คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic_FFXV[Gladnis] : "Churros & Red Velvet Brownie"

โดย Di_Saren

หัวใจของการเป็นพ่อครัวที่ดีไม่ใช่แค่มือฝีมือเท่านั้น แต่การรู้จักเลือกวัตถุดิบ เข้าถึงจิตวิญญาณของอาหารส่งมอบรสชาติและความสุขให้คนกินต่างหากคือหัวใจสำคัญ

ยอดวิวรวม

257

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


257

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 ก.ค. 60 / 00:32 น.
นิยาย Fic_FFXV[Gladnis] : "Churros & Red Velvet Brownie"

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
               อะแฮ่ม...บางคนอาจจะคุ้นๆกับชื่อตอนนะฮะ เพราะว่าเคยเอาลงใน wordpress เมื่อนานมาแล้ว ประเด็นคือไม่เคยอัพนิยายลงเด็กดีมาก่อน(อย่าทำหน้าช็อคนี่เรื่องจริง) ด้วยความบ้านนามาเยือนเมืองกรุงเลยทดลองอัพเป็น Shot Fic ดูก่อนสักตอนนะฮะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยคับผม
     
          

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ก.ค. 60 / 00:32


ไข่ไก่...เชค


น้ำตาลไอซิ่ง...เชค


เนยสด...เชค



‘อืม...ลืมอะไรไปอีกอย่างนึงนะ...’ 


นิ้วมือเรียวยาวพลิกกระดาษโน๊ตเล็กๆไปมาตรวจสอบรายการซื้อของยาวเหยียดอย่างพินิจพิเคราะห์ คิ้วเรียวขมวดหลวมๆพลางดันแว่นทรงสีเหลี่ยมเข้าที่ ตลอดสัปดาห์นี้อิกนิสพยายามหาสูตรขนมขึ้นชื่อของเทเนแบร์อย่างที่เจ้าชายเคยบอกลักษณะเอาไว้คร่าวๆแต่ไม่รู้ทำไมทำเท่าไหร่ก็ไม่เหมือน

 

"แล้วจะใช้อะไรล่ะ" เจ้าตัวบ่นงึมงำพลางกระชับแฮนด์รถเข็นค่อยๆเดินสำรวจของไปตามชั้น สั่งให้คนซื้อของพวกนี้มาให้ไว้สำหรับเตรียมให้เจ้าชายก็ไม่มีปัญหาหรอก แต่พ่อครัวที่ดีก็ควรจะคัดสรรวัตถุดิบที่ดีด้วยตนเองไม่ใช่หรอ....

 

.

.

.

         มาทำไมอีกเนี่ยดวงตาสีฟ้าของเด็กหนุ่มในชุดนักเรียนม.ปลายหรี่ปรือ

 

          ‘หม่อมฉันมีขนมมาให้ลองพะยะค่ะร่างสูงเพรียววางถุงกระดาษบนเคาท์เตอร์ก่อนจะลงมือแกะใส่จานแบบเงียบๆ วันนี้ลองชิมหน่อยว่ารสชาติมันคล้ายอย่างที่ฝ่าบาทเคยกินรึเปล่า

 

          ‘อา...น็อคตอบส่งๆทิ้งหัวลงบนหมอนนุ่มอีกครั้งอย่างไม่สนใจนัก ฉันกินมันติดกันมา 5 วันแล้วนะ นายไม่คิดว่าฉันจะเบื่อมั่งรึไงสุ้มเสียงเบื่อหน่ายลอดอู้อี้ออกมาไม่ค่อยชัดเจนนักแต่ราชเลขาควบตำแหน่งพี่เลี้ยงเด็กก็ไม่อินังขังขอบ แถมยังยกถาดขนมอบสีน้ำตาลสวยงาม 3 ชิ้นเรียงตัวกันบนถาดเล็กๆพร้อมกับโกโก้หอมกรุ่นมาใกล้

 

          ‘ถ้าทรงเบื่อแล้ว...

