Biohazard2 : RE - Evolution

ตอนที่ 18 : Episode 17 - คำสารภาพทั้งน้ำตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 พ.ค. 52

Episode  17

- คำสารภาพทั้งน้ำตา -

 

          มีนเมิงช่วยทำอะไรซักอย่างกับคอกรูที ไอซ์กระชากแขนมีนที่กำลังนั่งโรลผม

                ตัดคอเมิงน่ะเหรอ? มีนพ่นลมหายใจอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

                ทำยังไงก็ได้ที่ปิดคอกรูอ่ะ  กรูไม่เอาผ้าพันคอนะ  ต้องคอยขยับน่าเบื่อ…” ไอซ์ทำสีหน้าอ้อนวอน

                เมิงก็ใส่เสื้อที่มันปิดคอหน่อยเซ่  ไม่เห็นจะยาก มีนส่ายหัวและเริ่มโรลต่อแต่ก็ถูกดึงอีก

                มีน..ช่วยกรูเลือกชุดหน่อย  มันต้องชุดแบบหวานๆอ่ะ

                เมิงก็เลือกๆเอาเถอะในตู้นั่นแหละมี มีนตั้งท่าจะโรลอีกครั้ง  แต่ก็ถูกดึงอีกจนได้

                มีน..ช่วยแต่งตัวให้กรูที

                ไอ้เชี่ย! แค่แต่งตัวแค่นี้เมิงแต่งไม่เป็นเหรอวะ? เมิงอายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย? มีนขึ้นเสียงสูงและวางที่โรลลงกับโต๊ะ

                สไตล์กรูเมิงก็รู้  แนวผู้ชาย..แต่แนวผู้หญิงกรูไม่สันทัดว่ะ

                ได้..แต่เมิงห้ามบ่น  ห้ามถอด  ห้ามแย้ง  ห้ามกราดกรูด้วย..โอเค?

                ได้..ขอแค่เป็นชุดที่สามารถซ่อนปืนไว้ซัก 2 กระบอกได้ด้วยก็พอ ไอซ์พยักหน้ารับ  ส่วนมีนยิ้มกว้างอย่างเจ้าเล่ห์

 

                ช้า..ไอ้ 2 ตัวนั้นช้าจัง  มันไม่ไปทำงานรึไงฟะ กุ๊กบ่นอุบขณะที่ตักเบคอนใส่จาน

                ปกติทั้งคู่ต้องตื่นประมาณเธอเพื่อมาช่วยงานครัว  แต่นี่กลับลงมาช้ากว่า 3 ชายหนุ่มที่นั่งโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว

                ลงมาเด้! อายผ่าอะไรวะ  เมิงอ่ะน่าร้า~  เชื่อกรูเต๊อะ!” มีนร้องบอกขณะที่เดินสะพายกระเป๋าเข้ามาในครัว

                เธออยู่ในชุดเสื้อแขนกุดมีฮู้ดเข้ารูป  กระโปรงเท้า  ร้องเท้าผ้าใบ

                มีน..วันนี้เมิงไม่ทำงานเหรอ? กุ๊กมุ่นหัวคิ้วและมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

                ทำ…” มีนตอบสั้นๆ

                แล้วชุดเมิงไม่ใช่แนวโลลิต้าแล้วเหรอ?

                เลิกแล้ว  เพราะว่าความจริงทางร้านเค้าก็ไม่ได้ฟิคเรื่องการแต่งตัวว่าต้องเป็นแนวโลลิต้าเท่านั้น มีนไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ไอซ์..ลงมาดิ เจ้าหล่อนเรียกเสียงหวาน

                ไอ้เชี่ยมีน! เมิงให้กรูแต่งผ่าอะไรเนี่ย…” เสียงนำร่องมาก่อน  พร้อมร่างที่แอบอยู่ข้างประตู

                จะอะไรนักหนาล่ะนั่น  มานี่เลย  เมิงมานี่!” มีนเดินเข้าไปดึงเด็กสาวให้เข้ามาในห้องครัว

                สิ่งที่เห็นทำเอาทุกคนตะลึง  อึ้ง  ค้างไปตามๆกัน

                เมื่อไอซ์อยู่ในชุดเสื้อแขนตุ๊กตามีระบายสีฟ้าอ่อนเป็นชุดแซกแนวโลลิต้า  รองเท้าบู๊ทที่เคยใส่กลับกลายเป็นรองเท้าส้นสูงแบบผูกสีขาวฟ้า  ผมถูกโรลเป็นเกลียวปล่อยยาวลงมา

