ลืมตาตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นนางเอกเสียแล้ว

ตอนที่ 8 : EP.7 สู้รอบแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    17 ก.พ. 63

และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่เราต้องสู้กันในสนาม


"คลาสsเค้าเอาแค่คนเดียวเองเหรอ?"

"เหมือนปีนี้จะเปลี่ยนกติกาน่ะค่ะ แล้วเค้าจะเอาคลาสbสองคนมาแข่งกันเพื่อหาคนที่จะได้ไปทดสอบอีกที"

"อย่างนี้นี่เอง" ฉันฟังโฮราเทียอย่างเข้าใจ แล้วฉันจะไปถึงระดับนั้นได้ยังไงกันล่ะ?

"ยังไงไอก็สู้ๆนะคะฉันก็จะสู้ๆเหมือนกัน"

ถ้าเราจำไม่ผิดโฮราเทียเองก็เป็นคนเก่งมากนะ ทำไงดี?

"นั่นๆ ตัวเต็งของปีนี้นี่"

"บุตรชายท่านเอิร์ล" ฉันหันไปตามเสียงนั้น

บุรุษเรือนผมสีขาว ใบหน้าอ่อนโยน ชวนให้หลงไหล ถ้าต้องสู้กับบุตรท่านเอิร์ลเราตายแน่ๆ


.

.

.


"ว้าย!" ฉันร้องเมื่อมีพวกหนอนน่ารังเกียจเต็มพื้นไปหมด

"น่ารังเกียจเป็นบ้า"

"พูดอะไรแบบนั้น นึกว่าพวกชนชั้นล่างไม่กลัวหนอนสักอีก" ชายตรงหน้าหัวเราะก่อนเสกมันออกมาเป็นเวทย์ที่น่ารังเกียจจริงๆ

"น่าขยะแขยง เคลื่อนไส้ชวนให้อาเจียน" ฉันพูดก่อนจะใช้เท้าวาดยันต์บนพื้น

ตู้ม!!!

รัเบิดดังจึ้นพร้อมๆกับที่เกิดควันขโมงกับชายตรงหน้า

"ตะกี้มันอะไรกัน?"

"เงื่อนไขของเวทย์นี่คือยกเว้นหนอนสิ่่่งนั้นจะระเบิด แน่นอนว่าไม่มีผลกับผู้ใช่เววทย์" ฉันอธิบายไป ก่่่อนจะเดินจากไป 

ไม่ได้แย่อย่างน้อยเราก็เป็นคนฉลาดคนนึง ถ้าเอาแค่หัวเราต้องชนะแน่ๆ


.

.


"นั่นใครน่ะ?" ฉันก้มลงไปมองที่สนามทันทีและก็ต้องเบิกตาโพลง

ฉับ!

บ้าน่า! ชนะได้ด้วยดาบเดียวเหรเจะเก่งเกินไปแล้ว เวทมนตร์สักนิดก็ไม่ใช้ นี่น่ะเหรอ?ลุตรท่านเอิร์ลชักจะเก่งเกินไปแล้ว

หลังจากนั้นการต่อสู้ก็ดำเนินมาเรื่อยๆ ฉันก็ชนะได้เรื่อยๆเหมือนกับที่บุตรท่านเอิร์ลชระได้เรื่อยๆ

"คุณลูบอสครับ!"

"คะ?" ฉันหันไปทันทีเมื่พบว่าบุคคลตรงหน้าคือบุตรท่านเอิร์ล

"รอบสุดท้ายหวังว่าจะได้พบกันนะครับ"

"เอ่อ...ค่ะ จะไม่ทำให้บุตรท่านเอิร์ลขายหน้าแน่ค่ะ"

"ไม่ใช่อย่างงั้นครับ ผมหมายถึง อยากให้คุณสู้ให้เต็มที่อย่าอ่อนข้อให้ผมแล้วกัน"

"ฉันคงโดนคุณฟันครั้งเดียวจอดแน่เลยค่ะ"

"ไม่หรอกครับ พวกนั้นอ่อนกันเองมีคนตายตั้งหลายคนแล้วด้วย"

"เอ่อ..." นั่นสินะ ตายด้วยฝีมือเขาน่ะไม่มีหรอกแต่ฝีมือคนอื่นรวมๆแล้วก็สี่ห้าศพ

"คือผมมีเรื่องนึงอยากขอร้อง"

"คะ?"

"ผมชื่อเดเรค เอิร์ล อย่าเรียกว่าบุตรท่านเอิร์ลเลยนะครับเรียกผมว่าเดเรคดีกว่า"

"ได้สิคะคุณเดเรค เรียกฉันว่าไอก็ได้ค่ะ"

"ครับ แล้วก็อยากจะขอว่าอย่าออมมือให้ผมนะครับ"

"ค่ะ ไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ" ฉันตอบกลับไป พอเค้าได้ยินแบบนั้นเลยยิ้มแล้วรีบวิ่งไปทางเข้าการแข่งทันที

หวังว่าเราจะได้เจอกันในรอบสุดท้ายนะคะ เดเรค


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น