นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

เด็กก้อน(DoJae)

โดย AllJAEN1497

ดึงสติ คิม ยองโดเมิงเป็นถึงหนุ่มหล่อสุดคูลเชียวนะโว้ย อย่ามาตกม้าตายเพราะไอ้เจ้าเด็กก้อนแสนโมเอะนั่นเด็ดขาด! ท่องไว้คุกเน้อ เรือนจำเน้อ!

ยอดวิวรวม

864

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


864

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


29
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 พ.ย. 59 / 21:47 น.
นิยาย 硡͹(DoJae)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคชั่ววูบ วูบจริงๆ ไปอ่านกันได้
เอ็นจอย~

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 พ.ย. 59 / 21:47





<เด็กก้อน>

เนื้อเรื่อง by คิม โดยอง
พระเอก คิม โดยอง
นายเอก เด็กก้อนผู้ถือซ่อมเป็นอาวุธ
ผู้บ่นและบรรยาย คิม โดยอง

ปล.มีNCหรือไม่แล้วแต่อารมณ์อีกที

-------------------------------

"โดยองหลานร๊ากกก เป็นไงช่วงนี้เรียนหนักไหมจ๊ะ?"

"กะ..ก็ไม่มากครับ คุณน้ามีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ?พอดีผมทำการบ้านอยู่"

การบงการบ้านอะไรล่ะ ดูน้องมิยาบิอยู่เลยเนี้ยกำลังขึ้น ถอดเสื้อเหลือแต่บ็อกเซอร์เตรียมวู๊ฮูล่ะ

"คือ.. น้าว่าจะฝากลูกให้แกช่วยดูหน่อยได้ไหม? น้องอยากเรียนพิเศษเกี่ยวกับมวลสสารและการทดลองทางชีวะภาพนะ มันมีสอนแต่ในโซล นะหลานนะ แค่ 3 เดือนเอง"

3 เดือน?!!! ว๊อยเดอะ***** ชีวิตหนุ่มโสดไม่โฉดอย่างผมต้องมาตามเช็ดตูดเด็กเล็กตั้ง 3 เดือน! 


"น้องเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซน เลี้ยงง่ายนอนง่ายกินง่าย ถือว่าช่วยๆหน่อยเห็นแก่อนาคตน้องนะโดยอง"


"เอ่อ...ก็ได้ครับ แล้วคุณน้าจะพาน้องมาวันไหนล่ะครับ?"

เมื่อโดนรบเร้าหนักแถมเป็นญาติอีก จะให้คนดีอย่างผมปฎิเสธได้จะใด (ไคว้มือ เหล่ตามองทะลุไปถึงรถ SUV สีบอรน์เทาจอดนิ่งอยู่ลานจอดรถที่เพิ่งได้เป็นของขวัญวันเกิดจากคุณน้า) 


"ถึงแล้วจ้า เนี้ยอยู่หน้าคอนโดเนี้ย ลงมารับหน่อยเร๊ว~"

ห๊า? ถึงแล้ว!!ถ้าจะมัดมือชกขนาดนี้ก็อย่าโทรมาบอกเถอะคุณนาย ขอคีย์การ์ดยามแล้วเปิดเข้ามาเลยง่ายกว่า คิมโดอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย 

ผมปิดคอม ใส่เสื้อผ้าลวกๆ หนีบอีช้างดาวลงไปรับหลานที่ไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรกันเลยให้ตายเถอะ


"นี้กระเป๋าเสื้อผ้าและของใช้น้องนะ น้าเตรียมไว้ให้หมดแล้ว น้าไปก่อนนะพอดีมีนัดฉีดโบท็อกไว้ ฝากด้วยนะจ๊ะ บาย~"

พอมาถึงคุณน้าก็โยนๆกระเป๋ากับเด็กผู้ชายตัวป้อมๆเอาไว้หนึ่ง EA แล้วก็จากไปฉีดโบท็อก


"ชื่ออะไรเราอ่ะ?"

