Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 3 : มูฟออนครั้งที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 2

 

ตอนนี้เปิดเทอมมาสองอาทิตย์แล้วครับ ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของผมถือว่ายังราบเรียบมาก เช้ามาเรียน กลางวันกินข้าว เย็นเข้าห้องเชียร์ ค่ำกลับหอวนลูปแบบนี้ไปทุกวัน แต่ก็ยังมีเรื่องให้ผมต้องเรียนรู้และปรับตัวกันไปในแต่ละวันไม่ว่าจะเป็นการต้องตื่นเองในตอนเช้าทั้งที่ปกติตอนอยู่บ้านแม่ต้องเป็นคนมาปลุกผมตลอด การหาข้าวกินเองในทุกๆมื้อ การทำความสะอาดห้อง และอื่นๆอีกมากมายที่ผมต้องเรียนรู้ที่จะทำมันด้วยตัวเองให้ได้ ก็เลือกแล้วนี่ว่าจะลองมาใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียว  ผมก็ต้องทำมันให้ได้!

เรื่องเรียนก็ยังเป็นอะไรที่ต้องปรับตัวไปเรื่อยๆครับเพราะมันต่างจากการเรียนตอนมัธยมมาก ทั้งเนื้อหาที่เข้มข้นและเจาะลึกมากขึ้น ความรับผิดชอบในการมาเข้าเรียน ที่สำคัญความตั้งใจเรียนที่ต้องมีให้มากกว่าเดิมล้านๆเท่า แต่เรื่องเรียนไม่ต้องเป็นห่วงผมสู้ตายครับ!

ส่วนเรื่องพี่คินที่ผมบอกจะรุกจีบบอกเลยครับว่าไม่คืบหน้าแม้แต่น้อย เพราะหลังจากวันงาน First Day ผมแทบจะไม่เจอพี่คินเลยครับ ถ้าเจอก็เจอแบบเดินผ่านหน้าไปบ้าง สวนกันหน้าตึกคณะหรือตามห้องเรียนบ้าง นี่ก็สามวันแล้วที่ผมยังไม่เจอพี่คินเป็นท้อเลยครับ เฮ้อ~~

"นั่งถอนหายใจทำไมน่าน คิดเรื่องพี่คินอยู่ล่ะสิ"

"รู้ดีจริงๆเลยนะแป้ง"

"แน่นอนย่ะ นี่แป้งพายคนสวยนะจ๊ะแค่มองหน้าก็รู้แล้ว" 

แป้งพายเอ่ยตอบพร้อมทำหน้ามั่นอกมั่นใจ จนก้าวหน้าอดหมั่นไส้ไม่ได้ต้องยื่นมือไปผลักศีรษะ

"มันเจ็บนะก้าว!!!!!"

"เวอร์แล้วผลักเบาๆเอง ตอนนี้พักเรื่องพี่คินไว้ก่อนรีบไปเข้าห้องเชียร์สะจะสายแล้ว"

"จริงด้วย! รีบไปกันเถอะ" เราสามคนรีบเก็บของใส่กระเป๋าแล้ววิ่งไปที่ห้องประชุมเชียร์ทันที

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"วันนี้พี่มีกิจกรรมมาแจ้งให้น้องๆทราบกันนะครับนั้นคือกิจกรรมล่าลายเซ็น พี่จะมีสมุดแจกให้น้องคนละเล่มเท่านั้นห้ามทำหายโดยเด็ดขาด กติกามีอยู่ว่าน้องต้องได้ลายเซ็นเพื่อนรุ่นเดียวกันทั้งคณะมาให้ครบ พี่ๆปีสองถึงสี่ชั้นปีละยี่สิบคนโดยจะต้องมีทั้งชื่อจริง ชื่อเล่น ชั้นปี สาขาพร้อมลายเซ็น กำหนดเวลาอยู่ที่สามสัปดาห์ หากน้องคนไหนทำได้ไม่ครบพี่จะถือว่าน้องยังไม่พร้อมที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคณะเรา ทราบไม่ทราบ!!!!"

