Biohazard2 : RE - Evolution

ตอนที่ 17 : Episode 16 - ง้อ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 เม.ย. 52

Episode  16

- ง้อ? -

 

          ไหวเหรอ? กรูว่าเห็นพลาสม่าลอยออกจากปากเมิงนะเนี่ย กุ๊กจ้องมองไอซ์ด้วยสีหน้าติดจะวิตก

                ไหวมั้ง ไอซ์ตอบราบเรียบ  เธออยู่ในชุดเสื้อแขนยาวเปิดไหล่กว้างสีขาว  กระโปรงหนังสั้นสีดำ  ผมสีดำสนิทถูกปล่อยเคลียร์ที่คอ

                เมิงเอาให้แน่ๆ  เมิงต้องไปกับกรูนะ..วันเนี้ย  เดี๋ยวจะรบกวนมิสเตอร์เคเนดี้เค้า มีนพูดแขวะชายหนุ่มข้างตัวที่ตวัดสายตามามอง

                กรูไปทำไหวอาจจะ..นะ ไอซ์ว่าพลางลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสะโหลสะเหลและเดินตรงไปที่ประตูบ้าน

                เมิงว่าไงวะไอ้มีน? กุ๊กหันไปถามมีน

                กรูบอกได้ประโยคเดียวว่า  กรูไปทำไหว..อาจจะ..เดี้ยง..นะ  มันว่าเงี้ย ว่าจบ  มีนก็เดินตามไอซ์ไปโดยมีลีออนตามไปติดๆ

                จะไหว..เร้อ

 

                แถวนี้เหรอ? ลีออนเปรยถามเมื่อขับมาส่งเด็กสาว

                ค่ะ..” ไอซ์ตอบสั้น            

                ลีออนเบรกรถและเปิดประทุนให้กับเธอ

                ลอเรนซ์  ทำไมเมื่อวานไม่รับโทรศัพท์ฉัน  เป็นอะไรรึเปล่า? เสียงโพล่งทักจากด้านหลังพร้อมร่างของชายหนุ่มรูปหล่อผู้เป็นจำเลยเมื่อวาน

                อูย..เทวดารูปหล่อ  ขอทราบชื่อได้มั้ยคะ? มีนโพล่งถามออกไปเมื่อเห็นวิลยืนอยู่

                พี่วิล  อรุณสวัสดิ์ค่ะ ไอซ์พูดพลางเปิดประตูและเกือบจะล้ม  แต่วิลเข้ามารับไว้ได้ทัน

                กรูต้องเปลี่ยนสินะ  ต้องบอกว่า..จำเลยรัก..เมื่อวานแหง มีนหัวเราะแหะๆ

                ขอบคุณที่มาส่งค่ะพี่ลีออน  ไอ้มีน…”

                จัดการอะไร..ให้เรียบร้อยล่ะ ลีออนบอกและเข้าเกียร์ทันทีนะ

                โชคดี..สำลีแปะหัวเพื่อน มีนโบกมือให้และส่งยิ้มหวาน(จริงๆแล้วโปรยให้วิล)

 

                ทำไมพี่ชายกรูโมโหน่ากลัวนักวะ  แล้วไอ้ไอซ์มันจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย?  จะทำยังไงให้ 2 คนนั่นคืนดีกันดีน้า  ถ้าวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล..ก็คงต้องลูกตรงกันล่ะเหวย

                เอี๊ยด!!

                มีนหน้าพุ่งไปติดเบาะคนขับเพราะเธอไม่ได้คาดเบลล์  และเนื่องจากเจ้าหล่อนกำลังเหม่อมือจึงคว้าอะไรไม่ทัน

                ทำบ้าอะไรของพี่!...แอะ..แอ่ม..ทำบ้าอะไรของคุณคะ  มิสเตอร์เคเนดี้ สรรพนามถูกเปลี่ยนทันควันพร้อมด้วยมาดนิ่งๆ

                มานั่งข้างหน้า ลีออนพูดเนิบๆ

                ไม่!” มีนลอยหน้าลอยหน้า

                มานั่งนี่

                ก็บอกว่า..ไม่..กี่ครั้งก็ไม่! ไม่มีทาง!”

                ถ้าไม่มา..พี่จะไปอุ้มมานั่ง ลีออนว่าพลางเตรียมลุกขึ้น

                มีขานั่งเองได้  และพอใจจะนั่งตรงนี้!” มีนส่งแววตากวนๆให้  ลีออนเปิดประตูรถและเดินลงไป  มีนรีบเปิดประตูอีกฝั่งแล้วลุกขึ้นเดินไปนั่งข้างหน้า

                ลีออนถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะกลับไปที่นั่งคนขับ

                ก็แค่นี้ ลีออนบ่นพึมพำเบาๆแต่มีนได้ยินชัด

                ชิ..ทีหลังเอาปืนจ่อหัวแมร่งเลยก็ได้ มีนบ่นอุบอิบและหันหน้าไปทางด้านข้าง

 

                ลอเรนซ์ทำส่วนผสมผิดนะ  ลูกเค้าเอาอาราบิก้าไม่ใช่คาปูชิโน่  น้ำแอปเปิ้ลไม่ใช้น้ำมะเขือเทศ วิลแจกแจงรายกายที่เด็กสาวทำผิดหมด

                ขอโทษค่ะ  จะทำให้ใหม่ ไอซ์รีบกุลีกุจอหยิบส่วนผสมใหม่หมด  แต่วิลจับมือเธอไว้ โอ๊ย! เจ็บ..”