"อาจำผมไม่ได้หรอฮ่ะ?"

"จะไปจำได้ไง ฉันเคยเห็นนายตัวเป็นๆซะทีไหน เห็นแต่รูปที่แม่นายเคยส่งมาอวด 1 ทีแต่ไม่จำมีไรม่ะ? แต่ผ่านมาหลายปีก็ยังตัวกระเปี๊ยกเท่าเดิม!"


"ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะฮ่ะ ผม 6 ขวบแล้ว!"
6 ขวบทำมาเป็นอวด ตัวเท่าลูกหมาปั๊ก แล้วเด็ก 6 ขวบที่ไหนมันลงเรียนพิเศษวิชาประหลาดๆแบบแกว่ะ


"6 ขวบ! โอ๋ๆ ยังกินนมขวดกับฉี่ใส่ที่นอนอยู่ป่ะเนี้ย แล้วมาเรียกหนุ่มมหาลัยสุดฮอตอย่างฉันว่าอาได้ยังไง?เจ้าก้อนปากมอม!"

หางคิ้วผมนี้กระตุกเลย เจ้าเด็กก้อนนั้นเรียกผมอา ถึงจะมีศักด์เป็นอาแกต้องเรียกฉันว่าพี่โว้ย!! ฉันเป็นถึงเดือนนิเทศ สุดหล่อเจ้าเสนห์สุดคูลเชียวนะ T^T มาองๆอาๆ เดี๋ยวปั๊ดตบคว่ำ

ฉึก!

"เห้ย เจ็บนะ เล่นอะไรเนี้ย! เอาซ่อมมาทิ่มขาฉันทำไม?"
อยู่ๆเจ้าก้อนนั้นก็เอาซ่อมที่มาจากไหนไม่รู้(?)มาทิ่มต้นขาผม ผมถึงกับร้องจ๊ากผมกับลุคหนุ่มคูล~

ฉึก!

เจ้าก้อนทำหน้านิ่งแล้วเริ่มวาดซ่อมทิ่มที่อื่นบนตัวผม

"ฉันบอกให้หยุด!"

ผมเริ่มจะหมดความอดทน เจ้าก้อนทำหูทวนลม ท่าถือซ่อมนี้แบบ....อีปริกมากท่านผู้อ่าน ㅠㅠ ไอ้เด็กโรคจิต!

ฉึก!

"เอามานี้เลย! ไอ้เด็กเปรต!"

และแล้วสงครามขนาดย่อมก็เริ่มก่อตัวขึ้น ผมวิ่งไล่แย่งซ่อมจากเจ้าเด็กผีนั้นทั่วห้อง แต่ไอ้เด็กตัวขาวนั้นดันวิ่งไวเป็นกรด หักหลบการจับกุมของผมได้ทุกครั้ง! 

แห่ก แห่ก แห่ก แห่ก ผมหอบตัวโย่ง การวิ่งไล่จับเด็ก 6 ขวบไม่ใช่งานง่ายเลยหรือผมจะแก่แล้วแบบที่มันว่าจริงๆ ==

ฉึก!

โถ่ยโว้ย!!!! โดนอีกล่ะ ห่าหลบไม่ทัน!

"โอเคฉันยอมแพ้ นายไม่เด็กโตแล้วเป็นหนุ่มหล่อเฟี้ยวเลย ส่วนฉันเป็นอาแก่ๆ ต้องการอะไรอีกไหมครับ?"
ผมยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ ได้ผล! ไอ้เด็กก้อนนั้นเก็บซ่อมแล้ว ขอบคุณพระเจ้า อาเมน! 