"ทราบค่ะ!/ทราบครับ!"

"ดีมากครับ เลิกประชุมเชียร์ได้ แต่น้องๆสาขาการตลาดอย่าเพิ่งกลับนะครับพี่ๆสาขาน้องรอพบอยู่"

หลังสัญญาณเลิกประชุมเชียร์พวกเราสาขาการตลาดยังคงนั่งอยู่กับที่ไม่ไปไหนเพื่อรอพบพี่สาขาของตัวเองก่อน

"แกว่าพวกพี่เขาจะเรียกคุยเรื่องอะไร" 

แป้งพายหันมาถามพวกผมที่นั่งอยู่ด้านหลัง

"เรื่องประกวดดาวเดือนหรือเปล่าแป้งเห็นว่าใกล้เข้ามาแล้วนะ" 

ผมตอบไปตามที่คิด

"เรื่องสายเทคหรือเปล่าเพราะเปิดเทอมมาสองอาทิตย์แล้วยังไม่ได้จับสายเทคเลย" 

ก้าวหน้าเองก็ตอบออกมาตามความคิดของตัวเองเช่นกัน

"สวัสดีค่ะน้องๆทุกคนพี่ขอรบกวนเวลาน้องๆอีกหน่อยนะคะ พี่มีเรื่องมาแจ้งให้ทราบหลายเรื่อง  เหมือนกันแต่พี่จะรีบพูดให้จบเร็วๆนะ น้องจะได้กลับไปพักผ่อนกัน"

ยังไม่ทันที่พวกผมจะเดาเรื่องที่พี่เขาจะมาพูดกันเสร็จ พี่ของขวัญก็เป็นคนออกมาพูดคลายข้อสงสัยของพวกผมสะก่อน

"เรื่องแรกเลยคือเรื่องดาวเดือนนะคะ พี่ขอตัวแทนสองคนของสาขาเราเพื่อเข้าประกวดกับสาขาอื่นๆขอคนที่สมัครใจเท่านั้นนะคะ ลองคุยกันก่อนว่าจะส่งใครเป็นตัวแทนพี่ขอคำตอบวันพรุ่งนี้"

"..."

"เรื่องถัดมาเป็นเรื่องกิจกรรมเฟรชชี่เกมนะคะ พวกพี่จะเปิดรับสมัครน้องๆเข้าร่วมกิจกรรมทั้งสแตนเชียร์ ผู้นำเชียร์ นักกีฬา ขบวนพาเหรด สวัสดิการและพยาบาล น้องคนไหนสนใจจะลงกิจกรรมไหนก็เตรียมตัวไว้ให้พร้อม วันพุธนี้ก่อนเริ่มห้องเชียร์ให้มาลงชื่อกับพวกพี่ที่ห้องสาขาได้เลยค่ะ"

"....."

"ส่วนเรื่องสุดท้ายคือเรื่องสายเทคนะคะ พี่จะให้น้องๆแต่ละคนออกมาจับฉลากคำใบ้พี่เทคกัน โดยน้องจะมีเวลาตามหาพี่เทคจนถึงวันศุกร์นี้เท่านั้น แล้วเราจะมาเฉลยพร้อมกันใครที่ตามหาพี่เทคจนเจอพี่เทคจะเป็นฝ่ายถูกลงโทษ แต่ถ้าใครตามหาไม่เจอจะเป็นฝ่ายถูกลงโทษแทน เอาล่ะค่ะเดี๋ยวให้น้องคนแรกออกมาจับฉลากได้เลยค่ะ"

แต่ละเรื่องที่พี่ของขวัญบอกมามีแต่เรื่องหน้าตื่นเต้นทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะเรื่องพี่เทคที่ผมตื่นเต้นเป็นพิเศษก็จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงเพราะผมภาวนาทุกวันว่าให้ตัวเองได้เป็นน้องเทคของพี่คิน เราสองคนจะได้ใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้นยังไงล่ะ ถึงคิวของผมแล้วผมขอตัวออกไปจับฉลากก่อนนะครับ