 

          ‘มันก็ยังดีกว่ามาม่าคัพไม่ก็ผัดผักชามยักษ์ที่นายทำอยู่ดีนั่นล่ะเจ้าชายหนุ่มขัดขึ้นพร้อมกับหยิบขนมกินตัดบท ดวงตาเรียวยาวใต้แว่นกรอบเหลี่ยมส่องประกายคาดหวังเล็กๆ เหอะ ไม่เหมือนเลยน็อคทิสตอบ แป้งมันนิ่มไปรสก็หวานคนละแบบกันที่เคยกินน่ะ

 

          ‘พะยะค่ะอิกนิสหน้านิ่ง แสดงว่าคาราเมลไม่เวิร์คสินะ อื้ม...เดี๋ยวพรุ่งนี้ลองเปลี่ยนเป็น

 

          ‘ฉันไม่อยากกินขนมนี่เป็นวันที่ 7 ติดต่อกันนะอิกนิสเหมือนเจ้าชายจะรู้ทันแฮะ มันก็อร่อยนะ แต่เปลี่ยนบ้างก็ได้ เอาแบบกรอบๆน่ะ ช่วงนี้พรอมโต้พาฉันไปซื้อเค้กจีบสาวทุกวัน เบื่อขนมนิ่มๆจะแย่

 

          ‘ร้านเค้กหรอพะยะค่ะอิกนิสยกถาดขนมไปเก็บพร้อมกับเตรียมเอกสารบนโต๊ะรอคำตอบอย่างเงียบๆ

 

          ‘ใกล้คริสมาสก็งี้ทุกปีล่ะน่าเจ้าของกลุ่มผมสีดำกระเซิงเอนตัวกินขนมบนโซฟาอย่างสบายใจ

.

.

.

          “ใกล้คริสมาสก็เป็นงี้ทุกปีงั้นหรอ”ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว เขาจะทำขนมอะไรที่ไม่หวานเลี่ยน ไม่นิ่ม ไม่เป็นเค้ก กินกับช็อกโกแลตอุ่นๆได้ ทันใดนั้นสายตาที่ตวัดไปเจอกระปุกนูเทล่าวางเรียงรายกันบนชั้นพลันเบิกกว้าง เมนูของหวานมากมายแล่นเข้ามาในหัวให้เลือกสรร...

 

"นี่"

 

หรือถ้าโรยน้ำตาลไอซิ่งแล้วตามด้วย....

 

"เอ้ย...คุณราชเลขา"

 

หรือถ้าเป็นแบบกรอบนอกนุ่มในมันจะ...

 

"อิกนิส!!!"เสียงห้าวตะโกนลั่น

 

"หืม"ร่างสูงยืนกอดอกละสายตาจากการจับจ้องกระปุกนูเทล่าส่งกระแสเย็นชาเหลือบมองชายแปลกหน้าที่ใส่หมวกสีน้ำเงินเข้มกับเสื้อฮู้ดสีเทาอย่างเรียบเฉย...หมอนี่เป็นใคร...

 

“เรียกตั้งนาน นายยังโอเคอยู่ไหมหะ!!!”...เสียงคุ้นๆนะ ว่าแต่ถ้าเอาไวท์ช็อกโกแลต

 

“คุณอิกนิสสสสส”แล้วเสียงหวานก็สลับเข้ามาในโสตประสาทขัดจังหวะความคิดของเขาอีกครั้ง

 

“อ้าว ไอริสนี่เอง”ริมฝีปากบางยกยิ้มทักทายโค้งให้อย่างสุภาพ “มาซื้อของหรอครับ”เขาถาม พลางเหลือบมองของในรถเข็นที่สาวน้อยในชุดนักเรียนมัธยมเข็นตามชายแปลกหน้ามา...ว่าแต่เขาก็หน้าคุ้นๆอยู่นะ

 

“ก็มาซุปเปอร์มาเก็ต จะให้ไปทำอะไรล่ะคุณราชเลขา”ร่างสูงใหญ่กอดอกมองมาด้วยสายตาไม่สู้พอใจนัก “ทำงานมากจนสมองเบลอไปแล้วรึไง”กลาดิโอจ้อง ในที่สุดเขาก็นึกออก กลาดิโอลัส ราชองครักษ์ของเจ้าชายที่ทำหน้าที่ครูฝึกอาวุธด้วยนี่เองว่าแต่พอไม่ใส่เครื่องแบบก็ดูแปลกตามากเหมือนกัน

 

“เปล่า ฉันแค่คิดว่าจะทำขนมอะไรให้เจ้าชายเย็นนี้น่ะ”

 

“คุณจะทำขนมให้น็อคช่วงคริสมาสหรอคะอิกนิส เยี่ยมเลยฉันเองก็อยากทำให้เจ้าชายเหมือนกัน...แต่ ยังไม่รู้จะทำขนมแบบไหนเลยค่ะ ไม่รู้ว่าเจ้าชายชอบแบบไหนด้วย”ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตหม่นลงทันที “ถะ...ถ้าให้คุณอิกนิสช่วยแนะนำได้ไหมคะ”ไอริสยิ้มกว้าง “น๊าๆ ช่วยหน่อยนะคะคุณอิกนิส ถือว่าจะได้ช่วยทำขนมให้เจ้าชายไงคะ”ไอริสยิ้มหวานเกาะแขนเขาหลวมๆ

