คนที่ฟ้ากำหนด [Fic หลวงสรศักดิ์ x แม่เกศสิริน]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    30 มี.ค. 62

บทนำ

โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ

     “เจ๊~ เลิกงานยังงง กลับบ้านกันเถอะเสียงของชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา สูง ยาว เข่าดี กำลังคลอเคลียหญิงสาวหน้าตาสะสวย ที่ละม้ายคล้ายคลึงกับชายหนุ่ม ผิดที่หญิงสาวคนนี้มีดวงตาคม จมูกโด่งรั้นบ่งบอกนิสัยดื้อรั้นของเจ้าตัว และมีผมยาวสลวยสีดำที่ยาวถึงกลางหลัง

หญิงสาวจึงทำเพียงแค่หันมามองน้องชายตัวแสบของเธอ ก่อนจะเก็บสัมภาระทุกอย่างใส่กระเป๋าพลางลุกขึ้นยืนเมื่อเก็บของทุกอย่างเสร็จ ก่อนจะยื่นกระเป๋าไปให้น้องชายสุดหล่อของเธอถือ

อ่ะ เอาไปถือซะ จะได้ไม่ต้องบ่นมาก

วันนี้จะกินไรดี เจ๊ตาลคนสวย

หมูกระทะดีมั้ย? หิวจะตายแล้วว วันนี้คนไข้เยอะ เหนื่อย หมดแรงง

โอเคครับ พ่อรออยู่ข้างล่าง เรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่มีที่จอดรถ

ว่าจบทั้งคู่ก็รีบลงลิฟต์ ก่อนจะเดินผ่านบรรดาแม่ยกของน้องชาย ทั้งพยาบาล หมอ หรือแม้กระทั่งบุรุษพยาบาล จริงอยู่ที่น้องชายของเธอหล่อ แต่ก็ไม่เคยเห็นน้องชายของเธอพาสาวมาแนะนำให้รู้จักเลยซักคน บอกแค่ว่า ยังไม่เจอคนที่ใช่ที่ดีพอจะเป็นแม่ของลูกเธอเลยไม่อยากซักอะไรมาก

เหอะ! ห่วงแต่คนอื่น ตัวเองก็เหมือนกันนั้นแหละ อายุยี่สิบเจ็ดเข้าไปแล้วแต่แฟนซักคนยังไม่มี! ช่างน่าเศร้าจริงๆ

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์หยุดลงที่ชั้นหนึ่ง ก่อนที่สองพี่น้องจะออกจากลิฟต์ ก่อนจะเดินตรงไปหาพ่อของพวกเขาที่นั่งรออยู่

พ่อจ๋าาาา~” เกศสิรินวิ่งเข้าไปกอดพ่อที่มานั่งรอเธอ ก่อนที่น้องชายของเธอจะเดินมาถึงทั้งคู่ก่อนจะยิ้มให้ผู้เป็นพ่อและพี่สาวของเขา

ไง คนเก่ง วันนี้เหนื่อยมั้ยผู้เป็นพ่อถามยิ้มๆ ก่อนที่เกศสิรินจะผละออกจากอ้อมกอดของพ่อและยิ้มให้เล็กน้อย

เหนื่อยนะคะ แต่เราจะไปกินหมูกระทะเลยหายเหนื่อยเลยค่ะ!”

สรุปกินหมูกระทะหรอเย็นนี้

ครับ เจ๊ตาลเขาอยากกิน

โอเค งั้นตาลกับต้นก็เลือกร้านเลยนะ มื้อนี้พ่อเลี้ยงเอง

สองพี่น้องยิ้มดีใจ ก่อนจะพากันไปที่รถ โดยปกติตาลจะขับรถ Ford Mustang Shelby GT500 สีแดงของเธอมาเอง แต่วันนี้น้องชายของเธอบอกจะมารับเธอเลยไม่ได้ขับรถมา

สามพ่อลูกกำลังนั่งอยู่ในรถBMW สีดำ โดยมีต้นเป็นคนขับ ระหว่างนั่งกันอยู่ในรถเสียงของพ่อที่นั่งอยู่เบาะข้างหลังก็ถามขึ้นมาว่า

ตาล ลูกโกรธพ่อกับน้องมั้ยที่ห้ามลูกไม่ให้มีแฟน?”

