[BL] ปรมาจารย์ลัทธิมาร : กลับชาติมาเกิด LWJ x WIFI

โดย bbrave92

เมื่อปรมาจารย์อี๋หลิง ได้รับโอกาสให้มาเกิดใหม่ คนรู้จักเก่าในชาติที่แล้วจะจดจำเขาได้หรือไม่ โดยเฉพาะหลานวั่งจี

ยอดวิวรวม

32,741

ยอดวิวเดือนนี้

255

ยอดวิวรวม


32,741

ความคิดเห็น


279

คนติดตาม


1,977
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 9 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  17 ม.ค. 63 / 17:48 น.
นิยาย [BL] Ҩѷ : ѺҵԴ LWJ x WIFI

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


⚠️Warning⚠️ 


 เนื้อหาด้านล่างนี้และในฟิคมีสปอยล์ 
 โปรดอ่านก่อนเข้าไปอ่านเนื้อเรื่อง 







             ฟิคเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิยายวายจีนเรื่อง ปรมาจารย์ลัทธิมารของนักเขียนชื่อดังชาวจีน (โม่เซียงถงซิ่ว) มีรายละเอียดค่อนข้างมาก เพราะงั้นเพื่อให้เข้าใจเนื้อเรื่องทั้งหมด แนะนำว่าควรอ่านเล่ม หรือเสพมังงะ อนิเมะมาก่อนเพื่อความสะดวก และความเข้าใจเรื่องราวของตัวละครแต่ละตัว แต่ถ้าใครไม่ซีเรียสอยากตามเนื้อเรื่องไปพร้อมๆกันก็สามารถอ่านเลยก็ได้ค่ะ จะพยายามขยายความให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่ายๆนะคะ

             



บทนำ







"ไปซะ!!" 
"ไม่ เว่ยอิง ข้าจะอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆเจ้า" 
"ไปให้พ้น!" 
"เว่ยอิง --"  
"ส่งตัวเว่ยอู๋เซี่ยนมาให้พวกเรา วั่งจี"

!!!!

'ไม่นะ หลานจ้าน เจ้าไม่ควรชักดาบออกมาเพื่อปกป้องข้า นั่นอาวุโสของตระกูลเจ้านะ'  

"ละเว้นเขาเถิด แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่คนร้ายกาจ พวกท่านน่าจะทราบดี" 
"วั่งจี ลดดาบลง! มิเช่นนั้นแล้วเจ้าต้องรับโทษหนัก แม้แต่ข้าเองก็ไม่สามารถที่จะช่วยเจ้าได้" 
"พี่ใหญ่ วั่งจียินดีรับโทษ ขอเพียงพวกท่านปล่อยเขาไป อย่าทำร้ายเขา" 

 'ทำไมนะหลานจ้าน ทำไมเจ้าถึงต้องทำเพื่อข้าขนาดนี้ คนที่ข้าคิดว่าเป็นศัตรูเช่นเจ้า กลับยืนหยัดปกป้องข้าจนนาทีสุดท้าย เจ้าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน?' 

 "ถ้าเจ้าไม่หลีกทาง พวกเราก็ไม่มีทางเลือก"         


           สิ้นเสียงของหลานซีเฉินตระกูลหลานทั้ง 33 ก็บุกเข้าโจมตีใส่หลานวั่งจีอย่างดุเดือด เว่ยอู๋เซี่ยนที่บัดนี้อ่อนแรงลงเต็มทีมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเป็นกังวล ถึงแม้ชายหนุ่มที่ออกโรงปกป้องเขาจะมีความสามารถเก่งกาจเพียงใด หากแต่ถูกรุมอยู่เช่นนี้ชายหนุ่มก็ถือว่าเป็นรองอีกฝ่ายอยู่มาก เว่ยอู๋เซี่ยนที่ถูกหลานวั่งจีผลักให้เข้ามาหลบอยู่ด้านหลังหินที่ใหญ่ที่สุดในถ้ำ พยายามลากสังขารตนเองออกมา หมายจะช่วยเหลือ แต่แล้วก็ถูกสายตาคมกริบของหลานวั่งจีมองมาอย่างมีความหมาย 

