คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

47

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


47

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ต.ค. 63 / 22:30 น.
นิยาย THAT STAR [ SEULRENE ]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

- THAT STAR - 

 [ SEULRENE ] 



 ( ภาพถ่ายโดย Free Nature Stock จาก Pexels ) 


 #เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการที่ถูกสร้างขึ้น

ไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีหรือต้องการจะกระทำการใดที่ไม่ดีต่อตัวศิลปิน

หากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย 


.

.

.




..น่าแปลกที่บนท้องฟ้ามีดาวอยู่เป็นล้านดวง..แต่กลับมีดาวเพียงดวงเดียวที่ตรึงใจฉันไว้ได้..

.

.

.

 I Keep That Star For You Because I love You , My Polaris 


 From..Your Sky 

.

.

.

- อินและซีนจะเปรียบเหมือนดาวเหนือและท้องฟ้าตลอดไป -



#ดาวเหนือของซีน 


- At Home - 


เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ต.ค. 63 / 22:30


 

- THAT STAR -

......

 

- อดีต -

.

.

- ปัจจุบัน -

 

......

 

" อิน !! " เสียงเรียกเล็กกึ่งตะโกนของเด็กหญิงตัวน้อยวัย 10 ขวบดังขึ้นท่ามกลางสนามเด็กเล่นในเวลาสายของเช้าวันอาทิตย์ " อยู่ไหนกันนะ ?? " 

ขาเล็กก้าววิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่รู้ทิศทาง จนดูเหมือนว่าเธอเองกำลังวิ่งวนไปมาทั่วสนามเด็กเล่นกลางหมู่บ้าน แม้ว่าดวงตาคมเฉี่ยวจะคอยสอดส่องหาเพื่อนตัวเล็กอีกคนอย่างมุ่งมั่น แต่ขาเล็กในเวลานี้ก็เมื่อยไม่เบาหลังจากที่ทั้งปีนป่าย ทั้งกระโดดและวิ่งตามหาเพื่อนรักได้นับ 20 นาทีโดยไม่ได้หยุดพัก

 เธอทรุดตัวลงนั่งกองกับพื้นทรายด้วยความสงสัย ก่อนที่มือเล็กจะยกขึ้นเกาหัวทุย ๆ พยายามนึกถึงที่ ๆ ' อิน ' เพื่อนรักของเธอจะซ่อนอยู่ได้

" พี่ซีน !! "

แต่เพราะเสียงเรียกที่ดังก้องมาจากทางใดทางหนึ่ง ทำให้เธอต้องหยุดความคิดแล้วหันกลับไปมองเจ้าของเสียงเรียกด้วยความสงสัยแทน " นี่ หนูเอง !! "

เด็กหญิงตัวกลมคนหนึ่งในชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพูกำลังยืนโบกมือให้เธอพร้อมกระโดดดึ๋งดั๋งบนพื้นถนนใกล้กับสนามเด็กเล่น จนกระโปรงบาน ๆ ลอยขึ้น ลงตามแรงกระโดด

 " อ้าว ยิ้ม " เธอตะโกนทัก

เด็กน้อยวัย 5 ขวบยิ้มร่า ก่อนจะรีบวิ่งมานั่งจุมปุ๊กข้าง ๆ เลียนแบบเธอที่นั่งพักเหนื่อยอยู่ก่อน

" พี่ซีนเล่นอะไรอยู่หรอ ? หนูเล่นด้วยได้ไหม ? " เสียงเล็กเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น 

เธอส่ายหัวปฏิเสธ ก่อนจะพูดด้วยด้วยน้ำเสียงจริงจัง " พี่ไม่ได้เล่นนะ ยิ้ม พี่กำลังทำภารกิจสำคัญอยู่ต่างหาก "

" ..อะไรคือ พา-ระ-กิด " 

" ภารกิจก็คือเป้าหมายที่พี่จะต้องทำให้เสร็จน่ะสิ..เหมือนพวกฮีโร่ไง " 

" ว้าว น่าสนุกจัง ขอหนูเล่นด้วยนะ ! " 

" ...พี่พึ่งบอกว่าพี่ไม่ได้เล่นไง ยิ้ม "

" งั้นหนูก็ไม่ได้เล่น ! " เสียงแหลมปฏิเสธออกมาเสียงดัง ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความมุ่งมั่น " หนูจะช่วยพี่ทำภารกิจเอง !

เธอถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธคนตัวเล็กเบา ๆ " ไม่ได้หรอก ยิ้ม " 

​​​​​​" ทำไมล่ะ ? " 

" เพราะมันเป็นภารกิจของพี่ไง " 

มือเล็กจับเข้าที่แขนของเธอ ก่อนจะออกแรงเขย่า " ขอหนูทำภารกิจด้วยนะ พี่ซีน " 

" นะ ๆ ๆ ๆ น้าาาาา " เสียงเล็กพูดออดอ้อน พลางนำหัวทุย ๆ ถูเข้ากับมือเรียวของคนเป็นพี่ " นะคะ พี่ซีนคนสวย หนูอยากเล่นด้วยจริง ๆ นะ " 

" ...ก็ได้ " 

" เย้ !! " พูดจบ อ้อมกอดที่ใหญ่เกินตัวจากคนตัวเล็กก็ส่งมอบให้พี่สาวคนสนิททันทีที่ได้ยินคำตอบรับ ราวกับเป็นสึนามิที่ถาโถมใส่ตึกสูง ร่างสูงของคนอายุเยอะกว่าล้มลงกองกับพื้นทรายทันทีโดยไม่ทันได้ระวังตัว

" หนูรักพี่ซีนที่สุดในโลกเลย !! " เสียงแหลมเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี โดยไม่วายนั่งลงไปสวมกอดคนหน้าหมวยที่นอนกองอยู่กับพื้นต่อ จนคนเป็นพี่ต้องเอ่ยปากห้าม

" พี่รู้ ๆ แต่ว่ายิ้ม.. " 

" อะไร ? " 

" ยิ้มช่วยปล่อยพี่ก่อนได้ไหม ? พี่เปรอะหมดแล้ว " พูดจบมือเรียวก็ดันอกคนเป็นน้องให้ลุกขึ้นทันที เพราะน้ำหนักที่ถาโถมเข้าหากลางลำตัว ทำให้ลมหายใจเริ่มปล่อยออกมาได้อย่างยากลำบาก

" โอ๊ะ !! โทษที " มือเล็กคว้าฝ่ามือของพี่สาวคนสนิทก่อนจะออกแรงดึงเบา ๆ ให้คนที่นั่งอยู่ด้านล่างลุกขึ้นตาม " หนูดีใจมากไปหน่อย " 

" อืม พี่เข้าใจ " 

" ลุกขึ้นมาได้เลย พี่ซีน ! หนูจะช่วยพี่เอง "

" ..ขอบใจ " 

.

