[END] Fic Harry Potter : Deepest of darkness [TMR/HP]

ตอนที่ 45 : [Darkness] XXXVII : Love doesn’t hurt, memory does. (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 541 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

[Darkness] XXXVII : Love doesn’t hurt, memory does.

 

 

(โทไบอัส & เซเวอรัส สเนป)


ไม่นานก็เปิดเทอมอีกครั้งการเรียนการสอนยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่น โดยเฉพาะการสอนวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดที่ไนท์แมร์ได้รับผิดชอบและมีทอมมาร่วมสอนด้วยในบางครั้ง นั้นสามารถเปลี่ยนทัศนคติของนักเรียนที่มีต่อศาสตร์มืดให้เป็นไปในทางที่ดียิ่งขึ้น

 

สำหรับวิชานี้ไนท์แมร์ทัศนคติด้านศาสตร์มืดของเขาค่อนข้างกว้างกว่าบุคคลากรหลายๆคนในฮอกวอตส์ ซึ่งอาจจะเพราะเขาไม่ได้มองศาสตร์มืดในมุมๆเดียวที่เป็นศาสตร์เวทมนต์ที่ชั่วร้าย อ้างอิงได้จากประวัติศาสตร์อาชญากรทางเวทมนตร์รวมถึงจอมมารแห่งโลกเวทมนตร์ที่ครั้งหนึ่งเคยเรืองอำนาจไปทั่วทั้งยุโรปอย่างเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ ทุกคนล้วนแล้วแต่เชี่ยวชาญเรื่องศาสตร์มืดทั้งนั้น

 

แต่นั่นมันก็แค่เหรียญด้านหนึ่งที่ผู้วิเศษส่วนใหญ่เลือกที่จะมอง แล้วเลือกที่จะไม่มองอีกด้านหนึ่งที่มันต่างต่างกัน ก็อย่างว่า...เหรียญมักมีสองด้านเสมอ

 

สิ่งที่เขาอยากจะสอนให้กับเด็กๆเข้าใจคือสิ่งที่เขาได้พบ ได้เจอ ได้เรียนรู้ และได้สัมผัสจากการไปแลกเปลี่ยนที่เดิร์มสแตรงก์ สถาบันการสอนคาถาพ่อมดแม่มดที่มีชื่อเสียงที่สุดอีกสถาบันหนึ่ง ซึ่งมุ่งเน้นให้ความสำคัญกับการเรียนการสอนเกี่ยวกับศาสตร์มืดเป็นอย่างมาก

 

และการที่ฮอกวอตส์เริ่มให้ความสำคัญกับวิชาการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดมากขึ้น ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะไนท์แมร์คิดอยากจะสนับสนุนทอมอีกทางหนึ่งนั่นเอง เพราะปัจจุบันทอมได้นำศาสตร์มืดเข้ามามีบทบาทในการพัฒนาสังคมผู้วิเศษอย่างแพร่หลายเป็นอย่างมาก ดังนั้นแล้วมุมมองจึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างหนึ่งที่เขาคิดว่าสามารถให้เด็กๆปรับตัวและเปิดใจได้ง่ายยิ่งขึ้น

 

คือนอกจากพัฒนาสังคมผู้วิเศษแล้ว...ก็เป็นการพัฒนาบุคลากรให้ยอดเยี่ยมยิ่งขึ้นอีกด้วย

 

แต่ส่วนของการพัฒนาก็คือส่วนของการพัฒนา ในตอนนี้ไนท์แมร์ได้ตัดสินใจเขียนจดหมายที่จ่าหน้าซองถึงคฤหาสน์แบล็กและคฤหาสน์พอตเตอร์ ว่าด้วยเรื่องการเก็บค่าเสียหายทั้งสถานที่และทรัพย์สินของฮอกวอตส์และส่งไปเป็นที่เรียบร้อย

 

