l Short Stories l

ตอนที่ 1 : พี่ปืนฉีดน้ำกับน้องแก้มกลม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 มิ.ย. 63

 

 

พี่ปืนฉีดน้ำกับน้องแก้มกลม

 

 

ถ้าพูดถึงเดือนเมษายนทุกคนส่วนใหญ่มักนึกถึงเทศกาลสงกรานต์ เทศกาลที่มาช่วยดับความร้อนเเรงของอุณหภูมิในเดือนนี้

เเล้วถ้านึกถึงสถานที่เล่นสงกรานต์จะนึกถึงที่ไหน? 

ถ้าเป็นสายต่างจังหวัดคงนึกถึงคูเมืองที่เชียงใหม่ ถนนข้าวเหนียวที่ขอนเเก่น หรือ หาดป่าตองที่ภูเก็ต

ถ้าเป็นสายเมืองหลวงคงหนีไม่พ้นถนนข้าวสาร สยาม โดยเฉพาะที่สีลมเเหล่งรวมวัยรุ่นทั้งไทยเเละเทศมากหน้าหลายตาที่รวมตัวกันเพื่อให้สายน้ำที่เย็นฉ่ำช่วยดับความร้อนเเรงภายในตัว

เเต่คงมีอยู่หนึ่งคนที่นอกจากสายน้ำจะไม่ช่วยดับความร้อนเเล้ว ยังช่วยเพิ่มความร้อนในตัว โดยเฉพาะตรงหัวน่ะร้อนเป็นพิเศษเลย

 

13 เมษายน

“สัสปืน ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อยดิวะพวกกูอุตส่าห์พามึงออกเล่นสงกรานต์เลยนะโว้ย”

วิคเตอร์ หนุ่มลูกครึ่งเเต่หน้าไทยเเท้อดที่จะบ่นเพื่อนตัวดีอย่างปืนไม่ได้ มีอย่างที่ไหนช่วงสงกรานต์เอาเเต่ขลุกอยู่ที่ห้อง อุตส่าห์ใจดีพาออกมาเที่ยวด้วยเเท้ ๆ เเต่ดันทำหน้าเหมือนจะกินหัวพวกเขาเข้าไป

“จริงอย่างไอ้วิคมันบอก พวกกูหวังดีเห็นปีนี้มึงไม่ได้ไปเมืองนอกกับครอบครัวก็เลยชวนมึงมาด้วยกัน เเล้วดูทำหน้าเข้านอกจากจะไม่เอ็นจอยกับพวกกูเเล้ว ยังจะเเดกหัวพวกกูอีก”

ตี๋ หนุ่มไทยหน้าคมเข้มก็ไม่วายที่จะบ่นเพื่อนตามวิคเตอร์ มีอย่างที่ไหนเล่นน้ำสนุก ๆ เเถมยังมีสาวสวยให้มองเพลิน ๆ จะมัวหมกตัวอยู่เเต่ห้องนอนเหงา ๆ ไปทำไม ตี๋ไม่เข้าใจ! 

“กูไม่ชอบ ร้อนก็ร้อน คนก็เยอะ เบียดเสียดกันอีกที่สำคัญกูหิวข้าว กูจะกลับ! ”

ปืน หนุ่มไทยเเท้เเต่ดันหน้าเกาหลีจนโดนเรียกว่าอปป้าอยู่บ่อย ๆ นอกจากนั้นยังมีฉายาว่า 'หนุ่มหัวร้อนเเห่งสถาปัตย์' หมุนตัวกลับทันทีที่พูดจบ

เดือดร้อนตี๋ต้องเข้ามาฉุดกระชากเอาไว้ก่อน ไปเที่ยวกับตี๋ก๊อนนนน! 

“เห้ย! ใจเย็นก่อนสหายไหน ๆ ก็มาเล่นสักแป๊บก็ยังดี” 

“จริงของไอ้ตี๋มัน มาเเล้วต้องเล่นหน่อยสิวะ นะน้า~ ปืนเพื่อนเลิฟ ~”

วิคเตอร์เข้ามาช่วยตี๋รั้งพ่อหนุ่มหัวร้อนไว้ก่อน พลางทำท่าออดอ้อนน่ารักที่ปืนดูมองเเล้วเหมือนจะอ้อนเบื้องล่างมากกว่า

“กูให้ครึ่งชั่วโมง”

ถือว่าตัดรำคาญพวกมันเเล้วกัน

“ห่าปืน ครึ่งชั่วโมงยังเดินไม่พ้นทางเข้าเลยมั่ง”

“นั้นดิ กูขอเดินจนสุดถนนก่อนค่อยกลับ”

คนบ้าอะไรเล่นน้ำเเค่ครึ่งชั่วโมง อีกอย่างถนนสีลมที่เเน่นขนัดไปด้วยผู้คนแบบนี้ครึ่งชั่วโมงจะไปได้ไกลเเค่ไหนกันเชียว ตี๋ไม่ได้กล่าวเเต่ตี๋บ่น! 