                วิลเลิกแขนเสื้อเธอขึ้นและก็ต้องเบิกนัยน์ตาเล็กน้อยกับรอยแดงๆที่เป็นรูปนิ้วมือ

                ใครทำแบบนี้?

                พี่คาร์ลอสน่ะ..”

                เค้ามีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้? วิลเลิกคิ้วถาม  แต่ไอซ์ไม่ตอบอะไร เขาดึงเธอออกมาจากเคาทเตอร์ ผู้จัดการขอตัวซักครู่นะครับ สิ้นคำ  เขาก็ลากเธอห่างออกไปจากลานเครื่องดื่มทันที

                พี่จะพาไปไหน? ไอซ์ถามอย่างสงสัยและยอมให้เขาลากไปอย่างว่าง่าย

                วิลหยุดกึกและมองซ้ายเปรยขวาก่อนจะหันมามองเธอ

                ไม่มีคนรู้จักหรืออะไรที่น่าอึดอัดว่ามาสิ

                พี่วิล..ฉันขอโทษค่ะ ไอซ์รีบก้มหัวขอโทษ  น้ำเสียงเริ่มแหบพร่าลง

                เรื่องอะไร? วิลถามมาดนิ่ง

                เรื่องเป็นแฟนกัน  ฉันทำเพราะจะแกล้งพี่คาร์ลอส  พี่เค้าไม่ใช่ลูกพี่ลูกน้องของฉัน..แต่เป็นเอ่อ..จะเรียกว่าแฟนก็คงจะไม่ผิด..ล่ะมั้ง

                เหรอ..โอเค..เราเลิกกันก็ได้

                หา?

                ก็..เราเลิกกันก็ได้ไง  ฉันให้อิสระทุกคน..ไม่บังคับใคร วิลพูดหน้าตายและลูบหัวเบาๆ

                พี่ไม่โกรธเหรอ? ไม่เคืองเหรอ? มือถือพี่ก็ถูกทำลายไปแล้วนะ..ฉันหลอกพี่นะ? ไอซ์ทำสีหน้าปั้นยากและมองคนตรงหน้าไม่ออกซะที

                แล้วไงเหรอ? ฉันไม่คิดมาก  ไม่แคร์ด้วย..แล้วเราก็เพิ่งคบกันยังไม่ค่อยรู้จักกันเท่าไหร่  ฉันไม่ชอบก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว

                โหพี่..บอกได้เลยนะว่า..พี่นี่ไม่สนผ่าอะไรเลยฟ่ะใช้ชีวิตแบบไหนเนี่ย? ไอซ์มุ่นหัวคิ้ว

                แบบสายลม เขาตอบยิ้มๆ

                ขอโทษ..อีกทีนะคะ..แล้วก็ฉันทะเลาะกับพี่เค้ารุนแรง  พี่เค้าเลย….เอ่อจับยึด..แต่พวกเพื่อนมาช่วยได้ทัน สิ้นคำ  น้ำตาก็ประดังไหลออกมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้าโกรธจัดของชายหนุ่ม 

                ไอซ์โผเข้ากอดวิลและจับดึงเสื้อเขาไว้แน่น  วิลลูบหัวเธอเบาๆและกอดปลอบอย่างอ่อนโยน

                เธอ..อย่าคิดมากน่ะค่อยๆปรับความเข้าใจกัน วิลว่าเสียงนุ่มและก็ต้องชะงักกับเบื้องหน้า

                เมื่อชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มนั่งคร่อมอยู่บนมอเตอร์ไซค์ทอดมองทั้งคู่  วิลทิ้งมือลงข้างตัวและดันไอซ์ออก

                พี่วิลเป็นอะไร? ไอซ์เงยหน้ามองเขาอย่างขอคำตอบ  วิลไม่พูดอะไรได้แต่ชี้ไล่ไปด้านหลัง

                ไอซ์หันไปมองตามอย่างงงๆและก็ต้องชะงักค้างไปเช่นเดียวกัน

                ฉันเข้าใจและ!” คาร์ลอสพูดเสียงเหี้ยมและบิดคันเร่งออกไปทันที

                ชิบหายอีกแล้วเหรอ?..ทำไงดี!” ไอซ์เลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูก  อยากตามไปแต่ทำไม่ได้

                มานี่!” วิลดึงแขนเธอให้วิ่งตามเข้ากลับไปทางร้าน ผู้จัดการขอตัวซักยาวเลยนะครับ!” วิลรุดไปที่ฮาเลย์ของเขาและขึ้นคร่อมทันที ขึ้นมา! เราจะตามเขากัน

 

                ที่ร้านประกอบปืน(เถื่อน)ของคาร์ลอสกับการที่เขามาถึง  ชายหนุ่มถีบประตูเดินเข้าไปในร้านแล้วทิ้งตัวนั่งลงกับโซฟา

                ฮึผู้หญิง! บัดซบเอ๊ย!”