ตาลนิ่งคิดก่อนจะตอบ

อืม...ตอนแรกก็โกรธนะคะ แต่ตอนนี้หนูเข้าใจค่ะเธอตอบก่อนจะหันมายิ้มให้กับพ่อ

นี่เจ๊ ถ้าจะมีแฟนก็ต้องหาให้ดีๆ ซิ ผมกับพ่อจะได้วางใจต้นที่ได้ฟังจึงพูดขึ้นบ้าง

ใช่ นี่แหละ สาเหตุหลักที่เธอไม่มีแฟนซักที เพราะพ่อกับน้องชายหวงเธออย่างกับไข่ในหิน หรือไม่ก็จงอางหวงไข่ แต่เธอก็ไม่เข้าใจทั้งคู่ว่าทำไมต้องหวงเธอขนาดนั้น

มีลูกสาวสวยก็ต้องหวงซิ!

ย่ะ ผู้ชายแบบนั้นมันหาตามเซเว่นไม่ได้หนิเธอว่าก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง

แล้วแกละ เมื่อไรจะมี ทำตัวเป็นเพลย์บอยเจ้าชู้ไก่แจ้อยู่ได้ตาลว่าพลางเหน็บคนข้างๆเธอ

ผมเพิ่งยี่สิบห้าเอง จะให้รีบมีไปทำไม ขอใช้ชีวิตแบบFreedomก่อนละกันต้นตอบ

แต่พ่ออยากอุ้มหลานแล้วนะต้น รีบมีก็ดีเหมือนกันนะพ่อพูดแซวต้น ลูกชายสุดแสบของเขา ที่ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยเพลย์บอยแบบนี้มากจากใคร ไม่ใช่พ่อแน่ๆ

พ่อคร้าบบบบ ผมอยากเจอผู้หญิงที่รักผมจริงๆ ที่ไม่ใช่รักที่หน้าตา แต่รักที่ผมเป็นผมต้นตอบยาวเหยียด ก่อนจะชะลอรถเมื่อถึงร้านหมูกระทะ ก่อนจะหันมามองพี่สาวของเขาที่หันมามองเขาเช่นกัน

เจ๊ก็เหมือนกัน ถ้าเจ๊เจอคนที่รักจริง รักที่เจ๊เป็นเจ๊ ไม่ใช่แค่หน้าตาภายนอก ผมกับพ่อก็จะไม่ขัดขวาง จะรักผู้ชายคนนั้นเหมือนที่เขารักเจ๊ต้นตอบก่อนจะว่าต่อแต่ถ้ามันทำเจ๊เสียใจ ผมไม่ปล่อยมันไว้แน่!”

จ้า พ่อคนเก่ง นักเลงจริงๆ เล้ยตาลว่าอย่างล้อเลียนน้องของเธอ

ผู้ชายแบบนั้นจะมีอยู่จริงมั้ยก็ไม่รู้ ถ้าหากเจอเขาจะรักเราหรือเปล่า หญิงสาวคิดพลางถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะลงจากรถตามพ่อของเธอเข้าไปในร้านตามด้วยต้นที่เดินมาเป็นคนสุดท้าย

 

หลายสัปดาห์ต่อมา

โรงพยาบาล

วันนี้ตาลเข้าเวรเช้าจึงวานให้ต้นขับรถมาส่ง เพราะวันนี้ต้นไม่ได้ไปทำงานต้นจึงขอขับรถมัสแตงของเธอ อีกอย่างต้นก็เต็มใจอย่างมากที่จะมาส่งเธออยู่แล้ว

วันนี้น้องชายมาส่งหรอคะ คุณหมอเสียงพยาบาลที่เป็นหนึ่งในแม่ยกของน้องชายเธอทักขึ้น เมื่อทั้งคู่เดินมาที่โรงอาหารของโรงพยาบาล อาหารที่นี้อร่อยมากเลยแหละ!

จ๊ะ พินเข้าเวรเช้าเหมือนกันหรอตาลถามพิน พยาบาลสาวตรงหน้า แต่สายตาพินกลับจ้องที่น้องชายของเธอซะงั้น

ค่ะ คุณหมอนี่ดีจังเลยนะคะ มีพี่ต้นไปรับไปส่งตลอดเลย เอ่อ...ไม่ทราบว่า พี่ต้นมีแฟนหรือยังคะพินถามต้นออกไปตรงๆ ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะแดงแปร๋ดเมื่อต้นหันมาสบตาเธอ

มีคนรู้ใจแล้วครับต้นตอบยิ้มๆ ก่อนจะลากพี่สาวออกจากที่ตรงนั้น พินที่ได้ฟังคำตอบถึงกับยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะวิ่งออกจากโรงอาหารไป

อะไรยังไง เล่ามาซิ มีสาวจริงหรอ หรือหนุ่มอะ?” ตาลถามล้อเลียนน้องชาย ที่เพิ่งจะยกอาหารมาให้พวกเขาที่โต๊ะ ต้นมองพี่สาวของตัวเองที่นั่งตรงข้าม ก่อนจะตอบ

