[Yaoi] อยู่ดีๆ ผมกลายเป็นเมีย + Spin-off

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 467,745 Views

  • 3,945 Comments

  • 16,592 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    55,247

    Overall
    467,745

ตอนที่ 35 : 1 : เริ่มต้นด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1966 ครั้ง
    3 ก.พ. 62




   ในช่วงเดือนเเรกร่างกายของผมกำลังปรับตัว ถึงจะไม่แน่ใจว่าการปรับสมดุลที่ว่าจะแสดงผลออกมาในแง่ไหน พยายามจะไม่คิดมากและเผื่อใจไว้แล้วแท้ๆ แต่บางครั้งหลังจากดื่มชาสมุนไพรไปแล้วก็อดฉุกคิดไม่ได้ว่าถ้ามันล้มเหลวไม่สมหวัง...ที่พยายามมาทั้งหมดจะมีค่าเท่ากับศูนย์เลยสินะ พอคิดอย่างนั้นก็เกิดความลังเลอยากล้มเลิกความทรมานนี้ทั้งหมด

   ผมยังมีอาการปวดร้อนภายในจากชานั่น มันส่งผลแบบเดิมทุกคืนไม่ลดลงเลยสักนิด ความรู้สึกที่ว่าเหมือนโดนเข็มเล็กๆ กระหน่ำทิ่มแทงไม่หยุดพร้อมทั้งโดนน้ำร้อนสาดซ้ำ บางครั้งที่หลับๆ ไปแล้วผมกลับสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกและมีเหงื่อไหลท่วมตัว

   พอเข้าสู่ช่วงเดือนที่สองผมเริ่มมีอาการมึนหัวตลอดจนลุกจากเตียงไม่ไหว ผมเคยพยายามอดทนต่อต้านอาการพวกนี้แล้วฝืนลุกจนวูบมาเเล้ว พ่อแม่ของอเล็กซ์จึงต้องคุมเข้มดูแลใกล้ชิดมากกว่าเดิมเพราะความเป็นห่วง ผมรู้สึกผิดและกล่าวขอโทษพวกท่านไปแล้ว แต่พวกท่านก็ยังไม่วางใจที่จะปล่อยผมไว้คนเดียวจึงมีญาติๆ คุณลุงคุณป้าและพี่ๆน้องๆ ที่คอยผลัดเปลี่ยนมาอยู่ใกล้ชิด ผมรู้สึกว่าร่างกายมันอ่อนแอมากๆ พอเป็นอย่างนี้ผมเริ่มเหนื่อย ไม่อยากอาหาร พาลทำให้ทุกคนวิตกกังวลกันไปหมดและมีหมอมาตรวจแทบทุกวันบางครั้งถึงกับต้องให้น้ำเกลือด้วยซ้ำเพราะร่างกายผมอ่อนเพลียเกินไป

   เช้าวันหนึ่งที่ผมตื่นขึ้นมาเเล้วรู้สึกตึงๆ มองเห็นที่เเขนตัวเองมีเข็มเสียบให้น้ำเกลืออยู่ พอเห็นอย่างนั้นผมได้เเต่ถอนหายใจพลางคิดว่าสัปดาห์นี้เจาะไปกี่ครั้งแล้วกันนะ ระหว่างที่คิดไปเรื่อยเปื่อยก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเป็นคุณย่าและหมอชารอน 

   "เป็นยังไงบ้างหลานรัก?"

   "ก็ดีครับคุณย่า"

   "โธ่ เราผอมลงมากเลยนะ"

   "คุณควรจะทานอาหารให้มากๆ นะคะ ร่างกายคุณปกติทุกอย่างแต่สารอาหารที่ใช้หล่อเลี้ยงร่างกายไม่เพียงพอทำให้คุณยังเกิดอาการหน้ามืดบ่อยๆ "

