Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 2 : มูฟออนครั้งที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่1

 

สวัสดีครับผมชื่อน่านฟ้า สัจธรรม ชื่อจริงกับชื่อเล่นเป็นชื่อเดียวกันเลยแต่ส่วนใหญ่คนจะเรียกผมว่าน่าน ส่วนฟ้าจะเป็นชื่อที่ให้เฉพาะคนในครอบครัวผมใช้เรียก

ครอบครัวผมมีด้วยกันสี่คนครับ พ่อ แม่ พี่น่านน้ำซึ่งเป็นพี่ชายของผม และตัวผม ครอบครัวเราทำธุรกิจรีสอร์ตเล็ก ๆ ตามความชอบของแม่และมีสวนผลไม้ตามความชอบของพ่อ ส่วนพี่ชายผมเรียนจบคณะเกษตรเลยเข้ามาช่วยพ่อดูแลสวนผลไม้ ผมเลยตัดสินใจที่จะรับช่วงต่อดูแลกิจการรีสอร์ตของแม่แทน

ผมเป็นคนกรุงเทพฯที่เกิดและเติบโตที่เชียงใหม่ พ่อกับแม่เป็นคนกรุงเทพฯที่หลังแต่งงานตัดสินใจมาใช้ชีวิตด้วยกันที่เชียงใหม่เพื่อทำตามความชอบของแต่ละคน

และด้วยความที่เบื่อบรรยากาศเดิม ๆ อยากลองหาบรรยากาศใหม่ๆเพื่อสร้างสีสันให้ชีวิต กรุงเทพฯจึงถือเป็นเป้าหมายหลักของผม ที่สำคัญคือผมอยากลองใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวบ้าง ว่าพอไม่มีพ่อแม่และพี่ชายคอยดูแลช่วยเหลือเหมือนตอนอยู่ที่บ้านแล้วผมจะสามารถเอาตัวรอดได้หรือไม่

พอจะเข้ามหาวิทยาลัยผมเลยเลือกที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ โดยเฉพาะคณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยPS ที่ขึ้นชื่อและติดอันดับ1 ใน5 ของมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศ ทำให้ผมตัดสินใจได้ไม่ยากที่จะสมัครเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนี้

ด้วยความทุ่มเทในการเรียนและการอ่านหนังสือสอบของผมตลอดระยะเวลาหลายปีตั้งแต่เริ่มเรียนชั้นมัธยมปลาย ก็ส่งผลให้ผมได้เรียนในมหาวิทยาลัยที่ใฝ่ฝัน แถมยังได้มาเรียนที่กรุงเทพฯสมใจอยากอีกต่างหาก

 

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

 

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมมามหาวิทยาลัยในฐานะนิสิตชั้นปีที่หนึ่งแม้ว่าจะยังไม่ถึงวันเปิดเทอมก็ตาม แต่วันนี้ทางมหาวิทยาลัยมีการจัดงานFirst Day เพื่อให้นิสิตแต่ละคณะได้เข้ามาทำความรู้จักมหาวิทยาลัย คณะของตัวเอง รุ่นพี่และเพื่อนร่วมคณะร่วมสถาบัน บอกตามตรงเลยว่าผมตั้งตารอเพื่อมางานนี้มาก ๆ เพราะเห็นภาพบรรยากาศงานนี้เมื่อปีที่แล้วจากเพจของมหาวิทยาลัยทางเฟซบุ๊ก

เนื่องจากเป็นงานใหญ่ที่รวบรวมนิสิตหลากหลายชั้นปีให้มาพบปะและทำกิจกรรมร่วมกัน ภาพบรรยากาศของงานเลยออกมาแบบอบอุ่นสุดๆ แต่ก็อดที่จะประหม่าไม่ได้เพราะผมมาเรียนที่คณะนี้แบบหัวเดียวกระเทียมลีบ แม้จะมีเพื่อนจากโรงเรียนเดียวกันมาเรียนด้วยก็ตามแต่ก็อยู่คนละคณะกัน ส่วนเพื่อนสนิทของผมก็เรียนที่มหาวิทยาลัยในเชียงใหม่โดยให้เหตุผลว่าใกล้บ้าน

