[END] Fic Harry Potter : Deepest of darkness [TMR/HP]

ตอนที่ 46 : [Darkness] XXXVIII : I’m not strong but I’m not weak

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 519 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

[Darkness] XXXVIII : I’m not strong but I’m not weak

 

 

Remus Lupin & Severus Snape


[ปล.เราแว๊บไปแก้ตอนที่แล้วมานิดหน่อยเพราะรู้สึกอ่านแล้วงงๆ โดยเฉพาะช่วงท็อปซีเคร็ดของโทไบอัส ลองกลับไปอ่านดูได้นะจ๊ะ จะได้เข้าถึงอารมณ์หนูเซฟได้มากขึ้น]



สามเดือนต่อ...

 

เซเวอรัส สเนป ได้รับข่าวว่าพ่อของตนได้เสียชีวิตลงจากอาการตรอมใจที่บ้าน และนอกจากข่าวเรื่องการเสียชีวิตแล้วสิ่งที่แนบมาด้วยก็มีเพียงกรอบรูปขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ของแม่

 

กับจดหมายฉบับแรกและฉบับสุดท้ายของพ่อ...

 

ในนั้นไม่ได้เขียนอะไรไว้มากมาย มีใจความสำคัญเพียงสองสิ่งคือให้เขาดูแลตัวเอง พ่อหวังว่าพ่อทูนหัวกับแม่ทูนหัวที่แม่ไว้ใจจะดูแลเขาเป็นอย่างดี

 

และสุดท้ายถูกเขียนด้วยลายเส้นที่เข้มกว่าตัวอักษรอื่นๆในแผ่นกระดาษคือ พ่อรักลูกเสมอเซเวอรัส

 

มันทำให้เด็กชายที่มักจะทำตัวเย็นชาและเข้มแข็งเกินวัยอย่างเซเวอรัสต้องเสียน้ำตา น้ำตาที่กลั่นออกมาจากทั้งความเสียใจ ผิดหวัง หัวใจที่แตกสลาย และสิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือ...รัก

 

แม้ว่าตาแก่นั่นจะทำร้ายเขากับแม่มามากเหลือเกิน แต่สิ่งที่ชัดเจนในใจของเด็กชายเสมอมาคือรักที่ไม่เคยแปรเปลี่ยน ตาแก่นั่นเป็นพวกหัวแข็ง ปากแข็ง ถึงจะชอบทำเป็นรังเกียจและทำร้ายเขากับแม่อยู่เสมอแต่ไม่เคยที่จะปล่อยให้เขากับแม่อดอยากหรือแม้แต่บาดเจ็บสาหัสเลยสักครั้ง

 

และถึงบางครั้งด้วยความเป็นเด็กของเขาจะทำให้เขามองตาแก่ในทางไม่ดีไปบ้าง แต่เขาก็ไม่เคยที่จะเกลียดตาแก่ที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของตนได้ลงสักครั้ง ยิ่งตอนที่เสียแม่ไปทั้งเขาและพ่อแทบไม่เป็นผู้เป็นคนทำได้เพียงแค่ประคับประคองกัน(ด้วยลำแข้ง...)ฝ่าฟันกันมาจนก้าวข้ามมันมาได้

 

ดังนั้นข่าวการสูญเสียครั้งนี้จึงทำให้เซเวอรัสเสียใจเป็นอย่างมาก ครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวที่เขาเหลืออยู่ สุดท้ายแล้วก็ทิ้งเขาไปจนได้ เขาไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่เหลือแล้วจริงๆ

 

เซฟ! ฉันกับเฮเดรียนหานายตั้งนานที่แท้ก็มาอยู่ที่นี่เอง—”

 

เฮ้! นายเป็นอะไรเซฟทำไมถึงร้องไห้ หรือว่าพวกแก๊งตัวกวนแกล้งนายอีกแล้วสองแฝดเพฟเวอเรลล์รีบก้าวเท้าให้ยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อพบว่าคนที่พวกเขาตามหาเพื่อที่จะชวนไปทานข้าวเย็นกับแม่ไนท์ด้วยกันกำลังร้องไห้อยู่ แต่ปกตินายก็ไม่ถึงกับร้องไห้นี่นา คราวนี้พวกนั้นแกล้งนายแรงมากเลยเหรอ เจ็บตรงไหนบางบอกเราสิ!”