.

" ภารกิจของหนูคืออะไร ? " 

" ตามหาพี่อิน " 

" พี่อินไหน ?? " 

" พี่อิน พี่สาวของน้องอมยิ้มไง " 

" อ๋อ พี่อิน พี่สาวของหนูนี่เอง " เด็กตัวเล็กพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ " แล้วหาทำไมอ่ะ ?

" เพราะพี่อินหายไปไง " พูดจบคนตัวเล็กก็ทำปากกว้างราวกับเป็นท่าตกใจประจำตัว ก่อนจะยกมือเล็กขึ้นมาจับหัวส่ายไป มา " ห๊ะ !! พี่อินหายไป " 

" ใช่แล้วล่ะ ยิ้ม " เธอยืนยัน ก่อนที่เด็กตัวกลมจะเอ่ยถามอีกรอบ " หายไปไหนหรอ ? " 

" ไม่รู้สิ เราถึงต้องช่วยกันหาไง " 

" อ๋อออออออ " เสียงเล็กลากเสียงยาวอย่างเข้าใจ  " แล้วภารกิจของพี่ซีนล่ะ ?? " 

" ตามหาอินเหมือนกัน " เธอพูดก่อนจะชี้ไปยังทาง ๆ หนึ่ง " ยิ้มไปดูทางโน้นนะ  " 

ก่อนจะชี้มายังทางตรงกันข้าม " เดี๋ยวพี่ไปดูทางนี้เอง " 

" รับทราบ !! " มือเล็กยกขึ้นตะเบ๊ะให้ผู้บังคับบัญชาการจำเป็น ก่อนจะออกแรงวิ่งไปข้างหน้าด้วยความตื่นเต้น 

.

.

​​" เจอแล้ว พี่ซีน !! " เด็กตัวเล็กวิ่งเข้ามาหาเธอทันที ก่อนจะตะโกนเสียงดังลั่น " พี่อินอยู่นั่น !! " 

" ไหน ๆ " เธอละสายตาจากพุ่มไม้ตรงหน้าที่คิดว่าอินอาจจะซ่อนตัวอยู่ หันกลับมามองเด็กหญิงตัวกลมใกล้ ๆ 

" ตามหนูมา ! " 

.

.

ราวกับว่าภาพตรงหน้าคือภาพศิลปะชั้นสูง เมื่อเธอและเด็กตัวกลมวิ่งผ่านพุ่มไม้กองโตเข้าไปพบกับภาพของเด็กผู้หญิงผิวสว่างในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงเอี๊ยมหนังชันเข่าอ่านหนังสืออยู่ข้างต้นไม้ต้นใหญ่ 

ทั้งสายลม ทั้งเสียงร้องของนกตัวน้อยหรือแม้กระทั่งแสงแดดที่ส่องผ่านต้นไม้น้อยใหญ่เข้ามาอย่างพอดี ให้ความรู้สึกเป็นใจกับคนตัวเล็กให้ได้นั่งอ่านหนังสืออย่างเพลิดเพลิน

' อิน ' กำลังอ่านหนังสือเล่มหนาด้วยความใจจดใจจ่อ โดยมีนิ้วเรียวไล้ไปตามตัวหนังสืออย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอเผลอลืมตัวมองตามนิ้วที่ไล้ไป มาสักพัก " เข้าไปหาพี่อินกันเถอะ พี่ซีน " 

​​​​​​" เดี๋ยวสิ ยิ้ม " เธอดึงมือเล็กให้กลับมายืนที่เดิม

" อะไรหรอ ? "

" ไปแกล้งพี่อินกันดีกว่า " เธอว่า ก่อนจะจูงมือเด็กตัวกลมให้เดินตามมาช้า ๆ 

พวกเธอเดินอ้อมต้นไม้ต้นใหญ่ที่อิงพิงอยู่ด้วยความเงียบเชียบ ก่อนจะกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แล้วเริ่มนับถอยหลังลงช้า ๆ เพื่อส่งสัญญาณ " 3.. "

" 2.. " 

" 1.. " 

 

" แฮ่ !! / กรี๊ดดดดดด " 

 

หนังสือเล่มหนาถูกโยนให้ลอยขึ้นฟ้าด้วยความตกใจ พร้อมกับเจ้าของที่สะดุ้งอย่างแรงจนทำให้หัวใจเต้นระรัวอย่างรุนแรง ทันทีที่เด็กสาวทั้ง 2 พุ่งกระโจนออกมาจากหลังต้นไม้ท่ามกลางบรรยากาศที่เคยเงียบสงบ

อินยกมือขึ้นทาบอกที่กำลังสั่นระรัวด้วยความตกใจ " โอ้ย ! ตกใจหมดเลย " 

ต่างจากเธอและอมยิ้มที่หัวเราะร่าด้วยความสนุกสนาน เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวเล็กสะดุ้งตกใจจนต้องหันมามองค้อนใส่กัน " โทษที ๆ " 

ร่างบางลุกขึ้นเดินไปเก็บหนังสือที่ลอยออกไปไกลได้สัก 3 ก้าวกลับมาวางไว้บนโคนต้นไม้ที่เคยนั่งอยู่ ก่อนจะจ้องมายังใบหน้าหมวยที่ยิ้มกว้างจนตาเล็กหายไปเหลือขีดเดียว เพื่อหวังจะเอาคืน " มานี่เลย ! ทั้ง 2 คน " 

" รีบหนีเร็ว ยิ้ม ! " เธอหัวเราะเสียงดัง ก่อนจะออกแรงวิ่งอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักวิ่งพุ่งตรงเข้ามาหาเธอด้วยความรวดเร็ว 

" แน่จริงก็จับให้ได้ดิ อิน " 

" ก็อยู่เฉย ๆ ให้เค้าจับดิ ซีน !!

" ไม่เอาด้วยหรอก แบร่ !!

.

.

