ผมละเพลียเป็นเมียมาเฟียได้ไง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,955 Views

  • 58 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    80

    Overall
    12,955

ตอนที่ 18 : แผนนี้น้องที พี่เวจัดให้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    6 มี.ค. 62

วันนี้ตัด NC เยอะเลยลงให้ 2 ตอน นะคะ17 กับ 18ค่ะ

 

จนถึงวันนี้ ผมยังคิดหนักเรื่องคำพูดของไอ้ซอล ที่มันจะทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะแอบรอเสียบระหว่างเจ้าเคกับพี่คี บอกตรงๆ ผมเป็นห่วง แม้ซอลมันจะเป็นคนดี แต่เพราะความคิดแบบนี้อาจจะทำให้พี่คีรำคาญใจได้

ที่จริง พวกเราจริงจังกับพี่คีทั้งหมด แต่เมื่อรู้แน่ว่า เจ้าเค เพื่อนรักกุมหัวใจพี่เค้าไว้ ก็แยกย้ายกันไปอย่างผม แต่บางส่วนก็มุ่งมั่นทำดีเพื่อพิชิตใจพี่เค้าต่อไปเพื่อแข่งกับไอ้เค อย่างไอ้ซอล แถมมันยังมาเยาะเย้ยผมอีก ที่เลิกรักพี่คีกลางคันหันไปเป็นเมียมาเฟียอย่างพี่เว ผมไม่ได้โลเล แต่เพราะผมเข้าใจว่า ต่อให้พยายามแค่ไหนคิรากร ก็จะเป็นของคทาธรอยู่ดี แล้วนี่ผมจะทำยังไงดีน้า

                “คิดอะไรครับ คนดี พี่จะเข้านอนแล้วน้า ไม่สบายใจอะไร พี่ช่วยได้หรือเปล่า หรือแม้ว่าพี่ช่วยไม่ได้ แต่พี่สัญญานะ ว่าจะเป็นผู้ฟังที่ดีนะครับ”

“พี่เว จำเพื่อนที่ตัวสูงกว่าทีที่หน้าตาดีๆ ได้ไหม”

“ในกลุ่มของที ที่หน้าตาดีก็มีแต่ที เมียพี่คนเดียวว”

“เอาอีกแล้วนะ จีบเค้าทุกวันเลย”

“ไม่ชอบหรือไงครับ”

“ใครว่า อย่าหยุดชมหรือจีบทีล่ะ ชอบฟัง เอ้ยพี่ เราไม่ได้คุยกันเรื่องนี้” จากนั้นผมก็เล่าให้ผัวผมฟัง ว่าไอ้ซอล พ่อกับแม่มันเลิกกันแยกย้ายกัน ไปมีครอบครัวใหม่ มันเลยอยู่กับย่าก็พอมีฐานะ แต่ชอบหาเงินใช้เอง เพราะมันเก่งเย็บปักถักร้อยงานการฝีมือถ่ายทอดมาจากคุณย่า มันหน้าตาดี ผู้หญิงผู้ชายจีบกันมากมาย แต่ที่เห็นที่มันชอบและจีบเองก็เห็นจะมีแต่พี่คีคนสวยนี่แหละ

                “แล้วเอาไงดีหล่ะพี่เว ไอ้ซอล ไม่ปล่อยพี่คีไป นี่มันรักปักใจ               เราต้องหาคนดีที่ไว้ใจได้ ให้เป็นแฟนกันมันออกไปดีไหมพี่เว”

“ดีนะนกน้อย ถ้าถามถึงคนดีมีน้ำใจ พี่น่ะคิดได้อยู่คนนึงนะ”

“เอาดีๆ พี่ เพราะทีก็รักซอลมาก อยากให้มีชีวิตรักอบอุ่น มีความสุขอยู่กับคนที่รักซอลและซอลก็รักเขานะพี่”

“และถ้าเป็นคนที่มีงานมั่นคง ฐานะร่ำรวย รู้งาน โสด ไม่เจ้าชู้ หน้าตารูปร่างดี แข็งแกร่ง”

“ยังมีอยู่อีกหรือพี่ ที คิดว่ามีพี่เวของผมคนเดียวครับ”

“พูดจามาจีบกันอย่างนี้ อยากได้กี่ทีครับ นกน้อยย”               

“บ้าาตกลงเป็นใคร นี่อย่าบอกนะว่าพี่เว จะเอาไอ้ซอลเป็นเมียน้อย พี่เตรียมตัวตายได้เลยยน้าาา”