 'หลบอยู่ข้างในนั้นอย่าออกมาเป็นอันขาด'         

            แต่มีหรือว่าคนอย่างปรมาจารย์อี๋หลิงผู้นี้จะยอมให้หลานวั่งจีสู้เพื่อเขาอยู่เพียงผู้เดียว แต่แล้วก่อนที่จะได้ออกจากตรงนั้น เว่ยอู๋เซี่ยนก็รับรู้ได้ว่าร่างกายของเขาตอนนี้ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิด 

"หลานจ้าน หลานวั่งจี!"         

            สายตาของเว่ยอู๋เซี่ยนจับจ้องไปยังคนที่สู้รบกับคนในตระกูลตัวเองอยู่อย่างไม่ลดละ ดวงตาเรียวของปรมาจารย์ร่างบางสังเกตเห็นแผลตามร่างกายของหลานวั่งจี ที่ถึงแม้ผู้สร้างรอยแผลเหล่านั้นจะไม่ได้หมายทำให้เจ็บหนัก แต่ก็ทำให้มีเลือดไหลซึมออกมาจนเลอะเทอะ พาให้ชุดที่เคยขาวสะอาดตาที่ชายหนุ่มสวมใส่ เต็มไปด้วยสีแดงจากเลือดของตัวเอง  


           "ยอมจำนนเสียเถอะวั่งจี เจ้าต้องปล่อยเขาไป เรื่องที่เจ้าหวังไว้คงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว จงยอมรับ" 
"ไม่! -- ปล่อยเขาตายไม่ได้ ตายไม่ได้พี่ใหญ่"        


           จบการพูดคุยของสองพี่น้อง ก็เกิดการต่อสู้กันขึ้นอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ การโจมตีกลับรุนแรงขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว และเป็นหลานวั่งจีที่พลาดโดนจับกุม ดวงตาคมเจิ่งนองไปด้วยน้ำตา หลานวั่งจีหันมาหาเว่ยอิง พร้อมกับคลายสะกดจุดให้ร่างบาง ก่อนจะตะโกนเสียงดังที่สุดในชีวิต  


"หนีไป เว่ยอิง!" 
    "หลานจ้าน เจ้า --" 
    "ไปเดี๋ยวนี้!!"          




           เฮือก!!!          


           "ฝันเรื่องเดิมอีกแล้ว"          

           ตั้งแต่เกิดมาสิบเจ็ดปี โม่เสวียนอวี่ ไม่เคยที่จะไม่ฝันเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องในอดีตชาติของตัวเขาเอง ปรมาจารย์อี๋หลิง (เว่ยอู๋เซี่ยน) ที่จริงมันมีตั้งหลายเรื่องในช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ของเขาที่น่าเก็บเอามาฝันกว่าเรื่องนี้ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงต้องฝันถึงแต่เรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา 

          แต่เรื่องความฝันอันนี้ก็ไม่น่าสงสัยเท่ากับเรื่องที่ว่า ทำไมเขาถึงได้เกิดมาทั้งที่ร่างและวิญญาณกระจัดกระจายไปคนละทิศทาง ยากจะต่อกลับมาดังเดิม แถมจำเรื่องในชาติที่แล้วได้หมดเกือบจะทุกอย่าง ทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นไปได้ ซ้ำชาตินี้ยังเกิดมาด้วยรูปร่างและหน้าตาที่สมบูรณ์แบบ ติดขัดอยู่เรื่องเดียวคือเกิดมาเป็นคนอาภัพ เป็นลูกนอกสมรสของพ่อ พอแม่ตายก็ถูกขับไล่ออกจากตระกูลจนระหกระเหเร่ร่อนไม่มีที่อยู่ หากไม่ได้ เวินหนิง (ที่ชาตินี้ก็มาเกิดใหม่และในชาตินี้ก็ยังคงมีชีวิต อีกทั้งยังมีหน้าตาหล่อเหลาและท่าทางดุดันเฉกเช่นตอนเป็นขุนพลผีของปรมาจารย์อี๋หลิง) ให้พักอาศัยอยู่ด้วย คงไม่มีที่ซุกหัวนอน         