“กูให้เเค่ชั่วโมงเดียว เเล้วพวกมึงก็อยู่กันต่อส่วนกูจะกลับ ตามนั้นต่อรองอีกกูกลับเลย”

ปีนชี้นิ้วคาดโทษเพื่อนตัวดีทั้งสองคนไว้ นี่ก็ถือว่าเขาใจดีมากเเล้วที่ยอมอยู่ถึงหนึ่งชั่วโมง 

ความจริงเเล้วเขาจะกลับเลยก็ได้เเต่ไหน ๆ พวกมันสองคนก็ลากเขามาเเล้วจะยอมอยู่ต่อให้ก็ได้นะ

“เออ ๆ ชั่วโมงหนึ่งก็ยังดี เเต่เดี๋ยวกูพามึงไปกินข้าวก่อนเผื่ออารมณ์ดีเเล้วจะเปลี่ยนใจ”

วิคเตอร์ยอมรับข้อเสนอเเต่โดยดี ก็นะดีกว่าเพื่อนสุดที่เลิฟหนีกลับไปก่อนตั้งเยอะ 

“ร้านพี่ตุ๋นปะมึง เมื่อปีที่เเล้วพี่เเกก็มาขาย”

ตี๋เสนอร้านของรุ่นพี่ที่คณะขึ้น

“ร้านพี่ตุ๋น ? ”

ปืนถามอย่างสงสัยไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้จักไข่ตุ๋น เพียงเเต่เขาไม่รู้ว่ารุ่นพี่ที่มีบุคลิกท่าทางติส ๆ ทเเต่ดิบเถื่อนอย่างนั้น จะมาขายข้าวได้ กลัวว่าพี่เเกจะหยิบกระทะมาตีลูกค้าสะมากกว่า

“ใช่ไง ร้านครอบครัวไข่”

 

'ครอบครัวไข่' ร้านขายข้าวที่ไม่ธรรมดาเพราะความหลากหลายของเมนู โดยปกติเเล้วอาหารหลักของเทศกาลสงกรานต์คือข้าวไข่เจียว 

เเต่ร้านครอบครัวไข่ขายทั้งไข่ต้ม ไข่ตุ๋น ไข่เจียว เเละไข่ดาว ที่สำคัญเมนูที่ขายก็มาจากชื่อของพี่น้องเจ้าของร้านทั้งสี่คนนั้นเอง

“นั้นไงมึงร้านพี่ตุ๋น”

ตี๋พยักพเยิดหน้าไปทางร้านขายข้าวทางขวามือของตัวเอง

“ใช่เหรอวะ ไม่เห็นพี่ตุ๋นเลย”

ปีนมองเข้าไปในร้านเเต่ไม่พบรุ่นพี่ของตัวเอง เห็นเเต่ใครก็ไม่รู้ที่เอาเเต่ก้ม ๆ เงย ๆ จัดของอยู่

“อ๋ออ มึงเพิ่งมาปีเเรกอะเนอะนั้นน่ะน้องไข่เจียว น้องชายพี่ตุ๋น”

ปืนหันไปมองน้องชายของรุ่นพี่อีกที่เเละเป็นจังหวะเดียวกับที่ไข่เจียวเงยหน้าขึ้นมาพอดี

 

ตกหลุมรักขึ้นไม่ไหว

เธอใช่ไหมเป็นคนผลักฉัน

            สเปก สเปกไอ้ปืนเลยโว้ย!!!! 

ตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ ตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อย บวกกับเเก้มกลม ๆ เหมือนซาลาเปาสองข้าง ที่ตอนนี้ขึ้นสีเเดงระเรื่อน่ามอง 

เผื่อยังไม่รู้ ปืนเเพ้เเก้มกลม ๆ ครับผม! 

ปืนรู้สึกเสียดายที่เพิ่งมาสงกรานต์เป็นปีเเรก ถ้ามาตั้งเเต่ปีที่เเล้วคงเจอน้องไข่เจียวแก้มกลมไปเเล้ว 

เเต่ไม่เป็นไร คนอย่างปืนไม่มีรอช้าอยู่เเล้ว ลุย! 

“เต็มที่วันนี้กูเลี้ยง”

เอ่ยปากขอเลี้ยงเพื่อนเป็นการตอบเเทนที่พวกมันพามาเจอน้องแก้มกลม เเล้วสาวเท้าไปยังร้านของน้องทันที

“ร้านครอบครัวไข่ยินดีต้อนรับ รับอะไรดีครับ”

ไข่เจียวฉีกยิ้มกว้างสดใสให้กับลูกค้าคนใหม่

“เอ่อ คุณครับเป็นอะไรหรือเปล่า คุณครับ…”

ยกมือโบกผ่านหน้าของปืนหยอย ๆ เมื่อเห็นว่าลูกค้ารายนี้ยืนนิ่ง ๆ มาหลายนาทีเเล้ว

ส่วนสาเหตุของการยืนนิ่งไม่ใช่อะไร นายปืนคนนี้โดนรอยยิ้มสว่างจ้าเเอทเเทคเข้าเต็มเปา 

ฮรุก ~ น้องไม่อ่อนโยนกับพี่ปืนเลย

“เป็นไรวะไอ้ปืนยืนนิ่งเลยมึง”

“อ้าว พี่ตี๋ พี่วิค สวัสดีครับ”

ไข่เจียวทักทายรุ่นน้องของพี่ชายตัวเอง เเล้วจึงสรุปได้ว่าคนที่ยืนนิ่งๆ ก่อนหน้าเป็นเพื่อนของพี่ตี๋กับพี่วิค เพราะเห็นพี่ตี๋เดินเข้าไปทัก

“หวัดดีครับไข่เจียว เเล้วนี่คนอื่นไปไหนหมดล่ะ”

“พี่ต้มกับพี่ตุ๋นไปซื้อของ ส่วนดาววันนี้ไม่ได้มาครับ”

“ไรมึง”

ระหว่างที่ตี๋คุยกับไข่เจียวปืนก็สะกิดวิคเตอร์ยิก ๆ 

“ไม่คิดจะเเนะนำให้รู้จักกันหน่อยหรือไง”

“ไรของมึงวะ ปกติไม่เห็นจะอยากรู้จักใครง่าย ๆ ”

“จะเเดกของฟรีไหม? ”

“เออ ๆ เดี๋ยวเเนะนำให้ น้องไข่เจียวนี่ไอ้ปืนเพื่อนพวกพี่เป็นรุ่นน้องพี่ตุ๋นเหมือนกัน”

วิคเตอร์อดที่จะงงกับพฤติกรรมของเพื่อนไม่ได้ ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะอยากรู้จักใครง่าย ๆ วันนี้เกิดเหี้ยนอะไรให้เขาเเนะนำให้รู้จักกับน้องของรุ่นพี่

“สวัสดีครับพี่ปืน”

เจ้าเเก้มกลมยกมือกระพุ่มไหว้พร้อมรอยยิ้มสดใส ทำเอาใจของหนุ่มหัวร้อนเหลวเป็นน้ำ

“ดีครับน้องแก้ม เอ่อ น้องไข่เจียว”

เกือบไปแล้วไอ้ปืน จะมาเรียกน้องว่าเเก้มกลมตอนนี้ไม่ได้! 