                อะไรเข้าฝันเหรอ? คาร์ลอสพูดด้วยน้ำเสียงติดจะอึ้งๆ

                กรูบอกแล้วอีมีน  มันทุเรศ..กรูจะไปเปลี่ยน ไอซ์พูดเสียงอ่อยและก้มหน้าหงุด

                จะไปเปลี่ยนทำไมเล่า  นี่ก็ดูดีน่ารักดีออก  ใช่มั้ยพี่คริส? มีนหันไปถามชายหนุ่มที่เป็นผู้ใหญ่กว่าเพื่อนที่อ่านหนังสือพิมพ์อยู่  เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาและก็ต้องค้างไป

                ไอซ์..เปลี่ยนลุคเหรอ? ก็ไม่เลวนะ

                มีน..กรูอยากเปลี่ยน  กรูขอร้อง…” ไอซ์ทำหน้าติดจะเศร้าและมองเพื่อนตัวดี

                แล้วไอ้ที่คอเมิงล่ะ  จะเอาไง? มีนยืนกอดอกถามอย่างไม่สบอารมณ์

                ช่างหัวมัน..ปิดไม่ปิดก็ช่างมันและ  ใส่ไปก็ดูไม่ขึ้นหรอก ไอซ์กำชายกระโปรงแน่นแหละหันหลังจะเดินตรงไปที่บันได้

                ไอซ์ไม่ต้องเปลี่ยน..น่ารักดี กุ๊กพูดพลางปราดเข้ามาใกล้

                พอเถอะกุ๊ก..กรูรู้ตัวเองดีน่ะกรูมันไม่เหมาะกับชุดผู้หญิง  ขอตัวก่อนนะ

                จะไปไหนน่ะ? แต่งตัวอย่างนี้ก็น่ารักดีอยู่แล้ว  จะไปเปลี่ยนทำไม คาร์ลอสแย้งขึ้นแต่ไอซ์ตวัดสายตาไปมอง

                ก็..แต่งให้มันดูดีกว่านี้  จะได้ไม่มีใครถามว่า  อะไรเข้าฝันเหรอ? ไอซ์โคลงหัวเล็กน้อย ช่างมัน  พี่ลี..เป็นไงบ้าง?

                ก็น่ารักดี ลีออนตอบเบาๆ

                โอเค..กรูไม่เปลี่ยนและ  คอมเมนท์จากพี่ลีศักดิ์สิทธิ์สุด

                แล้วเมิงจะถามคนอื่นไปทั่วเพื่อ? แด๊กลูกปืนแทนอาหารเช้าดีมั้ย? กุ๊กพูดพร้อมกับชักปืนออกมา

                ยังดีกว่าแด๊ก C4ละวะ  กรูหิวแล้ว..นั่งโต๊ะก่อนนะ ไม่ว่าเปล่า  ไอซ์ตรงรี่เข้าไปนั่งที่โต๊ะอาหารทันที

                พี่ลีออน..หนูไปรอที่รถนะคะ มีนเดินตรงแน่วออกจากบ้านไปโดยไม่รอฟังคำทัดทาน

                ไอซ์..มันเป็นอะไรวะ? กุ๊กกระซิบถาม

                คน ไอซ์ตอบสั้นๆ

                แล้วเมิงอยากเป็นศพมั้ย?

                มีน! รอกรูด้วย!” ไอซ์พูดพลางลุกขึ้นและจะวิ่งแต่กลับสะดุดเชือกรองเท้าแต่คาร์ลอสรับไว้ได้ทัน ไอ้รองเท้าเฮงซวย

                ใส่ส้นสูงขนาดนี้ยังจะวิ่งอีก  ให้ตายสิเธอคิดอะไรอยู่ คาร์ลอสถบทพรืดก่อนจะทิ้งตัวลงข้างล่างและผูกเชือกรองเท้าให้

                เฮ้ย! พี่! ทำไรอ่ะ

                อยู่เฉยๆ

                ผูกเองได้ ไอซ์จะสะบัดเท้าแต่ถูกคาร์ลอสจับไว้

                ลีออนลุกขึ้นยืนและตรงไปที่ประตู

                พี่ลีออนรอด้วย!” ไอซ์ตะโกนเรียก

                เธอไปกับคาร์ลอสเถอะเขาว่าพลางเปิดประตูเดินออกไป

                เฮ้ย! ไปด้วย..”