           ถ้าจะเล่าถึงเรื่องเวินหนิง ว่าเว่ยอู๋เซี่ยนที่เกิดใหม่เป็นโม่เสวียนอวี่ผู้นี้เจอกับเวินหนิงได้อย่างไร คงต้องเริ่มที่วันหนึ่งคุณชายโม่ผู้น่าสงสารถูกเอามาโยนอยู่หน้าประตูเมือง ลูกนอกสมรสของใต้เท้าเวินแห่งฉีซาน นามเวินหนิง มาพบเข้าจึงช่วยเหลือไว้        

          โม่เสวียนอวี่แนะนำตนเองต่อหน้าเวินหนิงว่าเขาคือเว่ยอิง และได้ถามว่าอีกฝ่ายนั้นจดจำตนเองได้หรือไม่ ผลที่ปรากฎคือเวินหนิงไม่รู้จักชายหนุ่มนามว่า เว่ยอิง หรือนามเว่ยอู๋เซี่ยนมาก่อน เช่นนั้นตัวเขาเลยเข้าใจว่า ตนเองเป็นผู้ที่ระลึกชาติได้คนเดียว หากเจอคนที่หน้าละม้ายคล้ายคนรู้จักในอดีตคนอื่นๆ คงไม่มีใครจำเขาได้เช่นเวินหนิงผู้นี้ ที่จำเขาไม่ได้อย่างแน่นอน        

          เวินหนิงเล่าให้ฟังว่าตัวเขาเดินทางรอนแรมมาจากฉีซานเพื่อที่จะไปพบกับอาจารย์ที่ล่ำลือว่าเก่งกาจ สามารถฝึกคนธรรมดาให้เป็นยอดนักปราบมารได้ นามว่า หลานซือจุย เมื่อได้ฟังชื่อสกุลของคนที่เวินหนิงกล่าวถึง แววตาของเว่ยอิงก็สั่นไหวขึ้นโดยไม่รู้ตัว       

           "เว่ยอิง เจ้ารู้จักท่านหลานซือจุยหรือ?"  เวินหนิงถามเพราะตาของเขาเห็นว่าเว่ยอิงมีสีหน้าแปลกไปทันทีที่พูดถึงคนผู้นั้น       

           "ข้าเพียงเคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลนี้เท่านั้น แต่ท่านหลานซือจุยที่เจ้าว่า ข้าไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว" เว่ยอิงปฎิเสธออกไปทันที เพราะนี่เป็นชื่อที่เขาไม่คุ้นเคยในสกุลหลานแห่งกูซู หรืออาจเป็นเพราะในความทรงจำของเขามีเพียงแค่ชื่อ...

           ใครบางคนเท่านั้น  

           "ได้ยินมาว่า ท่านหานกวงจวิน หรือนาม หลานวั่งจี ผู้อาวุโสของกูซูเป็นผู้เลี้ยงดูท่านหลานซือจุยมาด้วยตนเอง ฝึกวิชา ถ่ายทอดทุกอย่างให้แก่เขา จนบัดนี้ได้ขึ้นเป็นอาจารย์แทน"        

           "อย่างนั้นเองหรือ แล้วท่านหะ หาน..."        

           "หานกวงจวินน่ะหรือ? เขาทำไมล่ะ?"        

           "เขาเป็นอย่างไรบ้าง"        

           จะยังคงอยู่ที่กูซูไหมนะ        

           "ท่านหานกวงจวินสิ้นอายุขัยแล้วล่ะเว่ยอิง ตั้งแต่ฝึกทุกอย่างที่ควรรู้ให้ท่านหลานซือจุย ว่ากันว่าท่านก็จากไปอย่างสงบ... ความจริงมีข่าวลือมาตลอดว่าท่านอยากไปนานแล้ว เพียงแต่ห่วงสำนัก และห่วงคนในสกุลหลาน"          

            จากไปแล้วหรือ หลานจ้าน....          
            เจ้า....          

