สอบO-NETและพบเจอเธอคนเก่า^^

สอบวันนี้อยากจะบอกว่าไม่ยากและไม่ง่าย-*-!!~มันก็พอทำได้แหละนี แต่มันเยอะเวอร์!!~
อยากจะบ้าตายเอิ้กๆ อันไหนทำได้ก้อทำอันไหนเดาได้ก็เดาไปตามประสา อ่านโจทย์แล้วพอทำได้ก็คิด อันไหนแล้วงงประมาณว่าอะไรวะเนี่ย??เราจะไปเสียเวลาคิดทำไม?กาๆไปเหอะ......น่านคะแนนมันถึงได้ออกมาดีมากมายไง!!~ -*-
วันนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนปกติไม่เหลือร่องรอยของวันที่เศร้ากันเมื่อวาน^^รอยยิ้มกับคำถามที่ตรงเข้ามา!!~
"ทำได้มั้ย?"...."ได้ทำหนะสิฮ่าๆ"คำถามยอดฮิตเลยของวันนี้ครูโครตโหดบอกให้นั่งรอจนหมดเวลาถึงจะออกห้องสอบได้ทรมานน.ร.วะก็แหมดูดิกำหนดเวลาให้ทำ2ชม.เสร็จตั้งแต่ชม.แรกยังไม่หมดดี แล้วอีกชม.ถัดไปให้นฃั่งจ้องข้อสอบที่ไม่คิดแม้จะเปิดกลับไปอ่านอีกรอบ แสนทรมานT T และเมื่อเสียงประกาศหมดเวลา!!~ระฆังสวรรค์โดยแท้กลับบ้านเฟ้ย!!~ แต่....เดี๋ยว!!~ เอี้ยดดดด!!~เพื่อนมันเบรกด้วยถ้อยที่แสนรันทดใจ"ครูนัดไปติวสังคมวะ"...- -" "แป่วชีวิตตูสอนเสร็จง่วงก้อง่วง เบลอก้อเบลอยังต้องมานั่งติวต่อ ไปนอนในห้องได้ไหมเนี่ย"
"ชั่งมันเหอะครูติวก็ติวไป ขอตัวกลับบ้านละ"- -"~ว่าแล้วก้อจรลีกลับไปทันใด ตึง!!~ตึง โครม ปัง!!~ห้องนอน!!~อ้ากห้องนอนนนน ยะโฮ่วมาถึงแล้วววห้องน๊อนนน จาหลับมันซักหลายๆงีบฮ่าๆและเมื่อหลับตาลง((มือยังถอดถุงเท้าอยู่)) "หัวใจทนไม่ไหวแล้ว รับอะไรไม่ไหวแล้วชั้นไม่อยากนั่งรอขอเลือกเดินหนีไป"เสียงมือถือที่ตั้งไว้เพื่อใครบางคนก็ดังขึ้น.....ใช่แล้วเบอร์นั้นจิงๆคนคนนั้นจิงๆ ดีใจที่โทรมาแต่ไม่อยากรับเพราะรู้ว่าเรื่องที่ต้องการจะพุดมันคืออะไรเพราะงั้น......จึงรับT T((น่าเศร้าจิงกรู รับเองเจ็บเองอีก))เสียงตามสายกรอกลงมา
ฮัลโหล
หา!มีไร
อยู่ไหนเนี่ย
อยู่บ้านแล้วจะนอนอยู่เนี่ย
เฮ้ยไม่ต้องนอนๆออกๆมาๆ
ออกไปไหน?
ออกมาก็รู้เองน่า
ออกไปไหนเล่า
มาที่ร.ร.อนุบาลดิ
ไปไม?จะเลี้ยงรุ่นกันตอนนี้เรอะ
ตลกละรีบมาๆ
ไม่ไปไม่ว่าง ง่วง จะนอน!!~
หรือจะให้ไปตามถึงบ้าน!!~
เอ่อ.....((มาก้อดีนะ))ไม่เป็นไรเดี๋ยวออกไปเองก็อได้วะ 
ดีม้าก^^รออยู่หน้าร.ร.นะ
เออ!!!~
................................
แล้วสุดท้ายก็ออกไปกับมมันจนได้แหละนะ แต่อยากจะบอกมันเหลือเกินว่า!!~ถ้าจะเรียกไปนั่งคุยแค่15นาทีด้วยเหตุผลที่ว่าไม่มีเพื่อน!!~เนี่ยขอเหอะ คนจะนอน-.- ก็ดีใจหรอกนะที่เห็นกันสำคัญแต่.....อยากสำคัญเวลามีความสุขบ้างจะได้ไหม-.-
แต่เอาเหอะไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้เห็นใบหน้าที่มีรอยยิ้มของเธอที่มีให้กันมาตลอดแค่นั้นก็พอแล้วหละ ไม่หวังอะไรมากมายต้องตัดใจให้ได้!!~ เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเหมือนคนอื่นๆแล้ววันนั้นถ้าทำได้แล้วจะโดกอดคอเหมือนเดิม ไล่เตะกันแบบไม่คิดอะไร หัวเราะจากใจที่ไม่ใช่ฝืนยิ้ม ไม่หวั่นไหวใดๆกับทุกสิ่งทุกอย่างที่สื่อออกมา เป็นเพื่อนกันตลอดไป!!
เพราะเข้าใจแล้วว่าคำๆนี้ลึกซึ้งและมีค่าแค่ไหน ไม่อยากจะเป็นสิ่งใดแล้ว เพื่อนแม้จะไม่ข้างใจแต่จะอยู่ข้างกายตลอดไป!!~

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++