“มันใช่ที่ไหนล่ะเมียจ๋า คนดีที่ว่าก็ “เหม” ไง”

“ห๊ะ พี่เหม นี่นะ แกไม่ใช่ก้อนหินหรอกหรือ แกจะรักใครเป็น เห็นวันๆ แต่งาน”

“แต่ในฐานะที่พี่ก็รักเหมเหมือนกัน พี่คิดว่าเหมควรมีใครไว้ให้รักและดูแลนอกจากรักและทำงานอยู่กับพี่คนเดียว”

“งั้นเราให้เค้ามาเจอกันดีไหม ไอ้ซอล ทุกวันพุธ มันไม่มีเรียน พี่เว”

“ไม่ดีหรอก นกน้อย เราต้องทำทีว่า ให้ซอลมาช่วยเหม หาแฟนตามเวลาที่เรากำหนด”

“ใช่พี่จะได้ไม่จงใจเกินไป งั้นช่วงนี้เราก็หาโอกาสเหมาะดำเนินตามแผนแล้วพี่ส่งสัญญานให้ผมนะ”

“ได้ ที่รัก สบายใจ แล้วก็มาให้พี่กอดนอนได้แล้วนะครับ” และแล้วโอกาสก็มาถึงเพราะพี่เหมไปตรวจงานก่อสร้างที่พัทยา แล้วประสบอุบัติเหตุและไม่ยอมไปหาหมอจนอักเสบ จนผมมาพบเข้าและให้พวกลูกน้องช่วยกันหามส่งโรงพยาบาลทุกคนบอกว่า พี่เหมไม่เคยป่วยเลย

                “เหม ชั้นขอสั่งให้นายหาแฟนให้ได้ภายในสองเดือน” เอาแล้วครับผัวผมหันมาขยิบตาให้ผมแสดงละครเริ่มเดินตามแผนพวกเราได้เลย

“ผมขอเหตุผลครับ” พี่เหมที่ยังมึนกับพิษไข้ถามออกไปด้วยความสงสัย

“จะต้องถามเหตุผลอะไร นอนไข้ไม่มีใครดูแลอยู่อย่างงี้ จ้างพยาบาล ก็ไม่ยอม โรงพยาบาลก็ไม่ยอมไป ดีนะที่ทีโทรไปบอกชั้น ทำไมถึงทำอย่างนี้ห๊ะ” เอาแล้ววววนกใหญ่ในมาดเข้มมมมระดับสิบ

“คือ ผมไม่เป็นอะไรมาก”โ ถถถถถพี่เหมเคยรู้ไหมนะว่า ป่วยจะตายอยู่แล้ว ผมรีบตอกย้ำกดดันพี่เหมทันที เพื่อเป็นการช่วยพี่เว

“ไม่เป็นอะไรมากได้ไง พี่เหม ถ้าผมมาส่งพี่ที่โรงพยาบาลไม่ทัน พี่เวผัวผมก็เปรียบเหมือนคนพิการ” นี่เป็นไงพูดอะไรให้เว่อๆ ไว้ พี่เหมต้องเสร็จเราสองผัวเมียแน่ๆ

“ยังไงหรือครับ ที่รัก” แหมๆๆๆ ผัวผมรับลูกดีเหลือเกินน่าจูบให้รางวัล

“ก็พี่เหมเปรียบเหมือนมือขวาของพี่ ถ้าขาดไปก็พิการนะสิ ไม่รู้ละ ไม่มีพี่เหม พี่เวก็ลำบาก ผมไม่ยอมหรอก ต่อไปนี้ต้องมีคนดูแลพี่ นี่อะไรประสบอุบัติเหตุแผลอักเสบจนเป็นไข้ ยังมีแก่ใจมาทำงานต่อ คนนะครับพี่ ไม่ใช่เหล็กไหล” ผมพยายามหว่านล้อมพี่เหมออกไป ยังไงก็ไม่พ้นเงื้อมมือของเราสองคนแน่ๆ

“ครับ ครับ คุณที ผมยอมแล้ว แต่ผมขอถามได้ไหมว่า ทำไมต้องสองเดือน” โอ้ยยยยอยากจะกรี้ดดดดดให้สาวแตก พี่เหมมมยอมแล้ว ผมแอบขยิบตาให้สามีรัวๆ

“ก็ชั้นจะพาทีไปดิสนีย์แลนด์ที่อเมริกาตอนปิดเทอม แล้วจะมอบหมายงานให้นายรักษาการทุกอย่าง รวมถึงไปเยี่ยมพ่อตา แม่ยายชั้นด้วย ไปหลายวันเราสองผัวเมียจะถือโอกาสฮันนีมูนใช่ไหมครับ เมียจ๋า” พี่เวชักแม่น้ำทั้งห้ามาสาธยายให้พี่เหมฟัง

