คัดลอกลิงก์เเล้ว

ขอโอกาส

โดย HinaAfter

คุณอยากได้โอกาสจากเขาไหม?

ยอดวิวรวม

14

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


14

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ต.ค. 60 / 20:27 น.
นิยาย ͡ ขอโอกาส | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
   นิยายเรื่องนี้ผมเขียนเมื่อตอน ม.4 ครับและก็ไม่ได้ลงเด็กดี พอจะลงเรื่องนี้ผมก็หาสมุดจดนิยายตอนนั้นแต่ผมก็หาไม่เจอและตอนนั้นผมนึกออกว่าตอนนั้นได้เผาสมุดเล่มนั้นไปแล้วผมคิดในใจ"ชิพแล้ว"ผมก็พยายามนึกเนื้อเรื่องก็ฝากเรื่องนี้ด้วยนะครับ เรื่องนี้มันถูกสร้างจากจินตนาการด้านลบของผมเองครับ

#ขออภัยกับคำไม่สุภาพครับ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ต.ค. 60 / 20:27


   "มึง...คือ"เด็กชายกำลังพูดบางอย่างกับหญิงสาวด้วยสีหน้าเขินอาย"มีอะไรเหรอ?"เด็กสาวถาม"คือ..."ชายหนุ่มกำลังจะบอกแต่ก็มีเสียงกริ๊งดังขึ้น กริ๊งๆๆๆๆ "นัท...ป่ะไปเรียนวิชาต่อไปกัน"เด็กสาวบอกเด็กชายและก็เดินไป"จะบอกชอบยังไงดีว่ะ?"เด็กชายเกาหัว"มึงก็ลองส่งข้อความไปสิ"เด็กชายสวมแว่นเดินมากระซิบข้างหูของเด็กชาย
   "เห้ย!!ไอ้เดลมาตอนไหนเนีย"
   "อ๋อ..มาตอน..มึง...คือละ"
   "แม้งเอ๊ยแต่ต้นเลย----"
   "แล้วมึงจะบอกชอบเค้กได้ยัง?ถ้าเปรียบเรื่องมึงเป็นนิยายเนียคนอ่านลุ้นกันตัวงอแล้ว"
   "เมื่อกี้กูก็กำลังจะบอกเค้กแล้วไงแต่..."
   "แต่ไม่กล้าว่างั้น"
   "อืม"
   "มึงชอบเค้กมา 3 ปีแล้วนะทำดีกับมันตั้งหลายอย่างกูว่ามึงบอกชอบไปมีสิทธิติดนะ"
   "ถ้านกละ"
   "มาอยู่สมาคมเลี้ยงนกกับกูดิ"
   "ไอ้เหี้ยเอ๊ย...กูจะกล้าบอกชอบมันได้ไงเนีย!!!แล้วมึงไม่ไปเรียนรึไง?"
   "กูต่างหากที่ต้องบอกมึงกูเรียนตรงนี้---มึงอ่ะเรียนบนอาคารไอ้ฟาย!!"
  
