AIMNAM - สามหัวใจ

ตอนที่ 14 : EP14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    4 ก.ย. 60



          สองครอบครัวที่สนิทชิดเชื้อกันมาเนิ่นนานตั้งแต่ลูกๆยังเด็กเล็กจนตอนนี้ที่ต่างคนต่างมีงานทำและเติบโตกันเป็นผู้ใหญ่และอีกไม่นานที่สองครอบครัวนี้กำลังจะเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน ทุกคนในครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างรู้และยินดีกับความรักของเด็กทั้งสอง 



เอมและน้ำ ...



แต่มีเพียงคนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องนี้ ...



คือน้องเอย...





                            บ้านพักที่อยู่ติดกันสามารถเดินไปมาหาสู่กันได้ แค่มีสระว่ายน้ำกว้างนั้นกั้นกลางระหว่างบ้านเอาไว้ บรรยากาศชวนอบอุ่นเมื่อทั้งสองครอบครัวนั้นรวมตัวกันปาร์ตี้กันอยู่ริมสระน้ำหลังจากที่มาถึงและพักผ่อนกันตามอัธยาศัยกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ...



"นี่แกบอกน้องเอยรึยังน้ำ?"


อัศที่นั่งอยู่ข้างๆเพื่อนรักถามขึ้นมาด้วยความสงสัย .. น้ำหันมามองตอบก่อนจะส่ายหน้า ..


"ยัง.."


"แล้วจะบอกเมื่อไหร่ .."


ก็คง..


"ก็คงพรุ่งนี้ .."


เขาเองก็ไม่อยากจะให้มันค้างคา ...  เขาเองก็อึดอัด ...



และอีกอย่าง จะช้าจะเร็ว สุดท้ายน้องเอยก็ต้องรู้เรื่องงานแต่งระหว่างเขาและน้องเอมอยู่ดี ...


"แกไม่ต้องห่วงหรอกนะไอ้น้ำ ไม่ว่าสุดท้ายแล้วน้องเอยจะมีอาการยังไง ฉันก็ไม่ปล่อยให้น้องฉันต้องเสียใจคนเดียวหรอก"



เขาอยู่ตรงนี้ เขาพร้อมจะดูแลและรักษาเยียวยาน้องสาวของเขาด้วยตัวของเขาเอง...



"ขอบใจเว้ย.."



แต่ถึงยังไง ก็เบาใจไม่ได้อยู่ดี ... จนกว่าจะได้พูดออกไปนั่นแหละ...




         

                      "พี่เอยทำแผลรึยังคะ?"


คนน้องที่เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจส่วนตัวและเห็นพี่สาวนั้นกำลังเตรียมตัวจะนอน..



"ยัง.."


"ทำแผลก่อนสิคะ จะได้หายไวๆ"


เอยหันมามองหน้าคนน้องนิ่ง ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย


"ก็มาทำให้สิ"


..



                   ผ้าก๊อซสีขาวถูกแปะเข้าที่บาดแผลของคนพี่เบาๆ ก่อนที่คนน้องจะหันไปเก็บอุปกรณ์ทำแผลโดยการกระทำทั้งหมดนั้นมันอยู่ในสายตาของคนพี่ทั้งหมด ...



"เสร็จแล้วค่ะพี่เอย"



หันมาพูดด้วยยิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินเอาอุปกรณ์ทำแผลไปเก็บ ... เอยได้แต่มองตามน้องไปเงียบๆ ก่อนจะพูดขึ้นมาเบาๆ



"ดูจะสนิทกับพี่น้ำมากขึ้นกว่าแต่ก่อนนะ"



เอมถึงกับนิ่งเมื่อคนพี่พูดถึงพี่น้ำ ... ก่อนจะหันกลับมามองหน้าพี่สาวพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย


"ก็..ปกตินี่คะพี่เอย"



เหรอ ..



"เธอรู้น่าเอมว่าฉันหมายถึงอะไร..."



