Love Is Me รักนี้ไม่มีบังเอิญ

ตอนที่ 11 : ของๆฉัน(นาย)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 402 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

"ร้อนชะมัด" เดินลงจากรถเมล์ไม่นาน

คนข้างๆผมก็เอาแต่บ่นว่าร้อนไม่หยุด

"ขอโทษละกัน ที่กูพามึงมาลำบาก ถ้าคราวหน้า มึงก็เรียก Taxi มาละกัน"
ผมแอบรู้สึกผิดนิดหน่อย ที่พาคุณชายอย่างมันมาลำบาก

"ฉันแค่บ่นว่าร้อน.." มันมองหน้าผมด้วยสีหน้าเซ็งๆ

ก่อนจะเดินหนีเข้าร้านไป

"ไอ้แคนนน" เสียงเรียกคุ้นหูที่เหมือนผมไม่ได้ยินมานาน ดังขึ้นจากด้านหลังผม

"ไอ้กู๊ด ^^" ดีใจซะยิ่งกว่าถูกหวย

ตั้งแต่ปิดเทอมมาผมแทบไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนๆเลย

"มึงมาแถวนี้ได้ไงว่ะ แล้วมึงมาทำอะไร นี่กำลังจะไปไหน ละปิดเทอมเป็นไงบ้าง สบายดีมั้ยมึง ละนี่มึงกินข้าวยัง"

"...ไอ้แคนนนนน มึงให้กูตอบก่อน"
ไอ้กู๊ดก็ยังเป็นไอ้กู๊ดคนเดิม ช้ายังไงช้ายังงั้น

"เออว่ามา แต่มึงต้องตอบกูให้ครบนะ" ผมเปิดโอกาสให้มันพูด

"กูไปหามึงที่บ้าน เลม่อน น้องสาวมึงบอกว่ามึงทำงานอยู่ที่นี่ กูก็เลยแวะมาหา"

"ไม่ได้เจอนาน กูคิดถึงมึง" ไอ้กู๊ดพูดลากยาวจนจบประโยค

"หูยยยย กูก็คิดถึงมึง" ผมตรงเข้าไปรัดมันไว้จนแน่นด้วยความคิดถึง

"เอางี้ไหนๆมึงมาทั้งที วันนี้มากินเหล้ากัน แต่มึงจ่ายก่อนนะ เดี๋ยวกูทำงานได้ตังกูใช้คืน" ผมชวนไอ้เพื่อนรักให้มานั่งกินที่ร้าน

"มึงนี่ตลอดเลย"

"เออน่าป่ะ เพื่อนกู๊ด" ผมไม่รอให้มันลังเลนาน รีบลากคอมันเข้าร้านทันที

"โทษนะครับ คนนอก ร้านยังไม่เปิด เข้าไม่ได้" พี่การ์ดร่างยักษ์ เอามือกั้นไว้ไม่ให้ผมเข้าไปด้านใน

"อะไรอะครับพี่การ์ด นี่เพื่อนผมเอง" ผมพยายามอธิบายแต่ดูท่าทางพี่การ์ดคงไม่ยอม

"มีเรื่องอะไรกัน" ไอ้ติณณ์เดินลงมาเห็นเหตุการณ์พอดี

"พอดีพนักงานจะพาคนนอกเข้าร้านครับคุณติณณ์"
ทำไมพี่การ์ดขี้ฟ้องจังว่ะ

ไอ้ติณณ์มองหน้าผมอบ่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่

"ให้เข้ามา" ไอ้ติณณ์หันไปบอกพี่ร่างยักษ์

ผมได้ทียิ้มร่า เดินกอดคอไอ้กู๊ดเพื่อนรักเข้าร้านไป

"นาย 2 คน ตามฉันมาที่ห้อง"

ผม กับ ไอ้กู๊ดมองหน้ากันอย่างงงๆ แต่ก็เดินตามไปแต่โดยดี

"ที่ฉันอนุญาตให้นายพาเพื่อนเข้ามาได้ ไม่ใช่ว่านายมีอภิสิทธิ์พิเศษอะไร ฉันแค่ไม่ต้องการสร้างปัญหา ฉะนั้นเพื่อนนายต้องอยู่ในห้องนี้ จนกว่าร้านจะเปิด ส่วนนาย ไปทำงานของนายได้แล้ว"

ทันทีที่มาถึงห้อง ผมยังไม่ทันจะอ้าปากพูดอะไร
ไอ้ติณณ์ก็เล่นใส่มาเป็นชุด

"เออๆ ยังไงกูก็ขอบใจมึงละกัน ไอ้กู๊ด งั้นมึงนั่งเล่นไปก่อนนะ กูไปทำงานก่อน"
ผมยอมทำตามที่ไอ้ติณณ์บอก

อย่างน้อยเพื่อนรักผมก็ไม่ต้องถูกไล่ออกจากร้าน
นานๆจะได้เจอกันทีนึง ผมคิดถึงมันจะแย่

