Emperor of the Immortal God

ตอนที่ 62 : กรรมสนอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 400 ครั้ง
    7 ส.ค. 63

ไตรภพกลับไปเข้าในบ้านอีกครั้งหนึ่ง เห็นทุกคนกำลังยืนล้อม นพ.พริษฐ์อยู่ ตอนนี้สายตาทุกคนต่างจดจ่อไปที่นาฬิกา ราวกับนาฬิกาเดินไปช้า ๆ

 

ติ๊ก ต๊อก

 

‘อีก 1 นาที 14.00 น.’

 

นพ.พริษฐ์ยังคงพูดคุยกับลูกหลานเหมือนคนปกติ ซึ่งหมอเทวดามองอย่างมีความสุข เมื่อครบเวลาแล้วร่างกายของ นพ.พริษฐ์ไม่หลับเหมือนเคย เงินหนึ่งร้อยล้านก็จะลอยเข้าสู่กระเป๋าเขาทันที

 

“จิรุจ หลานต้องโตกว่านี้นะ อีกหน่อยต้องรับช่วงโรงพยาบาลต่อ หลานเองก็ไม่ได้จบแพทย์มา การทำธุรกิจกับการรักษาคน มันคนละเรื่องกัน อย่าเอาแต่ผลกำไรโดยไม่คำนึงถึงชีวิตคน”

 

“ครับปู่”

 

จิรุจรับคำ เป็นจังหวะเดียวกับที่นาฬิกาแจ้งเตือนครับ 14.00 น. ร่างกายของ นพ.พริษฐ์ฟุบหลับลงบนโซฟาทันที เหมือนกับถูกตั้งระบบ เวลาหลับไม่ขาดหรือไม่เกินแม้แต่เสี้ยววินาที

 

“พ่อ / ปู่”

 

นพ.อุดม มงคล และจิรุจ รีบประคองร่างของ นพ.พริษฐ์ให้นอนลงดี ๆ เพราะเมื่อครู่ศีรษะของ นพ.พริษฐ์เกือบจะฟาดกับขอบโซฟา 

 

“เป็นไปได้อย่างไรกัน ในเมื่อยานั่น…”

 

หมอเทวดาพูดอย่างแผ่วเบา ไม่อยากจะเชื่อสายตา เขาใส่สมุนไพรที่คิดว่าแก้ง่วงได้ดีที่สุด ทั้งยังมีคาเฟอีนจำนวนมากอีก ทำไมยังคงหลับอยู่อีกหละ นี่มันโรคอะไรกันแน่

 

“ดูเหมือนแกจะแพ้แล้วนะ”

 

ไตรภพเดินก้าวเข้ามายืนเผชิญหน้ากับหมอเทวดา ซึ่งสูงเพียงไหล่ของเขาเท่านั้น หมอเทวดาใบหน้าแดงฉาน ต่อว่าชายหนุ่มทันที

 

“แพ้อะไร แล้วใครชนะ แกหรอ ? เจ้าหนู อย่างมากก็แค่เสมอเท่านั้น”

 

“เสมอ ? งั้นเรามาเดิมพันกันต่างหากไหมหละ ถ้าฉันทำให้เขาตื่นขึ้นมาได้เดี๋ยวนี้ ทั้งยังจะไม่มีวันหลับอีก แกต้องแก้ผ้าออกไปจากบ้านหลังนี้ ทิ้งทุกอย่างเอาไว้ไม่เว้นแม้แต่เสื้อผ้า แกกล้าไหมหละ”

 

“ฮ่า ๆ ไอเด็กน้อย แกคิดว่าแกจะรักษาได้หรอ ได้งั้นเงื่อนไขเดียวกัน ถ้าแกรักษาไม่ได้ แกต้องแกผ้าแล้วเดินออกไปเช่นกัน”

 

ไตรภพพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุด พยักหน้าให้กับมงคล ซึ่งมงคลได้หยิบถ้วยยาที่ไตรภพปรุงมาวางไว้บนโต๊ะรับแขก ด้านหน้าของ นพ.พริษฐ์ที่กำลังหลับอยู่

 

“ดูนี่ให้ดี”

 

ไตรภพวางมือทาบลงบนหน้าอก นพ.พริษฐ์ แผ่พุ่งพลังลมปราณเข้าไปในร่างกาย เพื่อกระตุ้นให้ชีพจรของเขากลับมาเป็นปกติ ไอมารที่ห่อหุ้มร่างกายเมื่อสัมผัสถึงพลังปราณอันแข็งกร้าว ต่างหวาดผวา พยายามหลบเลี่ยงรังสีพลังปราณ

 

แต่ไตรภพไม่ใช่มือสมัครเล่น เขาได้ชักนำเพลิงมังกรเทวะ ลักษณ์มังกรสีม่วงโจมตีไปที่ไอมารตามจุดต่าง ๆ จนไอมารเหล่านั้นแหลกสลายไป 

 

ปึ้ก

 

ไตรภพกดมือลงไปทาบบนหน้าอกอีกครั้งหนึ่ง ใช้พลังลมปราณกระตุ้นหัวใจให้ นพ.พริษ์ฐ์กลับมามีสติ บัดนี้ไอมารต่าง ๆ ได้ถูกขจัดออกจนหมดแล้ว

 

นพ.พริษฐ์ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง เขาเห็นทุกคนกำลังจับจ้องเขาเป็นตาเดียว พลางรีบลุกขึ้นมาด้วยความตกใจ

 

“สองชั่วโมงแล้วหรอ”

 

“!!!”

 

ทุกคนหันมองไตรภพสลับกับนพ.พริษฐ์ กระบวนการที่ไตรภพทำเมื่อครู่ หากนับเวลาจริง ๆ ผ่านไปไม่กี่นาทีเท่านั้น นพ.พริษฐ์ กลับตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล นี่เป็นปาฏิหาริย์ในรอบหลายปีเลยทีเดียว

 

“พ่อ / ปู่”

 

“ปะ เป็นไปไม่ได้”

 

นพ.อุดม มงคล และจิรุจ พุ่งเข้าไปหา นพ.พริษฐ์ด้วยความรวดเร็ว พยายามจะสำรวจร่างกายว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ น้ำตาของทั้งสามคนคลอเบ้า เมื่อเห็นนพ.พริษฐ์ฟื้นขึ้นมาเช่นนี้

 

“ดื่มยาถ้วยนี้หน่อยสิครับ จะได้มีแรง”

 

ทุกคนหันไปทางไตรภพ โดยเฉพาะ นพ.พริษฐ์ผู้ปราดเปรื่อง เขามองนาฬิกาที่เข็มยังคงหยุดอยู่ที่ 14.03 น. แสดงว่าเขาพึ่งหลับไปแค่สามนาทีเท่านั้น นี่แสดงว่าเขาหายจากโรคประหลาดแล้วหรือ

 

มงคลที่เหมือนจะได้สติเร็วที่สุด รีบส่งแก้วยาให้กับ นพ.พริษฐ์ดื่ม เขารู้สึกเชื่อมั่นในตัวไตรภพอย่างสนิทใจ ทันทีที่ผู้เป็นพ่อได้ดื่มยาเข้าไป ก็พลันเกิดปฏิกิริยาบางอย่าง

 

“ยานี้มัน…”

 

ความรู้สึกในร่างกายของ นพ.พริษฐ์ เบาสบายเหมือนขนนก ไม่หนักอึ้งและเหนื่อยล้าเหมือนเมื่อก่อน ร่างกายรู้สึกมีเรี่ยวแรงขึ้นมาทันตาเห็น เขาลุกขึ้นยืนจากโซฟา นพ.อุดมที่เห็นผู้เป็นพ่อกำลังจะยืนขึ้นรีบเข้ามาประคองทันที

 

“ไม่ต้อง พ่อเดินเองได้”