เธอกับฉันเป็นฝาแฝด มองแค่นิดเดียวฉันก็รู้แล้วว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น ...



"พี่เอย.."



"มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้มั้ย?"



บอกมาก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายรู้ความจริงเองนะ...



พี่เอย..



"มีอะไรก็บอก พูดกันออกมาตรงๆ ...อะไรที่ฉันควรรู้..อย่าให้ฉันไปรู้ทีหลังเลยเอม"



.. ใช่ว่าเธอจะไม่รู้สึกว่าทุกคนดูแปลกๆ ...



เอมค่อยๆเดินไปนั่งที่เตียงตรงข้ามกับพี่สาว สายตาคมของฝาแฝดนั้นมองสบตากันและกันนิ่ง...



แฝดคนพี่เฝ้ารอคำตอบ ...


และแฝดคนน้องที่กำลังจะตอบในสิ่งที่พี่สาวนั้นสงสัย ..



"คือเอม.."



เรื่องของเอมกับพี่น้ำ..



"เอมกับพี่น้ำเรากำลังจะแต่งงานกันค่ะ"



แต่งงานเหรอ? ...



"พี่น้ำจะบอกกับพี่เอยเอง แต่ว่า..เอมไม่อยากปิดบังพี่เอยอีกแล้ว.."



เดี๋ยวยังไง ... พี่เอยก็ต้องรู้ความจริงอยู่ดี ...



"เธอจำได้มั้ยเอม?..."



หืม..



"ฉันเคยถามเธอว่าเธอรู้สึกยังไงกับพี่น้ำ.."



ตอนนั้น..



"เธอตอบฉันว่าอะไร.."



พี่เอย..


"เอม.."



"เธอตอบฉันว่าอะไร!!"  เอยพุ่งเข้าไปจับแขนคนน้องแล้วบีบแน่น สายตาคมมีแต่ความผิดหวัง ..



และไม่ยอมรับความจริง ...



จะแต่งได้ยังไง ก็ในเมื่อ..



"เรารักกันค่ะพี่เอย ...พี่น้ำรักเอม เอมรักพี่น้ำ..เรากำลังจะแต่งงานกัน.."



"ฉันไม่เชื่อ!!!.."



ก็ไหนบอกว่ารักทั้งสองคนแบบพี่น้อง ก็แล้วทำไมถึงเลือกที่จะแต่งงานกับอีกคนแล้วทิ้งเธอเอาไว้ให้อยู่คนเดียว...



"โอ๊ย..พี่เอย เอมเจ็บ.." เอมถึงกับร้องครวญเมื่อแฝดคนพี่นั้นบีบแขนเธอแรงขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกเจ็บไปหมด



"เธอโกหกฉัน..เธอโกหกฉันใช่มั้ยเอม!!"



พี่น้ำจะแต่งงานกับเอมได้ยังไง มันเป็นไปไม่ได้ มัน..



"โอ๊ย!..พี่เอย.."




"เกิดอะไรขึ้น!! น้องเอม!!" อัศและน้ำที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายนั้นถึงกับรีบวิ่งเข้ามาดูและเขาก็พบว่าน้องสาวฝาแฝดของพวกเขานั้นกำลังมีปากเสียงกันอยู่ ... และดูเหมือนจะรุนแรงเสียด้วย ทำให้ทั้งน้ำและอัศต้องเข้าไปห้ามน้องทั้งสองคน โดยน้ำที่พุ่งเข้าไปหาน้องเอมอย่างไม่รีรอพร้อมกับแสดงอาการเป็นห่วงอย่างชัดเจน..



"เจ็บตรงไหนรึเปล่าน้องเอม" น้ำเสียงแสดงความห่วงใยและกอดคนน้องเอาไว้เพื่อปลอบโยน



"พี่น้ำ!!" คนน้องอีกคนถึงกับตะโกนใส่เมื่อเห็นคนพี่อีกคนแสดงอาการแบบนั้นต่อหน้าเธอ



"เอย.."