ทำให้เช้าวันต่อมาเด็กชายบ้านสิงห์ทั้งสองได้รับจดหมายกัมปนาทไปตามๆกัน ถึงแม้จะสงสารแต่ก็สร้างความบันเทิงเล็กๆให้แก่เขาได้ไม่น้อย เพราะเด็กชายตัวแสบทั้งสองหูลู่หางตก(?)ได้ไม่นานก็สามารถกับไปร่าเริงได้ใหม่ในเวลาที่รวดเร็ว

 

แม้ว่าจะซุกซนและอยากรู้อยากเห็นมากไปสักหน่อย แต่เรื่องความฉลาดเฉลี่ยวก็ไม่เป็นรองใครเลยนับว่าเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์น่าส่งเสริมไม่น้อย ไนท์แมร์คิดว่าเขาน่าจะจับตาดูความสามารถของเด็กกลุ่มนี้โดยมองข้ามเรื่องความป่วนไปบ้างเพื่อที่จะได้เห็นศักยภาพจริงๆของแต่ละคนเขาจะได้ส่งเสริมได้อย่างถูกทางและมันจะเป็นผลดีไม่มากก็น้อยในวันข้างหน้าของพวกเด็กๆอย่างแน่นอน

 

แต่ไม่ใช่เพียงกลุ่มที่โดดเด่นเท่านั้นที่ไนท์แมร์จะสนใจ กลุ่มเด็กๆที่ถูกมองข้ามไปเขาก็คอมเฝ้ามองดูอยู่เสมอ การอยู่กับเด็กทำให้ไนท์แมร์รู้จักการสังเกตอารมณ์และคาดเดานิสัยของคน ยิ่งพวกกับการพินิจใจที่เขาใช้ได้อย่างคล่องแคล่วอยู่แล้ว แทบจะทำให้เขาดูคนเป็นจนถึงขั้นอ่านใจและคาดเดาการกระทำล่วงหน้าได้เลย

 

ดังนั้นไม่ว่าเรื่องอะไรเขามักจะก้าวนำคนอื่นอยู่หนึ่งก้าวเสมอ ซึ่งแม้แต่ทอมก็สู้ไม่ได้จนต้องหันไปฝึกการสกัดใจแทนจนทอมแทบจะกลายเป็นพวกตายด้าน

 

แต่พอพูดถึงทอมแล้วก็พูดถึงอีกคนที่แทบจะถอดแบบออกมาจากทอมหากไม่นับแฝดแล้วอย่างเซเวอรัส ที่ตั้งแต่ไปอยู่ที่คฤหาสน์เพฟเวอเรลล์ด้วยกันในช่วงปิดเทอมแล้วก็ติดพ่อทูนหัวของตัวเองไม่น้อยจนแทบกลายเป็นแฝดคนที่สามของตระกูลเพฟเวอเรลล์อยู่แล้ว

 

ซึ่งสำหรับไนท์แมร์มันเป็นเรื่องดีเพราะเซเวอรัสนั้นก็ถือว่าเป็นคนสำคัญและเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาเช่นกัน อะไรที่ทำให้ครอบครัวของเขามีความสุขได้ต่อให้ยากแค่ไหนไนท์แมร์ก็จะทำ

 

...เพราะ...ไอลีนไว้ใจให้เขาดูแลลูกที่เธอรัก

 

...และเขาก็จะไม่ทำให้รุ่นน้องที่เขารักมากที่สุดอย่างเธอต้องผิดหวังอย่างแน่นอน...ให้สมกับความไว้ใจ

 

อย่างตอนนี้ที่เขาและทอมมายืนอยู่ที่หน้าบ้านหลังเล็กที่สุดตรอกช่างปั่นด้ายริมแม่น้ำ บ้านของเซเวอรัสที่ตอนนี้มีชายอายุไล่เลี่ยกันกับพวกเขากำลังเมามายนอนกอดขวดเหล้าราคาถูกอยู่หน้าประตูบ้าน แม้ตัวของเขาจะคละคลุ้มไปด้วยกลิ่นเหล้าแต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ไร้สติไปเสียทีเดียว

 