สาวดิ เหลือผู้ชายไว้ให้เจ๊ไง ฮ่าๆๆๆ

แล้วสาวที่ไหนละ ทำไมแกไม่เคยบอกพี่ ฮะ

ต้นตักข้าวขึ้นคำนึง ก่อนจะเคี้ยวข้าวแล้วกลืนลงคอ ก่อนจะตอบพี่

อยู่แถวนี้แหละ เจ๊รู้จักดีเมื่อได้ยินคำตอบของน้องชาย เธอก็ทำตาโตอย่างตกใจ

ก็จะไม่ให้ตกใจได้ไงละ ถามทุกทีก็บอกไม่มีๆ จนเธอเบื่อที่จะถาม แต่พอมาบอกว่าอยู่ที่นี้และเป็นคนรู้จักเธอด้วย เธอยิ่งตกใจยิ่งกว่าเดิม

ใครงะ บอกได้ปะอยากรู้จริงๆตาลถามหลังจากที่กลืนข้าวลงคอ

เรื่องกินไว้ทีหลัง เรื่องเผือกต้องมาก่อน!

ต้นยิ้มก่อนจะพยักเพยิดไปทางประตูทางเข้าโรงอาหาร ตาลจึงหันไปมอง ก่อนจะพบหญิงสาวหุ่นดี หน้าตาสวยดุราวกับนางพญา กำลังเดินเข้ามา แน่นอนทำไมตาลจะไม่รู้จักนั่น วี รุ่นน้องของเธอ เธอเป็นหมอที่มีหนุ่มๆ อยากจะให้หมอวีคนสวยรักษาหัวใจให้เป็นแถว

ต๊าย เล่นของสูงเชียวนะยะ น้องวีเขามีคนมาจีบเพียบ แกอย่าหวังเลยตาลแกล้งหยอกน้องชายเธอ ก่อนจะหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นพ่อตัวดีหันมาทำหน้าขึงขังใส่

ไรกัน แทนที่จะช่วยกลับซ้ำเติมซะงั้นต้นว่าพลางน้อยใจพี่สาวตัวเอง

โอ๋ๆ ล้อเล่นน่า เพลย์บอยจะกลับกลายเป็นแฟมมิลี่บอยแล้วหรอเนี่ย~” เธอเอื้อมมือไปหยิกแก้มน้องชายของเธอเล่น แต่อีกฝ่ายก็กำลังกินข้าวอยู่จึงหยุด ก่อนจะหันไปหาวี พอดีกับที่วีสบตาเธอพอดีก่อนจะเดินตรงมาทางนี้ โดยไม่ได้หันไปมองเลยว่ามีอีกคนนั่งอยู่

สวัสดีค่ะ พี่ตาล มาเช้าจังเลยนะคะวียกมือไหว้ ก่อนจะกล่าวทักทาย ตาลรับไหว้ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็มีคนพูดทักแทนเธอ

ไง คนสวย เจอกันแต่เช้าแบบนี้ หรือบุพเพสันนิวาสจะบันดาลให้เราเจอกันต้นทักวี พลางส่งสายตาเจ้าเล่ห์ วีที่ได้ยินดังนั้น จึงหันไปมองไอ้ผู้ชายหน้าม่อคนนี้ ใช่! เธอลืมไปว่า หมอนี่เป็นน้องพี่ตาล แต่นิสัยต่างกันราวกับฟ้ากับเหว ซวยจริงๆ เลยมาเจอหมอนี่แต่เช้าเนี่ย!

คิดถึงผมหรอ ถึงขนาดเดินมาหาผมเองเลยเนี่ย

คิดถึงบ้าอะไร แล้วอีกอย่างฉันมาทักพี่ตาลไม่ได้ทักนาย ถ้านายไม่พูดขึ้นมา ฉันก็ไม่รู้หรอกว่านายอยู่ตรงนี้อะ!” วีขึ้นเสียงนิดหน่อย เบื่อจริง ไอ้คนหลงตัวเองเนี่ย!

เบื่อจัง คนปากแข็งเนี่ย

ไอ้...ไอ้...”

พอเถอะทั้งสองคนตาลห้าม ก่อนจะหันไปหาวี ที่จ้องหน้าน้องชายเธอจะกินเลือดกินเนื้อ ส่วนพ่อตัวดี ได้แต่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้หมอสาวคนสวย

พี่ขอโทษแทนน้องชายด้วยนะวี อย่าโกรธเด็กนี่เลยนะตาลพูดเสียงอ่อน พลางจับมือวีให้ใจเย็น

วีหันมามองพี่ตาล ก่อนจะกล่าว

ค่ะ วีไม่ถือสาหรอก แล้วเจอกันนะคะสาวเจ้าว่าพลางยิ้มให้ตาล ก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่ไอ้ผู้ชายหน้าม่อที่มองเธอตาระยิบระยับ