   ตอนนี้ผมมีหมอประจำตัวคอยดูตลอด เธอเป็นเด็กที่คุณย่าอุปการะไว้ เธอเป็นหนึ่งในคนนอกไม่กี่คนที่รู้เรื่องราวต่างๆ ภายในตระกูล ฉะนั้นเธอต้องเป็นที่รักและไว้ใจมากจริงๆ  ซึ่งตอนนี้เธอเป็นถึงหมอที่มีฝีมือเป็นที่ยอมรับและมีตำแหน่งเป็นผอ.ที่โรงพยาบาลใหญ่แห่งหนึ่ง ชารอนเป็นผู้หญิงวัยสามสิบกว่าที่ค่อนข้างไว้ตัวและนิ่งเฉย เธอเป็นคนสวยที่มีออร่าน่าเคารพคงไม่มีคนไข้คนไหนกล้ามีปัญหาระหว่างการรักษาแน่ เพราะผมที่เป็นหนึ่งในคนไข้ของเธอก็ไม่กล้าปริปากโอดครวญขนาดกลัวเข็มมากๆ ยังไม่กล้าโวยวายยอมให้เธอจัดการได้ทุกอย่าง

   "ผมพยายามจะกินแล้ว แต่มันกลืนไม่ลงนี่"

   "ยังไงก็ตามถ้าร่างกายคุณไม่ดีขึ้น ดิฉันคงต้องขอให้คุณแคลเร็นซ์ทบทวนการดื่มชาสมุนไพรของคุณแล้วกันนะคะ"

   ชารอนหันไปกล่าวกับคุณย่า คุณย่าเมื่อได้ยินดังนั้นมือที่กำลังลูบหัวผมอยู่ก็หยุดลง ท่านหันไปมองหน้าหมอชารอนก่อนจะถอนหายใจพยักหน้ารับรู้เบาๆ 

   "....อย่างนั้นก็ได้"

   "คุณย่า..."

   "หลานรัก ย่าเข้าใจว่าเธอคงไม่อยากล้มเลิกมัน แต่ถ้ามันทำให้ร่างกายเธอทรุดลงอย่างนี้มันก็ไม่เกิดผลดีเช่นกัน ร่างกายและจิตใจเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องเเข็งแกร่งสามารถแบกรับความต้องการอันท่วมท้นของเธอได้ และถ้าอเล็กซ์รู้ว่าภรรยาของเขาเป็นอย่างนี้ก็คงคัดค้านและพาเธอกลับไปนานแล้วแน่ๆ" 

   "ถ้าคุณยังมีความต้องการเดิมอยู่ ฉันก็ไม่ห้ามแต่คุณก็ต้องปฏิบัติตัวอย่างเคร่งครัดตามที่ดิฉันบอกเช่นกัน"

   วันนั้นทั้งวันชารอนก็อยู่สังเกตการณ์แบบใกล้ชิดว่าผมกินข้าวกินยาครบตามที่เธอต้องการรึเปล่า และแน่นอนว่าผมโดนเธอดุไปอีกหลายคำว่าเลือกกินแต่ผักไม่ทานส่วนเนื้อสัตว์ที่ให้พลังงานโปรตีน ไม่ใช่ว่าเรื่องมากสักหน่อยแต่แค่เห็นมันก็อิ่มแล้วอ่ะ 

   "ดิฉันเห็นด้วยนะคะที่คุณจะเคี้ยวให้ครบสามสิบครั้งเพื่อช่วยให้สารอาหารถูกดูดซึมเข้าสู่ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้ง่ายขึ้น แต่จะดีกว่านี้ถ้าคุณทานเนื้อสัตว์เพื่อรับโปรตีนมากกว่าคาร์โบไฮเดรตพวกข้าวนะคะ ข้าวสามคำแต่คุณใช้เวลาเคี้ยวถึงสิบนาทีอาหารพวกนั้นคงจะละเอียดมากจนกระเพาะของคุณไม่ต้องหลั่งกรดมาย่อยซ้ำเลยล่ะ"

   ทั้งบ่นทั้งดุ โอ๊ยยย มันไม่มีอารมณ์กินนี่! จะให้ทำยังไงแต่ได้แค่คิดในใจแล้วก้มหน้าก้มตากินต่อไปกว่าจะจบมื้อต้องต่อด้วยผลไม้และนมจืดอีก จะอ้วกอ่ะ.. 

