SF SEVENTEEN : SPACE #SEOKBOO

ตอนที่ 3 : SPACE 3/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 เม.ย. 60


PART 3



เช้าวันต่อมาการถ่ายแบบก็เริ่มขึ้น เสียงกดชัตเตอร์ดังรัว แสงแฟลชสาดใส่ไม่ยั้ง ไม่เกรงใจแดดธรรมชาติ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผม อากาศร้อนมากจนคนทั้งสองอยากจะโดดน้ำให้เย็นขึ้น


“ร้อนชิบ” เสียงแฝดน้องสบทอย่างไม่สบอารมณ์ เขาถูกปลุกตั้งแต่เช้า แถมเมื่อคืนก็ยังเคลียร์กับที่รักไม่เสร็จ โว้ยยยยชีวิต คนหล่อเซ็งว้อยย


“บ่นมากว่ะโดกี้ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”


“ก็มันร้อนนี่ซอก ไม่ร้อนหรอคุณ?”


“ก็ร้อนเหมือนกันนั่นแหละ แต่นี่โปรเจกต์นายไม่ใช่หรอ ตั้งใจทำหน่อยสิ”


“แล้วผมไม่ตั้งใจตรงไหน?”


เมื่อช่างภาพเห็นท่าไม่ดี แฝดคู่นี้จะตีกัน เขาก็สั่งพักกองก่อนสักพัก ทั้งคู่ต่างเดินเข้ามานั่งพัก ต่างก็กวาดตามองหาคนที่ตั้งแต่ตื่นมายังไม่เห็นหน้าแต่ก็ไม่เจอ จนช่างภาพเรียกเขาสองคนไปถ่ายจนจบนั่นแหละ ถึงจะเห็น



“ไปไหนมาอะ มองหาตั้งนาน” ได้ทีก็อ้อนใหญ่ โดคยอมรีบวิ่งไปหาซึงกวานทันทีหลังได้ยินคำว่าเลิกกอง


“เพิ่งตื่นอะ” ปากเล็กอ้าหาวหวอดๆ จนคนที่มองอยู่สองคนถึงกับหาวตามไปด้วย



จะง่วงอะไรขนาดนั้น..






ซอกมินที่กลายเป็นฝุ่นทันทีเมื่ออยู่กันสามคนก็ปลีกตัวออกมา มื้อเย็นของวันนี้เขาอาสาจะทำเอง เพื่อฆ่าเวลาเห็นคนสวีทกัน สองมือหยิบจับอุปกรณ์อย่างคล่องแคล่ว ตามประสาเชฟที่ทำอาหารมานานสี่ปี กุ้งตัวโตถูกผ่ากลางหลังก่อนจะโรยด้วยเกลือแล้วนำไปวางไว้บนเตาย่าง เขาทำไปเรื่อยๆจนกุ้งที่มีอยู่ไปนอนแผ่อยู่บนเตา เขาก็เปลี่ยนมาทำอย่างอื่นแทน แม้ว่าเขาจะถนัดอาหารอิตาเลียน แต่แนวนี้ก็ไม่ยากสำหรับเขามากเท่าไหร่



ผู้ช่วยตัวเล็กเดินเข้ามาไม่ให้ซุ่มให้เสียง ซอกมินปรายตามองผู้มาใหม่ที่พาแฟนเข้ามาด้วยแล้วส่ายหัว


“มาทำอะไร”


“มาช่วยไง ใครจะปล่อยให้ทำคนเดียว”


“แต่ฉันอาสาเองปะวะโดกี้”


“เอาหน่าพี่ชาย ช่วยๆกัน หิวแล้ว”



โดคยอมเดินมาหยิบปลาที่เขาล้างไว้ ไปจัดการแทน ฝีมือทำอาหารของแฝดน้องก็ดีไม่แพ้เขาเลยล่ะ แต่มันแค่ไม่ค่อยทำ ซึงกวานก็เข้ามาจัดการเรื่องผัก เขาล้างผักทั้งหมดอย่างคล่องแคล่วก่อนจะหันมาจัดการกับบรรดาหอยที่วางเต็มโต๊ะ ทั้งสามช่วยกันทำเงียบๆ แต่ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นบ้างประปราย


อาหารมื้อเย็นถูกวางเรียงรายเต็มโต๊ะในส่วนของระเบียงบ้านพัก พร้อมกับเตาบาบีคิวที่โดคยอมเป็นคนแบกมาตั้ง เปลวไฟลุกเหิมอย่างเกรี้ยวกราด พร้อมจะย่างทุกอย่างให้สุก เครื่องดื่มมึนเมาถูกยกมาตั้งไว้พร้อมถังน้ำแข็งขนาดใหญ่



คืนนี้สนุกแน่..






เครื่องดื่มสีอำพันถูกกรอกให้ไหลลงไปในลำคอสวยโดยเจ้าตัวช้าๆ ใบหน้าเริ่มขึ้นสีนิดหน่อย โดคยอมที่เห็นท่าไม่ดี ก็คว้ามือเล็กที่กำลังจะยกแก้วชิดริมฝีปาก ตาคู่สวยหันมามองขวาง แล้วจิ๊ปากอย่างขัดใจ


“พอได้แล้วหน่า.. เริ่มเมาแล้วนะ”


“นี่ โดคยอม”


“ครับ?”