 

เฮเดรียนที่ปกติเป็นพวกพูดน้อย กล่าวกับเพื่อนคนสำคัญของตนกับน้องชายที่เปรียบเสมือนครอบครัวอีกคนหนึ่งของเขาอย่างร้อนลน

 

มือสองคู่ของเด็กแฝดทั้งสองรีบจับตัวของเด็กชายผิวซีดหมุนไปมา และใช้ดวงตาสีมรกตคมปราดสำรวจดูให้ทั่วไปหมด เพื่อหาบาดแผลของเพื่อนตัวน้อยพวกเขาจะได้ไปเอาคืนเจ้าพวกแก๊งตัว(กวน?)ปัญหานั่นคืนเป็นสองเท่า โดยเฉพาะพอตเตอร์กับแบล็กที่เป็นตัวตั้งตัวตีเสมอ

 

ถึงเซฟจะไม่เคยบอกว่าถูกพวกนั้นแกล้งเวลาที่พวกเขาไม่อยู่กับเจ้าตัวบ่อยๆก็ใช่ว่าเฮเดรียนกับอเดลาร์ดจะไม่รู้ อย่าลืมสิว่าพวกเขาเติบโตมาในฮอกวอตส์ถ้าไม่นับบ้านแล้วฮอกวอตส์ก็เปรียบเสมือนสนามหลังคฤหาสน์ดีๆนี่เอง ฮอกวอตส์มีชีวิตและเด็กชายทั้งสองก็เป็นที่เอ็นดูของปราสาทสีเทาและรูปมีชีวิตทุกรูปรวมถึงวิญญาณทุกตนในฮอกวอตส์ ยังไม่นับรวมสายข่าวที่มีอยู่ในทุกๆบ้านของทั้งคู่อีก มีเรื่องไหนที่อยากจะรู้แล้วไม่ได้รู้บ้าง

 

แต่ที่ยังคงนิ่งเฉยไม่ลงมือจัดการเจ้าพวกนั้น ก็เพราะว่าเซฟไม่ได้ขอร้องหรือต้องการความช่วยเหลือแต่อย่างใด ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทที่เปรียบเสมือนครอบครัวแต่ทั้งคู่ก็อยากเคารพในสิทธิส่วนตัวของกันและกันอยู่ เด็กชายทั้งสองไม่ได้อยากจะทำให้(น้องสาว?)เพื่อนตัวน้อยของพวกเขาลำบากใจ

 

เซเวอรัสเพียงส่ายศีรษะปฏิเสธเด็กชายทั้งสองแผ่วเบา ไม่ได้คิดอยากจะพูดอะไรตอนนี้ ทำได้เพียงกำชายเสื้อคลุมของเฮเดรียนและอเดลาร์ดไว้แน่น ไม่มีเสียงใดเล็ดรอดออกมาจากริมฝีปากสีซีดของเด็กชายมีเพียงหยาดน้ำตาที่รินไหลไม่มีทีท่าจะหยุด

 

...ขอฉันดูหน่อยได้รึเปล่าเซฟอเดลาร์ดที่ก้มมองลงไปตามมือขาวซีดที่กำเสื้อคลุมของตนแน่นสะดุดตากลับกรอบรูปขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่กับจดหมายอีกสองฉบับในมือของเซฟ ทั้งๆที่กำชายเสื้อคลุมเขาอยู่แท้ๆแต่กลับไม่คิดปล่อยมือจากสิ่งเหล่านั้นเลยแถมกำไว้แน่นยิ่งกว่าชายเสื้อเขาซะอีก

 

