SF SEVENTEEN : SPACE #SEOKBOO

ตอนที่ 2 : SPACE 2/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 เม.ย. 60


PART 2


“โหยยกว่าจะมาถึง ผมรอตั้งนาน” บุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นปรากฏตัวขึ้น ก่อนจะออดอ้อนออเซาะผู้ชายตัวเล็กๆที่เพิ่งก้าวออกมาจากรถจนแฝดคนพี่รู้สึกหมั่นไส้


“ต้องโทษพี่คุณนะ ขับรถช้าเหมือนกลัวเต่าจะแซงได้” ซึงกวานบ่นออกมาตามนิสัย ปากเล็กๆนั่นขยับไปมาไม่หยุดตั้งแต่เขาก้าวขาลงจากรถ

สองคนคู่หมั้นพากันเดินทิ้งห่างแฝดคนพี่ไปเรื่อยๆ ต่างคุยกันงุ้งงิ้งๆจนคนเดินตามรู้สึกปวดใจเล่น ไหนจะน้ำเสียง สายตา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ที่คนตัวเล็กข้างหน้าไม่เคยได้ใช้กับเขาเลยสักครั้ง ยอมรับว่าอิจฉา..



“ซึงกวานอา.. ผมแค่ขอนอนกับคุณเองนะ นอนเฉยๆอะ ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย” เสียงของแฝดคนน้องที่ดัดจนเล็กน่ารัก แต่ฟังทีไรเขาก็รู้สึกว่ามันปัญญาอ่อนอยู่ดีดังขึ้นข้างหน้า ฉุกให้คนที่คิดอะไรเพลินๆอย่างซอกมินมองไปอย่างสนใจ


“ไม่ต้องเลย คุณนอนกับพี่คุณนั่นแหละ” แน่นอนว่าซึงกวานเองก็ต้องวางตัวให้เหมาะ แม้ว่าเขาจะแพ้ลูกอ้อนของคนตรงหน้าก็ตาม


“ก็ได้ครับ งั้นคืนพรุ่งนี้ผมไปนอนกับคุณนะ” พูดจบโดคยอมก็ชิงหอมแก้มนุ่ม ก่อนจะรีบสวมกอดแต่อีกฝ่ายยกมือขึ้นตีให้เจ็บตัว


“ไปรักกันไกลๆไป” ซอกมินพูดขึ้นหน่ายๆ ก่อนจะเดินแหวกกลางคนทั้งสองเข้าที่พักไป



ก็ใครจะอยากไปมองคนที่รักพูดคุยกับแฟนล่ะ..




“อย่าพาลสิคุณ หาเมียไม่ได้แล้วอย่าพาลน้อง”


“ก็อยากได้เมียน้อง น้องจะให้พี่ปะ”



ซึงกวานอยากจะเอาหัวโขกกำแพงให้สลบมันตรงนี้ เมื่อสองแฝดปะทะคารมกัน ก็พอเข้าใจเวลาสองคนนี้มากพอสมควร ว่าต้องได้เหมือนกันทุกอย่าง นิสัยเด็กๆที่ติดตัวมาจนโตแบบนี้มันแม่งโคตรบ้าบอ


แต่มันก็แค่ฉากๆนึง ที่สองแฝfสร้างขึ้นมา..




“ไม่ให้ครับ เมียผม ผมรักของผม” โดคยอมรีบเอาตัวเข้ามาขวางพี่ชายเอาไว้ เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะเดินเข้ามาใกล้คู่หมั้นของเขา แต่กลับเป็นคู่หมั้นของเขาเอง ที่เดินออกไปแทรกกลางเขาสองคน


“พอได้แล้วครับ ไม่อายบ้างรึไงคุณซอกมิน ส่วนนายโดคยอม เรียกผมว่าเมียแบบนั้นมันไม่ดีเลยนะ”


“แหม ที่รักเดี๋ยวก็ได้เป็นเมียผมอยู่แล้วนี่ โอ้ย!” ศอกเล็กกระทุ้งเข้าช่วงท้องของแฝดคนน้อง ก่อนจะหันมาแตะเบาๆที่ไหล่ของแฝดคนพี่เชิงว่าพอเถอะ


ซึงกวานก็เป็นแบบนี้ไง แข็งนอกอ่อนใน ถึงปากจะพูดตะคอกใส่ซอกมิน แต่การแตะเบาๆที่ไหล่ก็เป็นอันรู้กัน ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร ซอกมินพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับเดินเข้าไปยังที่พัก ส่วนซึงกวานเองก็หันกลับไปพยุงแฝดคนน้องให้เข้าที่พักตามกันไป


อย่าคิดว่าไม่เห็น..




