AllJAENFICTION

ตอนที่ 4 : In the name of love [JohnJae]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 มี.ค. 60

Story for : Johnjae
@alljaen1497 #nameoflovejj
(แนะนำให้เปิดเพลงคลอไปด้วยตอนอ่านนะคะ)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------







If I told you this was only gonna hurt
If I warned you that the fire’s gonna burn
Would you walk in? Would you let me do it first?
Do it all in the name of love

หากฉันบอกเธอก่อน ว่ามันจะเจ็บ
หากฉันเตือนเธอ ว่าเปลวไฟจะแผดเผา
เธอยังจะเดินเข้ามามั้ย? เธอจะให้ฉันทำมันก่อนรึเปล่า?
ทำทุกอย่างในนามแห่งรัก



"ฮยองว่าไฟแช็กมันร้อนไหมฮ่ะ?"

"ร้อนซิ ก็ร้อนพอจุดบุหรี่ที่นายกำลังสูบได้ละน้า"

"ฮยองคิดว่ามันร้อนได้แค่นั้นหรอฮ่ะ?"

"ไฟมันก็มีไว้แค่ทำให้ของทุกอย่างที่โดนมันมอดไหม้กับมีไว้สร้างความอบอุ่นเมื่ออากาศหนาวแค่นั้นละ"

"คำตอบทางทษฎีแสนน่าเบื่อ"

"แจฮยอน อย่าแม้แต่จะ........"

ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดจบ แจฮยอนจุดไฟแช็กขึ้นอีกครั้งก่อนจ่อเปลวไฟเข้าที่ฝ่ามือขาวของตัวเอง


"คิคิ"

แจฮยอนมักชอบทำเรื่องประหลาดๆตอนตัวเองเครียดๆ

ให้เดาสาเหตุของการมานั้งจุดไฟเผามือตัวเองเล่นก็คงไม่พ้นเรื่องเดิมๆ


อี แทยง


"แจฮยอน! หยุดได้แล้ว"

ผมดึงมือที่ขึ้นสีแดงจัดจนเหมือนจะสุกพร้อมปัดไฟแช็กสีเงินราคาแพงออกจากอีกมือของคนตัวขาว


ผมจ้องมองใบหน้ากลมคาดโทษด้วยความโมโห แต่อีกคนนะหรอ?


"จูบผมหน่อยซิฮ่ะ"




Would you let me lead you even when you’re blind?
In the darkness, in the middle of the night
In the silence, when there’s no one by your side
Would you call in the name of love?

เธอจะยอมให้ฉันนำทางเธอหรือเปล่า? แม้ในยามที่เธอตาบอด
ท่ามกลางความมืดมิด ยามราตรี
ในความเงียบสงัด ที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้างเธอ
เธอจะเรียกหาฉันในนามแห่งรักไหม?




"เลืกดื่มได้แล้วแจฮยอน นี้ขวดที่ 4 แล้วนะ"

วันนี้แจฮยอนหอบไวท์มาดื่มที่ห้องผมจนเมาแอ้ เหตุผลเดิมๆก็คงไม่พ้นเรื่องผู้ชายคนนั้นอยู่ดี


"ทามม่ายแทยงฮยองถึงไปคบกะเท็นฮยองงง โผมไม่ดีตรงหน่ายยย....อึก...ฮือ"

ร่างขาวเมามายร้องไห้ฟูมฟายดูน่าสงสาร ผมปวดใจทุกครั้งที่น้ำตาเวรนั้นไหลอาบใบหน้าสวยหวาน



"นายเมามาก ไปนอนได้แล้วไป"


"มายยยยย จยันฮยองไม่เข้าจายย ผมชอบแทยงฮยองมากแค่หน่ายฮยองก็รู้"


"ใช่! ฉันรู้"


"ฮยองม่ายรู้"


"รู้ซิ!"


"ฮยองจะไปรู้อารายย"


"รู้ซิ เพราะฉันเองก็ชอบนาย"



รักคนที่เค้าไม่รักตอบนะ เจ็บแค่ไหนทำไมฉันคนนี้จะไม่รู้




Would you trust me when you’re jumping from the heights?
Would you fall in the name of love?


เธอจะเชื่อใจฉัน ตอนเธอกระโดดลงมาจากที่สูงหรือเปล่า?
เธอจะยอมร่วงหล่นลงมา ในนามแห่งรักรึเปล่า?