เมื่อโทไบอัส สเนป รู้สึกได้ถึงการมาของผู้มาเยือนแม้เสียงฝีเท้าจะเบามาก แต่เจ้าตัวก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะเงยหน้าขึ้นมามองในตำแหน่งที่ไนท์แมร์กับทอมกำลังเดินมา คิ้วสีเข้มขมวดเข้าหากันบวกกับนัยน์ตาสีแดงกล่ำจากฤทธิ์สุราทำให้ใบหน้าคมเข้มที่ถูกปกปิดด้วยหนวดเครารุงรังดูไม่น่าเข้าใกล้แม้แต่น้อย

 

ดูคล้ายเซเวอรัสมากทีเดียวถ้าไม่นับผิวสีเข้มนั่น...ไนท์แมร์พูดกับทอมแผ่วเบา โดยร่างสูงที่เดินอยู่ข้างกันพยักหน้ารับคำอย่างเห็นด้วยกับคนรักของตน

 

ถึงจะไม่พอใจกับสภาพแวดล้อมรอบตัวนัก แต่ทอมก็ไม่คิดอะไรมากนอกจากจะมาพูดธุระของตนเองกับโทไบอัส สเนป พ่อแท้ๆของลูกทูนหัวของตน ซึ่งธุระที่ว่านี่คือข้อเสนอที่เขาคิดว่ามันจะมีผลลัพธ์ที่ดีไม่ว่าชายคนนี้จะตอบตกลงหรือปฏิเสธก็ตาม

 

สายัณห์สวัสดิ์คุณสเนป ผมทอม เพฟเวอเรลล์ เป็นพ่อมดและเป็นพ่อทูนหัวของลูกชายคุณทอมกล่าวกับชายตรงหน้าเมื่อหยุดยืนอยู่ในระยะที่เหมาะสมวาดมือออกเพียงครั้งเดียวเก้าอี้บุนวมสีเขียวมรกตตัวใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมาจากอากาศ จากนั้นเขาก็นั่งลงโดยมีไนท์แมร์นั่งไขว่ขาอยู่ที่เท้าแขนด้านซ้ายมือพร้อมรอยยิ้มบางๆประจำตัว และขอแนะนำภรรยาของผมไนท์แมร์ เป็นรุ่นพี่คนสนิทของภรรยาคุณไอลีน

 

แววตาสีน้ำตาลเข้มเหลือบแดงนิ่งเรียบไร้ระลอกคลื่นของทอมสบเข้ากับดวงตาสีดำมืดแฝงความแข็งกร้าวของฝ่ายตรงข้าม

 

แกต้องการอะไรจากฉัน!”โทไบอัสกระแทกเสียงอย่างโกรธเกรี้ยวตอบกลับมา

 

เรื่องลูกชายคุณ ผมมีข้อเสนอบางอย่างเกี่ยวกับเขา และผมหวังว่าคุณจะให้คำตอบที่น่ายินดีคุณสเนปทอมยังคงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

 

เพล้ง!!!

 

ทำไม! อยากได้ไอ้ตัวประหลาดนั่นน่ะเหรอ? ก็เอาไปสิ เอาไปเลยฉันไม่ต้องการ ไร้ประโยชน์เหมือนแม่มันนั่นแหละ!! ตายไปแล้วยังทิ้งภาระไว้ให้ฉัน ถ้าพวกแกอยากได้มันนักก็เอาไปเลย ไม่ต้องมาพูดให้เสียเวลา ไอ้พวกตัวประหลาด!!!”

 

โทไบอัสขยะแขยงกับพวกประหลาด ผิดมนุษย์ทั้งหลาย แม้อากาศหายใจก็ยังไม่อยากใช้ร่วมกับมันพวกที่ไม่สมควรมีอยู่บนโลกอย่างบุคคลทั้งสองตรงหน้า หรือแม้แต่...ภรรยากับเด็กชายที่ได้ชื่อว่าลูกของตนเอง

 

หึ ก็แค่พวกตัวประหลาดบัดซบ ไปตายให้หมดซะได้ก็ดี...น่ารังเกียจ!”