โดคยอมค่อยๆเดินไปกับคนตัวเล็กที่พยุงพาเขาไปยังส่วนของที่พัก สายตาจับจ้องไปยังคนหน้าเหมือนกันที่นั่งรอพวกเขาอยู่ก่อนแล้วและกำลังมองมาที่เขาสองคน


“ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะโดกี้”


“หยุดเรียกแบบนั้นสักทีได้ไหมมินนี่”

เมื่อโดนกวนมาเขาก็กวนกลับ เขาล่ะเกลียดจริงๆ โดกี้ ชื่ออย่างกับหมาข้างบ้าน แล้วไอ้พี่บ้านี่ก็ชอบเรียกเขาแบบนี้จัง อยากจะกระโดดถีบสักที


“แหมไอ้น้องเวร เรียกซะฉันดูแต๋วไปเลยนะ”


“แล้วดูคุณเรียกผมสิมินนี่”


“ไอ้โด หยุดแทนตัวแบบนั้นจะได้ไหม ขนลุก”


“ก็เรียกน้องให้มันดีๆสิครับคุณ”


“ไอ้น้องเวร..”




การปะทะฝีปากของแฝดได้จบลงด้วยการที่ต่างฝ่ายต่างเดินหนีกันออกมา ซึงกวานแทบอยากจะเอาหน้ามุดทราย ทำไมเขาจะต้องมาเป็นตัวกลางของสองคนนี้ด้วยนะ




สองเท้าเล็กๆเดินไปเรื่อยๆเลียบชายหาด ที่คลื่นกระทบฝั่งดังซู่ๆนี่มันทำให้โล่งใจอย่างบอกไม่ถูก หลังจากเจอแต่เรื่องน่าอึดอัดตั้งแต่ขามา


“ทำไมมาอยู่ตรงนี้” คนที่เขาเพิ่งจะเจอกันในที่พักเอ่ยทักขึ้น ซอกมินก็ค่อยๆก้าวเท้าเข้ามาหาซึงกวาน


“มาเดินเล่นครับ”


เกิดเป็นความเงียบระหว่างสองเรา ซึงกวานหันหน้าออกทะเล เพราะเขาไม่อยากจะเห็นแววตาที่เจ็บปวดของอีกฝ่าย แววตาที่เห็นมาสี่ปีเต็มของซอกมิน..



มันปวดใจ




ส่วนซอกมินเองที่อยากทำลายความอึดอัดนี้แทบตายก็เป็นฝ่ายเดินลงทะเลไป ซึงกวานร้องเรียกอีกคนอย่างตกใจ แต่ซอกมินไม่หันกลับมาหา เขาเลยจำใจเดินตามอีกฝ่ายลงทะเลไปเรื่อยๆ



ด้วยระดับความสูงของคนทั้งคู่ที่ต่างกัน เริ่มเป็นอุปสรรคในการเดินตามของซึงกวาน น้ำทะเลเริ่มซัดใส่หน้าจนแทบจะมองอะไรไม่เห็น แต่เขาก็มือดีคว้าเสื้ออีกฝ่ายไว้ได้ ซอกมินหยุดเดินตามแรงดึงด้านหลัง ก่อนจะหันมามองอย่างไม่เข้าใจ


เมื่อไหร่คุณซอกมินจะหยุดเดินครับ”


“คงจนกว่าน้ำจะมิดหัวล่ะมั้ง”


“แล้วเกิดบ้าอะไรเดินลงทะเลมาแบบนี้ครับ”


“ฉันก็แค่เรียกร้องความสนใจจากนาย ผิดรึไง”


เหตุผลที่อีกฝ่ายบอกมันตรงไปตรงมาจนซึงกวานอยากดำน้ำหนี


นี่เขาห่วงคนที่คิดอะไรแบบนี้อยู่หรอ?