               

                ทำไมถึงรีบไป ลีออนเอ่ยถามขณะที่ยืนกั้นประตูรถไว้

                ไม่อยากอยู่ที่นี่นานค่ะ มีนตอบโดยไม่มองหน้าเขา

                อยู่กับพี่..มันอึดอัดนักเหรอ?

                ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ..แต่ มีนช้อนสายตาขึ้นมามอง แต่อย่าให้มันมากไปกว่านี้เลยนะคะ

                คำกล่าวของเธอทำเอาแววตาของลีออนตอนนี้เศร้าลงแต่ดูน่ากลัว  ชายหนุ่มคว้าเธอออกมาจากรถก่อนจะส่งจูบที่รุนแรงให้

                พี่ลี…!” ไอซ์เดินตามออกมาและก็ต้องชะงักกึก  คาร์ลอสที่ตามมารีบอุดปากและดึงเธอหลบมุมทันที

                มีนพยายามดันเขาออกห่างแต่ก็ยากซะเหลือเกิน  เมื่อยิ่งดันเขาก็ยิ่งรุกไล่เอากับริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอ

                มีน..ทำไมถึงปฏิเสธพี่ ลีออนเอ่ยเสียงแผ่วเบาๆและยังคงโอบเด็กสาวไว้แน่น

                พี่..หนูขอร้อง..”

                เธอปิดบังอะไรพี่

                หนู…”

 

                พี่คาร์ลอสปล่อย!” ไอซ์ทุบที่มือของชายหนุ่มและจะเข้าไป

                อย่าเพิ่ง..รอดูอีกซักพัก

 

                พี่บอกหนูว่าหนูไม่ใช่งาน..พี่รู้สึกแบบเดียวกับที่พี่คริสรู้สึกกับกุ๊ก..หนูดีใจนะแต่ว่า..หนูให้มันเป็นแบบนั้นไม่ได้ น้ำเสียงของมีนเริ่มสั่นเครือและแหบพร่า  มือคู่เล็กพยายามดันเขาออก

                ทำไม?..หรือเพราะ..เธอมีใครอยู่แล้ว

                ไม่ใช่นะ! แต่เพราะหนู…” คำพูดถูกกลืนหายไปในลำคอ..น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้ม  ลีออนที่เห็นถึงกับผงะทำอะไรไม่ถูก

                ไอซ์กระทุ้งที่ท้องของคาร์ลอสอย่างแรงก่อนจะวิ่งออกไป

                มีน..มานี่มา ไอซ์ยื่นมือส่งให้  มีนรีบสลัดลีออนออกและโผเข้าหาไอซ์ทันที

                คาร์ลอสเดินกุมท้องออกมาและตรงเข้าไปหาลีออน

                นายไปเหอะ  ฉันจะส่งยัยเปี๊ยกเอง

                ฝากด้วยนะ ลีออนบอกเบาๆก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน

                มีน..เป็นอะไรรึเปล่า? ไอซ์ถามอย่างเป็นห่วงเพราะเจ้าเพื่อนตัวดีตอนนี้กำลังสั่นอยู่  แต่เธอกลับส่ายหัวและซบหน้าลง พี่คาร์ลอส..เอารถออกสิ

                คาร์ลอสมองมีนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับและเดินตรงเข้าโรงรถไปทันที

 

                กรูควรบอกรึเปล่านะหรือว่า..ควรจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ดี..คงไม่ได้  พี่เค้าไม่ยอมแหง  ต้องหาเหตุผลที่ดีกว่านี้..เฮ้อ..

                มีนที่จมตัวเองสู่ห้วงความคิดถอนหายใจเบาๆและเอาหัวโขกกระจกรถ

                อย่านะเว้ย  เดี๋ยวกระจกแตก  ขี้เกียจซ่อม คาร์ลอสเอ่ยถามและเหลือบไปมองเด็กสาวเป็นระยะ

                เป็นอะไรเมิงวะมีน? ไอซ์ถามพร้อมกับหันไปมอง

                กรูก็ไม่รู้..” มีนตอบทื่อๆ

                ทะเลาะอะไรกับพี่ลี  เมิงมีอะไรปิดบังพวกกรูอยู่รึเปล่า?