กว่าการวิ่งไล่จับจำเป็นจะจบลง ก็ทำเอาเด็กหญิงผิวสว่างหอบแฮ่กด้วยความเหนื่อย ต่างจากเพื่อนสนิทหน้าหมวยที่ยังคงออกแรงวิ่งได้อย่างสม่ำเสมอตามฉบับของคนที่ออกกำลังกายอยู่เป็นประจำ

" เหนื่อยแล้วหรอ ? " เธอว่า เมื่อเห็นอินยืนหอบหยุดอยู่นิ่งใต้ต้นไม้ 

" เหนื่อยสิ ซีนวิ่งไวขนาดนั้นน่ะ เค้าวิ่งตามจะไม่ให้เหนื่อยได้ยังไง" 

" ก็บอกแล้วว่าให้มาวิ่งรอบหมู่บ้านกับเรา " 

" ไม่เอาอ่ะ เค้าเหนื่อย " เด็กหญิงทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน " เค้าจะไม่วิ่งตามซีนอีกแล้ว " 

เธอหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเดินไปยืนตรงหน้าเพื่อนรักแล้วคว้ามือบางขึ้นมาจับที่ข้อมือของตัวเอง " นี่ไง อินจับเราได้แล้ว " 

" ซีนยอมแล้วหรอ ? " 

" อืม ยอมแล้ว " 

" ดีจังนะ ซีนยอมเค้าอีกแล้ว " เธอยิ้มบาง ๆ ให้เจ้าหล่อน โดยมีสายตามองค้อนจากเด็กตัวกลมอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

" นี่ !! หนูก็ยืนอยู่นี่ ทำไมพี่อินไม่ไล่จับหนูบ้างล่ะ " เสียงเล็กเอ่ยขัดออกมาด้วยความน้อยใจ เมื่อพี่สาวของตนเอาแต่วิ่งไล่พี่สาวคนสนิทปล่อยให้เธอยืนมองอย่างเหงา ๆ คนเดียว " หนูงอนแล้วนะ เอาแต่เล่นกัน 2 คน ไม่มีใครเล่นกับหนู " 

มือเล็กยกขึ้นกอดอก ก่อนจะอมลมไว้เต็มกระพุ้งแก้มแล้วทำเสียงเชอะชะ พาให้พวกเธอหันกลับมามองหน้ากัน แล้วหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู

" โอ๋ ๆ น้องยิ้ม อย่างอนพี่อินสิคะ " เสียงหวานดังขึ้น พร้อมรอยยิ้มเอ็นดูน้องสาวตัวกลม

" เชอะ ! " อมยิ้มสะบัดหน้าหนีอย่างเล่นตัว ก่อนจะพูดขึ้นด้วยเสียงแหลม " โป้ง ! ทั้ง 2 คนเลย " 

​​​​​" พี่ด้วยหรอ ยิ้ม " 

" ใช่ !! ทั้งพี่ซีน ทั้งพี่อิน โป้งหมดเลย !! " 

เธอยกยิ้มขึ้น พลางมองหน้าเพื่อนสนิท " ..งั้นเยลลี่ที่พี่ซื้อมา -- "

" --กิน !! โอเค หนูหายงอนพี่ซีนละ เราไปเล่นกันต่อดีกว่า " เด็กตัวกลมพูดสวนออกมาทันควันจนทำให้คนเป็นพี่ทั้ง 2 หลุดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ 

" อ้วนเอ้ยยย " เธอว่า พลางยีผมกระเซอะกระเซิงของคนเป็นน้อง

" พี่ซีนว่าใคร ?? " น้ำเสียงใสซื่อไร้เดียงสาเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย พาให้เธอเลิ่กลั่กเพราะเกรงว่าหากตอบตาความจริงไปเหมือนครั้งก่อนจะถูกงอนเอา " ..เอ่อ ว่าพี่อินน่ะสิ เอาแต่กินเยลลี่เดี๋ยวก็อ้วนพอดี " 

" อ๋อ แล้วไป " คนตัวเล็กพยักหน้าอย่างเข้าใจ ต่างจากคนตัวเล็กอีกคนที่ยืนอยู่ข้างเธอ หล่อนแยกเขี้ยวออกมาให้เห็น ก่อนจะแอบชี้หน้าคาดโทษเธอด้วยความระมัดระวัง " เดี๋ยวเถอะนะ ซีน ! " 

.

.

" อิน " เธอส่งเสียงเรียกเพื่อนสาวเบา ๆ หลังจากที่กลับมาจากการพาอมยิ้มไปส่งที่บ้านตามคำเรียกร้องของเพื่อนสนิท

ขายาวค่อย ๆ ย่อลงนั่งกับพื้นใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ ก่อนจะหลับตาลงช้า ๆ ให้สายลมได้พัดผ่านใบหน้ากลมด้วยความเต็มใจ

อินเองก็นั่งลงบนพื้นข้าง ๆ เธอ ก่อนจะเอนหลังเข้ากับหัวไหล่เธอด้วยความเหนื่อยอ่อน หัวทุยของหล่อนเองก็เอนลงมาด้านหลังจนสัมผัสเข้ากับแก้มกลมของเธอ พาให้รู้สึกจั๊กจี้เบา ๆ ยามที่คนนั่งใกล้ขยับหัวไป มา

" ว่าไง ซีน "

" เมื่อกี้อ่านอะไรอยู่หรอ ? " 

" หนังสือไง " 

" รู้น่า แต่ว่าเกี่ยวกับอะไรล่ะ ? " 

" วิทยาศาสตร์ " 

" แหวะ ! วิทยาศาสตร์น่ะ น่าเบื่อจะตาย " เธอทำท่าขนลุกออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อนึกถึงวิชาที่ตัวเองเกลียดเข้าไส้

" ไม่ใช่สักหน่อย ! " หากแต่เสียงหวานก็เถียงกลับมาทันควัน " วิทยาศาสตร์น่ะ น่าสนใจที่สุด " 

มือเรียวยกขึ้นเป็นเชิงยอมแพ้ " เราเชื่อ เพราะอินน่ะได้ท็อปทุกครั้ง " 

" ว่าแต่เมื่อกี้ที่อ่านน่ะ..เขาว่ายังไงบ้าง ? " 

ใบหน้าสวยขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะบ่นอุบอิบออกมาให้ได้ยิน " ไหนว่าวิทยาศาสตร์น่าเบื่อไง " 

" ใช่ น่าเบื่อ ถ้าฟังจากคุณครูอ่ะนะ " เธอยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ " แต่เวลาได้ฟังอินเล่ามันน่าสนใจยังไงไม่รู้ " 

" จะมาหลอกให้เค้าเล่าให้ฟังน่ะสิ ! " เสียงหวานพูดขึ้น ทำท่าราวกับรู้ทันคนตรงหน้า

" แล้วไม่ได้หรอ ? " 

" ก็ได้ ! " เธอยกยิ้มกว้าง " แล้วซีนรู้จักชื่อดวงดาวบนท้องฟ้าดวงไหนบ้าง ?? " 

" เอ่อ..โลก " 

" โลกไม่ใช่ดวงดาวนะ ! " 

" อ้าวหรอ ? เห็นเขาบอกโลกเป็นดาวเคราะห์ เราก็นึกว่าเป็นดวงดาวซะอีก " 

ร่างบางถอนหายใจออกมาเบา ๆ ให้กับเพื่อนสนิทหน้าหมวย " ต้องตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้นะ รู้ไหม ? " 

" อืม จะพยายามนะ " 

.