 

นพ.พริษฐ์ประคองตัวเองเดินไปทางไตรภพ เขาโค้งตัวลงอย่างสุภาพ เมื่อก้มหัวขึ้น เขาจับมือไตรภพทั้งสองข้าง มือที่เหี่ยวย่นกุบมือที่ขาวผ่องเอาไว้หลวม ๆ 

 

“ขอบใจเธอมากนะ ฉันคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีวันหาย ฉันทรมานมาก มันเคี่ยวกรำร่างกายฉันมานานเหลือเกิน โปรดรับการคารวะจากตาแก่คนนี้ด้วย”

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว”

 

ไตรภพพยายามประคองให้ นพ.พริษฐ์ลุกขึ้นยืน แต่เขากลับก้มคารวะไตรภพอยู่แบบนั้น จนชายหนุ่มจนปัญญา

 

“ถ้าคุณยังก้มอยู่แบบนี้ ผมจะโกรธแล้วนะ”

 

“ได้ ๆ”

 

นพ.พริษฐ์ก้มหัวขึ้น มองใบหน้าไตรภพเหมือนเจอบรรพบุรุษก็ไม่ปาน เขารีบพูดไปทางลูกหลานเขาทันทีที่ตั้งสติได้

 

“อุดม มงคล จิรุจ ยังไม่รีบมาขอบพระคุณ ท่านหมออีก”

 

ทั้งสามคนเมื่อได้รับการเรียกจาก นพ.พริษฐ์ ก็เดินไปยืนอยู่ด้านหลังเขา ก่อนที่จะโค้งตัวลงเหมือนผู้เป็นพ่อเอ่ยขอบคุณไตรภพด้วยความจริงใจ แม้แต่จิรุจเองที่ไม่ชอบไตรภพในตอนแรก ยังตื้นตันใจที่ไตรภพสามารถรักษาปู่ของเขาให้หายดีได้

 

“คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องมากพิธีหรอกครับ”

 

หลังจากพูดคุยกันคร่าว ๆ แล้ว ไตรภพก็ได้เดินไปหาหมอเทวดา ซึ่งกำลังอาศัยจังหวะที่วุ่นวายกันอยู่ปลีกตัวออกมาจากบ้าน

 

“จะไปไหน ไอหมอโจร”

 

ไตรภพเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็ว มาขวางอยู่ที่หน้าหมอเทวดาทันที หมอเทวดาที่กำลังจะหลบหนีดวงตาเบิกกว้าง มองไตรภพด้วยความตกใจ

 

“กะ แกมาอยู่นี่ได้อย่างไร”

 

เมื่อครู่หมอเทวดายังเห็นไตรภพยืนอยู่ห่างจากเขาเกือบห้าสิบเมตร แล้วทำไมจู่ ๆ กลับมายืนขวางอยู่หน้าเขาได้ในพริบตาเช่นนี้

 

“แกลืมเดิมพันไปแล้วหรอ ?”

 

“เดิมพันอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง”

 

เมื่อไตรภพเอ่ยทวงเดิมพัน หมอเทวดารีบบอกปัดเป็นพัลวัน จะให้เขาต้องแก้ผ้าเดินออกไปจากที่แห่งนี้ ไม่มีทางเสียหรอก

 

“ถอดเสื้อผ้า นาฬิกา วางทุกอย่างไว้ตรงนี้ซะ ทั้งกระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์มือถือ แม้แต่กางเกงในด้วย”

 

“นี่แก…”

 

นพ.อุดม มงคล จิรุจ และวัชริศ วิ่งตามมาบริเวณหน้าบ้าน เห็นหมอเทวดากำลังยืนประชันหน้าอยู่กับไตรภพ พวกเขาล้วนได้ยินคำพูดทุกอย่างของทั้งสองคน

 

“คุณอุดม เรื่องเงินคุณโอนคืนผมมาเดี๋ยวนี้ ผมจะกลับบ้านแล้ว”