                ที่ข้างนอก  วิลและไอซ์ที่ตามเขามาจนถึงร้านอย่างยากลำบาก  เพราะรถมอเตอร์ไซค์ของคาร์ลอสนั้นเขาปรับแต่งยกเครื่องใหม่ทำให้ความเร็วมากกว่ารถธรรมดา

                ขับเร็วชิบ..รถแต่งซะด้วย วิลบ่นอุบและลงจากมอเตอร์ไซค์

                นี่ร้านของพี่เค้า ไอซ์บอกและเดินตรงไปที่ประตูโดยมีวิลตามไปข้างๆ รู้สึกเสียวสันหลังวาบ..”

                ฉันเอง วิลบอก  และดันไอซ์ออกไปด้านข้าง  เขาจับลูกบิดประตูหมุน

                เปรี้ยง!

                กระสุนเฉี่ยวผ่านที่ด้านข้างเขาไปอย่างน่าหวาดเสียว  แต่ชายหนุ่มนั้นกลับมีสีหน้าราบเรียบและเปิดประตูเข้าไปเหมือนปกติ

                ขอรบกวนหน่อยนะ วิลบอกและหลีกทางให้ไอซ์

                สิ่งที่ทั้งคู่เห็นคือคาร์ลอสที่นั่งควงเดสเซิร์ทอีเกิลจ้องมองพวกเขาด้วยแววตาไม่เป็นมิตร

                พี่คาร์ลอส..” ไอซ์เอ่ยเรียกเสียงเบา

                ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาใกล้  เขาดันเด็กสาวออกไปนอกร้านก่อนจะปิดประตูเหล็กตามด้วยประตูไม้และล็อคกุญแจอีกที

                พี่คาร์ลอสฟังก่อนสิ!”

                ฉันไม่มีอะไรต้องฟัง คาร์ลอสบอกเสียงนิ่ง  ไอซ์ยืนก้มหน้าเนื้อตัวติดจะสั่นเล็กน้อย

                โอเค..ฟังนะเรื่องที่เกิดขึ้นทุกอย่างทั้งหมดนั้นไอซ์แค่อยากจะแกล้งพี่คาร์ลอสเท่านั้น! เพราะพี่ทำอะไรทีเล่นทีจริงและชอบแกล้งแหย่ทำให้ไอซ์ไม่รู้ว่าพี่จะเอายังไงกันแน่! ไอซ์หลอกคบพี่วิลเพื่อแกล้งพี่ซึ่งเรื่องนี้พี่เค้าก็รู้แล้ว! เบอร์ในเม็มไอซ์ก็ไม่ได้เม็มไว้เอง! เรื่องรูปก็แค่ถ่ายปกติเท่านั้น!  ทุกๆเรื่องที่ทำคืออยากแกล้งพี่เท่านั้น! ไอซ์ไม่ได้คิดจะมีคนอื่น- -ก็คนสำคัญของไอซ์คือพี่คาร์ลอสนะ!”

คำพูดถูกประดังออกมาเป็นชุด  เด็กสาวน้ำตาเริ่มรินไหลอาบแก้ม  แม้กระนั้น..ชายหนุ่มก็ไม่มีท่าทีจะเอ่ยคำพูดใดๆหรือปรากฏตัวออกมาให้เธอเห็น

คนใจร้าย

ไอซ์หันหลังและก้าวเดินออกไป  มืออันสั่นเทาปาดน้ำตาที่เอ่อล้น

นาย..ใจร้ายมากนะเบอร์ในเม็มนั่นฉันเม็มเองเพราะซื้อมือถือให้เธอ  และที่นายเห็นยืนกอดกันนั่น..เจ้าหล่อนกำลังร้องไห้และพูดเรื่องของนายให้ฉันฟังเท่าที่ดู..เธอให้ความสำคัญกับนายมากนะ วิลผละออกจากหน้าร้านและเดินตามไอซ์ไป

อกหักเหรอวะ? พี่คาร์ลอสใจร้ายได้หาใหม่ก็ได้

กลับร้าน วิลบอกและดึงเธอเข้ามาใกล้  เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะดึงเธอเข้ามาซบ

พี่วิล..ฮือพี่พูดอะไร..ที่ดีกว่านี้ได้มั้ยเนี่ย…” ไอซ์สะอื้น กลับก็กลับ…”