"สัมผัสผมทีจยันฮยอง รักผมแรงๆ"


"อะ อาห์ แรงกว่านั้น"


"ได้โปรดอย่าปราณี เฆี่ยนตีผม ฉีกผมออกเป็นชิ้นๆ ทำให้ผมแหลกเป็นผงด้วยน้ำมือของฮยองที"




แต่ได้โปรดอย่าบอกฮยองคนอื่นถึงความสัมพันธุ์ของเรา


ผมขอโทษนะฮ่ะจยันฮยอง แต่หัวใจของผม มันมีให้แทยงฮยองเท่านั้น




When there’s madness, when there’s poison in your head
When the sadness leaves you broken in your bed
I will hold you in the depths of your despair
And it’s all in the name of love

เมื่อใดก็ตามที่เกิดความบ้าคลั่ง เมื่อใดก็ตามที่ความคิดเธอเป็นดั่งยาพิษ
เมื่อความโศกเศร้าปล่อยให้เธอใจสลายอยู่บนเตียง






"อย่าโดดลงไปเชียวนะแจฮยอน อย่า!!"
ผมกัดสันกรามจนแทบหลุดเมื่อมาถึงดาดฟ้าของหอพักตามที่คนตัวขาวนัด
แต่กลับเจอร่างบอบบางของเจ้าตัวยืนหมิ่นแหม่อยู่บนขอบแนวกั้น




"ถ้าผมบอกให้ฮยองโดดลงมาด้วยกัน ฮยองจะยอมโดดลงไปกับผมไหมฮ่ะ?"
ใบหน้าขาวใสหันกลับมามองที่ผมก่อนส่งยิ้มหวาน
แต่ถึงกระนั้นแววตาเศร้าสร้อยของแจฮยอนกลับทำให้ผมหัวใจกระตุกวูบ 

 

"ทำไมนายถึงพูดแบบนั้น ชีวิตคนเรายังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ โลกนี้ไม่ได้มีแทยงคนเดียวหรอกนะ!"
ผมอยากจะตะโกนออกไปว่าก็ยังมีฉันไง ฉันที่รักนายจนจะบ้าตายอยู่แล้ว แต่ผมรู้ว่ามันไร้ประโยชน์
ผมไม่สามารถแทนที่แทยงได้เลยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
จะกี่ปีหัวใจดวงน้อยๆของคนตัวขาวก็มีพื้นที่ว่างให้แค่ผู้ชายที่ชื่อ ลี แทยง



"ฮยองก็รู้..จริงๆผมไม่มีใครเลยนอกจากฮยอง"


"ฉันอยู่นี้แล้ว ได้โปรดแจฮยอนลงมาเถอะ ถ้านายตกลงไปฉันคงใจขาดตาย"


"งั้นฮยองก็โดดลงไปพร้อมผมเลยซิฮ่ะ"


มันเป็นคำเชิญชวนที่บีบคั้นหัวใจของผมอย่างแสนสาหัส ผมจะทำอย่างไรดี?


แจฮยอนยื่นมือมาตรงหน้าผม ให้ตายเถอะนางฟ้าในคราบมัจจุราชกำลังใช้รอยยิ้มล่อลวงผมให้ติดกับ


"ชาตินี้ผมคงรักฮยองไม่ได้ เราไปรักกันใหม่ในชาติหน้าแล้วกันนะครับ "


"หมายความว่าถ้าเกิดชาติหน้า นายจะรักฉันอย่างงั้นหรอ?"


"ฮ่ะ ผมจะรักและเทืดทูนฮยองเหมือนที่ฮยองทำกับผมชาตินี้"


"แจฮยอนอา....."

.
.
.
.
.

"ไปอยู่ด้วยกันนะฮ่ะ จยันฮยอง"



ผมจับมือที่ขาวซีดที่เย็นเฉียบไว้แน่น บีบมันเท่าที่แรงกดดันของผมจะมี ไม่มีอีกแล้วความลังเล
ผมหันไปสบตากลมแสนเศร้าหมองก่อนหลับตาลงทำใจให้สงบเริ่มก้าวขาที่สั่นเทาไปข้างหน้าช้าๆ
ในหัวผมจิตนการไปถึงร่างของเราสองคนเมื่อร่วงลงสู่พื้นจะเป็นสภาพยังไงล่วงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระรัว



ใครๆก็กล้วความตายกันทั้งนั้นละ มนุษย์บนโลกนี้
แต่ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีแจฮยอน

ถ้าให้เลือกอยู่โดยไม่มีแจฮยอน
ผมยอมตายซะดีกว่า






ผมดึงแจฮยอนเข้ามาสวมกอดไว้แน่นพร้อมกระซืกไปที่ใบหูขาวพร้ำบอกว่าผมรักเขาแค่ไหน
ผมกดริมฝีปากทาบกลีบกุหลาบสีแดงสดแผ่วเบา ลืมตาขึ้นมาเก็บเกี่ยวใบหน้าหวานที่เฝ้าถนอมมาทั้งชีวิตเป็นครั้งสุดท้าย 
ก่อนที่ร่างของเราทั้งคู่จะร่วงหล่นลงมาสู่พื้นพร้อมๆกัน 