.

" แล้วซีนรู้จักดาวดวงนี้ไหม ? " 

" อะไรล่ะ ? "

" ดาวเหนือ " 

.

.

.

.

.

.

" เฮ้ย ! ไอ้ซีนมึงจะเดินไปไหนวะ ? " เสียงของจิ๊ป สาวร่างสูงในชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวสีแดง ผู้ควบตำแหน่งเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมของเธอดังขึ้น ทันทีที่อยู่ ๆ สาวหน้าหมวยก็ลุกขึ้นยืนท่ามกลางความมึนงงของเพื่อนร่วมโต๊ะ

" เออน่า แป๊ปนึง เดี๋ยวกลับมา " เธอว่า ก่อนจะเดินออกมาจากร้านอาหารแห่งหนึ่งทันที

ลมเย็นของไอทะเลพัดผ่านมากระทบกับตัวเธอ พาให้รู้สึกผ่อนคลาย ไม่เหมือนกับเมื่อครู่ที่ต้องทนอึดอัดสวมบทบาทเป็นเพื่อนวัยมัธยมที่กลับมาพบปะกันอีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่นขนาดใหญ่ราวกับเชิญมาตั้งแต่รุ่นก่อตั้ง เพราะคำเชื้อเชิญแกมบังคับของ ' จิ๊ป ' ที่ทำการมัดมือชกจับเธอยัดใส่รถเก๋งคันกว้างแล้วขับบึ่งมายังรีสอร์ทริมทะเลแห่งหนึ่งทันทีที่เลิกงานอย่างช่วยไม่ได้

เธอไม่ชอบเลยสักนิดสำหรับการรวมกลุ่มของคนเยอะ ๆ เพื่อที่จะมาอวดโอ้เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของใครคนหนึ่ง มันทั้งน่าเบื่อและน่ารำคาญในเวลาเดียวกัน หากแต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากนำความรู้สึกอึดอัดใจลอยพ้นออกมาจากกลุ่มฝูงชนแล้วทิ้งลงทะเลเบื้องหน้า

ท้องฟ้าที่มืดมิดในเวลา 2 ทุ่มถูกประดับด้วยแสงระยิบระยับของดวงดาวมากมาย พาให้ใจสงบลงด้วยเสียงบรรเลงแสนไพเราะของคลื่นทะเลที่ดังอย่างสม่ำเสมอ...แต่นั่นก็ไม่อาจดึงดูดใจได้เท่า ' ดาวเหนือ ' ที่ส่องแสงสว่างเด่นชัดอยู่แทบทุกคืน

แชะ ! 

โทรศัพท์เครื่องบางถูกยกขึ้นบันทึกภาพตรงหน้าด้วยความเคยชิน...เธอชินไปแล้วล่ะ ว่าต้องถ่ายรูปดาวเหนือเก็บไว้ทุกวัน เผื่อว่าสักวันหนึ่งคนที่เคยบอกว่าชอบมันนักหนาจะรู้ว่าเธอเก็บดาวดวงนั้นไว้ให้หล่อนทุกคืน

.

.

.

ครืด.. ครืด..

โทรศัพท์เครื่องบางที่สั่นกระทบอยู่ที่หน้าขาเรียกเธอให้หลุดออกจากภวังค์ความคิด หันกลับมามองโลกแห่งความเป็นจริงที่เธอนั่งอยู่บนพื้นทรายเพียงลำพังกับเสียงทะเล 

หน้าจอสว่างวาบปรากฏชื่อของปลายสายเด่นหล้าว่า ' Jip ' ตามที่เจ้าของได้กดบันทึกเอาไว้อย่างตามใจ

" ฮัลโหล ว่าไงมึง " เธอกรอกเสียงลงหาปลายสาย ทันทีที่กดรับ

/ ตอนนี้มึงอยู่ไหนวะ ซีน ? /

" ชายหาด " 

/ โอ้โห อารมณ์ไหนวะ เดินไปชายหาด / 

" ..อารมณ์คิดถึงมั้ง " 

/ เฮ้อ ! พ่อพระเอกของกู ก็นึกว่าเป็นอะไรไปเห็นหายไปซะนาน /

" แค่เพลิน ๆ น่ะมึง..ไม่มีอะไรหรอก "

/ เออ ๆ ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว...เออ นี่ ซีน /

" ว่า " 

/ มึงจะกลับมางานอีกเมื่อไหร่ / 

" อาจจะอีกสักพัก ทำไมวะ "

/ มีคนคิดถึงแล้วก็ถามหามึงใหญ่เลยว่ะ เพื่อน พึ่งรู้ว่ามึงเองก็ฮอตไม่เบา / 

" ใคร ? " 

/ นางเอกลิเกมั้ง ! อยากรู้ก็กลับมา ! /

" กูไม่ค่อยอยาก-- "

/ มึงต้องอยากรู้แน่และกูก็แนะนำให้มึงกลับมาตอนนี้เลย แค่นี้นะ บาย ! / ตึ๊ด !

" ...อะไรนะ " 

ปลายสายตัดกดวางสายทิ้งทันที โดยที่เธอยังไม่ทันได้เอ่ยกล่าวอะไร 

เข้าใจเพียงว่า ' มีคนถามหาและคิดถึง อยากให้เรากลับเข้างานไปอีกครั้ง ' เท่านั้น 

" เฮ้อ " เธอถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินกลับเข้าร้านอาหารไปเช่นดังเดิม

.

.

.

ภายในงานยังคงเหมือนเดิม มีทั้งเสียงดนตรี อาหารรสเลิศ แอลกอฮอล์และผู้คนที่กำลังสนุกสนานกับแสง สีอย่างสุดเหวี่ยง 

เสียงพูดคุยจ๊อกแจกเงียบสงบลงทันทีที่เธอเดินกลับเข้ามาร่วมงานอีกครั้ง แต่นั่นก็ไม่ได้เรียกความสนใจไปจากเธอสักเท่าไหร่

ดวงตาเล็กสอดส่องหาเพื่อนตัวสูง ก่อนจะรีบตรงเข้าไปหาด้วยความรวดเร็ว โดยที่ไม่สนใจสายตาหลาย ๆ คู่ที่กำลังจับจ้องมายังเธอ

" มาแล้วหรอเนี่ย พ่อพระเอกเอ็มวีสุดหล่อของกู " จิ๊ปพูด ก่อนจะแกล้งเข้ามาโอบกอดและลูบไล้แขนของเธอ จนทำให้ขนลุกซู่

" ขนลุกว่ะ เพื่อน " 

" บ่ะ ! เป็นได้แค่เพื่อนหรอวะเนี่ย กูอยากเป็นเมียมึงไม่ได้หรอ ? " 

เธอส่ายหน้าปฏิเสธแล้วหัวเราะให้เพื่อนสาวเบา ๆ " เดี๋ยวแฟนมึงมาต่อยกูนะ "

" แฟนมี แฟนพี่ต้องมา ถ้าแฟนไม่มีก็แสดงว่าแฟนไม่มี " ร่างสูงพูดขึ้นอย่างกวน ๆ ก่อนจะยักคิ้วให้เธออย่างน่าหมั่นไส้ 

" แล้วแต่มึงเหอะ " เธอพูดขึ้นตัดจบ " แล้วเมื่อกี้ตอนโทรมาคุยน่ะ..ใคร ? " 

" รีบเชียวนะ..อยากรู้ ? " 

" อืม " 

" ตามมา " 

.