อื้อ...เมื่อเซฟตอบตกลงอเดลาร์ดก็หยิบของทั้งสามชิ้นขึ้นมากวาดสายตามองจดหมายทั้งสองฉบับอย่างรวดเร็วก่อนเป็นอย่างแรก ตามด้วยกรอบรูปเป็นสิ่งสุดท้าย

 

อเดลาร์ดถอนหายใจแผ่วเบา ส่งสายตาสื่อความหมายว่าให้พาเซฟไปหาแม่เดี๋ยวนี้กับพี่ชาย เพราะดูเหมือนว่าเรื่องนี้มันใหญ่ก่อนกว่าที่เด็กอย่างพวกเขาจะจัดการได้

 

ใช้เวลาไม่นานเฮเดรียนกับอเดลาร์ดก็พาเซฟมาถึงห้องทำงานของแม่ได้อย่างรวดเร็วโดยใช้ทางลับประจำ ที่ทั้งคู่ใช้บ่อยยิ่งกว่าทางกลับหอนอนบ้านตัวเองเสียอีก

 

...เห็นอย่างนี้พวกเขาก็เป็นลูกแหง่พอตัวนะ =///=

 

แต่ตอนนี้เรานอกเรื่องไม่ได้เพราะตอนนี้พวกเขากำลังถูกแม่เมินโดยสมบูรณ์ แต่เพราะความสนใจของแม่อยู่ที่เซฟหรอกนะพวกเขาถึงได้ยอม แล้วเดินแยกออกมาเพื่อไปหาหนังสืออ่านที่อีกมุมของห้องปล่อยให้แม่ดูแลเซฟแทนเพราะพวกเขาอยู่ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้

 

นิกซ์ ไปตามทอมให้ฉันหน่อยได้รึเปล่าเด็กดีเสียงแม่ดังขึ้นทั่วห้อง ก่อนที่จะมีเสียงเหมี้ยวตอบรับรอบหนึ่งแล้วไม่นานพ่อก็ปรากฏตัวขึ้นที่เตาผิงภายในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว

 

แม้จะตกใจเพราะพึ่งรู้ว่าเจ้าแมวพี่เลี้ยง(นิกซ์ดูแลเฮเรียนกับอเดลาร์ดเวลาที่ไนท์แมร์กับทอมงานยุ่งมากๆ)ทำอย่างนี้ได้ด้วย แต่ความตกใจนั้นก็อยู่ไม่นานก่อนที่มันจะหายไปอย่างรวดเร็ว แล้วแฝดก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกนอกจากหนังสือในมือ

 

 

 

 

ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปที่นั่นกับเซเวอรัสเอง ส่วนเธอก็อยู่กับลูกๆที่นี่จัดการเรื่องเรียนให้เขาเถอะเมื่อได้คุยกับลูกทูนหัวและปรึกษากับคนรักไม่นานทอมก็กล่าวสรุปออกมาเบาๆ แล้วกระชับอ้อมแขนที่ตอนนี้มีเด็กชายที่ร้องไห้จนหลับไปไว้แน่น

 

ถ้าอย่างนั้นก็ฝากด้วยนะครับทอม ถ้าอย่างนั้นคืนนี้นอนกันที่ห้องของผมกันให้หมดเลยเถอะ เซเวอรัสคงไม่เหมาะจะอยู่คนเดียวในเวลาแบบนี้และพรุ่งนี้คุณกับเขาก็จะออกเดินทางแล้วด้วยไนท์แมร์ตอบร่างสูงด้วยรอยยิ้มบางเบา ถ้าอย่างนั้นผมจะตามเอลิกอสมาตรวจดูสภาพจิตใจของเซเวอรัสดูสักหน่อยเพื่อความสบายใจของเราแล้วก็เจ้าแฝดที่นอนอ่านหนังสือแต่หูผึ่งอยู่ตรงมุมห้องนั่น

 

หึหึทอมหัวเราะเบาๆเมื่อลูกชายทั้งสองของเขาสะดุ้งจนหนังสือหลุดจากมือกระแทกดั้งไปตามๆกัน