จู่ๆ  มือใหญ่ข้างหนึ่งก็กระชากเด็กสาวออกมาจากอ้อมแขนของคนตรงหน้ามาอยู่ในอ้อมแขนตนเอง

ขอคืน  หมดธุระ..กลับไปได้แล้ว  ขอบใจ คาร์ลอสบอกและพยักเพยิดหน้าให้  วิลยักไหล่และเดินจากไป

พี่คาร์ลอส..ตามมาทำไม!” ไอซ์ผลักเขาออกและยืนหันหลังให้

ตามมาเอาคืน คาร์ลอสตอบ

มีสิทธิ์อะไร..ไม่ใช่สิ่งของ..ทิ้งไปแล้วไม่ใช่รึไง?

ประโยคไหนที่พี่พูดว่าทิ้ง

คำพูดที่ทำเอาเด็กสาวสะอึกพูดอะไรไม่ออก  เธอหันมามองค้อนเขาอย่างไม่พอใจ

อยากรู้ใช่มั้ยว่าพี่จะเอายังไงกันแน่..โอเค..พี่ชอบเธอ..ชอบมาตลอด 2 ปี  ที่ผ่านมา คาร์ลอสบอกด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วเธอล่ะ

ไอซ์เดินเด๊าะแด๊ะก้มหน้าเข้าไปซุกกับแผ่นอกของชายหนุ่มโดยไม่พูดไม่จา  คาร์ลอสกอดเด็กสาวแน่นก่อนจะเชิดหน้าเธอขึ้นมา

เดี๋ยวพี่ก็คิดเข้าตัวเองหรอก  ว่าเธอ..โอเค..” คาร์ลอสยิ้มให้อย่างอ่อนโยน  ส่วนไอซ์หน้าขึ้นสีแดงเรื่อ

ชายหนุ่มแตะที่ริมฝีปากเจ้าหล่อนเบาๆก่อนจะดีพคิส  จูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน 

พี่คาร์ลอส..”

หือ?..”

จะไปทำงาน..ใครใช้ให้ไล่พี่วิลไป ไอซ์ว่าหน้านิ่งและผลักเขาออก

ผิดใช่มั้ยเนี่ย? คาร์ลอสชี้มาที่ตนเอง

ถูก..ผิดตั้งแต่ต้นนั่นแหละ…”

ไม่เคยถูก

ก็ใช่..ไม่มีซักครั้งที่พี่จะถูก..” ไอซ์ไหวไหล่

โอเค..พี่ไปส่ง

ไม่จำเป็น..ไม่ต้องยุ่ง  ไปเองได้มีคนคอยรับส่ง…” ไอซ์ยืนเท้าสะเอวและทำหน้ากวนๆ

แต่พี่เป็นแฟนเธอนะเฮ้ย

อะไรที่บ่งบอกว่าเป็นแฟน  โซ่เหรอ? ปลอกคอเหรอ?  ตรงไหนไม่ทราบอ่ะ ไอซ์พูดกลั้วหัวเราะและโคลงหันไปมา

โซ่..ปลอกคอ..ได้ สิ้นคำ  คาร์ลอสก็คว้าเด็กสาวเข้ามาใกล้

ริมฝีปากของชายหนุ่มตีตราประทับที่รอบๆคอของเด็กสาวอย่างถือดี  แม้เจ้าหล่อนจะปัดป้องก็ไร้ผล 

อ๊ะ..อือ..อย่า…” ไอซ์ครางออกมาและพยายามจะผลักชายหนุ่มออก พะ..พี่คาร์..ลอส..อย่า..ทำแบบ..นี้

รอยแดงๆปรากฏขึ้นที่รอบลำคอจากการจาบจ้วงถือดีของชายหนุ่มที่กำลังรุกไล่

ทำบ้าอะไรไอ้พี่บ้า!” ไอซ์ผลักเขาออกอย่างแรง

ปลอกคอไง  ต้องการไม่ใช่เหรอ?  สิ่งที่บ่งบอกว่าเป็นแฟนน่ะ คาร์ลอสยักคิ้วกวนๆส่งให้และยิ้มเจ้าเล่ห์

ไอ้แก่ตัณหากลับ  ลามก  ฉวยโอกาส! โลลิค่อน!” ไอซ์กร่นด่าและขู่ฟ่อ

เหรอ..ตัณหากลับ..เอาจริงซะเลยดีมั้ย คาร์ลอสว่าพลางดึงเจ้าหล่อนเข้ามาในอ้อมแขนอีกครั้ง

พี่..จะไปทำงาน..อ่ะ..นะ ไอซ์ทำหน้าอ้อนๆ

ก็แค่นั้น  พี่ว่าเธอต้องโดนหักเงินเดือนแหง คาร์ลอสพูดพลางจูงเด็กสาวไปที่มอเตอร์ไซค์

จ่ายแทนส่วนที่โดนหักด้วยแล้วกัน..และก็..คอเป็นแบบนี้จะไปยังไง? ไอซ์เอามือลูบๆคลำๆและถูไถเผื่อรอยต่างๆที่เกิดขึ้นจะหายไป บอกเค้าว่าเป็นภูมิแพ้ดีมั้ยเนี่ย

แล้วจะไปมั้ยล่ะ?