"ถึงขั้นต้องยกมือไหว้กล่องกันเลยทีเดียวนะครับน้องน่านฟ้าสงสัยอยากได้พี่เทคสวยๆแน่เลย"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ใครว่าผมอยากได้พี่เทคสวยๆ ผมอยากได้พี่เทคหล่อๆ ยิ่งเป็นพี่คินได้ยิ่งดี เอาล่ะขอให้ได้พี่คินทีเถอะ สาธุ!!!!!

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"ได้คำใบ้อะไรมาอะน่าน"

"อันนี้อะ" 

ผมยื่นกระดาษคำใบ้พี่เทคให้แป้งพายกับก้าวหน้าดู คำใบ้ที่ผมได้มีแค่สัญลักษณ์สามเหลี่ยมสามอัน '^^^' บอกเลยว่าเปิดออกมาตอนแรกผมงงมาก แม้แต่ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ พี่เทคต้องอยากให้ผมโดนทำโทษแน่ๆถึงได้ให้คำใบ้มาแบบนี้

"อะไรกันเนี้ยยยยย แบบนี้จะไปรู้ได้ยังไงว่าใครคือพี่เทคโดนทำโทษแน่นอนน่านฟ้า"

"แงงงง~ ~ อย่าพูดแบบนั้นสิแป้งเรายิ่งกลัวๆอยู่ พี่เทคเราใจร้ายมากๆเลย"

"โอ๋ๆนะน่าน จริงๆของเราก็ไม่ต่างจากน่านหรอกดูสิ"

แป้งพายยื่นกระดาษคำใบ้พี่เทคมาให้พวกผมดูบ้างในกระดาษมีคำใบ้ว่า 'พิเศษ' ยากไม่ต่างจากของผมเลยครับ

"หึหึ"

"หัวเราะอะไรย่ะก้าว เอาของนายมาให้พวกเราดูบ้างสิ"

ก้าวหน้ายื่นกระดาษคำใบ้มาให้พวกเราดูบ้าง ของก้าวหน้าได้คำใบ้ว่า 'โอบล้อม' ของเราสามคนนี่ได้แต่คำใบ้ยากๆทั้งนั้นเลย

"ยากมากเลยอ่า แบบนี้เราสามคนโดนทำโทษแน่ๆเลย" 

แป้งพายอดที่จะโอดครวญออกมาไม่ได้

"ใครบอกว่าเราจะโดนทำโทษ คำใบ้พวกนี้ง่ายจะตายไป"

"นายรู้จริงๆเหรอก้าวว่าใครเป็นพี่เทคของพวกเรา" 

ผมเอ่ยถามก้าวหน้าด้วยความตื่นเต้น

"อยากรู้เหรอ มีอะไรมาแลกเปลี่ยนละ"

"โหหห บอกเลยไม่ได้เหรอก้าวหน้าคนหล่อ นะ..น๊าาาาา"

แป้งพายอยากรู้มากขนาดยอมชมก้าวหน้าว่าหล่อแล้วยังเข้าไปกอดแขนอ้อนอีกต่างหาก ถ้าเป็นตอนปกติสองคนนี้ชอบเถียงกันจะตายนี่ถือเป็นภาพหาดูยากเลยนะเนี่ย ผมต้องเก็บภาพเอาไว้สะแล้ว

แชะ

"มัวแต่ถ่ายรูปอยู่นั้นแหละ รีบๆมาช่วยกันอ้อนก้าวก่อนเร็ว" 

ดันลืมปิดเสียงโดนแป้งจับได้เลย

"เดี๋ยวเราเลี้ยงข้าวเลย อยากกินอะไรว่ามา"

"ชาบู"

"ดีล!"

