คนที่ฟ้ากำหนด [Fic หลวงสรศักดิ์ x แม่เกศสิริน]

ตอนที่ 2 : บทที่ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,033
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

บทที่

ฟลุบ!

ร่างของหญิงสาวที่แต่งกายแปลกประหลาด จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ศาลาท่าน้ำ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นพลางหันไปมองรอบๆ

ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

เอ่อ...แม่หญิงเป็นใครหรือขอรับเสียงเรียกจากข้างหลัง ทำให้เธอหันไปก่อนจะพบกับผู้ชายที่อุ้มไก่ยืนยิ้มฟันดำให้กับเธออย่างกล้าๆ กลัวๆ

เอ่อ ที่นี่ที่ไหนหรอนายคำตอบภาษาแปลกประหลาด ทำให้จ้อยขมวดคิ้วมองแม่หญิงที่แต่งกายประหลาดตรงหน้า

ที่นี่ เรือนออกญาโหราธิบดี ขอรับ

แล้วมันคือที่ไหนละ อยู่ในกรุงเทพฯ หรือเปล่า?

จ้อยเมื่อเห็นว่าคุยกันนานกว่านี้คงจะไม่ได้ความ จึงบอกให้แม่หญิงนั่งรอที่ศาลา ก่อนที่วิ่งไปแจ้งคนบนเรือน

ออกขุนท่านขอรับๆ

โวกเวกโวยวายกระไรของเอ็ง ไอ้จ้อย อยากโดนหวายลงหลังฤๅขุนศรีวิสารวาจาเอ็ดจ้อย บ่าวของเขา

มีแม่หญิงที่ใดมิรู้ขอรับ อยู่ที่ศาลาท่าน้ำ แถมยังแต่งกายประหลาด พูดจาก็มิเหมือนคนที่นี่ขอรับ

การะเกดที่นั่งฟังอยู่ ก็นึกสนใจก่อนจะละสายตาจากการพับดอกบัว หันไปถามจ้อย

ประหลาดยังไงฤๅ จ้อย

คำพูดคล้ายแม่หญิงการะเกดเลยขอรับ

เมื่อได้ฟังดังนั้น คนบนเรือนก็หันมามองหน้ากัน ก่อนที่ออกญาโหราธิบดี คุณหญิงจำปา ขุนศรีวิสารวาจา และแม่การะเกด จะลงไปที่ศาลาท่าน้ำพร้อมกัน

หลังจากเด็กอุ้มไก่วิ่งหายไป หญิงสาวที่แต่งกายประหลาดหันไปตามเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้า ก่อนจะพบ...เอ่อ...เจ้าของบ้านละมั้ง ที่ต่างมองเธอด้วยความสับสน

ออเจ้าเป็นใคร ใยจึงแต่งกายไม่เหมือนชาวอยุธยาผู้ชายสูงอายุที่ถือไม้ตะพด ถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

อยุธยา! นี่ฉันอยู่อยุธยาหรอคะ?” หญิงสาวถามอย่างตกใจ

ก็ใช่หน่ะสิ ออเจ้าคิดว่าที่นี่คือที่ใดเล่าเสียงของผู้หญิงที่ดูมีอายุพูดขึ้น ก่อนที่หญิงสาวจะสังเกตว่า พวกเขาทั้งหมดแต่งตัวต่างจากเธอ เหมือนในหนังประวัติศาสตร์ของไทยที่เธอเคยดู

ข้าคิดว่า แม่หญิงคนนี้คงมาที่เดียวกับข้าเจ้าค่ะ คุณลุง คุณป้าคราวนี้เสียงของหญิงสาวอีกคน ที่ดูจะอายุน้อยกว่าเธอเล็กน้อย(ใช่ แค่เล็กน้อยเท่านั้น!) พูดขึ้นก่อนจะหันมายิ้มให้เธอและเดินเข้ามาหา