 

จบประโยคดังกล่าวเจ้าตัวก็เดินเข้าไปในบ้านหลังเล็กแล้วปิดประตูเสียงดังลั่นไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ปล่อยให้สองสามีภรรยามองหน้ากันอย่างไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อกับสถานการณ์

 

ก็คำตอบมันเหมือนจะชัดเจน แต่แววตาของอีกฝ่ายมันมีอะไรสักอย่างที่บ่งบอกถึงความขัดแย้งในการกระทำของเจ้าตัว

 

สรุปแล้ว...นอกจากจะไม่ได้ยื่นข้อเสนอแล้ว เขายังยกเซเวอรัสให้เราแบบไม่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเลยใช่มั้ย?”ไนท์แมร์ถามขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจ เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนเขาตามไม่ทัน

 

ตุ้บ!!!

 

อ่า...คงจะเป็นอย่างนั้นแหละที่รักทอมยังไม่ทันได้ตอบ สิ่งของต่างๆรวมถึงกระดาษที่ดูเหมือนจะเป็นเอกสารหลายแผ่น ก็ถูกโยนออกมาจากหน้าต่างบ้านหลังเล็ก

 

เอาเถอะโทไบอัสก็ตกลงแล้ว ของและเอกสารจำเป็นของเซเวอรัสเราก็ได้แล้วว่าแล้วก็โบกไม้กายสิทธิ์รวบของที่ว่ามาอยู่ในอ้อมแขน งั้นเราก็กลับกันเถอะครัล ผมคิดว่าเจ้าของบ้านเขาคงไม่อยากต้อนรับเราต่อแล้วล่ะ

 

ร่างสูงพยักหน้ารับคำของคนรัก มือแกร่งรวบของที่อยู่ในอ้อมแขนเล็กมาถือไว้แทน ยื่นแขนไปให้คนตัวเล็กจับไว้จากนั้นร่างทั้งสองพร้อมทั้งเก้าอี้ที่ทั้งคู่เคยนั่งอยู่ก็หายไป...

 

.

.

.

.

.

.

.

.

 

[TOP SECRET : LAST MEMORY OF TOBIAS SNAPE]

 

ฉันหวังว่าพวกนั้นมันจะดูแลแกได้ดีกว่าคนเห็นแก่ตัวเองอย่างฉัน ตามที่เธอหวังเสมอมา...ไอลีนยอดรักของฉัน

 

ตลอดชีวิตผู้ชายไม่ได้เรื่องของโทไบอัส ครั้งหนึ่งเคยได้พบเจอผู้หญิงที่ดีมากๆ ผู้หญิงไม่เหมาะสมกับเขาเลยสักนิดอย่างไอลีน พริ้นซ์ แม้ในตอนแรกเขาไม่ต้องการที่จะใช้ชีวิตคู่กับเธอแม้แต่น้อยเพราะเธอคือความผิดพลาด คือสิ่งต้องห้ามของคนธรรมดาอย่างพวกเขา เธอคือแม่มด..

 

แต่ด้วยความเมาอย่างไม่ได้สติทำให้ในวันหนึ่ง เขาเผลอขืนใจเธอจนเธอตั้งครรภ์ลูกของเขา ถึงจะพยายามปฏิเสธทั้งคู่มากเพียงไรแต่จิตใต้สำนึกก็มักจะทำให้เขาตอบรับดูแลเธอและลูกอย่างดี สุดท้ายเขาก็เผลอรักไอลีนจนได้ แต่เพียงไม่นานเมื่อเธอคลอดลูกของเราเวลาชีวิตของเธอก็น้อยลง...

 

เขายอมรับไม่ได้..ตัวเขาไม่อยากยอมรับความจริงว่าสักวันหนึ่งในเวลาอันใกล้เขาจะต้องเสียเธอไป จนทำเรื่องเลวทรามที่ทำร้ายทั้งเธออันเป็นที่รักและลูกของเรา เรื่องที่เหมือนจะเล็กน้อยสำหรับคนทั่วไปแต่กลับเป็นเรื่องที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของโทไบอัส เรื่องที่เขา..ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้เลย...