             "นี่... ถ้าเจ้าฟังแล้วเศร้าน่ะ เลิกเศร้าเสียเถอะ ได้ยินว่าลูกหลานสกุลนี้ถ่ายทอดวิญญาณได้ ข้าได้ยินมาว่าท่านหานกวงจวินฝากวิญญาณไว้กับหลานชายที่เกิดในตระกูลคนหนึ่ง เป็นลูกชายของ หลานผิงอัน ภรรยาท่านหลานจิ่งอี๋ นางคลอดบุตรออกมา เรียกได้ว่าหน้าตาเหมือนกับหานกวงจวินทุกกระเบียดนิ้ว แถมยังใช้นามเดิม หลานวั่งจี อีกด้วย ตอนนี้ก็คงอายุประมาณเรานี่ล่ะเว่ยอิง"         

             "มีเรื่องแบบนี้ด้วยงั้นหรือ?" เว่ยอิงกลืนความโศกเศร้าในหัวใจก่อนหน้านี้กลับไปในทันที ที่เวินหนิงกล่าวกำลังหมายถึงหลานจ้านสละสังขารเดิมแล้วมาเกิดใหม่โดยใช้วิญญาณเดิมใช่ไหมนะ? ...          

             ทำเพื่ออะไร         

             "เว่ยอิง หากว่าเจ้าไม่มีที่ไป เจ้าจะไปที่กูซูกับข้าหรือไม่? อย่างน้อยข้าก็มีเจ้าไปเป็นเพื่อน แต่ถ้าเจ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร ที่นั่นกฎเยอะข้าเข้าใจ" เวินหนิงถามกึ่งห่วงใย กึ่งอยากให้เว่ยอิงไปเป็นเพื่อน ใบหน้าหล่อเหลามองมาอย่างมีความหวัง แล้วแบบนี้เว่ยอิงจะปฎิเสธผู้มีพระคุณได้อย่างไรกัน         

             "ข้าจะไปกับเจ้าด้วย" 

             คำตอบเรียกรอยยิ้มให้ปรากฎบนริมฝีปากอิ่มของเวินหนิง ก่อนที่จะเข้ามากอดคอเว่ยอิงและพาเดินไปด้วยกัน    

            นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเจอกันครั้งแรกของเว่ยอิงและเวินหนิง (หลังจากกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง)

            กลับมาที่ปัจจุบัน ตอนนี้เขาและเวินหนิงใกล้ถึงกูซูแล้ว ค่อยๆเดินทางนานแรมเดือน เวินหนิงคือคนที่ออกค่าใช้จ่ายที่พักในส่วนของเขาและเว่ยอิงทั้งหมดด้วยความเต็มใจ 

            'ข้า... อยากพบเจ้าแล้วหลานจ้าน คุณชายรองหลาน ได้ยินว่าเจ้ามาเกิดใหม่ ข้าเองก็เกิดใหม่ เราอายุเท่าๆกัน ถ้าเช่นนั้น เรามาทำความรู้จักกันใหม่ดีหรือไม่? คราวนี้ข้าไม่ใช่ปรมาจารย์อี๋หลิงอีกแล้ว ข้าเป็นเพียง...เว่ยอิง' 




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

279 ความคิดเห็น

  1. #279 Piyaratjj (จากตอนที่ 9)
    26 ส.ค. 64 / 17:02 น.
    แงงหายไปไหนนนนอยากอ่านต่อแล้ววว
    #279
    0
  2. #278 Peach2421 (จากตอนที่ 9)
    15 ส.ค. 64 / 19:15 น.