ไม่ดีกว่า..เดี๋ยวให้พี่วิลแก้ต่างว่าไม่สบายก็ได้

กินไรยัง? คาร์ลอสเอ่ยถามขำๆ

กินอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องไปไหน ไอซ์ยืนกอดอกทำหน้าหงุด

ว้า..กะว่าจะไปเลี้ยงแม็กซะหน่อย

ก็ไปซื้อมาให้กินที่นี่สิ..ทำไม่ได้รึไง?

สั่งจัง..คร้าบครับๆ  อยู่ร้านแป๊บหนึ่งล่ะ คาร์ลอสขยี้หัวเด็กสาวแรงๆ เดี๋ยวมานะ

 

น้องสาวคนสวยชื่ออะไรจ๊ะ เด็กหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยทักเด็กสาวที่กำลังกวาดหน้าร้านในตอนเย็น

ชื่อเอมมี่ค่ะ  และก็มองจะอายุมากกว่าพวกเธอด้วย มีนยิ้มเย็นส่งให้

เหรอ..อายุเท่าไหร่ล่ะ?

“23 เป็นพี่เมิงได้ละ มีนว่าน้ำเสียงหงุดหงิด

อ้าว..นี่พวกผมพูดกับป้าดีๆนะเนี่ย…” เด็กหนุ่มว่าเสียงขุ่นและทำท่าเอาเรื่อง แบบนี้มันต้องสั่งสอนกันซะหน่อยแล้ว

สิ้นคำ  เด็กหนุ่มง้างมือเตรียมจะตบ  แต่มือของเขาก็ถูกจับรวบไว้ก่อน

อย่ายุ่ง..กับคนของคนอื่น ลีออนว่าหน้านิ่งและบิดข้อมืออย่างแรง

โอ๊ย!! แกเป็นใครวะ!”

เป็นตำรวจ ลีออนตอบสั้นก่อนจะปล่อยมือออก

เด็กหนุ่มมองเขาอย่างไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากวิ่งโกยอ้าวไปทันที

ปอดนี่หว่า มีนโบกมือบ๊ายบาย โชคดีสำลีแปะหัวนะไอ้น้อง

กลับกันได้แล้ว ลีออนพูดเนิบๆ

พูดอยู่ได้ทุกวันไม่เบื่อมั่งรึไง? มีคำอื่นมั่งมั้ยที่ดูดีกว่าคำว่า กลับกันได้แล้ว  แล้วทำไมต้องพูดด้วยสีหน้าทื่อๆด้วย มีนมองเขาหน้าหงุดและหันหลังเอาไม้กวาดไปเก็บที่

มีนจ้ำอ้าวขึ้นรถไป  น่าแปลก..ที่วันนี้ไม่ต้องมีการบังคับ  ลีออนมองเธออย่างงงๆแต่ก็ไม่ปริปากพูดอะไรออกมา 

 

กลับมาแล้ว- -หือ? มีนโพล่งขึ้นขณะที่เดินเข้ามาในบ้าน  แต่เธอต้องพบกับความว่างเปล่า  เมื่อไม่มีใครซักคนอยู่ที่นี่เลย หายหัวไปไหนกันหมดวะ

ลีออนเดินเนิบๆเข้าไปนั่งที่โซฟาเหมือนปกติ..ส่วนมีนยืนนิ่งมองเขาก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาและแสร้งทำเป็นหยิบหนังสือมาอ่าน

เงียบไม่พูดอะไร..นั่งทำบื้ออะไรวะชวนอึดอัดฟ่ะ

มีนเหลือบสายตาไปมองชายหนุ่มเป็นระยะ  แต่เขาก็ดูจะไม่ใส่ใจเท่าไหร่นอกจากหยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดโทรทัศน์ดู

เด็กสาวถอนหายใจและวางหนังสือลง  เธอลุกขึ้นเดินไปปิดโทรทัศน์และยืนจ้องมองชายหนุ่ม

พี่ไม่มีอะไรจะพูดกับหนูเลยเหรอ?