.

จิ๊ปเดินพาเธอลัดเลาะจากภายในงานออกมายังสวนหย่อมขนาดไม่เล็กมากนักด้านนอกที่มีคนยืนกระจายกันอยู่ตามมุมต่าง ๆ ไม่มากเท่าด้านใน

" ยืนรออยู่ตรงนี้แหละ " จิ๊ปว่า ก่อนทำท่าจะเดินออกไป 

" ไปไหน ? " เธอถาม

" ไม่อยากมายืนฟังคำเลี่ยนแถวนี้ " สาวร่างสูงยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินออกไปทันที " คุยกันไปเถอะ จะกลับแล้วบอกกู " 

" อืม  " 

.

.

เสียงเพลงที่ครึ้กครืนจากภายในดังหลุดเล็ดลอดมาถึงข้างนอก ทำให้บรรยากาศไม่เงียบมากนัก เธอยืนอยู่ลำพังท่ามกลางสวนหย่อม มองดูผู้คนที่ขยับเขยื้อนตามอารมณ์ความรู้สึกอยู่ใกล้ ๆ แต่ภายในใจก็นึกสงสัยไม่เบาว่าใครกันที่ทำให้จิ๊ปยอมปลีกตัวออกไป

" ซีน ! " เสียงเรียกดังขึ้นก้อง ทำให้ผู้คนรอบข้างรวมถึงเธอ ผู้เป็นเจ้าของชื่อเรียกหันกลับไปมองเจ้าของเสียงหวานด้วยความสงสัย

ในยามสายตาสบประสาน ราวกับหูอื้อตึงไม่ได้ยินเสียงรอบข้างอีกเลย " ..อิน " 

เจ้าของใบหน้าสวยยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบตรงดิ่งเข้ามาหาเธอที่ยืนตัวแข็ง ทำตัวไม่ถูกอยู่ลำพัง

" ซีนจริง ๆ ด้วย !! " เธอตะโกนเสียงดังลั่น ก่อนจะอ้าแขนกว้างแล้วมอบอ้อมกอดอบอุ่นให้เพื่อนรักสมัยเด็กให้คลายคิดถึง หลังจากที่ไม่ได้พบหน้ากันนานนับ 10 กว่าปี

หยดน้ำตาแห่งความคิดถึงหยดกระทบลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาว จนซึมเข้ามาถึงผิวหนังภายใน มือเรียวยกขึ้นลูบหลังคนตัวเล็กกว่าเป็นเชิงปลอบประโลม " ไม่เจอกันนานเลยเนอะ...อิน "

สายลมที่พัดผ่านไม่สามารถคลายอ้อมกอดที่แสนโหยหาจากพวกเธอได้ และไม่แน่มันอาจทำให้อ้อมกอดแน่นขึ้นเพิ่มเข้าไปอีก 

เธอกระชับอ้อมกอดแล้วยืนเฝ้ามองคนตัวเล็กที่จมหายไปในอ้อมอก พลางนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตที่พรั่งพรูเข้าความทรงจำทันทีที่ได้พบ ' อิน ' เจ้าของภาพดาวเหนือในโทรศัพท์ของเธอ

.

.

" เค้าคิดถึงซีนจังเลย " เสียงหวานพูดขึ้น ขณะปาดน้ำตาออกจากเบ้า หลังจากที่เราเดินข้างกันจนมาถึงริมชายหาดไม่ใกล้ไม่ไกล

" อืม คิดถึงเหมือนกัน " หล่อนยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนจะขยับเข้ามาสวมกอดอีกรอบ " ดีจังที่ซีนก็คิดถึงเค้าเหมือนกัน " 

" ทำไมถึงคิดว่าเราจะไม่คิดถึงอินล่ะ ? " 

" ก็บางที..ซีนอาจจะลืมเค้าไปแล้วก็ได้ " 

.

.

" ลืมไม่ได้หรอก คนที่บอกจะอยู่ดูดาวเหนือกับเราทุกคืน..แต่วันนึงก็ย้ายบ้านหนีไปซะดื้อ ๆ แบบนั้นน่ะ " 

.

.

.

" ซีน ! อยู่ไหม ? " น้ำเสียงใสของเด็กวัย 11 ขวบดังเข้ามาจากหน้ารั้วในยาม 9 โมงเช้าดังขึ้น 

" อยู่สิ อิน " คนหน้าหมวยเงยหน้าขึ้นจากกองของเล่น ก่อนจะรีบวิ่งมาหาเพื่อนตัวเล็กที่ยืนจูงมือเด็กตัวกลมเกาะรั้วอยู่หน้าบ้าน " เข้ามาก่อน ๆ  " 

" พี่ซีน !! หวัดดี !! " เด็กตัวกลมตะโกนทักเสียงดังลั่น จนเธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบหัวทุยนั่นเบา ๆ " หวัดดียิ้ม ! "

เธอยิ้ม " อินมาหาเราหรอ ? "  

เสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น " ใช่ ! เค้ามีเรื่องตื่นเต้นจะมาบอกแหละ ! " 

" อะไรหรอ ๆ " เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน

" เย็นนี้พ่อจะให้เค้าขึ้นไปนอนดูดาวบนดาดฟ้าด้วยแหละ ! " 

" จริงดิ ! " 

" หนูก็ไปด้วย ๆ " เด็กตัวกลมยกมือขึ้นสูง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น " ไปนอนดูดาวด้วย ! "

คนหน้าหมวยยิ้มให้เด็กตัวเล็ก ก่อนจะหันกลับมาคนหน้าสวยที่ยังคงแสดงความตื่นเต้นออกมาไม่หาย " เค้าจะได้เห็นดาวเหนือแบบชัด ๆ แล้วซีน " 

" โห ดีใจด้วยนะ อิน " เธอยิ้มให้หล่อนจนตาแทบปิดด้วยความดีใจ

 " ซีน.. " 