 

แล้วสองแสบก็ปิดหนังสือเก็บเข้าที่ แล้วรีบวิ่งมากระโดดเกาะพ่อของตนเมื่อร่างสูงยืนขึ้นเต็มความสูง ทอมที่ในอ้อมแขนมือร่างของลูกทูนหัวและลูกชายที่เกาะอยู่บนไหล่ทั้งสองก้าวเดินเข้าไปใกล้คนรักของตน จุมพิตแผ่วเขาที่กลางกลุ่มผมนุ่มและหันว้ายขวาย่อตัวให้เฮเดรียนและอเดลาร์ดหอมแก้มแม่ของตน จากนั้นก็เดินอย่างมั่นคงไม่มีท่าทีว่าหนักแม้แต่น้อยขึ้นไปชั้นบนที่เป็นชั้นลอยซึ่งเป็นห้องนอนของคนรัก

 

อันที่จริงทอมก็อุ้มไนท์แมร์ออกจะบ่อย ครั้งละหลายชั่วโมงได้โดยไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย(อุ้มอย่างเดียวเหรอทอมลูก =.,=) แล้วเจ้าลูกลิงสามตัวนี้จะนับเป็นอะไรได้ หึหึ

 

.

.

.

.

.

.

.

.

 

เซเวอรัสหยุดเรียนไปหนึ่งสัปดาห์เต็มเพื่อไปจัดการเรื่องของพ่อและเรื่องบ้าน และตอนนี้เขาได้ย้ายของที่มีอยู่เพียงน้อยนิดไปอยู่ที่คฤหาสน์เพฟเวอเรลล์แล้ว ไม่เช่นนั้นเขาจะได้ย้ายไปอยู่ที่สถานสงเคราะห์แทนและเขาก็เคยได้ยินมาว่าที่พวกนั้นไม่ใช่ที่ที่ดีนัก และพ่อทอมก็ไม่อนุญาตให้เขาไปดังนั้นคฤหาสน์เพฟเวอเรลล์จึงเป็นทางเลือกสุดท้ายของเซเวอรัส

 

และในตอนกลับมาเขาก็ได้เจอลิลี่ทันที ดูเหมือนว่าเธอจะรอเขามาทั้งสัปดาห์และเฮเดรียนกับอเดลาร์ดก็ไม่ได้บอกเหตุผลที่เขาหายไปทั้งอาทิตย์กับใคร ส่วนพวกศาสตราจารย์คนอื่นๆดูเหมือนว่าศาสตราจารย์เพฟเวอเรลล์หรือแม่ทูนหัวของเขาจะจัดการให้เรียบร้อยแล้ว

 

ยังไม่นับรวมการบ้านที่ทั้งเฮเดรียนและอเดลาร์ดคอยตามเก็บตามส่งให้ เพราะบางงานก็มีกำหนดส่งก่อนวันที่เขาจะกลับมา สิ่งที่ครอบครัวเพฟเวอเรลล์ทำให้เขานั้นทำให้เซเวอรัสรู้สึกอบอุ่นในหัวใจเป็นอย่างมาก

 

แม้ว่าหลังจากที่กลับมาแล้วเด็กชายจะเย็นชากับทุดคนรอบข้างยิ่งกว่าเดิม แต่สำหรับครอบครัวเพฟเวอเรลล์ ลิลี่และตระกูลมัลฟอย(ลูเซียส อบราซัสและเอลิกอส)ที่เด็กชายสนิทด้วยแล้วเด็กชายก็ยังคงเป็นคนเดิม เขาเพียงสร้างกำแพงกั้นให้คนที่อยู่นอกกำแพงเท่านั้น ในชีวิตของเซเวอรัส สเนป มีเพียงแค่นี้ก็พอแล้วจริงๆ

 