                เมื่อกี้เมิงคงได้ยินหมดแล้ว  กรูจะเสริมให้ละกัน..เมื่อคืนกรูบอกพี่เค้าว่า..อย่าเห็นกรูเป็นอย่างอื่นไปมากกว่าน้องสาวอ่ะ มีนหลุบสายตาลงต่ำ

                หักดิบไปนะนั่น  เธอก็น่าจะรู้นะว่าหมอนั่นคิดกับเธอยังไง คาร์ลอสพ่นลมหายใจและส่ายหัวอย่างนึกปลง

                มีเรื่องอะไรกันแน่  ทำไมเมิงพูดแบบนั้น  เมิงมีปัญหาอะไรไอ้มีน  บอกกรูสิ..เราเพื่อนกันนะ

                ไอซ์..กรู..กรูตอบรับพี่เค้าไม่ได้อ่ะ..” มีนร้องไห้ออกมาเสียงดังทำเอาไอซ์และคาร์ลอสชะงักหันมามองหน้ากันเอง

                ทำไมวะ? เมิงบอกกรูมาดิ

                กรู..ฮือ..เมื่อ 2 ปีก่อนกรู..กรูไปเป็นสายลับให้กับทางการ..ของอีตาลี..เรื่องค้ายาเสพติดและก็..ค้ามนุษย์  แล้ว..มันจับกรูได้..จากนั้นมันก็..ก็

                ก็อะไรไอ้มีน! เมิงบอกกรูมา!” ไอซ์ขึ้นเสียงเหี้ยม  ในใจนึกหวั่นต่อคำพูดที่จะตามมา

                ก็..6 คน  ผู้ชาย 6 คน..กับกรูคนเดียว! กรูไม่รู้ตัว..มัน..ทำให้กรูสลบ..แล้วกรู..ก็..กรู..โดนข่มขืน โฮ….

                เอี๊ยด!!

                เฟอร์รารี่ถูกเบรกจนผู้คนภายในเกือบหน้าทิ่มกับกระจก

                เหรอ..” ไอซ์ว่าเนิบๆแต่มือชักเดสเซิร์ททั้ง 2 กระบอกออกมาควง  ส่วนคาร์ลอสเอาหน้าซบกับพวงมาลัย  แววตาของเขาเหี้ยมเกรียมไปแล้ว

                ไอซ์หยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋าถือทำให้มีนมองอย่างงงๆ

                ได้ยินมั้ยคาร์  ลอบเข้าไปในฐานข้อมูลของทางการอิตาลีและค้นคดีค้ายาเสพติดเมื่อ 2 ปีก่อนมา  เอารายชื่อให้ครบทุกคน ไอซ์สั่งหน้าตายแต่น้ำเสียงเยียบเย็น

                ไอซ์…” มีนเอ่ยเรียก

                [ทำได้  แต่ผมขอเวลาหน่อยนะครับแม่  เพราะคดีมัน 2 ปีมาแล้ว  เรื่องมันเหมือนๆกันหมด  ผมต้องมานั่งคัดแยกเรื่องที่แม่ต้องการอีก  แต่แหม..พอมีเรื่องก็เรียกใช้ผมเลยนะ]

                อีกอย่าง..เที่ยวบินไปอิตาลีที่ไวที่สุดเที่ยวกี่โมง

                ไอซ์..ไม่มีหรอกมันเป็นราชการลับน่ะ มีนทำสีหน้าอ้อนวอน

                งั้น..เอาเจ้าหน้าที่ทั้งหมด  แล้วดูคนที่รับภารกิจลับเมื่อ 2 ปีก่อน  แล้วเจาะเข้าไปว่ามันจับใครมาบ้าง คาร์ลอสพูดเสียงเหี้ยมและจ้องมองคาร์

                [อะ..เอ่อ  เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นเหรอครับ?..อีกอย่างเจาะดูข้อมูลของทางราชการ..มัน..อาชญากรรมนะครับ]

                ถ้าทำไม่ได้..ก็หุบปากไป..จะทำ..หรือไม่ทำ? ไอซ์หรี่น้ำเสียงลงอย่างน่ากลัว  คาร์อึกอักพูดอะไรไม่ถูก

                พอเถอะไอซ์..พี่คาร์ลอส..ป่านนี้พวกนั้น..คงไปเกิดกันแล้วแหละ มีนพูดห้ามปรามแต่ทั้ง 2 หันมามองหน้ากันเอง

                พวกเชี่ยนั่นให้เมิงทำงาน  แล้วไม่มีใครเข้าไปช่วยเมิงเลยเหรอ?