"พี่น้ำจะแต่งงานกับเอมเหรอคะ!! ไม่จริงใช่มั้ย!! ไม่จริง.."



"จริงน้องเอย!!"



น้ำตอบกลับทันทีพร้อมกับอ้อมแขนที่กระชับกอดเอมเอาไว้แน่น ... ยืนยันอีกทีว่าเขานั้นพูดจริง



"พี่กำลังจะแต่งงานกับน้องเอม...มันเป็นเรื่องจริง"



สุดท้ายความจริงมันก็เปิดเผย...



"ไม่จริง ..เอยไม่เชื่อ..ก็ไหนพี่น้ำบอกรักเราสองคนเท่ากัน..พี่น้ำโกหก ..พี่น้ำโกหกเอย!!"



เขาไม่ได้โกหก ...  เขารักทั้งสองคนแบบน้องเท่ากัน ... แต่..



"พี่รักน้องเอมน้องเอยเท่ากันหมดในฐานะน้องสาว ..แต่ในฐานะคนรัก พี่รักแค่น้องเอม ไม่ใช่น้องเอย.."



"ไม่จริง..เอยไม่เชื่อ เอยไม่เชื่อ!!! พี่น้ำโกหก!!! พี่น้ำ....โก..หก..โอ๊ย!!.."



เอยทรุดลงไปทันทีเมื่อหัวใจของตัวเองนั้นแสดงอาการเจ็บปวดขึ้นมาแบบหนักหน่วง จนอัศต้องรีบประคองพร้อมกับช้อนตัวคนน้องขึ้นสู่อ้อมแขนเมื่อเห็นว่าเอยนั้นหมดสติไปแล้ว 



"น้องเอย...ทำใจดีๆไว้นะ.."



พี่ชายบอกอย่างร้อนใจก่อนจะพาคนน้องที่หมดสติไปพร้อมกับคราบน้ำตานั้นออกไปจากห้องทันที ในขณะที่ทั้งน้ำและเอมต่างยืนอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันด้วยความรู้สึกที่สะเทือนใจ...



สงสารแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ...ในเมื่อเขาและเธอรักกันและจะแต่งงานกันจริงๆ ...





                   

                          บรรยากาศที่เคยมีแต่รอยยิ้มและความอบอุ่นของการมาเที่ยวด้วยกันในครั้งนี้นั้นถูกแทนที่ด้วยความเครียดของคนที่นั่งรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล ก่อนที่ความเครียดจะถูกลดลงไปเมื่อคุณหมอนั้นเดินออกมาจากในห้อง



"เป็นไงบ้างครับ.." อัศถามด้วยความเป็นกังวล 



"ปลอดภัยแล้วครับ หมอฉีดยาให้แล้ว ตอนนี้คนไข้กำลังหลับเพราะยาที่ให้ เดี๋ยวตื่นก็พากลับบ้านได้ครับ"



อัศพยักหน้า ค่อยยังชั่วหน่อย ... ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วน้องเอย ...แต่หวังว่าตื่นมา.. จะไม่มีปัญหาอะไรอีกแล้วนะ ...





                 "ไปขัดใจอะไรพี่เค้ารึเปล่าเอม? ทำไมถึงอาการกำเริบขึ้นมาได้" พ่อของฝาแฝดเอ่ยถาม ก็เห็นยังดีๆอยู่ ...



"เปล่านะคะ เอมไม่ได้ทำอะไรเลย"


"ไม่ได้ทำ แต่ก็อยู่กันสองคนในห้องไม่ใช่เหรอลูก แล้วถ้าไม่ได้พูดอะไรหรือขัดใจอะไรพี่เค้า อาการพี่เค้าจะกำเริบได้ยังไง" คนเป็นแม่เสริมขึ้น ...



"เอมไม่ได้ทำจริงๆนะคะ.."



ทำไมถึงเหมือนจะจงใจโยนความผิดให้เธอ ....