ถึงใจจะเจ็บหรือแตกสลาย แต่เซเวอรัสเชื่อว่าอีกไม่นานความอบอุ่นของทุกๆคนจะเยียวยาเขาเอง ชีวิตของเขายังต้องก้าวต่อไป จะหยุดอยู่กับที่ไม่ได้เพราะเขาเชื่อว่าทั้งพ่อและแม่ของเขาจะคอมมองเขาอยู่บนฟ้าอย่างแน่นอน

 

หลังจากคิดปลงตกกับชีวิตต่อจากนี้ของตัวเองได้แล้ว สภาพอารมณ์ของเด็กชายก็ดีขึ้นตามลำดับแม้ว่าแม่ทูนหัวอย่างไนท์แมร์จะยังกังวลจนให้เอลิกอสคอยบำบัดเยียวยาด้านจิตใจของลูกทูนหัวอยู่เรื่อยๆแทบทุกเดือน

 

จนสุดท้ายเด็กชายเซเวอรัสที่ชอบศาสตร์ด้านการปรุงยาอยู่แล้ว เหมือนได้ต่อยอดความถนัดของตัวเองจนได้เรียนล้ำชั้นปีของตัวเองไปไกล เพราะนอกจากจะมีเอลิกอสคอยส่งเสริมแล้วยังมีเฮรียนกับอเดลาร์ดคอยที่จบหลัดสูตรปรุงยาก่อนที่จะเข้าฮอกวอตส์เสียอีกที่ให้คำแนะนำเสมอ

 

แต่เวลาผ่านไปคนเราก็ต้องเปลี่ยนเด็กๆวัยกำลังโตทั้งหลายเติบโตขึ้นทั้งร่างกายและนิสัย ลิลี่เริ่มห่างเซเวอรัสไปไม่ได้สนิทกันมากเท่าเมื่อก่อน เด็กหญิงมีกลุ่มเพื่อนของตัวเองและดูเหมือนว่าพอตเตอร์จะเริ่มจีบเด็กหญิงอย่างจริงจัง ทุกครั้งที่พบว่าลิลี่อยู่กับเซเวอรัสเด็กชายมักจะหาเรื่องทั้งคู่เสมอ และเซเวอรัสไม่อยากให้เพื่อนสนิทที่เป็นเพื่อนคนแรกของตนอย่างลิลี่ต้องลำบากใจ เจ้าตัวเลยไม่ได้ตอบโต้อีกฝ่ายกลับไปแต่อย่างใด

 

เพราะถ้าเขาทำอย่างนั้นนอกจากเขาจะสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองแล้ว มันยังไม่เป็นผลดีกับลิลี่อีกด้วย ดังนั้นทั้งคู่จึงแทบไม่ได้คุยกันเลยในช่วงหลังมานี้ ถึงแม้ว่าคริสต์มาสที่ผ่านมาทั้งคู่จะยังส่งของขวัญให้กันอยู่ก็ตาม แต่เด็กทั้งคู่รู้ว่าทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

...เพราะเซเวอรัสไม่เคยบอกว่าชอบ และลิลี่ก็ไม่เคยรับรู้ ทำให้ทั้งคู้ถูกทำร้ายโดยไม่รู้ตัว

 

สำหรับคนที่เฝ้ามองความสัมพันธ์ของทั้งคู่อยู่ห่างๆอย่างห่วงเช่นเฮเดรียนกับอเดลาร์ดแล้ว พวกเขาคิดว่ามันเป็นสถานการณ์ที่แน่จริงๆ ทั้งคู่กำลังทำร้ายตัวเองอย่างช้าๆและก็คงได้แต่ภาวนาไม่ให้ถึงวันที่เหตุการณ์มันจะเลวร้ายไปมากกว่านี้ อย่างน้อยการได้ห่างกันยังดีกว่าตัดสัมพันธ์ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ...

 

 

 

 

 

ในด้านของไนท์แมร์ผู้มีงานเยอะตลอดทั้งปี และเยอะขึ้นเสมอเมื่อแก๊งตัวกวนแห่งกริฟฟินดอร์ยังคงรักษามาตรฐานการทำลายข้าวของและสถานที่พังได้แทบทุกอาทิตย์ จนสุดท้ายเขาก็ออกมาตรการเด็ดขาด...