"ทำไมดีลกันง่ายจังเลย ทำไมเห็นแก่กินแบบนี้ก้าวหน้า!"

"แล้วจะเอาไงแป้ง ไม่อยากรู้หรือไงว่าพี่เทคของเธอคือใคร"

"หมูกระทะ"

"หึหึ ดีล!"

"งั้นก็บอกมาได้แล้วว่าพี่เทคของพวกเราคือใคร"

หลังจากตกลงกันเรียบร้อยสรุปแล้วผมต้องเลี้ยงชาบู ส่วนแป้งพายต้องเลี้ยงหมูกระทะ ก้าวหน้านี่เห็นแก่กินแบบที่แป้งพายบอกเลย

"ง่ายมากของเธอได้คำว่า 'พิเศษ' แล้วอะไรละที่มันจะพิเศษมากๆ ถ้ามันเป็นส่วนหนึ่งของงานสำคัญหรือโอกาสพิเศษ"

"อะไรอะนึกไม่ออก ของพิเศษที่เป็นส่วนหนึ่งของโอกาสพิเศษ นึกออกแล้ว!!!! ของขวัญใช่ปะ"

"บอกแล้วไงว่าคำใบ้ที่ได้ง่ายมากๆ หึหึ"  

ง่ายจริงๆด้วยทำไมผมถึงนึกไม่ได้บ้างนะ

"โหยย เสียดายค่าหมูกระทะเลยถ้ารู้ว่าง่ายแบบนี้ลองคิดเองก่อนดีกว่า"

"แล้วของก้าวอะได้ใครเป็นพี่เทคเหรอ"

ผมถามถึงพี่เทคของก้าวหน้าบ้างเพราะผมว่าของเขาก็ดูยากเหมือนกัน

"ของเราเหรอพี่สกายไง"

"ทำไมถึงคิดว่าเป็นพี่สกายอะ" ผมถามขึ้นอย่างสงสัย

"เราได้คำใบ้ว่า 'โอบล้อม' แล้วอะไรบ้างล่ะที่จะโอบล้อมเราได้ พอนึกถึงชื่อของพี่แต่ละคนก็มีเข้าเค้าแค่คนเดียวคือพี่สกาย สกายที่แปลว่าท้องฟ้า ซึ่งเราทุกคนอยู่ใต้ท้องฟ้าก็เหมือนโดนท้องฟ้าโอบล้อมเอาไว้ไง"

"สุดยอดไปเลยก้าว!! เจ๋งมาก!"

ก้าวหน้าเก่งมากๆ เลยครับคิดได้หลายชั้นมาก ถ้าเป็นผมคงคิดไม่ได้แบบก้าวหน้าแน่ๆ

"แล้วของน่านอะอันนี้เราว่ายากกว่าของเรากับของนายอีกนะก้าว"

"ของน่านก็ไม่ได้ยากไปกว่าของเธอเลยแป้ง ลองนึกดีๆสัญลักษณ์นี้ '^^^'นึกถึงอะไรได้บ้าง"

ผมลองนึกตามที่ก้าวหน้าบอกสามเหลี่ยมสามอันมันจะสื่อถึงอะไรได้บ้างล่ะ อะไรที่มันเป็นสามเหลี่ยม

"ข้าวปั้น แต่ก็ไม่มีพี่ที่ชื่อนี้ สามเหรอ ไม่มีพี่ที่ชื่อสามเหมือนกัน แง~ ~ เราคิดไม่ออกแล้วก้าวเฉลยให้ฟังหน่อย"

"คิดออกได้แค่นี้จริงอะ ไม่ต้องทำหน้าอ้อนเลยยอมบอกแล้ว สังเกตดีๆสิถ้าทั้งสามอันเขียนแยกกันนิดหน่อยแบบนี้ ^ ^ ^พอนึกออกยังว่าคล้ายกับอะไร"