"น้องเอยรู้ว่าน้ำกำลังจะแต่งงานกับน้องเอมค่ะ อาการก็เลยกำเริบ"



น้ำพูดขึ้นมาบ้าง ... จะโทษก็โทษเขาเถอะ..



"นั่นไง.. เอมไปบอกพี่เค้าทำไมล่ะ?"



เดี๋ยวสิ..



"ก็พี่เอยถาม..แล้วจะให้เอมโกหกพี่เอยเหรอคะ"



"แต่ก็ไม่ควรบอก..พ่อกับแม่แล้วก็พี่น้ำกำลังหาทางบอกกันเองแล้วดูสิ พี่เค้าต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะใคร..."



"คุณพ่อ.."



"เอาล่ะๆ ..จะไปโทษแต่เอมก็ไม่ใช่นะครับ ..ผมไม่เห็นว่าเอมจะผิดอะไรเลย จะใครบอกก็เหมือนกันนั่นแหละครับผมว่า" พ่อน้ำพูดขึ้นบ้าง ฟังแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดแทนลูกสาวตัวเอง...


"สงสัยเราต้องเลื่อนงานออกไปก่อน ดูเหมือนเอยจะยังยอมรับความจริงไม่ได้.."



"เลื่อน?.." น้ำถึงกับอุทานออกมา..



จะเลื่อนได้ยังไง..



น้ำกับเอมหันมามองหน้ากันในทันที ... จะเลื่อนเหรอ ...



"น้ำ น้ำก็เห็นนี่ลูก ว่าน้องเอยไม่โอเคเลยกับงานแต่งของน้ำกับน้องเอม..จะให้ดันทุรังจัดงานไป น้ำไม่สงสารน้องเหรอลูก"  แม่ของฝาแฝดพูดขึ้นมา...



"เดี๋ยวน้ำจะเข้าไปคุยกับน้องเอยเองค่ะ และจะไม่มีการเลื่อนงานด้วย กำหนดการยังตามเดิม"



มันจะมากไปหน่อยถ้าจะให้เลื่อนงาน มันไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ ... 



และเขาก็เริ่มจะรู้สึกแล้วว่าเอมควรไปอยู่กับเขามากกว่าอยู่ที่นี่จริงๆด้วย ... 



ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง โดยเฉพาะกับทั้งน้ำและเอมที่ได้แต่จับมือให้กำลังใจกันและเท่านั้น เมื่อการแต่งงานในครั้งนี้มันเหมือนจะยุ่งยากมากขึ้นกว่าเดิมแล้ว ...





                         "แกจะเข้าไปคุยเลยเหรอวะ?"


อัศถามขึ้นมาในขณะที่กำลังยืนอยู่หน้าห้องของคนน้องที่เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาและในตอนสายที่น้ำเดินเข้ามาบอกกับเขาว่าจะขอคุยเรื่องของเขากับเอม..ให้น้องเอยได้ฟัง



"คุยเลย ฉันว่าเรื่องมันยุ่งยากเกินไปแล้ว ฉันต้องทำอะไรซักที"



เขาต้องคุยให้รู้เรื่อง ..



"เออ คุยดีๆ มีอะไรก็เรียก ฉันอยู่แถวนี้"



บอกแล้วเดินออกไป น้ำหันไปมองตามเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของคนน้องแบบเงียบๆ ... 




                     ร่างบางที่กึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียงนั้นหันไปมองเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่ามีใครเข้ามา และเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นว่าเป็นใคร ...



คนโกหก ..



น้ำตรงเข้ามานั่งที่ข้างเตียงก่อนจะเรียกคนน้องเบาๆ ...



"น้องเอย.."



ฟังพี่ก่อนเถอะนะ ...



"เอยไม่อยากเห็นหน้าพี่น้ำ .."



...



น้องเอย ..



"น้องเอย ...พี่รู้ว่าน้องเอยคิดยังไงกับพี่ .."



อะไรนะ ...



