Mark x you ft.luhan and got 7 ติวเตอร์จำเป็น - Mark x you ft.luhan and got 7 ติวเตอร์จำเป็น นิยาย Mark x you ft.luhan and got 7 ติวเตอร์จำเป็น : Dek-D.com - Writer

    Mark x you ft.luhan and got 7 ติวเตอร์จำเป็น

    โดย ChoiJY

    เมื่อเด็กเรียนเก่งอย่างมาร์ค ต้องมาสอนน้องสาวของเพื่อนสนิท มาร์ค : ฉันไม่ใช่คนดีนะที่จะยอมติวให้เธอฟรีๆ มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนสิ ฝากติดตามด้วยนะค่ะ

    ผู้เข้าชมรวม

    1,936

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    4

    ผู้เข้าชมรวม


    1.93K

    ความคิดเห็น


    8

    คนติดตาม


    88
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  20 ก.ย. 58 / 13:56 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    แนะนำตัวละคร

    มาร์ค 
    เป็นเด็กที่เรียนเก่งมากๆ ขนาดครูยังไม่รู้ลึกเหมือนมาร์ค [พี่มาร์คผู้รู้รอบด้าน]



    ลู่หาน
    เป็นพี่ชายต่างพ่อกับฮวานึล



    ฮวานึล =คุณ
    เป็นเด็กที่สมองดี เรียนเก่ง แต่ชอบโดดเรียน



    แจ็คสัน
    เป็นคนที่สนิทกับคุณมาก เวลาที่คุณโดดเรียนมาเขาก็จะพาคุณไปเที่ยว


    โบอา
    เป็นเพื่อนสนิทของฮวานึล







    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

      สวัสดีครับ ผม มาร์คน่ะครับ ตอนนี้ผมกำลังนั่งรอเพื่อนอยู่ครับ เพื่อนผมน่ะมันชื่อลู่หาน มันบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับผมมันเลยนัดผมออกมาเจอ



      ทีร้านกาแฟแต่ตอน ผมยังไม่เห็นแม้แต่เงาหัวมันเลย



      '' เอ้ยมาร์คมารอนานยังว่ะ ''



      '' ลู่หานแกมีอไรจะคุยกับฉันว่ะ '' มาร์คเริ่มเปิดประเด็นถามก่อน



      '' คือ...น้องฉันอ่ะ จะสอบแล้วแต่ยังชอบโดนเรียนไปเที่ยวกับไอร่แจ็คสัน ฉันก็เลยจะให้แกไปติวให้ยัยฮวานึลน่ะ''



      '' ทำไมฉันต้องไปติวให้ยัยตัวแสบนั้นด้วยล่ะ ''



      '' ก็แกเรียนเก่งนิ ''



      ''น่ะน่ะน่ะมาร์คน่ะ''ลู่หานพูดพร้อมเอาหน้าไปถูที่แขนมาร์ค



      ''  เออ ก็ได้ ''



              mark talk

      นี่ผมได้ยินไม่ผิดใช่ใหม แจ็คสันมันโดดเรียน แถมยังพาน้องไอร่ลู่หานโดดด้วย  แล้วผมต้องไปติวให้ยัยฮวานึล

      เพราะแจ็คสันคนเดียวเลยแท้  แต่ผมว่ามันแปลกน่ะทำไมไอร่ลู่ถึงต้องให้ผมไปติวให้้องมันแทนที่มันจะจ้างครูมาอน
              end mark talk



      at  19:00 pm

      '''นี่แจ็คสันขอบคุณมากน่ะที่เลี้ยงข้าวเย็นฉันวันนี้''คุณพูดพร้อมเดินตามแจ็คสันออกมาจากร้าน



      '' ไม่เป็นไรหรอก เราเพื่อนกันนิ"



      " ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายน่ะที่ฉันจะโดดเรียนมาเที่ยวกับนาย"



      "ทำไมอ่ะ why?? "



      "ก็พี่ลู่หานนะสิบอกว่าจะจ้างติวเตอร์ให้ฉ้น แถมให้ฉันย้ายไปอยู่คอนโดกับติวเตอร์คนนั้นด้วย''



      " เธอจะไปอยู่คอนโดของติวเตอร์หรอ"