ไม่ต้องตกใจนะคะ ฉันมาจากยุคเดียวกันกับพี่หญิงสาวกระซิบ ก่อนจะหันไปหาทุกคน ขึ้นเรือนเถอะเจ้าค่ะ ข้าจักเล่าให้ฟัง

ออกญาโหราธิบดีมองการะเกดสลับกับแม่หญิงที่อยู่ข้างๆ กัน ก่อนจะยิ้มพลางเดินขึ้นเรือนไป ตามด้วยคุณหญิงจำปา แลขุนศรีวิสารวาจา

เมื่อทุกคนขึ้นเรือนไปหมดแล้ว การะเกดจึงหันมาถามพี่สาวคนสวยที่อยู่ข้างๆ เธอ

ทั้งสวย ทั้งเท่ แซ่บจริง!

พี่ชื่ออะไรหรอคะ ฉันชื่อการะเกดนะ

ชื่อจริงชื่อเกศสิริน ชื่อเล่นชื่อตาล คนที่นี่เขาใช้แบบไหนละ

ชื่อจริงดีกว่าจ้ะ เก๋ๆการะเกดตอบ ก่อนที่เกศสิรินจะยิ้มขำ เพราะเชื่อแล้วแหละว่าการะเกดเป็นคนจากยุคเดียวกันกับเธอ

ขึ้นเรือนกันเถอะค่ะ จะได้คุยกันกับคนอื่นๆ ด้วย

การะเกดพูดพร้อมเดินขึ้นไปบนเรือนพร้อมกับเธอ

ฉันต้องทำยังไงเนี่ย

 

เมื่อขึ้นมาบนเรือน ขุนศรีฯ ไล่ให้พวกบ่าวไพร่ไปให้หมด ทำให้เหลือเพียง ออกญาฯ คุณหญิงจำปา ขุนศรีฯ แม่การะเกด แลตัวเกศสิรินที่นั่งบนตั่งข้างๆ แม่การะเกด

ออเจ้าจักบอกว่า ออเจ้ามาจากกาลข้างหน้าเหมือนแม่การะเกดเยี่ยงนั้นฤๅขุนศรีฯ ที่นั่งที่ตั่งตรงข้ามกับแม่การะเกดแลแม่เกศสิริน ถามขึ้นหลังจากฟังเรื่องราวจากคู่หมายของเขา

ค่ะเกศสิรินตอบ

ก่อนที่ออกญาโหราธิบดีจะยิ้มขำ ว่าเหมือนเห็นแม่การะเกดตอนที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก

แล้วไยทำไมแต่งตัวเยี่ยงนั้น กางเกงขาดแล้วไยไม่เย็บให้เรียบร้อยละออเจ้าคุณหญิงจำปาทักเรื่องการแต่งกาย ทำให้การะเกดที่นั่งข้างๆ หลุดขำ ก่อนที่ขุนศรีฯ จะส่งสายตาดุๆ ให้

เอ่อ ในยุคสมัยหนู เอ๊ย!ข้า แต่งตัวแบบนี้เป็นเรื่องปกติค่ะ...เจ้าค่ะเกศสิรินพูดตะกุกตะกัก ที่จะต้องตอบให้เข้ากับยุคสมัยนี้

เยี่ยงนั้นฤๅ เอาเถอะคุณหญิงว่าก่อนจะพัดตัวเองให้คลายร้อน ก่อนจะถามต่อ ออเจ้าอายุอานามเท่าใด ออกเรือนฤๅยัง

ยี่สิบเจ็ดเจ้าค่ะ ยังไม่ออกเรือนหรอกเจ้าค่ะ แฟนก็ยังไม่มีเกศสิรินตอบ ก่อนที่ทั้งหมดจะทำหน้างง กับคำพูดประหลาดของนาง

แฟน แฟนคือกระไร?” เป็นขุนศรีฯ ที่ถามขึ้นอย่างสงสัย ก่อนที่เกศสิรินจะหันไปหาการะเกดว่าจะตอบว่าอย่างไรดี การะเกดจึงตอบแทนให้คู่หมายเธอหายสงสัย