“ครับ ว่าเเต่พวกพี่ทานข้าวมาหรือยัง”

“ยังเลย กะมาฝากท้องร้านเรานั้นเเหละ”

“ถ้างั้นสั่งเลยครับ ผมจะทำอย่างสุดฝีมือ”

สามหนุ่มจัดการสั่งไปคนละเมนู ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าปืนจะสั่งอะไรถ้าไม่ใช่ข้าวไข่เจียว

ข้าวไข่เจียวฝีมือน้องเป็นข้าวไข่เจียวที่อร่อยที่สุดในโลกตั้งเเต่ปืนเคยกินมา ไม่รู้ว่าน้องใส่อะไรลงไปบ้างเเต่ปืนมั่นใจว่าหนึ่งในนั้นต้องเป็นความน่ารักของน้องเเน่ ๆ 

กินจนอิ่มหนำรุ่นพี่ของทั้งสามหนุ่มก็ยังไม่มา เเต่ปริมาณลูกค้ากลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายทั้งสามคนเลยตัดสินใจช่วยน้องขายข้าวไปก่อน

เเต่ยิ่งช่วยดูเหมือนลูกค้าจะยิ่งเพิ่มโดยเฉพาะลูกค้าสาวๆ ที่เบียดเสียดเข้ามาจนเเน่นร้าน ก็จะไม่ให้ขายดีได้ยังไงหน้าตาเเต่ละคนใช่ย่อยกันสะที่ไหน

“กูก็ว่าเเล้วทำไมลูกค้าสาว ๆ เเน่นร้านกู เพราะพวกมึงนี่เอง”

ไข่ต้มเเละไข่ตุ๋นเดินกลับมาที่ร้านอดแปลกใจไม่ได้ที่หน้าร้านมีเเต่ลูกค้าสาว ๆ เเต่พอมองในร้านก็เข้าใจได้ทันทีว่าเพราะอะไร

“หวัดดีพี่/ดีพี่/ดีครับ”

สามหนุ่มยกมือไหว้ทักทายรุ่นพี่ของตัวเอง เเล้วเลยไปทักทายแฝดของรุ่นพี่อย่างไข่ต้มด้วย

“เออ ๆ หวัดดีพวกมึง ขอบใจมาก ที่มาช่วยน้องกูขายของ”

“เรื่องเล็กพี่”

ปืนตอบกลับไปก่อนจะหันไปตักข้าวใส่กล่องโฟมต่อ

ทั้งหกหนุ่มช่วยกันขายข้าวจนหมดก่อนเวลาที่ตั้งใจไว้ด้วยซ้ำ ก็นะหน้าตาเเต่ละคนช่วยดูดลูกค้ากันทั้งนั้นจะขายของหมดเร็วก็ไม่แปลก

“ขอบใจพวกมึงมาก อยู่ช่วยขายจนหมดเลย”

ไข่ต้มขอบคุณรุ่นน้องของแฝดตัวเอง ขนาดว่าเขาเพิ่มปริมาณของที่ขายเเล้วยังขายจนหมดก่อนเวลา พลังความหน้าตาดีนี่มันช่วยได้จริง ๆ 

“ยินดีพี่ อย่างน้อยก็ทำให้ไอ้ปืนอยู่เกินชั่วโมงได้เเล้วกัน”

วิคเตอร์ตอบกลับรุ่นพี่เเล้วเลยมาพาดพิงพ่อหนุ่มหัวร้อนที่อยู่เกินเวลาที่บอกไว้ ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับเพื่อนทั้งสองคน

เอาจริง ๆ ก็แปลกใจตั้งเเต่ที่มันเสนอตัวช่วยน้องขายของเเล้ว คนหัวร้อนอย่างมันเนี่ยนะมายืนขายข้าวโคตรตลก ตอนมันบอกจะช่วยพวกเขาก็กลัวเหลือเกินว่ามันจะเอาที่ตักข้าวตีหัวลูกค้าบ้างหรือเปล่า

เเต่ภาพที่เห็นคือมันตักข้าวไปยิ้มไป โดยเฉพาะตอนส่งกล่องข้าวให้น้องไข่เจียวมันจะยิ้มเป็นพิเศษ

เรื่องนี้มันมีเงื่อนงำ!

“เออว่าจะถามนึกไงปีนี้มาได้วะ จำไม่ผิดมึงชอบไปเมืองนอกไม่ใช่เหรอ”

“ปีนี้งดพี่ พอดีพี่สะใภ้จะคลอด ส่วนมาได้ไงก็ไอ้พวกนี้ลากมานั้นเเหละ”

“ลองมาก็ดีมึงจะได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง เเล้วนี่จะไปเล่นกันเลยไหม”

“ว่าจะไม่...”