                เค้าช่วยกรูออกมา..แต่มันคงสายไปแล้วไอซ์..กรูรู้สึกตัวอีกทีกรูก็นอนอยู่โรงพยาบาลแล้ว  พยาบาลบอกกรูว่ากรูโดนผู้ชาย 6 คนรุมข่มขืนแล้วสลบไป  กรูฮือ..กรูรักเค้าไม่ได้! กรูรักพี่ลีออนไม่ได้ มีนปล่อยโฮดังลั่นและเอามือปิดหน้าไว้

                [จะให้ผมเจาะเลยมั้ยครับแม่? จองตั๋วเดี๋ยวนี้เลยก็ได้  ไม่ต้องเล่นพวกนั้น..แต่เล่นตำรวจที่บกพร่องหน้าที่ไปเลย  ขอเวลาผมซักครู่จะจัดให้]

                คาร์..พวกเค้าไม่ผิดหรอกนะพวกเค้าก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่แล้ว..ฮึก..ฮือ..คงไม่มี..คะ..ใครรู้หรอก..ว่าพวกมัน..จะจับได้

                มืออาชีพมันต้องแผนซ้อนแผน  การดูแลผู้ที่เสี่ยงชีวิตเข้าไปทำงานให้เราเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างนี้..พ่อต้องเป่าให้กระจาย! คาร์ลอสถบทออกมาอย่างหัวเสียพลางชักเดสเซิร์ทอีกเกิล A.E.ออกมาขึ้นลำ

                โว้ย! ไม่ทำมันแล้วไอ้งานเนี่ย! มีน! กรูจะไปทำงานกับเมิง!” ไอซ์หันไปแผดเสียงใส่ทำเอามีนสะดุ้งเล็กน้อย

                กรูไม่เป็นไรหรอกไอซ์..เมิงไปทำงานของเมิงเถอะ มีนกลั้นเสียงสะอื้นและพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติ

                กรูจะไปด้วย  จะทำงานกับเมิงไม่เอาตังค์ก็ได้

                ไอซ์..อย่าทำให้กรูลำบากใจสิ  กรูเล่าเรื่องนี้ให้เมิงฟังแล้วนะ…” มีนว่าอย่างอ่อนใจ

                กรูจะไป..ยังไงก็จะไปด้วย  มีปัญหาป่ะ? ไอซ์ยื่นหน้ากวนๆและดูจะไม่ยอมฟังเหตุผล

                พอเถอะไอซ์..อย่าทำให้มีนมัน..แย่กว่านี้เลย คาร์ลอสพูดพลางสตาร์ทรถขับออกไปอีกครั้ง

                ก็..อยากไปอยู่เป็นเพื่อนมันอ่ะ ไอซ์ทำหน้าหงุดไม่พอใจกับการถูกเบรก

                ไอซ์ให้เวลาไอ้มีนมันหน่อย  พี่ก็มีเรื่องอยากจะคุยกับเธอเหมือนกัน

                แต่..” ไอซ์เตรียมจะสวนแต่ก็ต้องนิ่งเงียบเพราะคาร์ลอสตวัดสายตาดุส่งให้ เออ..ส่งเข้าไปสิ  เงียบก็ได้..ไม่พูดอะไรแล้ว

                [แม่ไม่เอาแล้วเหรอ?  ผมกำลังเจาะเกาะป้องกันนะ]

                ก็เจาะไป..ฉันก็อยากจะรู้หน้าของไอ้คนที่มันก่อเรื่องนี้เหมือนกัน คาร์ลอสพูดเสียงต่ำ

                [ผมไม่ทำแล้ว! พ่อน่ากลัว! ไปดีกว่า..แว่บ..]

                ขอบใจนะไอซ์..ขอบคุณค่ะพี่คาร์ลอส

                คาร์ลอสเอื้อมมือไปขยี้หัวมีนอย่างเอ็นดู

                อย่าคิดมากล่ะเรา

 

                หงุดหงิดเว้ย..อยากฆ่าคน..ไอ้มีนไม่น่าห้ามเลยแง่ง..อยากลงไปทำงานกับมันโว้ย!!