 

“เอ่อ...”สายตากังวลจ้องมือของน้องสาวราชองครักษ์สลับไปมากับพี่ชาย คิ้วดกเข้มขมวดนิดๆตามประสาคนหวงน้อง แต่ก็ยอมตามใจไอริสเสมอ ว่าแต่ถ้าไปขอใช้ครัวที่พระราชวังช่วงคริสมาสไม่น่าจะได้ พ่อครัวคงยุ่งหัวหมุนกันน่าดู แล้วถ้าไปทำที่ห้องของฝ่าบาทก็หมดเซอร์ไพรส์กันพอดี... “ผมว่า...ต้องถามพี่ชายเธอก่อนนะไอริส”

 

“พี่กลาดี้ไม่ว่าอยู่แล้วล่ะใช่ม้าาาาาาา”เสียงหวานสดใสหันไปอ้อนพี่ชายแทน “ใจดีที่สุดเล้ยยยย”

 

“เดี๋ยวไอริส....พี่ยังไม่ได้บอกว่าดะ...”/ “เอาเป็นว่าของยืมครัวหน่อยนะครับ”อิกนิสขยับแว่นยิ้มบางๆก่อนจะหยิบนูเทล่าใส่รถเข็น พาไอริสเลือกของสำหรับทำขนมวันคริสมาสอย่างสบายอารมณ์ทิ้งเจ้าหมีตัวโตหน้าบอกบุญไม่รับไว้ข้างหลัง

 

“อะไรวะ ไอ้คุณเลขานี่”กลาดิโอฟึดฟัด แต่สุดท้ายก็ยอมเดินตามไปอยู่ดี “เห็นแก่ไอริสหรอกน่า”

.

.

.

“จะทำอะไรกันน่ะ”ร่างสูงใหญ่กอดอกอิงของประตูมองน้องสาวสุดที่รักขมีขมันผสมแป้งอย่างสนุกสนาน เห็นไอริสจอมซนมีความสุขน่ะมันก็ดีอยู่หรอก แต่เจ้าเลขาหน้าตายนั่นขวางหูขวางตาชะมัด แน่นอนเขารู้จักกับอิกนิสมาก่อนหน้านี้แต่ไม่สนิทกันนักเพราะอีกฝ่ายเงียบๆ ดูเจ้าระเบียบ ชอบตีหน้าตายแถมผอมเป็นกุ้งแห้งแบบนี้เขาก็ไม่ค่อยอยากสนิทด้วยเท่าไหร่ รู้แค่ว่าเป็นคนหนุ่มมีความสามารถไม่เบา อายุแค่นี้เป็นราชเลขาที่ราชารีจิสไว้วางใจให้ดูแลองค์ชายเฉื่อยแฉะก็คงเก่งพอตัวล่ะนะ

 

“กลาดี้มาพอดีเลยยยยยย”ไอริสยิ้มหวาน “สีสวยไหม”เด็กสาวชี้ไปที่อ่างผสมอะไรบางอย่างสีแดงสดอย่างตื่นเต้น

 

“กินได้จริงหรอเนี่ย....พี่ว่ามันดูอันตรายไปหน่อยนะ”

 

“จริงๆมันมาจากสีผสมอาหารสูตรธรรมชาติน่ะ ไม่เป็นไรหรอกครับ”อิกนิสตอบ พลางกระชับผ้าคาดเอวแน่นขึ้นก่อนจะลงมือละลายเนยจืดกับน้ำเปล่า ให้ตายเถอะผอมเป็นกุ้งแห้งจริงสิน่า

 

“อ่อ แล้วจะทำเมนูอะไรเซอร์ไพรส์เจ้าชายล่ะ”กลาดิโอถาม

 

“ทำเรดเวลเวทบราวนี่กับกับชูรอสนูเทล่าดิปค่ะ”ไอริสตอบ

 

“ชูรอส?”