แฟน หมายถึงคนรัก หรือจะเรียกว่าคู่หมายก็ได้เจ้าค่ะเมื่อได้ฟังคำตอบจากการะเกดทุกคนก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนที่คุณหญิงจำปาจะถาม

ยี่สิบเจ็ดฤๅ นั่นก็เท่าพ่อเดชเลยซิ แล้วไยไม่ออกเรือนเล่า จะเทื้อคาเรือนฤๅเยี่ยงไรออเจ้าเกศสิรินเมื่อได้ยินคำแปลกๆ จึงหันไปหาการะเกด ก่อนที่การะเกดจะบอกความหมาย เธอจึงตอบไปตามตรง

มีพ่อและน้องชายที่หวงข้าราวกับจงอางหวงไข่อย่างนั้น ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเข้าใกล้หรอกเจ้าค่ะเธอตอบก่อนจะลอบยิ้มถึงคนทั้งสองที่เธอพูดถึง

คุณหญิงจำปาเมื่อได้คำตอบ ก็ยิ้มขำ แลพลางนึกว่าหากนางเป็นลูกตัวเอง นางก็คงจะหวงมาก เพราะแม่เกศสิรินหน้าตาสะสวยขนาดนี้ แลยิ่งคุณพี่ของเธอไม่ต้องพูดถึงเลย คงไม่ยอมยกให้ใครง่ายๆ แน่

ฮ่าๆ ขนาดข้าไม่ใช่พ่อของออเจ้า ข้าก็ไม่ยอมยกออเจ้าให้ผู้อื่นง่ายๆ ดอกออกญาท่านพูดขึ้น แลเป็นอย่างที่เมียของเขาคิด เห็นฤๅไม่เล่า

ทั้งสี่คนถามเกี่ยวกับแม่เกศสิริน เกี่ยวกับเรื่องที่สงสัย ก่อนที่คุณหญิงจำปาจะหันไปถามสามีของเธอเรื่องเกี่ยวกับแม่เกศสิริน

คุณพี่ แล้วจักบอกเรื่องของนางอย่างไรดีเจ้าคะ หากบอกว่ามาจากกาลข้างหน้า คนได้นินทาหาว่าวิปลาสเป็นแน่แท้

บอกว่าเป็นลูกของเราดีฤๅไม่ออกญาท่านตอบเมียของเขา แต่แม่เกศสิรินก็ทักท้วงขึ้นมา

เดี๋ยวนะเจ้าคะ ข้ากับพ่อเดชอายุเท่ากัน จะมีใครเชื่อหรือเจ้าคะว่าเป็นพี่น้องกันเกศสิรินว่าพลางมองพ่อเดชที่หันมามองเธอเช่นกัน อีกอย่าง หน้าตาเราทั้งสองหาได้เหมือนพี่น้องกันไม่

มิเป็นไรดอก แม่เกศสิรินขุนศรีฯตอบ ใครมิเชื่อ ก็มิต้องเชื่อ อีกอย่างนี่อาจเป็นกาลดีสำหรับออเจ้าเองหนา

เกศสิรินทำท่าจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ต้องเงียบ เพราะออกญาท่านพูดขึ้น

ก็ถือว่า ออเจ้าเป็นลูกบุตรธรรมของข้าแลแม่จำปานั่นแล ออเจ้าจักมากความไปใย ประเดี๋ยวให้ไปอยู่เรือนทาสดีฤๅไม่

เมื่อเจ้าของเรือนว่ามาเยี่ยงนั้น เธอจะปฏิเสธได้ที่ไหนละ ก่อนจะพยักหน้ารับ ออกญาท่านเมื่อเห็นดังนั้นก็ยิ้มตาม คุณหญิงจำปาเลยบอกให้เธอไปเปลี่ยนชุดให้เหมือนคนที่นี่ การะเกดจึงอาสาขอทำหน้าที่เอง