คนน้องค่อยๆหันหน้ามามอง มองสบตาของคนพี่ที่วันนี้มันมีแต่ความรู้สึกบางอย่างที่มันทำให้ใจของเธอเหมือนถูกกรีดเบาๆด้วยปลายมีดคม



"แต่พี่ไม่ได้รักน้องเอยแบบนั้น.."



ปลายแหลมคมของมีดค่อยๆกดลงไปข้างในใจของเธอ ...



"พี่น้ำ.."



"พี่รักน้องเอยแบบน้องสาว ..พี่ไม่ได้รักน้องเอยในแบบที่พี่รักน้องเอม"



และเฉือนไปเฉือนมา...ด้วยความคมของมันลงที่ใจของเธอ



"น้องเอยต้องยอมรับความจริง ว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ .. พี่ไม่ห้ามที่น้องเอยจะรักพี่แบบนั้น แต่พี่อยากให้น้องเอยรู้เอาไว้ ว่าพี่ไม่สามารถรับรักน้องเอยตอบได้ ... ไม่มีวันจะรับได้ด้วย"




และแหลกสลายลงในที่สุดกับประโยคสุดท้ายที่ทำให้เธอถึงกับน้ำตาไหลไม่รู้ตัว ...



"และหลังจากที่พี่แต่งงานกับน้องเอมแล้ว พี่จะพาน้องเอมไปอยู่ที่อิตาลีด้วยกัน .."



ไปไกลๆจากที่ทำให้คนน้องอีกคนนั้นต้องเจ็บปวดมานานแสนนาน ...



"และถ้าน้องเอยรักพี่ ...ก็ต้องเข้าใจพี่ด้วย .. พี่เข้าใจว่าความรักมันห้ามกันไม่ได้ ...พี่ไม่ห้ามเลยค่ะน้องเอยว่าน้องเอยจะรักพี่ในฐานะไหน เหมือนที่พี่บอกไปในตอนแรก .. และพี่ก็ไม่สามารถห้ามให้หัวใจของพี่มันเลิกรักน้องเอมได้ด้วยเหมือนกัน .."



หวังว่าพูดไปแค่นี้ .. น้องเอยจะเข้าใจเขาแล้ว .. 



น้ำรั้งคนน้องมากอดอีกครั้ง กอดสุดท้ายที่เขาจะมอบให้ .. ในฐานะพี่ที่แสนดี .. น้ำค่อยๆลุกขึ้นและจะเดินออกไป หากแต่เขากลับถูกรั้งเอาไว้ด้วยสองแขนของคนน้องที่ลุกออกจากเตียงมากอดเขาเอาไว้ ...



"พี่น้ำอย่าไปนะ..อย่าไปนะคะ"



เอย ..



คนพี่หันกลับมาและพยายามจะปลดคนน้องนั้นให้ออกจากการกอดเขาเอาไว้ หากแต่แล้วเขากลับโดนคนน้องนั้นโน้มหน้าเขาเองนั้นลงบดจูบโดยไม่ทันตั้งตัว.. 


จูบร้อนที่ถูกมอบให้ทั้งน้ำตาและเขาเองที่ได้แต่ทำอะไรไม่ถูก .. 



"เอยรักพี่น้ำ..เอยรักพี่น้ำนะคะ"



รักมาก รักจนไม่อาจจะเสียพี่ไปให้เอมได้ ...



เสื้อยืดของคนพี่ที่ถูกดันขึ้นและถูกถอดออกโดยคนน้องที่กำลังจะมอบกายให้พี่น้ำที่ซึ่งกำลังหลงลืมความรู้สึกตัวเองไปชั่วขณะเมื่อความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้กำลังถูกทดแทนไปด้วยความเสน่หาในตัวและอาจจะด้วยใบหน้าของคนน้องมันเหมือนกับคนรักของเขาดังเช่นคนเดียวกัน ..