 

“ชูรอสเป็นขนมดั้งเดิมของสเปนครับ เป็นแป้งยาวแท่งๆเอาไปทอดกินกับน้ำตาลไอซิ่งไม่ก็ราดด้วยช็อกโกแลตครับ”อินิสอธิบายพลางค่อยๆใส่แป้งสาลีลงผสมกับเนยที่กำลังละลายก่อนจะคนแป้งจนเหนียว “คุณไอริสต้องค่อยๆผสมแป้งกับตัวสีแดงคนให้ทั่วนะครับ...อ่า โกยแป้งตรงขอบลงมาอย่าให้ติดขอบชามสิครับ เราจะทำเนื้อแป้งบราวนี้กับแป้งสีแดงแยกกันแล้วค่อยบีบลงในพิมพ์อีกทีนะครับ”อิกนิสสอนไปตีแป้งของตัวเองไปอย่างคล่องแคล่ว ถึงจะแห้งก้างแต่ก็คล่องตัวไม่น้อยเลยนะเจ้านี่

 

“แล้วยังไงต่อคะ”

 

“ไปหยิบพิมพ์แท่งแบบเล็กมารอได้เลยครับ เดี๋ยวผมไปช่วยบีบแป้งให้”อิกนิสขยับแว่นก่อนจะเอาไม้พายมาค่อยๆผัดแป้งในหม้อใบเล็กที่เริ่มเหนียวเป็นก้อน ตาสีเขียวเหลือบมองคนตัวใหญ่ที่จ้องเขาไม่วางตา เมื่อแป้งชูเหนียวได้ที่คุณเลขาหน้าตายก็รีบย้ายแป้งลงในชามผสมก่อนจะผละไปดูการกวนแป้งของไอริสอย่างว่องไว “ดีมากครับ เดี๋ยวผมเอาแป้งบราวนี่ลงถุงบีบให้ คุณไอริสอุ่นเตาอบรอแล้วค่อยเอาแป้งแดงลงถุงบีบก่อนจะตีไข่ก็ได้ครับครับ”

 

“กลาดี้พี่ตีไข่ให้หน่อยน้า เดี๋ยวฉันไปจัดการเตาอบก่อน เอากี่องศานะคะคุณอิกนิส”

 

“180 องศา 15 นาทีครับ ตั้งเวลารอเลยนะครับ”พ่อครัวใหญ่ของวันตอบก่อนจะเหล่คนตัวใหญ่ที่เดินมาหยิบไข่จดๆจ้องชามแป้งอย่างเก้งๆกังๆก่อนจะค่อยๆตอกไข่กับลังจะใส่ในชามแป้ง “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”น้ำเสียงเข้มงวดตวาดก่อนที่คุณเลขาจะวางถุงบีบในมือตรงรี่ไปที่กลาดิโอ

 

“อะไรของนาย ก็จะตีไข่แล้วไง”คิ้วหนาขมวดมุ่น เรื่องมากชะมัด

 

“ไม่ได้ครับ เราต้องตีไข่แยกกันก่อนจะผสมกับแป้ง แบบนี้”อิกนิสแทรกตัวเข้ามาชิดเคาท์เตอร์ก่อนจะตอกไข่ตีในชามอีกใบก่อนจะค่อยๆเทลงในชามแป้ง

 

“เรื่องมากชะมัด ไหนให้ทำไงต่อ”กลาดิโอเท้าแขนกับเคาท์เตอร์ยืนมอง อืม...ตัวเขาก็หอมดีนะ

 

“แล้วก็เคล้าให้แป้งดูดไข่เข้าไปเป็นเนื้อเดียวกันแบบนี้”อิกนิสเอียงชามผสมให้ดู “ทีนี้คุณตอกไข่ตีแบบเมื่อกี้อีกฟองนะครับ”แล้วเจ้าตัวก็ผละออกไปเอาแป้งใส่ถุงบีบต่ออย่างว่องไว...กำลังหอมเลย กลาดิโอค่อยๆตีไข่ในชามอีกใบ ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากนักนะ เหอะ ผสมๆไป เจ้าแป้งนี่ก็รีบๆดูไข่เข้าไปสักทีสิชักช้าจริง

 

“คุณไอริสฝากบีบแป้งบราวนี่ลงในแป้นพิมพ์ก่อนทีนะครับ เดี๋ยวครับกลาดิโอลัส”

 

“อะไรอีกล่ะทีนี้”เพิ่งจะรู้ว่าทำอาหารนี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด

 

“อย่าเทไข่รวดเดียวหมดสิครับ แป้งมันจะเหลว”ราชเลขาดุเบาๆ

 

“ก็ทีนายยังเททีเดียวเลยนี่”ราชองครักษ์เถียง

 

“ตอนนั้นแป้งมันยังไม่ไม่ดูดน้ำนี่ครับ”อิกนิสแทรกตัวเข้าไปที่เดิมก่อนจะค่อยๆเทไข่ลงช้าๆ “ต้องค่อยๆให้แป้งชูดูดไข่เข้าไปแบบนี้นะครับ ถ้าเทไข่มากไปแป้งมันจะไม่เหนียวแบบนี้ เวลาทอดมันจะไม่เซทตัวเป็นแท่งนะครับ ฟังอยู่รึเปล่ากลาดิโอลัส”อิกนิสหันหน้าไปมองคนตัวโตที่ยืนเท้าเคาท์เตอร์ซ้อนอยู่ข้างหลัง...ไม่คิดว่าหน้าเขาจะอยู่ใกล้ขนาดนี้