“จะบ้าหรือไง พี่เว มันใช่เวลามาหยอดกันไหมนี่ ไม่อายพี่เหมเค้าบ้าง” แกล้งมารยาขวยเขินพอเป็นพิธี

“อายทำไม เหมเป็นคนในครอบครัวไปแล้ว ฝึกไว้นะครับคนดี จะได้ชิน”

เอ้าผัวผมก็ยังมาต่อบทสนทนาให้ดีเป็นธรรมชาติ รางวัลออสการ์ตัองเป็นของสองคนเราแน่ๆปีนี้

“เอ่อ นายกับคุณทีครับ ผมทำงานครบ 7 วัน จะเอาเวลาที่ไหนไปจีบใครหรือครับ”

555ในที่สุดก็ถามถึงวันจนได้

“เออจริงดิ พี่เว เอาไง” เป็นไงหล่ะผมเขี่ยบอลไปให้พี่เว

“ชั้นจะแบ่งงานบางส่วนที่ไม่สำคัญมาให้ริว นายจะมีวันว่าง 1 วัน คือวันพุธ ส่วนตอนเย็นๆ ทุกวันในช่วงนี้ นายไม่ต้องทำงานให้ชั้น หน้าที่มือขวานี้ จะให้น้องทีทำแทน” เป็นไงล่ะ พี่เวยังจำได้ว่า ไอ้ซอลว่างวันพุธ เดี๋ยวต้องชมซะหน่อย

“ดีๆ บุญของไอ้ที มีแฟนฉลาดๆ ผมจะช่วยทำงานเอง พี่เหม ก็ไม่ต้องมีแต่ เพระผมเพิ่งนึกออกงานนี้ พี่ต้องมีพ่อสื่อแม่สื่อ มาช่วยซะแล้ว” ยิงตรงเข้าประเด็นทีเขี่ยไอ้ซอลใส่ปากพี่เหม มึงโดนของเด็ดของดีแน่ซอลเอ๋ยผัวมาเฟียแสนเพอร์เฟค

“ใครเหรอคนดี / ใครหรือครับ” แหมแกล้งตกใจเป็นด้วยน้า คุณเวนไตยได้ใจเมียไปเลย

“พี่เหม ชื่อ เหมรัชต์ แปลว่า เงินทอง แต่คนคนนี้ชื่อเค้าแปลว่า เก่งเรื่องเงินทอง แสดงว่า เค้าต้องช่วยพี่ได้แน่ๆ” ก็ไอ้ซอลมันชื่อ หาญทรัพย์ นี่นา วันนี้เป็นวันพุธ ผมรู้ไอ้ซอลว่างเลยจะไปดูพี่เหมแล้วก็นัดไอ้ซอลมาซะเลย ดีงามพระรามแปด

“พอไปถึงห้องก็พบกับความว่างเปล่า นี่พี่เหมไปไหน ริว”

“เห็นพยาบาลบอกว่า คุณเหมเพิ่งออกไป แต่ไม่ทราบไปไหนครับ คุณที”

“นั่นไงอยู่โรงพยาบาลวันเดียว มันน่านักเชียวและนี่ซีดขนาดนี้ยังมีแรงออกไปได้อีกนะ ไอ้ทีละเหนื่อยใจ”

“งั้นเดี๋ยวชั้นโทรหาพี่เวก่อนว่าอยู่ด้วยกันไหม”

“พี่เวคนดี”

“อะไรครับ”

“ทีอยากรบกวนถามว่า พี่เหมอยู่ไหน”

“ไม่ทราบครับ ไม่ได้อยู่กับพี่”

“นี่ทีร้อนใจจะแย่ อุตส่าห์จะหลอกให้ไอ้ซอลมาหาพี่เหมที่โรงพยาบาลผิดแผนหมดเลยนี่”

“ไม่เป็นไรใจ เย็นๆ คนดี ยังไงเหมก็หนีเราสองคนไม่พ้นแน่ พี่จะโทรตามให้”

“เร็วๆ นะพี่เว  ทีร้อนใจ”

“ครับๆ น้องทีใจเย็น แล้วไปเรียนนะ ผัวจะจัดการให้”