   "เออว่ะ...กูไปละ"เด็กชายหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งไปบนอาคารเรียน เด็กชายเข้ามาในห้องแล้วไปนั่งข้างๆเด็กสาว"มึงไปไหนมาทำไมนานจัง?"เด็กสาวถาม"พอดีไอ้เดลมันชวนคุยนิดหน่อย"เด็กชายตอบเด็กสาวพยักหน้าระหว่างเรียนเด็กชายได้แอบมองเด็กสาวทุกวินาทีเวลาเด็กสาวมีปัญหาเด็กชายก็ช่วยเหลือเด็กสาวทุกอย่างระหว่างทางกับบ้านเด็กชายพยายามคิดเรื่องเด็กสาว'จะบอกเค้กยังไงดีเนีย?บอกไปมันจะรับเรารึเปล่า?แต่ว่าเราก็น่าจะมีสิทธิตามที่ไอ้เดลบอกมั้งนะ?อึดอัดเว้ยอยากบอกๆๆๆๆ'เด็กชายคิดจนถึงบ้าน เด็กชายได้รวบรวมความกล้าโทรหาเด็กสาวกลางดึก"ฮัลโหล"เด็กสาวทัก
   "เค้กคือ...กู---"
   "ลากเสียงซะยาวเลยมีอะไร"
   "กูชอบมึงนะ!!!"
   "....."
   "....."
   "เฮ้ยมึงอย่ามาเล่นแบบนี้นะ...กูไม่เล่นกับมึงนะ"
   "กูไม่ได้เล่นกูจริงจังกูชอบมึงจริงๆตั้งแต่ ม.2 แล้ว"
   "3ปีเลยเหรอ? คือกูทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ"
   "สรุปมึงจะคบกับกูได้ไหม?"
   "...."
   "ไม่สินะกูก็คิดไปได้ว่ามึงอ่ะก็ชอบกู"
   "เสียงมึงเหมือนจะร้องไห้เลย"
   "เหรอ?ตอนนี้กูรู้สึกโล่งใจว่ะ"
   "อืม"
   "งั้นเจอกันพรุ่งนี้ที่โรงเรียนนะ บ๊าย"
   
   "บ๊าย"เด็กชายจัดกระเป๋าแล้วปิดไฟนอน"อยากให้เรื่องเมื่อกี้เป็นแค่ความฝันจัง"เด็กชายหลับตาลง เด็กชายลืมตาตื่นแล้วไปอาบน้ำแต่งตัวตามปกติแล้วเดินมาโรงเรียนแล้วบังเอิญเจอเด็กสาวหน้าประตูโรงเรียน"งะ..ไง"เด็กชายทัก
   "ไง"
   "เมือคืนเป็นไงบ้าง"
   "ก็ฝันนิดหน่อย...มึงละ"
   "เหมือนกัน"
   "อืม"เด็กสาวเดินเข้าไปในโรงเรียนจู่ๆก็มีมือมาตบหลังเด็กชาย"เป็นไงมึงบอกชอบเค้กยัง?"เด็กชายสวมแว่นถาม"ก็เหมือนเดิมนั้นแหละ"เด็กชายตอบ"อืม"เด็กชายสวมแว่นพยักหน้า"ป่ะ...ไปเรียนกัน"ระหว่างเดินกลับบ้านเด็กชายหยิบแหวนออกมาจากกระเป๋าเสื้อ'จะว่าไปเราได้แหวนวงนี้ตั้งแต่ตอนนั้นสินะ'เด็กชายนึกย้อน"มึงๆแบมือมา"เด็กสาววางของบนมือแล้วจับมือเด็กชายให้กำของไว้
   "อะไรอ่ะ?"
   "มึงลองสัมผัสดูสิ"
   "มันกลมๆแหวนเหรอ?"
   "แบมือสิ"
   "ว่าแล้วต้องเป็นแหวน"
   "มึงลองดูด้านในแหวนดิ"
   "HBD Nut ลงทุนไปสลักเลยเหรอ?"
   
   "อืม"เด็กสาวพยักหน้าแล้วเด็กชายลูบหัวเด็กสาว"ขอบคุณครับ" เด็กชายกำลังสวมแหวนแต่ก็มีลมพัดมาอย่างแรงเด็กชายขยี้ตา"โธ่เอ๊ย..ฝุ่นเข้าตา"แหวนหลุดออกจากมือของเด็กชายแล้วเด็กชายวิ่งไปเก็บแหวนจู่ๆก็มีรถโผล่มาชนร่างของเด็กชายจนตกลงไปในคลอง