"น้องๆที่มาถึงแล้วเข้ามาลงทะเบียนเพื่อรับป้ายชื่อก่อนเลยนะคะ แล้วจะมีพี่ๆมาพาไปนั่งแยกตามสาขาเพื่อเช็คจำนวนกันอีกครั้ง เข้ามาเลยค่ะน้อง"

เสียงเรียกของพี่สตาฟทำให้ผมหลุดออกจากห้วงความคิดแล้วหันมาโฟกัสกับการลงทะเบียนแทน ลงทะเบียนพร้อมรับป้ายชื่อมาคล้องที่คอเพื่อเตรียมตัวไปนั่งรวมกับคนอื่น ๆ ในสาขา

"มาครับน้องเดี๋ยวพี่พาไปส่ง"

โอ้โห!!!!!! ผมได้แต่ร้องโอ้โหดังๆอยู่ในใจพร้อมกับโฟกัสบุคคลที่อยู่ตรงหน้าเพียงอย่างเดียว ถ้าเป็นในการ์ตูนตาหวานก็คงเป็นฉากที่พระเอกกับนางเอกเจอหน้ากันแล้วทุกอย่างรอบตัวเป็นสีขาวอมชมพูวิ้งค์ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวถูกตัดขาดออกไปหมด เหลือเพียงแค่สองเราอะไรทำนองนี้

และสิ่งที่ทำให้ผมต้องโฟกัสแต่พี่เขาก็ไม่ใช่อะไรหรอก แค่พี่เขาตรงสเปกผมทุกอย่างทั้งสูง ขาว หุ่นดีแบบนักกีฬา เครื่องหน้าก็ครบครันเหมือนกับผลงานศิลปะชิ้นโบว์แดงเลยก็ว่าได้ บอกเลยว่าผมจองคนนี้ คนนี้ของน่านฟ้าเท่านั้น!!!!!

"ขอบคุณที่มาส่งนะครับ พี่......"

ผมเอ่ยขอบคุณพี่เทพบุตรสุดหล่อของผม แอบเสียดายที่ระหว่างทางที่เดินมาเราสองคนไม่ได้คุยกันเพราะติดที่พี่เขาคุยโทรศัพท์ แต่ผมจะไม่พลาดถามชื่อพี่เขาแน่นอนเพราะผมส่องชื่อพี่เขาจากป้ายชื่อแล้วแต่พี่เขาดันไม่ได้คล้องป้ายชื่อ

"พี่ชื่อคินครับ น้องน่านฟ้า"

"ครับพี่คิน ขอบคุณอีกครั้งนะครับที่เดินมาส่ง"

"ด้วยความยินดีครับ ไปนั่งรวมกับเพื่อนได้แล้วไป"

"ครับ"

แม้จะเป็นบทสนทนาสั้นๆระหว่างเราแต่ผมจะถือว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะนำไปสู่ความสัมพันธ์อันดีของเราสองคนในอนาคต แต่ตอนนี้ผมคงต้องเริ่มสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนในสาขาก่อน

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

จึก จึก

"ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่า เราขอนั่งด้วยคนสิ"

"ไม่มีๆนั่งเลยๆ เราชื่อแป้งพายนะ ส่วนนี้ก้าวหน้า ยินดีที่ได้รู้จักนะ"

"เราชื่อน่านฟ้านะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันแป้งพาย ก้าวหน้า"

"เออ..ยินดีที่ได้รู้จัก"

หลังจากรู้จักชื่อกันแล้วเราสามคนก็นั่งคุยและแนะนำตัวกันเพิ่มเติม จนได้รู้ว่าแป้งพายกับก้าวหน้าเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกัน แม้จะอยู่ละห้องแต่พอเห็นหน้าเห็นตาและทำกิจกรรมร่วมกันในโรงเรียนมาบ้าง ทำให้สนิทกันในระดับหนึ่ง ก่อนมาเจออีกทีตอนเข้ามหาวิทยาลัยเลย