อะไร..” ลีออนพูดสั้นๆ

มุขรึเปล่า?..หนูไม่ได้หมายถึงแบบนั้น  หนูหมายถึงว่า..คำพูดที่นอกเหนือจากคำว่า กลับบ้านกันเถอะ..นะ..อะไรแบบนี้ มีอธิบายอย่างยากลำบาก

พูดทำไม..ก็ในเมื่อ  กลับมาแล้ว

ได้..งั้น..ไปและ  มีนพยักหน้าและจะเดินออกไปจากบ้าน 

แต่ลีออนกลับไม่สนใจทำให้เธอเริ่มหงุดหงิดจึงหันกลับมาทางเขา

ก็แค่งานสินะ!” มีนแหวใส่และเดินขึ้นบันไดไปทันที

ลีออนนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งอย่างใช้ความคิด  เขาลุกขึ้นและจะเดินตามเธอไป  ทว่า..ประตูบ้านกลับเปิดออกซะก่อน

กลับมาแล้วค่ะ ไอซ์พูดเสียงติดจะขุ่นและเดินเนิบๆเข้ามา ไม่มีใครอยู่เลยเหรอพี่ลี  แล้วไอ้มีนล่ะ?

ลีออนมองเด็กสาวแล้วก็ต้องประหลาดใจเล็กน้อยกับบางสิ่ง

ข้างบน เขาตอบสั้นๆ

ขอบคุณ..” สิ้นคำ  ไอซ์ก็รีบตรงรี่ขึ้นข้างบนไปทันที

คาร์ลอสเดินเข้ามาภายในบ้านอย่างอารมณ์ดีและทิ้งตัวลงนั่งใกล้ๆลีออน

ล่ามโซ่ไว้รึไง? ลีออนเปรยถาม

ก็นะ..แล้วนี่นายไม่จู๋จี๋กับยัยเปี๊ยกนั่นเหรอ? คาร์ลอสพูดพลางเปิดโทรทัศน์ดู

คาร์ลอส..นายคิดว่าเป็นงานรึเปล่า?

อะไร?

เรื่องของพวกหล่อน  สำหรับนาย  มันเป็นแค่งานรึเปล่า? ลีออนถามซ้ำและมองคาร์ลอสอย่างขอคำตอบ

โดนยัยนั่นพ่นอะไรใส่มาอีกรึไง  แค่งานงั้นเหรอ?..ไม่..สำหรับฉันนะ  ทำไปเพื่อ..สนองตัณหาของตนเอง คาร์ลอสพูดกลั้วหัวเราะ ก็ประมาณว่า..ทำเพราะอยากทำล่ะมั้ง

คาร์ลอส..ฉัน

นายมีอะไรกลุ้มใจรึเปล่า?

ก็นิดหน่อย  ไม่สิ..มากเลยต่างหาก  ฉันขอตัวก่อนนะ..อยากไปเดินเล่นหน่อย ว่าจบ  ลีออนก็ลุกเดินออกจากบ้านไปทันที

จะคิดมากทำไมเล่า..ไอ้ลีเอ๊ย..เดี๋ยวก็หลุดมือไปอีกคนหรอก

 

อีนังมีน

เชี่ยอะไรเมิง!” มีนตะคอกใส่ไอซ์ที่กระโดดขึ้นมาบนเตียงข้างเธอ

โอ้..นางยักษ์ลง..ทะเลาะกับสามีรึ ไอซ์ว่าพลางโคลงหัวไปมา

เดี๋ยวกรูถีบตกเตียง  แล้วเมิงมีเชี่ยอะ..” มีนที่หันไปมองต้องค้างไป โอ๊ะโอ๋..โดนใครล่ามคอมาเนี่ยเพื่อนกรู

พี่เมิงแหละ..จู่ๆก็เกิดบ้าอะไรไม่รู้..แล้วมันเป็นไงเหรอ? กรูยังไม่เห็นเลยนะเนี่ย  แค่รู้ว่ามันต้องมี..กรูเลยไม่ไปทำงานต่อ

มันก็เป็นอย่างนี้ไงเพื่อน มีนพูดพร้อมกับหยิบกระจกมาให้ดู

อะไอ้..” คำพูดจุกในลำคอเมื่อได้เห็นบางสิ่ง  บางสิ่งสีแดงเป็นจ้ำที่ล้อมรอบลำคอเหมือนกับปลอกคอ ไอ้บ้านั่น!”

บรร..บรรลัยแล้วไงกรู..ไอซ์..เมิง..โอเคป่ะ มีนค่อยๆเลื่อนกระจกเก็บและค่อยๆก้มหน้าลง

โอเคมากๆเลยด้วย ไอซ์แสยะยิ้ม

และ..แล้วเมิงขึ้นลำลูกซอง..ทำไมอ่ะ มีนถอยห่างเล็กน้อยเมื่อไอซ์หยิบลูกซองใต้หมอนออกมาขึ้นลำ

เดี๋ยวกรูมานะ ไอซ์ยิ้มกว้างก่อนจะวิ่งลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว

เฮ้ย! เดี๋ยวดิ! เมิงจะทำอะไรไอซ์!” มีนรีบตามเธอลงไปเพราะกลัวจะเกิดอาชญากรรมในบ้าน

ไอ้พี่คาร์ลอส!” ไอซ์ตะโกนเรียกและเล็งลูกซองไปที่เขา

หือ..เฮ้ย!”