                ไอซ์..” คาร์ลอสเอ่ยเรียก

 แต่ไอซ์นิ่งเงียบก่อนจะหันมามองและหันกลับไปทางเดิม

อมอะไรไว้ในปากรึไง?

ไม่ตอบ..กรูหยิ่ง..ดุกรูเอง

เรื่องไอ้มีนเธอว่าไง  จะเอายังไง คาร์ลอสถามอย่างใจเย็นกับอากัปกิริยาของคนข้างตัว

เธอยกนิ้วโป้งขึ้นมาก่อนจะคว่ำลงและเลื่อนผ่านลำคอไป  แล้วค่อยผายมือออกข้างลำตัวอย่างช่วยไม่ได้เป็นสัญญาณว่า ‘No Comment’

ปาก..เผยอออกมาซะ  ที่ถามล่ะไม่พูด..ทีไม่ให้พูดล่ะชอบพ่นดีนัก

ว่ามา…” ไอซ์พูดขึ้นลอยๆ

จะเอายังไง? จะบอกไอ้ลีมั้ย?

ม่ายรุ…”

เมื่อ 2 ปีก่อน..เธอติดต่อกับยัยนั่นรึเปล่า?

ม่ายรุเพราะไม่ค่อยได้ติดต่อใคร..นอกจากแฟน ไอซ์ตอบกวนๆและส่งยิ้มหวาน

เอี๊ยด!!

ถึงแล้ว คาร์ลอสบอกและพยักเพยิดไปทางข้างหน้าที่ร้านของเธอห่างออกไปประมาณ 50 เมตร

โอเค..ลงก็ได้ ไอซ์ไหวไหล่และจะเปิดประตู  แต่ก็ต้องเกือบหน้าทิ่มเพราะชายหนุ่มเหยียบคันเร่งเต็มที่ เอาให้เปิดประตูไปก่อนเลยก็ได้!”

คาร์ลอสไม่ตอบอะไร  แม้แต่สายตาเขาเองก็ไม่เปรยมามอง

เฟอร์รารี่ขับมาจอดที่หน้าร้านจนเกือบจะชนโต๊ะและเก้าอี้

ขอบใจ..คราวหลังไม่ต้องก็ได้นะ  มีคนอยากไปส่งอีกเพียบ สิ้นคำ  ไอซ์เปิดประตูและเดินออกไปนอกรถอย่างไม่พอใจก่อนจะปิดประตูตามหลังเสียงดังและมองคาร์ลอสด้วยแววตาไม่พอใจ ทำงานๆ โว้ย…”

[แม่ไปกวนส้นตีนพ่ออ่ะ..พ่อเค้ายิ่งคุๆอยู่ด้วย]

โผล่มาทำเชี่ยอะไร  แล้วใครเป็นพ่อแกวะ?

[อ้าว? ก็พ่อไง..พ่อคาร์ลอส]

ถ้าไม่อยากโดนลบ  ไสศรีษะไป

[ไปก็ได้  แม่..ไม่มีเหตุผล  อำมหิต  ใจยักษ์  ใจร้าย..นางมารแว่บ]

ให้มันได้อย่างนี้ดิ  เมิงจะเป็นลูกหรือเป็นพ่อกรูฟะ!”

 

อูย..อะไรวะกรู..อยู่ๆก็เสียวสันหลัง กุ๊กโพล่งขึ้นลอยๆขณะที่นั่งรถไปทำงานกับคริส

เป็นไรไปล่ะหนู?

ไม่รู้ดิพี่  รู้สึกเหมือนกับ..เร็วๆนี้จะมีเรื่องเกิดขึ้น..” กุ๊กน้ำลายเหนียวหนืดคออย่างบอกไม่ถูก

คิดมากน่ะเรา..ว่าแต่..กลางวันนี้มีอะไรในกล่องข้าวเหรอ?คริสถามเชิงขี้เล่น

ความรักไง กุ๊กบิดไปบิดมาอย่างเขินอาย

แล้วมันจะกินอิ่มเหรอจ๊ะ?