   "วันนี้ผมรบกวนคุณทั้งวันเลย ทั้งๆ ที่เป็นวันหยุดของคุณ"

   "ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ การที่มีอะไรให้ทำทุกวันก็เป็นสิ่งที่ดี ดิฉันไม่ชอบปล่อยเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์"

   หมอชารอนตอบพร้อมพลิกหน้าหนังสือขณะที่นั่งเฝ้าผมข้างเตียง ผมเองก็เบื่อๆ นั่งพิงหัวเตียงกดรีโมททีวีหาอะไรดู กิจวัตรก็วนซ้ำๆ อาบน้ำ กินข้าว ดูหนัง อ่านหนังสือ เป็นอย่างนี้มาตลอดช่วงที่ผมป่วย เฮ้ออออ

   "เฮ้! เป็นไงบ้างขัน"

   "อลิซ!"

   ในที่สุดก็มีคนมาช่วยฉุดผมออกจากความรู้สึกเบื่อๆ นี่สักที แถมบรรยากาศอึดอัดเล็กๆ กับการอยู่กับชารอนสองคนด้วย

   "ได้ข่าวว่ามีคนดื้อกับหมอนี่"

   "ข่าวโคมลอยแหง ผมก็เป็นเด็กดีเชื่อฟังชารอนอย่างดีนะ"

   "จริงเหรอ? ว่าไงคุณหมอชารอน" อลิซหันไปแซวยิ้มๆ กับชารอน ทั้งคู่เป็นเพื่อนวัยเด็ก โตและวิ่งเล่นมาด้วยกัน 

   "คงอย่างนั้น คุยกันไปก่อนแล้วกัน ฉันขอตัวสักครู่"

   แล้วชารอนก็เดินออกไปปล่อยให้ผมอยู่คุยกับอลิซแค่สองคนโดยมีแอนธิเซียคอยวิ่งเข้าออกบ้าง

   "คิคิ เย็นชาเหมือนเดิมเลยน๊าาา ทั้งที่ตอนเด็กน่ารักมากขนาดนั้นแท้ๆ"

   "หืมม หมายถึงชารอนเหรอครับ"

    "อื้ม! ตอนเด็กๆ นะยัยนั่นขี้แยมากเลยนะ เราชอบวิ่งเล่นด้วยกันแต่หล่อนวิ่งไม่ทันก็ร้องไห้แล้ว คิคิ คิดถึงตอนเด็กชะมัด แก้มชารอนน่ะยุ้ยๆ น่าบีบเป็นที่สุด"

   ไอ้ขันฟังแล้วจินตนาการไม่ออกเลยแหะ คุณหมอหน้านิ่งที่ชอบร้องไห้และมีแก้มน่าบีบตอนเด็ก บรึ๋ยย 

   "แหะๆ คงเปลี่ยนไปมากเลยนะครับ"

   "ช่ายย แต่ก็ยังน่าแกล้งอยู่ดี ชอบทำหน้าเฉยๆ กลบเกลื่อนความอายแต่หน้ากับหูนี่แดงไปหมด"

   แล้วอลิซก็เม้าท์อะไรอีกหลายอย่าง เผาคุณหมอชารอนจนหมดเปลือก ฮ่าฮ่าฮ่า จากนั้นผมก็ถามไถ่ถึงอเล็กซ์ว่าช่วงนี้เขาเป็นยังไงบ้าง ไปนอนค้างที่ไร่อยู่อีกหรือเปล่า

   "หมอนั่นก็เทียวไปเทียวมานั่นแหละ บอกไม่อยากอยู่บ้านแล้วนอนคนเดียว แต่ก็ยังเข้าไปทำความสะอาดบ้านนะ ไม่รู้คิดอะไรจะจ้างคนให้ก็ไม่เอา"

   "อืมมม"

   "มันวูบโหวงน่ะ คิดถึงมากแต่ทำอะไรไม่ได้"

   "ผมก็คิดถึงเขา"

   "อเล็กซ์ถามถึงนายตลอดเลย ใครมาเฝ้าดูแลนายบ้าง... แข็งแรงดีไหม ยังทรมานรึเปล่า?"