    คนรอจะตายแล้วค่ะค้างคาสุดๆ

    #278
    0
  3. #277 aphirumpa
    15 มี.ค. 64 / 22:33 น.
    /คงไม่ต้องแล้วใช่มั้ยคะ
    #277
    0
  4. 2 ก.พ. 64 / 13:41 น.
    ภาษาคือดีมากค่ะ 👀🤏💗
    #276
    0
  5. #275 Xioa_Xioa (จากตอนที่ 9)
    30 ม.ค. 64 / 16:50 น.

    อยากอ่านต่อ

    #275
    0
  6. #274 piyanatm (จากตอนที่ 9)
    22 พ.ย. 63 / 22:51 น.

    อยากอ่านต่อแล้ว รีบมานะจ๊ะ

    #274
    0
  7. #273 kulchada (จากตอนที่ 7)
    5 ก.ย. 63 / 08:53 น.
    มือไม่พาย เอาติง( 😆)ราน้ำ
    ทำให้การเดินทางชะงักโดยใช่เหตุ
    เป็นเรื่องที่ไม่ต้องเอามาใส่ใจนะคะ มันบั่นทอนกำลังใจซะเปล่าๆ
    สนใจแต่คนที่รักและเข้าใจเราดีกว่า
    มีความสุขกว่าเยอะเลยค่ะ
    เอาใจช่วยเสมอนะคะ❤️
    #273
    0
  8. #272 nee27111966 (จากตอนที่ 3)
    20 ส.ค. 63 / 01:25 น.
    ดีใจจังที่มาเจอเรื่องนี้...กำลังตามหาอยู่...ช่างดีต่อใจ..ขอบคุณไรท์มาก..เป็นอีกคนที่หลงวนในกูซูหาทางออกไม่เจอ(ไม่คิดจะออก555)
    #272
    0
  9. 15 ก.ค. 63 / 23:31 น.

    เขินนนนนนน
    #271
    0
  10. 15 ก.ค. 63 / 22:57 น.

    อยากให้มีอีกค่ะ
    #270
    0
  11. #269 kpup250 (จากตอนที่ 9)
    12 ก.ค. 63 / 18:31 น.

    โง้ยยยย เขิน!!!!!
    บ้าไปแล้ว เอะอะกอดดด เอะอะจูบ บ้าบอ~~
    เขินเด้อ
    //สนุกค่ะ รีบมาต่อน้าา ติดงอมแงมแง้วววว
    //สู้ๆค่ะ
    #269
    0
  12. #268 chibiku
    20 มิ.ย. 63 / 05:27 น.
    อยากอ่านต่อ...
    #268
    0
  13. #267 `KJJK (จากตอนที่ 9)
    17 มิ.ย. 63 / 14:55 น.

    รอค้าาาาา~ มาต่อน้าาาา~
    #267
    0
  14. #266 anna1122 (จากตอนที่ 8)
    14 มิ.ย. 63 / 00:45 น.

    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นอนจิกเท้าเล้วค้าาาาาาล่าาดดด

    #266
    0
  15. #265 Lunaria-hunter (จากตอนที่ 2)
    13 มิ.ย. 63 / 11:42 น.

    คุณชายรองหลานเดี๋ยวนี้ร้ายนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #265
    0
  16. #264 ทัชชา (จากตอนที่ 9)
    6 มิ.ย. 63 / 14:48 น.

    ไม่เขียนต่อแล้วเหรอคะ รออยู่น้าาา

    #264
    0
  17. #263 PEMY_NEVEL (จากตอนที่ 9)
    28 พ.ค. 63 / 17:35 น.

    fighting


    #263
    0
  18. #262 ไวน์
    24 พ.ค. 63 / 04:06 น.

    สนุกมาก อยากอ่านต่อ แต่ไรท์คงไม่ต่อแล้ว TT

    #262
    0
  19. #261 (๐°^°๐) (จากตอนที่ 7)
    21 พ.ค. 63 / 21:21 น.

    สู้ๆนะคะไรท์ น้องเป็นกำลังใจให้น้า~
    #261
    0
  20. #260 Namkhing_1649 (จากตอนที่ 2)
    21 พ.ค. 63 / 00:32 น.

    มีความบุ๊คุ่ด้วยนะคะ555
    #260
    0