เปรี้ยงแกร๊ก….เปรี้ยง

คาร์ลอสกลิ้งตัวหลบที่หลังโซฟาอีกตัวหนึ่งแทบไม่ทัน

นึกคึกอะไรขึ้นมาอีกล่ะหะ? มันไม่ใช่ของเล่นเลยนะ  ถึงตายเลยนะนั่น!” คาร์ลอสถบทพรืด

งั้นก็ตายไปเลยละกัน ไอซ์ยักคิ้วก่อนจะขึ้นลำอีกครั้ง

ไอซ์..ดะเดี๋ยว- - ใจเย็นไอซ์!” มีนพยายามห้ามแต่ก็ต้องถอยห่างเพราะลำกล้องเล็งมาทางเธอ เชี่ย! กรูผิดอะไรเนี่ย!”

เมิงผิดตั้งแต่เกิดมานั่นแหละ!” ไอซ์ตะคอกใส่และยิงเปรี้ยงทันที  แต่เธอก็หลบได้ทัน  ไอซ์จึงหันมาจัดการคาร์ลอสต่อ

แอ๊ด..

กลับมาแล้ว..”

เปรี้ยง!

กระสุนเจาะประตูที่เปิดออกห่างชายหนุ่มและเด็กสาวออกไปเพียงไม่กี่นิ้วๆ

พะ..พี่..คริส มีนตะกุกตะกัก

ทำ..ทำ..ทำบ้าอะไรกัน!

 

ไอซ์! หนูไม่ควรจะเอาปืนผาหน้าไม้มาเล่นแบบนี้นะ!” คริสตะคอกใส่เด็กสาวที่นั่งเล่นปืนอยู่

ปืนน่ะใช่..แต่หน้าไม้น่ะไม่มี..” ไอซ์พูดเนิบๆ

ผัวะ

เมิงยังจะกล้านะ! ผิดอยู่เต็มประตู มีนตวาดใส่และลงมือเขกหัวเธอ

ผิดเป็นครู ไอซ์เสริมขำๆ  ส่วนมีนส่ายหัวอย่างสิ้นแล้วกับเจ้าหล่อน

เอาเป็นว่าอย่าให้เกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำ 2 ก็แล้วกัน คริสสรุปความ

พี่ก็บอกเพื่อนตัวดีของพี่ดิ..และก็..ไม่ซ้ำ 2 แต่ 3 4 5” ไอซ์กลั้วหัวเราะในลำคอและลูบปืนอย่างเอ็นดู

ไอซ์..” กุ๊กเอ่ยเรียกเสียงเจ้าเล่ห์ สร้อยคอเมิงส่วนดีนะ

แกร๊ก..

เสียงขึ้นลำเด่นชัดทำให้คริสตวัดสายตามอง

พี่ไม่ต้อง  ไปอาบน้ำเหอะ..” กุ๊กว่าพลางผลักคริสให้ขึ้นข้างบนไป  ส่วนตนเองหันมาทางเจ้าเพื่อนที่ทำหน้าหงุดอยู่ เมิงกล้ายิงกรูเหรออีไอซ์ เธอว่าพลางโยนC4ในมือเล่น

เมิงก็เอาดิ  จะได้บึ้มทั้งบ้านเมิงจะได้ทัวร์นรกกับกรูพอดี ไอซ์พูดพลางลุกขึ้นยืนและปืนยังจ่อไปที่คาร์ลอส

แล้วทำไมมาจ่อพี่? คาร์ลอสทำสีหน้าเหยเก

ก็เพราะใครล่ะทำแบบนี้  สามีก็ไม่ใช่มันน่าจับเชือดซะ ไอซ์พูดรอดไรฟัน

อนาคตมันก็ไม่แน่หรอก มีนบ่นเบาๆและเบือนหน้าไปทางอื่น

เมิงว่าอะไรนะไอ้มีน..เมิงจำไว้นะ..ถึงกรูจะไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีนัก..แต่กรูก็มีศักดิ์ศรีพอเว้ย

ศักดิ์ศรี..ที่หาได้ยากยิ่งในตัวเมิงเหรอ? มีนพูดพลางเดินจ้ำอ้าวออกไปจากบ้านทันทีโดยมีบรรณาการเป็นห่ากระสุนไล่หลัง

กรู..ไปหาอะไรกินดีกว่า กุ๊กเก็บC4ลงกระเป๋า ไอซ์เมิงจะกินอะไรรึเปล่า?

ไม่ล่ะ..ขอบใจ ไอซ์ลดปืนในมือต่ำลงและทิ้งตัวนั่งที่โซฟาข้างๆคาร์ลอส

กุ๊กเดินจ้ำอ้าวเข้าครัวไปเหมือนปกติทำเอาคาร์ลอสมุ่นหัวคิ้วอย่างงงๆ

พี่คาร์ลอส..”

หา..?