   "...."

   "สภาพนายทั้งสองคนก็พอๆ กัน นายก็ซูบผอม อเล็กซ์ก็หนวดเคราเต็มหน้า ถ้าเจอกันจะตกใจหรือจำกันไม่ได้รึเปล่านะ"

   "นั่นสินะ...เขาคงจะตกใจมากกว่า"

   "ถ้าไม่อยากให้น้องชายฉันต้องเป็นห่วงแล้วมาลากนายกลับบ้านก็ดูแลตัวเองให้มากกว่านี้สิ"

   "ครับ"

   "มีเรื่องนึงที่คุณพ่อเคยเล่าให้ฟังและฉันก็เห็นจริงตามนั้น คือพอเรามีเนื้อคู่และแยกห่างกันจะโหยหากันมากๆ และรับรู้ความรู้สึกนึกคิดของอีกฝ่ายมากขึ้น นายคิดอย่างนั้นหรือเปล่าล่ะ?"

   พอมาคิดดูแล้วก็อาจจะจริง บางครั้งผมเหมือนจะรู้ว่าอเล็กซ์กำลังทำอะไร คิดอะไรและรู้สึกยังไง แต่มันก็แค่แวบๆ เหมือนฝันมากกว่า เพราะผมนึกว่าคิดถึงเขามากไป 

   "ก่อนที่ฉันจะมีแอนธิเซียฉันต้องบินไปต่างประเทศบ่อยๆ แล้วชอบเถลไถลอยู่เที่ยวต่อ บางทีก็เหมือนมีอะไรมากระตุ้นให้รีบกลับเร็วๆ พอได้คุยกันเขาก็บอกว่าภาวนาให้ฉันกลับมาหาเร็วๆ เพราะคิดถึงมากไม่อยากอยู่ห่างกันแบบนี้ :) "

   "ตอนนี้ก็ดีแล้วนี่นา"

   "นั่นสิ ยิ่งเห็นพวกนายอยู่ห่างกันอย่างนี้ มันทำให้ฉันฉุกคิดอะไรหลายๆอย่างนะ ฉันไม่ควรปล่อยเวลาผ่านไปโดยทิ้งเขาไว้ข้างหลังแล้วเที่ยวหาความสนุกคนเดียวอย่างนั้นอีก"

   ผมเองก็อยากกลับไปอยู่ข้างเขาเร็วๆ เช่นกัน แต่ในช่วงนี้ร่างกายผมก็ยังไม่ดีขึ้นแต่ไม่แย่ถึงขนาดต้องให้น้ำเกลืออีก ยังดื่มชาทุกคืนและบังคับตัวเองให้ทานอาหารและวิตามินต่างๆ ให้หมด อาจเพราะความผูกพันที่มีผมจึงกลัวว่าอเล็กซ์จะรู้ว่าผมไม่สบายและเป็นห่วง ผลจากการฝืนอดทนทำให้ร่างกายผมเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ผอมแห้งอีก มีเรี่ยวแรงทำอะไรต่างๆ เป็นปกติ คุณย่า พ่อแม่พี่น้องทุกคนบอกว่าหายใจทั่วท้องได้สักที ทุกคนเป็นห่วงผมกันมากทั้งยังกลัวจะกลับไปแย่อีกจึงยังสรรหาอาหารการกินมาให้จากทั่วสารทิศป้องกันการเบื่ออาหารและเปลี่ยนรสชาติกระตุ้นความอยาก 

