก ก่อนจะกระซิบกับมินจีเเละจินฮวานที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

 

“ผมคิดว่าถ้าผมได้พี่จินอูเเล้วน่าจะอยากได้อีกเรื่อยๆ คงไม่ฟันครั้งเดียวทิ้งเเน่นอนครับ” 

 

 

“ย่าห์! คังซึงยุน ถ้ากระซิบไม่เป็นก็ไม่ต้องทำท่าป้องปากเหมือนกระซิบเป็นหรอกนะ!”

 

 

จินอูต่อยที่เเขนอีกฝ่ายเบาๆ หน้าเเดงก่ำจนทุกคนต้องยื่นมือมาหยิกเเก้มคนละทีสองที เพราะหมั่นเขี้ยวจินอูเหลือเกิน

 

 

“คู่นี้เเม่งน่ารักหว่ะ”

 

 

“เออ ดูเเลกันดีๆนะ ถ้าทะเลาะกันก็ให้นึกถึงหมูกับไส้ย่างกระทะนี้ไว้ หมูกับไส้จะคอยเตือนว่าเราเคยมีความรู้สึกดีต่อกัน มีช่วงเวลาดีๆด้วยกันนะ”

 

 

“พี่จินฮวานทำเหมือนคนแก่ให้พรคู่รักใหม่อะไรอย่างนั้นเลย”

 

 

ซึงยุนหัวเราะ เเต่ก็รับคำว่าจะจำหมูย่างกับไส้กระทะนี้เอาไว้ เเละจะนึกถึงมันเมื่อทะเลาะกับจินอู

 

 

“ผมสัญญาว่าจะดูเเลพี่จินอูให้ดีที่สุด เท่าที่ผู้ชายคนนึงจะดูเเลคนที่เขารักได้”

 

 

ประโยคเลี่ยนๆเรียกเสียงโห่เเซวจากอีกฝั่งโต๊ะ ซึงยุนมองจินอูที่ยิ้มเขินๆเเล้วเอื้อมมือไปกุมมือข้างหนึ่งของอีกฝ่ายไว้ ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มออกมาเมื่ออีกฝ่ายเอนตัวมากระซิบกับเขาเบาๆให้ได้ยินกันเพียงสองคน

 

 

“พี่ก็...จะพยายามดูเเลยุนให้ดีเหมือนกันนะ”






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1051 กอหญ้ากอไผ่ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:01

    มันจะหวานเกินไปแล้วป้ะ นี่ยิ้มจนแก้มจะแตกแล้วเนี่ย

    #1,051
    0
  2. #920 Kanitin Sathainteeraparb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 17:00
    เขินมากกกกก เขินจนหมั่นไส้????????
    #920
    0
  3. #873 PNPK11 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:58
    โอ้ยยยยย ยูนเอ้ยยยยย ฉันไปเรียกพี่มิมาดามใจฉันก็ได้
    #873
    0
  4. #667 FangiiLy_GC (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 16:05
    โอ๊ยยยย ดีต่อจิตใจค่ะ แต่ความหมั่นไส้ยุนนี่ยังไม่หมดลง ฮ่าาาาา
    #667
    0
  5. #604 fhanatic (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 08:05
    ช่วงสวีทต่อเนื่องนิมันดีกับใจมากจริงๆค่ะ
    #604
    0
  6. #510 ( ̄ˇ ̄)♡ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:53
    ทำไมเขินตอนยูนตอบเรื่องฟันแล้วทิ้ง หื่อออ ทำไมมะนดูน่ารักในสายตาเล้าาาา ~
    #510
    0
  7. #372 [10000] li (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 12:09
    แหม่ขาดแค่ถามว่านายคังซึงยุนจะรับนายจินอูเป็นภรรยารึไม่? - -เกือบครบละแต่งงานหน้าเตาหมูย่าง ฮาาาา
    #372
    0
  8. #314 NotEve (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 23:06
    ไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากคำว่า หมั่นไส้ 
    แหม คังซึงยุน ทำเป็นเข้ม 555
     
    แล้วก็เนียนลวนลามพี่จินอูตลอด อ่านแล้วรู้สึกเรียลนะคะ ตัวจริงก็ลวนลามตลอด 55
    #314
    0
  9. #245 juminyy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 13:05
    จีนูอ่าาาาาาา ทำไมน่ารักน่าหลงแบบนี้ละคะ ฮือออออ หนูอยากได้แบบนี้ไปเลี้ยงที่บ้านบ้างอ่าาาาาาาา
    คือแบบดีอ่าาาา มีแต่คนรัก เอ็นดูจีนู เห็นแล้วนึกถึงตัวเอง จีนูมันน่าเอ็นดูทั้งตัวจริงและในฟิคเลยอ่าาาาา
    ทำไมมันเป็นคนที่ใสซื่อขนาดนี้ ฮืออออออ รักอ่าาาาาา รักจีนู จีนูของเค้าาาาาาาาาา