 

หมอเทวดาเอ่ยทวงเงินนพ.อุดมทันทีที่เห็นหน้า จะเสียเงินเกือบสองร้อยล้านบาทง่าย ๆ กับการเดิมพันแบบนี้ นี่มันเงินทั้งชีวิตของเขา เรื่องอะไรจะต้องยกให้คนอื่น

 

“แกนี่มันหน้าด้านไร้ยางอายมาก”

 

จิรุจพูดขึ้นมา เขามองไปที่หมอเทวดาอย่างดูถูก ก่อนหน้านี้เขาเห็นหมอเทวดาคุยโวโอ้อวด แล้วทำไมสภาพของเขาตอนนี้เหมือนกับหมาที่กำลังจนตรอก

 

“ท่านหมอ เรื่องนี้…”

 

นพ.อุดมเองก็ลำบากใจ เพราะเขาเองก็อยู่ในเหตุการณ์ต่อหน้าหลายต่อหลายคน เรื่องการพนันกันเขาก็รับรู้ทุกรายละเอียด จะให้เขาโอนเงินคืนไป นี่จะไม่เท่ากับการพลิกลิ้นหรอกหรอ

 

“ไม่รู้หละ ถ้าคุณไม่โอนคืนมา ผมจะไปบอกผู้ใหญ่ว่าโรงพยาบาลคุณมีปัญหา อย่าคิดนะว่าผมไม่รู้ว่าคุณเอายาเลี่ยงภาษีเข้ามาใช้ในโรงพยาบาล”

 

“นี่คุณ…”

 

นพ.อุดมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องลับภายในครอบครัว ที่มีเพียงคนแค่หยิบมือเท่านั้นที่รู้ ยาที่นำเข้ามาไม่ได้ผ่านการเสียภาษีใด ๆ เลย ทั้งเขายังทำบัญชีปลอมเพื่อยื่นผลประกอบการอีกด้วย หากเรื่องนี้แดงขึ้นมา โรงพยาบาลของเขาต้องพบกับจุดจบแน่นอน

 

“ดูสภาพแกสิ ยังมีหน้าไปข่มขู่คนอื่นอยู่อีก”

 

ไตรภพมองหมอเทวดาอย่างสมเพช เขาพยักหน้าให้กับวัชริศ ซึ่งวัชริศเองก็รู้ว่าไตรภพต้องการอะไร ด้วยพลังของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปรับร่างกายระดับที่ 2 การคร่ากุมหมอเทวดาเป็นเรื่องง่าย ๆ เหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก

 

“แกจะทำอะไร”

 

หมอเทวดาที่เห็นวัชริศพุ่งเข้ามา ก้าวถอยหลังอย่างหวดกลัว วัชริศไม่สนใจอะไร ตบไปที่ใบหน้าของหมอเทวดาจนกลิ้งล้มขมำกับพื้น ใช้เท้าเตะไปที่ใบหน้าจนเลือดออกปาก ก่อนที่จะค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้า แหวน นาฬิกา โทรศัพท์ กระเป๋าสตางค์ หรือแม้แต่กางเกงใน จนตอนนี้สภาพของหม้อเทวดาล่อนจ้อนเป็นชีเปลือยดูอุจาดตา

 

“นี่ครับคุณไตรภพ”

 

วัชริศยื่นทรัพย์สินทุกอย่างที่ถอดออกมาจากหมอเทวดาให้กับไตรภพ เป็นนาฬิกา Rolex โทรศัพท์ Iphone แหวนเพชร กระเป๋าสตางค์ที่มีแบงค์พันเป็นฟ่อน แต่วัชริศไม่ได้ยื่นเสื้อผ้าและกางเกงในให้

 

“ถ่ายรูปมันไว้ซะ มันจะได้ไม่ปากโป้งอีก”

 