      '' ป่าว ติวเตอร์เค้าจะย้ายเค้ามาอยู่ที่คอนโดพี่ลู่น่ะ แล้วฉันก็ต้องไปอยู่ในคอนโดพี่ลู่ด้วย''



      ด้านมาร์ค

      " นี่หรอคอนโดที่ไอร่ลู่ให้มาอยู่ไกลชิบหายเหนื่อยก็เหนื่อย"มาร์คพูดพร้อมทิ้งตัวนอนลงบนเตียง และจากนั้นก็หลับไป



      " ย๊า~ ไฟมาดับอะไรตอนนี้ว่ะ " คุณกำลังเดินงมมืดไปหาเตียง



      ตอนนี้คุณกับมาร์คกำลังนอนอยู่ตียงเดียวกันเพราะว่าไฟดับคุณเลยไม่รู้ว่าสิ่งที่อยู่ข้างคุณคือมาร์คไม่ใช่หมอนข้าง

                                                               

      "อื้อ เช้าแล้วหรอเนี้ย" เมื่อร่างบางตืนขึ้นก็รู้สึกว่ามีอะไรมาวางทาบไว้ที่เอว เมื่อมองไปดูก็พบกับแขนของใครก็ไม่รู้



      "อร้ายยยย นายเป็นใคร" เมื่อได้สติฮวานึนก็รีบลุกขึ้นมาจากเตียงด้วยความเร็วแสง



      "อื้อ  เสียงดังอะไรแต่เช้าเนี้ย"ร่างหนาของมาร์คตื่นขึ้นมาเพราะอีกคนนั้นกรี๊ดเสียงดัง



      "นายเป็นใคร"



      "ฉัน มาร์ค ต้วน เธอ คือ น้องไอร่ ลู่หานใช่ป่ะ"มาร์คพูดพร้อมลุกขึ้นมา



      "ใช่ นายคือ ติวเตอร์ "ฮวานึลพูดพรางชี้ไปที่มาร์ค



      "อืม ฉันเอง"มาร์คตอบ



      3ชั่วโมงต่อมา

      "วันนี้ เราจะติววิชาคณิตศาสตร์น่ะ"มาร์คพูดพร้อมเดินหอบหนังสือมา



      "ว่าไงน่ะ วิชา คณิต โหว ฉันเกลียดวิชานี้ที่สุดเลย"ร่างบางเบะปาก3วินาที



      "ถึงจะเกลียดยังไงเธอก็ต้องติว"มาร์คขึ้นเสียง



      hyaneul talk

      เพื่อนพี่ลู่หานก็คือพี่มาร์คหรอนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยสงสัยกันใช่ใหมล่ะว่าทำไมฉันถึงรู้จักพี่มาร์ค


      ในสมัยที่พี่มาร์คอยู่มัธยมตอนปลายฉันกับพี่เค้าเคยเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน และพี่เค้าก็เป็นเพื่อนสนิทของพี่ลู่

      แต่เค้าไม่เคยเห็นหน้าฉันหรอก ตามจริงแล้วฉันก็จะบอกชอบพี่เค้าตั้งแต่ตอนนั้น แต่พี่เค้าก็ไปขอรุ่นพพี่อีกคนเป็นแฟน ตั้งแต่วันนั้นมาฉันก็พยายามตัดใ

      จากพี่มาร์ค แต่รักครังแรกใครมันจะไปลืมได้

      end talk


                                                                                           
      ผ่านไป สามชั่วโมงแล้วที่ฉันนั่งนับนิ้วมือนิ้วเท้ากับโจทย์คณิตของผู้ชายที่มีนามว่ามาร์คต้วน  ก็อย่างที่ทุกคนรู้คือ ฉันเป็นคนที่ตกคณิตศาสตร์มากๆๆๆ ขนาดอ่านหนังสือสอบ ก็ยังสอบตกอยู่ดี [อันนี้เอามาจากชีวิตของไรท์เอง ตกคณิต ]


      "ทำไมมันถึงยากอย่างนี้เนี้ย สมองนี่คิดเป็นแต่โจทย์ยากๆหรือไง "ฉันที่นั่งบ่นกับโจทย์ที่เรียกได้ว่ายากมากๆๆๆ



      "อะไรของเธอเนี้ย แค่นี้เอง ยากหรอ ออกจะง่ายจะตาย"



      "ก็ใช่นะสิพี่ก็รู้ว่าฉันฉลาดน้อยเรื่องคณิต"