    อิอาคังเดี๋ยวก็จูบเอาๆ นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นพระเอกเรื่องนี้นี่มีตบค่ะ อิจฉามาก อิจฉาไป
    ทำไม ชอบจูบของจีนูอะไรขนาดนั้น หลงอ่ะดิ หลงมากป้ะ เห่ยยยยยยยยยยยย
    #245
    0
  10. #231 oshztao_BB (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 22:53
    ทำไมคะทำมายยยยยย ยุนน่ารักไปค่ะต้องการแบบนี้ซักคนขายดี.com มีขายมั้ยคะ????????????
    #231
    0
  11. #230 kyotangmo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 18:35
    เอ้ย เราไม่ได้กริบน้า เราก็ตามเช็คทุกวันตามกิจวัตร 555 แต่เราไม่เคยทวงฟิคใครเลย เพราะว่าเกรงใจคนเขียนแหละ ห่ะๆ

    นี่ เดาถูกเลยสินะ พูดถึงมิ มิก็มา ฮ่าๆๆ น่าสงสารอ่ะ มีกอดครั้งสุดท้ายด้วย อยากรู้ว่าพูดไรกับยุนไปจังเลย

    จินอูมีง้อด้วยอ่ะ ยุนนี่ร้ายกาจนะ แกล้งงอน รู้ว่าพี่เค้าจะง้อใช่มั้ย หึๆ

    ยุนหื่นนนน ขนาดที่ทำงานยังไม่เว้นเลยนะ =__= ตอนแรกตกใจนึกว่าผจกมาเหมือนกัน กะลังจะสมน้ำหน้าพอดี สรุปเป็นจินฮวาน 555

    ใกล้จะเป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ยเนี่ย จินอูเริ่มหวานกับยุนบ้างละ ^_^

    #230
    0
  12. #229 kray krislay (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 17:58
    พี่เมอิสแบค>< คิดถึงงงงงงงง จริงๆหนูมารอที่หน้าเด็กดีทุกวันเลยนะคะ._. แต่ไม่กล้าทวงอะ ตอนนี้หวานแบบน้ำตาลอายมากค่ะ
    #229
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #227 Kezzy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 16:29
    กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!

    หวานน้ำตาลขึ้น

    จินูจะน่ารัก น่าปกป้องเกินไปแล้วนะ (ฉันอิจฉาเธอ)

    ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเหมือนกันค่ะ แต่พอว่างปุ๊บรีบเข้ามาเม้นท์ทันทีกลัวน้องเมน้อยใจไม่แต่งต่อ ^^
    #227
    0
  15. #226 Oumyim Naruk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 15:58
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อกอิแป้นจะแตก หวานเยิมหยดย้อยมากกกกคู่นี้ อ่านไปมือจะหงิกตาย

    น่ารักกันเกินไปแล้วววว ตอนจินอูแก้ตัวนี้แบบน่ารักมากอ่ะ ยุนแกทนได้ยังไงที่ไม่จับมาฟัด แอร๊ยยยย

    นี่ตกลงเค้าตอบรับเป็นแฟนกันแล้วหรอ ใจเค้าอยากให้จินอูหึงยูนบ้างอ่ะ แบบมีสถาณการณ์เข้าใจผิด

    แล้วจินอูก็เริ่มรู้ใจตัวเองไรงี้ ว่ารักยูนมากไม่อยากเสียให้ใครอ่ะ ถ้าเป็นแบบนั้นจินอูต้องน่ารักน่าแกล้งมากแน่ๆ

    ยูนต้องยิ่งหลงจินอูเข้าไปใหญ่ แอร๊ยยยยยยยยย คิดเองเขินเอง 55555555

    ป.ล. ไรท์เค้าไม่อยากทวงฟิคอ่ะ เห็นแบบไรท์บางคนเค้าไม่ชอบให้ทวงไรงี้

    เค้าเลยไม่เคยทวิตทวงฟิคไรเลย เกรงใจคนแต่ง เขาอาจไม่ว่างแต่งติดธุระไรงี้

    นี่เลยไม่เคยทวงไรเลย เคยแต่บอกเป็นนัยๆว่าย้อนมาอ่านซ้ำอีกรอบสองรอบแล้วนะ ไรงี้อ่ะ 555555

    เพื่อไรท์จะใจดีมีเมตตาอัพตอนต่อไปให้อ่านไรงี้ ถ้ารู้ว่ามีคนตามอ่านอยู่ อิอิ
    #226
    0