“พี่ตุ๋นพี่ต้มไปยังอะ เจียวพร้อมเเล้ว”

ปืนยังไม่ทันจะปฏิเสธจนจบประโยคดี ไข่เจียวก็กลับมาพร้อมกับปืนฉีดน้ำในมือกับหมวกแก๊ปเเละเสื้อลายดอกสีสันฉูดฉาด บ่งบอกว่าเจ้าตัวพร้อมมากสำหรับการเล่นน้ำ

“พร้อมเเล้ว ๆ สรุปพวกมึงสามคนว่าไง”

“ไปด้วยพี่! ”

ตอบเสียงดังฟังชัดว่าไปทันที เรื่องอะไรจะพลาดโอกาสอยู่กับน้องต่อ ตอนเเรกนึกว่าน้องจะกลับบ้านเลยเพราะขายของเสร็จเเล้วเเต่ถ้าน้องอยู่ต่อ

ปืนก็พร้อมจะอยู่ต่อ ครับผม! 

เเละคำตอบของปืนก็ทำเอาเพื่อนซี้สองคนสงสัยเข้าไปใหญ่ เเต่จากท่าทางแปลก ๆ ของปืนตลอดทั้งวัน ทั้งสองเลยสรุปคำตอบผ่านทางสายตาว่ามันคงชอบน้องไข่เจียวเข้าให้เเล้ว

หึหึ ในที่สุดก็มีเรื่องให้เเซวมันจนได้

ทั้งหกหนุ่มออกเล่นน้ำตั้งเเต่ช่วยบ่ายจนเกือบค่ำ ตลอดเวลาที่เล่นกันปืนคอยตามไข่เจียวอยู่ไม่ห่าง น้องเดินไปซ้ายปืนไปซ้าย น้องเดินไปขวาปืนไปขวาเหมือนลูกเป็ดเดินตามก้นเเม่

วิคเตอร์เเละตี๋ก็ทำหน้าที่เพื่อนที่ดีคอยกันพี่ชายของน้องเอาไว้ด้วยการชวนดูสาวๆ ที่มาเล่นน้ำ เปิดทางให้เพื่อนได้ทำคะเเนนกับน้องไป

“พี่ไม่เล่นเหรอครับ”

“หือ พี่ก็เล่นอยู่นะ”

“เเต่ผมไม่เห็นปืนฉีดน้ำของพี่นี่ครับ”

ไข่เจียวถามด้วยความสงสัยคนอะไรเล่นสงกรานต์แบบไม่มีปืนฉีดน้ำ

“อ๋อ พี่ไม่ได้ตั้งใจมาเล่นเเต่เเรกน่ะ โดนพวกนั้นลากมา”

“อ้าว”

“เเต่ตอนนี้พี่เต็มใจเเล้วนะ”

“เอ๊ะ ? ”

“เพราะเรานั้นเเหละ พี่เลยอยากอยู่ต่อ”

“ >_< ”

คำตอบของปืนทำเอาไข่เจียวไปต่อเเทบไม่ถูกเลยทีเดียว

“เขินเหรอ เเก้มเเดงเชียว”

ปืนเเทบอยากจะเอามือไปบีบๆ เเก้มกลมที่ตอนนี้ขึ้นสีเเดงเรื่ออีกครั้ง เเต่ต้องยั้งใจไว้ก่อนเพราะตอนนี้คงไม่เหมาะเท่าไหร่

“อากาศมันร้อนครับ ไม่ได้เขินสะหน่อย”

พูดจบก็สาวเท้าหนีตัวต้นเรื่องที่ทำให้เจ้าตัวหน้าเเดง

ความจริงไข่เจียวเองก็คอยมองปืนอยู่ตลอดเวลาตั้งเเต่เดินมาที่หน้าร้านจนถึงตอนนี้

ผู้ชายตัวสูง ผิวขาว หน้าหล่อแบบอปป้าเกาหลี ที่ใส่เเค่เสื้อยืดสีกรมกับกางเกงยีนขาสั้นเเละรองเท้าเเตะช้างดาว เเต่กลับดูดีเหมือนนายเเบบที่เดินเเบบงานเเฟชั่นวีค

ไข่เจียวเเอบคิดนิด ๆ ว่าปืนน่าจะหยอดเจ้าตัวอยู่ ดูได้จากท่าทางเเละคำพูดของปืนตลอดเวลาที่ช่วยขายของ เเต่มาเริ่มชัดเจนก็ตรงประโยคล่าสุดนั้นเเหละ

เเต่จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อนเเล้วกัน จนกว่าเจ้าตัวจะเดินมาบอกกันตรง ๆ 

ก่อนถึงเวลาเเยกย้ายทั้งหกหนุ่มมายืนถ่ายรูปด้วยกันเป็นที่ระลึกว่าครั้งหนึ่งได้ว่าเที่ยวด้วยกันมีทั้งรูปคู่ รูปคี่ รูปหมู่

โดยเฉพาะสามหนุ่มเพื่อนซี้ที่ขอเก็บภาพประวัติศาสตร์ร่วมกับเพื่อนปืนหัวร้อน

ปืนไม่พลาดโอกาสที่จะไปขอไลน์น้องเอาไว้ อ้างว่าจะส่งรูปไปให้น้องเลยให้ไลน์เขามาอย่างไม่สงสัยอะไร

บอกเเล้วถึงเขาจะเจอน้องช้า เเต่ตัวเขาจะช้าไม่ได้เเล้ว ลุย! 