"โอเค กฎของผมมีแค่ว่า ผมต้องทานข้าวตรงเวลา เน้นผักกับปลาไม่เอาเนื้อของมันของทอดไม่เอา ห้ามซื้ออาหารขยะมาให้ผมกินเด็ดขาด น้ำธรรมดาขอผ่านลงไปซื้อน้ำแร่มาให้ผมใหม่ด้วย ที่นอนถ้าไม่สะอาดผมนอนไม่ได้แพ้ไรแพ้ฝุ่นกรุณาเปลี่ยน แล้วถ้าน้าสูบบุหรี่ก็ขอให้เก็บมันไปเผาทิ้งซะเพราะผมก็แพ้ควันบุหรี่เหมือนกัน"


ผมนี้จุดแดกเลยครับ แล้วที่แม่มึงบอกเลี้ยงง่ายนี้คือไร? นี้ตอนแบเบาะคงไม่ได้ชงนมผงปีเตอร์แพนให้แดกหรอกใช่ไหม?


"เงียบถือว่าตกลงนะฮ่ะ"

ไม่ได้ตกลงเดี๋ยวๆ กูเงิบอยู่ โถ่~ แต่ไม่ทันที่ผมจะได้ค้าน เจ้าเด็กก้อนนั้นก็เดินฉับๆเข้าห้องนอนผมไปแล้ว


"ห้องนอนมีห้องเดียว ยังไงคงต้องนอนเบียดกัน"
ผมทำหน้ายี่ย่วนกวนไอ้เด็กก้อน ดูซิเด็กเรื่องมากแบบมันจะว่ายังไง แค่คิดก็มันส์แล้วครับ


"ใครว่านี้มันห้องผม ของอานะ โซฟาโน้น"

ไอ้เจ้าเด็กก้อน!!!! ไอ้ผีช้อนผีซ่อม!!!
ผมกัดฟัน จ้องหน้าขาวอูมนั้นจนเรียกได้ว่าแทบจะแดก! หัวร้อนโว้ย

"เอ้า มองทำไมล่ะ ไปลากกระเป๋าผมมาเก็บซิครับ"

ผลบุญอันใดที่ผมเคยทำขอให้ดลบันดานให้ชาติหน้าฉันใดอย่าได้พบเจ้าไอ้ก้อนกลมนี้อีกเลย สาธุ! กรรม ลืมผมเป็นศริส งั้น อาเมน ==


ชีวิตหนุ่มหล่อนิเทศ ปี2 อย่างผมเป็นอันหมดกันพังพินาศ จะเหล่สาวทีก็มีมารชีวิตแบบไอ้เจ้าก้อนโมจิเดินตามเป็นเงาราวกับมีลูกติด จะว่าเดินตามคงไม่ใช่ ผมนี้ล่ะเดินตามมัน! ไอ้เด็กนั้นก็แค่ใช้มืออูบๆชี้สั่งนั้นสั้งนี้ 

เหอะ! แต่ฝันไปเถอะว่าผมจะยอม ..... 

ยอมช้าอยู่ใย รีบซิครับดาวเดือนก็ต้องหามาประเคนให้ไม่งั้นเจอซ่อมจิ้มขากับตูดทั้งวันเป็นแน่

ตารางชีวิตอันแสนบัดซบของผมเริ่มด้วยการตื่นแต่เช้าในวันจันทร์ อังคาร์ พุธ พฤหัส เพื่อไปส่งไอ้เด็กก้อนนั้นที่เรียนพิเศษ บ่ายสองก็ต้องไปรับกลับและก็พาไปหาของว่างแดก มันแม่งโคตรเป็นภาระและผมก็สบดใส่หน้ามันทุกครั้งที่ไปรับแต่ไอ้ผีซ่อมนั้นก็หาได้ใส่ใจไม่ เด็ก 6 ขวบอะไรทั้งร้ายกาจทั้งเย็นชา มันให้เหตุผลว่ามันเด็กไปเกินที่จะขึ้นรถเมลล์คนเดียว ถุย! ทีงี้ทำมาเป็นอ้าง


ผ่านมากี่เดือนแล้วที่ร่างกายผมขาด พิซซ่า เปปซี่ ไก่ทอด และแฮมเบอร์เกอร์ ผมเอี่ยนเต็มทนกับอาหารชีวจิตจำพวกลูกเดือยเอย น้ำเขียวคลอลอฟีวเอย ปลานึ่งผักต้มเอย เบื่อ เบื่อ เบื่อ!

