Mebius เมบิอุส

ตอนที่ 2 : Mebi II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 ก.ค. 63

สิ่งที่เกิดขึ้นจากการมาถึงของเมบิอุสและเบเรียล ทำให้รัฐบาลโลกต่างพากันประชุม นานาชาติ เพื่อที่จะรับมือที่เบเรียล ส่วนเมบิอุสนั้นอยู่ในการดูแลของประเทศญี่ปุ่น จากวันที่มาถึงนั้น ก็ผ่านมา 10 วันแล้วเมบิอุสยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย ร่างกายของเมบิอุสก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมาบ้งแล้ว

 

“อึก…”

 

หลังจากที่ได้พักผ่อนมานานนั้น เมบิอุสเริ่มได้สติขึ้นมาแล้ว สถานที่ที่เมบิอุสฟื้นขึ้นมาคือในห้องแห่งหนึ่ง มีกระจกอยู่บนกำแพงสูง เหมือนกับว่าในห้องนี้นั้นไว้สำหรับเฝ้าสังเกตการณ์ยังไงอย่างนั้น เมบิอุสที่เห็นแล้วก็พอเข้าใจได้ หากมีใครมาจากบนฟ้าก็คงมีการกักตัวแบบนี้ละนะ

 

ชุดของเมบิอุสตอนนี้มันเป็นชุดของคนไข้ สำหรับเมบิอุสที่เคยอยู่บนโลกมนุษย์มาก่อน ในจักรวาลของเธอเองแน่นั้น ทำให้รู้ว่าชุดที่ใส่เป็นชุดอะไร ว่าไปแล้วหากเธอตื่นขึ้นมา ก็ต้องมีคนมาคุยด้วยแล้วสิ ยังไงซะการต่อสู้ของเธอ ก็ต้องมีคนเห็นและถ่ายเก็บไว้ได้อย่างแน่นอน

 

“ฟื้นแล้วสินะคะ” เมื่อคิดจบเท่านั้นเองก็มีคนเข้ามา ใส่ชุดพยาบาล

 

“อืม…เอ๊ะ? หูแหลม? ไม่มีใช่มนุษย์งั้นเหรอ” เมบิอุสเห็นใบหูที่แหลมก็แปลกใจ

 

“คุณไม่รู้จักภูติเหรอค่ะ” พยาบาลสาวถามอย่างสงสัย

 

“อืม”

 

ดูเหมือนว่าในโลกแห่งนี้นั้นจะแตกต่างจากที่เมบิอุสรู้จัก จากนั้นเมบิอุสก็ถามเกี่ยวกับโลกแห่งนี้ว่ามันเป็นยังไง ซึ่งคำตอบที่เมบิอุสได้ฟังก็อดแปลกใจไม่ได้ เผ่ามนุษย์ที่แตกแยกมีเผ่าครึ่งสัตว์ และเผ่าพันธุ์แฟนตาซีผสมอยู่ด้วย แถมยังมีพวกเวทมนต์มาเกี่ยวข้องอีกต่างหาก

 

คำว่าเวทมนต์ ทำให้เมบิอุสนึกถึง เรื่องเล่าในโลกมนุษย์ในจักรวาลของเธอเลย รู้สึกจะเรียกว่า อนิเมะ ที่มีการไปต่างโลกที่เป็นโลกแห่งจินตนาการ โดยพลังเวทย์ที่ว่านี้คือพลังงานเหนือธรรมชาติ ที่ธรรมชาติเป็นผู้มอบให้กับเหล่ามวลมนุษย์ ถึงจะมีเวทมนต์มาเกี่ยวข้อง แต่โลกนี้นั้นกลับมีเทคโนโยลีเหมือนกับโลกมนุษย์ในจักรวาลของเธอเลย

 

พอพูดคุยกับพยาบาลสาวไม่นานมากนักก็มีคนมาใหม่ ใส่ชุดเต็มยศ เห็นแค่นั้นเมบิอุสก็รับรู้ได้ทันทีว่า เป็นพวกรัฐบาลของที่แห่งนี้ จากจิตที่เมบิอุสสัมผัสได้ ทุกคนในที่แห่งนี้นั้น ต่างมีจิตใจบริสุทธิ์กันทุกคน ถึงจะมีหูที่แหลมจนรู้สึกแปลกตาอยู่ก็เถอะ แล้วพยาบาลสาวก็เดินออกไป

 

“สวัสดีครับ ผมคอนโนะ มานามิ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” คนที่น่าจะเป็นหัวหน้าก็เอ่ยปากแนะนำตัว

 

“หนึ่งในหน่วยพิทักษ์อวกาศ เมบิอุส ค่ะ”

 

“หน่วยพิทักษ์อวกาศ?”