" ว่าไง อิน " เธอถาม

ใบหน้าสวยจ้องหน้าเธอแล้วยิ้มกว้างจนตาหยี ก่อนที่หูเล็กจะก็ขึ้นสีแดง ทำเธอตกใจ 

" อินเป็นอะไรหรือเปล่า ? "

" ไม่ เอ่อ..ซีน..ซีนจะไปดูดาวกับเค้าไหม ? " น้ำเสียงตะกุกตะกักดังขึ้นด้วยท่าทีไม่มั่นใจ พร้อมกับร่างเล็กที่หลบสายตาสงสัยของเธอยืนบิดไป มาด้วยความรู้สึกขัดเขินอย่างหนัก 

" เราไปได้หรอ ? " เธอถามออกมาด้วยความไม่มั่นใจนัก

" แน่นอน ! ซีนไปดูดาวกับเค้านะ "

" ไป ๆ พี่ซีนไป ๆ " เด็กตัวกลมพูดย้ำอีกรอบ

 เธอยืนนิ่งคิดหาคำตอบ โดยมีสายตาทั้ง 2 คู่จ้องมองอย่างคาดหวังในคำตอบ " งั้นเราขอลองไปถามแม่ก่อนนะ "

พูดจบ เธอก็วิ่งเข้าบ้านไปพร้อมกับทวนคำถามเดิมให้ผู้เป็นแม่ได้ฟังทันที 

ใบหน้าหมวยยิ้มกว้าง เมื่อได้ยินคำอนุญาต ก่อนวิ่งออกมาหาเพื่อนบ้านทั้ง 2 ใหม่อีกครั้งด้วยรอยยิ้ม " เราจะไปดูดาวกับอิน ! " 

 " กับหนูด้วย ! " เสียงแหลมพูดแทรกขึ้น เพราะกลัวว่าพี่สาวคนสนิทจะลืมนับเธอไป

" ใช่ กับยิ้มด้วย ! " พวกเราหันกลับมามองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมาพร้อมกันเบา ๆ 

.

.

ดาดฟ้าบริเวณหลังคาโรงจอดรถถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นเต็นท์ขนาดใหญ่ชั่วคราว เมื่อถูกรบเร้าจากลูกสาวคนโตที่ชอบการดูดาวเป็นชีวิตจิตใจ 

" ซีนมานอนตรงนี้สิ " เด็กหญิงในชุดนอนผ้าลื่นสีม่วงตบเบาะข้างลำตัวเบา ๆ หวังให้คนหน้าหมวยในชุดนอนลายตารางสีแดงคาดขาวมาล้มตัวลงนอนข้าง ๆ 

ร่างบางขยับตัวจัดท่าเล็กน้อย ก่อนจะหันเปลี่ยนท่านอนเป็นตะแคงข้างแล้วขยับตัวเข้าใกล้เธออีกหน่อย 

" นี่ซีน เห็นนั่นไหม ? " นิ้วชี้เรียวยกขึ้นชี้ไปบนจุดสว่าง ๆ ดวงหนึ่งบนท้องฟ้าสีทึบ 

" อะไรหรอ อิน ? " 

" นั่นไง " เสียงหวานกระซิบเบา ๆ " อนาคตของเรา " 

" ... " เธอที่ได้ยินถึงกลับทำตัวไม่ถูก หวังจะพลิกตัวหนี หากไม่ติดว่ามือบางรั้งข้อมือเธอไว้และเด็กตัวกลมที่ขนาบเธออีกข้างไม่เข้ามานอนใกล้ชิดเธอขนาดนี้

" ล้อเล่น ! " เด็กหญิงหัวเราะออกมาเสียงดังด้วยความชอบใจ จนทำให้เด็กตัวกลมที่กำลังสะลึมสะลือสะดุ้งตกใจลุกขึ้นนั่งเหลอหลา มองหน้าคนเป็นพี่ทั้งสอง " มีอะไรเกิดขึ้นหรอ ? " 

" เปล่าหรอก นอนต่อเถอะยิ้ม " เธอพูดจบ เด็กตัวกลมก็หงายหลังล้มตัวนอนทันทีอย่างว่าง่าย " โทษทีที่เผลอปลุกนะ " 

" สรุปแล้วนั่นคือดาวอะไร ? "

" นั่นน่ะ ดาวเหนือ " เสียงหวานพูดด้วยขึ้นด้วยท่าทีหลงใหล " เป็นดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวหมีเล็ก "

" ... " เธอละสายตาจากกลุ่มดาว แล้วหันกลับมามองใบหน้าด้านข้างของคนข้างกายในยามที่พูดเสียงเจื้อยแจ้วด้วยความหลงใหลแทน 

" ใช้ในการหาทิศเหนือ ในยามที่ไม่มีเข็มทิศ.. "

" ... "

" ดาวเหนือน่ะทั้งสวยเวลาอยู่ตัวคนเดียวแล้วก็อยู่เป็นกลุ่ม " ใบหน้าหวานละสายตาจากดวงดาวแล้วหันกลับมาสบตากับเพื่อนหน้าหมวยที่ยังคงจดจ้องใบหน้าของตนแทน

" ทั้งดี ทั้งมีประโยชน์..ใครหลงทางก็แค่มองหาดาวเหนือ เป็นเหมือนแสงสว่างในความมืดเลยเนอะ "

เธอพยักหน้าเบา ๆ " อืม " 

" เค้าอยากเป็นได้เหมือนดาวเหนือบ้างจัง " อินยิ้มออกมาบาง ๆ 

" อินทำได้อยู่แล้ว เราเชื่อ "

เด็กสาวพูดปฏิเสธ " ไม่หรอกซีน มันยากเกินไป " 

" คิดมากน่า " เธอพูดปลอบคนข้าง ๆ " อย่างน้อยอินก็เป็นดาวเหนือให้เราไง "

" ... "

" อินเป็นเหมือนดาวเหนือของเรามาตลอด " เธอยังคงพูดเสริม ให้คนที่อยู่ข้าง ๆ ได้มั่นใจ " ไม่ต้องกลัวนะว่าคนอื่นจะมองอินเป็นอะไร...เพราะยังไงตำแหน่งดาวเหนือของเราก็จะเป็นของอินตลอดไป "

ใบหน้าสวยยิ้มกว้าง ก่อนจะขยับตัวเข้าสวมกอดเพื่อนหน้าหมวยที่มอบตำแหน่งดาวเหนือให้กับตน " ..ขอบใจนะ ซีน "

" อืม ไม่เป็นไร "

" งั้นถ้าเค้าเป็นดาวเหนือ..ซีนต้องเป็นท้องฟ้าให้เค้านะ ! " 

" อินว่าเราอ้วนหรอ ? " คนหน้าหมวยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกวน ๆ จนถูกฝ่ามือเล็กของคนข้างกายฟาดเข้าที่ลำแขน " อย่าขัดสิ ซีน "

" โทษที "

" ดาวเหนือขอสัญญาว่าจะอยู่กับท้องฟ้าตลอดไป ! "

" งั้นท้องฟ้าก็จะอยู่กับดาวเหนือตลอดไปเหมือนกัน "

ก่อนที่ทั้งคู่จะหลับไปพร้อมกับแสงส่องสว่างของดาวเหนือที่ยังคงอยู่คู่กับท้องฟ้าไปตลอดคืน

.