 

เขาทำทุกอย่างพังเองกับมือ...ผู้ชายโง่ๆที่มีของดีอยู่กับมือถึงสอง...แต่กลับรักษาเอาไว้ไม่ได้แม้เพียงหนึ่ง เพราะความโง่เขลาของตน

 

สำนึกได้ตอนที่สาย... เขาทำได้เพียงแค่ส่งสิ่งสำคัญสิ่งสุดท้ายในชีวิตของเขาให้อยู่ในที่ที่ดีที่สุดและปลอดภัยที่สุดเพียงเท่านั้น ...เซเวอรัส ลูกชายคนสำคัญของผู้ชายที่ชื่อโทไบอัสและหญิงอันเป็นที่รักไอลีน

 

ยกโทษให้ผมด้วยไอลีน รอผมนะยอดรัก...ผมกำลังจะไปหาคุณแล้ว...เมื่อคุณเลือกที่จะเชื่อใจพวกเขา ผมเองก็ทำได้เพียงเชื่อมั่นในการตัดสินใจของคุณ ตามคำสัญญาสุดท้าย...ที่ผมจะสามารถรักษามันเอาไว้ได้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตของผมหรืออะไรก็ตาม...

 

 

Love doesn’t hurt, memory does...

ความรักไม่ได้ทำให้เจ็บปวดหรอก ความทรงจำต่างหาก...

 

 




 

 

 

 

TALK

                ก็ไม่คิดว่าจะจบตอนแบบซดมาม่า แต่ฟังเพลงไปด้วยแล้วเราเพลินไปหน่อย แล้วคิดว่าส่วนนี้ก็โอเคดีและไม่อยากลบก็เลยกลายเป็นอย่างนี้ไปคะ นับว่าหายไปนานสำหรับเรื่องนี้แต่ไม่ค่อยมีเวลาจริงๆคะ งานเยอะกิจกรรมแยะ ชีวิตวุ่นวายจนขนาดเวลานอนเรายังรวน

                ก็มีคำถามหนึ่งที่เราเห็นแล้ว แล้วคิดว่าตอบให้คอมเม้นมันไม่พอเลยจะขอยกมาตอบที่ทอร์คเลยแล้วกันนะคะ คือ คห.2,548 คุณ uriellakira ที่ไดถามเราว่า อยากรู้ว่าถ้าไรท์เขียนจบจะทำหนังสือไหมค่ะแน่นอนว่าต้องขอชี้แจงก่อนว่าเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคแน่นอนว่าไม่สามารถที่จะส่งพิจารณาสำนักพิมพ์ได้ และเราก็ยังคงเป็นหนักศึกษา ปี 2 ยังคงใช้เงินพ่อแม่เรียนอยู่ เราไม่ได้มีต้นทุนในการทำขนาดนั้น แต่! ถ้าเลือกได้ครั้งหนึ่งในชีวิตของนักเขียนนิยายโนเนมแบบเรา ก็อยากจะมีหนังสือนิยายตีพิมพ์หรือทำมือของตัวเองดูสักครั้งเช่นกันคะ เพราะฉะนั้นคำตอบคือเป็นไปได้นะคะถ้าเราจะทำหนังสือ แต่มันก็ต้องขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้อ่านหลายๆท่านว่ายอดมันเป็นจุดที่เรารับได้รึเปล่า เราและคนอ่านจะขาดทุนมั้ยถ้าทำมันขึ้นมา ปัจจัยมันมีหลายอย่างคะซึ่งแน่นอนว่าสมมติว่ายอดความต้องการของคนอ่านมันเข้าเป้าที่เราตั้งไว้ เราก็อาจจะเอาไปปรึกษาพ่อว่าเขาพอจะช่วยเราได้มั้ย? เพราะพ่อเราก็สนับสนุนเราในระดับหนึ่งเช่นกันคะ