แหม..อิ่มสิ..ก็กุ๊กใส่มาให้เต็มเปี่ยมนี่นา  ว่าแต่..วันนี้กลับบ้านป่ะ? กุ๊กเปรยถามด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

คิดอะไรอยู่ล่ะเด็กทะลึ่ง

แน่ะ..พี่คริสนี่..ลามก กุ๊กว่าพลางจิ้มไปที่ไหล่ของคริส

เอี๊ยด!..

ก็กับหนูคนเดียว สิ้นคำ  คริสก็ดึงกุ๊กเข้ามาใกล้และจูบสัมผัสทีอย่างอ่อนโยน

นอกจากเด็กสาวจะไม่ขัดขืนแล้ว  เจ้าหล่อนยังคว้าคอชายหนุ่มให้เข้ามาใกล้มากกว่าเดิม

อืม..พี่คริส..กุ๊กรักพี่คริสนะ..” กุ๊กเอ่ยเสียงแผ่วเบา 

คริสเริ่มไล่ลามเลียไปเรื่อย   มือไม้เริ่มซุกซนภายใต้ร่มผ้า

ว้ายพี่คริส! มีเวลาอีก 10 นาที! หนูต้องเข้างานแล้วนะ!” กุ๊กทุบที่ไหล่คริสรัวทำให้เขาต้องผละออก

จ้าๆ..” คริสถอนหายใจอย่างนึกเสียดายก่อนจะสตาร์ทรถขับออกไป

 

เซ็งโว้ย! เครียด! เพื่อนก็เครียด! แฟนดันมาเคือง! ลูกดันนอย! จับเชือดซะให้หมดชิบ!

ไอซ์ถบทในใจอย่างไม่สบอารมณ์  ขณะที่เล่นเชคเกอร์ในมือเหมือนตอนอยู่ในคลับ  ทั้งที่ปกติแล้ว..เครื่องดื่มประเภทพันซ์ไม่จำเป็นต้องมีการเชค

ได้ที่แล้วมั้ง..ไอ้ที่เชคอยู่น่ะ วิลทักหน้านิ่งขณะที่ยืนรับเครื่องดื่ม

หา?..เอ้อ..” ไอซ์จับเชคเกอร์และเปิดออกดู โอ้..เอ็กเพรสโซ่ เจ้าหล่อนส่ายหัวก่อนจะเททิ้ง

ทะเลาะกับสามีเหรอ?

คำถามที่ส่งให้ทำเอาไอซ์เกือบหน้าทิ่มไปกับโต๊ะ

ไม่ใช่สามี..และก็..กำลังเครียดเรื่องเพื่อนอยู่ต่างหาก เธอตอบและรับออเดอร์มาดูใหม่ พี่วิล  มีเรื่องอยากถาม

ว่าไป

ถ้าเกิด..แฟนพี่ถูก..ฉัวะซะ..พี่จะยอมรับเค้าได้ป่ะ?

ถ้าเค้าไม่ได้เต็มใจล่ะก็  เค้าไม่ผิด  ฉันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องไปโกรธเค้า วิลว่าเหมือนรู้ใจเจ้าตัวดี ไม่ใช่เหรอ?

โห..มีตบท้าย..ใครเป็นแฟนพี่นี่..โชคดีตายเนอะ

ถ้านึกเสียดายก็สายไปและ  ฉันไม่ชอบครบใครซ้ำ 2” วิลไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เครื่องดื่มที่สั่งล่ะ

รอเดี๋ยว..เจ๊จัดให้

ไอซ์สาละวนกับการหยิบนู่นจับนี่และก็ชะงักค้าง..เธอถอนหายใจออกมาและถบทพรืดเบาๆอย่างหัวเสีย

ให้มันได้อย่างนี้สิน่า..มาผ่าอะไรตอนนี้วะ..” เจ้าหล่อนเก็บทุกอย่างลงและหันไปพูดกับวิล พี่..ขอตัวกลับก่อนมีธุระ

โอเค..จะลาป่วยให้

สิ้นคำ  ไอซ์ก็วิ่งโล่หาตู้โทรศัพท์ทันทีอย่างร้อนลน  เธอระวังตัวเต็มที่เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารและความกระหายเลือดที่เล็งเธออยู่  เธอวิ่งไปที่ตู้โทรศัพท์สาธารณะสีแดง

ตรู๊ด..ตรู๊ด

ติดซิโว้ย! ทำผ่าอะไรอยู่วะ..”