 

“แล้วทำไมต้องตีไข่แยกด้วยในเมื่อสุดท้ายแป้งมันก็ดูดเข้าไปอยู่ดี”ดวงตาสีแดงน้ำตาลหรุบลง สงสัยต้องถามแล้วว่าใช้น้ำหอมอะไร...ทำไมถึงขาว...เอ้ย หอมแบบนี้

 

“ถ้าเทแล้วไปตีในนั้นเนื้อไข่ขาวกับไข่แดงจะไม่ผสมกัน พอแป้งดูดเข้าไปมันจะได้รสไม่สม่ำเสมอเวลาทอดครับ”

 

“อึก! อะ..อิกนิส”เดี๋ยวนะ นี่นาย..

 

“ขอโทษครับพอดีคนแป้งแรงไปหน่อยศอกเลยเผลอไปโดนคุณเข้า ยังไงก็ถอยออกไปสักนิดก็ดีนะครับเพื่อความปลอดภัย คุณไอริสเป็นไงมั่งครับ บีบแป้งลงพิมพ์สวยใช้ได้เลยนะครับ”เรียวปากบางส่งยิ้มเหยียดบางๆก่อนจะหนีไปหาเด็กสาวที่ตั้งอกตั้งใจบีบแป้งลงพิมพ์ก่อนจะช่วยอีกฝ่ายบีบแป้งแดงลงตาม เห็นหุ่นยังกะกุ้งแห้งแรงศอกเนี่ยไม่เท่าไหร่แต่เข้าจุดสำคัญก็เล่นเอาจุกใช่ย่อยเลยนะ

 

“พอเอาเข้าเตาอบแล้วยังไงต่อคะอิกนิส”ไอริสดูตั้งอกตั้งใจเป็นพิเศษ แน่ล่ะทำของให้เจ้าชายทั้งทีนี่

 

“เรารอสัก20นาทีแล้วค่อยแต่งหน้าบราวนี่ก็ได้ ระหว่างนี้คุณไอริสเตรียมกล่องใส่ หรือจะเตรียมการ์ดฝากไปก็ได้ครับ”อิกนิสตอบแบบสุภาพก่อนจะกลับไปประจำที่...เหมือนจะต้องเปลี่ยนไปให้เคาท์เตอร์อีกฝั่งแล้วสินะ กลาดิโอเล่นยืนขวางขนาดนี้จะเดินยังไง

 

“โอเคคะ งั้นเดี๋ยวฉันมานะคะ พี่กลาดี้อย่าแกล้งคุณอิกนิสนะ เดี๋ยวฉันมาแป๊บนึง”ร่างเล็กวิ่งหายออกไปจากห้องครัวอย่างรวดเร็ว

 

“อาๆ รู้แล้วน่า ขี้บ่นเป็นแม่ไปได้”กลาดิโอกอดอก “แล้วนายจะทำอะไรต่อ”เขาถามไปดูอีกฝ่ายเทน้ำมันตั้งเตาแก๊สหลังจากเอาแป้งชูใส่ถุงบีบเงียบๆ

 

“ทอดแป้ง ผมแนะนำให้คุณออกห่างจากมันนะ”อิกนิสหยิบกรรไกรขึ้นมาก่อนจะบีบแป้งลงทอด

 

“หมายถึงกระทะหรือหูนายล่ะ”มุมปากหนายิ้มกริ่มพยามแหย่ประสาทราชเลขาหน้าตายอย่างไม่ลดละ

 

“ทั้งสองอย่างครับ”อิกนิสตอบแบบสุภาพ ให้ตายเถอะหงุดหงิดกับมาดเย็นชานี่จริงๆ

 

“ถ้าอย่างอื่นล่ะ”เขายิ้ม

 

“จะลองดูก็ได้ครับ”อิกนิสตอบเสียงเรียบนิ่ง

 

‘ฉับ!’ เสียงกรรไกรตัดแป้งขาดออกจากกันแบบเนียนกริ๊บ พร้อมกับออร่าสังหารแผ่กระจายออกมาจากเจ้าของแว่นเหลี่ยมที่อาศัยมุมแสงกระทบเลนส์บังสายตาเอาไว้ ...อันตรายจริงๆสินะ

 

“ก็ได้ๆยอมแพ้ก็ได้”กลาดิโอลัสถอยร่น เดินอ้อมเคาท์เตอร์ไปจดๆจ้องขนมอบในเตาแบบคนไม่มีอะไรจะทำ “แล้วนี่อีกนานไหม”เขาถามก่อนจะหยิบขวดนูลเทล่าออกมาวางบนชั้นทำท่าจะเปิดกิน...มันอร่อยอะไรนักหนาไอ้ช็อกโกแลตบ้านี่

 

‘เพียะ!’