“ผมล่ะเบื่อคุณจริงๆเลย คุณซอกมิน”


ถึงปากจะบอกแบบนั้น แต่การกระทำกลับไปใช่ นี่กลางทะเล ในน้ำ คงไม่มีคนเห็นเขาทั้งสอง มือเล็กเอื้อมไปคว้าเสื้ออีกฝ่ายไว้เต็มมือ ก่อนจะขยับไปเกาะใกล้ๆ อย่างน้อยถ้าอีกฝ่ายจะเดินไปลึก เขาจะได้ตามไปได้


“ยั่วพี่รึไง?” ซอกมินประคองอีกฝ่ายเข้ามาช้าๆ ก่อนจะโอบกอดเอาไว้



ใต้ทะเลมันดีแบบนี้เองน่ะหรอ รู้แบบนี้เขาพามาตั้งนานแล้ว..




“ผมเปล่ายั่วนะ แค่กลัวจม อีกอย่างเผื่อคุณหนีผมลงทะเล ผมจะได้เกาะคุณแล้วไปด้วยกัน”





ซึงกวานเป็นคนน่ารัก ผมบอกบอกแบบนี้มากี่รอบแล้วนะ ..


แล้วผมเคยบอกรึยังว่าการวางตัวของซึงกวานมันจอมปลอม..





“หลับตานะ”


มือหนาประคองศรีษะเล็กเอาไว้ อีกมือก็กระชับร่างอีกฝ่ายแน่น ก่อนจะดำดิ่งลงไปในนที


ริมฝีปากเข้ารุกล้ำอวัยวะเดียวกันอยู่นาน เหมือนมัจฉาที่กำลังสานสัมพันธ์กันใต้วารี มือเล็กลูบคลำสรีระอีกฝ่ายจนเพลินมือ ก่อนที่ทั้งคู่จะโผล่พ้นน้ำขึ้นมาโกยอากาศหายใจ


“อย่าทำแบบนี้อีกนะครับ เดี๋ยวคู่หมั้นผมมาเห็นแล้วจะเป็นเรื่องเอา”


“แคร์แต่คู่หมั้น ไม่คิดจะแคร์พี่หน่อยหรอ?”


“งั้นครั้งนี้ครั้งสุดท้ายที่ผมจะยอมทำแบบนี้กับคุณแล้วกันนะครับ”


“โอเคครับพี่ยอมแล้ว ไม่ต้องแคร์พี่ก็ได้”




สุดท้ายก็ต้องยอมทำตามใจอีกฝ่าย


แล้วซอกมินต้องยอมไปถึงเมื่อไหร่กัน..





“ไปไหนกันมา?”

เสียงคมเข้มเอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นคนคุ้นหน้าค่าตาเดินเข้ามา


“แล้วทำไมเปียกกันขนาดนี้” คำถามยังคงส่งรัวมาไม่หยุด แค่คิดก็หงุดหงิด ทำไมซึงกวานต้องมาพร้อมกับพี่บ้าคนนี้ด้วย


ไม่เข้าใจ!


“คงไม่ได้แอบไปอยู่กันสองคนหรอกใช่ไหม?”


“คุณไม่ไว้ใจผมหรอโดคยอม?”

ใบหน้าหวานง้ำงอ ก่อนจะเดินไปงอแงกับคู่หมั้น ส่วนซอกมินที่ยืนเป็นก้างก็ได้แต่ลอบยิ้มแล้วส่ายหน้าช้าๆ




หึ.. จะเล่นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน


บูซึงกวาน..



To Be Continue


แฮร่ มาแล้ว ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ตอนก่อนหน้าด้วยนะคะ

เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ สวัสดีค่ะ























B
E
R
L
I
N
?
Tiny Hand Pink Bow Tie
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #12 natt160143 (@natt160143) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 15:32
    งุ้ย บูซึงกวานเทอมันแน่ แน่ตลอด
    #12
    0
  2. #6 my_bn19 (@my_bn19) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:38
    มันมีความอึดอัดแบบบอกไม่ถูกอ่ะ สงสารไปหมด เห้อมมมมมมมมม อาจจะมีการเก็บไว้ทั้งสองคน จะได้ไม่มีใครเจ็บไงจบปิ๊งนี่คือทางออก รักเราสองสามคนไปเลย ไม่ต้องสามเส้านะ555555555555
    #6
    0
  3. #4 SindyP (@SindyP) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 21:21
    หน่วงอ่ะ สงสารซอกมิน
    #4
    0