  

14 เมษายน

            ปืนฉีดน้ำ : วันนี้เจอกันที่เดิมตอนเที่ยง

ตี๋ที่เป็นคนไทยเเท้ : เดี๋ยวววว กูควรตกใจเรื่องไหนก่อนระหว่างชื่อไลน์มึงกับเรื่องที่มึงชวนพวกกูเนี่ย

วิคเตอร์ไม่ใช่วิคตี้ พร้อมขยี้ให้ระทวย : เปลี่ยนชื่อไลน์สะมุ้งมิ้งเชียวมึง ว่าเเต่ทำไมวันนี้ชวนพวกกูไปวะ เมื่อวานตอนกูชวนจะเป็นจะตายให้ได้

ตี๋ที่เป็นคนไทยเเท้ : กูว่ากูรู้น้าาาาา

วิคเตอร์ไม่ใช่วิคตี้ พร้อมขยี้ให้ระทวย : กูว่ากูก็รู้เเล้วล่ะ อิอิ

ปืนฉีดน้ำ : อิอิ ที่หน้ามึงสิ รู้เเล้วก็ไม่ต้องถาม ออกมาเจอให้ตรงเวลาก็พอ 

 

เมื่อคืนพอกลับมาถึงคอนโดจัดการอาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยปืนก็ไม่รอช้าที่จะส่งข้อความหาน้องแก้มกลมทันที

Big Gun : (ส่งรูปภาพ) 

ข้าวไข่เจียว : ขอบคุณครับพี่ปืน

                               : (สติกเกอร์หมีถือป้ายขอบคุณ)

Big Gun : ยินดีครับ พรุ่งนี้เราไปขายข้าวอีกหรือเปล่า

ข้าวไข่เจียว : ไปครับ

Big Gun : ขายเสร็จเเล้วไปไหนต่อหรือเปล่า

ข้าวไข่เจียว : ผมนัดเล่นน้ำกับเพื่อนไว้ครับ เเล้วพรุ่งนี้พี่ปืนมาเล่นน้ำอีกมั่ยครับ

Big Gun : พี่อยากเล่นน้ำกับเเก้มกลม

 

เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไอ้ปืน! ไอ้ง่าว! มึงกดส่งข้อความนี้ไปได้ยังไงงงงง

ปืนเเค่พิมพ์ทิ้งเอาไว้เพราะมันคือข้อความที่อยากส่งเเต่ปืนรู้ว่าไม่ควรส่ง เเต่ในจังหวะที่จะลบข้อความทิ้งเเล้วพิมพ์ลงไปใหม่ มือดันไปกดโดนปุ่มส่งข้อความเเทน

 

ข้าวไข่เจียว : ง่าาาาา มาเรียกผมว่าเเก้มกลมได้ยังไง เเก้มผมไม่ได้กลมสักหน่อย

                : (สติกเกอร์หมีกอดอกหัวร้อน) 

Big Gun : ดูจากรูปได้เลยหลักฐานชัดเจน น้องแก้มกลม

 

            เอาวะไหน ๆ ก็ไหน ๆ เเล้วเลยตามเลยเเล้วกัน

 

 

ข้าวไข่เจียว : งั้นผมจะเรียกพี่ว่าปืนฉีดน้ำบ้าง

Big Gun : ตามใจเราเลยครับ

ปืนคิดว่าเเบบนี้ก็ดีเหมือนกันมีชื่อเรียกเเทนกันด้วย อย่างกับเเฟนกันเลยยยยย

ทางด้านไข่เจียวก็ออกอาการเขินเล็กน้อยที่ได้มาคุยกับปืนแบบนี้ เเถมยังโดยพี่เขาเรียกว่าเเก้มกลมอีก งื้ออออ เเก้มกลมก็ด้ายยยย

Big Gun : เเล้วพี่ไปเล่นน้ำกับเราอีกได้มั่ย

ข้าวไข่เจียว : ผมนัดกับเพื่อนไว้เเล้วนะครับ ผมกลัวพี่มาเล่นกับผมเเล้วจะเบื่อเปล่า ๆ 

Big Gun : อยู่กับเราพี่ไม่เบื่อหรอก 

ข้าวไข่เจียว : (สติกเกอร์หมีเขิน) 

Big Gun : ถ้างั้นพี่ไปหาตั้งเเต่ช่วงขายข้าวได้มั่ยครับ 

ข้าวไข่เจียว : ตามใจครับ

 

 

หลังจากนัดเเนะกับเพื่อนเสร็จปืนก็รีบเตรียมตัวเเล้วเดินทางไปยังจุดนัดหมายทันที ทั้งสามหนุ่มมุ่งหน้าไปยังร้านครอบครัวไข่ที่ตอนนี้กำลังเตรียมร้านเพื่อขายของกันอยู่

“พี่ต้มตุ๋นหวัดดีพี่”

“มึงช่วยเรียกพวกกูว่าพี่ต้มพี่ตุ๋นได้ปะวะ เรียกรวมกันเเล้วกูไม่อยากจะขานรับพวกมึงเลย”

“จริงของไอ้ต้ม เเล้วนี่พวกมึงมาเล่นน้ำกันอีกเเล้วเหรอวะ”

“พวกผมสองคนอะมาเล่นน้ำ เเต่อีกคนอะไม่น่าจะใช่”

วิคเตอร์ตอบคำถามของไข่ตุ๋นก่อนจะหันไปทางปืนเพื่อส่งสายตาล้อเลียน

“ไม่มาเล่นน้ำเเล้วจะมาทำไมวะไอ้ปืน”

ไข่ตุ๋นยังคงไม่หมดข้อสงสัย

“มากินข้าวร้านพี่นั้นเเหละ อร่อยดี ผมชอบ”

ประโยคที่ว่ามากินข้าวร้านรุ่นพี่ปืนตอบพร้อมกับมองหน้าไข่ตุ๋น เเต่ประโยคที่บอกว่าชอบกลับเบนสายตามาที่ไข่เจียวเเทน

เจ้าเเก้มกลมก็ดันหันมามองในจังหวะเดียวกัน เลยโดนคำพูดของพี่ปืนฉีดน้ำเล่นงานจนเขิน

จากนั้นทั้งหกหนุ่มก็ช่วยกันตั้งร้านเเละขายของจนเสร็จเรียบร้อย ระหว่างเก็บของอยู่นั้นเพื่อน ๆ ของไข่เจียวก็เดินทางมาถึงพอดี