      "จะโง่ก็โง่เหอะอน่า อย่าพูดให้ตัวเองดูดี "



      "อืมมม"

      "มานี้เดี่ยวพี่จะสอน" มาร์คนั่งลงข้างๆฉันพร้อมกับจับปากกา เตรียมบวกลบคูณหาร

      "นี้ เอาตัวนี้มาคูณกับตัวนี้แล้วเอาคำตอบไปหารสอง"

      "อ่อ อย่างนี้นี่เอง"
      .
      .
      .
      .
      .
      .
      .
      "เย้ๆๆ ได้คำตอบแล้ว ฉันทำได้แล้ว เย้ๆๆๆ" ฉันที่ดีใจมากจนเผลอกระโดดกอดมาร์คอย่างลืมตัว



      "นี่ฮวานึลพอได้แล้ว ถ้ากอดแบบนี้มีหวังพี่ตายแน่นอน"



      "ขอโทษค่ะพี่มาร์ค ฮวานึลดีใจไปหน่อย"



      "ดีใจที่ตัวเองไม่ฉลาดน้อยล่ะสิ"



       "นี่ ก็เย็นแล้ว เราไปหาอะไรกินดีใหมคะ"ฉันยิ้มให้พี่มาร์คบางๆก่อนที่จะเอ่ยชวนพี่เค้าออกไปข้างนอก



      "ก็ดีน่ะ  พี่เริ่มหิวแล้ว" 

      .
      .
      .
      .
      .
      บรรยากาศในรถช่างเงียบสงบทั้งฮวานึลและมาร์คไม่มีใครเอ่ยปากพูดเลย



       "ฮวานึล เอ่อ.......มีแฟนยัง"


      "ตอบได้คำเดียวค่ะว่า    ไม่มี  "


      "อ่อ หรอ"



      "ทำไมหรอค่ะ"


      "ป่าววว คือโจอี้มันฝากมาถามอ่ะ" [ ป่าวหรอกตามจริงพี่มาร์คอยากรู้เอง]




      ตอนนี้ทั้งฮวานึลและมาร์ค ได้อยู่ที่ร้านเนื้อย่างเป็นที่เรียนร้อย และทั้งสองก็นั่งกินอย่างมีคววามสูข ถึงแม้ว่าอาจจะมีแย่งกันกินบ้าง 
      และเมื่อกินเสร็จมาร์คก็จ่ายตังแล้วพาฮวานึลกับคอนโดอย่างปกติ

      "อ่า ถึงสักที่ ฮวานึลลงได้แล้ว"



      "ZzZzZzZzZzZzZzZz Z z Zz"



      มาร์คที่เห็นคุณหลับอยู่เลยไม่กล้าปลุก จึงเดินอ้อมมาที่ ที่นั่งฝั่งคนขับแล้วอุ้มฮวานึลในท่าเจ้าสาวแล้วพาขึ้นไปที่ห้อง เมื่อถึงห้องคุณแล้วมาร์คก็เปิดประตูแล้วางคุณลงบนเตียง 



      "good night my hony" พร้อมกับจุ๊ปลงไปที่หน้าผากคุณ


                                                                                        

      ตอนเช้า

      ร่างบางตื่นขึ้นมาอย่างเหนื่อยล้า   ฝืนตัวเองลุกขึ้นมาพยายามมองไปรอบๆห้องแต่ก็ว่างเปล่า


      "ติวเตอร์ของเขาหายไปไหน"คำแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว


      "ช่างเหอะ"


      ร่างบางที่เดินออกมาจากห้องน้ำก็บังเอิญไปได้ยินอะไรสักอย่าง


      ผมรักคนน่ะ แชริน



      เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนที่มาร์คบอกชอบรุ่นพี่ที่เป็นแฟน



      น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว


      "อ้าว ฮานึลมาตอนไหนหรอ"มาร์คที่เห็นร่างบางยืนหันหลังให้จึงเอ่ยถาม


      "หนูจะมาบอกว่าวันนี้ฉันไม่ติวน่ะค่ะฉันจะไ สังสรรค์กับเพื่อน แล้วพี่ก็ไม่ต้องตามไปด้วย"


      "อืม"

