THe Superman

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 157,500 Views

  • 775 Comments

  • 4,919 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5,080

    Overall
    157,500

ตอนที่ 1 : [ภาค 1] ชายชรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1120 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

หยางหลิวชายหนุ่มนักธุรกิจอายุยี่สิบปลาย ๆ คนหนึ่งกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับกิจการการค้าของเขา
“ เฮ้อ เดือนนี้ก็ขายไม่ได้อีกแล้ว ” นี่ไม่ใช่เสียงบ่นของใครที่ไหนแต่เป็นของหยางหลิวเอง
“ เราจะเอาเงินที่ไหนไปใช้หนี้กันล่ะเนี่ย รายได้ก็ไม่มี ตอนนี้มีแต่รายจ่าย ”


“ ไม่ต้องคิดมาก เพิ่งเปิดร้านได้ไม่กี่เดือนมันก็เป็นธรรมดาที่ยังไม่ค่อยมีลูกค้า ” เสียงของแม่หยางหลิวเอ่ยปลอบ


“ มันไม่ใช่หรอกแม่ เพราะผมไม่มีฝีมือเองทั้งด้านการทำอาหารและก็ด้านการค้าขาย ขนาดว่าเมื่อหลายปีก่อนผมไม่ยอมไปเรียนมหาลัยตัดสินใจไปเรียนเป็นเชฟ ถ้าผมตัดสินใจไปเรียนต่อแล้วเป็นพนักงานกินเงินเดือนก็คงไม่ต้องมาลำบากคิดมากขนาดนี้ ” หยางหลิวบ่นตัดพ้อถึงความผิดพลาดในอดีตเพราะเขาคิดว่าเขามีความสามารถมากพอที่จะเป็นเชฟห้าดาว และคิดว่าถ้าคนเราทุ่มเทอะไรสักอย่างหนึ่งก็จะประสบความสำเร็จเอง แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าแค่ความพยายามอย่างเดียวมันไม่พอความสำเร็จบางอย่างมันต้องมีพรสวรรค์ด้วย


“ ฉันบอกแกแล้วไงว่าอย่าคิดมาก ทำธุรกิจค้าขายมันก็แบบนี้แหละเดี๋ยวก็ดีเอง งั้นฉันไปก่อนละกัน ดูแลตัวเองด้วย ” แม่ของหยางหลิวกล่าว และเธอกำลังเดินทางกลับบ้าน


“ แม่งั้นเดี๋ยวผมขับรถไปส่ง ยังไงวันนี้ก็คงไม่มีคนมา ” หยางหลิวพูดขณะเดินไปหยิบกุญแจรถ


“ ไม่ต้องหรอก แกอยู่เฝ้าร้านไปละกัน เผื่อมีลูกค้ามา เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเองก็ได้ ”


หลังจากแม่ของเขาออกไปหยางหลิวก็คิดเกี่ยวกับธุรกิจของเขา หยางหลิวนั้นลงทุนกับร้านนี้ไปเยอะเพราะเขามั่นใจในตัวเองระดับหนึ่งถึงเขาไม่ได้เป็นเชฟระดับห้าดาว แต่อย่างน้อย ๆ อาหารของเขาก็พอใช้ได้ อาจจะถือได้ว่าอร่อย เขาจึงกู้ยืมเงินเป็นจำนวนมากเพื่อสร้างร้านนี้


จริง ๆ แล้วแผนเขาค่อนข้างดีเลยทีเดียว เปิดร้านอาหารใกล้ ๆ กับโรงเรียนประจำจังหวัดแถมถ้าเดินออกไปซัก 2-3ช่วงตึกก็จะเจอโรงพยาบาล ดังนั้นทำเลถือว่าค่อนข้างดี แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือว่ามีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มาเปิดใหม่เมื่อเดือนที่แล้วแถมห้างสรรพสินค้านั้นมีร้านค้าค่อนข้างครบครันมีทั้งร้านขายเสื้อผ้า ขายอาหาร บริการคาราโอเกะ รวมทั้งเกมเซ็นเตอร์


เงินหลายแสนหยวนที่เขากู้มานั้นเหมือนกับตำน้ำพริกละลายลงแม่น้ำไม่สิควรจะเรียกว่าลงมหาสมุทรเสียมากกว่าเพราะตั้งแต่ห้างสรรพสินค้านั้นเปิดบริการแทบไม่มีลูกค้าผ่านทางมาเลย

เมื่อถึงเวลาช่วงเย็น หยางหลิวกำลังจะเก็บร้านเผอิญมีชายชราคนหนึ่งกำลังเดินผ่านร้าน เขามีลักษณะเนื้อตัวมอมแมม เสื้อผ้ามีแต่รอยขาดวิ่น แต่หยางหลิวก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเพราะหยางหลิวนั้นก็ไม่ใช่ลูกคนรวยฐานะทางบ้านก็ปานกลางแต่ก็ไม่ยากจน เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับคนเหล่านี้ อีกทั้งพ่อและแม่ของเขาค่อนข้างเป็นคนดีมักสอนหยางหลิวเสมอว่าควรช่วยเหลือผู้อื่น ถ้ามันไม่ได้ทำให้ตัวเองลำบาก ช่วยได้ก็ควรช่วย ดังนั้นหยางหลิวจึงเอ่ยเรียกชายชราคนนั้น “ คุณลุงครับ มาแวะที่ร้านของผมก่อนไหมครับ ”