 

ถ้าพวกเธอยังก่อเรื่องไม่หยุด ฉันจะให้พวกเธอไปกักบริเวณกับศาสตรจารย์มัลฟอย ต่อด้วยการไปนวดให้ต้นวิลโลว์จอมหวด เขาใจมั้ยคุณพอตเตอร์! คุณแบล็ก!”ไนท์แมร์กล่าวออกมาด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มบางเบาที่ดูใจดี แต่คำพูดกลับเชือดเฉือนเน้นย้ำเป็นพิเศษสำหรับบุคคลที่มักเป็นต้นคิดเสมอ อ้อ และในปีสามพวกเธออาจไม่ได้รับอนุญาตให้ลงคัดตัวนักกีฬาควิชดิชก็ได้ ฉันหวังว่าพวกเธอคงจะเข้าใจและประพฤติตัวให้ดีขึ้นมากกว่านี้

 

ครับศาสตราจารย์เพฟเวอเรลล์...เด็กบ้านสิงห์ทั้งสี่รับคำเสียงเบาอย่างรู้สึกผิด

 

เพราะแม้ว่าอาจารย์ใหญ่ไนท์แมร์จะใจดีอยู่เสมอ แต่พวกเขาคงจะก่อเรื่องมากเกินไปจึงทำให้ศาสตราจารย์ที่มักจะยิ้มแย้มอารมณ์ดีเสมอโกรธขึ้นมาจริงๆเสียแล้ว พักนี้พวกเขาก็คงทำได้แค่ทำตัวให้สงบเสงี่ยมเอาไว้ ขืนไปกระตุกหนวดเสือเข้าพวกเขาคงได้กลายเป็นลูกบลัดเจอร์ให้ต้นวิลโลว์หวดเล่นแน่ๆ

 

แค่คิดก็สยองจนขนลุกพรึบพรับขึ้นมาทันตา...

 

ถ้าเข้าใจก็ดีแล้ว อีกไม่นานจะได้เวลามื้อค่ำพวกเธอรีบไปเถอะดูเหมือนพวกเธอจะหิวน่าดูไนท์แมร์พยักหน้าอย่างพอใจ มองส่งเด็กๆบ้านสิงห์ออกจากห้องทำงานของตนไปทีละคน ก่อนที่จะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ คุณลูปิน ฉันมีบางอย่างจะให้เธอ กลับเข้ามาก่อนสิ

 

ครับศาสตราจารย์เด็กชายที่สุภาพจนไม่น่าจะอยู่แก๊งตัวกวนได้ตอบรับกลับมา พร้อมกลับเดดินกลับมานั่นหน้าโต๊ะทำงานของเขาอีกครั้ง

 

ขอบคุณนิกซ์เจ้าแมวดำแสนรักของเขาคาบบางอย่างมาวางให้ตรงหน้าของเด็กชายร่างผอม ก็ที่จะกระโดดลงมาจากโต๊ะแล้วขดตัวนอนบนตักนุ่มของเจ้านายอย่างเกียจคร้าน จากนี้ไปให้เธอไปหาศาสตราจารย์มัลฟอยเพื่อที่จะเอายาตัวนี้ก่อนคืนพระจันทร์เต็มดวงสามวัน

 

ทะ..ทำไมเหรอครับศาสตราจารย์รีมัสรู้สึกเกร็งขึ้นมาเล็กน้อย เหงื่อเย็นๆซึมเต็มแผ่นหลังและข้างขมับ เขากลัวเหลือเกินกลัวว่าใครจะรู้ความลับของเขา

 

ไม่ต้องห่วงคุณลูปิน ฉันรู้เรื่องของเธอดีไม่ต้องกังวล ตัวยาที่ฉันให้เธอไปมันจะช่วยระงับอาการกลายร่างของเธอในช่วงวันพระจันทร์เต็มดวง แต่แน่นอนย่อมมีผลข้างเคียง...