      Mark talk 

      ผมควรทำยังไงดีผมควรบอกฮานึลดีไหมกับความรู้สึกที่ผมมีให้กับเธอ
      วันนี้เมื่อตอนเช้าแชรินโทรมาหาผมแล้วเธอก็มาขอคืนดีกับผมด้วยเหตุที่ว่า

      มาร์คฉันขอโทษฉันผิดไปแล้วเรากลับมาคืนดีกันเถอะนะ

      ตอนที่เธอทิ้งผมไปผมโคตรเจ็บปวดมากไปแล้ววันนี้อยู่อยู่เธอก็มาขอคืนดีกับผมอย่างง่ายดาย

      แต่ผมว่าตอนนี้คงไม่ทันแล้วแหละเพราะว่าตอนนี้ ผมตกลุมรักใหญ่รักยัยฮานึลไปเรียบร้อยแล้วแหละ

      End mark talk



      "แจ็คสันฉันควรทำยังไงดี"ฮานึลพูดก่อนจะยกกระป๋องเบียรดื่ม


      "เธอก็ทำปกติที่เธอเคยทำสิ"แจ็คสันตอบ



      "นี่นายเพื่อนฉันไม่นิ ฉันให้นายมาปลอบฉันไม่ได้ให้นายมาซ้ำเติม"ฮานึลขึ้นเสียง



      "แล้วรักแล้วเธอจะให้ฉันปลอบเธอเรื่องอะไรล่ะ"



      "ฉันรักเค้าข้างเดียวอ่ะแก" น้ำตาคลอ



      "โห่วฮ่าฮ่าฮ่ารักเค้าข้างเดียว"



      "มันเจ็บนะแกเวลาที่เรารักเค้ามากแต่เขาไม่รักเราอ่ะ"พูดพร่างยกเบียรดื่ม



      "ฉันเข้าใจแกว่ะเพราะฉันก็เคยเป็นตอนนี้ก็กำลังเป็นอยู่"แจ็คสันเข้าใจความรู้สึกนี้ดีเพราะว่าแจ็คสันแอบชอบฮานึลอยู่



      "หัวอกเดียวกันกับเพื่อน"ฮานิลตบไหล่แจ็คสัน



      "ฉันไม่รู้ว่าทำไมทำไมเขาต้องทำดีกับฉันทำไมพี่ขอต้องทำให้ช่วยความหวังทั้งทั้งที่พี่เค้าอ่ะก็มีแฟนแล้ว"




      "เฮ้ยพี่ให้แกหมายถึงใครว่ะ?"



      "พี่มาร์คgot7"ฮานึลตอบออกไป



      "หามาร์คฮยอง"


      "ใช่อตลอดเวลาที่พี่เขาติวให้ฉันเลยนะพี่เค้าอ่ะชอบทำเหมือนพี่เค้าชอบฉันน่ะแต่ตามจริงแล้วมันไม่ใช่"



      "นี่หรอสังสรรค์กับเพื่อนที่เธอว่าฮานึล"มาร์คที่เห็นฮานึลนั่งดื่มอยู่กับแจ็คสันเลยขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ


      "พี่มาร์ค" ร่างเล็กเอ่ยอย่างตกใจ



      "กลับบ้านกับพี่เดี๋ยวนี้นะ"มาร์คตะคอกเสียงใส่



      "พี่มีสิทธิ์อะไรมาสั่ง"



       "กลับบ้านกับพี่เดี๋ยวนี้เลย"มาร์คดึงร่างเล็กให้เดินตามมาที่ลานจอดรถ



      ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะหนูไม่กลับ



      "ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้กับหนูด้วยพี่มีแฟนอยู่แล้วทำไมพี่ต้องมาทำตัวหึงหวงฉันด้วยเนี่ยยิ่งพี่ทำแบบเนี่ยพี่ทำให้ฉันเจ็บปวดรู้ไหมพี่ปล่อยหนูไปเหอะ"



      หยุดพูดอะไรงี่เง่าได้แล้วฮานึล



      พูดจบมาร์คก็มอบจุบที่แสนจะอบอุ่นให้แก่ร่างบาง



      "พี่รักเราน่ะ พี่รักเธอแค่คนเดี่ยว"


      อิตาบ้า 


                              The end






       









                                                         ช่วยเม้นหน่อยน่ะค่ะ 
                                                 ถ้ามีคำผิดก็ขอโทษด้วยน่ะค่ะ

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×