“เปล่า ผมขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยแล้วกัน”



ซึงกวานเดินเซๆไปตามทาง กำลังมองหาห้องน้ำอย่างตั้งใจ ระยะทางที่ไม่ได้ไกลแต่เพราะสติเริ่มจะเลือนหายทางเดินก็เหมือนทอดยาวไม่รู้จักจบ จนในที่สุดก็ถึงห้องน้ำ ที่ต้องการ แต่ประตูดันปิดอยู่นี่สิ





[เสียงทุบประตู ♬♪†]


“ใครครับ?”


“ผมเอง”


เสียงในห้องน้ำขานรับเสียงทุบประตูที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แล้วก็เป็นซึงกวานเองที่ขานตอบกลับไป รอไม่นานประตูห้องน้ำก็เปิดออก



ใบหน้าของคนสองคนจ้องมองกันโดยไม่มีใครยอมละออก จนมีมืออุ่นๆคว้าข้อมือเล็กให้เข้าไป


“มายั่วพี่หรอครับ?”


“ผมเปล่า จะมาเข้าห้องน้ำ”


ไม่พูดเปล่าซอกมินก็เดินต้อนอีกคนเข้าไปด้านในมากขึ้น ซึงกวานที่ถูกไล่ต้อนจนเข้ามุมในห้องน้ำอยากจะหนีเต็มที เขาแค่จะมาเข้าห้องน้ำเองนะ


“ขอนิดนึงสิ”




ใครหลายคนต่างชื่นชมว่าลีซอกมินเป็นคนดี แต่ความจริงแล้วนั้น..





ลีซอกมินร้ายกาจ


กว่าที่คิด..



ทั้งโดคยอมและซึงกวานรู้ดี..





ลิงค์บล็อคอยู่ในไบโอทวิตนี้นะคะ @ppforfahindy





“คิดไงไปร่วมด้วย นึกว่าจะมาขัด”


“หน่า.. อยากลองอะไรใหม่ๆ”


บทสนทนาสั้นของสองแฝดดังขึ้น ในขณะที่ทั้งคู่กำลังนอนขนาบข้างร่างเล็ก ที่หลับตาพริ้มพร้อมกับความเหนื่อยล้า


“แล้วเป็นไง สนุกไหมล่ะ”


“แล้วนายว่าไงล่ะมินนี่”


“แน่นดี”


“ฉันก็ว่างั้น”


“ไม่โกรธหรอ?”


“โกรธทำไมล่ะ ฉันก็ได้แค่ร่างกายนั่นแหละ แต่นายได้เขาทั้งตัวและใจ ซอกมิน”





“ถ้าไม่เข้าไป ก็คงไม่รู้ว่าจะได้เข้าใกล้เจ้าตัวแบบนี้รึเปล่า”



เป็นความจริงที่น่าเจ็บปวด โดคยอมรู้มาตลอดว่าพี่ชายฝาแฝดของเขากับซึงกวานมีใจให้กันอยู่บ้าง เขาไม่ได้คิดอยากจะขัดขวางทั้งคู่ แต่เพราะการวางตัวของซึงกวานทำให้เขาจำต้องเล่นตามน้ำไป..




ลีโดคยอมเข้มแข็ง แต่ไม่ตลอดไป




ซอกมินย่อมรู้ดีว่าน้องชายกำลังเจ็บ ยามที่โดคยอมมกระชับอ้อมแขนกอดคนข้างๆเขาไว้แน่น แต่เสียงที่ใช้ตอบกลับเขาแผ่วเบาราวเหนื่อยใจ




“ไหวไหมน้องชาย?”


“ถ้าบอกไม่ไหว นายจะถอยไปรึเปล่า มินนี่?”




พี่ชายจะรู้ไหม ว่าในใจลึกๆของน้องชายมันแอบรอคำว่าถอยของพี่ชายจนใจจะขาด..




To Be Continue



อาทิตย์นี้ไรมาอัพเร็วแหละ แฮร่

ตอนต่อไปตอนจบแล้วนะคะ เจอกันวันศุกร์หน้าเน้ออ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ตอนก่อนหน้านี้ด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ














B
E
R
L
I
N
?
Tiny Hand Pink Bow Tie
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #7 my_bn19 (@my_bn19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:26
    เอาล่ะค่ะไรต์ เราต้องการเลือดด่วนมากนะคะ ในส่วนของคัทนั้นเราเดาไม่ผิดจริงๆ อำนาจแห่งdouble penetrationนะคะ5555555555555มันฮอตจนแบบอ่านเสดหอบอ่ะเอาจริง ยกให้คัทนี้คือที่สุดของเซบในความกามแล้วอ่ะ นะคะ นะคะ นะคะถถถถถถถถ คลกามอ่านแล้วมันโดนใจ55555555555555555555555ขอบคุณไรต์ที่ต่อชีวิตเราไปอีกหลายปี กราบ
    #7
    0
  2. #5 ❥ลีควอน (@WICHIKULAB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:09
    พอกันเหลยยย..ทั้งพี่ทั้งน้อง แอบสงสารซึงกวานนะต้องมาเจออะไรหนักๆแบบนี้ทีเดียว ซอกมินนี่ก็นะดูเป็นผช.อบอุ่นแต่ไหงร้อนแรงได้ขนาดนี้หละ ร้ายจริงๆเลย!
    #5
    0