.

.

.

" แม่ ! อินจะไปไหนหรอ ? " เด็กตัวเล็กวิ่งเข้ามาในบ้านด้วยความรวดเร็ว หลังจากเห็นว่าบ้านของเพื่อนรักหลังไม่ใกล้ไม่ไกลจากตน มีข้าวของขนอยู่เต็มคันรถ

" ย้ายไปอยู่กรุงเทพน่ะสิ น่าเสียดายจังนะ " แม่พูดด้วยท่าทีเสียดาย " ต่อไปนี้คงหาต้องหาเพื่อนไปเรียนโยคะใหม่ซะแล้ว " 

" ..กรุงเทพ ? กรุงเทพนี่ไกลจากบ้านเรามากไหม ? " เธอถามออกด้วยน้ำเสียงใสซื่อของเด็กวัย 11 ปี 

" ก็..ไกลเหมือนกันนะ " คนเป็นแม่ทำท่านึก " แล้วนี่ ซีนได้ไปบอกลาเพื่อนเขารึยังลูก ? " 

ใบหน้าหมวยทำหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด " ยังเลย..อินไม่เห็นบอกซีนสักคำ " 

" อ้าว ! ทำไมเป็นงั้นไป ทะเลาะกันหรอคะ ? " 

" เปล่า..บางทีอินอาจจะไม่อยากให้ซีนรู้ก็ได้ " 

" ไม่หรอกจ่ะ คิดมาก " แม่พูดปลอบใจ " งั้นซีนไปส่งเพื่อนเขาเป็นครั้งสุดท้ายเถอะ " 

" อื้ม ! " เธอรับคำหนักแน่น ก่อนจะเดินไปยังประตูทันที

 

ปิ๊งป่อง ๆ !

 

ยังไม่ทันที่ประตูจะถูกเปิดออก เสียงออดก็ดังขึ้น มือเล็กรีบบิดลูกบิดออกด้วยความสงสัย แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าเจ้าของเสียงกดปิ๊งป่องเมื่อครู่ คือ คนที่จะจากไปโดยที่ไม่คิดจะบอกกล่าวกันซักคำ " ..ซีน " 

" ทำไมอินไม่บอกเราล่ะว่าจะย้ายไปอยู่ที่อื่น " เธอถามเด็กสาวในชุดเดรสกระโปรงสีขาวที่ก้มหน้านิ่งอยู่หลังรั้วเหล็กที่กั้นกลางระหว่าง ทันทีที่วิ่งออกมาหาเจ้าหล่อน

" ..ขอโทษ " หล่อนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด " เค้าไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้ " 

" เฮ้อ " เธอถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจ " จะไปนานไหม ? กรุงเทพน่ะ " 

" เค้า..เค้าไม่รู้ " เสียงของหล่อนสั่นจนน่าใจหาย " เค้าไม่อยากไป เค้าอยากอยู่กับซีน " 

" ..เราก็ไม่อยากให้อินไป " เธอพูดออกไปเสียงเบา " ไม่อยากให้อินไปไหน "

เป็นครั้งแรกของเด็กตัวเล็กที่เห็นหยดน้ำตาของเพื่อนสาวคนสนิท เธอทั้งทำตัวไม่ถูกด้วยความรู้สึกที่มีมากมายหลากหลายเกินทนสำหรับเด็กอายุ 11

" ไม่เป็นไรนะ ๆ " ได้แต่กล่าวเบา ๆ เพื่อปลอบประโลมคนนอกรั้ว ให้หยดน้ำตาแห่งความเศร้าหายไปจากใบหน้าสวย แม้ว่าตัวเธอเองจะรู้สึกเศร้าไม่ต่างจากเพื่อนสาวคนสนิท " เราต้องได้เจอกันอีกบ่อย ๆ แน่ ๆ " 

" อีกนานแค่ไหน ? " 

" สัก 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปีละมั้ง " 

" นานจัง " 

" แต่เรารอได้ ! " เด็กตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น " เรารออินได้แน่ ๆ " 

" งั้นเค้าก็จะรอซีนด้วยเหมือนกัน ! " 

" สัญญากับเค้านะ ซีน " นิ้วก้อยเล็ก ๆ ของคนตรงหน้าถูกยื่นเข้ามาในรั้ว " ซีน ห้ามลืมเค้านะ ! " 

" อื้ม ! เราสัญญา " นิ้วก้อยน้อย ๆ ของพวกเราเกี่ยวพันกันด้วยคำสัญญาใจที่ผูกมัดอยู่ " ..อิน "

" มีอะไรหรอ ซีน " 

" กอดได้ไหม ? " 

" ได้เสมอ " หลังจากจบคำ กุญแจรั้วก็ถูกไขออกทันทีด้วยความรวดเร็ว อ้อมกอดอบอุ่นจากมิตรภาพระหว่างกันยังคงจำได้ไม่ลืม แม้ว่าระยะเวลาจะห่างหายมานับ 10 ปี..อ้อมกอดของอินไม่ว่าตอนไหนก็ยังคงเหมือนเดิม

" พี่ซีน !! พี่อิน !! หนูกอดด้วย !! " เด็กตัวกลมวิ่งลงมาจากรถเก๋งสีขาว ก่อนจะเข้ามาแทรกระหว่างเราแล้วกอดรัดพวกเราทั้งคู่จนแน่น ทำเอาพวกเราหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู

' ยิ้มทั้งน้ำตา ' 

" ไว้เจอกันใหม่นะ อิน ยิ้ม ! " 

" บ๊ายบายนะพี่ซีน " มือเล็กยกขึ้นชูโบกไปมา " หนูจะกลับมาเล่นกับพี่ซีนบ่อย ๆ "

เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ " ต้องกลับมาเล่นกับพี่จริง ๆ นะ...นี่คือภารกิจ "

" หนูสัญญา " เด็กตัวกลมยกมือขึ้นตะเบ๊ะ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเธอหลุดยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่เธอจะหันกลับไปมองใครอีกคนที่นิ่งเงียบไป

" ซีน.. " เด็กสาวพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างน่าใจหาย