กลุ่มของไข่เจียวมีด้วยกันห้าคนชายสามหญิงสอง หลังจากทักทายกันเรียบร้อยไข่เจียวกับเพื่อนๆ ก็ขอตัวไปเล่นน้ำ ส่วนอีกห้าหนุ่มก็เก็บของกันต่อไป

“พวกพี่ไปไหนกันต่อปะ”

ตี๋ถามรุ่นพี่ของตัวเอง

“ไปเล่นน้ำนั้นเเหละ”

“มึงก็บอกพวกมันไปว่าจะตามไปเฝ้าไข่เจียว”

ไข่ต้มพูดดักคอไข่ตุ๋นออกมา ทำไมจะไม่รู้ว่าไข่ตุ๋นเป็นห่วงน้องเเค่ไหนนี่ยอมให้ไปเล่นโดยที่พวกเขาไม่ตามไปตั้งครึ่งชั่วโมงก็ถือว่านานที่สุดเเล้ว

“เออ ทำอย่างกับมึงจะไม่ไปเฝ้าน้องงั้นเเหละ เเล้วพวกมึงเอาไงเเยกเลยหรือไปกับพวกกู”

“ไปด้วยพี่”

ปืนตอบรับคำชวนโดยไม่เสียเวลาคิดสักนิด เพราะเขาเองก็ตั้งใจจะตามไปดูน้องห่าง ๆ เหมือนกัน

ห้าหนุ่มเดินเข้าไปยังบริเวณที่เล่นน้ำทันที ถ้าถามว่าเเล้วจะตามหาแก้มกลมเจอได้ยังไงคนเยอะขนาดนี้ ตอบได้เลยว่าไข่ต้มเเละไข่ตุ๋นใช้ find my phone ในการตามหา เมื่อเห็นว่าจุดที่ไข่เจียวอยู่ตรงไหนจึงรีบเดินตามไปทันที

เเม้ว่าจะอยู่ไม่ไกลกันเเต่ความที่คนเยอะมากเลยใช้เวลาในการเดินไปค่อนข้างนาน เเล้วในจังหวะที่เห็นกลุ่มของไข่เจียวเเล้วนั้น กลับมีวัยรุ่นกลุ่มใหญ่เข้าไปล้อมกลุ่มของไข่เจียวไว้ ทีเเรกปืนคิดว่ารู้จักกันเเต่จากที่สังเกตดูน้องเเล้วน่าจะไม่ใช่ ปืนเลยรีบบอกคนอื่น ๆ ให้เข้าไปช่วยทันที

“มายืนเล่นน้ำกับพวกพี่ดีกว่าน้อง อย่ามัวเเต่เล่นตัวไปเลย”

หัวโจกของกลุ่มเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ที่เริ่มเสีย อะไรกันชวนมาเล่นน้ำด้วยเเต่ดันมาเล่นตัวใส่ มันน่านัก! 

“ปล่อยพวกเราไปเถอะพี่” 

เพื่อนสาวของไข่เจียวร้องขอให้คนกลุ่มนี้ปล่อยพวกเธอไป

“อยู่กับพวกพี่แป๊บเดียวเอง”

หนึ่งในกลุ่มนั้นพูดพร้อมสืบเท้าเข้าเพื่อนสาวของไข่เจียว จนไข่เจียวต้องเอาตัวเข้าขว้าง

“พอเถอะพี่ พวกผมบอกว่าไม่ก็คือไม่ ไปกันเถอะ”

ไข่เจียวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหนักเเน่นแฝงด้วยความโมโห ก่อนจะจับมือเพื่อนสาวทั้งสองคนเตรียมจะฝ่าวงล้อมออกไป

“จะรีบไปไหนกันวะ! ”

หัวโจกของกลุ่มยังคงไม่ลดละความพยายาม เดินมาขว้างทางไข่เจียวเอาไว้

“น้องกูบอกว่าไม่ก็คือไม่ดิวะ”

เหมือนสวรรค์มาโปรดไข่เจียวกับเพื่อน ๆ เมื่อไข่ต้มกับไข่ตุ๋นรวมถึงพวกของปืนมาถึง

“เเล้วมึงแส่อะไรด้วยวะ”

เจ้าหัวโจกหันไปหาเรื่องคนมาใหม่เเทน

“กูคงต้องเเส่เพราะน้องเขาไม่อยากเล่นกับมึง เเล้วอีกอย่างนั้นน้องกู พวกมึงถอยออกไปดีกว่าไม่งั้นพวกกูจะเเจ้งความ”

ความอดทนของไข่ต้มเเทบจะหมดลงเมื่อพวกมันยังยืนล้อมน้องเขาไว้อยู่ สงสัยวันนี้คงได้เล่นเลือดเเทนเล่นน้ำสงกรานต์เเล้วเเน่ ๆ 

“เเจ้งความ ฮ่า ๆๆ กูไม่กลัวโว้ย! เเล้วไอ้เด็กนี่น้องมึงเหรอวะ ดู ๆ ไปก็น่ารักดีนี่หว่า”

ไม่ว่าเปล่ายังเอามือไปลูบแก้มกลม ๆ ของไข่เจียวอีก เเล้วเส้นความอดทนก็ขาดลงทันที

ผัวะ! 

“พี่ปืน! /ไอ้ปืน! /สัสปืน! ”

เเต่เป็นของพ่อหนุ่มหัวร้อนน่ะนะ มีอย่างที่ไหนกล้ามาเเตะเเก้มกลมของเขา เขาเองยังไม่มีโอกาสได้เเตะเลย! 

