ออกกำลังชิลๆ

ตอนที่เราอ่านนิยายเรื่อง "เกมรักสะกดหัวใจนายจอมยุ่ง"

เราสะดุดอยู่ฉากนึง

ฉากเริ่มเรื่องเลยล่ะ

ก็นางเอกของเรื่องโดนพ่อบังคับให้ไปออกกำลังเป็นเพื่อนพ่อ เพราะว่าพ่อจะลดพุง

แต่เราสิ พ่อจะต้องมาวิ่งเป็นเพื่อนเรา

เรื่องของเรามันเกิดเมื่อตอนที่เข้ามาเรียนปี1

จะต้องมีกิจกรรมของคณะ ซึ่งต้องเข้าร่วมทุกคน

คือ การวิ่ง12กิโล

พ่อเรารู้ตอนปฐมนิเทศ ที่จะต้องให้ผู้ปกครองเข้าไปฟังว่า ลูกๆที่เข้าคณะนี้จะต้องโดนอะไรบ้าง

ทุกกิจกรรมดูไม่มีปัญหาอะไร แต่มีอยู่อย่างนึงคือ การวิ่ง12กิโล

บอกไว้ก่อนว่าการวิ่ง12กิโล มันเป็นการวิ่งแค่ด่านแรกเท่านั้น เพราะว่าหลังจากนั้นก็จะมีการวิ่งเรื่อยๆ วิ่งทุกปี จะให้วิ่งเอาโล่กันรึ

อย่างน้อยคนที่วิ่งเข้าเส้นชัยเป็นคนแรกตลอด3ปีก็ได้เข็มขัดทองเป็นเกียรติยศ

หลังจากวันนั้นพ่อเราปลุกเราให้มาซ้อมวิ่งตอนเช้า เพื่อเป็นการเตรียมร่างกาย

กลัวว่าพอไปวิ่งจริงอาจจะวิ่งไม่ถึงน่ะสิ อย่างน้อยก็ทำให้ร่างกายชินก่อนก็ยังดี

ทุกวันตอนเช้าเราแค่ซ้อมวิ่งประมาณ4กิโลเอง

ซ้อมวิ่งวันแรกเมื่อยขามากมาย ทั้งพ่อและเรา แก่ลงไปเยอะ

แต่พ่อเราไม่หยุดแค่นั้น

เช้าวันต่อมาพ่อก็ปลุกมาวิ่งอีก

วิ่งไปประมาณ5วันมั้ง ขาเริ่มชิน ไม่เมื่อยเหมือนวันแรกแล้ว

พ่อเราบอกว่ามันต้องซ้ำ วิ่งวันเดียมเมื่อยแล้วเลิกวิ่งอันนั้นเค้าไม่เรียกว่าซ้อมแล้ว

โอ้ว...รู้ซึ้งเลยล่ะ แต่มันเป็นการวิ่งที่โหดร้ายมาก

ไม่อยากจะเชื่อเลยล่ะ ว่าการวิ่งที่เป็นกิจกรรมของคณะทำให้ทั้งเราและพ่อได้ผูกพันกันมากขึ้น

ปัจจุบันผ่านมา4ปีแล้ว ก็ยังคงต้องมาวิ่งกันต่อไป

ไม่ได้วิ่งไปเอาโล่ที่ไหน แต่เป็นการวิ่งเพื่อสุขภาพของตัวเอง

วันนี้มารักสุขภาพซะเลย

ไม่รักตัวเองแล้วใครจะมารักล่ะคะ