 

“เห้ยเจ็บนะเฟ้ยไอ้เลขาแว่น”

 

“ไม่ควรเอานิ้วป้ายนูลเทล่าจากกระปุกมากินนะครับ”อิกนิสที่วาปมาอยู่ตรงหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้จัดการตีมือคนตัวโตก่อนจะแย่งกระปุกนูลเทล่ามาอย่างง่ายดาย

 

“นี่! ก็ฉันซื้อมา จะกินไม่ได้เลยรึไงหะ”กลาดิโอโวยก่อนจะเดินไล่ตามจะเอากระปุกเจ้าปัญหาคืนมา

 

“คุณไม่ควรเอานิ้วป้ายมันจากในกระปุกกลาดิโอลัส มันจะลดอายุของช็อกโกแลตแล้วจะทำให้เสียง่ายเข้าใจไหม”อิกนิสหยุดเดินกระทันหันก่อนจะพลิกตัวมาชนกับ...

 

“ก็แค่จะลองชิม เห้ยๆ”มือใหญ่คว้าเอวของคนที่จู่ๆก็หันมาชนกับอกหนาจนเซเกือบล้ม ใบหูขาวเริ่มแดงจางๆก่อนที่อีกฝ่ายจะผลักเขาออกแล้วหันไปทอดแป้งชูต่ออย่างร้อนรน “เอ้า ขอบคุณสักคำก็ไม่มี”กลาดิโอกวนไม่เลิก

 

“ขอบคุณ”

 

“เสแสร้งชะมัด”เขากอดอกมองอิกนิสทอดแป้งเงียบๆ ก็ใครใช้ให้เจ้ากุ้งแห้งจู่ๆก็หยุดเดินล่ะ ฉันไม่ผิดซะหน่อย ขอโทษก็มี ช่วยไว้ไม่ให้ล้มก็ขอบคุณแห้งๆ ให้ตายเหอะคนแบบนี้เนี่ยนะราชเลขา

 

“คุณมีกล่องสำหรับใส่แป้งชูที่ทอดแล้วไหมกลาดิโอลัส แบบที่ล็อคไม่ให้อากาศเข้าน่ะ”อิกนิสถามเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

“ไม่รู้!” เขาหงุดหงิด จะหงุดหงิดทำไมวะก็แค่เดินชนเฉยๆไม่ใช่รึไง

 

“ครับ”อิกนิสยังคงเงียบ เจ้าตัวเอาชูรอสที่ทอดแล้วพักไว้บนตะแกรงก่อนจะเอานูลเทล่าออกมาละลายกับไอน้ำและนมก่อนจะเทลงในถ้วยใบเล็กส่งมาให้เจ้าคนตัวใหญ่ที่เอาแต่ยืนกอดอกเงียบๆ

 

“อะไร”กลาดิโอหัวเสียไม่เลิก

 

“ก็นูเทล่า แบบละลายกับนมแล้ว ไม่ข้นมากนัก กินในนี้ได้ครับ ดีกว่าไปปาดจากกระปุก”อิกนิสตอบก่อนจะจัดการหากล่องมาใส่แป้งชูที่ทอดเสร็จใหม่ๆ แบ่งให้คุณไอริสกินแล้วเอาใส่กล่องไปให้เจ้าชาย ส่วนช็อกโกแลตแยกส่วนไว้น่าจะดีกว่า

 

“เอาไป”กลาดิโอยื่นกล่องพลาสติกให้นิ่งๆ “มองอะไรเจ้าแว่น ก็หากล่องใส่ไปให้เจ้าชายไม่ใช่รึไง รีบๆจัดการเข้าเดี๋ยวแป้งหายกรอบพอดี”ใบหน้ารกครึ้มด้วยหนวดเคราเรียบเฉยเสมองไปทางอื่นแบบไม่สนใจเท่าไหร่

 

“ขอบคุณครับ”อิกนิสรับกล่องจ้องคนตัวโตเงียบๆ “จะลองชิมชูรอสไหม กินกับนูเทล่าอุ่นๆเข้ากันดีนะ”

 

“อืม ไงก็ได้ทั้งนั้นล่ะ”กลาดิโอเมินอย่างชัดเจน นายยังไม่ขอโทษฉันนะไอ้แว่น ลืมรึไง...