I will hold you in the depths of your despair
And it’s all in the name of love

ฉันจะกอดเธอในห้วงแห่งความสิ้นหวังนั้นไว้เอง
และทั้งหมดนั่นคือในนามแห่งรัก



=================================END================================






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #37 imyora (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 00:34
    โอ๊ยใจเจ้ากำ พูดไม่ออกคือมันดีงามอะถึงจะจบแบบ... ฮืออออ แต่ชอบมากคะไรท์
    #37
    1
  2. #21 sultanemmett (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 08:38
    ขอบคุณค้าาาา ร้องไห้เรียบร้อยโรงเรียนจอห์นแจแห่งห้วงความเศร้าแล้วจร้าาาาา ทำมายยย ไรเตอร์โหดมาก แต่นี้แหล่ะที่ถูกใจอิชั้น อิชัน้มันสาย S สาย M สายวนเวียน ฮึๆๆๆๆๆ (หัวเราะน้ำตานองหน้า) ขอฟิคชาติถัดไปด้วยค่ะ



    หหหหหหหหห ทำไม พี่ย้งทำงี้ล่ะ พี่ย้งทำไรน้องงงงง น้องรักน้องเทิดทูนขนาดนี้ ได้น้องแล้วทิ้งดิ่ ทำงี้ขอลากมาใส่ถุงกระสอบแล้วฟาดด้วยไม้เบสบอลให้ขาแขนหักก่อนจะโยนหลุมลึก 300 เมตรปล่อยให้เน่าตายไปช้าๆดีกว่า โฮฮฮฮฮฮออออออออออ



    ชอบไอเดียไรเตอร์มากค่ะ ชอบทุกเรื่อง นี้ตามไปอ่านใน wordpress มิอยากจะบอกว่าแจ่มจร้าจรัสมาก เรื่องฮอลโลวีน เดอะ ซีรีย์ กับภาษากายนี้ขึ้นหิ้งค่ะ ชอบทุกคุ่ ไปจนเรื่องแยกย้งแจน จิตแบบเลเวลเพิ่มไต่ระดับ สยองมากมากจนชั้นทึ้งหัวผมหลุดมาห้าเส้น แต่ก็เหตุผลเดียวที่ทำให้นางเป็นแบบนั้นมากขึ้นๆก็เพราะคนๆเดียวก็คือพี่แจนของนาง ความซือบื้อ ความสายเอ็ม ความหัวอ่อน เน้นๆ คือความขาวอมชมพูหวานหยดย้อยของนางแหละจุดประกายความเอสสู่ความวิปริตได้ดีเยี่ยมมาก โทษแจนเลย 555 อ่านไปนี้ลุ้นทุกขณะ น้ำตานี้มาาาา ผิดมั้ยที่เอาใจช่วยคนเอสสายจิตอย่างย้ง ตอนจบนี้รุ้เลยย้งเค้าสติสตังเซลล์สมองออบซอไปหมดแล้ว ไม่งั้นทำแบบนั้นทำไม่ได้แน่นอน (อุอุ ขอมาเม้นท์ตรงนี้เลยนะค้า)



    ติ่งขายาวก็รออยู่เด้อออ อ่านแล้วหัวเราะหนักมาก 555 สายตลกไรเตอร์ก็เริ่ดอ่ะ จองจูออนด้วยยย ฉาก NC นี้ต้องมาค่ะ หายไปไส เด๋วตามไปอ่าน รอทุกเรื่อง สู้ๆค้าาาา เรามาสายดาร์คไปด้วยกัน เลิฟฟฟฟฟฟ



    ปล.แอบอยากรีเควส มัคแจน ยาวๆซักเรื่อง แบบดาร์คเข็มขัดสั้น จะเป็นพระคุณมาก
    #21
    1
    • #21-1 AllJAEN1497(จากตอนที่ 4)
      3 เมษายน 2560 / 15:20
      กรี๊ดดด กราบงามๆ ผู้ร่วมชะตะกรรมรุ่นบุกเบิก
      เอ็นซีเด๋วมีในมัคแจนแน่ๆคะ รอเลย สายเอสหนักหน่วงแน่นอนววว กำลังแต่ง
      แต่คงไม่ใช่เรื่องยาว เรื่องยาวตอนนี้ไม่ได้ร่างไว้เลยจบยาก ขอดองเรื่องยาวปั่นเรื่องสั้นสักระยะ
      ขอบคุณมากๆที่ชอบฟิคของเรานะคะ กราบบบบบบบบบ
      #21-1
  3. #18 _AceOfDevil_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 01:46
    โอ้ย ใจ;-; ชอบไรท์แต่งมากเลยค่ะ ให้ตาย
    #18
    1
  4. #17 ❛依芬的世界 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 23:41
    โอ๊ยยย อ่านจบแล้วพูดไม่ออกเลย..
    อันที่จริงน้องดูเหมือนต้องการการรักษามากกว่า แต่มันก็ไม่ทันแล้วสินะ orz
    พี่ก็รักน้องเกิน น้องชวนโดดก็โดด โอ๊ยยยย
    #17
    1