"น้องแคนนนน วันนี้น่ารักจังเลยนะคะ"

"ว๊ายๆๆๆ ผู้ชายของพวกเรามาแล้วมึง"

"แคนนน ปลดเสื้อในให้เราหน่อยซิ มือไม่ถึงอะ"

เห้อออออ ผมก็ยังคงไม่ชิน
กับการเดินเข้าห้องแต่งตัวที่มีแต่ผู้หญิงเยอะๆแบบนี้ซินะ
แทนที่พวกเธอจะอายที่มีผู้ชายอยู่ในห้อง
กลายเป็นผมที่ได้แต่เดินก้มหน้าทำอะไรไมถูก

ทามก็ไม่มา ไม่รู้วันนี้จะเป็นยังไงบ้าง

ผมรีบเปลี่ยนชุด
ออกมาช่วยจัดเตรียมความเรียบร้อยของร้านด้านนอก

"เดี๋ยวแคนขอไปเข้าห้องน้ำแปปนะครับพี่"
ผมหันไปบอกพนักงานคนที่กำลังช่วยยกเก้าอี้

"เธอมีอะไรอีก ฉันว่าวันนี้ที่ห้างฉันพูดรู้เรื่องแล้วนะ"

"มันจะไปรู้เรื่องได้ไง ก็คุณด่ามายด์ขนาดนั้น คิดว่ามายด์จะยอมหรอ"

"แล้วคุณจะเอายังไง"

"อันที่จริง....มายด์ก็ไม่ได้โกรธอะไรขนาดนั้น คุณอาจจะเมาจนจำะไรไม่ได้ เอาเป็นว่า คืนนี้ เราไปรื้อฟื้นความจำกันมั้ยคะติณณ์"

ผมตรงเข้าไปยืนแทรกระหว่างกลางตรงนั้น
แล้วโน้มคอไอ้ติณณ์ลงมาก่อนจะประกบปากของผมลงไปทันที

"ว๊ายยยยย นี่มันอะไรกันเนี้ยยยย"
เสียงแหลมกรี๊ดลั่นทันทีที่เหมือนจะตั้งสติได้

แล้วพลักผมเต็มแรงดีที่ไอ้ติณณ์คว้าแขนผมไว้ได้ทัน

"ติณณ์นี่นายเป็น...."
สีหน้ามายด์ สาวสวยที่ผมกับไอ้ติณณ์เจอกลางห้างวันนี้
มีท่าทีตกใจอย่างเห็นได้ชัด

"ฉันจะเป็นอะไรก็ช่าง แต่ฉันว่านี่ก็ชัดเจนพอแล้วนะ"
ไอ้ติณณ์หันมองหน้าผม

"พวกนายมันน่าขยะแขยงที่สุด"
มายด์ทำท่าขนลุก
ก่อนจะรีบเดินออกไป

"เอ่ออออ กูไปทำงานก่อนนะ" ผมตั้งท่าจะเดินหนี

"เดี๋ยว!!!" ไอ้ติณณ์ดึงแขนผมเอาไว้

"อะไรของมึงง ไอ้ติณณ์!!!" ผมได้แต่หลบหน้าไม่กล้าสบตา

"คิดว่าทำแบบนั้นแล้วฉันจะยอมปล่อยนายไปเหรอ"
เสียงไอ้ติณณ์ดูท่าทางมีเลศนัย ชอบกล

"ฮื้ออออออกูยังไม่ได้ทำอะไรเลย ปล่อยยยย กูจะไปทำงาน"
ผมพยายามรั้งตัวเองให้เดินหนีออกมา

แต่ไอ้ติณณ์ไม่ยอมปล่อยมือจากผมง่ายๆ

"โอเค งั้นฉันปล่อยนายไปทำงานก่อน แต่คืนนี้นายต้องกลับกับฉัน"
ไอ้ติณณ์ทิ้งระเบิดลูกใหญ่

ก่อนที่จะยอมปล่อยมือผมง่ายๆ
แล้วเดินกลับขึ้นห้องทำงานด้านบน

ผมมองตามหลังมันไปจนสุดทาง
เห็นไอ้กู๊ดที่ยืนมองมา

ผมตกใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่าไอ้กู๊ดมันมายืนตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
และไม่รู้ว่ามันเห็นอะไรบ้าง

สายตาที่มันมองมาทำผมรู้สึกแปลกๆ
จนไม่กล้าสบตาเพื่อนตัวเอง

เลยรีบเดินกลับเข้าไปทำงานต่อทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 402 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

505 ความคิดเห็น

  1. #259 aoh19 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:54

    กู๊ดนายเห็นใช้ป่าว5555

    #259
    0
  2. #47 ต้นกล้ากะใบชา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 06:30
    ติดตามทุกวันเลยจ้า
    #47
    0
  3. #43 catlovetm55 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:34
    ชอบมากจ้าาา จะรอ
    #43
    0