พอผมลองทำหน้าอ้อนแบบที่ชอบอ้อนพี่น่านน้ำก้าวหน้าก็ใจอ่อนยอมเฉลยให้ผมฟัง แต่ก็ยังไม่เฉลยสะทีเดียวมีการมาเขียนคำใบ้ของผมแบบใหม่แล้วให้ผมลองเดาดูอีกรอบ

"เรารู้แล้ว! ภูเขาไงเหมือนภูเขาที่ตอนเด็กๆชอบวาดกันอะ"

"จริงด้วยแป้ง แต่สาขาเราก็ไม่มีพี่ภูเขานี่หน่า"

"โอ้ยยย คนสวยอารมณ์เสียแค่นี้ก็คิดไม่ออกก็พี่คินไง พี่คินคือพี่เทคแกอะน่าน"

"หา!!! จะเป็นพี่คินไปได้ยังไงอะแป้ง เรางงไปหมดแล้ว"

"ชื่อจริงพี่คินไง 'คีรินทร์' แปลว่าภูเขา"

"จะ จริงเหรอเนี่ย มะ ไม่ได้ล้อกันเล่นใช่ไหม"

บอกตามตรงตอนนี้ผมตื่นเต้นมากๆ ที่รู้ว่าพี่เทคของผมคือพี่คิน มือไม้สั่นไปหมดพูดจาก็ติดๆขัดๆ

"ถ้าอยากให้แน่ใจจริงๆ  ไว้พรุ่งนี้เจอพี่คินก็เข้าไปถามเลยสิดีสะอีกจะได้มีเรื่องชวนพี่เขาคุย"

ผมว่าไอเดียนี้ของก้าวหน้าน่าสนใจมากครับ เอาละพรุ่งนี้ผมจะต้องได้คุยกับพี่คินแล้วจะต้องรู้ให้ได้ว่าพี่คินใช่พี่เทคจริงๆของผมหรือเปล่า

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

วันถัดมาผมรีบมามหาวิทยาลัยแต่เช้าเพื่อดักรอพี่คิน แต่รอแล้วรอเล่าพี่คินก็ยังไม่มาสะที จนตอนนี้ใกล้ได้เวลาเข้าเรียนของผมแล้วด้วย

"ทำไมวันนี้มาเร็วจังน่าน" 

ก้าวหน้าทักผมทันทีที่มาถึงโต๊ะหน้าตึกคณะ

"เรามารอพี่คินอะแต่ยังไม่เจอเลย สงสัยวันนี้พี่คินไม่มาเรียนแน่ๆ"

"ตารางปีสองวันนี้มีเรียนบ่าย น่านมารอตอนเช้าจะไปเจอได้ยังไง"

"อ้าว แล้วทำไมก้าวรู้ล่ะ"

"เมื่อคืนเราคุยกับพี่สกายเลยพอรู้ตารางปีสองมาบ้าง"

"หา! คุยกับพี่สกายแล้วเหรอ แล้วตกลงพี่สกายใช่พี่เทคของก้าวไหมอะ"

"ใช่ ตอนแรกก็ไม่ยอมรับหรอกต้องให้ไล่ต้อนสุดท้ายจนมุมเลยยอมรับ"

"ดีจังแบบนี้ก็ไม่โดนทำโทษแล้วล่ะสิ"

"ใครบอกว่าไม่โดน พี่สกายบอกให้เราทำเป็นหาพี่เทคไม่เจอแล้วโดนทำโทษสะถึงจะยอมรับเราเป็นน้องเทค ร้ายกาจชะมัดเลย"

พี่สกายขี้แกล้งกว่าที่คิดเอาไว้สะอีกต่างจากภาพลักษณ์ที่ดูเป็นคนน่ารัก นุ่มนิ่ม ใจดี แบบนี้เรียกว่ารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ

"ทำไมยังไม่ขึ้นเรียนกันอีกทั้งสองคน ใกล้ได้เวลาเรียนแล้วนะหรือว่ามารอแป้งพายคนสวยจ๊ะหนุ่มๆ"