"ฉันจะออกไปข้างนอก อยู่เงียบๆอย่าออกไปไหนเชียว"
ผมมองใบหน้าน่ารักของเจ้าก้อนกลมที่ผมเพิ่งพาไปตัดผมใหม่มาเมื่อวาน น่ารัก...น่าฟัด แต่หลานมึง หลาน!!! สติมา คิมโด!
หลังบอกลาเจ้าก้อนที่อยู่ในชุดนอนแสนโมเอะ ผมก็ไปลั๊นล๊าที่ผับกลับตีสองพร้อมหญิง


" อื้อ~ แชยอนว่าเราไปต่อกันในห้องเถอะนะค่ะ"
แชยอนสาวที่ผมหิ้วมาจากผับด้วยอาการกรึมๆไม่ถึงกับเมาแต่ผมก็นัวสาวเจ้าเต็มที แถมคัพซี เต็มไม้เต็มมือดีแท้เน้อ อิอิ
หลังจากปล้ำจูบนัวกันอยู่สักพักสายตาผมก็ไปชะงักที่ใบหน้าขาวอูมปริมน้ำตาของเจ้าก้อน

"ทะ...ทำไม นายยังไม่นอนอีก?"
ผมผละออกจากแม่อกภูเขาไฟแทบจะทันที 

"ก็อาบอกว่าอย่าไปไหน ผมก็รอจนอากลับมาแล้วนี้ไงฮ่ะ"
ผมมองตามตำแหน่งที่อยู่ของแจฮยอน เด็กนั้นยังนั้งอยู่ที่เดิมเป๊ะไม่ได้ขยับไปไหน? งั้นก็แสดงว่า ตั้งแต่ 2 ทุ่มจนถึงตอนนี้ เด็กนั้นยังไม่ได้กินอะไรเลยหรอ?

"เธอกลับไปก่อนเถอะ แชยอน"

"ตะ..แต่ว่า.."

"ฉันบอกให้ออกไปจากห้องฉันไงไม่ได้ยินหรอ?"
ผมตะคอกกลับจนเจ้าหล่อนสะบัดตูดเก็บเศษเสื้อผ้าปึงปังออกจากห้องไป 

"แจฮยอน .....ฉันขอโทษ"
ผมเดินเข้าไปหาเด็กเจ้าปัญหาที่เข้ามาปั่นหัว(ใจ)ผมมาตลอดหลายเดือน 

"ผมขอตัว..."
ใบหน้าขาวหันหนี ขาวเล็กๆเตรียมก้าวหนีผม แต่นะ ผมไวกว่า!

"ขอโทษนะ สัญญาว่าจะไม่ทิ้งนายไว้คนเดียวอีก"

ผมกอดร่างเล็กของแจฮยอนไว้แน่น ก่อนกดจูบแทรกลิ้นเข้าไปในโพร่งปากเด็กน้อยอย่างถือวิสาสะ เจ้าก้อนดิ้นกุกกั้กขัดขืนแต่ผมไม่สนหรอกเพราะปากเจ้าเด็กผีนี้หวานจนผมไม่อยากจะถอนจูบ ผมไม่ได้เมาจนขาดสติ รู้ตัวทุกอย่างว่าตัวเองกำลังล้ำเส้น แต่ผมหยุดมันไม่ได้ ตลอดสองเดือนมานี้การอยู่ใกล้ๆเจ้าก้อนกลมทำเอาผมหวั่นไหวจนเกือบปล้ำหลานตัวเองอยู่รอมร่อ ถึงจะไม่ใช่หลานแท้ๆเพราะน้องชายพ่อผมแต่งงานใหม่กับแม่แจฮยอนก็เถอะ แต่แจฮยอนก็แค่เด็ก 6 ขวบ!! จะแตะจะต้องทีผมนิเห็นคุกลอยมาแต่ไกล 