 

คะ..ครับ?

 

มันจะทำให้เธอหลับลึกแทนที่จะกลายร่าง ในตอนนี้ฉันช่วยเธอได้เพียงแค่นี้คุณลูปิน สิ่งที่เธอเป็นมันไม่ใช่สิ่งที่จะแก้ได้ง่ายๆตอนนี้ทำได้เพียงระงับมันไปก่อน

 

...ทราบแล้วครับศาสตราจารย์ ขอบคุณมากจริงๆครับเด็กชายยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วโค้งตัวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้งแก่คนตรงหน้า

 

ฮ่าๆ อย่าคิดมากน่ะเด็กน้อย ฉันเป็นอาจารย์การดูแลลูกศิษย์ในการปกครองให้ดีที่สุดมันคือหน้าที่ของฉันไนท์แมร์ตอบกลับเด็กชายด้วยความเอ็นดู เด็กคนนี้เป็นเด็กที่ดีมากจริงๆ เอาเถอะเสียเวลามามากแล้ว เพื่อของเธอคงจะเป็นห่วงแย่

 

ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวครับตัวเข้าศาสตราจารย์รีมัสเก็บขวดยาไว้อย่างดีภายใต้กระเป๋าเสื้อคลุม

 

อ่า... ฉันลืมบอกถึงมันจะไม่ได้หายง่ายๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีทางหายนะคุณลูปิน ลองเก็บไปคิดดูให้ดีว่าเธอจะเลือกตัดมันออกไปหรือยอมรับและปรับตัวเข้าหาในสิ่งที่เธอเป็น ...มันก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวใช่มั้ยล่ะการเป็นมนุษย์หมาป่าน่ะขยิบตาข้างหนึ่งให้เด็กชายอย่างอารมณ์ดี

 

ครับศาสตราจารย์เพฟเวอเรลล์

 

 

 

TALK

                ก็จะประมาณนี้ล่ะนะ(ทำไมตอนนี้มันดูยาวๆงงๆหว่า?) ในตอนนี้มีหลายเหตุการณ์ดังนั้นค่อยอ่านกันนะคะ ช่วงเวลาที่ใช้ในตอนนี้คือเกือบจบชั้นปี 2 ของเด็กๆเลยคะ และประเด็นครอบครัวคือประเด็นแรกที่เราจะเล่นน้องหนูสเนปเขาคะ ประเด็นต่อไปก็มาลุ้นกันเนอะ

                สำหรับประเด็นหนูลูปินนั้นคือมนุษย์หมาป่าคะ ถ้าคนดูหนังจะเข้าใจว่าน้องถูกมนุษย์หมาป่ากัดตอนหลังจากเข้าเรียนแล้วน้องเลยกลายเป็นมนุษย์หมาป่า แต่จริงๆแล้วไม่ใช่นะคะ น้องโดนมนุษย์หมาป่ากัดมาตั้งแต่น้องเด็กๆแล้วคะ สัก 5 ขวบ เพราะพ่อน้องที่ทำงานอยู่กองออกระเบียบและควบคุมสัตว์วิเศษไปสบประมาท เฟนเรีย เกรย์แบ็ก(มนุษย์หมาป่าที่ถูกคุมตัวไปสอบสวนอยู่ว่าเป็นมนุษย์หมาป่ารึเปล่า เพราะขณะนั้นสังคมผู้วิเศษค่อนข้างรังเกียจมนุษย์หมาป่าเป็นอย่างมาก)ด้วยอารมณ์ชั่ววูบว่า มนุษย์หมาป่าเป็นปิศาจที่ไร้ความเป็นมนุษย์และสมควรตายทำให้เกรย์แบ็กโกรธแล้วพอหลุดจากการสอบสวนเขาก็เอาสิ่งที่พ่อน้องพูดไปเล่าให้เพื่อนอีกสองคน(ตน?)ฟัง และไม่นานน้องที่กำลังจะมีอายุครบ 5 ขวบในอีกไม่กี่วัน กำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียง เฟนเรีย เกรย์แบ็ก งัดหน้าต่างประตูห้องนอนเข้ามาและลงมือทำร้ายน้อง พ่อน้องเข้ามาในห้องนอนทันเวลาที่จะรักษาชีวิตของลูกชายและใช้คำสาปที่รุนแรงไล่เกรย์แบ๊กออกไปจากบ้าน แต่ว่านับจากนี้เป็นต้นไป น้องก็จะโตขึ้นมาเป็นมนุษย์หมาป่า 