คุยไปคุยมาเราทั้งสามรู้สึกถูกชะตากันแปลกๆ คุยกันได้เหมือนรู้จักกันมานานแสนนานไม่มีเคอะเขินใด ๆ ยิ่งคุยยิ่งรู้ว่าเราสามคนมีอะไรคล้ายๆกัน ทั้งนิสัย ไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต ขนาดอาหารหรือสถานที่เที่ยวเราสามคนยังชอบอะไรที่คล้ายๆ กันเลย

ผมถือว่านี่เป็นการเริ่มต้นชีวิตของในรั้วมหาวิทยาลัยที่ดีของผมเลยก็ว่าได้ ตอนแรกคิดว่าน่าจะใช้เวลานานในการหาเพื่อนใหม่ แต่ตอนนี้แค่ได้นั่งคุยกับแป้งพายและก้าวหน้ายังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำผมกลับรู้สึกว่าได้เพื่อนสนิทมาแล้วเลย ก็อย่างที่มีคนเคยบอกเอาไว้ว่าคนประเภทเดียวกันมักจะดึงดูดคนประเภทเดียวกันเข้ามาหา เราทั้งสามแลกช่องทางการติดต่อกันแทบจะทุกอย่างก็ว่าได้ทั้งเบอร์โทรศัพท์ เฟซบุ๊ก ไอจี ไลน์ที่สร้างแชทกลุ่มเรียบร้อย

"สวัสดีครับน้องๆทุกคน ตอนนี้เราลงทะเบียนกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ เดี๋ยวให้พี่ๆแต่ละสาขาเช็คจำนวนน้องๆตามรายชื่อที่ลงทะเบียนเอาไว้ สาขาไหนเช็คเสร็จแล้วพาน้องๆ เข้าหอประชุมได้เลยนะครับ"

พี่สตาฟถือโทรโข่งออกมาประกาศหลังจากนั้นพี่ๆแต่ละสาขาก็เข้ามาเช็คจำนวน เสร็จเรียบร้อยแล้วพี่เขาก็เดินนำแถวพาพวกเราทุกคนเข้าห้องประชุม

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


 

"สวัสดีค่ะ / สวัสดีครับ"

"ขอต้อนรับน้องๆ ทุกคนเข้าสู่การเป็นนิสิตคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยPS ค่า!!!!! พี่ชื่อของขวัญนะคะ"

"พี่ชื่อแชมป์นะครับ พวกเราสองคนได้รับหน้าที่มาเป็นพิธีกรในงานFirst Day ของคณะเราในวันนี้"

"ใช่แล้วค่ะ บอกก่อนเลยนะคะว่ากิจกรรมของเราในวันนี้พี่ๆทุกชั้นปีรวมถึงพี่บัณฑิตได้ทำการรังสรรค์ขึ้นมาเพื่อน้องๆโดยเฉพาะเลย ซึ่งทุกๆ กิจกรรมจะช่วยทำให้น้องๆได้รู้กันมากขึ้น รู้จักพี่ๆ รู้จักอาจารย์ คณะ มหาวิทยาลัยมากขึ้นด้วยค่ะ"

"เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเรียนเชิญคณบดีคณะบริหารธุรกิจของเราขึ้นมากล่าวต้อนรับนิสิตใหม่ได้เลยครับ"

หลังจากคณบดีกล่าวตอนรับจบก็เป็นคิวของอาจารย์หัวหน้าแต่ละสาขาขึ้นแนะนำตัวและกล่าวตอนรับเช่นกัน แต่บอกได้เลยว่าตอนนี้ผมง่วงมาก ๆ เลยครับ เมื่อคืนนอนแทบไม่หลับเพราะตื่นเต้นที่จะได้เข้าร่วมกิจกรรมแถมยังต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมาให้ทันอีก

"ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านมากนะคะที่ให้เกียรติขึ้นมากล่าวตอนรับนิสิตใหม่ในครั้งนี้ เอาล่ะค่ะตอนนี้กิจกรรมแบบทางการๆก็ได้จบลงแล้วนะคะ มาต่อที่กิจกรรมต่อไปของเราดีกว่า กิจกรรมต่อไปของเราคืออะไรคะพี่แชมป์"

"ตอนนี้เราก็ได้รู้จักอาจารย์กันไปแล้วนะครับ เพราะฉะนั้นกิจกรรมต่อไปพี่จะพาน้องๆ ไปรู้จักรุ่นพี่คนอื่นๆของเราบ้าง"

"แล้วรุ่นพี่ที่พี่แชมป์จะพามาให้น้องรู้จักนี่มีใครกันบ้างคะ"

"เอาจริงๆแล้วอยากพารุ่นพี่ทุกคนตั้งแต่ปีสองถึงสี่มาแนะนำให้น้องๆรู้จักแต่แบบนั้นจะต้องใช้เวลานานมากๆเลยครับพี่ของขวัญ แต่น้องๆไม่ต้องกังวลไปนะครับเพราะจะได้รู้จักพี่ๆทุกคนผ่านกิจกรรมของห้องเชียร์แน่นอน แต่ตอนนี้เรามาทำความรู้จักพี่ๆที่มีส่วนสำคัญต่อกิจกรรมของคณะเราก่อนดีกว่า ไม่ว่าจะเป็นประธานสโมฯ ประธานเชียร์ ประธานกีฬา และ ดาวเดือนของคณะ น้องๆอยากเจอพี่คนไหนก่อนครับ"

"ดาวเดือนค่า/ดาวเดือนครับ"

จบคำถามของพี่แชมป์เฟรชชี่ส่วนใหญ่ต่างตะโกนคำตอบออกมาเสียงดังฟังชัดว่าอยากเจอพี่ๆดาวเดือนกันก่อน ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเพราะแอบคิดว่าพี่คินสุดหล่อของผมต้องเป็นเดือนคณะแน่ๆ

"เสียงดังฟังชัดขนาดนี้ก็คงต้องให้พี่ๆดาวเดือนออกมาแนะนำตัวกันก่อนแล้วล่ะ เอาล่ะคะขอเชิญพี่ๆดาวเดือนขึ้นมาบนเวทีเลยค่า"

ทันทีที่พี่ของขวัญพูดจบพี่ๆดาวเดือนแต่ละชั้นปีก็ทยอยกันเดินขึ้นมาบนเวที และก็เป็นไปตามที่ผมคาดหนึ่งในนั้นมีพี่คินของผมด้วย ยิ่งพอมาเห็นพี่เขาบนเวทีบอกได้เลยว่าดูดีมากๆ จังหวะการก้าวเดินที่ดูสง่าผ่าเผยให้ความรู้สึกเหมือนนายแบบในงานแฟชั่นวีค แม้เสื้อผ้าที่ใส่จะเป็นแค่ชุดนิสิต ธรรมดาแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความดูดีของพี่เขาน้อยลงเลย

"เช็ดน้ำลายหน่อยไหม"

"น้ำลายอะไรมั่วแล้วก้าว" ถึงจะบอกแบบนั้นแต่ผมก็แอบเช็ดมุมปากเผื่อมันจะมีน้ำลายจริงๆ

"หึหึ เล่นจ้องพี่เขาแบบนั้นจนน้ำลายไหล ชอบพี่เขาหรือไง"

"บ้า!!! ชอบอะไร ไม่ได้ชอบ"

"แน่ใจนะเราเองก็เห็นน่านเอาแต่จ้องพี่เขาตาไม่กะพริบเลย"

นี่ผมเผลอจ้องพี่คินขนาดนั้น จนแม้แต่แป้งพายยังจับได้เลยเหรอเนี่ย

กรี๊ด!!!!!