“ถ้าพวกมึงไม่อยากสลบเหมือนลูกพี่มึงก็ไสหัวไปสะ ก่อนที่กูจะยั้งตัวเองไม่อยู่”

เเล้วจะรอช้าอยู่ทำไม พวกลูกกระจ๊อกเลยได้เเต่หามลูกพี่ตัวเองออกไปทันที หมัดเดียวจอดแบบนี้ใครจะกล้าสู้ด้วย

“เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่าเเก้มกลม”

ปืนจับน้องหมุนตัวสำรวจความเสียหาย พอไม่เจอรอยอะไรก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เขากะว่าถ้าเจอเเม้เเต่รอยเล็ก ๆ รอยเดียว สาบานได้เลยว่าเขาจะตามไปกระทืบพวกมันเเน่นอน

“ผมไม่เป็นไรครับ ขอบคุณพี่ปืนนะครับที่มาช่วยพวกผมเอาไว้”

หลังจากสำรวจน้อง ๆ เเต่ละคนเรียบร้อยว่าไม่บาดเจ็บตรงไหนก็ถึงเวลาเเยกย้าย เพราะเเต่ละคนไม่มีใครอยากเล่นน้ำกันต่อเเล้ว

 

 

ปืนฉีดน้ำ : เป็นยังไงบ้าง ยังตกใจอยู่หรือเปล่า

ข้าวไข่เจียว : ผมไม่เป็นไรเเล้วครับ เเต่ยังตกใจอยู่นิดหน่อย 

ปืนฉีดน้ำ : ไม่เป็นไรมากก็ดีเเล้ว

ข้าวไข่เจียว : ผมขอบคุณพี่มากๆ นะครับที่วันนี้ช่วยผมไว้

                : (สติกเกอร์หมีถือป้ายขอบคุณ) 

ปืนฉีดน้ำ : ไม่ต้องขอบคุณพี่หรอก ใครใช้ให้มันมาเเตะเเก้มกลมของพี่ล่ะ

 

เชี่ยยยยยยยยยยย

เอาอีกเเล้วนะไอ้ปืน!

 

ปืนฉีดน้ำ : พี่หมายถึงเเก้มกลม ๆ ของเราน่ะ

ข้าวไข่เจียว : ครับ

 

ตีมึนมาเเบบนี้จะยอมตามน้ำไปด้วยเเล้วกัน

 

ปืนฉีดน้ำ : เเล้วพรุ่งนี้เรายังจะไปขายของอยู่หรือเปล่า

ข้าวไข่เจียว : จริงๆ พรุ่งนี้ผมไม่ต้องไปเเล้วครับ เป็นคิวของไข่ดาวไปขายขายกับพวกพี่ ๆ 

ปืนฉีดน้ำ : (สติกเกอร์หมาทำหน้าหงอย

ข้าวไข่เจียว : มีอะไรหรือเปล่าครับ

ปืนฉีดน้ำ : พี่กะชวนเราไปเล่นน้ำด้วยกันต่อ เห็นว่าวันนี้เรายังเล่นไม่เต็มที่เลย

ข้าวไข่เจียว : ผมไปได้นะครับ จริงอย่างที่พี่ว่า ผมยังเล่นไม่จุใจเลย

ปืนฉีดน้ำ : ถ้างั้นพรุ่งนี้ไปเล่นน้ำกันนะ สองคน

ข้าวไข่เจียว : สองคน ? 

ปืนฉีดน้ำ : ใช่เเค่เราสองคน

ข้าวไข่เจียว : ตกลงครับ

 

15 เมษายน

“รอนานหรือเปล่าพี่ปืน”

ไข่เจียวส่งเสียงใสทักทายปืนทันทีที่เจ้าตัวมาถึง พร้อมกับรอยยิ้มสดใสสว่างจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ตอนกลางวันสะอีก

อยากจะบอกน้องเหลือเกินว่าถ้าได้รับรอยยิ้มแบบนี้ ต่อให้รอจนเย็นพี่ก็รอไหว

“ไม่นาน ๆ พี่เองก็เพิ่งมาถึง จะไปเล่นเลยไหม หรือจะกินข้าวก่อน”

“พี่กินข้าวมาหรือยังล่ะ”

“ยังเลย เเล้วเราล่ะ”

“ผมกินมาเเล้ว เเต่กินได้อีก”

ไข่เจียวพูดพร้อมลูบพุงโชว์

“งั้นเราไปกินข้าวกันก่อนเนอะ”

ปืนสรุปคำก่อนจูงมือไข่เจียวไปหาอะไรกิน

“พี่ปืน ~ ปล่อยมือผมก่อน”

“ไม่ปล่อยหรอก เดี๋ยวหลง”

ปืนยังคงตีมึนจับมือน้องเดินหน้าต่อไป เเต่ถ้าหันกลับมามองสักนิดจะเห็นว่ามีเเก้มกลมๆ ที่ตอนนี้ขึ้นสีเเดงระเรื่อเหมือนมะเขือเทศอยู่สองลูก

หลังจากหาอะไรใส่ท้องเรียบร้อย เเต่ไม่ใช่ร้านของน้องนะ ปืนยังไม่พร้อมจะโดนเเซว ทั้งสองคนก็มุ่งหน้าเข้าสู่ถนนสีลมช่วงที่มีการเล่นน้ำ

ตลอดเวลาที่เล่นน้ำด้วยกันปืนคอยดูเเลไข่เจียวตลอด ปืนจะให้น้องเดินนำหน้าเเล้วตัวเองเดินต่อน้องเพื่อคอยกันคนไม่ให้เข้ามาเบียดน้องจนเกินไป

หรือตรงจุดไหนที่ปืนเห็นว่าคนเเน่นมากเกินไปก็จะจูงมือพาน้องออกมาเพราะกลัวเจ้าแก้มกลมจะหายใจไม่ออก