[ฮัล..โหล]

พี่คาร์ลอสมารับด่วน!”

[ยังไม่ได้เวลาเลิกงานไม่ใช่เหรอ?] คาร์ลอสว่าด้วยน้ำเสียงเบื่อๆ

มารับด่วน! เร็วๆนะ!”

[ทำไม..เกิดอะไรขึ้นเหรอ?]

เร็วๆดิ  จะถามทำไม  ให้มาก็มาเถอะ..!”

[โอเค..อีก 20 นาทีเจอกัน]

 

20 นาทีผ่านไป

เป็นอะไรของเธอ..อีกล่ะ คาร์ลอสที่นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์เปรยถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

อย่าเพิ่งพูดได้มั้ย? ขอขึ้นรถก่อน ไม่ว่าเปล่า  ไอซ์ขึ้นไปนั่งคร่อมทั้งที่ใส่กระโปรงอยู่ทันที

หวังว่าคงได้คำอธิบายที่ดีๆนะ คาร์ลอสบอกและสตาร์ทรถบึ่งออกไป

ยืมมือถือหน่อย? เด็กสาวบอกและยื่นมือไป

เอ้า..” คาร์ลอสยื่นส่งให้อย่างว่าง่าย จะทำอะไร?

ไอซ์ไม่คิดจะสนใจแม้แต่น้อย  เจ้าหล่อนจิ้มกดรัวมือเป็นระวิง

พี่ลีเหรอ? รีบไปรับไอ้มีนออกไปจากร้านด่วน!”

[ทำไม?]

อย่าถาม..ถ้าไม่อยากกลายเป็นของหวานให้เคี้ยว

[เข้าใจแล้ว..ไอซ์..ติดต่อคริสด้วย..และบอกว่า..เจอกันที่เดิม  บอกคาร์ลอสมันด้วยล่ะ]

พี่..พี่ลีบอกว่าเจอกันที่เดิม ไอซ์พูดเสียงหงุด

โอเค..และพี่ว่า..พี่รู้คำอธิบายของเธอแล้ว  มาเยอะได้อีกนะ คาร์ลอสที่จ้องมองกระจกข้างอยู่เอ่ยขึ้นอย่างอ่อนใจกับบรรดาคนที่ตามหลังมาเป็นกระพรวน

ตรู๊ด..ตรู๊ด..

พี่คริส..อยู่ไหน? กับไอ้กุ๊กรึเปล่า?

[ถูก..มีอะไรเหรอ?..]

บอกไอ้กุ๊กมันว่าร่มแดง..ส่วนพี่..พี่ลีบอกว่าเจอกันที่เดิม

[งั้นก็ต้องเจอNod 32 กับMCafreeดิ] กุ๊กที่แย่งมือถือจากคริสมาโพล่งขึ้น  ตัวเธอนั้นเข้าในดีอยู่แล้วกับรหัสของไอซ์

กรูว่าCPE17ก็ไม่เลวนะ  แล้วเจอกันกุ๊ก

สิ้นคำ  ไอซ์ก็ตัดสายทิ้งและส่งมือถือคืนให้กับคาร์ลอสทันที

เอาไงต่ออ่ะ?

พอดีว่ากำลังหงุดหงิดซะด้วยสิ..” คาร์ลอสพูดด้วยน้ำเสียงติดจะเจ้าเล่ห์

ม่ายรุ..”

ม่ายชี้ คาร์ลอสเสริม

อย่ามากวนกันได้ป่ะ?

และเริ่มไปก่อนเพื่อ?

อย่าเอาความหงุดหงิดมาลงที่ไอซ์จะได้มั้ย?

งั้นก็ช่วยส่งโยนไปให้ไอ้พวกข้างหลังก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #70 หหหหห (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2552 / 12:10
    555+ คาร์กัดกะคาร์ลอสจนได้
    #70
    0
  2. #54 Evil (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2552 / 20:29
    อยากอ่านตอนต่อไปอ่า

    ท่าจะสนุก



    สงสารมีนจังเลยอ่ะ Y^Y
    #54
    0
  3. #52 SaiiZunG (@saii19) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2552 / 09:36
    โฮกกกกกก สงสารมีน T^T

    ตอนหน้ามันแน่เลย หึหึ
    #52
    0