สัมผัสเนื้อแนบเนื้อที่กำลังรู้สึกและคนน้องที่ถอดเสื้อของตัวเองออกจนเหลือแต่ชั้นในตัวสวยที่ปกปิดอกอิ่มของกายสาวอยู่เพียงเท่านั้น 



และเส้นบางๆที่คนพี่นั้นมีมันกำลังจะขาดเมื่อจูบร้อนนั้นถูกป้อนให้ไม่หยุด ...




...




แต่นี่คือน้องเอย ... 



ไม่ใช่น้องเอม ...




สติอยู่ไหนน้ำ !! สติ !!




"เอยยอมเป็นของพี่น้ำนะคะ..อย่าไปไหนจากเอยนะ"



ประโยคสุดท้ายและเขาที่ถูกคนน้องนั้นดึงล้มลงไปบนเตียงด้วยกัน ....





"น้องเอย.."





                            


                              








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,118 ความคิดเห็น

  1. #484 Ging (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 18:13
    น้ำๆๆเรียกสติตัวเองกลับมาาาาา อย่าทำแบบนั้นนะเรื่องมันจะยิ่งยุ่งไปอีกนะน้ำ
    #484
    0
  2. #387 NanaMalina2 (@NanaMalina2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:34
    น้ำคิดถึงเอมเข้าไว้สิ สติ สติ
    #387
    0
  3. #363 Canteenn (@Citrong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:43
    ปึ้งงง อย่านะน้ำๆเดี๋ยวน้องเอมเข้ามาเจอจะทำยังไงงง สติหน่อยน้ำๆ
    #363
    0
  4. #362 kmalisorn (@kmalisorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:37
    แล้วน้องเอมก็มาเห็นแล้วก็ไม่ได้แต่งแล้วพี่น้ำต้องรับผิดชอบโดยการแต่งกับน้องเอยแล้วน้องเอมก็เสียใจแล้วพี่น้ำก็เสีย แล้วเราก็โมโหและหงุดหงิด ช่ายยยยยมายยย
    #362
    0
  5. #361 amp03092532 (@amp03092532) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:25
    คนที่น่าสงสารที่สุดคือน้องเอม
    #361
    0
  6. #360 จากจุด...ถึงจุด (@pangkaew) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:55
    น้องเอยยยยยยยย ~
    ทำไมละลูก...?

    พี่น้ามมมมมมมมม ~
    สติค่ะ สติอยู่ไหน ?
    #360
    0
  7. #359 mildc1h0o0m8 (@mildc1h0o0m8) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:46
    ตอนนี้อ่ะน่ะไม่สงสารไครเท่าน้องเอมแล้ววไรค์ม่าไปไหม<~>
    #359
    0
  8. #358 ใครคนหนึ่ง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:40
    ไม่นะ ม่ายยยยยยย น้ำแกห้ามทำอะไรน้องเอยเด็ดขาด น้องเอยของช้านนนน แกจะเอาทั้งแฝดพี่แฝดน้องไม่ได้ !!
    #358
    0
  9. #356 Lemon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:25
    อย่ารำคาญน้องเอยกันเลย คนที่น่ารำคาญและน่าจัดการ