ถ้าขืน..ทำแบบเมื่อกลางวันอีกล่ะก็..มีเชือด  นะคะ ไอซ์พูดเสียงหวานส่งให้และเอาปืนตบที่หน้าชายหนุ่มเบาๆ

ยัยโหด คาร์ลอสถบทพรืดและค่อยๆคีบปืนออกห่าง

พี่คาร์ลอส ไอซ์เรียกเสียงใส

อะ..อะไรอีกล่ะ คาร์ลอสพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งผวา

ไอซ์เขยิบหน้าเข้าไปใกล้ๆ  แต่คาร์ลอสถอยห่างทีละนิด  ทว่า..มือของเด็กสาวก็คว้าเข้าที่คอเสื้อของชายหนุ่ม

เฮ้ย! จะข่มขืนพี่เหรอ!?

ไอซ์ยักคิ้วกวนๆก่อนจะพุ่งเข้าไปที่ต้นคอของคาร์ลอสและประทับรอยแดงๆเล็กๆเหมือนเด็กเพิ่งหัดใหม่ก่อนจะผละออก

ทำอะไรน่ะ  มดกัดเหรอ? คาร์ลอสยิ้มกรุ้มกริ่มและลูบที่รอยสัมผัสเมื่อครู่ สอนให้เอามั้ยล่ะ?

เจ้าตัวดีนั่งนิ่งมองเขาเหมือนลูกแมว  คาร์ลอสผลักเด็กสาวลงกับโซฟาและลูบไล้ที่ลำคอ  ทันทีที่จะยื่นริมฝีปากไปสัมผัสนั้น..จู่ๆ

ไอ~ซ์  กรูทำแฮมเผื่อเมิงด้วย  จะแด๊กมั้ย? กุ๊กว่าด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีและถือจานแฮมเข้ามาใกล้ อุ้ยเล่นมวยปล้ำกันอยู่เหยอ

ขอบใจกุ๊ก  กรูหิวพอดี ไอซ์พูดพลางผลักคาร์ลอสออกและตรงรี่เข้าไปหากุ๊ก ไปกินกันในครัวดีกว่านะ ว่าจบ  เธอก็ดันกุ๊กเข้าครัวไปทันที

เฮอะ! ผู้หญิง!”

 

แล้วกรูออกมานอกบ้านทำเพื่อ มีนบ่นพึมพำเบาๆและคลี่ชายกระโปรงขึ้นมาดู โลลิต้าฟูฟ่อง  เลิกและ..เบื่อ..เซ็งไม่เห็นมีเชี่ยอะไรดี

มีนส่ายหัวอย่างนึกปลงพลางหันหลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน  ทว่า

ลีออนที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนนั่งอยู่ตรงม้ายาวหน้าบ้านกำลังมองเธออยู่

มองหน้าหาเรื่องเหรอพี่ชาย? มีนทำหน้ากวนๆส่งให้

มืดแล้ว  ไม่ควรออกมาเดินเล่นข้างนอก

แล้วพี่ออกมาไมอ่ะ?

เธอเป็นอะไรของเธอ  หงุดหงิดอะไรพี่อยู่รึเปล่า? ลีออนพูดพลางลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปหามีน

เปล่า มีนหลุบสายตาลงต่ำ

โกหก..มีอะไรก็พูดมาสิ

พูดไปแล้วแต่พี่ไม่สนใจ น้ำเสียงตัดพ้อฉายชัด  มีนยืนกำชายกระโปรงแน่น

ไม่ใช่พี่ไม่สน..แต่เธอ..ไม่คิดจะบอกพี่เองต่างหาก ลีออนช้อนคางเธอขึ้นมาสบประสานสายตา

ช่างมัน..จะเข้าบ้านแล้ว มีนสะบัดหน้าออกและจะเดินไป  แต่ลีออนดึงเธอไว้ก่อน

เธอมีเรื่องไม่สบายใจใช่มั้ย?

ไม่มี  ก็แค่..เป็นเด็กงี่เง่าคนหนึ่ง

ลีออนลูบหัวเธอเบาๆและโอบคว้าเธอมากอดอย่างอ่อนโยน

หนูไม่ใช่แค่งานพี่ใช่มั้ย มีนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและกอดตอบชายหนุ่ม

เธอเป็นมากกว่างาน..เป็น..”

อย่าเห็นหนูเป็นอะไรมากกว่าน้องสาว..ขอร้อง…” มีนผลักชายหนุ่มออก อย่าให้หนูต้องหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เจ้าหล่อนส่งยิ้มเศร้าๆให้และเดินเข้าบ้านไป

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #51 SaiiZunG (@saii19) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2552 / 10:45
    ไอซ์กะคาร์ลอน่ารักที่สุดเลย >__<
    #51
    0
  2. #50 Evil (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2552 / 12:59
    โฮะๆๆๆ

    ปลอกคอที่หาซื้อไม่ได้

    ฮี่ๆๆๆ



    #50
    0