   พอเข้าช่วงเดือนที่สามผมก็แข็งแรงดังเดิม มีน้ำมีนวลเปล่งปลั่งสดใส น่าแปลกที่เป็นอย่างนี้ได้ไม่แน่ใจว่าเพราะกินมากขึ้นหรือเป็นผลมาจากยา แต่เมื่อเป็นผลดีก็คงเพียงพอแล้วผมไม่อยากให้ทุกคนมากังวลกับผมมากนัก พวกเขาเป็นครอบครัวที่ดีมากๆ ทั้งห่วงใย มาช่วยดูแล ทั้งยังเทียวไปอยู่เป็นเพื่อนอเล็กซ์ด้วย เบนจามินลูกพี่ลูกน้องที่อยู่กับอเล็กซ์ช่วงนี้ส่งข่าวมาว่าอเล็กซ์ดูผ่อนคลายขึ้น ไม่ขมวดคิ้วตลอดเวลาอีก สีหน้าก็ดีขึ้น ...ทุกอย่างมันส่งผลถึงกันหมดเลยงั้นเหรอ?

   ชาสมุนไพรที่ปรับสมดุลร่างกายผมเองก็เริ่มออกฤทธิ์น้อยลงหรือเปล่านะ ผมไม่รู้สึกเจ็บปวดเท่าไหร่แล้วแต่ยังร้อนๆ อนู่บ้าง คุณย่าท่านก็บอกว่าคงใกล้ประสบความสำเร็จแล้วให้ผมอดทนอีกนิดทุกอย่างกำลังจะผ่านไป ในตอนนี้ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องลูกเลยด้วยซ้ำ คิดเพียงแต่ว่าอยากเจออเล็กซ์ไวๆ เท่านั้น อยากเจอหน้า อยากกอดเขาให้สมกับความรัก ความคิดถึงที่ผมมี

   อีกหนึ่งสัปดาห์จะครบสามเดือน ผมสามารถดื่มชานั่นโดยไม่มีอาการอื่นๆ ปรากฏอีก พ่อแม่ที่ลุ้นมากับผมทุกคืนก็ทำหน้าปลาบปลื้มยินดี ผมที่เห็นแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้คงเหมือนปลดภาระหนักอึ้งบนบ่าออกได้ ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ร่วมกัน พวกท่านจึงทำการแจ้งข่าวไปหาญาติๆ ทุกคน ทุกคนก็ร่วมเฮแสดงความยินดีกันใหญ่มากันพร้อมหน้าพร้อมตาในวันหยุดสัปดาห์ที่บ้านพ่อแม่อเล็กซ์

   ผมก็ดีใจ... ดีใจมากๆ วันที่รอคอยกำลังมาถึง คุณย่าอยากให้กินไปอีกสักอาทิตย์ให้ครบสามเดือนเต็มไปเลยเพื่อความแน่นอน ตอนนี้ให้ทำอะไรผมก็ยอมได้ทั้งนั้น ผมเขียนจดหมายขึ้นมาหนึ่งฉบับแล้วฝากอลิซไปให้ใครคนนึง

'ถึง คนที่ผมรักและคิดถึงที่สุด

ในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้จะมีการกินเลี้ยงสังสรรค์กันในครอบครัว คุณคนที่ไม่เจอกันนาน...คุณสะดวกมาร่วมงานหรือไม่ มีใครบางคนเฝ้ารอและอยากพบคุณ หวังว่าผมจะได้รับข่าวดี

  ด้วยรักและคิดถึง
   ภรรยาของคุณ'

.
.
.
.
.

//รวบรัดมากกกก ไม่อยากเศร้านานก็เล่นงี้เลย คิคิ ตอนหน้าก็กลับมาหวานมารักกันเหมือนเดิมแล้ววว
//อย่าท้วงมาเยอะคนเขียนแถไม่ออก ฮาาาา บางคนอยากให้ขันท้องธรรมชาติก็ไม่รู้จะให้ธรรมชาติยังไง ฮือออ spin-off ในความคิดคนเขียนคือภาคต่อที่หยิบเอาตัวละครเดิมมาเดินเรื่องในอีกแง่หนึ่ง
//ถ้าขัดใจอะไรไปบ้างก็ขออภัยเน้อ เเต่นี่คือความสนุกที่คนเขียนอยากนำเสนอ คนที่ชอบยังไงก็ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ
//ขอบคุณทุกความคิดเห็นมากๆ เลยนะคะ มีกำลังใจมากระตุ้นให้นึกคิดตอนได้เพราะคนอ่านเลยจริงๆ ร๊ากกกก <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.966K ครั้ง