   ในสวนสาธารณะกลางดึกที่มีหิ่นห้อยบินไปบินมาเด็กสาวกำลังเดินเล่นแล้วก็นั่งพักที่ชิงช้าเด็กสาวมองนาฬิกา"23.00น.เหรอ?"เด็กสาวพูดลอยๆ"ดึกแล้วนะไม่คิดจะกลับบ้านไปนอนเหรอ?"เด็กชายโผล่มาที่นั่งชิงช้าข้างๆเด็กสาว"นัท!!"เด็กสาวตกใจ
   "ตกใจอะไร?"
   "จู่ๆมึงก็โผล่มาน่ะสิ"
   "เหรอ?"
   "แล้วมาทำไรที่สวนดึกๆเนีย"
   "ก็อยากคุยกับมึงน่ะ"
   "จะคุยอะไร?"
   "เรื่องคืนนั้นไง"
   "คืนไหน?"
   "วันที่กูบอกชอบมึงไง"
   "ละ...แล้วจะคุยอะไรละ"
  
 "กูยังมีโอกาสกับมึงอยู่ไหม?"เด็กชายคุกเข่ากับพื้นแล้วเอาแหวนสวมนิ้วของเด็กสาว"....."เด็กสาวนั่งคิดสักพัก"น่าจะมีนะ"เด็กสาวตอบ เด็กชายยิ้ม"แต่คงจะนานหน่อยนะ"เด็กสาวบอก"เหรอกูจะพยายามรอมึงนะ"เด็กชายตอบพร้อมดูนาฬิกาเป็นเวลา 00.00น."เทียงคืนแล้วเหรอเนียเป็น 1 ชั่วโมงที่ดีนะ...งั้นกูกลับก่อนละ...บ๊าย"เด็กชายเดินจากไปแล้วเด็กสาวก็ลืมตาตื่น"เค้ก...ลูกวันนี้ใส่ชุดดำนะไปงานศพย่ากันได้แล้ว"แม่ของเด็กสาวตะโกนบอกเด็กสาวจากชั้นล่าง"ค่ะ----"เด็กสาวมองที่นิ้วมือของตัวเอง'ไม่มีแหวนแปลว่าเป็นความฝันสินะ'แล้วลุกออกจากเตียงแล้วใส่ชุดดำ
  
   เด็กสาวกำลังเดินไปที่ศาลาตรงหน้าแต่ก็เจอเด็กชายสวมแว่นชุดดำนั่งอยู่หน้าศาลาหนึ่งเด็กสาวเดินเข้าไปถามเด็กชายสวมแว่น"เดล...มางานศพใครเหรอ?"เด็กสาวถาม
   "เค้ก...มึงไม่รู้ข่าวเหรอ?"
   "ข่าวอะไร?"
   "นัทเสียแล้ว"
   
   "....."ใบหน้าของเด็กสาวเริ่มซีดน้ำตาเริ่มไหลรินและเขย่าตัวของเด็กชายสวมแว่น"เดล...กูไม่เล่นกับมึงนะกูรู้ว่ามึงเป็นคนขี้แกล้งแต่มึงก็ไม่ควรแช่งนัทแบบนั้น!!!"เด็กชายสวมแว่นจับแขนของเด็กสาว"กูไม่ได้เล่น..นัทเสียแล้วจริงๆมึงไม่เชื่อมึงก็เข้าไปดูในศาลาสิ!!"เด็กสาววิ่งเข้าไปในศาลาแล้วพบรูปของเด็กชายหน้าโลงศพ เด็กสาวซุดลงกับพื้นแล้วเด็กชายสวมแว่นก็ยื่นแหวนให้เด็กสาว"ตอนกูรู้ข่าวกูก็รีบมาที่โรงพยาบาล...พี่มูลนิธิเก็บศพเขาเอามาให้กูบอกว่านัทเขากำแหวนวงนี่ตอนพบร่างเขาในคลอง"เด็กสาวกำแหวนวงนั้นแล้วเริ่มร้องไห้

เรื่อง : Hinasuru

ผลงานอื่นๆ ของ HinaAfter

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น