 

“ค่ะ เป็นหน่วยที่คอยปกป้องความสงบสุขของจักรวาลคะ” เมบิอุสอธิบายให้เข้าใจ ยังไงซ่ะ มันก็ไม่มีความหมายที่จะปิดบัง

 

“โอ้ว แล้วหน่วยนั้นอยู่ที่ไหนเหรอครับ” มานามิที่ได้ยินก็ตื่นตาตื่นใจเลยอยากรู้สถานที่ตั้ง

 

“อีกจักรวาลหนึ่งค่ะ ฉันตามอีกคนหนึ่งเพื่อหยุดแผนการของเธอที่จะทำลายความสงบสุขของจักรวาล”

 

“ช่วยให้ข้อมูลหน่อยได้รึเปล่าครับ” มานามิที่เห็นว่าข้อมูลนี้สำคัญมาก มันเกี่ยวข้องถึงโลกของเขาด้วย เพราะฉะนั้นต้องเอาข้อมูลเพื่อที่จะรับมือได้ถูก

 

“…ค่ะ เธอคนนั้นมีชื่อว่า เบเรียล เป็นชาวอุลตร้า เผ่าพันธุ์เดียวกับฉันคะ”

 

“หมายความว่ายังไง?”

 

“เบเรียลนะ ถูกความมืดครอบงำจิตใจ จนไม่อาจกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว พวกเราหาทางกำจัดมาหลายปีแล้วก็ไม่อาจจัดการมันลงได้เลย จนกระทั่งได้รับข้อมูลมาว่า เบเรียลกำลังหนีไปที่จักรวาลอื่น หรือก็คือจักรวาลนี้ เพื่อที่จะเอาพลังงานบางอย่าง” เมบิอุสพูดด้วยความเจ็บใจที่จัดการเบเรียลไม่ได้

 

“งั้นเหรอครับ พอรู้ไหมครับว่าพลังงานที่ว่านั้นคืออะไร”

 

“ไม่เลยค่ะ ฉันเองก็พึ่งมาจักรวาลนี้ โลกนี้เป็นครั้งแรก เลยไม่รู้อะไรมากนัก”

 

เมื่อฝั่งนานามิได้ข้อมูลมาแล้ว จึงชวนเมบิอุสไปพักบ้านของตน หากพักที่แห่งนี้มันดูไม่ค่อยดีมากนัก เมบิอุสก็ตอบตกลงไปอย่างยินดี ห้องนี้นั้นดูไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย ส่วนเรื่องข้อมูลการคุยของเมบิอุสก็ถูกส่งไปทางรัฐบาลโลก เพื่อทำงานส่วนต่อไป

 

ระหว่างทางที่เมบิอุสเดินออกมาก็สนใจรอบข้างเป็นอย่างมาก ที่แห่งนี้มันคือโรงพยาบาลจนกระทั่งมาที่ห้องหนึ่ง เมบิอุสที่เห็นชื่อมีนามสกุลว่าคอนโนะ เหมือนกับนานามิ ตัวอักษรที่เมบิอุสเห็นนั้นเป็นภาษาญี่ปุ่น เหมือนกับโลกมนุษย์ในจักรวาลของเธอเลยสามารถอ่านได้

 

“คุณนานามิ ครอบครัวของคุณอยู่ในโลกโรงพยาบาลนี้ด้วยเหรอคะ” เมบิอุสถามทั้งที่สายตาจ้องมองไปที่ชื่อนั้นอยู่

 

“เอ๋ เอ่อ ครับ…ลูกสาวของผมเอง เธอป่วยเป็นโรคที่ไม่อาจรักษาให้หายได้”

 