เมื่อวีเดินไป ตาลจึงหันกลับมามองน้องชาย ที่ยังคงมองวีที่กำลังทานอาหารเช้าอยู่กับเพื่อนๆ ของเธอ

คนนี้จริงจังใช่มั้ยเนี่ย?” ตาลถาม ก่อนที่ต้นจะละสายตาจากวีมามองพี่สาว เขารู้ว่าพี่คิดว่าเขาคงไม่ได้คิดจริงจัง คงกะจะคบเล่นๆ แล้วก็เลิกรากันไป ไม่ได้พาไปให้พ่อกับพี่รู้จัก แต่สำหรับคนนี้แล้ว

ผมจริงใจต้นตอบอย่างหนักแน่น ก่อนจะมองพี่สาวด้วยแววตาสีหน้าที่จริงจัง

ผมเคยบอกแล้วไง ว่าถ้าผมเจอคนที่ดีพอที่จะเป็นแม่ของลูก ผมจะพามาแนะนำ แล้วผมก็พามาแนะนำแล้วนี่ไง

แต่วีเดินมาทักพี่นะ ไม่ใช่มาทักแก เรียกว่าแนะนำได้หรอ

เจ๊! จะขัดทำไมเนี่ย

ฮ่าๆๆ รู้แล้วๆ ก็...จำคำพูดตัวเองเอาไว้ด้วยละ

“...”

อย่าทำให้เขาเสียใจ มิฉะนั้น แกโดนฉันต่อยแน่!” ตาลว่าพลางดีดหน้าผากน้องชาย  ต้นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะลูบหน้าผากตัวเองที่เริ่มแดง

แรงเยอะชมัด

ทั้งสองนั่งพูดคุยกันซักพัก ก่อนที่ตาลจะไปทำงาน

เจ๊

มีอะไรอีกตาลหันกลับมาถาม ตอนนี้ทั้งคู่อยู่หน้าโรงพยาบาล ตาลกำลังจะไปส่งต้นที่ลานจอดรถ แต่ต้นห้ามไว้ ก่อนจะบอกว่าไปเองได้ แต่เขาก็รั้งพี่สาวเขาไว้ และหยิบหนังสือเล่มหนึ่งให้พี่สาวเขา

พรหมลิขิต?” ตาลอ่านชื่อเรื่องที่อยู่บนหน้าปก

ผมรู้ว่าเจ๊ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ลองอ่านดูเนื้อเรื่องมันดีมากเลยนะ

ไหนไม่อยากให้ฉันมีแฟนเธอถามพร้อมท้าวสะเอวจ้องไปที่น้องชายเธอ ที่หวงเธอยิ่งกว่าจงอางหวงไข่

อยากให้เจอคนดีๆ คนที่พร้อมจะดูแลเจ๊ได้ ไม่ใช่ให้เจ๊ดูแลมันอยู่ฝ่ายเดียวต้นพูดก่อนจะว่าต่อเผื่อเจ๊จะเจอพรหมลิขิตของเจ๊เอง

พอพูดจบ ต้นก็เดินไปที่ลานจอดรถ ทิ้งให้เธออยู่กับหนังสือที่น้องชายเพิ่งจะยัดใส่มือ ตาลมองหนังสืออีกรอบ ก่อนจะคิดในใจ

มันไม่มีจริงๆ หรอก...

 

 

ตกเย็น

ตาลที่เปลี่ยนชุดกลับเป็นเสื้อแขนขาวสีดำ ลายทางตรงสีขาว กางเกงยีนส์ขาดๆ สีดำ และสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว กำลังนั่งรอน้องชายของเธอที่ร้านคาเฟ่ใกล้ๆ โรงพยาบาล ที่อาสาอยากมารับเธอเหลือเกิน (ประชด!) พลางอ่านหนังสือที่น้องชายของเธอให้มาเมื่อเช้าเพื่อฆ่าเวลารอ

อ่อ ที่ให้อ่านเพราะเห็นว่าไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิต หรืออยากจะติดสินบนให้ช่วยเรื่องวีกันแน่

หญิงสาวคิดอย่างขบขัน ก่อนกำลังจะเปิดหนังสือที่หน้าถัดไป

ทันใดนั้น ก็มีแสงสว่างจ้า ก่อนที่จะดับไป พร้อมกับหญิงสาวที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงมุมร้าน เหลือไว้เพียงลาเต้ร้อนกับหนังสือที่เพิ่งจะเปิดค้างไว้...



________________________________________________________________________________________________________________






#ฝากคอมเม้นด้วยนะคะ ♥


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #69 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:45

    ข้ามมิติไปแล้ว!

    #69
    0