"ฝันอยู่หรือไงแป้ง น่านมันมารอเจอพี่คินของมันต่างหากส่วนเราก็เพิ่งมาถึง ไม่มีใครมารอเธอสะหน่อย"

"ใจร้ายที่สุด! แล้วตกลงได้เจอพี่คินยังอะน่าน"

"ยังไม่ได้เจอเลยแป้งพวกพี่เขามีเรียนบ่ายกัน"

"ถ้างั้นก็ไปเรียนกันก่อนตอนเที่ยงค่อยมาดักเจอใหม่ จะได้ถือโอกาสขอลายเซ็นไปในตัว"

"เอาตามนั้นแหละน่าน ไปขึ้นเรียนกันเถอะ" 

จากนั้นพวกเราทั้งสามคนก็ขึ้นไปเรียน รอก่อนนะพี่คินตอนกลางวันผมจะต้องเจอพี่ให้ได้เลย

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

หลังเลิกเรียนผมรีบเก็บของออกจากห้องทันทีเพราะกลัวไปไม่ทันดักรอพี่คินที่หน้าตึกคณะ คราวนี้ผมจะไม่พลาดแบบตอนเช้าอีกแล้ว

"จะรีบอะไรขนาดนั้นน่านพี่คินไม่หนีหายไปไหนหรอกน่า"

"ก็เราอยากรู้แล้วนี่หน่า ลุ้นจะแย่อยากให้พี่คินเป็นพี่เทคเราจริงๆ"

"จ้า จ้า จ้า งั้นก็รีบไปเถอะเดี๋ยวไม่ทัน" 

แป้งพายทำหน้าเอือมใส่ผม จะให้ทำยังไงเล่าที่รีบก็เพราะผมอยากรู้จริงๆนี่หน่า

เมื่อลงมาถึงใต้ตึกคณะผมรีบมองหาพี่คินทันทีหวังว่าพี่เขาจะมามหาวิทยาลัยก่อนเวลาเข้าเรียนนะ ถ้ามาเวลาเรียนเลยผมอดเจอแน่ๆ เพราะผมเองก็มีเรียนตอนบ่ายเหมือนกัน

"พวกพี่เขาอยู่โรงอาหารกัน เราถามพี่สกายให้แล้ว"

"ดีเลยงั้นเรารีบไปกันเถอะ จะได้ไปขอลายเซ็นพวกพี่เขาด้วย" 

พอแป้งพายพูดถึงเรื่องลายเซ็นขึ้นมาผมถึงนึกขึ้นได้ว่าต้องล่าลายเซ็นรุ่นพี่ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องพี่คินจนลืมเรื่องนี้ไปเลย

มาถึงโรงอาหารผมรีบมองหาโต๊ะของพี่คินทันทีก็เจอเข้ากับพี่สกายที่โบกมือให้อยู่ ที่โต๊ะของพี่คินมีเพื่อนๆของพี่เขานั่งอยู่ทั้งพี่สกาย พี่แชมป์ พี่ของขวัญ และพี่ยี่หวา

"สวัสดีครับ/สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะพี่ๆ"

"สวัสดีจ้าน้องๆ" 

พี่ยี่หวาเป็นคนทักทายพวกผมแทนพี่คนอื่นๆ

"ไงก้าวตกลงมาหาพี่มีเรื่องอะไรหรือว่าจะมาขอลายเซ็นพวกพี่" 

พี่สกายเอ่ยถามก้าวหน้าทันทีที่ทักทายกันเสร็จ

"ก็ไม่เชิงครับทั้งมาขอลายเซ็นแล้วก็น่านเพื่อนผมมีเรื่องอยากคุยกับพี่คินครับ"

"มีอะไรจะคุยกับพี่ครับน้องน่าน" 

ตาพร่าไปเลยทีเดียวโดนพี่คินยิ้มแอทแทคมาให้ ทำไงดีใจสั่นไปหมดเลย

"คะ คือ ผะ ผม จะ....." 