เมบิอุสที่รับฟังก็รู้สึกอยากจะช่วยขึ้นมา เพราะความรู้สึกที่เมบิอุสได้รับนั้น เป็นความรู้สึกที่แรงกล้าที่ส่งผ่านจากด้านในของประตู เมบิอุสเลยเปิดประตูเข้าไป ก็พบกับเด็กสาวผมสีม่วง กำลังนั่งมองนอกหน้าต่าง ด้วยความหวังที่จะออกไปข้างนอกได้สักวัน

 

“เดี๋ยวก่อนสิครับ คุณเมบิอุส” มานามิที่เห็นแบบนั้นก็รีบเข้ามาห้าม แต่เมบิอุสเข้ามาด้านในแล้ว

 

“พี่สาวเป็นใครเหรอ?” เด็กสาวผมสีม่วงถามอย่างสงสัย

 

‘น่ารักดีนะ เดี๋ยวก่อน ความรู้สึกนี้ พิษของเบอร์ดอน ทำไมเด็กคนนี้ถึงได้รับพิษตัวนี้ได้ละ’

 

“ได้รับพิษนี้มานานรึยัง” เมบิอุสถาม

 

“อ-เอ่อ ประมาณ 7 วันได้แล้ว” เด็กสาวตอบอย่างสงสัย

 

“คุณมานามิ ฉันหมดสติไปกี่วัน” เมบิอุสหันไปถามมานามิ

 

“10 วันครับ” มานามิก็รีบตอบทันที

 

“…แบบนี้เองสินะ ยัยนั้น เอาเบอร์ดอนมาด้วยเหรอเนี่ย…คุณมานามิ ช่วยเรียกผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ให้ด้วยค่ะ ฉันจะรักษาให้เอง” 

 

เมบิอุสพูดสั่งทันที หากเป็นแบบนี้ต่อไปละก็ พวกที่ได้รับพิษ จะตายแน่ ยังโชคดีนะที่เด็กตรงหน้าของเมบิอุสนั้นยังมีภูมิต้านทานดีกว่าคนอื่นเลยทำให้พิษในร่างกายของเด็กคนนี้นั้นมีไม่มากนัก แต่เพียงแค่นั้นก็สามารถทำลายสมรรถภาพทางร่างกายจนเดินไม่ได้

 

“พี่สาวรักษาได้จริงๆเหรอ” เด็กสาวถาม

 

“อืม พี่สัญญาเลย” เมบิอุสตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

 

“แล้วพี่สาวชื่ออะไรงั้นเหรอ”

 

“เมบิอุสจ๊ะ” เมบิอุสตอบแล้วลูบหัวเด็กสาวตรงหน้าไปด้วย

 

“เราชื่อคอนโนะ ยูกิ ยินดีที่ได้รู้จักนะ!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

87 ความคิดเห็น

  1. #79 จงสรรเสริญซะ!! (@damon20t) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:26

    ยูริ!!!!!!!!!

    #79
    0
  2. #78 KHNEZ (@KHNEZ) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:09

    ย-ยูกิ!!!! ยูกิต้องไม่ตายนะไรท์!!!!!
    #78
    0
  3. #77 Nura_Riku (@kanda-02) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 21:48

    เยี่ยมวันนี้ลงให้ตั้งสองตอน
    #77
    0
  4. #5 qwzazx12 (@qwzazx12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 06:05
    นี่พึ่งไปดูอุลตร้าแมนมาใช่ไหมเนี่ย

    แต่ก็ดีแล้ว ฟิคเกี่ยวกับเอมิยะ ชิโร่ เต็มไปหมด เอา! ยูริสินะ BANZAI!!!!!!
    #5
    1
    • #5-1 TheDragonLight (@DragonLight) (จากตอนที่ 2)
      23 เมษายน 2563 / 16:32
      เปล่าหรอก แค่อยากกลับมาเขียน เคยเขียนเวอร์ชายมาแล้ว รู้สึกไม่โอ คราวนี้มาลอง เวอร์หญิง ตอนนี้รู้สึกมันโอ สุดๆ
      #5-1
  5. วันที่ 22 เมษายน 2563 / 20:58

    เมบิอุสจังจะเก่งไปแล้วนะ0∆0)!

    #4
    2