เสียงกรี๊ดที่ดังทำให้เราทั้งสามคนต้องหันไปทางเวทีว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมสาวๆในหอประชุมถึงได้ส่งเสียงกรี๊ดดังขนาดนี้ แล้วผมก็ได้คำตอบว่าสาวๆส่งเสียงกรี๊ดให้พี่คินที่กำลังจะเริ่มแนะนำตัว

"ใจเย็นๆก่อนนะคะสาวๆทั้งหลาย เดี๋ยวให้พี่เขาแนะนำตัวให้เสร็จก่อนนะแล้วค่อยมากรี๊ดกันต่อ เชิญแนะนำตัวได้เลยค่ะ"

"สวัสดีครับน้องๆทุกคนพี่ชื่อคีรินทร์ เจริญศิริกุล ชื่อเล่นคิน ปีสอง สาขาการตลาด ยินดีที่ได้รู้จักน้องๆทุกคนนะครับ"

กรี๊ด!!!!!!!!!

"เสียงกรี๊ดท่วมท้นมากจนผมเริ่มอิจฉาแล้วนะครับเนี่ย"

"อย่าเพิ่งอิจฉาเลยค่ะพี่แชมป์เพราะพี่คินของเราเนี่ยไม่ได้มีดีกรีแค่เดือนคณะเพียงอย่างเดียวนะคะ"

"แค่นี้ผมก็ไม่รู้จะสู้ยังไงแล้วนะครับ ไหนบอกทุกคนหน่อยว่าคุณมีตำแหน่งอะไรอีกบ้างครับ"

"ไม่ต้องมาสู้กับผมหรอกครับคุณแชมป์ เพราะแค่หน้าตาคุณก็สู้ผมไม่ได้แล้ว"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

"โอ้โห!!! อย่าให้ผมหล่อบ้างก็แล้วกันครับคุณคิน ไม่งั้นตำแหน่งต่างๆไม่ตกเป็นของคุณแน่นอน"

"ผมจะรอวันนั้นนะครับคุณแชมป์ ผมว่าเรากลับเข้าเรื่องก่อนดีกว่าตอนนี้เราเริ่มจะออกทะเลกันไปไกลแล้ว"

"นั้นสิค่ะ ถ้าอย่างนั้นให้พี่คินแนะนำตำแหน่งอื่นๆของตัวเองต่อเลยดีกว่าค่ะ"

"ครับนอกจากตำแหน่งเดือนคณะแล้ว ยังมีตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัย แล้วก็กัปตันทีมฟุตบอลของคณะด้วยครับ"

กรี๊ด!!!!!!!!

"ได้รับเสียงกรี๊ดถล่มทลายไปเลยนะคะเนี่ยพี่คินของเรา"

"ขอบคุณสำหรับเสียงกรี๊ดนะครับ"

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าพี่คินของผมจะได้รับเสียงกรี๊ดดังทั่งหอประชุมขนาดนี้ แต่ตำแหน่งของพี่เขาก็ใช่ว่าจะเล่นๆ แบบนี้ผมมีคู่แข่งเยอะแน่ๆเลย

"โพลไฟล์ดีจริงๆ ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังเป็นนักกีฬาอีกต่างหาก"

"ก้าวรู้ได้ไงว่าพี่เขารวยอะ"

"นามสกุลพี่เขาไงน่าน เจริญศิริกุล เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ทั้งธุรกิจคอนโด โรงแรม รีสอร์ตมีสาขาทั่วประเทศเลยนะ"

แล้วก็เป็นแป้งพายที่เฉลยคำตอบให้กับผม โพลไฟล์ดีแบบที่ก้าวหน้าบอกจริงๆด้วย แบบนี้ผมจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

"แบบนี้มีแฟนแล้วแน่ๆ เลยอะ"

พรึบ!!!