เมื่อมาถึงหอนอนการะเกด ที่กำลังเลือกผ้าผืนนั้น ผืนนี้ ไปเรื่อย ราวกับจะจับเธอแต่งตัวตุ๊กตา โดยมีผินแลแย้ม บ่าวของการะเกดที่มาช่วย

อยากเห็นพี่เกศสิรินแต่งกายแบบอยุธยาจริงๆเลย แต่พี่แต่งแบบไหนก็ต้องสวยมากแน่เลย เพราะพี่สวยอยู่แล้ว ฮิฮิการะเกดหัวเราะเหมือนม้า ผินจึงกระตุกผ้านุ่งเป็นการเตือนว่า มิงามเจ้าค่ะ

ก่อนที่การะเกดจะหันมามองหน้าพี่สาวคนสวยของเธอตรงๆ ถึงจะแต่งหน้าเบาๆ แต่สีปากสีแดงนี่แหละ ที่การะเกดเห็นก็อดชมไม่ได้เลยว่า พี่สาวเธอสวยแซ่บขนาดไหน การะเกดสั่งให้ผินและแย้ม นำเครื่องแต่งกายมาให้พี่สาวคนสวยของเธอ

เมื่อแต่งกายเสร็จแล้ว แย้มกำลังทำผมทรงมหาดไทยให้เธออยู่นั้น เกศสิรินมองตัวเองในกระจก ก่อนจะยิ้มออกมา เธอจำไม่ได้เลยว่าครั้งสุดท้ายที่ใส่ชุดไทยมันเมื่อไร คงจะสมัยมหาลัยตอนที่เดินขบวนละมั้ง คิดถึงจัง...

การะเกดเห็นเกศสิรินที่นิ่งไป จึงเอื้อมมือไปแตะไหล่ เกศสิรินจึงหันกลับไปมองการะเกดที่มองเธออย่างเข้าใจความรู้สึกนี้ดี

เกดรู้ค่ะ ว่าพี่คิดถึงคนที่บ้าน เกดก็คิดถึงเหมือนกัน แต่อย่าได้ถือโทษโกรธอะไรเลย บางทีพี่อาจจะมาที่นี่เพื่อมาพบบุพเพสันนิวาสแบบเกดก็ได้การะเกดกล่าว ก่อนจะทำเอียงอายเมื่อพูดถึงเรื่องที่เธอมาที่นี่

พูดตรงๆ นะ พี่ไม่เชื่อเรื่องแบบนี้เลยเธอว่าก่อนจะพูดต่อ เอาเถอะ เศร้าไปก็ไม่รู้จะกลับบ้านได้มั้ย เอาเป็นว่า จะพยายามคิดบวกละกัน

การะเกดได้ฟังจึงสวมกอดเกศสิริน ราวกับปลอบใจให้พี่สาวของเธอให้ผ่านเรื่องนี้ไปได้ ก่อนจะออกจากหอนอนไปยังโถงกลางเรือน เพื่อที่ออกญาฯ คุณหญิงจำปา แลขุนศรีฯ จะบอกกับพวกบ่าวไพร่ทั้งหมดเรื่องเกี่ยวกับเธอ

 

จริงฤๅเจ้าคะ ที่แม่หญิงเกศสิรินเป็นลูกสาวอีกคนของออกญาท่าน แลคุณหญิงปริก บ่าวคนสนิทของคุณหญิงถามขึ้น ท่ามกลางความสงสัยของบ่าวทุกผู้บนเรือน ที่แม่หญิงเกศสิรินเป็นลูกสาวอีกคนของเรือนนี้

จริงซินังปริก เอ็งสงสัยกระไรนักหนาคุณหญิงจำปาตอบ ก่อนที่ออกญาฯ ยังเสริมอีกว่า

นางเป็นลูกสาวบุตรธรรมของข้าแลเมียข้า ยังมีเรื่องกระไรอีกที่เอ็งสงสัย หะ นังปริก!”