" ว่าไง อิน " เธอฝืนยิ้มรับ เพราะรู้ว่าได้เวลาจากลากันแล้วจริง ๆ 

" เค้าจะต้องไปแล้วนะ "

" อืม โชคดีนะอิน " เธอพูด โดยมีมือบางของอินจับไว้แน่น " อย่าร้องไห้นะ เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้ว "

" ซีนก็เหมือนกันนะ " อินยิ้มบาง ๆ " ซีนต้องตั้งใจเรียนนะ ปีหน้าจะขึ้นม.1แล้วด้วย อย่าสอบตกอีกล่ะ "

" จะพยายามนะ "

" เค้าต้องไปจริง ๆ แล้ว "

เธอมองตามเด็กสาวที่ค่อย ๆ ละมือออกอย่างช้า ๆ " ช่วยเก็บดาวเหนือของซีนไว้ให้เค้าด้วยนะ "

" ยังไง ? "

ใบหน้าสวยยิ้มกว้าง " ซีนรู้วิธีอยู่แล้วล่ะ..สัญญากับเค้านะ "

" อืม สัญญา "

" ..โชคดีนะทุกคน " เรารวมกลุ่มกอดกันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทั้งคู่จะผละออกแล้วค่อย ๆ เดินจากไปอย่างช้า ๆ ทิ้งเธอไว้ข้างหลังเพียงลำพัง..กับคำสัญญา

..และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน 14 ปีก่อน

.

.

" แล้วอินรู้ได้ยังไงล่ะว่าเราอยู่ที่นี่ " เธอถามออกมาเสียงเบา หลังจากที่เรานั่งนิ่งเงียบอยู่ข้างกันบนชายหาดได้นับ 10 นาที

" จิ๊ปบอกน่ะ "

" รู้จักกันด้วยหรอ ? "

" สนิทกันเลยล่ะ " หล่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ " จิ๊ปเป็นแฟนของ ' วิว ' เพื่อนสนิทเค้าเอง "

เธอพยักหน้ารับรู้ " โลกกลมจังเลยนะ "

" นั่นสิ.. " หล่อนว่า " แต่ถ้าโลกไม่กลม เราก็คงไม่ได้มาเจอกันอีก "

.

.

.

" ซีน.. "

" ว่าไง อิน "

" ตำแหน่งดาวเหนือของซีนยังเป็นเค้าอยู่หรือเปล่า ? " 

" ... "

.

.

.

" หึ จะเป็นได้ยังไงล่ะเนอะ ก็เค้าเป็นคนหนีซีนมาเอง " ใบหน้าหวานแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะฝืนยิ้มออกมาด้วยแววตาเจ็บปวด " ซีนคงจะส่งต่อตำแหน่งนี้ให้คนที่เหมาะสมกว่าเค้าไปแล้วใช่ไหมล่ะ ? "

" ... "

.

.

" เสียใจหรือเปล่า ? " 

" ซีน.. " 

" เสียใจหรือเปล่า..ที่ไม่มีใครมาแทนตำแหน่งดาวเหนือของเราได้ นอกจากอิน " 

.

.

" ขอโทษนะที่เก็บภาพดาวเหนือบนท้องฟ้าให้อินทุกวัน " 

.

.

" ขอโทษนะที่เรามองดาวเหนือไม่สวยอีกเลย หลังจากที่อินไม่อยู่กับเรา "

.

.

" ขอโทษนะที่หาใครมาเป็นดาวเหนือแทนอินไม่ได้ " 

.

.

" ขอโทษจริง ๆ นะอิน " นิ้วเรียวถูกยกขึ้นสัมผัสที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของคนที่พูดคำขอโทษไม่หยุด

หล่อนส่ายหน้าไป มาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่รื้นลงมาเพราะความดีใจ " ไม่เป็นไรเลยนะ ซีน..ไม่เป็นไร "

.

.

" ...ขอบคุณนะ "

" ... "

" ขอบคุณที่ยังให้เค้าเป็นดาวเหนือของซีนอยู่ "

" .. "

" ..ซีน ขอบคุณจริง ๆ "

.

.

.

" อิน "

" ... "

" อินจะหายไปอีกหรือเปล่า ? " 

" ไม่ ! เค้าไม่หายไปอีกแล้ว "

" ดีจังเลยนะ " เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงคล้ายกระซิบ " ดีจังที่ไม่ต้องห่างกันไปไหนอีก "

" ซีน ฟังเค้านะ.. " มือเล็กวางลงบนฝ่ามืออุ่นของเธอ ก่อนจะส่งสายที่เปี่ยมไปด้วยความหมายมายังเธอ

" ... " 

" ตราบใดที่ดาวเหนือยังไม่ให้ไปจากท้องฟ้า เค้าก็จะไม่หายไปจากซีนเหมือนกัน "

" ..แสดงว่าอินจะหายไปอีกน่ะสิ " 

" ทำไมล่ะ ? " 

" ก็เวลากลางวันดาวเหนือไม่ได้อยู่บนท้องฟ้านี่นา " 

ใบหน้าสวยถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อได้ยินคำของท้องฟ้าส่วนตัว " ตอนที่เค้าไม่อยู่ ซีนได้ตั้งใจเรียนจริง ๆ หรือเปล่า ? "

" ..ก็บอกว่าจะพยายามไง " 

" ไม่เป็นไร เพราะต่อจากนี้ไปเค้ามีเวลามากพอที่จะทำให้ซีนรู้ว่าจริง ๆ แล้วดาวเหนือไม่ได้ห่างจากท้องฟ้าไปไหนไกล "

.

.

.

" อินจะเป็นดาวเหนือของเราตลอดไปเลยใช่ไหม ? "

" อื้ม ! ตราบใดที่ซีนยังเป็นท้องฟ้าให้เค้า เค้าก็จะไม่ห่างซีนไปไหน "

.

.

.

" ดีจังนะ..ดาวเหนือ กับ ท้องฟ้า " 

.

.

" เป็นเหมือนตัวแทนของ อิน กับ ซีน ..ตลอดไป "

.

.

.

.

.

 - THE END - 

 

......

 

- At Home -

ดาวเหนือที่ส่องสว่างประดับบนท้องฟ้า

ในสายตาของทุกคนคงจะมองเป็นสิ่งเดียวกัน

แต่ดาวเหนือที่ส่องสว่างประดับอยู่ในดวงใจ

คงไม่มีใครมองเป็นสิ่งเดียวกันแน่นอนค่ะ

 - ทางเดินอีกแสนไกล เพียงใดไม่ท้อ..ถ้ารู้มีเธอรอ รอตรงปลายทาง - 

 

#ดาวเหนือของซีน

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ At_Home

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น