"ยกมือทำไมอะแป้ง" งงเลยครับจู่ๆแป้งก็ยกมือขึ้นมาหลังจากที่ผมพึมพำเสียงออกมาด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

"น้องผู้หญิงตรงนั้นมีอะไรหรือเปล่าครับ"

"มีคำถามจะถามพี่คินค่ะ"

"ได้ครับเชิญถามพี่ได้เลย"

"เห็นพี่มีตำแหน่งเยอะแบบนี้ เลยอยากรู้ว่าตำแหน่งแฟนของพี่มีหรือยังคะ"

ฮิ้ววววววว

คำถามของแป้งพายเรียกเสียงโห่แซวจากทั้งหอประชุมได้เป็นอย่างดี แม้ผมจะงงว่าทำไมอยู่ๆแป้งพายถึงกล้ายกมือถามแบบนี้ แต่ผมก็อยากรู้ เหมือนกันและหวังว่าพี่คินจะยังไม่มีแฟน

"เล่นเอาพี่คินของเราไปไม่เป็นเลยครับ ว่าแต่น้องถามเองหรือมีใครฝากถามครับเนี่ย

"ถามแทนเพื่อนๆทุกคนค่ะ"

“ถ้าอย่างนั้นเรามาลุ้นคำตอบของพี่คินกันค่ะว่าจะตอบยังไง"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

ตอนนี้เสียงหัวใจผมเต้นดังมาก มันตื่นเต้นพอๆกับตอนลุ้นผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยเลยล่ะ ขอให้โสดทีเถอะ สาธุ!!

"ตำแหน่งนี้........ยังว่างครับ"

กรี๊ด!!!!!!!!!!!!

"ทำหน้าโล่งใจเลยนะน่าน ถูกใจกับคำตอบล่ะสิ"

"เราเปล่าทำหน้าแบบนั้นสะหน่อยแป้ง"

"ยอมรับมาเถอะหน่าว่าชอบพี่คิน เดี๋ยวเราช่วยเอง"

"นั้นสิ ชอบก็บอกว่าชอบสมัยนี้แล้วไม่ต้องกังวลเรื่องความรักของชายชายหรือเรื่องฐานะอะไรหรอก ถ้าชอบก็พุ่งชนเลย ดีกว่ามานั่งเสียใจทีหลังว่าทำไมตอนนั้นถึงไม่ทำ"

ที่ก้าวหน้าพูดมันก็ถูกแหละครับ ชอบก็บอกไปตรงๆยังไงคำตอบที่ได้ก็ห้าสิบห้าสิบอยู่แล้ว ถ้าพี่เขาคิดเหมือนกันก็ดีไป แต่ถ้าไม่ผมจะได้ตัดใจแล้วมูฟออน

"อื้ม!!! เราชอบพี่คิน! เราจะจีบพี่คิน!"

เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีเลยพี่คิน น่านฟ้าคนนี้จะบุกแล้ว!!

 

.................TBC.................

#moveon_เป็นวงกลม

 

Caramel Macchiato's talk


เมลลงตอนเเรกของเรื่องเรียบร้อยเเล้วเป็นยังไงกันบ้างคะ น้องฟ้าของเราจะบุกเเล้วมาดูกันว่าจะบุกยังไงเเล้วพี่คินจะตั้งรับน้องไหวหรือเปล่า มาตามเอาใจช่วยน้องฟ้าของเราในตอนหน้ากันค่ะ


ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์@CaramelWritter เเละ#moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #39 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 21:07
    เอ้า ถ้างั้นก็ลุยไปเลยลูก
    #39
    1
    • #39-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 2)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:54
      ลุยเลย!!
      #39-1
  2. #3 Oraya S. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 18:10
    อยากเห็นคนน้องจีบพี่อ่ะ55555
    สู้ๆนะคะ
    #3
    1
    • #3-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 2)
      2 มกราคม 2563 / 18:58
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ เเล้วมารอดูกันว่าน้องฟ้าจะจีบพี่คินยังไง
      #3-1