ฝ่ายเจ้าแก้มกลมก็ใช่ว่าจะเอาเเต่เล่นน้ำอย่างเดียว เเม้ตอนเเรกจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ เเต่พอลองสังเกตดี ๆ เเล้วจะรู้เลยว่ามีปืนคอยดูเเลเจ้าตัวอยู่ตลอด ทำเอาใจดวงน้อยสั่นไหวไม่เบา 

“ไงเรา จุใจหรือยัง”

เล่นไปได้หลายชั่วโมงปืนก็พาน้องออกมาหาที่นั่งพัก ตอนนี้เป็นเวลาเย็นมากเเล้วปืนคิดว่าควรจะพาน้องกลับก่อนที่เจ้าตัวจะไม่สบายเอา เเม้ใจจริงอยากจะอยู่กับน้องให้นานกว่านี้

“จุใจมากเลยครับ วันนี้สนุกมากกกกกก”

ไข่เจียวตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มสดใส

“สนุกก็ดีเเล้ว กลับกันเลยไหมเย็นเเล้ว พี่กลัวเราไม่สบาย”

“กลับเลยก็ดีครับ”

ระหว่างที่เดินกลับไม่มีบทสนทนาใด ๆ เกิดขึ้น มีเพียงมือที่จับจูงเเละเดินเคียงข้างกันเท่านั้น

ปืนใช้เวลานี้ในการคิดทบทวนว่าจะเอายังไงต่อดี หลังจากนี้จะได้เจอหน้าน้องอีกหรือเปล่า จะหาเรื่องอะไรมาคุยกับน้องดี 

เเต่ในเมื่อตกหลุมน้องไปเเล้ว เเละตอนนี้ยังหาทางขึ้นไม่ได้ เเน่นอนว่าต่อให้หาได้ก็คงไม่ขึ้น ถ้าอย่างนั้นก็มีอยู่ทางเดียว

“เเก้มกลม”

“ครับ ?”

“พี่ขอจีบนะ”

“อื้มม“

 

ฟอดดดด

“อื้อออออ พอเเล้วพี่ปืน”

ไข่เจียวดันหน้าปืนให้ออกห่างจากตัวเอง ไม่งั้นคงโดนหอมไม่หยุด

“ทำอะไรอยู่”

ปืนดึงน้องขึ้นมานั่งตักตัวเอง พลางกอดรอบเอวน้องเอาไว้

“ดูรูปสงกรานต์ปีที่เเล้วครับ น่าเสียดายที่ปีนี้เขางดเล่นกัน”

ไข่เจียวตอบคำถามพลางยื่นไอแพดที่เปิดรูปถ่ายของทั้งคู่เมื่อปีที่เเล้วค้างอยู่

“แบบนี้เราสองคนก็รู้จักกันมาปีหนึ่งเเล้วสิ”

“ช่ายยยย เร็วเนอะเเป๊บเดียวเอง”

“พี่ดีใจนะที่ปีที่เเล้วยอมให้ไอ้พวกนั้นมันลากไป ไม่งั้นก็คงไม่เจอเรา”

“จริงด้วย ต้องไปขอบคุณพี่ตี๋กับพี่วิคสะเเล้ว ไม่งั้นเราคงไม่ได้คบกัน”

“เรื่องขอบคุณเอาไว้ก่อน ตอนนี้ไปเล่นน้ำกัน”

“หืม ? เล่นที่ไหนอะ”

“ห้องนอนไง อึบ! ”

ไม่พูดเปล่าปืนลุกขึ้นพร้อมกระชับตัวของน้องในวงเเขนให้เเน่นกันน้องตกลงมา

“เหวอ ~ เล่นน้ำอะไรกัน เเล้วทำไมต้องเล่นที่ห้องนอน”

ไข่เจียวถามออกมาด้วยความสงสัย เล่นน้ำในห้องนอนจะเล่นไปได้ยังไง? 

“เดี๋ยวพี่เเสดงให้ดู”

ไข่เจียวว่าเขาเข้าใจเเล้วล่ะว่าเล่นน้ำในห้องนอนเป็นยังไง ถ้างั้นขอตัวไปเล่นน้ำก่อนนะทุกคน 

 

สุขสันต์วันสงกรานต์นะครับ

 

 

-Happy-

#พี่ปืนฉีดน้ำกับน้องแก้มกลม

 

 

Caramel Macchiato's talk

เรื่องสั้นเรื่องเเรกมาเเล้วนะคะ เหตุเกิดจาก #สงกรานต์อ่านฟิน เรื่องนี้จึงเกิดขึ้นฝากเอ็นดูพี่ปีนหัวร้อนกับน้องไข่เจียวเเก้มกลมด้วยน้า

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัปเดตและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #shortstoriesbyCM หรือ #พี่ปืนฉีดน้ำกับน้องแก้มกลม

ตอนนี้เมลมีเพจทางเฟซบุ๊กเเล้วนะคะ เผื่อนักอ่านคนไหนสะดวกพูดคุยผ่านทางเฟซบุ๊กจะได้เข้ามาพูดคุยกันได้ค่ะ ฝากกดไลก์เพจให้เมลด้วยนะคะ จิ้มเลย https://www.facebook.com/CarmelMacchiatowritter/

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:54
    โหย สงกรานต์พาเพลิน เล่นน้ำกันฉองต่อฉอง
    #4
    1
    • #4-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 1)
      6 พฤษภาคม 2563 / 17:43
      แบบนี้พี่ปืนชอบบบบ
      #4-1
  2. #1 นามนี้คือคัย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 14:53

    😍 ติดตามจ้า
    #1
    1
    • #1-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 1)
      18 เมษายน 2563 / 15:35

      ขอบคุณมากนะคะ
      #1-1