ชายชรายิ้มพร้อมทั้งส่ายหน้าและกล่าวว่า
“ คงไม่ได้หรอกพ่อหนุ่ม ฉันไม่มีเงินมากนักคงไม่มีปัญญาจ่ายค่าอาหารหรอก ”


หยางหลิวจึงกล่าวต่อไปว่า
“ ไม่เป็นไรครับ มื้อนี้ผมเลี้ยงคุณลุงเอง จริง ๆ แล้วผมคิดว่าจะปิดกิจการแล้วล่ะครับ ตั้งแต่ห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ ๆ โรงเรียนเปิด ร้านของผมก็แทบไม่มีคนเดินผ่านมาทางนี้เลย ค้าขายก็แย่มาก ของที่ผมซื้อมาก็เหลือเยอะตั้งแยะ ฉะนั้นให้ผมเลี้ยงลุงเถอะ ยังไงถ้าไม่มีคนกินของมันก็เสียอยู่แล้วด้วย ”


ชายชราจึงเดินเข้าไปในร้านตามคำเชื้อเชิญของหยางหลิว


ประมาณ 15นาที หยางหลิวจึงนำอาหารมาให้ซึ่งหยางหลิวนั้นไม่ได้ทำลวก ๆ แม้แต่น้อย เขาทำอย่างตั้งใจเพราะนี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้ทำอาหารอยู่ร้านนี้แล้ว


จากนั้นหยางหลิวและชายชราจึงสนทนากัน เขาเริ่มถามชายชราถึงความเป็นอยู่ พูดคุยสัพเพเหระไปเรื่อย และหยางหลิวก็ระบายปัญหาในชีวิตของเขาให้ชายชราคนนี้ฟัง
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการค้าขาย การเลือกทำเลที่ผิดพลาดคุยกันอย่างถูกคอฟังเหมือนจะสนุก
แต่ทว่าถ้าลองสังเกตดี ๆ ก็จะพบว่ามีความเศร้าอยู่ในแววตาของหยางหลิว จนกระทั่งหยางหลิวพูดถึงเรื่องการตัดสินใจที่ผิดพลาดในอดีตที่เขาเลือกที่จะเรียนเพียงด้านอาหารอย่างเดียว ถ้าเขาเลือกเรียนด้านอื่น ๆ อย่างน้อยถ้าเขาไม่ประสบความสำเร็จในด้านการค้าขายก็ยังจะสามารถทำงานอื่นได้


ทันใดนั้น ชายชราก็เอ่ยขึ้นมาว่า
“ ถ้าฉันให้โอกาสเธอย้อนกลับไป เธออยากจะกลับไปแก้ไขมันหรือเปล่า ? ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.12K ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #671 godverystore (@godverystore) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 01:33
    ลืมเนื้อเรื่องไม่ได้อ่านนานพออ่านก็เริ่มจำได้เหมือนมีคนสปอยอยู่ข้างๆ
    #671
    0
  2. #271 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 17:15

    มาแล้ววววว

    #271
    0
  3. #266 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 16:32

    ขอบคุณครับ

    #266
    0
  4. #219 Tenyacha1130 (@Tenyacha1130) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 14:37
    ต้องลองอ่านดูสองสามตอนก่อนนะ😁😁😁
    #219
    0
  5. #105 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 17:31
    แต่งเองใช่ไหมครับ น่าสนุก
    #105
    0
  6. #32 sanman (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 11:29

    ทำไม้องเป็นคนจีนได้อ่ะ

    #32
    1
    • #32-1 Black_centaur (@Black_centaur) (จากตอนที่ 1)
      21 มิถุนายน 2561 / 11:51
      ผมเริ่มอ่านนิยายจีนเป็นอย่างแรกครับ ไม่เคยแตะนิยายไทยเลย จริง ๆ พูดให้ถูกคงต้องบอกว่าเริ่มอ่านนิยายตอนที่บังเอิญเห็นโฆษณาจาก Fictionlog ต่อมาผมก็มีความคิดที่จะเขียนนิยาย จึงแต่งเรื่องลงกับทาง Fictionlog ลและทาง Fictionlog เนี่ยส่วนใหญ่เป็นนิยายจีนแปลซะมากกว่า เป้าหมายผู้อ่านในตอนแรกของผมก็เลยเป็นคนที่ชอบตามอ่านนิยายจีน ดังนั้นในตอนที่เขียนผมเลยเลือกดำเนินเรื่องเป็นธีมของจีนครับ
      #32-1
  7. #27 hothza01a (@hothza01a) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 20:45
    ยังบอกไม่ถูกว่านุกป่าว
    #27
    0