เปล่าเจ้าค่ะ ข้าเจ้ามิสงสัยแล้วเจ้าค่ะปริกตอบเสียงอ่อน

มิต้องดุป้าปริกดอกเจ้าค่ะ คุณพ่อ ป้าปริกคงตกใจที่อยู่ๆ ข้าก็มาอยู่ที่นี่ จริงมั้ยจ๊ะเกศสิรินถามป้าปริกยิ้มๆ เธอเรียกป้าปริกตามแม่การะเกด ส่วนออกญาฯ แลคุณหญิงจำปา ท่านทั้งสองให้เธอเรียกว่า พ่อกับแม่

เกศสิรินจึงหันมายิ้มให้ป้าปริก ก่อนจะหันไปหาจ้อย เด็กอุ้มไก่ที่เธอเจอตอนแรก

ข้าต้องขอโทษออเจ้าด้วยหนา ที่ทำให้ตกใจ ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองเลยแต่งกายต่างจากคนที่นี่

มิได้ขอรับ บ่าวขออภัยที่สงสัยแม่หญิงด้วยนะขอรับ

เอาละ ไปกินข้าวกินปลากันเถิด แม่จำปา วันนี้คงต้องฝากออเจ้าด้วยหนาออกญาฯ หันไปบอกเมียของเขา คุณหญิงจำปายิ้มรับ ก่อนจะหันไปสั่งบ่าวไพร่ให้เตรียมสำรับ ก่อนจะเดินตรงไปทำกับข้าวที่โรงครัว

ประเดี๋ยว พ่อให้บ่าวไพร่ไปทำความสะอาดหอนอนให้ออเจ้า หอนอนของออเจ้าอยู่ใกล้กับหอนอนแม่การะเกด ออเจ้าจะได้ไม่เหงา ดีฤๅไม่คุณพ่อถาม ก่อนจะยิ้มเอ็นดูลูกสาวของเขา

เจ้าค่ะ คุณพ่อ

ทั้งสี่คนนั่งพูดคุยกันซักพัก บ่าวก็ยกสำรับอาหารเย็นมาให้

เมื่อทานข้าวเย็นเรียบร้อย บ่าวที่ทำความสะอาดหอนอนเกศสิริน พาเธอมายังหอนอน หอนอนของเธอไม่เล็กแต่ก็ไม่ได้ใหญ่มาก มีกระจกที่การะเกดบอกว่าคนที่นี่เรียกว่า คันฉ่อง’  มีเตียบผ้าวางไว้เป็นผ้าผ่อนสำหรับการแต่งกายของคนในยุคนี้ มีเตียงไม้สี่เสามีม่านมุงบางๆ

เอาเป็นว่าหอนอนน่าอยู่มาก เกศสิรินหันไปขอบใจบ่าวที่พาเธอมา ก่อนที่บ่าวจะเดินหายไป เกศสิรินเดินไปเปิดหน้าต่าง พลางมองออกไปบนท้องฟ้าที่เริ่มจะมืดสนิท

ตอนนี้ทุกคนจะตกใจมั้ยนะ ที่อยู่ๆเราหายมาแบบนี้

ก๊อกๆๆ

ระหว่างกำลังมองท้องฟ้ายามเย็น ก็มีเสียงเคาะประตูไม้ เกศสิรินเดินไปเปิดประตู ก่อนจะพบการะเกดยืนยิ้มอยู่

พี่เกศสิริน ไปอาบน้ำกัน

หะ ที่นี่ไม่มีห้องอาบน้ำหรอเกศสิรินถาม

มีแค่แยกที่อาบน้ำระหว่างนาย บ่าวหนะ เรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวให้พี่ผินช่วยละกันการะเกดหันไปหาผิน เพื่อให้มาช่วยพี่เกศสิรินในการเตรียมตัวอาบน้ำ แม้เกศสิรินจะงงๆ แต่ก็คงเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ จึงให้ผินเข้ามาช่วยเธอเปลี่ยนเป็นนุ่งกระโจมอก

 