จากนั้นพี่เวก็โทรไปแล้วก็บอกว่า พี่เหมไปทานข้าวร้านคุณเดชา ส่วนอาการดีขึ้นแล้ว ในเมื่อเดินเกมทางพี่เหมไม่ได้ ผมเลยไปติดต่อไอ้ซอลแทน มันรับแล้วพูดจาแดกดันผมมาไม่น้อย ผมเลยบอกกับมันว่า

“โธ่ ไอ้ซอล มันใช่เรื่องที่จะมางอนไหม กูแค่จะ” ยังพูดไม่จบมันก็สวนออกมา

“ชวนกูไปเล่นบอลเหรอ กูออกมากินข้าวข้างนอกกับพี่แพรวและก็ยัยแอล” อ้าวยังงี้มันก็ไม่ว่าง ดีแล้วที่พี่เหมไม่อยู่

“ไม่ใช่ กูมีเรื่องจะให้มึงช่วย” ทำเสียงอ่อนอ่อยมันไปก่อนไอ้หน้าหวาน

“เรื่องอะไร มีค่าจ้างไหม กูเพิ่งจ่ายค่าพวงกุญแจฝังเพชรไป กำลังร้อนเงินเลยย” ดูมันหงุดหงิดใส่ แต่ก็มีนัยยะแฝงว่า มันเดือดร้อนจริงๆแน่ๆ

“แค่นี้ มึงเอาค่าจ้างเหรอ ช่วยกูได้ไหม” ผมแค่อิดออดเล่นตัวไปแค่นี้มันจะได้ไม่สงสัยว่าผมมีแผน

“นี่ ไอ้ที อย่าทำเสียอ้อนแบบนี้ กูไม่ใช่ ไอ้โด ไอ้เค หรือพี่เวของมึงนะ ว่ามา แล้วเสนอค่าตอบแทนมาให้กูด้วยเร็วๆ” แน่ะไอ้นี่มีมาเร่งใคร ทำให้มันอารมณ์เสียวะ ลำบากมาถึงกู

“กูจะให้มึงเป็นพ่อสื่อให้ลูกน้องมือขวาพี่เวหน่อย” ยิงเข้าประเด็นเน้นๆเลยไอ้ที

“ห๊ะ นี่มันยุคโบราณหรือยังไงมันชอบใคร ก็ไปจีบเอาสิจะมีพ่อสื่อทำไม หรือไอ้นั่นของมันอันเล็ก หรือมันเป็นกามตายด้าน”

โหมึงจะฉลาดไปไหน ใจคอมึงจะไม่ตกหลุมกูกับพี่เวหน่อยหรือไง

“พอๆๆ ไอ้ซอล ถ้าพี่เหมมาได้ยินเข้า มึงโดนฆ่าหั่นศพยัดกระเป๋าแน่ พี่เหมคนนี้จะยอมแค่ผัวกับกูเท่านั้น แกไม่อยากมีเมีย เป็นกูกะพี่เวเองแหละวางแผนกันไว้ว่าจะบีบบังคับให้มีสำหรับลูกน้องคนนี้ พี่เวรักเหมือนคนในครอบครัว” ผมปรามมันแกล้งใช้น้ำเสียงเข้าข่ม

“เออได้แค่หาผู้หญิงให้มันใช่ไหม” เย้...เสร็จเราาาาาาาาา

“เฮ้ยย ไอ้ซอล เมียดีๆ ไม่ใช่คู่นอนนะโว้ยภายในสองเดือน ของรางวัลกูคุยกับพี่เวแล้ว ว่าจะพามึงไปอเมริกาและยังจะได้เที่ยวดิสนีแลนด์กับกูด้วยน้าาา” อ่อยด้วยรางวัลที่ผมกับผัวช่วยกันคิด เพราะถ้ามันเป็นเมียพี่เหมแล้ว มันก็อดตามไปเป็นก้างพวกผมอยู่ดี แต่จะเปลี่ยนเป็นให้รางวัลใหญ่แทน เพราะมันต้องอยู่ดูแลผัวมันที่นี่อิอิ

“เหรอๆๆ ดีๆๆ กูสนนน กูจะทำให้คนของมึงได้เมียดีๆ ภายในเวลาที่บอก กูฟันธง” เสียงลิงโลดดีใจอย่างนี้คิดว่า กินหมูใช่ไหม ไอ้ซอลเอ๋ย เห็นแก่เงินดีนัก ไอ้หมูกำลังจะมีผัวมาเฟีย555

“ดี พรุ่งนี้มาคุยกับกูที่โรงอาหารคณะ”


 วันนี้ตัด NC เยอะเลยลงให้ ตอน นะคะ17 กับ 18ค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #29 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:28

    ขอบคุณมาก
    #29
    0