"อือ~"
เพราะเสียงครางหวิวกับแรงทุบที่อกทำให้ผมต้องจำใจผละออกมาเพื่อให้แจฮยอนได้หายใจ

"ฉัน...ทำแบบเมื่อกี้อีกได้ไหม? แจฮยอนอา?"
ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง พยายามสะกดอารมณ์ให้เย็นลง แต่มันไม่ง่ายเลย เจ้าก้อนในชุดนอนลายทางสีฟ้าอ่อนแม่งโคตรโมเอะ TT

"ถ้าอาสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นอีก ก็...ได้ฮ่ะ"
ใบหน้าขาวใสบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ ผมกดจูบแลกลิ้นกันเจ้าก้อนอีกครั้งแทนคำตอบ

"อื้อ~ "

"อย่าครางซะหวานแบบนั้นซิ อาใจบ่อดี"


อย่าคิดกันไปไกล ผมแค่จูบยังไม่ได้อะบะเดเห้!เกินเลยอะไรไปกว่านั้น แล้วเวลา 3 เดือนก็สิ้นสุดลงแม่ของแจฮยอนก็มารับเด็กนั้นกลับไป ทิ้งไว้แต่เพียงผมหนุ่นฟ้อหล่อเฟี้ยวผู้เดียวดายและหลังจากนั้นผมก็ไม่เคยได้รับการติดต่อจากแจฮยอนอีกเลย 

เวลาผ่านไปจากเดือนเป็นปี จากปีเป็นหลายๆปี ผมก็มีผู้หญิงมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาในชีวิตเรื่อยๆ คบนานบ้างสั้นบ้างสลับกันไป ผมที่เข้าสู่วัยกลางคนก็ต้องการคนที่จริงจังกับเรื่องความรัก เริ่มมองอนาคตเวลาคบกับใคร แต่ผู้หญิงพวกนั้นเข้ามาแล้วก็ผ่านไป ไม่มีใครสามารถลบล้างรสจูบแสนหวานจากเด็กน้อยในความทรงจำผมได้สักคน

"ฮันโหล โดยองหลานรัก~ ไม่ได้คุยกันนานยังสบายดีไหมจ๊ะ?"

ใครอ่ะเสียงคุ้นๆ?

"เอ่อ...ใครครับเนี้ย?"
ผมกรอกเสียงถามกลับ ลืมบอกไปผมไม่เคยเปลี่ยนเบอร์โทรศัทพ์เลย เพราะรอใครบางคนติดต่อมาอยู่ 

"ฉันซูต๊อก แม่แจฮยอนเมียน้องชายพ่อแกไง๊ ไอ้หลานสมองเสื่อม!"

โอเคเก็ทล่ะ นี้หายเข้าป่าไปภุดงที่ไหนมาน้า หายเงียบไปเลยนึกว่าโดนหมีคาบไปแดก!

"อ๋อ หายไป 7 ปี เลยนะครับ ใครจะไปจำได้ แหะๆ"

"แกย้อนฉัน? "

"ปะ เปล่าครับ ว่าแต่คุณน้าโทรมามีอะไรหรือเปล่าครับ?"

"เอ่อ จำแจฮยอนลูกชายน้าได้ไหม ที่ 7 ปีก่อนเคยเอามาฝากให้แกดูแลนะ มันดึงดันจะกลับไปเรียนที่เกาหลีให้ได้ ขอมาหลายปีจนสุดท้ายฉันใจอ่อนยอมให้มันกลับไปเรียนม.ต้นที่โซล เงื่อนไขคือต้องอยู่กับแกเท่านั้น! ฉันไม่ไว้ใจให้ลูกชายฉันไปอยู่หอคนเดียวเด็ดขาด!"

