EXO Hight school magic

ตอนที่ 1 : ปฐมบทที่ 1 Magic : one | (1/5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 พ.ย. 60

     EXO Planet hight school magic
"ท่านเซฮุนนนน อ๊ายยย~!!!!>_<"เสียงกรีดร้องจากนักเวทย์หญิงฝึกหัด ที่เซฮุนมักจะได้ยินมันทุกวันจนคุ้นชิน แม้จะได้รับความชื่นชอบเป็นอย่างมาก แต่ใบหน้าหล่อคมคายกลับทำหน้าไม่ยินดียินร้าย ขมวดคิ้วเหมือนโมโหอยู่ตลอดเวลาเลยทำให้ดูเป็นคนที่เข้าถึงยาก เซฮุน หรือ โอ เซฮุน นักเวทย์ลม กับอายุ17ปีที่ดูขัดกับส่วนสูงเป็นอย่างมาก หุ่นที่ดูมีกล้ามเนื้อทำให้ดูน่าเกรงขามอีกระดับ เส้นผมสีขาวบลอนด์ที่ยาวละต้นคอทำให้หน้าตาดีโดยปริยาย
"เฮ้ยยยย~!!!เซฮุนโทษที พอดีกูไปยืมหนังสือเวทย์ที่หอสมุดมา"น้ำเสียงหนาจากเพื่อนสนิทผิวสีเข้มอีกคนที่มีแววตาขี้เล่น ไหนจะส่วนสูงเท่าๆกับเซฮุนทำให้เป็นที่นิยมอีกคนหนึ่ง มือหนาตบที่บ่าเพื่อนเบาๆ แล้วยิ้มปิดท้ายทำเอาสาวๆระแวกนั้นละลายเกลื่อน(?)ไปหมด
"ทำไมไม่เทเลพอร์ตมา....ช้ามาก"เซฮุนบ่นตบท้ายก่อนจะปัดมือเพื่อนตัวเองออกแล้วขมวดคิ้วหนักกว่าเก่า แม้ว่าจะบ่นแต่ก็แย่งหนังสือเล่มหนามาจากมือจงอินแล้วพลิกอ่านอย่างไม่มีมารยาท จงอินที่ถูกแย่งหนังสือจึงแสดงอาการเหวอไปชั่วขณะแล้วเริ่มแว้ดเซฮุน
"เห้ย!!ๆๆๆรู้รึเปล่ากว่ากูจะเข้าไปได้มันยากนะเว้ย!! ต้องให้ต้มตำหรับมารยาทเกาหลีให้กินรึไงถึงจะมีมารยาทน่ะ=[]="
"บ่นเป็นผู้หญิงไปได้...แค่เปิดดูไม่ได้จะเอาไปสักหน่อย"เซฮุนโยนหนังสือคืนให้ จงอินที่ไม่ทันตั้งตัวเกือบคว้าหนังสือไว้ไม่ทัน ก่อนจะถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจ เซฮุนยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะค่อยๆเดินไปตามเส้นทางที่หมายไว้
"รุ่นพี่ปาร์คเค้าไปไหนไม่รู้ กูว่าจะชวนพี่เค้าไปนั่งรอท่านคาเบลสักหน่อย~"จงอินที่เดินตามมาบ่นจุกจิกอย่างที่เคยทำเหมือนทุกวัน แต่ไม่เหมือนคือประโยค ท่านคาเบลหายไปตั้งแต่เที่ยงคืนพร้อมฮู้ดแล้วพอตื่นเช้ามาก็ไม่เจออีก ทั้งที่ปกติจะมาปลุกไม่ก็เคาะกระทะปลุก
"รอทำไม??"เซฮุนหันหน้ามามองจงอินแล้วถาม ปกติเซฮุนชอบมองตาคนที่พูดด้วยอยู่แล้ว จงอินเลยเงยหน้าจากหนังสือแล้วพูดยิ้มๆ
"วันนี้ท่านคาเบล ไปรับองค์หญิงจากโลกมนุษย์มา"จงอินก้มหน้าไปอ่านหนังสือต่อ เซฮุนยืนนิ่งไปชั่วขณะ แม้ตัวเองจะไม่ค่อยเข้าใจที่จงอินบอกเท่าไร ทำไมต้องเป็นโลกมนุษย์หละ ?แสดงว่าองค์หญิงเป็นมนุษย์หรอ? แล้วจะใช้เวทย์ได้อย่างไรหากเป็นมนุษย์?
"ว่าจะไปรอดูหน้าองค์หญิงทั้งหกองค์กูว่าต้องงดงามแน่"จงอินพูดจบก็แตะที่ไหล่เซฮุนแล้ววาร์ปมาที่คริสอยู่ พลางเอ่ยทักทายเทาที่นั่งอ่านเอกสารอยู่โต๊ะ จงอินเดินไปหาคริสแล้วทุบโต๊ะเสียงดังทำเอาเจ้าของโต๊ะสะดุ้งทันที
ปั้ง!!!!!
"เห้ย!!!!เชี่ย!!!!!!"
"เชี่ยที่ไหนจะหล่อกันว่ะเฮีย=_="จงอินที่โดนคริสแกล้งกลับก็ทำสีหน้าเอือมๆ ก่อนจะตื่นเต้นอีกครั้ง กับเรื่องที่ตัวเองจะเล่าให้ฟัง
"เฮียรู้ป่ะวันนี้องค์หญิงที่หายไปนานกว่า10ปี วันนี้ท่านคาเบลไปรับมาแล้วนะ"คริสที่นั่งยิ้มๆอยู่ กลับทำสีหน้างงๆกลับไป เทาที่ตอนแรกอ่านเอกสารอย่างเครียดๆก็เงยหน้าขึ้นมามอง เซฮุนที่ยืนกอดอกก็ทำหน้าไม่ยินดียินร้ายเช่นเคย
"ไปรอขบวนเสด็จกัน~"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"อ....อือ..."เสียงงัวเงียที่ดังขึ้นจากความเงียบ ใบหน้าหวานค่อยๆลืมตาก่อนจะหาวไปอีกระลอกนึงอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อปรับแสงที่เข้าตาได้ก็ต้องตกใจเพราะสถานที่เค้าจะตื่น ต้องเป็นห้องโทนสีขาวครีมกับเตียงขนาดนอนคนเดียว แต่มันดันเป็นรถม้าที่เค้านั่งอยู่มีกันทั้งหมด6คนซึ่งไม่รู้จักสักคน
"...ท....ที่ไหนเนี่ย!!!!!!!"จุนมยอนตะโกนลั่นรถม้าทั้ง5คนที่หลับอยู่ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นยกเว้นผู้ชายคนนึงที่ขยี้ตาเบาๆก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมามอง
"อย่าเสียงดังสิแบคฮยอน"ว่าพลางทำท่าจุ๊ๆ แล้วแบคฮยอนที่แกว่าน่ะใครว่ะ!!!! 
"ถ้าท่านคิดจะหนีล่ะก็...ม้านี่ขี่ด้วยความเร็ว...คงจะรู้ว่าว่าถ้ากระโดดลงไปศพท่านไม่สวยแน่!"คาเบลพูดคำขู่ขึ้นมา จุนมยอนชะโงกหน้าออกไปนอกรถม้าทำให้รู้ถึงความเร็วที่ขับเคลื่อนอยู่
'คิดว่าผม...ไม่บ้าพอรึไง'จุนมยอนสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะบอกให้ผู้ชายคนนั้นเงียบไว้
1...2....3
ตุ้บ!!!!!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น