สหภาพต่างโลก (New World Communist)

ตอนที่ 112 : นักบวชปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    14 พ.ค. 62

ครุฟหลบเงาสีดำนั่นทันทีที่เขาหันไปเจอ เงานั่นทะลุซากของโบสถ์ไปและโผล่ออกมาอีก ครุฟพยายามที่จะยิงด้วยไรเฟิลของเขาแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะกระสุนทั้งหมดได้ทะลุรอดออกผ่านเงาไปทั้งหมด

"บ้าเอ้ย!"

ครุฟอุทานขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆ โมนิก้าได้แต่มองดู เธอไม่กล้าที่จะร่ายมนต์เพราะพลังเวทย์ของเธอใกล้จะหมดแล้ว ครุฟถอนหายใจก่อนที่เขาจะปาไรเฟิลทิ้งแล้วรีบวิ่ง เงาดำค่อยๆพุ่งตามตัวเขามาเรื่อยๆ โมนิก้ามองไปมองมาจนเธอเห็นเงาดำใกล้จะพุ่งเข้ามาถึงตัวของครุฟแล้ว

"ระวัง!!"

โมนิก้านำหอกของเธอไว้บนหลัง บินลงมาจับไหล่ทั้งสองข้างและดึงตัวของเขาขึ้นมาบนท้องฟ้า ครุฟเกรงเล็กน้อยเนื่องจากเขาไม่เคยขึ้นมา เขาเงยหน้าขึ้นไปมองโมนิก้าที่จับไหล่ของเขาอยู่

"เธอทำบ้าอะไรเนี่ย?!"

โมนิก้ากัดฟันก่อนจะปล่อยมือหนึ่งข้างของเธอลง ตัวของครุฟเริ่มที่จะใกล้ตกลงไปบนพื้นดิน ครุฟตกใจก่อนที่เขาจะค่อยๆนำมือของเขาชูขึ้น

"เห้ยๆ!!อย่าแกล้งอย่างงี้ดิวะอีดอก!!"

โมนิก้าหัวเราะก่อนที่เธอจะจับไหล่ของเขาตามเดิม

"โถ่วๆเป็นเธอผู้ช่วยเจ้านายของฉันดันมาปอดแหกเรื่องความสูงเนี่ยนะ?"

ครุฟหัวเราะออกมาเชิงเขินอาย

"ฉันไม่ได้มีเวทย์มนต์เหมือนเธอนิ"

ทั้งสองคนหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน...............................................................................

เงาสีดำได้ค่อยๆกลายร่างกลับคืนเป็นเฮลแทน แต่........................หน้าตาและชุดเกราะของเขาค่อยๆบิดเบียวออกมา หนังและเนื้อของเขาเริ่มละลายออกไปจนหมด เขาไม่ใช่เฮล เขาคือนักบวชในชุดคลุมสีดำของกลุ่มกางเขนดำ เฮลในชุดเกราะสีดำค่อยๆลอยมาหาตัวของเขา เขาคลุกเข่าลง

"ท่านมหาจอมเวทย์"

เฮลเดินมาที่นักบวชและมองเข้ามาในเมือง ก่อนจะมองไปที่ซากของโบสถ์

"โบสถ์เก่าๆแบบนี้ยังไงก็ต้องทำลายอยู่ดี ถึงมันจะดูสวยก็เถอนะ"

นักบวชคนนั้นเดินตามเฮลมาพร้อมกับก้มหัว

"ดูเหมือนเธอจะเชื่อสนิทเลยครับ และเธอยังคงเก่งเหมือนเดิม"

เฮลหันหน้ามามองนักบวชและหัวเราะ

"ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กเหลือขอแบบนั้นน่ะ ฉันไม่สนใจหรอกไอ้เด็กเปรตนั่นน่ะ"

นักบวชพยักหัวของเขา

"แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อไปขอรับ?"

เฮลจับคางของเขาและคิดอยู่ซักพักก่อนที่เขาจะชี้ไปที่เมือง

"นำทหารเข้ามาที่นี่ซะ พวกมันเหลือแค่ฐานที่มั่นเดียว ยังไงซะ สงครามนี่เราต้องชนะแน่ๆ"

นักบวชโค้งหัวของเขาลงก่อนที่เขาจะค่อยๆลอยตัวขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งไม้คธาและบินออกไปที่กองทัพของเฮล กองกำลังของเขาทั้งทหารเกราะหนัก นักธนูและทหารม้าของเฮลกำลังเคลื่อนพลเข้าสู่เมืองเนสต้าแล้ว......................

พวกยูรัสและทหารเอลฟ์แอบมองกองทัพของเฮลอยู่ในป่านอกเมือง พวกเขาพูดคุยอย่างสนุกสนานกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"เราชนะแน่ๆ"

"ใช่ๆไอ้พวกบ้านั่นสุดท้ายยังไงก็แพ้อยู่ดี ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัยก็ไม่เคยมีใครพิชิตตรงนี้ได้หรอก ฮ่าๆๆๆ"

ยูรัสฟังจนเธอรู้สึกเบื่อกับสิ่งที่พวกทหารดาร์กเอลฟ์พูด เธอเลยเดินกลับมาหาฮาน่าที่นั่งกอดเข่าอยู่ที่กองไฟของค่ายพักชั่วคราวเอลฟ์

"นี่........พวกนั่นจะถอยทัพแล้วนะ"

ยูรัสพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นห่วงและค่อยๆเดินมาหาฮาน่า

"พวกมันไม่ถอยหรอก"

ยูรัสหยุดลง ตัวของเธอค่อยๆสั่นเนื่องจากเสียงของฮาน่าดูจริงจังเป็นอย่างมาก

"พวกมันจะกลับมาใหม่แน่ๆ แล้วมันจะเลวร้ายกว่าเดิม..............พวกสวะเฮโรเชียสันดาลต่ำอย่างพวกมัน........ไม่ยอมง่ายๆหรอก"

ฮาน่าพูดด้วยเสียงที่จริงจัง แต่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง ยูรัสถอนหายใจก่อนที่เธอจะเดินไปที่ฮาน่าและกอดเธอ ฮาน่าไม่ได้ขัดขืนแต่เพียงใด

"เธอนี่........คิดมากจริงๆเลยนะ"

ยูรัสพูดเบาๆและกอดเธออยู่อย่างนั้น ฮาน่าสูดลมหายใจก่อนที่จะผลักตัวของยูรัสเบาๆ ยูรัสมองหน้าของฮาน่าด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง ฮาน่าค่อยๆยิ้มให้ก่อนที่เธอจะเดินเข้าเต้นท์ของเธอๆไปอย่างเงียบๆ ยูรัสได้แต่มองตามหลังของเธอและก้มหน้าลง....................................................................................................................................
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

123 ความคิดเห็น