                ชีวิตที่น่าสงสารพอๆกับป๋าสเนปก็ชีวิตน้องหนูรีมัสนี่แหละนะ แต่งให้สองคนนี้ได้กันซะดีมั้ย5555 ล้อเล่นคะ เคะxเคะ มาเจอกันอย่างนี้ใครจะกดใครก็ไม่รู้ อุ้ย!!! หลุด.... ถือซะว่าเราไม่ได้ใบ้อะไรนะ ลืมๆไปเถอะเนอะ(ใช้ผ้าคลุมล่องหนและเดินหายไปกับความมืด...)

 

เม้นกันเยอะๆน้า เราต้องการกำลังใจ ^0^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 519 ครั้ง

3,531 ความคิดเห็น

  1. #3321 manodcha (@manodcha) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:21
    หนุกดีๆๆ
    #3321
    0
  2. #2709 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 23:59
    ก้อเนาะลุคลูปินมันให้เคะได้เหมือนกัน
    #2709
    0
  3. #2644 เด็กฝันกลางวัน (@nurse-2544) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 21:57
    ลูปินเห็นเงียบเราว่าก็คงไม่ใช่เล่นน้า~~
    #2644
    0
  4. #2607 Ze'Nero (@06042002) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 18:11

    ผ้าคลุมล่องหนเอาไว้ใช้อย่างนี้นี่เอง

    #2607
    0
  5. #2605 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 08:48

    รอต่อนะจ๊ะ

    #2605
    0
  6. #2603 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 15:03

    รอค่าาา

    #2603
    0
  7. #2600 CCgallons (@Capricious) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 12:47

    รอจ้าาา
    #2600
    0
  8. วันที่ 25 กันยายน 2561 / 11:51

    อยากเห็นลูปินท้องนะเนี่ย หึๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2599
    0
  9. #2598 PalmPm (@Palm0) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 09:21

    รอน้าาาาา

    #2598
    0
  10. #2597 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 08:09
    โอ้ย ครอบครัวเพฟเวอเรลล์คือดีกันจริงๆ ฮรอลลลล
    #2597
    0
  11. #2596 pick-17 (@pick-17) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 07:44
    ก็อย่าทำให้เป็นเคะสิคะ ป๋าเนปเท่ได้ ลูปินก็หล่อลากได้เช่นกัน
    #2596
    0
  12. #2595 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 07:08

    สเนปจะคู่กับใครน้าาาาา
    #2595
    0
  13. #2594 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 06:38

    ใครจะคู่เนปปี้น้อออออ 2 แฝดป่าวว
    #2594
    0
  14. #2593 64529091 (@19092546) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 03:35
    รอคะ เข้ามาอ่านพอดียังไม่นอนเห็นอัปเลยแวะมาดู และคิดว่าคงนอนต่อไม่ได้เพราะอยากอ่านต่อ5555
    #2593
    0
  15. #2592 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 02:18

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #2592
    0
  16. #2591 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 02:18

    รับรู้ถึงความละมุนละไมของครอบครัวเพฟเวอเรลล์ อ๊ายยยย ฑดยเฉพาะทอมตอนมีลูกลิง(?)2ตัวเกาะหลัง และอุ้มเซฟเอาไว้ หอมแก้ม หอมผมแฮร์รี่เอ้ย ไนท์แมร์ อ๊ายยยยย ละมุนนนน ชอบบบบบบ
    #2591
    0