มงคลหันมาสั่งวัชริศให้ถ่ายรูปหมอเทวดา วัชริศทำตามคำสั่งผู้เป็นนาย ลงมือถ่ายรูปและคลิปวิดีโอหมอเทวดา ซึ่งสภาพหมอเทวดาตอนนี้เหมือนหมูล่อนเจ้า แก้มบวมตุ่ย หน้าอมเลือด ดูน่าสงสารเป็นอย่างยิ่ง

 

“ไสหัวไปได้แล้ว ถ้าฉันยังเห็นแกไปเที่ยวหลอกใครต่อใครหละก็ จะไม่ใช้แค่นี้ที่แกโดน”

 

ไตรภพเอ่ยทิ้งท้าย ก่อนที่จะเตะร่างของหมอเทวดาปลิวไปเกือบสิบเมตร หากถามว่าทำไมเขาจึงลงมือรุนแรงกับหมอเทวดาเช่นนี้ เพราะเขายังจำได้ดีว่าแม่ของเขาต้องลดทอนศักดิ์ศรีเพียงใดอ้อนวอนหาช่องทางติดต่อกับหมอเทวดา

 

มีอีกกี่ครอบครัวที่ต้องเสียเงินเสียทอง เพื่อเชิญหมอเทวดาผู้นี้ไปรักษาให้ โดยเรียกผลประโยชน์มหาศาล แต่คนจน ๆ ที่ไร้ทรัพย์สินใด ๆ กลับถูกหมางเมิน จะไม่ให้เขาโกรธแค้นได้อย่างไร

 

“วัชริศ อุ้มมันไปทิ้งไว้หลังบ้าน ต่อไปนี้สั่งคนของเราทั้งหมด ถ้ามันเข้ามาเหยียบที่บ้านหลังนี้ หรือโรงพยาบาล ให้แจ้งตำรวจจับมันทันที”

 

“ครับนาย”

 

วัชริศหิ้วหมอเทวดาขึ้นรถกอล์ฟไปทิ้งที่ป่านด้านหลังบ้าน โดยไม่สนการร้องโอดโอยของหมอเทวดาแม้แต่นิดเดียว

 

“พวกแก ฉันจะเอาคืนแน่นอน”

 

หลังจากวัชริศจากไหม หมอเทวดาได้บอกกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าเขาต้องทำให้ไตรภพและครอบครัวของ นพ.พริษฐ์ล่มจมให้ได้ ไม่ว่าจะแรกด้วยอะไรก็ตาม แต่ว่าตอนนี้เขาต้องออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้

 

“บัดซบ โทรศัพท์มือถือก็ไม่มี เงินก็ไม่มี!”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 400 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

601 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 12:23
    .......
    #377
    0
  2. #375 rimuzin222 (@rimuzin222) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 09:06
    อ้าววันนี้ไม่มีหรอ???
    #375
    0
  3. #372 Delete. (@yulove4444) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 07:30
    วันนี้งดหรอครับ
    #372
    0
  4. #370 GAmELM (@nanohaxfate) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 22:02
    เนี่ยนิสัยเงี้ยแล้วก็จะมีแต่เรื่องยุ่งยากตามมา
    #370
    0
  5. วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 21:06

    สนุกมากรอตอนใหม่นะ
    #369
    0
  6. #364 อัมพร? (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 11:42

    สมน้ำหน้าจริงๆ สมควรตายไปซะ จะได้ไม่มาแว้งกัดทีหลัง

    #364
    0
  7. #363 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 11:17

    ขอบคุณ

    #363
    0
  8. #361 Rijun (@Rijun) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 09:37
    สนุกๆๆๆๆต่ออีก
    #361
    0
  9. #360 aimjunggm (@aimjunggm) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 08:12
    คิดจะรอบกัดไตรภพหรอ คุณคิดผิดครับ
    #360
    0
  10. #359 Kuuchamp149 (@kuuchamp149) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 07:53
    ขอบคุณครับ
    #359
    0
  11. #356 Ranger (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 07:08

    ขอบคุณครับ

    #356
    0