103 ความคิดเห็น

  1. #3609 Anothiya Darnparn (@moogy64) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 09:36
    จามีลูกแว้วววววว
    #3609
    0
  2. #3038 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:56
    ทรมานแบบนี้แต่ก้อกำลังจะมีข่าวดี
    #3038
    0
  3. #2524 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:41
    โอ้ยยย ปลื้มอะ จะได้มีลูกกันแล้วว
    #2524
    0
  4. #2448 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:36

    งือน้ำตาจะไหลอะปลื้มปิติอะ
    #2448
    0
  5. #2446 patteera_rice (@patteera_rice) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:33
    ฮือออ เค้าจะเจอกันแล้ว

    จะเป็นครอบครัวกันแล้วววว

    //สู้ๆค่ะไรท์
    #2446
    0
  6. #2445 Kris1991 (@Kris1991) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:32

    รออ่านอยู่ครับ
    #2445
    0
  7. #2438 Naries (@Naries) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:59
    แงงง

    ดีอ่ะ รอนะคะ
    #2438
    0
  8. #2437 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:52
    เขาจะเจอกันแล้ววววว
    #2437
    0
  9. #2436 NaAuAhgase (@NaAuAhgase) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:40
    ชอบมากเด้อออ เขาจะได้เจอกันแร้ววว ฉันนึกถึงNC~ อ้าวไม่ได้หรอ555+ ขันเก่งมาก ปรบมือ!!
    #2436
    0
  10. #2435 bowzazs (@bowzazs) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:28
    สู้ค้ะๆรอนะคะไรท์
    #2435
    0
  11. #2434 qeendef6 (@qeendef6) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:41
    งื้ออออสนุกมากๆเลยค่ะ
    สู้ๆนะคะ
    #2434
    0
  12. #2431 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:11
    เก่งมากเลยบักหล่าของเอื้อย
    #2431
    0
  13. #2415 tukta2541 (@tukta2541) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:27
    รอๆ สู้ๆนะไรท์
    #2415
    0
  14. #2412 เต่าหมุน^0^ (@Eagles) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:24
    เห็นสปินออฟนึกว่าขันกับฝรั่งจะสลับบทกันซะอีก5555
    #2412
    0
  15. #2411 Nichada Yuthong (@niminz) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:44
    สู้ๆฮะ ตามอ่านต่อไปป
    #2411
    0
  16. #2410 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:26
    ทำไมนึกถึงวอเดอร์มอร์

    55555
    #2410
    0
  17. #2409 335360 (@335360) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 08:59
    โอ้ยยยยเป็นจดหมายที่น่าร๊ากกกก
    #2409
    0
  18. #2403 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 07:43
    รอค่ะ เนื้อเรื่องดำเนินได้ดีค่ั
    #2403
    0
  19. #2401 หมกเห็ด (@blueb3ll) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 01:06
    ขันเก่งมาก สู้ทั้งสองคนเลย ชอบบบบบบ เขินภรรยาของคุณฮือออออ
    #2401
    0
  20. #2400 Nicefox (@savada-agito) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 00:13
    เขินนนนน.

    งู้ยย. น่ารัก
    #2400
    0
  21. #2398 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:07
    เขินนน ภรรยาของคุณ5555
    #2398
    0
  22. #2397 tt678 (@tt678) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 23:00
    รอจ้าาาาาา
    #2397
    0
  23. #2396 ninety-fourseven (@ninety-fourseven) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:18
    น้องอดทนเก่งมากเลย 3 เดือน อีกแปปก็จะได้เจอหน้ากันแล้วววว
    #2396
    0
  24. #2395 Shipper_9397 (@Shipper_9397) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 22:09
    ถ้าท้องแล้วคลอดน้องต้น่ารักมากแน่ๆ &#128518;
    #2395
    0
  25. #2393 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 20:40
    ชอบมากค่ะไร้ทนมาต่อไวไวนะคะ
    #2393
    0