 

อิกนิสจัดการจัดจานชูรอสก่อนจะโรยน้ำตาลไอซิ่งบางๆเสิร์ฟเคียงกับดิปนูเทล่าส่งไปบรรณาการเจ้าของครัวก่อนจะเดินไปเปิดเตาอบเอาเรดเวลเวทที่เพิ่งอบเสร็จออกมาพัก กลิ่นช็อกโกแลตเข้มข้นหอมฟุ้งไปทั่วครัวจนกลาดิโอน้ำลายจะไหล เหลือบมองอีกฝ่ายเอาขนมออกมาพัก

 

“เป็นไงมั่งล่ะ”เขายังคงกอดอกปั้นหน้านิ่งอยู่ที่เดิม

 

“มาดูสิ”อิกนิสตอบสั้นๆก่อนแกะพิมพ์เอาเรทเวลเวทบราวนี่ออกมาหั่นส่วนที่พองนูนออกก่อนจะวางกลับไปที่เดิมแล้วเทนูเทล่าที่อุ่นกำลังดีลงไปบางๆลงไปพร้อมกับท็อปหน้าด้วยโอริโอบดหยาบที่เพิ่งทำเสร็จ

 

“ทำอะไรอีกน่ะ”

 

“จะให้นูเทล่าด้านบนเย็นเซทตัวจนแข็งน่ะ นายเปิดตู้เย็นให้ทีได้ไหมกลาดิโอ”อิกนิสขอก่อนจะประครองพิมพ์ที่เพิ่งลงหน้าบราวนี่เสร็จใหม่ๆขึ้นมา

 

“ก็ได้ๆ วุ่นวายจริง”กลาดิโอบ่นก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นริมสุดให้อย่างว่าง่าย ร่างบางเดินตามก่อนจะแทรกตัวเข้าไปเอาพิมพ์วางในตู้อย่างดิบดี “ทีนี้ก็เรียบร้อยแล้วใช่ไหม ต้องทำอะไรต่ออีก”เจ้าของบ้านถามห้วนๆมองเจ้ากุ้งแห้งขยับเคลียร์ของในตู้เย็นไม่ให้ล้มระเนระนาดไปทับบราวนี่

 

“นายหยิบนมนี่ออกไปที มันหมดอายุแล้วนะ”อิกนิสหยิบนมส่งให้

 

“นายมันวุ่นวายจริงๆให้ตายเหอะ”กลาดิโอขยับเข้าไปหยิบแกลลอนใส่นมในตู้เย็นออกมาถือ “อะไรอีกไหม จะไปทิ้งทีเดียว”...กลิ่นหอมนั่นกลับมากวนใจเขาอีกแล้ว

 

“ไม่มีแล้ว”คุณเลขาตอบ

 

“งั้นก็ถอยมาจะปิดตู้”อิกนิสกำลังจะขยับออกแต่ไม่ทันในจังหวะที่คนข้างหลังปิดตู้เย็น “ถอยมาสิอยากโดนหนีบตายในตู้เย็นรึไง”กลาดิโอยิ้มดันตู้เย็นชนไหล่บางเบาๆ เจ้าของกลิ่นหอมประหลาดกระเถิบตัวเบียดกับอกกว้างให้พ้นรัศมีประตู แนบแผนหลังบางกับแผ่นอกร้อนใต้เสื้อฮู้ดสีเทา...ไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย “เป็นอะไรอิกนิส”ไรหนวดครึ้มอยู่ห่างจากใบหูเขาไม่ไกลนัก ลมหายใจร้อนระไล้บริเวณใบหูไวต่อสัมผัสไม่ยอมถอยออกไปสักที

 

“เปล่า..”เขายังคงรักษามาดเย็นชาไว้โดยการดันแว่นตาขึ้นก่อนจะเหล่คนข้างหลังอย่างระแวดระวัง

 

“ก็ดี”ริมฝีปากร้อนขยับเข้าใกล้โหนกแก้มก่อนจะกดลงตวัดริมฝีปากสัมผัสแก้มบางทำเป็นเฉี่ยวโดนแบบไม่ตั้งใจ “โทดที...พอดีเห็นนูเทล่ามันติดแก้มน่ะ มือไม่ว่าเลยเอาปากเช็ดให้ นายคงไม่ถือนะ”กลาดิโอยักคิ้วก่อนจะหยิบกล่องนมหมดอายุในมืออีกฝ่ายผละออกไปในจังหวะที่ไอริสกลับเข้ามาพอดี