    คือพี่น้ำ ตั้งพ่อบอกให้ทำให้ชัดเจนแล้วก็ยื้อไว้รอจนมีเรื่อง

    นี่ก็เผลอตัว อีกแล้ว ถ้าเอมมาเจอหรือใครมาเห็น งานแต่ง

    ไม่ได้เลื่อนอย่างที่น้ำต้องการ ก็ไม่มีอะไรมากก็แค่เปลี่ยน

    ตัวเจ้าสาวเอง ไม่เป็นหรอกหน้าเหมือนขนาดนั้น แกโอเค

    ใช่ไหมคุณพี่น้ำ สงสารเอมพ่อแม่ใจร้าย แล้วยังมารักคน

    โลเล
    #356
    0
  10. #355 boonmk9 (@boonmk9) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:09
    น้ำเทอจะเอาทั้งเอยและเอมไม่ได้นะ
    #355
    0
  11. #353 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:55
    น้ามมมมมมมมมมม กยุดนะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าเอมรู้เอมจะเจ็บปวดแค่ไหน สงสารเอมมมม
    #353
    0
  12. #352 Poomm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:53
    ไรท์จ๋าาาาาาาไม่อยากกินม่าาาาาา
    #352
    0
  13. #351 iaifnoii (@kanokwan5) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:52
    โอ่ยยนยน -บ้าน้ามมมมมม
    #351
    0
  14. #350 Prang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:24
    เค้าเข้าใจไรท์ค่ะว่ามันต้องเป็นไปตามบทใช่มั้ยคะไรท์..ไม่ได้สิเราต้องอ้อนไรท์กันไว้ก่อนนะคะเพื่อนๆเดี๋ยวอดอ่านกันพอดีใจเย็นๆเราต้องมีสติๆค่ะท่องไว้แค่น้ำถลำไปคนเดียวพวกเราก็เตรียมผ้าเช็ดหน้ากันไว้เลยสงสารน้องเอมจริงๆหึหึไรท์นะไรท์ทำกันได้อุ๊ป!!แฮร่ลืมตัวไรท์ทำถูกแล้วจ้า
    #350
    0
  15. #349 somsaichol (@somsaichol) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:23
    ระเบิด ระเบิดอยู่ไหนนนนนนจะเออออไประเบิดห้องเอยยย
    #349
    0
  16. #348 Papin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:22
    โอ้ย!!!!!! อะไรกันมันจะมาม่า ดราม่า พาราเซตาม่อนมากขนาดนี้นะคะ ท้องอืดท้องเฟ้อ ปวดหัวไปหมดแล้วค่ะ
    #348
    0
  17. #347 Sleke Love2U (@sjlove2u) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:19
    จัดไป 3 P เบาๆ...5555
    #347
    0
  18. #346 SKhontiang (@SKhontiang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:39
    เผาบ้านไรท์ นี่จะไปเผาค่ะ จะเผาาาาาาาา..😈🔥🔥
    #346
    0
  19. #345 Super_Super (@190391) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:38
    น้ำ แกแม่งทำให้เรื่องมันยุ่งยากจริง ๆ ว่ะ
    #345
    0
  20. #344 นิรนาม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:33
    อ๊ากกกกก ไม่นะน้ำ สติๆลูกสติๆๆๆๆ
    #344
    0
  21. #343 Thethxxk(ไม้ขีด) (@suphatthar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:28
    เห้ยๆเดี๋ยวก่อนน้ำ สติ!!!!
    #343
    0
  22. #342 Jum2853 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:20
    โอ้ยปีศาจไรท์อย่าทำแบบนี้สิสติน้ำสติ
    #342
    0
  23. #341 Heummm (@neoysanggung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:14
    พ่อแม่น้องเอยน้องเอมนี่น่าเบื่อที่สุดแล้วค่ะ น้องเอยนี่ก็... *กรอกตาใส่ พี่น้ำคะ!!! ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดแล้วจริงๆ แทนที่จะจบปัญหาแต่ดันจะหาปัญหาเข้ามาเพิ่ม จ้ะ สติค่ะลูก! ฮึ่ย ทำไมอ่านเรื่องนี่แล้วหัวร้อนตลอดเลย ฮือออ
    #341
    0
  24. วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:00
    มีสติหน่อยสิน้ำแกจะเอาให้เรื่องมันจบหรือแกจะสร้างเรื่องใหม่ พ่อแม่ก็อีกคน รู้ว่ารักลูกเหมือนกันแต่ช่วยให้ความยุติธรรมด้วยสินี่ยิ่งกว่าลำเอียงแล้ว สงสารก็แต่น้องเอมจริงๆ พี่อัศอยู่กับน้องเอมก่อนนะอย่าไปไหนนะ
    #340
    0
  25. #339 poys23 (@poys23) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 17:58
    โอ๊ยยยยย รำคาญเอยมากค่ะ เอาเอยไปไกลๆได้มั้ยคะ
    #339
    0