เมื่อสองสาวมาถึงท่าน้ำ ผินแย้มก็ช่วยกันขัดสีฉวีวรรณแม่นายทั้งสอง ผินที่ทำหน้าทีาขัดตัวเกศสิริน ถึงกับเอ่ยปากชมผิวของแม่นายคนนี้ นอกจากผิวจะขาวผ่อง ผมก็ยังยาวสวย ราวกับได้รับการดูแลมาอย่างดี

จริงหรือพี่ผิน ปกติข้าก็อาบน้ำปกติ ไม่ค่อยได้ขัดตัวกระไรมากดอก เพราะกลับมาจากที่ทำงานบางวันก็เลิกดึก อาบน้ำสระผมเสร็จ ก็นอนเลย

การะเกดได้ยินจึงถามขึ้นบ้าง

พี่เกศสิรินทำงานอะไรหรอคะ?”

พี่เป็นหมอจ้ะ

ว้าว แสดงว่าพี่ต้องเรียนเก่งมากแน่ๆ เลยถึงเรียนหมอได้

ผินแย้มที่ฟังแม่นายทั้งสองคุยกัน ก็ไม่เข้าใจ ใยมีผู้หญิงเป็นหมอ ทั้งๆ ที่ส่วนมากหมอในอยุธยามักจะมีแต่ผู้ชาย การะเกดจึงตอบให้คลายสงสัย ก่อนที่จะรีบเร่งล้างตัว เพราะกลัวแม่นายจักไม่สบาย

เกศสิรินกำลังจะเข้านอน โดยมีผินมาช่วยแต่งตัวให้ในชุด ผ้าพันอกแลผ้านุ่ง พร้อมทับด้วยผ้าคลุมไหล่

จะนอนก็ยังจัดเต็มนะเนี่ย เธอคิดในใจ

การะเกดที่เห็นพี่สาวของตัวเอง เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอจึงเอ่ยเพื่อทำลายความเงียบ

คิดถึงใครอยู่หรอ

เกศสิรินละสายตาจากท้องฟ้าหันกลับมามองการะเกด ก่อนจะกลับไปมองท้องฟ้าต่อ

คิดถึงพ่อ คิดถึงน้อง คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงรถ คิดถึงหนังสือการ์ตูนที่ยังอ่านไม่จบ คิดถึง...”

พอๆ! ตอนแรกเกดกำลังซึ้งไปด้วยเลย ฮ่าๆเกศสิรินยิ้มขำ ก่อนจะหันไปถามการะเกดบ้าง

เธอไม่คิดถึงคนที่อยู่ที่นู่นบ้างหรอ

การะเกดยิ้มก่อนจะตอบ คิดถึงซิ คิดถึงมาก แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่คิดถึง

เกศสิรินไม่ได้พูดอะไรอีก คืนนี้การะเกดบอกจะมานอนด้วย เพราะกลัวว่าเธอเหงา เกศสิรินหันไปมองหมอนใบโตของการะเกด

หมอนแบบนี้ซื้อที่ไหนหรอ พี่อยากได้บ้างอะ

การะเกดยิ้ม เกดทำเองแหละ เจ๋งมะเธออวดฝีมือตัวเอง

เกศสิรินพยักหน้า ก่อนที่การะเกดจะบอกอีกว่า

ไว้วันพรุ่งนี้เรามาทำด้วยกันนะ เดี๋ยวเกดสอนทำฟูกนอนด้วยเกศสิรินพยักหน้า ก่อนจะดับเทียนในห้องแลล้มตัวนอน

_____________________________________________________________________________________________

#ฝากคอมเม้นด้วยนะคะ ♥
B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #70 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:54

    อร๊ายย ชอบหลงรัเลยอ่ะ

    #70
    0
  2. #32 queenmzzzx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:23
    เอ็นดู
    #32
    1
    • #32-1 ElizabethQueen(จากตอนที่ 2)
      3 พฤษภาคม 2562 / 00:04
      เอ็นดูคุณน้อง
      #32-1