 

“ฉันขอโทษที่มาช้านะคะคุณอิกนิส พอดีอยากทำการ์ดวันคริสมาสให้เจ้าชายด้วยเลยเขียนเพลินไปหน่อยน่ะค่ะ”ไอริสยิ้มหวาน “กลาดี้จะไปไหนน่ะ”เธอถาม

 

“เอาของไปทิ้งน่ะ พอดีคุณเลขาเขาไม่ชอบอะไรสกปรก พี่เห็นนมมันหมดอายุเลยจะเอาไปทิ้ง ตรงที่เลอะเมื่อกี้เช็ดสะอาดแล้วใช่ไหมอิกนิส”เขายิ้มร่า

 

“อืม สะอาดมั้ง”

 

“ก็ดี เพราะถ้าไม่สะอาดเดี๋ยวมาเช็ดให้ใหม่”

 

“ไม่ต้อง!!”เสียงคุณเลขาดูเหวอๆพิกล

 

“อาๆ เอาของไปทิ้งละ ที่เหลือฝากด้วยละกัน”

 

“พี่กลาดี้ดูอารมณ์ดีผิดจากเมื่อกี้เลยนะคะ คุณอิกนิสนี่เยี่ยมไปเลย ทำขนมเก่งแล้วยังทำให้พี่ยอมเอาขยะไปทิ้งได้ด้วย ปกติรายนั้นไม่ค่อยมาวุ่นวายในครัวเท่าไหร่หรอกนะคะ อาจจะขวางๆไปบ้างต้องขอโทษแทนพี่ด้วยนะคะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ ลองชิมชูรอสดูไหม เพิ่งเสร็จร้อนๆเลย ส่วนบราวนี่รอให้เย็นสักพักค่อยจัดลงกล่องนะครับ”อิกนิสตอบนิ่งๆ...

.

.

.

“อ้าวคุณเลขาล่ะ”กลาดิโอถามขณะเดินเข้าบ้านไม่เห็นรองเท้าอีกฝ่าย

 

“กลับไปเมื่อกี้ค่ะ พอดีเจ้าชายตามด่วนน่ะค่ะ เห็นว่าเป็นเรื่องเอกสารอะไรสักอย่างของเจ้าชายเลยรีบไป”

 

“แล้วเอาขนมไปละหรอ”...อดกินเลยเสียดายจริง

 

“คุณอิกนิสแยกไว้ให้ในตู้ มันอร่อยมากเลยกลาดี้ เขาบอกว่าเป็นคำขอบคุณที่เราให้ยืมครัววันนี้ แล้วก็เขียนโน้ตไว้ให้พี่ด้วยนะ อยู่ตรงจานชูรอสในครัว...อ้าวพี่กลาดี้..ยังไงกันนะ”ไม่ทันจบร่างใหญ่ก็รีบเดินแยกตรงดิ่งไปห้องครัวเจอกับกระดาษขาวเขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบว่า

.

.

.

‘ฉันไม่ได้ตีนูเทล่าจนกระเด็นเลอะแก้ม’

.

.

.

ริมฝีปากหนายิ้มกว้างพร้อมกับหัวเราะในคอก่อนจะพับโน้ตใส่กระเป๋าเสื้ออย่างอารมณ์ดี ก่อนหยิบชูรอสจิ้มนูเทล่ากินอย่างสบายอารมณ์


“ก็ใครบอกล่ะว่าอย่าป้ายกินจากในกระปุก”


....



ชูรอสจะหน้าตาประมาณนี้นะฮะ

CR pic http://www.recipetineats.com/spanish-churros-recipe/


ปล.ลืมเตือนว่านิยายเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะกับการอ่านกลางคืนหรือตอนหิวๆนะฮะ ^^

#ขอบคุณที่พเนจรมาพบกัน

ผลงานอื่นๆ ของ Di_Saren

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 21:50
    งือออออออออออออหวานน่ารักใกล้ละลายแล้วค่ะ ความพ่อแม่สองคนนี้นี่มันกร๊าวใจจริงๆ ยิ่งมีการแปะโน๊ตยิ่งน่ารักกกกกก
    #2
    0
  2. วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 10:04
    โอ้ยยย น่ารักจ้งค่ะ แงงง ฟดหหหฟหหกด
    #1
    1
    • 31 กรกฎาคม 2560 / 18:57
      ง้อว โอ้เปิดเกมบุกแล้วน่าร๊ากกก55555 ขอบคุณที่อ่านนะคะ ^^
      #1-1