แง~ ~ ยิ้มเดียวติดอ่างไปเลยน่านฟ้า!!

"ใจเย็นๆก่อนนะน้องน่าน เจอยิ้มเพื่อนพี่เข้าไปถึงกับพูดไม่ถูกเลยนะ" 

แค่นี้ก็เขินจะแย่แล้วยังมาโดนพี่ยี่หวาแซวอีก บอกเลยตอนนี้หน้าผมต้องแดงมากแน่ๆ

"พอๆหยุดแซวน้องก่อนเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ว่าแต่จะคุยอะไรกับเพื่อนพี่เหรอน้องน่าน"

พี่ของขวัญเหมือนจะพูดช่วยผมนะแต่ประกายที่ตานี่บ่งบอกเลยว่ากำลังแซวผมอยู่ชัดๆ เอาล่ะตอนนี้ผมต้องตั้งสติก่อนไม่งั้นคุยกับพี่คินไม่รู้เรื่องแน่ๆ ฮึบ!

"คือผมจะถามพี่คินว่าพี่ใช่พี่เทคของผมหรือเปล่าครับ"

"ทำไมถึงคิดว่าเป็นพี่ล่ะครับ หืม"

"นี่ครับคำใบ้ที่ผมได้ ผมคิดว่าสัญลักษณ์นี้สื่อถึงภูเขาแล้วชื่อจริงของพี่ก็แปลว่าภูเขา ผมเลยคิดว่าพี่ต้องเป็นพี่เทคของผมแน่นอน" 

ผมยื่นกระดาษคำใบ้ให้พี่คินดูพร้อมกับอธิบายเหตุผลว่าทำไมถึงคิดว่าเป็นพี่คิน ใจผมตอนนี้ลุ้นมากขอให้ใช่ทีเถอะ

"หึหึ อธิบายได้เป็นฉากๆเลยเก่งมากครับ แต่แน่ใจแล้วนะว่าเป็นพี่จริงๆ"

"แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ"

"งั้นรอเฉลยวันศุกร์เลยกัน ไว้เจอกันนะพวกพี่ขอตัวไปเรียนก่อน"

ว่าจบพวกพี่คินก็ลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินออกไปจากโรงอาหาร ส่วนผมก็ได้แต่ยืนงงว่าตกลงแล้วพี่คินใช่พี่เทคของผมหรือเปล่า

"นอกจากจะไม่รู้ว่าพี่คินเป็นพี่เทคของน่านไหม เรายังไม่ได้ขอลายเซ็นของพวกพี่เขาอีก อะไรจะนกขนาดนี้คะเพื่อน"

นั้นสิทำไมถึงนกขนาดนี้นะไม่ได้คำตอบไม่ได้ลายเซ็น ที่ได้มาอยู่อย่างเดียวเห็นจะเป็นรอยยิ้มแอทแทคของพี่คิน แต่แค่นี้ก็ดีแล้วครับมีกำลังใจเรียนคาบบ่ายแบบเต็มร้อยแล้ว ไว้รอเฉลยวันศุกร์นี้ก็ได้

 

.................TBC.................

#moveon_เป็นวงกลม

 

Caramel Macchiato's talk


ตอนที่สองมาแล้ว แม้จะยังไม่มีโอกาสจีบคนพี่อย่าเต็มตัวเต่ก็มีลุ้นว่าจะได้เป็นน้องเทคของพี่เขา มาเอาใจช่วยน่านฟ้ากันดีกว่าว่าจะได้พี่คินเป็นพี่เทคสมใจอยากหรือเปล่า แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ


ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #40 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 21:19
    ใช่แน่นอน ไม่น่าเป็นคนอื่นไปได้ น้องน่านต้องได้พี่คินเป็นพี่เทคแน่ ๆ
    #40
    1
    • #40-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 3)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:55
      มาตามลุ้นกันค่า
      #40-1