                ขอบคุณสำหรับการติดตาม คอมเม้นที่น่ารักและเป็นกำลังใจให้เราได้เสมอ ทั้งของนักอ่านเก่า นักอ่านใหม่ นักอ่านเงาทุกท่านนะคะ แม้เราจะไม่ได้มีความสามารถมากมายหรือมีหนังสือเหมือนเรื่องอื่นๆ แต่เราก็เขียนด้วยใจไม่ต้องการอะไรตอบแทนนอกจากความรักและคอมเม้นน่ารักๆของทุกคนนะคะ

เม้นกันเยอะๆเน้ออออออ~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 541 ครั้ง

3,531 ความคิดเห็น

  1. #3447 mayajantra (@mayajantra) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43

    ยังไงพ่อก็คือพ่อ ไม่สามารถตัดขาดได้เขาคงไม่อยากให้ลูกชายมาเห็นตัวเองในตอนนี้

    #3447
    0
  2. #3273 fanclub-tk (@fanclub-tk) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 00:20
    ร้องไห้เลยอ่ะ ตรงpart ของโทไบอัสอ่ะ ฮือออออ
    #3273
    0
  3. #2586 HokitoOji (@HokitoOji) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:15
    สมน้ำหน้าอิโท//โทษๆอินเกิน
    #2586
    0
  4. #2584 I'm kan. (@kanyakorn1409) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 11:07
    งื้ออ ชอบนิยายเรื่องนี้มากค่ะ น่ารักกก
    #2584
    0
  5. #2570 Dlasriddle (@Delphi) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 05:24
    งือสนุกมากเลย​ ถ้ามีหนังสือ​เราซื้อแน่นอน​ค่ะ
    #2570
    0
  6. #2569 PunchM (@PunchM) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 04:52

    ชอบนิยายไรท์~~~~~

    #2569
    0
  7. #2568 un-til_dawn (@Strawberry-sai) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 00:49
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ ถ้าทำหนังสือซื้อแน่นอนนนนน
    #2568
    0
  8. #2567 Heart (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 00:28

    น้ำตาไหลเลย ไรต์ใจร้าย????

    #2567
    0
  9. #2565 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 14:59

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #2565
    0
  10. #2564 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 10:23

    เศร้าแปป


    #2564
    0
  11. #2563 pramekung2545 (@pramekung2545) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 10:22

    สรุปเ-้×จริงๆเรื่องนี้มีแค่ตาแก่2ประตูเหรอครับ

    #2563
    0
  12. #2562 P.Tala (@phitthayarat) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 09:59
    ไรท์ค่ะเราสนใจที่จะซื้อหนังสือน่ะค่ะ
    #2562
    0
  13. #2561 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 07:24
    เป็นพ่อที่ดีเหมือนกันนี่นา
    #2561
    0
  14. #2560 Daree (@Buddaree) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 06:50
    เราเคยซื้อหนังสือแฟนฟิคที่เขียนในเด็กดี ทำไมเค้าถึงไปตีพิมได้ล่ะ? เชื่อว่าถ้าหากทำเล่มคงมีหลายคนสนใจ เราเองก็เหมือนกัน
    #2560
    0
  15. #2559 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 06:07

    โทไบอัล สเนป นายเป็นคนเสียสละจริง T∆T

    #2559
    0
  16. #2558 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 05:23
    เพราะรักคือการเสียสละ.....ขอให้กับคุณสเนปเลยค่ะแงงง คุณยอมเสียสละให้เขาไปเจอกับสิ่งที่ดีๆ ขอบคุณนะคะฮือ ไนท์แมร์กับทอมต้องดูแลน้องได้ดีแน่ๆ
    #2558
    0
  17. #2557 The KINGDOM (@naanaonenet) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 02:11
    อื้อหืออออออออออ
    #2557
    0
  18. วันที่ 13 กันยายน 2561 / 01:55
    งื้ออออออ
    #2556
    0
  19. #2555 nattha_thari (@natthasata) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 00:41
    จุกกับท้ายตอน ฮือ......
    #2555
    0