เห้ย! จริงดิ ผมนี้หูตั้งหางตั้งเลยอ่ะ รักแรกของผมกำลังจะกลับมาหาผมอีกครั้ง เชี้ย~ กูจะเสียงสั่นทำไมว่ะ เดี๋ยวแม่น้องก็จับไต๋กูได้ว่าจ้องจะแดกลูกเค้า

"ทำไมละครับคุณน้า แจฮยอนก็เป็นผู้ชายนะครับ ถ้านับอายุตอนนี้ก็ 13 ปีพอดี คงดูแลตัวเองได้ล่ะน้า"

"ไว้เจอหน้าลูกชายฉันก่อนแล้วค่อยมาพูดคำนั่น! มันอยู่หน้าห้องแกล่ะ แค่นี้นะฝากมันด้วย"

หลังคุณน้าวางสายผมก็รีบย้ายตูดไปเปิดประตูห้องทันที


ใบหน้าหวานราวกับเทพธิดาตัวน้อยกำลังยืนยิ้มเขินอายอยู่ต่อหน้าผม เรือนร่างสะโอดสะองค์เหมาะแก่การจับกดเป็นอย่างยิ่ง เจ้าก้อนไม่ใช่เจ้าก้อนอีกต่อไป ทำไมเด็ก 13 มันน่าเซี๊ยะขนาดเน๊!! ถ้าได้เป็นเมียคิมโดจะยอมแดกน้ำคลอลอฟีวจนวันตายเลยเอ๊า!


"จูบผมหน่อยซิฮ่ะ คุณอา~"



ดะ เดี๋ยว.... ผมว่าผมเห็นซ่อมที่ด้านหลังแจฮยอนแว็บๆนะ 



--------------------------

ไม่ได้แก้คำผิด ไม่ได้ทีสติอะไรทั้งนั้น มีเพียงแค่เห็นรูปคุณโดถอดเสื้อแล้วลั่นฟิคโดแจเฉยเลย 555 ถ้าชอบอย่าลืมติดแท็ก #เด็กก้อน ในทวิตให้ด้วยเน้อ~

รูปอิจเมจความโชตะก็ประมาณนี้ หุหุ อย่าถามว่าจากการ์ตูนเรื่องอะไร กูเกิลแล้วบังเอิญเจอ แหะๆ







































ผลงานอื่นๆ ของ AllJAEN1497

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 เมษายน 2560 / 07:32
    ขอย้ายไปที่คลังรวมฟิคสั้นนะคะ
    #5
    0
  2. #4 bellbellb (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:39
    น่ารักมากกกก นังคุณอาน้องยังเด็กมั้ยล่ะ ใจเยนนนนนนน
    #4
    0
  3. วันที่ 1 มกราคม 2560 / 19:46
    ss2  จะดีต่อใจมากกก งื้ออ
    #3
    0
  4. วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:34
    แอร๊ยยยยย โดแจที่หาอ่านยากมากกกกกกกกก กร๊าวใจจริงๆค่ะ ฮึกกกก มันดีมากๆๆๆๆๆ คุณโดคะถึงน้องแจนจะ13แล้วแต่ก็คุกนะคะ5555 ชอบบบบบบ น่ารักกกกก คิดภาพตามแล้วอยากมีน้องแจนไว้เลี้ยงดูเลยค่ะ55555
    #2
    1
    • 9 ธันวาคม 2559 / 07:55
      ความจริงโดแจเขียนสต็อกไว้อีก 2-3 เรื่องคะ แต่ยังไม่เรียบร้อยเลยไม่ได้ลง ดีใจที่มีคนชอบโดแจด้วย T^T
      #2-1
  5. #1 SK_KAKPY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:41
    น่ารักมากเลยค่าาา -เสียงคุกๆๆกันเลยทีเดียว แอร๊ยยย55555 ขอแก้คำผิดนิดนึงน้า ซ่อมต้องเป็นส้อมนะคะ <3
    #1
    1
    • 21 พฤศจิกายน 2559 / 14:24
      ขอบคุณค่า T^T ไว้เดี๋ยวจะมาแก้ให้เน้อ
      #1-1